ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 2 (1+2 ΜΑΘΗΜΑ ΕΚΠ ΣΥΝ)
1ο μάθημα Εκπαίδευσης Συντονιστων.
2ο μάθημα Εκπαίδευσης Συντονιστών.
Αυτογνωσία, Πνευματικότητα, Υγεία, Αγάπη, Ευτυχία.
1ο μάθημα Εκπαίδευσης Συντονιστων.
2ο μάθημα Εκπαίδευσης Συντονιστών.
ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
Είμαστε ειδικοί στο να συνοδεύουμε αποτελεσματικά τον συνειδητό αναζητητή αρμονίας που έχει διάθεση να αναλάβει την ευθύνη για την υγεία, αρμονία και ευτυχία του και να εργάζεται προς όλα αυτά.
Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε την πραγματικότητά του άλλου!
Οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για τις πράξεις τους! Τη συμπεριφορά τους!
Αλλά εγώ, εσείς κι ο άνθρωπος με τον οποίο θα εργαστείτε είναι απόλυτα υπεύθυνος για ό,τι νιώθει!
Πρέπει να πάρω την απόλυτη ευθύνη για τα συναισθήματα που δημιουργώ εγώ ΜΕ αυτό που κάνει ο άλλος.
Τεχνική της Συναισθηματικής Συμπαράστασης
Όταν κάποιος εκφράζει συναισθήματα δεν θέλουμε να προσπαθήσουμε να τον ηρεμήσουμε. Θέλουμε να τον βοηθήσουμε να τα εκφράσει όλα, να εκτονωθεί.
Να ακούω χωρίς κριτική.
Να είμαστε απλοί καθρέφτες (χωρίς γνώμη).
Μην δεχτείτε σαν πραγματικότητα αυτό που σας λέει ο άλλος. Δεχτείτε σαν δική του πραγματικότητακαι βοηθήστε τον να απελευθερωθεί.
Να πάψουμε να βλέπουμε κακό! Αλλά να βλέπουμε άγνοια. Να καταλάβουμε ότι το κακό, η ψυχρότητα, η επιθετικότητα, ο εγωισμός, η αδιαφορία για τους άλλους, η σκληρότητα ενός ανθρώπου βασικά πηγάζουν από αδυναμία, φόβο, ενοχή, άγνοια.
Οι πράξεις μπορεί να είναι κακές-άδικες-ανήθικες-βίαιες. Δεν υπάρχουν όμως κακές ψυχές.
Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να εξοικειωθούμε με το κομμάτι του εαυτού μας που νιώθει αδυναμία ή φόβο και καμιά φορά συμπεριφέρεται με τον τρόπο αυτό.
Πότε γίνομαι ψυχρή, επικριτική, επιθετική, απόμακρη;
Τι κίνδυνο νιώθω τότε;
Όλα τα συναισθήματα πηγάζουν από τις ανάγκες και τις προσκολλήσεις μας!
ΔΕΝ βάζουμε ετικέτες στους ανθρώπους!
Ο νους νομίζει ότι προστατεύεται με το να είναι επιθετικός, να μην θυμάται κάτι κτλ.
Η μεγαλύτερη παγίδα του συντονιστή είναι να μπει στο ρόλο του σωτήρα!
«Το αποτέλεσμα ανήκει αποκλειστικά στον άλλον»
Να προσεύχομαι για καθοδήγηση.
Να είμαστε ανοικτοί ως προς τον μοναδικό τρόπο που εξελίσσεται ο καθένας.
Μερικοί χρειάζεται να φτάσουν στην φυλακή για να έρθουν σε επαφή με την αληθινή τους φύση.
Να είμαστε απλοί, ειλικρινείς. Όταν δεν ξέρουμε να πούμε ότι δεν ξέρουμε, θα ρωτήσω, θα το κοιτάξω κτλ. Δεν είμαστε εδώ να απαντάμε ερωτήσεις. Είμαστε εδώ να κάνουμε ερωτήσεις.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζω το αντικείμενο. Χρειάζεται να γνωρίζω ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ. Χρειάζεται να ξέρω πως θα συντονίζω μία συζήτηση, να βοηθήσω με ερωτήσεις τους άλλους να έρθουν σε επαφή με τη γνώση που υπάρχει μέσα τους.
Διάκριση για το πόσο πιέζουμε και πόσο δεν πιέζουμε.
Πως λειτουργεί ο νους
Ο άνθρωπος αναζητά ευτυχία γιατί αυτή είναι η αληθινή του φύση. Αλλά, προσπαθούμε να βρούμε αυτό σε εξωτερικές συνθήκες.
Πίσω από κάθε συναίσθημα υπάρχει μία ανάγκη (προσκόλληση, πεποίθηση)
ΔΕΝ
ΧΩΡΙΣ αυτό…
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:
Δεν έχω ερωτήσεις
Ελευθερία της αποδοχής.
Να το βλέπω σαν ένα πλαίσιο εξέλιξης και να είμαι καλά αλλά και να το αλλάξω.
«Πρέπει να έχω» αυτό στο οποίο είμαι προσκολλημένος.
Όλα τα συναισθήματα γεννιούνται από αυτό. Μπορεί ακόμα να έχω προσκόλληση στη φώτιση.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Άγχος – ένταση μήπως δεν τα καταφέρει να το έχει.
Δεν θα έχω αξία, ασφάλεια, ελευθερία, νόημα, απόλαυση χωρίς π.χ. αυτό το σπίτι.
Στεναχώρια, πίκρα δυστυχία απογοήτευση μέχρι να το έχει.
Απαγορεύει στον ίδιο του τον εαυτό να είναι καλά μέχρι να το έχει, νομίζοντας ότι αυτό είναι κάτι χρήσιμο και θετικό.
Να μην είναι καλά εφόσον ο άλλος π.χ. δεν συμπεριφέρεται σωστά.
Αδικία, θυμό, επιθετικότητα προς αυτούς που τον «εμποδίζουν».
Όταν κάτι δεν είναι όπως το θέλουμε πιστεύουμε ότι κάποιος φταίει και για να μην φταίμε εμείς αμέσως στρεφόμαστε προς του άλλους.
Να βρούμε τη συγκεκριμένη προσκόλληση που δημιουργεί το συγκεκριμένο συναίσθημα και να το αναβαθμίσουμε σε προτίμηση.
Το θέλω, κάνω ό,τι μπορώ για να το έχω αλλά δεν φοβάμαι ότι δεν θα αξίζω και δεν θα είμαι ασφαλής αν δεν το έχω.
Φοβόμαστε να μην αξίζουμε στα μάτια των άλλων γιατί τότε φοβόμαστε ότι δεν θα είμαστε ασφαλείς.
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ
Είναι δυστυχισμένοι άνθρωποι επειδή δεν έχουν τον σύντροφο που θέλουν, την υγεία που θέλουν τον τρόπο ζωής που θέλουν ΑΛΛΑ συγχρόνως δεν θέλουν με τίποτα να γίνει αυτό που θέλουν.
ΚΕΝΤΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ
Ο τρόπος που βλέπω κάθε άνθρωπο ή κατάσταση είναι εάν μας δίνει ασφάλεια ή όχι. Την αυξάνει ή την βάζει σε κίνδυνο;
Προσκόλληση ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ σε ανθρώπους, εμπειρίες , αγαθά, αντικείμενα, φαγητό , ουσίες , καταστάσεις, ερωτική επαφή, περιουσία, χρήματα, θέσεις, ακόμα στο να υπηρετώ τους άλλους και να κάνω καλοσύνες.
Προσκόλληση ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ σε ανθρώπους, εμπειρίες , αγαθά, αντικείμενα, φαγητό , ουσίες , καταστάσεις, ερωτική επαφή, περιουσία, χρήματα, ουσίες σαν τσιγάρα, γλυκά, ποτό, τζόγο, tv, θεάματα
Προσκόλληση ΔΥΝΑΜΗΣ-ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗΣ (αξία) σε ανθρώπους, εμπειρίες , αγαθά, αντικείμενα, φαγητό , ουσίες , καταστάσεις, ερωτική επαφή, περιουσία, χρήματα, σχέσεις.
Όταν συμφωνούν μαζί μας τον αγαπάμε τρελά. Όταν μας χρειάζεται , τον αγαπάμε τρελά.
Αυτό που λέμε αγάπη είναι σε μεγάλο βαθμό θετικά συναισθήματα προς ανθρώπους που λειτουργούν με τρόπο που αυξάνουν το αίσθημα της αξίας, της ασφάλειας και της ελευθερίας μας.
Καμιά φορά οι άνθρωποι συγκρούονται για αξίες. Σε αυτήν την περίπτωση θα χρειαστούμε να βοηθήσουμε τον άλλον να καταλάβει ότι δεν κινδυνεύει εάν ο άλλος έχει άλλες αξίες. Και να δει ποιες ανάγκες του δεν ικανοποιούνται όταν ο άλλος έχει διαφορετικές αξίες από αυτόν.
Η δημιουργία των συναισθημάτων:
Ποιο είναι το συναίσθημα;
Ποια είναι η προσκόλληση που δημιουργεί το συναίσθημα;
Ποιος είναι ο ρόλος με τον οποίο έχουμε ταυτιστεί που δημιουργεί την προσκόλληση που δημιουργεί το συναίσθημα;
Κοιτάω στα παιδικά βιώματα που έχουν δημιουργήσει την πεποίθηση, που έχει δημιουργήσει την προσκόλληση, που δημιουργεί το συναίσθημα.
Πρέπει να έχω αυτό αλλιώς….
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Α. Ερωτήσεις σχετικά με το ερέθισμα
Β. Ερωτήσεις σχετικά με το ερέθισμα
Γ. Ερωτήσεις σχετικά με τις πεποιθήσεις
Δ. Ερωτήσεις σχετικά με αλλαγές που θέλει να κάνει είναι:
ΕΜΨΥΧΩΤΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ & ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ σχετικά με την ικανότητα μου να είμαι καλά, ήρεμος, ευτυχισμένος, στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Απαντήσεις-Λογικές και πνευματικές
(ΑΤ)
Εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε το άτομο να αποδεχτεί τις ανάγκες του να βρει πιο βιώσιμους τρόπους για να τις ικανοποιήσει και αργότερα ίσως και να τις υπερβεί και να μην επηρεάζεται η ευτυχία του από τις εξωτερικές συνθήκες.
2ο μάθημα συντονιστών
Ξεκινήσαμε με τη χαλάρωση.
Συναίσθημα,πεποίθηση,ποια η προσκόλληση.Εναλλακτικες αντιλήψεις για το ερέθισμα.
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΗΡΕΜΙΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ Ή ΑΓΑΠΗ
Α. Σε ποιες περιπτώσεις μειώνεται, έστω και λίγο, την ηρεμία, ευτυχία ή αγάπη σου.
Β. Ποια συναισθήματα έχεις σε σχέση με αυτά; _____________________________________________________________
Γ . Ποιες πεποιθήσεις σε κάνουν να νιώθεις αυτά τα συναισθήματα;
Δ. Τι πιστεύεις ότι χάνεις ή ότι κινδυνεύει που κάνει να νιώθεις έτσι; (πχ αξία, ασφάλεια, ελευθέρια, νόημα)
Ε. Ποιες πεποιθήσεις θα σου επιτρέψουν να νιώθεις ηρεμία, ευτυχία ή αγάπη ακόμα σε αυτή την περίπτωση;
Τώρα κάνε EFT, BSFF, ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ, ΣΕΝΤΟΝΑ, και άσκηση εξισορρόπησης με εμψυχωτική ερώτηση
Γιατί μπορώ (είναι καλό και ασφαλές) να νιώθω _____ (ηρεμία, ευτυχία, αγάπη) ακόμα και όταν / παρόλο που _________________________________________________
Απαντήσεις – Γραπτές, προφορικές και νοερές
Κεφάλαιο 1: Το μυστήριο της μεταθανάτιας ζωής
Δώσε μου ένα λεπτό. Μόνο ένα λεπτό. Και θα αλλάξω οριστικά, τον τρόπο που σκέφτεσαι για τον θάνατο. Όχι για το αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Αυτό το έχουμε ξεπεράσει. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι διαφορετικό.
Έχεις σκεφτεί ποτέ, πραγματικά τι θα κάνεις εκεί; Όχι πού πηγαίνει η ψυχή σου.
Εννοώ, κυριολεκτικά: ξυπνάς στην «άλλη πλευρά» και… τι γίνεται μετά; Θα πεινάς; Θα μυρίζεις καφέ; Θα φοράς ρούχα;
Ή μήπως θα είσαι απλώς, μια γυμνή μάζα συνείδησης, που πλανιέται μέσα σε μια λευκή ομίχλη;
Οι περισσότεροι άνθρωποι, δεν κάνουν ποτέ αυτή την ερώτηση, επειδή ακούγεται παράλογη.
Επειδή έχουμε μάθει, να σκεφτόμαστε τον θάνατο με όρους φωτός, γαλήνης και αγγέλων.
Όμως ο Έντγκαρ Κέισι —ένας άνθρωπος που έμπαινε σε κατάσταση έκστασης (τρανς), πάνω από 14.000 φορές και περιέγραφε τη μεταθανάτια ζωή με ακρίβεια, που η επίσημη επιστήμη αδυνατεί ακόμα να εξηγήσει— απάντησε σε αυτό το ερώτημα, με εξαιρετική λεπτομέρεια.
Και η απάντησή του, θα σε εκπλήξει.
Διότι η πραγματικότητα αυτού που ακολουθεί τον θάνατο, είναι πολύ πιο παράξενη, πολύ πιο ανθρώπινη και πολύ πιο σύνθετη από οτιδήποτε σου έχει πει ποτέ, οποιαδήποτε θρησκεία.
Σήμερα, θα το αναλύσουμε κομμάτι-κομμάτι.
Φαγητό, γεύση, όσφρηση, αφή, ρούχα, σεξ —όλα όσα μας κάνουν ανθρώπους εδώ-, τι μεταφέρεται στην άλλη πλευρά και γιατί η απάντηση αλλάζει τα πάντα, σχετικά με τον τρόπο που ζεις τώρα.
Ας ξεκινήσουμε, με το πιο άβολο θέμα: το φαγητό.
Κεφάλαιο 2: Επιθυμία και φαγητό μετά τον θάνατο
Έχεις πεθάνει. Το σώμα σου, έμεινε πίσω. Χωρίς στομάχι, χωρίς γευστικούς κάλυκες, χωρίς βιοχημεία.
Οπότε, ιδού το ερώτημα: αν όλα αυτά έχουν χαθεί, εξαφανίζεται μαζί τους και η επιθυμία για φαγητό; Οι περισσότεροι άνθρωποι θα απαντούσαν αυτόματα «ναι». Χωρίς σώμα, δεν υπάρχει πείνα. Λογικό. Όμως ο Κέισι, υποστήριζε, ότι η λογική του φυσικού κόσμου, απλώς δεν ισχύει εδώ, επειδή η επιθυμία, δεν είναι λειτουργία του στομάχου.
Η επιθυμία, είναι λειτουργία της συνείδησης, και η συνείδηση, περνά στην άλλη πλευρά, έχοντας ανέπαφα όλα τα στοιχεία της:
τις αναμνήσεις, τις συνήθειες και τις προσκολλήσεις της.
Και εδώ είναι, που τα πράγματα γίνονται πραγματικά σκοτεινά.
Φανταστείτε έναν άνθρωπο, που αγαπούσε το φαγητό σε όλη του τη ζωή, για τον οποίο, ένα καλό δείπνο συνοδευόμενο από ένα ποτήρι κρασί, ήταν η ιεροτελεστία, που έδινε νόημα στην ημέρα του.
Αυτός ο άνθρωπος πεθαίνει. Το σώμα του μένει πίσω. Όμως η μνήμη της γεύσης, η μυρωδιά του ψητού κρέατος, η ζεστασιά του καφέ, η γεύση ενός καλού κόκκινου κρασιού — αυτή η μνήμη περνά μαζί του στην άλλη πλευρά.
Και αυτή η μνήμη, γεννά την επιθυμία.
Μια επιθυμία πραγματική, έντονη, βασανιστική, παρά την απουσία, οποιουδήποτε υλικού μέσου για την ικανοποίησή της.
Είναι, σαν να κοιτάζεις το φαγητό, μέσα από μια τζαμαρία για πάντα, χωρίς να υπάρχει τρόπος να ανοίξεις την πόρτα.
Ο Κέισι αποκαλούσε αυτό το μέρος, «βασίλειο των ανεκπλήρωτων επιθυμιών». Και είναι ακριβώς το σημείο όπου παγιδεύονται τα παράσιτα της ψυχής. Όχι επειδή είναι κακά, αλλά επειδή πεινούν. Ας πούμε όμως, μια πραγματική ιστορία τώρα. Γιατί άλλο πράγμα είναι η θεωρία και άλλο αυτό που συνέβη πραγματικά σε έναν άνθρωπο.
Το όνομά του ήταν Ρέιμοντ Λοτζ.
Κεφάλαιο 3: Η περίπτωση του Ρέιμοντ Λοτζ
Σκοτώθηκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1915.
Ο πατέρας του, ο Σερ Όλιβερ Λοτζ —ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς της Βρετανίας εκείνη την εποχή, σοβαρός επιστήμονας και όχι μυστικιστής— αρνήθηκε να δεχτεί ότι ο γιος του, είχε απλώς χαθεί.
Άρχισε να παρευρίσκεται σε συνεδρίες επικοινωνίας με πνεύματα, καταγράφοντας σχολαστικά τα πάντα. Διασταυρώνοντας λεπτομέρειες, που ήταν αδύνατον να γνωρίζουν τα μέντιουμ, όσα προέκυψαν από αυτές τις συνεδρίες, δημοσιεύτηκαν αργότερα σε ένα βιβλίο, με τον απλό τίτλο *Raymond*.
Και οι λεπτομέρειες που μετέφερε ο Ρέιμοντ, δεν ήταν ποιητικά οράματα του παραδείσου.
Ήταν εντυπωσιακά συγκεκριμένες.
Ο Ρέιμοντ περιέγραφε ένα μέρος με κτίρια, τοπία και άλλους ανθρώπους — ψυχές που αναγνώριζε, αλλά και ψυχές που μόλις γνώριζε-.
Περιέγραφε, ότι φορούσε ρούχα.
Περιέγραφε, κάτι που λειτουργούσε όπως το φαγητό και το ποτό, συγκεκριμένα, κάτι που έμοιαζε με ουίσκι και πούρα, τα οποία απολάμβανε όσο ζούσε στη Γη. Φρόντιζε όμως να διευκρινίσει κάτι.
Δεν ήταν το ίδιο.
Έλεγε, ότι είχε δημιουργηθεί —κατασκευαστεί με κάποιον τρόπο— και ότι υπήρχε για χάρη της οικειότητας, όχι από ανάγκη.
Ο ίδιος ένιωθε αμηχανία απέναντί του, σαν το περιβάλλον να ανταποκρινόταν σε αυτό, που οι ψυχές περίμεναν να βρουν, σε ό,τι χρειάζονταν για να προσανατολιστούν και να νιώσουν ο εαυτός τους.
Ο πατέρας του, φυσικός που είχε θεμελιώσει την καριέρα του στα αποδεικτικά στοιχεία, δημοσίευσε κάθε λέξη. Είχε διακυβεύσει τη φήμη του γι’ αυτό.
Το βιβλίο, πούλησε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και δέχτηκε σφοδρή επίθεση από το επιστημονικό κατεστημένο.
Ο Σερ Όλιβερ αδιαφορούσε. Υποστήριζε ότι τα στοιχεία, ήταν πιο ισχυρά από οτιδήποτε είχε συναντήσει σε εργαστήριο.
Ο Κέισι, θα αναγνώριζε αμέσως την περιγραφή του Ρέιμον, καθώς ταυτιζόταν απόλυτα με αυτό που εκείνος αποκαλούσε «μορφές σκέψης».
Κεφάλαιο 4: Δημιουργία μορφών σκέψης (σκεπτομορφών)
Και αυτός είναι ο μηχανισμός που εξηγεί τα πάντα. Μια σκεπτομορφή, είναι κυριολεκτικά αυτό που υποδηλώνει το όνομά της: μια μορφή που δημιουργείται από τη σκέψη.
Στη Γη, δημιουργούμε αντικείμενα με τα χέρια μας. Χρειαζόμαστε ένα τραπέζι; Βρίσκουμε ξύλο, το διαμορφώνουμε, το συναρμολογούμε.
Ο φυσικός κόσμος, απαιτεί σωματική προσπάθεια, για τη δημιουργία φυσικών αντικειμένων.
Όμως, σε έναν κόσμο χωρίς ύλη όπως την αντιλαμβανόμαστε, η δημιουργία συντελείται διαφορετικά.
Η σκέψη, μετατρέπεται άμεσα, σε πραγματικότητα. Χωρίς εργαλεία, χωρίς χρόνο: σκέφτεσαι ένα φλιτζάνι καφέ και αυτό υλοποιείται.
Φαντάζεσαι το σπίτι σου και βρίσκεσαι μέσα σε αυτό.
Ο Κέισι είπε: «Αμέσως μετά τη μετάβαση, οι περισσότερες ψυχές, βρίσκονται σε έναν χώρο που μοιάζει σχεδόν, με τον επίγειο κόσμο. Οικείες εικόνες, οικείο περιβάλλον. Αυτό είναι έργο των σκεπτομορφών.
Μια συνείδηση, που μόλις εγκατέλειψε το σώμα της, ανασυνθέτει αυτόματα μια οικεία πραγματικότητα, επειδή αυτό, είναι το μόνο που γνώριζε ποτέ.
Μια πραγματικότητα τόσο αληθινή, που πολλές ψυχές αρχικά, δεν συνειδητοποιούν καν, ότι έχουν πεθάνει».
Ο Ρέιμοντ Λοτζ, δεν κατάλαβε αμέσως ότι ήταν νεκρός. Νόμιζε ότι βρισκόταν σε κάποιον καινούργιο τόπο, κάπου παράξενα άνετα, μέχρι που άλλες ψυχές, του το εξήγησαν.
Και εδώ είναι το θέμα με το φαγητό και το ποτό που αποτελούν σκεπτομορφές:
Στην «άλλη πλευρά», τρως, αλλά όχι επειδή πεινάς. Πίνεις, αλλά όχι από δίψα.
Αυτές οι πράξεις γίνονται καθαρά ευχάριστες, καθαρά δημιουργικές. Χωρίς βιολογική ανάγκη, χωρίς εθισμό, χωρίς συνέπειες.
Θέλεις να γευτείς τις φράουλες που έτρωγες ως παιδί; Γίνεται ακαριαία, με απόλυτη ακρίβεια. Χωρίς απότομη άνοδο του σακχάρου στο αίμα, χωρίς θερμίδες, μόνο καθαρή γεύση, καθαρή ανάμνηση, που γίνεται πραγματικότητα, για ψυχές χωρίς βαριές προσκολλήσεις. Είναι ελευθερία.
Για τις ψυχές που παραμένουν εγκλωβισμένες στην επιθυμία, είναι το πιο σκληρό βασανιστήριο.
Και τώρα, το κεντρικό ερώτημα:
Αν δεν υπάρχουν βιολογικά όργανα, πώς λειτουργούν οι αισθήσεις; Πώς γεύεσαι χωρίς γευστικούς κάλυκες; Πώς βλέπεις χωρίς μάτια;
Κεφάλαιο 5: Αντίληψη πέρα από τη βιολογία
Ο Κέισι, έδωσε μια απάντηση, που θεωρώ μία από τις πιο βαθυστόχαστες, σε ολόκληρο το έργο του. Τα αισθητήρια όργανά μας, δεν αποτελούν την πηγή της αίσθησης. Είναι μεταφραστές.
Το μάτι δεν βλέπει. Μετατρέπει τα φωτεινά κύματα σε ηλεκτρικά σήματα, τα οποία ο εγκέφαλος ερμηνεύει ως εικόνα.
Το αυτί δεν ακούει. Μετατρέπει τις δονήσεις του αέρα, σε νευρικές ώσεις, τις οποίες ο εγκέφαλος «διαβάζει» ως ήχο.
Η γλώσσα δεν γεύεται. Μετατρέπει χημικές ενώσεις σε σήματα, τα οποία ο εγκέφαλος «διαβάζει» ως γεύση.
Το πραγματικό όργανο αντίληψης, δεν ήταν ποτέ το μάτι ή η γλώσσα. Είναι η συνείδηση, ο ερμηνευτής. Και η συνείδηση μεταβαίνει ολόκληρη στην άλλη πλευρά.
Όταν χάνεις το φυσικό σου σώμα, χάνεις τους μεταφραστές.
Όμως η γλώσσα, με την οποία αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα, παραμένει μαζί σου. Και εδώ συμβαίνει κάτι εξαιρετικό.
Ο Κέισι είπε: «Η αντίληψη δεν εξαφανίζεται. Διευρύνεται ριζικά, επειδή τα βιολογικά φίλτρα έχουν εκλείψει.
Εδώ, τα μάτια σου, βλέπουν ένα στενό εύρος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Από το κόκκινο ως το ιώδες. Εκεί, ολόκληρο το φάσμα. Χρώματα που δεν έχουν όνομα σε καμία ανθρώπινη γλώσσα.
Εδώ, τα αυτιά σου, συλλαμβάνουν ήχους μεταξύ 20 και 20.000 Hertz. Εκεί, όλο το εύρος των δονήσεων της πραγματικότητας. Μουσική, που κανένα γήινο όργανο, δεν θα μπορούσε να παράγει.
Η γεύση, παύει να είναι μια χημική αίσθηση και γίνεται, μια άμεση ενεργειακή ανάγνωση της δόνησης ενός αντικειμένου, χωρίς κανέναν ενδιάμεσο.
Δεν πρόκειται για μια εμπειρία, υποδεέστερη από αυτή που γνωρίζουμε.
Είναι μια θεμελιωδώς διαφορετική κλίμακα.
Είναι, σαν να συγκρίνεις την οθόνη ενός παλιού τηλεφώνου, με μια ολογραφική προβολή πλήρους κλίμακας.
Ας περάσουμε τώρα στα ρούχα. Γιατί αυτό το ερώτημα, μπορεί να ακούγεται ασήμαντο, αλλά αποκαλύπτει κάτι σημαντικό, σχετικά με την ταυτότητα.
Κεφάλαιο 6ο: Ταυτότητα και αυτοέκφραση
Γιατί ντυνόμαστε; Για τη θερμοκρασία και την προστασία σε σωματικό επίπεδο, βεβαίως, αλλά το ντύσιμο, είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Είναι ταυτότητα.
Είναι ο τρόπος, με τον οποίο θέλεις να σε αντιλαμβάνονται οι άλλοι. Είναι η έκφραση του εσωτερικού σου εαυτού, που προβάλλεται προς τα έξω.
Και ο Κέισι είπε, ότι αυτό δεν χάνεται, επειδή η επιθυμία να εκφράσεις τον εαυτό σου, δεν είναι λειτουργία του σώματος. Είναι λειτουργία της προσωπικότητας.
Και η προσωπικότητα, μεταφέρεται στην άλλη πλευρά. Εκεί, οι ψυχές έχουν την εμφάνιση που επιθυμούν. Νέες, αν εκείνη ήταν η εποχή που ένιωθαν πιο ζωντανές. Ώριμες, αν τότε ένιωθαν περισσότερο ο εαυτός τους. Ντυμένες με ό,τι έχει για αυτές νόημα.
Κάποιος, με το κοστούμι που αγαπούσε, ένας άλλος με απλά, άνετα ρούχα, που του θύμιζαν το σπίτι του. Ένας τρίτος, με κάτι εντελώς καινούργιο.
Κάτι που δεν υπήρξε ποτέ στη Γη, αλλά εκφράζει απόλυτα αυτό που έχουν γίνει. Έχεις την εμφάνιση που γνωρίζεις εσύ για τον εαυτό σου εκ των έσω, χωρίς καθρέφτη, χωρίς τη γνώμη κανενός άλλου.
Η σκέψη και η πραγματικότητα ταυτίζονται. Και εδώ προκύπτει ένα ερώτημα, που δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι.
Αν πέρασες όλη σου τη ζωή μισώντας το σώμα σου, τι θα βλέπεις εκεί;
Αν πέρασες όλη σου τη ζωή νιώθοντας ανεπαρκής, ποιος θα είσαι στην άλλη πλευρά;
Η απάντηση του Κέισι, είναι ταυτόχρονα καθησυχαστική και τρομακτική.
Θα είσαι, αυτό που πραγματικά πιστεύεις ότι είσαι, στο βαθύτερο επίπεδο.
Όχι αυτό που λες για τον εαυτό σου, ούτε αυτό που σκέφτονται οι άλλοι για σένα, αλλά αυτό που πραγματικά είσαι, στον ίδιο τον πυρήνα της συνείδησής σου.
Αν σε αυτόν τον πυρήνα, υπάρχει αγάπη και αποδοχή του εαυτού, φτάνεις εκεί ακέραιος. Αν στον πυρήνα αυτόν, υπάρχουν χρόνια συσσωρευμένου μίσους για τον εαυτό, αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης.
Η μορφή της σκέψης είναι ειλικρινής. Δεν κολακεύει. Αποκαλύπτει ακριβώς, αυτό που υπάρχει.
Και τώρα, το κομμάτι που συνήθως μένει ανείπωτο: η οικειότητα, οι απτικές αισθήσεις που για πολλούς ανθρώπους αποτελούν τον βασικό τρόπο να νιώθουν ζωντανοί.
Κεφάλαιο 7: Οικειότητα και συνειδητότητα
Στα χαμηλότερα επίπεδα της μεταθανάτιας ύπαρξης, η λαχτάρα για σωματική εγγύτητα, μπορεί να είναι εξίσου βασανιστική, με τη λαχτάρα για τροφή.
Για τις ψυχές των οποίων η ζωή, ήταν δομημένη γύρω από τη σωματική απόλαυση ως αυτοσκοπό, αυτή η λαχτάρα, τις κρατά στο όριο ανάμεσα στους κόσμους.
Όμως, στα ανώτερα επίπεδα, συμβαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό.
Αυτό που ο Brown περιέγραψε ως «συγχώνευση» — την κυριολεκτική επαφή, δύο πεδίων πληροφορίας. Το να γνωρίζεις έναν άλλον άνθρωπο εκ των έσω, απόλυτα, χωρίς λόγια, χωρίς τη δυνατότητα να κρυφτείς ή να προσποιηθείς· μια εμπειρία που περιγράφεται, ως χιλιάδες φορές πιο έντονη από οποιαδήποτε σωματική οικειότητα.
Όχι επειδή η σωματική οικειότητα είναι κακή, αλλά επειδή αποτελεί μια προσέγγιση, αυτού που είναι στην πραγματικότητά της αυτή η συγχώνευση.
Και όσοι πέρασαν όλη τους τη ζωή πίσω από τείχη, όσοι δεν επέτρεψαν ποτέ στον εαυτό τους να φανερωθεί πραγματικά, φτάνουν στην άλλη πλευρά με μια συνειδητότητα, που δεν ξέρει πώς να ανοιχτεί. Μαθαίνουν να το κάνουν εκεί — κάτι που, σύμφωνα με τον Casey, είναι πολύ πιο δύσκολο, από το να το μάθεις εδώ-.
Ας τα συνθέσουμε όλα αυτά: η τροφή στην άλλη πλευρά, είναι μια μορφή σκέψης, γεμάτη χαρά, μια γεύση, χωρίς εξάρτηση.
Κεφάλαιο 8: Η κληρονομιά της μετάβασης
Η ενδυμασία, ως άμεση έκφραση της συνειδητότητας. Χωρίς φίλτρα, χωρίς μάσκες.
Οι αισθήσεις δεν εξαφανίζονται. Διευρύνονται πέρα από τα όρια, που επιτρέπει η βιολογία μας.
Η οικειότητα, μετατρέπεται σε κυριολεκτική συγχώνευση των νοών, χωρίς λόγια, χωρίς ψέματα. Και όλα αυτά καθορίζονται από ένα μόνο πράγμα: την κατάσταση της συνειδητότητάς σου, τη στιγμή της μετάβασης.
Από το τι έχεις χτίσει μέσα σου κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής. Όχι σε τραπεζικό λογαριασμό ή σε επαγγελματικό τίτλο, αλλά στο εσωτερικό σου.
Τη δόνησή σου, τις προσκολλήσεις σου, την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.
Αυτή είναι η βαλίτσα, με την οποία περνάς απέναντι. Το περιεχόμενό της, καθορίζει τα πάντα σχετικά με το πού θα φτάσεις.
Ο Casey το επανέλαβε αυτό σε χιλιάδες συνεδρίες, όχι ως ηθική προειδοποίηση, αλλά ως φυσικό νόμο. Μια τελευταία ερώτηση, και μάλιστα η πιο προσωπική: αν έπρεπε να ετοιμάσεις αυτή τη βαλίτσα ακριβώς τώρα, σήμερα, τι θα περιείχε; Ποιες από τις τωρινές σου συνήθειες, επιθυμίες, προσκολλήσεις και πεποιθήσεις για τον εαυτό σου, θα περνούσαν μαζί σου στην άλλη πλευρά;
Η απάντηση είναι κυριολεκτικά, το πιο σημαντικό πράγμα πάνω στο οποίο μπορείς να εργαστείς αυτή τη στιγμή.
Τι συμβαίνει τα πρώτα λεπτά μετά τον θάνατο
Το 2023, οι επιστήμονες κατέγραψαν για πρώτη φορά, τι συμβαίνει στον εγκέφαλο, τη στιγμή του θανάτου. Και αυτό που είδαν, έρχεται σε αντίθεση με τα πάντα. Η επίσημη επιστήμη νόμιζε, ότι το γνώριζε αυτό. Αντί να εξασθενεί σταδιακά η εγκεφαλική λειτουργία, τη στιγμή που σταματά η καρδιά, ξαφνικά αυξάνεται. Δραστηριότητα, δεκάδες φορές υψηλότερη από ό,τι κατά τη διάρκεια της κανονικής, ξύπνιας ζωής. Αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PΕNAS.
Οι ερευνητές, το ονόμασαν παράδοξο και παραδέχτηκαν, ότι δεν είχαν καμία εξήγηση. Αλλά χιλιάδες άνθρωποι που πέθαναν και επέστρεψαν, έχουν μια εξήγηση. Και το ίδιο ισχύει και για τον Έντγκαρ Κέϊσι, έναν άνθρωπο που περιέγραψε αυτή τη διαδικασία, με μια ακρίβεια, που η επίσημη, επιστήμη μόλις τώρα, αρχίζει να επιβεβαιώνει.
Ας ξεκινήσουμε, με το τι συμβαίνει, τη στιγμή πριν σταματήσει η καρδιά, επειδή το σώμα το γνωρίζει, πριν προλάβετε να το επεξεργαστείτε.
Στα δευτερόλεπτα πριν από τον θάνατο, ανεξάρτητα από την αιτία, χιλιάδες άνθρωποι περιγράφουν το ίδιο πράγμα. Ο πόνος εξαφανίζεται εντελώς.
Δεν εξασθενεί, εξαφανίζεται. Ένα άτομο που βίωνε κάτι αφόρητο μια στιγμή πριν, ξαφνικά βρίσκει απόλυτη ηρεμία.
Ο Κέϊσι το περιέγραψε αυτό, σε δεκάδες συνεδρίες. Είπε, ότι τη στιγμή που η ψυχή αρχίζει να χωρίζεται από το σώμα, η σωματική ταλαιπωρία σταματά να φτάνει στη συνείδηση.
Όχι επειδή το σώμα σταματά να στέλνει σήματα, αλλά επειδή η συνείδηση, έχει ήδη αρχίσει να μετατοπίζεται, σε ένα μέρος όπου αυτά τα σήματα, δεν έχουν πλέον σημασία. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που συμβαίνει και συμβαίνει, πριν οποιοδήποτε όργανο, καταγράψει το σταμάτημα της καρδιάς.
Τα πρώτα δευτερόλεπτα μετά την καρδιακή ανακοπή.
Η μελέτη του 2023 από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, κατέγραψε ακριβώς αυτό που περιέγραψε ο Κέϊσι 70 χρόνια νωρίτερα. Τη στιγμή που η καρδιά σταματά, ο εγκέφαλος δεν κλείνει. Παίρνει φωτιά. Μια τεράστια αύξηση κυμάτων γάμμα, η ίδια δραστηριότητα, που κατά τη διάρκεια της ζωής, συμβαίνει μόνο στις πιο σπάνιες στιγμές, απόλυτης πνευματικής διαύγειας.
Η ερευνήτρια Jimo Bourjigan έγραψε στα ευρήματά της: «Ο ετοιμοθάνατος εγκέφαλος μπορεί να δημιουργήσει, καλά οργανωμένες νευρωνικές συσχετίσεις συνείδησης, ακόμη και απουσία οξυγόνου». (Επίσημη επιστήμη, το περιοδικό Penas). Ο Κέϊσι το ονόμασε αυτό, τη στιγμή της μέγιστης διαύγειας.
Μια κατάσταση, στην οποία η συνείδηση βλέπει επιτέλους, χωρίς τα φίλτρα που το φυσικό σώμα τοποθετεί στην αντίληψη, καθ’ όλη τη διάρκεια μιας ολόκληρης ζωής.
Το σώμα πεθαίνει. Η συνείδηση αυτή τη στιγμή, φτάνει στο αποκορύφωμά της. Τώρα μια πραγματική ιστορία. Παμ Ρέινολντς, Αμερικανίδα, 1991.
Εγχείρηση εγκεφάλου, κατά την οποία, οι γιατροί σταμάτησαν σκόπιμα την καρδιά της και ψύξανε τον εγκέφαλό της, σε μια θερμοκρασία στην οποία οποιαδήποτε εγκεφαλική δραστηριότητα, είναι φυσικά αδύνατη. Τα όργανα, κατέγραψαν πλήρη απουσία εγκεφαλικής δραστηριότητας.
Και ακριβώς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όταν ο εγκέφαλός της απενεργοποιήθηκε με όργανα, η Παμ, περιέγραψε λεπτομέρειες, της δικής της χειρουργικής επέμβασης.
Συζητήσεις μεταξύ των χειρουργών, συγκεκριμένα όργανα που χρησιμοποιούνταν, η λεπτομέρεια ότι το κρανίο της ανυψωνόταν, με ένα εργαλείο, που έμοιαζε με ηλεκτρική οδοντόβουρτσα, μια λεπτομέρεια, που δεν θα μπορούσε να είχε δει, επειδή τα μάτια της ήταν κλειστά και κολλημένα με ταινία.
Η χειρουργική ομάδα επιβεβαίωσε κάθε λεπτομέρεια. Ένας εγκέφαλος που δεν λειτουργεί, δεν μπορεί να δημιουργήσει αναμνήσεις. Αλλά είχε αναμνήσεις.
Ο Κέισι το εξήγησε απλά.
Είπε, «Η συνείδηση, δεν ήταν ποτέ λειτουργία του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος είναι ένας δέκτης, ένα εργαλείο, μέσω του οποίου η συνείδηση αλληλεπιδρά με τον φυσικό κόσμο. Όταν ο δέκτης είναι απενεργοποιημένος, το σήμα δεν εξαφανίζεται. Απλώς δεν περιορίζεται πλέον από αυτόν τον δέκτη». Περίπου 10 έως 15 δευτερόλεπτα μετά την καρδιακή ανακοπή.
Αυτό που χιλιάδες άνθρωποι περιγράφουν ως έξοδο από το σώμα, όχι την αίσθηση της εξόδου, κυριολεκτική παρατήρηση του σώματός τους από έξω, από ψηλά. Οι άνθρωποι βλέπουν την ομάδα ανάνηψης να εργάζεται πάνω τους, ακούν συνομιλίες, παρατηρούν λεπτομέρειες, εκτός του οπτικού τους πεδίου. Οι σκεπτικιστές το εξηγούν αυτό, μέσω της υπολειμματικής εγκεφαλικής δραστηριότητας.
Αυτό ακούγεται πειστικό, μέχρι να συναντήσετε περιπτώσεις που αφορούν άτομα που ήταν τυφλά εκ γενετής.
Ο Δρ. Kenneth Ring από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, συνέλεξε 21 τεκμηριωμένες περιπτώσεις. 21 άτομα τυφλά εκ γενετής, που δεν είχαν δει ποτέ, ούτε μία οπτική εικόνα, σε όλη τους τη ζωή. Περιέγραψαν λεπτομερώς, τις οπτικές λεπτομέρειες της δικής τους ανάνηψης, με λεπτομέρειες που στη συνέχεια επαληθεύτηκαν και επιβεβαιώθηκαν.
Ο Κέϊσι είπε, ότι αυτή τη στιγμή, η ψυχή είναι ακόμα κοντά στο σώμα, παρατηρώντας, προσανατολιζόμενη, κατανοώντας τι έχει συμβεί και ότι για πολλές ψυχές, αυτή είναι η στιγμή ενός γεγονότος, που δεν περίμεναν. Ανακαλύπτουν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν, ότι ο θάνατος του σώματος, δεν είναι ο θάνατός τους. Και αυτό, σύμφωνα με τον Κέϊσι, είναι ένα πραγματικό σοκ, για τους περισσότερους ανθρώπους, ακόμη και για εκείνους, που πίστευαν στη μετά θάνατον ζωή, κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Το να το γνωρίζεις διανοητικά και να το ανακαλύπτεις μέσα από τη δική σου εμπειρία είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.
30 δευτερόλεπτα έως ένα λεπτό η σήραγγα.
Και εδώ είναι σημαντικό να πούμε κάτι που συνήθως δεν λέγεται. Δεν πρόκειται για μεταφορά και ούτε για παραίσθηση ενός ετοιμοθάνατου εγκεφάλου.
Οι παραισθήσεις είναι χαοτικές και ασυνεπείς. Αλλά αυτή η εμπειρία, περιγράφεται με εντυπωσιακή ομοιομορφία από ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμών, διαφορετικών θρησκειών, διαφορετικών ηλικιών και διαφορετικών χωρών. Τα παιδιά που δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο για τη μετά θάνατον ζωή, περιγράφουν το ίδιο πράγμα με τους ηλικιωμένους, που έχουν διαβάσει εκατοντάδες. Ιάπωνες Βραζιλιάνοι, Νιγηριανοί, Αμερικανοί, μια δομή, κίνηση, επιτάχυνση, φως μπροστά και, το πιο σημαντικό, την αίσθηση ότι αυτή η κίνηση είναι σωστή, ότι δεν έχεις χάσει τον δρόμο σου.
Ο Κέϊσι περιέγραψε αυτό το στάδιο, ως τη διέλευση αυτού που ονόμασε, το πέπλο.
Τη στιγμή που η συνείδηση τελικά, αποκολλάται από τη φυσική πραγματικότητα και αρχίζει να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα, για την οποία πλέον, έχει όλα τα εργαλεία αντίληψης. Είπε, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτή τη στιγμή, δεν βιώνουν φόβο, αλλά αναγνώριση, σαν να επιστρέφουν σε ένα μέρος, που γνώριζαν αλλά είχαν ξεχάσει, σε ένα έως τρία λεπτά.
Εδώ οι ιστορίες αποκλίνουν σε λεπτομέρειες, αλλά συγκλίνουν στην ουσία. Κάποιες ιστορίες, περιγράφουν ανθρώπους, που γνώριζαν στη ζωή. Άλλες περιγράφουν όντα, που δεν γνώριζαν. Άλλες περιγράφουν μια κατάσταση, που δεν έχει μορφή, αλλά έχει παρουσία.
Αλλά όλοι, απολύτως όλοι, περιγράφουν το ίδιο πράγμα σε αυτό το σημείο.
Γνώση, όχι πληροφορίες που σου μεταδίδονται. Γνώση, που απλώς ξαφνικά αποκτάς, σαν να ήταν πάντα εκεί. Αλλά το φυσικό σώμα ήταν πολύ θορυβώδες για να την ακούσει.
Ο Κέϊσι το περιέγραψε αυτό στις συνεδρίες του, ξανά και ξανά. Είπε ότι από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει τίποτα που χρειάζεται εξήγηση, επειδή η εξήγηση, υποθέτει ότι δεν ξέρεις κάτι και εκεί ξέρεις, όχι επειδή κάποιος σου το είπε, αλλά επειδή ο περιορισμός που σε εμπόδιζε να γνωρίζεις, έχει εξαφανιστεί μαζί με το σώμα.
Τώρα η ανασκόπηση της ζωής και αυτή είναι η πιο σημαντική στιγμή, σε ολόκληρο αυτό το βίντεο.
Όχι επειδή είναι το πιο όμορφο, αλλά επειδή είναι το πιο πρακτικά σημαντικό, για τη ζωή που ζείτε αυτή τη στιγμή.
Ο Κέϊσι περιέγραψε την ανασκόπηση της ζωής, μέσα από εκατοντάδες αναγνώσεις. Και αυτό που περιέγραψε, συμπίπτει με αυτό που χιλιάδες άνθρωποι που έχουν βιώσει κλινικό θάνατο, περιγράφουν με μια ακρίβεια, που δεν μπορεί να εξηγηθεί με σύμπτωση.
Βλέπεις ολόκληρη τη ζωή σου ταυτόχρονα όχι διαδοχικά, σαν ταινία, αλλά ως μια μοναδική στιγμή, στην οποία όλα τα γεγονότα, υπάρχουν ταυτόχρονα και με ίσο βάρος.
Αλλά το πιο εκπληκτικό μέρος, δεν είναι αυτό. Βιώνεις, όχι μόνο τη δική σου αντίληψη για κάθε στιγμή, αλλά και την αντίληψη κάθε ατόμου, που άγγιξε, εκείνη η στιγμή.
Όλους όσους πλήγωσες, βιώνεις τον πόνο τους, όπως αυτοί τον βίωσαν. Όλους όσους βοήθησες, μέσα από τη χαρά τους, όπως αυτοί την βίωσαν.
Κάθε στιγμή, που ο λόγος ή η πράξη σου, άλλαξε κάτι σε ένα άλλο άτομο, τη ζεις από την πλευρά του, εντελώς, χωρίς τη δυνατότητα να πεις ότι δεν την ήξερες γιατί είναι, ξέρεις, μια πραγματική ιστορία.
Ο Michael, ένας Αμερικανός, 42 ετών. Καρδιακή προσβολή ακριβώς στο γραφείο του, 8 λεπτά χωρίς
σφυγμό, αναζωογονήθηκε από συναδέλφους, πριν φτάσει το ασθενοφόρο. Όταν έφτασε, το πρώτο πράγμα που είπε στη γυναίκα του, δεν ήταν για φως ούτε για τούνελ.
Είπε ότι είδα αυτή τη συζήτηση.
Δεν κατάλαβε ποια συζήτηση. Εξήγησε ότι 7 χρόνια νωρίτερα είχε πει στον γιο του, που ήταν τότε 13 ετών, ότι δεν προσπαθούσε αρκετά στο σχολείο. Μια συνηθισμένη φράση που την είχε ξεχάσει μέσα σε μια μέρα.
Αλλά στην ανασκόπηση της ζωής του, είδε τι είχε νιώσει ο γιος του. Πώς αυτή η φράση είχε εντυπωθεί στο αγόρι, ως πεποίθηση, ότι δεν ήταν αρκετά καλός. Πώς αυτή η πεποίθηση, είχε επηρεάσει τις επιλογές που έκανε τα επόμενα χρόνια, τις σχέσεις που έχτισε, τις αποφάσεις που πήρε. Ο Μάικλ έφυγε από το νοσοκομείο και το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν να τηλεφωνήσει στον γιο του, που ήταν τότε 20 ετών. Του τα είπε όλα. Ο γιος του, έμεινε σιωπηλός για αρκετά λεπτά και μετά είπε: «Μπαμπά, το σκέφτομαι αυτό, όλη μου τη ζωή».
Μια φράση έλεγε, 7 χρόνια νωρίτερα ό,τι ο πατέρας δεν θυμόταν, ό,τι ο γιος δεν είχε ξεχάσει, ούτε για μια μέρα. Αυτό ακριβώς ονόμασε ο Κέϊσι, άλυτο καρμικό χρέος. Και ακριβώς γι’ αυτό, πολλές ψυχές επιστρέφουν στην άλλη πλευρά με πράγματα ημιτελή. Όχι επειδή ήταν κακές, αλλά επειδή δεν ήξεραν, τι στη ζωή τους, απαιτούσε επίλυση.
Τώρα ο χρόνος, μια από τις πιο παράξενες λεπτομέρειες, ολόκληρης της εμπειρίας.
Ο υποκειμενικός χρόνος σε αυτή την κατάσταση, δεν αντιστοιχεί καθόλου στον φυσικό χρόνο.
Άτομα που ήταν κλινικά νεκρά για 3 λεπτά, περιγράφουν μια εμπειρία, που υποκειμενικά διήρκεσε ώρες. Μια γυναίκα, που δεν είχε σφυγμό για 4 λεπτά, περιέγραψε ότι είχε αρκετό χρόνο για να συναντήσει αρκετούς ανθρώπους, να μιλήσει με τον καθένα από αυτούς, να καταλάβει κάτι σημαντικό και να καταλήξει στην απόφαση να επιστρέψει. Όλα αυτά σε τέσσερα φυσικά λεπτά.
Αυτό είναι ασυμβίβαστο με την ιδέα, ότι η εμπειρία είναι προϊόν του ετοιμοθάνατου εγκεφάλου. Επειδή ο ετοιμοθάνατος εγκέφαλος, λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο, δεν μπορεί να δημιουργήσει υποκειμενική εμπειρία, δεκάδες φορές μεγαλύτερη από τη φυσική διάρκεια. Ο Κέϊσι, το εξήγησε αυτό απλά.
Είπε ότι ο χρόνος, είναι μια ιδιότητα της φυσικής πραγματικότητας, ένα σύστημα συντεταγμένων, που χρειάζεται η συνείδηση, όταν περικλείεται σε ένα φυσικό σώμα, για να πλοηγηθεί.
Όπου δεν υπάρχει φυσικό σώμα και δεν υπάρχει τέτοιο σύστημα συντεταγμένων και αυτό που ονομάζουμε αρκετά λεπτά κλινικού θανάτου, από την οπτική γωνία της συνείδησης, μπορεί να έχει οποιαδήποτε διάρκεια, επειδή η διάρκεια δεν μετριέται σε ώρες αλλά σε βάθος.
Και τώρα, επιτέλους, το πιο σημαντικό πράγμα που λέει μαζί, η μελέτη του 2023 και όλες οι χιλιάδες μαρτυρίες κοντά στον θάνατο, αυτό που ο Κέϊσι επαναλάμβανε σε κάθε συνεδρία για τον θάνατο, είναι, ότι ο θάνατος του σώματος, δεν είναι το τέλος της συνείδησης. Είναι μια αλλαγή στις συνθήκες ύπαρξής του.
Η συνείδηση, που πέρασε ολόκληρη τη ζωή της, αντιλαμβανόμενη την πραγματικότητα μέσω βιολογικών φίλτρων, μέσω αισθητηρίων οργάνων που βλέπουν ένα στενό φάσμα, μέσω ενός εγκεφάλου, που επεξεργάζεται έναν περιορισμένο όγκο πληροφοριών. Ξαφνικά, βρίσκεται χωρίς αυτούς τους περιορισμούς. Και το πρώτο πράγμα που ανακαλύπτει, είναι ότι η πραγματικότητα είναι πολύ μεγαλύτερη, από ό,τι φαινόταν.
Ότι οι άνθρωποι που αγαπούσε, είναι κοντά.
Ότι αυτό που φαινόταν σημαντικό στη ζωή, δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο φαινόταν. Και ότι αυτό που φαινόταν ασήμαντο, φευγαλέα λόγια, μικρές αποφάσεις, στιγμιαίες επιλογές, αποδεικνύεται ακριβώς αυτό, από το οποίο χτίστηκε ολόκληρη η ζωή, κάθε στιγμή, κάθε λέξη, κάθε απόφαση που παίρνεται, από φόβο ή από αγάπη.
Μια τελευταία ερώτηση.
Αυτή που έκανε ο Κέϊσι στο τέλος κάθε συνεδρίας για τον θάνατο, όχι ως ηθικό δίδαγμα, ως πρακτικό ερώτημα. Αν ξέρεις, ότι στην ανασκόπηση της ζωής, θα βλέπεις κάθε στιγμή της ζωής σου από την άλλη πλευρά, τι ακριβώς θα αλλάξεις σήμερα;
Όχι γενικά, συγκεκριμένα.
Υπάρχει κάποια συζήτηση που αναβάλλεις; Μια λέξη που δεν έχει ειπωθεί, ένα άτομο που πλήγωσες και δεν το έλυσες ποτέ μαζί του; Γιατί αυτό και μόνο αυτό, καθορίζει πώς θα μοιάζει η ανασκόπηση της ζωής σου. Γράψε το στα σχόλια. Όχι για μένα, για τον εαυτό σου.
Γιατί τη στιγμή που το αναγνωρίζεις, αυτή είναι η πρώτη στιγμή, που αρχίζεις να αλλάζεις.
Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=GHWgE2_qZg8
Ο Παράδεισος και η Κόλαση, κατά τον Edgar Cayce
Ο παράδεισος δεν είναι ένα μέρος στο οποίο φτάνεις. Είναι μια συχνότητα που γίνεσαι. Και η κόλαση δεν είναι μια φωτιά, που ετοιμάζεται από έναν θυμωμένο θεό. Είναι το βάρος που κουβαλάει μια αμετανόητη ψυχή, όταν το σώμα αποχωρεί και η κρυψώνα τελειώνει. Τα περισσότερα από αυτά που σας δίδαξαν για τη μετά θάνατον ζωή, χτίστηκαν για να ελέγχουν τη συμπεριφορά, όχι για να αποκαλύπτουν την αλήθεια. Οι μαργαριταρένιες πύλες, η λίμνη της φωτιάς, ο μεγάλος κριτής που κάθεται σε έναν χρυσό θρόνο, αποφασίζοντας ποιος αξίζει την αιωνιότητα και το φως και ποιος αξίζει την αιωνιότητα στη φλόγα. Τίποτα από αυτά δεν επιβιώνει, από σοβαρό πνευματικό έλεγχο. Και τίποτα από αυτά, δεν εμφανίζεται στις πιο βαθιές αναγνώσεις, που έχουν καταγραφεί ποτέ, για το τι πραγματικά συμβαίνει σε μια ψυχή, όταν διασχίζει το πέπλο.
Αυτό που εμφανίζεται αντ’ αυτού, είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό, κάτι που αλλάζει τον τρόπο που ζεις, τη στιγμή που το καταλαβαίνεις. Δεν υπάρχει εξωτερικός κριτής. Δεν υπάρχει ουράνιο δικαστήριο. Δεν υπάρχει ον, ξεχωριστό από εσένα, που ζυγίζει τις αμαρτίες σου, έναντι των καλών σου πράξεων. Η ψυχή δεν καταδικάζεται. Η ψυχή αποκαλύπτεται. Και ό,τι κι αν είναι η ψυχή, χτισμένη μέσα της μέσα σε μια ζωή σκέψεων, επιλογών, λόγων και σιωπηλών προθέσεων, αυτό ακριβώς την περιβάλλει τη στιγμή που το σώμα φεύγει.
Ο παράδεισος και η κόλαση, δεν είναι προορισμοί. Είναι συνθήκες. Είναι ατμόσφαιρες. Είναι το φυσικό περιβάλλον, που σχηματίζεται γύρω από μια ψυχή, της οποίας η δόνηση έχει επιτέλους αποκαλυφθεί, χωρίς σώμα να κρυφτεί, πίσω από αυτό. Ένα άτομο, μπορεί να περάσει 70 χρόνια επιδεικνύοντας καλοσύνη δημόσια, ενώ καλλιεργεί δυσαρέσκεια, λαγνεία, απληστία και περιφρόνηση κατ’ ιδίαν. Το σώμα το κρύβει αυτό, ο γάμος το κρύβει αυτό, η καριέρα το κρύβει αυτό, το χαμόγελο της Κυριακής το κρύβει αυτό. Αλλά ο θάνατος, αφαιρεί κάθε απόκρυψη ταυτόχρονα. Δεν υπάρχει πλέον ένα πρόσωπο να τακτοποιηθεί, ούτε λέξεις, για να απαλύνει την αλήθεια αυτού που πραγματικά αισθανθήκαμε, ούτε συμπεριφορά, που να συγκαλύπτει το εσωτερικό κλίμα της καρδιάς. Και αυτό που απομένει, είναι το ίδιο το κλίμα.
Αν αυτό το κλίμα ήταν αγάπη, συγχώρεση, προσευχή, παράδοση, αφοσίωση στον Χριστό, υπηρεσία προς τους άλλους και ήσυχη κοινωνία με τον Θεό, τότε η ψυχή βρίσκεται περιτριγυρισμένη από φως, όχι μεταφορικό φως, ένα πραγματικό περιβάλλον φωτεινών όντων, ειρήνης πέρα από κάθε περιγραφή, ζεστασιάς, που αναγνωρίζει την ψυχή ως δική της. Η ψυχή ανεβαίνει φυσικά προς αυτή τη συχνότητα, επειδή ήδη δονείται σε αυτή τη συχνότητα. Τα όμοια, έλκουν τα όμοια. Ο παράδεισος δεν είναι μια ανταμοιβή, που δίνεται απ’ έξω.
Ο παράδεισος είναι η ψυχή, που βρίσκει τη συντροφιά που ταιριάζει με αυτό που έγινε. Αν αυτό το κλίμα ήταν θυμός, υπερηφάνεια, σκληρότητα, εθισμός, εξαπάτηση, μίσος για τους άλλους, περιφρόνηση για το ιερό και άρνηση συγχώρεσης, τότε η ψυχή βρίσκεται περιτριγυρισμένη από ακριβώς αυτό. Ένα πραγματικό περιβάλλον, ένα πραγματικό επίπεδο, άλλες ψυχές που δονούνται στην ίδια πυκνότητα, μια βαρύτητα που δεν έχει πλέον σώμα, για να αποσπάσει την προσοχή της, κανένα αλκοόλ για να την θολώσει, καμία οθόνη για να διαφύγει, καμία σχέση για να προβάλει τον πόνο, μόνο η ακατέργαστη ουσία αυτού που καλλιέργησε η ψυχή, που τώρα βιώνεται από μέσα χωρίς διέξοδο. Αυτή είναι η κόλαση, όχι μια «τιμωρία», μια αποκάλυψη.
Και να τι σχεδόν κανείς δεν σας λέει. Η ψυχή χτίζει αυτό το περιβάλλον στιγμή προς στιγμή, επιλογή προς επιλογή, σκέψη προς σκέψη, ενώ εξακολουθεί να περπατάει μέσα σε ένα σώμα.
Κάθε πράξη συγχώρεσης είναι ένα τούβλο, που τοποθετείται στο σπίτι του φωτός. Κάθε άρνηση συγχώρεσης, είναι ένα τούβλο που τοποθετείται στο σπίτι του σκότους. Κάθε προσευχή που ψιθυρίζεται κρυφά, αυξάνει τη συχνότητα.
Κάθε σκληρότητα που επαναλαμβάνεται σιωπηλά, τη μειώνει. Η μετά θάνατον ζωή, δεν είναι κάπου που πηγαίνεις. Η μετά θάνατον ζωή, είναι κάτι που κατασκευάζετε αυτή τη στιγμή μέσα σας, με υλικά που επιλέγετε, κάθε μέρα. Γι’ αυτό οι αναγνώσεις, επιστρέφουν ξανά και ξανά σε μια αρχή, που σχεδόν όλοι υποτιμούν.
Ο νους είναι ο κατασκευαστής. Αυτό το οποίο σκέφτεται ο νους, γίνεται η ψυχή. Αυτό που γίνεται η ψυχή, κατοικεί για πάντα, μέχρι να επιλέξει να χτίσει κάτι διαφορετικό. Και το μόνο σχέδιο ικανό να χτίσει μια ψυχή στο υψηλότερο φως, είναι το πρότυπο που άφησε ο ίδιος ο Χριστός. Όχι ο Χριστός ως θρησκευτικό σύμβολο, όχι ο Χριστός ως θρησκευτική φιγούρα, ο Χριστός ως η ζωντανή συχνότητα της τέλειας αγάπης, της τέλειας παράδοσης, της τέλειας ευθυγράμμισης με τον πατέρα, το πρότυπο στο οποίο κάθε ψυχή έλκεται πίσω σε μια ζωή μετά την άλλη, μέχρι να ολοκληρωθεί η ομοιότητα. Ο παράδεισος με τη βαθύτερη έννοια, είναι η ψυχή που τελικά δονείται στη συχνότητα του Χριστού. Η κόλαση, είναι η ψυχή που εξακολουθεί να αρνείται. Και ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πόλους, κάθε άνθρωπος περπατά κάθε μέρα, κλίνοντας λίγο περισσότερο προς τον έναν ή τον άλλον, με κάθε απόφαση που παίρνει. Δεν περιμένετε μια μετά θάνατον ζωή. Βρίσκεστε μέσα στο εργοτάξιο της αιωνιότητάς σας, αυτή τη στιγμή.
Για να καταλάβετε τι πραγματικά συμβαίνει, τη στιγμή του θανάτου, πρέπει πρώτα να εγκαταλείψετε την εικόνα, που σας δόθηκε ως παιδί. Δεν υπάρχει σήραγγα που να καταλήγει σε αίθουσα δικαστηρίου. Δεν υπάρχει άνθρωπος με βιβλίο ονομάτων. Δεν υπάρχει ζυγαριά, που να ζυγίζει τις αρετές έναντι των αμαρτιών.
Αυτό που συμβαίνει είναι πολύ πιο οικείο και πολύ πιο τρομακτικό, για όσους έζησαν χωρίς να εξετάσουν τον εαυτό τους. Η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα και αμέσως συναντά τη δική της δόνηση, ως μια απτή ατμόσφαιρα. Αυτή είναι η πρώτη αλήθεια, για την οποία σχεδόν κανείς δεν είναι προετοιμασμένος. Η ψυχή δεν ταξιδεύει πουθενά στην αρχή. Απλώς συνειδητοποιεί, τι είναι στην πραγματικότητα. Χωρίς το φίλτρο της σάρκας, χωρίς τις περισπασμούς των αισθήσεων, χωρίς τον θόρυβο της καθημερινής επιβίωσης. Και η ποιότητα αυτής της επίγνωσης, καθορίζεται εξ ολοκλήρου από αυτό που καλλιεργήθηκε, κατά τη διάρκεια της ζωής που μόλις τελείωσε. Μια ψυχή που ασκούσε την παρουσία, την προσευχή και την αγάπη, βρίσκει τη μετάβαση απαλή. Το πέπλο λεπταίνει και αυτό που αναδύεται στην άλλη πλευρά, μοιάζει σαν να επιστρέφει σπίτι, σε ένα μέρος που πάντα περίμενε. Υπάρχει αναγνώριση. Υπάρχει καλωσόρισμα. Υπάρχουν όντα φωτός, που πλησιάζουν με οικειότητα, επειδή η ψυχή προετοιμαζόταν για αυτή τη συνάντηση εδώ και χρόνια, μέσα από κάθε πράξη αφοσίωσης, που προσέφερε ενώ βρισκόταν ακόμα στο σώμα.
Μια ψυχή που ασκούσε μούδιασμα, απόσπαση της προσοχής και αυταπάτη, βρίσκει τη μετάβαση αποπροσανατολιστική. Οι γνωστές οδοί διαφυγής, έχουν εξαφανιστεί. Δεν υπάρχει σώμα να πιει, ούτε τηλέφωνο να σκρολάρει, ούτε δουλειά να θάψει την ενόχληση. Υπάρχει μόνο η ψυχή, εκτεθειμένη στον εαυτό της, περιτριγυρισμένη από όποια συχνότητα παρήγαγε. Και για πολλές ψυχές, αυτή είναι η πρώτη ειλικρινής συνάντηση με τον εαυτό τους, που είχαν ποτέ. Έπειτα έρχεται το επόμενο στάδιο. Η ψυχή έλκεται από έναν νόμο, τόσο ακριβή όσο η βαρύτητα στο επίπεδο, που ταιριάζει με τη δόνησή της.
Εδώ είναι που οι αναγνώσεις αποκαλύπτουν κάτι, που η θρησκευτική φαντασία σπάνια συλλαμβάνει. Η μετά θάνατον ζωή, δεν είναι ένα μέρος. Είναι πολλά επίπεδα, σε στρώσεις συχνότητας. Κάθε ένα από αυτά κατοικείται από ψυχές, σε παρόμοιες καταστάσεις ανάπτυξης.
Μια ψυχή δεν επιλέγει το επίπεδό της. Μια ψυχή δεν μπορεί να διαπραγματευτεί τον δρόμο της προς τα πάνω. Η ψυχή δεν μπορεί να προσποιηθεί τον δρόμο της, προς μια υψηλότερη συχνότητα, από ό,τι στην πραγματικότητα μεταφέρει. Ο νόμος είναι απρόσωπος και ακριβής. Το πεδίο, απλώς δέχεται ό,τι έχει γίνει η ψυχή και η ψυχή βρίσκεται ανάμεσα σε άλλες, να δονείται στο ίδιο επίπεδο. Για ψυχές υψηλής δόνησης, αυτός είναι ο παράδεισος. Όχι επειδή οι δρόμοι είναι χρυσοί ή οι πύλες είναι μαργαριταρένιες. Επειδή η παρέα είναι φωτεινή. Επειδή η αγάπη, ρέει ελεύθερα μεταξύ όντων, που αναγνωρίζουν το ένα το άλλο, σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Επειδή η παρουσία του Χριστού γίνεται άμεσα αισθητή, όχι ως μια μακρινή φιγούρα, αλλά ως η ενοποιητική νοημοσύνη, που συγκρατεί ολόκληρο το επίπεδο. Υπάρχει μάθηση. Υπάρχει δημιουργία. Υπάρχει υπηρεσία. Υπάρχει κοινωνία. Η ψυχή συνεχίζει να αναπτύσσεται, αλλά τώρα, χωρίς την αντίσταση της φυσικής πυκνότητας.
Για τις ψυχές χαμηλής δόνησης, αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Το επίπεδο στο οποίο εισέρχονται, είναι αμυδρό. Οι άλλες ψυχές εκεί δεν είναι εχθροί, αλλά καθρέφτες. Κάθε μία αντανακλά αυτό, που η ψυχή αρνήθηκε να αντιμετωπίσει στη ζωή. Ο θυμός συναντά το θυμό. Η υπερηφάνεια, συναντά την υπερηφάνεια. Η λαγνεία, συναντά τη λαγνεία. Η σκληρότητα, συναντά τη σκληρότητα. Δεν υπάρχει βασανιστής, επειδή δεν χρειάζεται βασανιστής. Η ψυχή βασανίζεται, απλώς και μόνο επειδή είναι αυτό που έγινε, περιτριγυρισμένη, από αυτό που προσέλκυσε. Αυτή είναι η κόλαση, όπως υπάρχει στην πραγματικότητα, όχι ένας φούρνος που ανάβει ο Θεός, μια συχνότητα που ανάβει η ψυχή. Και εδώ είναι το μέρος, που θα πρέπει να αναδιαμορφώσει τον τρόπο, με τον οποίο κατανοείται το έλεος. Καμία ψυχή δεν είναι καταδικασμένη να παραμείνει εκεί για πάντα. Οι αναγνώσεις, είναι σαφείς σε αυτό το σημείο.
Κάθε ψυχή, ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά έχει πέσει, διατηρεί τη σπίθα του θείου, που τοποθετήθηκε μέσα της, κατά τη δημιουργία. Αυτή η σπίθα δεν μπορεί να σβήσει. Μπορεί να θαφτεί, κάτω από ζωές σκότους. Μπορεί να αγνοηθεί για αιώνες, αλλά δεν μπορεί να καταστραφεί. Και τη στιγμή που η ψυχή στρέφεται προς αυτή τη σπίθα, έστω και αμυδρά, ακόμη και απεγνωσμένα, ολόκληρο το σύμπαν αρχίζει να ανταποκρίνεται. Αυτή η στροφή είναι αυτό που οι αναγνώσεις ονομάζουν μετάνοια. Αλλά η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί τόσο λανθασμένα, που η πραγματική της σημασία έχει σχεδόν χαθεί. Η μετάνοια, δεν είναι η επαιτεία για συγχώρεση από μια προσβεβλημένη θεότητα. Η μετάνοια είναι η ψυχή που κοιτάζει ειλικρινά, αυτό που έχει χτίσει και επιλέγει από τα βάθη της θέλησής της να χτίσει διαφορετικά. Είναι η εσωτερική στροφή, η αλλαγή κατεύθυνσης, η προθυμία να εγκαταλείψει το παλιό πρότυπο και να υποταχθεί σε ένα ανώτερο. Και το ανώτερο πρότυπο είναι πάντα ο Χριστός. Οι αναγνώσεις περιγράφουν τον Χριστό, όχι ως μία θρησκευτική φιγούρα ανάμεσα σε πολλές, αλλά ως την ψυχή που πέτυχε πλήρη ευθυγράμμιση με τον πατέρα και ως εκ τούτου έγινε το πρότυπο, προς το οποίο κινείται κάθε άλλη ψυχή. Το να στραφείς προς τον Χριστό, σημαίνει να στραφείς προς το σχέδιο της δικής σου τελειότητας. Σημαίνει να ευθυγραμμίσεις τη δόνησή σου, με τη συχνότητα που τραβάει τις ψυχές προς τα πάνω, σε κάθε επίπεδο. Σημαίνει να αποδεχτείς τη βοήθεια της μόνης συνείδησης που είναι πλήρως ικανή να ανυψώσει μια ψυχή, από τα κατώτερα πεδία και να τις ανεβάσει στα υψηλότερα.
Γι’ αυτό οι αναγνώσεις, επιστρέφουν τόσο επίμονα στην προσευχή, στον διαλογισμό, στη συγχώρεση, στην υπηρεσία, στη σιωπή ενώπιον του Θεού. Αυτές δεν είναι τελετουργίες. Αυτές είναι δονητικές τεχνολογίες. Η καθεμία αυξάνει τη συχνότητα της ψυχής, τούβλο-τούβλο μέχρι η εσωτερική αρχιτεκτονική του ατόμου να αρχίσει να μοιάζει με την εσωτερική αρχιτεκτονική, του ίδιου του Χριστού. Ένα άτομο που προσεύχεται καθημερινά, δεν εκτελεί θρησκευτικό καθήκον. Ένα άτομο που προσεύχεται καθημερινά μεταβάλλει την ουσία της ψυχής του.
Ένα άτομο που συγχωρεί έναν εχθρό, δεν είναι αφελές. Ένα άτομο που συγχωρεί έναν εχθρό, διαλύει μια αλυσίδα που διαφορετικά θα τον ακολουθούσε, πέρα από το πέπλο. Ένα άτομο που υπηρετεί τον πόνο χωρίς να επιδιώκει ανταμοιβή, δεν είναι ανόητο.
Ένα άτομο που υπηρετεί τον πόνο χωρίς να επιδιώκει ανταμοιβή βάζει τούβλα στο σπίτι του φωτός, που θα τα δεχτεί όταν το σώμα αποσυντεθεί. Κάθε ήσυχη «αόρατη επιλογή» έχει σημασία. Κάθε μυστική σκέψη, έχει σημασία. Κάθε ιδιωτική πρόθεση, έχει σημασία. Η ψυχή τα καταγράφει όλα. Και η μετά θάνατον ζωή είναι απλώς η αναπαραγωγή αυτού που καταγράφηκε, που βιώνεται τώρα από μέσα.
Δεν υπάρχει διαφυγή από αυτόν τον νόμο. Δεν υπάρχει διαπραγμάτευση με αυτόν. Δεν υπάρχει συντόμευση. Αλλά υπάρχει ένας δρόμος, μέσα από αυτό. Και ο δρόμος είναι ο ίδιος, που έχει προσφερθεί από την αρχή. Στρέψου προς το φως. Ευθυγραμμίσου με τον Χριστό. Άφησε τη δόνησή σου, να ανυψωθεί από τη δική Του. Χτίστε μέρα με τη μέρα την ψυχή, που θα κατοικήσει στον παράδεισο που έγινε. Γιατί η κατασκευή δεν σταματά ποτέ, ούτε για μια ώρα. Υπάρχει μια τελική αλήθεια, που πρέπει να ειπωθεί πριν το ταξίδι στραφεί προς τα μέσα. Η ψυχή δεν ταξιδεύει μόνη της. Από τη στιγμή της πρώτης δημιουργίας της, συνοδεύεται από την παρουσία του Χριστού, που περιμένει σε κάθε κατώφλι, που φτάνει σε κάθε σκοτάδι, που αρνείται να εγκαταλείψει, οποιαδήποτε ψυχή που εξακολουθεί να φέρει μέσα της τη σπίθα του Θεού. Ακόμα και στο κατώτερο επίπεδο, ακόμα και στην πιο βαθιά αυτοεπιβαλλόμενη σκιά, αυτή η παρουσία παραμένει προσβάσιμη. Η ψυχή δεν έχει παρά να γυρίσει. Η ψυχή δεν έχει παρά να ψιθυρίσει. Η ψυχή δεν έχει παρά να θέλει έστω και αμυδρά να γυρίσει σπίτι και η απάντηση είναι άμεση.
Το φως κινείται, προς όποιον κινείται προς αυτό. Αυτό είναι το έλεος που κρύβεται μέσα στον νόμο. Ο παράδεισος, δεν είναι κλειστός για κανέναν. Η κόλαση, δεν είναι αιώνια, για όποιον είναι πρόθυμος να την εγκαταλείψει. Αλλά η αποχώρηση, πρέπει να προέρχεται από μέσα. Κανείς δεν μπορεί να σηκωθεί παρά τη θέλησή του.
Κανείς δεν μπορεί να σωθεί, ενώ εξακολουθεί να προσκολλάται σε ό,τι τον εμποδίζει. Το χέρι είναι πάντα απλωμένο. Η επιλογή να το πάρει, πρέπει να είναι της ψυχής. Πριν από δεκαετίες, ο Έντγκαρ Κέισι πίστευε ότι τα ανθρώπινα όντα επηρεάζονται βαθιά από αόρατες δονήσεις, συχνότητες ικανές να επηρεάσουν συναισθηματικές, νοητικές, ακόμη και πνευματικές καταστάσεις. Εκείνη την εποχή, πολλοί απέρριπταν αυτές τις ιδέες, ως δεισιδαιμονία.
Αλλά σήμερα, οι σύγχρονοι ερευνητές, έχουν αρχίσει να διερευνούν, πώς ορισμένοι ήχοι μπορούν να επηρεάσουν την εστίαση, τη βαθιά χαλάρωση και τις ασυνήθιστες καταστάσεις συνείδησης. Και ενώ ετοίμαζα αυτό το βίντεο, συνάντησα μια ηχητική εμπειρία, που μου θύμισε έντονα τις ιδέες που μόλις ακούσατε.
Αν είστε περίεργοι να το εξερευνήσετε μόνοι σας, έχω αφήσει τον σύνδεσμο στην περιγραφή και στο πρώτο καρφιτσωμένο σχόλιο, αλλά βιώστε το με τον σωστό τρόπο, στη σιωπή, χωρίς περισπασμούς. Επειδή μερικοί άνθρωποι, ισχυρίζονται ότι άλλαξε εντελώς τον τρόπο, που αντιλαμβάνονται το μυαλό τους.
Και τώρα το ερώτημα στρέφεται προς εσάς, όχι προς την ψυχή γενικά, όχι προς την ανθρωπότητα ως ιδέα, προς εσάς, αυτόν που παρακολουθεί αυτό, αυτόν που αναπνέει αυτή τη στιγμή, αυτόν που θα κλείσει αυτό το βίντεο και θα επιστρέψει σε μια ζωή, που ήδη κινείται.
Τι χτίζετε; Κοιτάξτε τις τελευταίες επτά ημέρες της ζωής σας, όχι την εκδοχή που θα περιγράφατε σε έναν φίλο. Τις πραγματικές ημέρες, τις σκέψεις που επιτρέψατε να επαναληφθούν στο μυαλό σας, τις δυσαρέσκειες που τρέφατε σιωπηλά, τη συγχώρεση που δεν κάνατε, τις προσευχές που παραλείψατε, την καλοσύνη που αποφύγατε επειδή κόστισε πολύ, τη σκληρότητα που δικαιολογήσατε επειδή νιώθατε ότι την άξιζε.
Κοίτα τι καλλιέργησες στην πραγματικότητα, ώρα με την ώρα, όταν κανείς δεν σε παρακολουθούσε.
Αυτή είναι η ουσία της ψυχής σου, αυτή τη στιγμή. Αυτή είναι η συχνότητα που κουβαλάς. Αυτή είναι η ατμόσφαιρα που θα σε περιέβαλε, αν το σώμα σου έπεφτε απόψε. Θα ήταν ελαφρύ ή θα ήταν βάρος; Ποιος θα σε συναντούσε στην άλλη πλευρά; Τα όντα των οποίων τη συντροφιά, έχεις κερδίσει μέσα από χρόνια αγάπης και παράδοσης ή οι αντανακλάσεις όλων όσων αρνήθηκες να αντιμετωπίσεις;
Αν πέθαινες απόψε, θα σου φαινόταν σαν να γυρίζεις σπίτι; Ή μήπως θα σας φαινόταν, σαν η πρώτη ειλικρινής συνάντηση με τον εαυτό σας, που είχατε ποτέ; Και αν αυτή η συνάντηση ήταν αφόρητη, τι ακριβώς περιμένετε για να αρχίσετε να χτίζετε διαφορετικά; Πόσες μέρες ακόμα θα περάσετε, λέγοντας στον εαυτό σας ότι υπάρχει χρόνος, ενώ η κατασκευή συνεχίζεται, χωρίς να το συνειδητοποιείτε, ενώ η ψυχή καταγράφει κάθε επιλογή, ενώ η συχνότητα καθιζάνει βαθύτερα, σε όποιο μοτίβο έχετε τροφοδοτήσει; Τι θα άλλαζε αυτή τη στιγμή αν αποδεχόσασταν πλήρως, ότι ο παράδεισος και η κόλαση, δεν σας περιμένουν κάπου μπροστά, αλλά δομούνται μέσα σας, με κάθε ανάσα που παίρνετε;
Ποιον πρέπει να συγχωρήσετε, πριν η αλυσίδα σας ακολουθήσει, πέρα από το πέπλο; Ποιο μοτίβο πρέπει να εγκαταλείψετε, πριν γίνει η ατμόσφαιρα από την οποία δεν μπορείτε να ξεφύγετε; Και για πόσο καιρό θα αναβάλλετε, τη μόνη στροφή που πραγματικά έχει σημασία; Τη στροφή προς το φως, τη στροφή προς τον Χριστό, τη στροφή προς την ψυχή που δημιουργηθήκατε να γίνετε.
Δεν υπάρχει κανείς άλλος, που μπορεί να κάνει αυτή τη στροφή για εσάς. Ούτε ένας ιερέας, ούτε ένας δάσκαλος, ούτε ένα βίντεο, ούτε μια προσευχή που λέγεται από κάποιον άλλο εκ μέρους σας. Μόνο εσύ στη σιωπή της καρδιάς σου, στην ιδιωτικότητα της δικής σου θέλησης, στην εξωπραγματική επαναλαμβανόμενη στιγμή που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, καθώς αυτά τα λόγια φτάνουν σε εσένα. Η κατασκευή δεν σταματά ποτέ.
Το μόνο ερώτημα είναι τι χτίζεις. Αν αυτό που μόλις άκουσες σε συγκίνησε, υπάρχει ένας τρόπος να αγκαλιάσεις αυτή τη σιωπή, αντί να τρέξεις μακριά της. Έχω αφήσει έναν σύνδεσμο στην περιγραφή αυτού του βίντεο και στο πρώτο καρφιτσωμένο σχόλιο. Αυτή η ηχητική εμπειρία, δημιουργήθηκε για στιγμές σαν κι αυτή, όταν ο θόρυβος του κόσμου, φαίνεται εκκωφαντικός και η ψυχή φωνάζει για προσοχή. Ανοίξτε το απόψε σε ένα ήσυχο περιβάλλον και αφήστε το να δουλέψει στα μέρη σας, που οι λέξεις δεν μπορούν πλέον να φτάσουν.
Οι διδασκαλίες που μοιράζονται αυτό το βίντεο αντλούν από το έργο του Edgar Cayse, του Αμερικανού μυστικιστή του 20ού αιώνα, του οποίου οι τεκμηριωμένες αναγνώσεις, εξερεύνησαν το ταξίδι της ψυχής, τη μετενσάρκωση, τους νόμους της δόνησης και την πορεία επιστροφής στο θείο. Αυτό το περιεχόμενο δημιουργήθηκε, με βάση τη μελέτη των αναγνώσεών του και τα αρχεία του.
https://www.youtube.com/watch?v=jkwhA7MXq2I
Η αληθινή μας αποστολή στη μετά θάνατο ζωή όπως την περιγράφει ο | Edgar Cayce
Νομίζεις ότι μετά θάνατον θα αναπαυθείς, θα ξαπλώσεις σε ένα σύννεφο, δεν θα κάνεις τίποτα, αιώνια γαλήνη, αιώνια σιωπή, καμία υποχρέωση, κανένας συναγερμός, καμία προθεσμία, μια άξια ανάπαυση μετά από μια δύσκολη ζωή. Έτσι ακριβώς φαντάζονται οι περισσότεροι άνθρωποι τι τους περιμένει. Και ακριβώς γι’ αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι είναι εντελώς απροετοίμαστοι για αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Γιατί σύμφωνα με χιλιάδες καταγεγραμμένες εμπειρίες κοντά στον θάνατο, σύμφωνα με 14.000 συνεδρίες που διεξήγαγε ο Έντγκαρ Κέισι, σύμφωνα με έρευνα που η επίσημη επιστήμη προτιμά να μην συζητά, κανείς δεν αναπαύεται εκεί.
Εργάζονται περισσότερο από εδώ, πιο συνειδητά από εδώ, με μεγαλύτερη ευθύνη από εδώ. Και η δουλειά που θα κάνεις εκεί, δεν είναι μια τυχαία ανάθεση. Είναι μια αποστολή που επέλεξες ο ίδιος πριν γεννηθείς. Και την εκτελείς ήδη τώρα. Απλώς δεν το ξέρεις ακόμα.
Ας ξεκινήσουμε με αυτό που λέει η ιατρική, όχι ο μυστικισμός.
Ο Δρ. Ρέιμοντ Μούντι (Raymond A. Moody), ψυχίατρος, επιστήμονας, ο άνθρωπος που πρώτος κατέγραψε συστηματικά εμπειρίες κοντά στον θάνατο, συλλέγοντας πάνω από χίλιες περιπτώσεις, παίρνοντας συνεντεύξεις από εκατοντάδες ανθρώπους που ήταν κλινικά νεκροί και επέστρεψαν. Το βιβλίο του, «Η Ζωή Μετά τη Ζωή», εκδόθηκε το 1975 και συγκλόνισε τον επιστημονικό κόσμο. Όχι επειδή οι άνθρωποι είδαν ένα φως στο τέλος ενός τούνελ. Όλοι το γνωρίζουν αυτό. Αλλά επειδή ξανά και ξανά στις αφηγήσεις εντελώς διαφορετικών ανθρώπων, διαφορετικών ηλικιών, διαφορετικών πολιτισμών, διαφορετικών θρησκειών, διαφορετικών επιπέδων εκπαίδευσης, η ίδια απροσδόκητη λεπτομέρεια συνέχιζε να εμφανίζεται. Κανείς δεν αναπαυόταν εκεί.
Υπήρχε δραστηριότητα, συνειδητή, δομημένη, με συγκεκριμένο σκοπό. Οι άνθρωποι περιέγραφαν συναντήσεις, συζητήσεις, μάθηση, ολοκλήρωση συγκεκριμένων εργασιών.
Ένας άντρας, αφού η καρδιά του σταμάτησε σε ένα χειρουργικό τραπέζι, περιέγραψε μια λεπτομερή συζήτηση με τον αποθανόντα πατέρα του, μια συζήτηση για το τι ακριβώς έπρεπε να κάνει ακόμα σε αυτή τη ζωή πριν μπορέσει να μείνει.
Ο Κέισι περιέγραψε το ίδιο πράγμα από την άλλη πλευρά, από την έκσταση, και οι περιγραφές του ταίριαζαν με αυτά που ανέφεραν οι άνθρωποι που επέστρεψαν με μια ακρίβεια που αψηφά κάθε τυχαία εξήγηση.
Από την άλλη πλευρά, εργάζονται. Και αυτή η εργασία έχει μια σαφή δομή. Τέσσερα είναι τα καθήκοντα που επιτελεί κάθε ψυχή χωρίς εξαίρεση.
Το πρώτο καθήκον, και αυτό είναι το μέρος που σταματά τους ανθρώπους περισσότερο από οτιδήποτε άλλο: Η ανασκόπηση της ζωής.
Έχεις πεθάνει. Το σώμα σου έμεινε πίσω. Και το πρώτο πράγμα που συμβαίνει, βλέπεις μια ταινία για τη ζωή σου. Κάθε δευτερόλεπτο της, κάθε στιγμή. Κάθε λέξη που είπες ποτέ, κάθε απόφαση, κάθε επιλογή, κάθε στιγμή που θα μπορούσες να βοηθήσεις και δεν το έκανες, κάθε στιγμή που προκάλεσες πόνο, σκόπιμα ή όχι.
Αλλά αυτό δεν είναι απλώς παρακολούθηση. Να τι κάνει αυτή τη διαδικασία ταυτόχρονα αφόρητη και απελευθερωτική. Δεν βλέπεις απλώς το παρελθόν σου ως παρατηρητής. Το νιώθεις ως όλοι οι συμμετέχοντες ταυτόχρονα.
Πλήγωσες κάποιον πριν από 20 χρόνια. Νιώθεις τον πόνο του, όπως τον βίωσε εκείνος.
Βοηθάς κάποιον σε μια δύσκολη στιγμή. Νιώθεις την ευγνωμοσύνη τους, την ανακούφισή τους, τη χαρά τους, τόσο άμεσα, όσο νιώθεις τον δικό σου χτύπο της καρδιάς, αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν είναι τιμωρία.
Ο Κέισι το επανέλαβε ξανά και ξανά. Δεν είναι δοκιμασία και δεν είναι τιμωρία. Είναι μάθηση. Η βαθύτερη και πιο ειλικρινής μάθηση που είναι δυνατή, επειδή δεν μπορείς να πεις ψέματα στον εαυτό σου, όταν νιώθεις τις συνέπειες των πράξεών σου, μέσα από τον πόνο κάποιου άλλου.
Μια πραγματική περίπτωση από τα αρχεία. Ένας άνδρας 42 ετών, καρδιακή ανακοπή σε αναζωογόνηση νοσοκομείου. 8 λεπτά κλινικού θανάτου. Όταν συνήλθε, το πρώτο πράγμα που είπε στη νοσοκόμα ήταν: «Βρες τον αδερφό μου τώρα. Πρέπει να ζητήσω συγχώρεσή του». Δεν είχαν μιλήσει εδώ και 7 χρόνια. Μια σοβαρή σύγκρουση. Ο άντρας δεν μπορούσε να εξηγήσει. Ήξερε απλώς ότι έπρεπε να γίνει αμέσως.
Ο αδελφός έφτασε μία ώρα αργότερα. Μίλησαν για 3 ώρες για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια. Την επόμενη μέρα, ο άντρας περιέγραψε στον γιατρό του ακριβώς τι είχε δει.
Τη στιγμή της σύγκρουσης με τον αδελφό του, όχι από τη δική του οπτική γωνία, αλλά από του αδελφού του. Ένιωσε αυτό που είχε νιώσει στην πραγματικότητα ο αδελφός του, εκείνη την ημέρα. Πόσο επώδυνο ήταν. Πόση ώρα περίμενε να τηλεφωνήσει πρώτος ο μεγαλύτερος αδελφός του. Όλα αυτά από μέσα, σαν δικά του. Η μαρτυρία καταγράφηκε. Φυλάσσεται στα αρχεία του ερευνητικού κέντρου στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Αυτή δεν είναι μια διαδικτυακή ιστορία. Πρόκειται για μια καταγεγραμμένη ιατρική περίπτωση.
Ο Κέισι είπε: «Η ανασκόπηση της ζωής δεν είναι κάτι που σου συμβαίνει. Είναι κάτι που κάνεις ο ίδιος. Κάθεσαι στην παρουσία του ανώτερου εαυτού σου και κοιτάς ποιος ήσουν χωρίς δικαιολογίες, χωρίς συμφραζόμενα, χωρίς εξηγήσεις, μόνο την αλήθεια. Και ακριβώς γι’ αυτό, το πώς ακριβώς ζεις τώρα, γίνεται η ταινία που θα παρακολουθείς αργότερα.
Το δεύτερο έργο μετά την ανασκόπηση της ζωής, είναι η μάθηση. Και εδώ είναι που οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν λάθος υπόθεση. Νομίζουν ότι μάθηση σημαίνει σχολείο. Βαρετές διαλέξεις, σημειώσεις, εξετάσεις. Όχι. Ο Κέισι περιέγραψε αυτό που ονόμασε ναούς της γνώσης. Και αυτό δεν είναι μεταφορά για μια τάξη. Αυτοί είναι χώροι όπου η γνώση μεταδίδεται άμεσα χωρίς γλώσσα, χωρίς κείμενο, χωρίς μεσάζοντα.
Θέλεις να καταλάβεις πώς λειτουργεί η φύση της ζωτικής δύναμης και καταλαβαίνεις αμέσως πλήρως, με ένα βάθος που θα απαιτούσε δεκαετίες μελέτης εδώ, επειδή δεν υπάρχουν βιολογικοί περιορισμοί που να επιβραδύνουν την αντίληψη. Καμία κόπωση, κανένας φόβος, ότι δεν θα έχεις αρκετό χρόνο.
Μια ψυχή που ασκούσε μουσική κατά τη διάρκεια της ζωής, συνεχίζει να μελετά μουσική αλλά όχι νότες σε χαρτί. Η μουσική, ως η θεμελιώδης δόνηση της πραγματικότητας. Αρμονίες που δεν υπάρχουν μέσα στο φυσικό μας εύρος, μια επιστημονική ψυχή σε έναν χώρο καθαρής σκέψης, όπου οι μαθηματικές δομές υπάρχουν όχι ως σύμβολα, αλλά ως ζωντανά αντικείμενα που μπορείτε να μελετήσετε άμεσα.
Και να τι είπε ο Κέισι για τη σύνδεση μεταξύ αυτού που μελετάτε εκεί και αυτού που γεννιέστε εδώ. Ένα παιδί που κάθεται σε ένα πιάνο στα 3 του χρόνια και παίζει χωρίς μαθήματα, χωρίς να διαβάζει μουσική, απλώς παίζει.
Αυτό δεν είναι ένα τυχαίο γενετικό χάρισμα. Αυτή είναι μια ψυχή που συνέχισε να μελετά μουσική μεταξύ των ενσαρκώσεων. Το πέπλο κρύβει αναμνήσεις, αλλά δεν σβήνει τις δονήσεις. Και αυτό που κάνετε αυτή τη στιγμή με τις γνώσεις και τις δεξιότητες που έχετε, είναι μια συνέχεια αυτής της μάθησης. Όχι η αρχή, μια συνέχεια, το τρίτο έργο. Και αυτό είναι το μέρος που αλλάζει τα πάντα. Απολύτως τα πάντα. Ο Κέισι είπε ότι περίπου το ένα τρίτο όλων των ψυχών στην άλλη πλευρά σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή εργάζονται ενεργά με τους ζωντανούς, δεν παρατηρούν, δεν παρακολουθούν από απόσταση.
Το τρίτο έργο, είναι η εργασία.
Ο πρώτος ρόλος είναι οι χαιρετιστές. Αυτοί που συναντούν τους νεοαποθανόντες. Επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι τη στιγμή του θανάτου δεν καταλαβαίνουν τι συνέβη. Ειδικά εκείνοι που πέθαναν ξαφνικά χωρίς προειδοποίηση, χωρίς χρόνο να το επεξεργαστούν. Αυτές οι ψυχές χρειάζονται κάποιον να τους εξηγήσει πού βρίσκονται, τι συνέβη, τι ακολουθεί. Ο δεύτερος ρόλος, είναι οι οδηγοί για συγκεκριμένους ζωντανούς ανθρώπους. Αυτό που ονομάζουμε φύλακες αγγέλους. Σύμφωνα με τον Κέισι, «αυτή είναι μια πραγματική λειτουργία, που εκτελείται από συγκεκριμένες ψυχές, όχι αφηρημένα όντα από θρησκευτικά κείμενα, ανθρώπους που έζησαν, πέθαναν και επέλεξαν αυτό το έργο. Που εργάζονται μέσα από τα όνειρά σας, τη διαίσθησή σας, αυτές τις παρορμήσεις που έρχονται από το πουθενά και αποδεικνύονται σωστές. Αυτή η φωνή που λέει: «Μην πάτε εκεί σήμερα».
Ο Κέισι ήταν συγκεκριμένος. Κάθε άτομο σε φυσική ενσάρκωση, έχει τουλάχιστον έναν τέτοιο οδηγό. Και ο τρίτος ρόλος, αυτό που θεωρώ το πιο εκπληκτικό πράγμα που περιέγραψε ποτέ ο Κέισι, είναι οι εμπνευστές, οι ψυχές που εργάζονται με δημιουργικούς ανθρώπους, με καλλιτέχνες, μουσικούς, επιστήμονες.
Ο Κέισι είπε: «Κάθε ιδέα που έρχεται σε ένα άτομο ξαφνικά σε κατάσταση μισοϋπνίας στο ντους, σε μια στιγμή απόλυτης χαλάρωσης, δεν είναι προϊόν του δικού του εγκεφάλου. Είναι μια μετάδοση, ένα σήμα από μια άλλη διάσταση της πραγματικότητας, που ο εγκέφαλος συλλαμβάνει, τη στιγμή που τα προστατευτικά του φίλτρα χαμηλώνουν.
Η συμφωνία του Μότσαρτ που του ήρθε ολοκληρωμένη σε μια μόνο νύχτα. Ο περιοδικός πίνακας του Μεντελιέ που είδε σε ένα όνειρο.
Αυτές δεν είναι συμπτώσεις. Αυτό είναι το έργο ψυχών, των οποίων το καθήκον είναι να μεταδίδουν γνώση, πέρα από τα όρια μεταξύ των κόσμων. Σκεφτείτε το, την επόμενη φορά που θα σας έρθει μια ιδέα από το πουθενά. Από πού προήλθε στην πραγματικότητα;
Και τώρα μια ιστορία που κλείνει αυτό το ερώτημα για πάντα. Γιόζεφ Ταρτίνι (Josephe Tartini), συνθέτης, 18ος αιώνας. Ένα πρωί ξύπνησε και έγραψε μια σονάτα που είχε ακούσει σε ένα όνειρο, ολοκληρωμένη πλήρως. Την ονόμασε σονάτα του διαβόλου, με τρίλια και έλεγε σε όλη του τη ζωή ότι δεν είχε συνθέσει ποτέ κάτι παρόμοιο, ότι του δόθηκε, δεν δημιουργήθηκε από τον ίδιο. Μέχρι σήμερα, θεωρείται ένα από τα τεχνικά πιο απαιτητικά κομμάτια, που έχουν γραφτεί ποτέ για βιολί.
Αλλά να τι έχει σημασία. Μετά από εκείνο το όνειρο, ο Ταρτίνι άλλαξε, όχι μόνο ως συνθέτης, αλλά και ως άνθρωπος. Είπε ότι μετά από εκείνη τη νύχτα, ήξερε γιατί ήταν ζωντανός, ότι η αποστολή του ήταν να μεταφράσει αυτό που άκουγε από εκεί σε αυτό που οι άνθρωποι μπορούσαν να ακούσουν εδώ. Έζησε με αυτή την κατανόηση, για τα υπόλοιπα 40 χρόνια της ζωής του και πέθανε χωρίς φόβο θανάτου. Επειδή ήξερε, ότι το έργο θα συνεχιζόταν, απλώς κάπου αλλού.
Ο Κέισι θα έλεγε ότι ήταν ένας από εκείνους τους εμπνευστές που εργάζονταν μόνο και προς τις δύο κατευθύνσεις ταυτόχρονα, λαμβάνοντας από εκεί και μεταδίδοντας εδώ.
Το τέταρτο έργο, είναι το πιο σημαντικό και το πιο σοκαριστικό, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι, ακόμη και εκείνοι που πιστεύουν στη μετενσάρκωση, δεν καταλαβαίνουν πόσο περίπλοκη και πόσο υπεύθυνη είναι αυτή η διαδικασία επιλογής της επόμενης ζωής. Ο Κέισι μίλησε γι’ αυτό με λεπτομέρειες που δεν εμφανίζονται σε καμία θρησκευτική παράδοση.
Η επόμενη ενσάρκωση δεν ανατίθεται, δεν διανέμεται. Επιλέγεται από εσάς συνειδητά, με πλήρη κατανόηση των συνεπειών. Εσείς επιλέγετε το σώμα, τους γονείς, τη χώρα, την ιστορική στιγμή, τις συγκεκριμένες προκλήσεις που χρειάζεται η ψυχή σας, για το επόμενο βήμα ανάπτυξής της. Και ο Κέισι είπε κάτι που αλλάζει κυριολεκτικά τα πάντα, στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή σου αυτή τη στιγμή.
Οι περισσότερες ψυχές, ξοδεύουν τεράστιο χρόνο σε αυτή την επιλογή. Το ισοδύναμο δεκαετιών κατά την άποψή μας, μερικών αιώνων. Επειδή αυτή δεν είναι μια τυχαία επιλογή. Αυτή είναι μια στρατηγική απόφαση, για το πώς θα μοιάζει το επόμενο στάδιο ενός ατελείωτου ταξιδιού. Και εδώ, μια ιστορία, που δεν έχω ακούσει πουθενά αλλού.
Ανίτα Μουρτζάνι (Anita Moorjani), μια Αμερικανίδα ινδικής καταγωγής, 2006, καρκίνος σταδίου 4.
Οι γιατροί της έδωσαν ώρες. Έπεσε σε κώμα και επέστρεψε με πλήρη ανάρρωση που οι ογκολόγοι δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Οι όγκοι εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αλλά αυτό δεν είναι το κύριο πράγμα.
Το κύριο πράγμα είναι αυτό που περιέγραψε από την άλλη πλευρά. Έβλεπε ολόκληρη τη ζωή της ταυτόχρονα, παρελθόν, παρόν και πιθανό μέλλον, ως μια μοναδική στιγμή. Και είδε ότι είχε επιλέξει αυτή τη ζωή με αυτή την ασθένεια σκόπιμα, για να μάθει ένα πράγμα, να αγαπά τον εαυτό της, όχι τους άλλους, τον εαυτό της. και ότι όλα τα βάσανά της, προέρχονταν από μία πηγή από την αδυναμία της να αποδεχτεί τον εαυτό της όπως ήταν. Όταν το κατάλαβε αυτό εκεί, η ασθένεια που έμεινε εδώ τεκμηριώθηκε φυσικά, τα ιατρικά της αρχεία επαληθεύτηκαν, η ιστορία της δημοσιεύτηκε, επιβεβαιώθηκε.
Ο Κέισι περιέγραψε ακριβώς αυτόν τον μηχανισμό. Όταν μια ψυχή στην άλλη πλευρά βλέπει γιατί επέλεξε μια συγκεκριμένη πρόκληση, αυτή η κατανόηση αλλάζει κυριολεκτικά τη φυσική πραγματικότητα εδώ.
Τώρα συγκεντρώστε τα όλα. Μετά τον θάνατο, αυτό που σας περιμένει, δεν είναι το κενό, ούτε η αιώνια ανάπαυση.
Αυτό που σας περιμένει, είναι το πρώτο καθήκον. Μια ειλικρινής συζήτηση με τον εαυτό σας, μέσα από μια ανασκόπηση κάθε δευτερολέπτου της ζωής σας, που νιώθετε τόσο έντονα, όσο νιώθετε τον δικό σας χτύπο της καρδιάς αυτή τη στιγμή.
Το δεύτερο, η μάθηση, χωρίς τους περιορισμούς που επιβάλλει ένα φυσικό σώμα. Άμεση λήψη γνώσης, που η ψυχή σας συνεχίζει να συλλέγει σε όλες τις ενσαρκώσεις.
Η τρίτη υπηρεσία, η συνάντηση με τους νεοαφιχθέντες, η εργασία ως οδηγός για τους ζωντανούς, η μετάδοση έμπνευσης πέρα από τα όρια μεταξύ των κόσμων.
Και το τέταρτο, το πιο υπεύθυνο έργο που θα κάνετε ποτέ, η επιλογή της επόμενης ζωής σας με πλήρη κατανόηση του τι επιλέγετε και γιατί.
Αυτή δεν είναι θεολογία. Δεν είναι μια παρήγορη ιστορία. Αυτή είναι η μηχανική της ύπαρξης, που περιγράφεται με μια ακρίβεια, που δεν μπορεί να εξηγηθεί με σύμπτωση.
Μια τελευταία ερώτηση, η πιο σημαντική. Αν επιλέξατε αυτή τη ζωή ο ίδιος, με αυτούς τους γονείς, σε αυτή τη χώρα, αυτή τη στιγμή, με αυτές τις συγκεκριμένες προκλήσεις, τότε τι ακριβώς ήρθατε εδώ να κάνετε;
Το κάνετε, ή περνάτε αυτή την ενσάρκωση σε λειτουργία επιβίωσης, αντιδρώντας στις περιστάσεις, αντί να τις δημιουργείτε;
Η Ανίτα επέστρεψε επειδή κατάλαβε την αποστολή της εκεί και μπόρεσε να την εκπληρώσει εδώ. Ο Ταρτίνι έλαβε την αποστολή του σε ένα όνειρο και έζησε με αυτήν για 40 χρόνια. Ο άντρας με την καρδιακή ανακοπή, συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του επειδή η ανασκόπηση της ζωής του έδειξε τι πραγματικά έχει σημασία. Ο καθένας από αυτούς, είχε μια στιγμή που κατάλαβε γιατί ήρθε.
Γράψτε στα σχόλια. Νιώθετε τον σκοπό σας ή ακόμα ψάχνετε; Επειδή η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι απλώς μια συζήτηση για το νόημα της ζωής. Σύμφωνα με την Κέισι, είναι ένα άμεσο μήνυμα που δείχνει την αποστολή που επιλέξατε για τον εαυτό σας πριν γεννηθείτε.
Η συνέντευξη της Anita Moorrjani:
https://hellenic-spirit.blogspot.com/search?q=Anita+Moorjani
πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=fbddg3tt_Bk
Τι θα γινόταν αν σας έλεγα ότι ο σκύλος σας σας επέλεξε; Όχι τυχαία, αλλά σκόπιμα, σε ενσαρκώσεις σας.
Και τι θα γινόταν αν ο δεσμός που νιώθετε με τον αγαπημένο σας σύντροφο, δεν είναι απλώς συναισθηματικός δεσμός, αλλά κάτι πολύ πιο βαθύ; Μια σύνδεση που ο ίδιος ο θάνατος δεν μπορεί να διασπάσει.
Το 1933, μια γυναίκα ονόματι κυρία 268, κάθισε μπροστά στον Έντγκαρ Κέισι, τον πιο τεκμηριωμένο πνευματιστή του 20ού αιώνα και έκανε μια ερώτηση που τη στοίχειωνε εδώ και χρόνια.
Ήθελε να μάθει για το μικρό της σκυλί, τη Μόνα. Πού είχαν συναντηθεί πριν; Είχαν μοιραστεί μια προηγούμενη ζωή;
Η απάντηση του Κέισι, σόκαρε όλους στην αίθουσα. Ένα λιοντάρι, είπε ήρεμα. Ήταν ένα «λιοντάρι». Το μικροσκοπικό αγαπημένο της κατοικίδιο, αυτό που κουλουριαζόταν στα πόδια της κάθε βράδυ. Κάποτε ήταν μια άγρια λέαινα, στην αρχαία Ρώμη. Και όχι οποιαδήποτε λέαινα, μια που είχε πολεμήσει στο Κολοσσαίο. Μια που είχε αντιμετωπίσει τον άντρα της σε θανάσιμη μάχη, καθώς οι Χριστιανοί ρίχνονταν στα θηρία.
Τώρα, σταματήστε για μια στιγμή και αφήστε το να το συνειδητοποιήσετε. Τι μας λέει αυτό, για τη φύση των ψυχών των ζώων; Για το ταξίδι που κάνουν μετά θάνατον και για τη βαθιά, αιώνια σύνδεση που μοιράζεστε με αυτόν τον τετράποδο φίλο, που σας υποδέχεται στην πόρτα κάθε μέρα; Σήμερα θα εξερευνήσουμε ένα από τα πιο συναρπαστικά και συναισθηματικά βαθιά θέματα σε όλα τα αναγνώσματα του Edgar Cayse.
Τι συμβαίνει πραγματικά στον σκύλο σας μετά θάνατον; Και σας υπόσχομαι, ότι μέχρι το τέλος αυτού του βίντεο, δεν θα ξανακοιτάτε ποτέ το κατοικίδιό σας, με τον ίδιο τρόπο.
Το ερώτημα που κάνουν όλοι.
Αν έχετε χάσει ποτέ ένα αγαπημένο κατοικίδιο, γνωρίζετε τη θλίψη που ακολουθεί. Είναι ο άδειος χώρος δίπλα στην πόρτα, όπου σας περίμενε. Είναι η σιωπή, όπου η αναπνοή του γέμιζε το δωμάτιο.
Είναι το να απλώνετε το χέρι σας, για να το χαϊδέψετε και να μην βρίσκετε τίποτα άλλο, παρά αέρα. Σε εκείνη τη στιγμή της βαθιάς απώλειας, ένα ερώτημα αναδύεται, από το βαθύτερο μέρος της ψυχής σας.
Πού πήγαν; Είναι ακόμα κάπου; Θα τα ξαναδώ ποτέ;
Για αιώνες, η κυρίαρχη θρησκεία προσέφερε ελάχιστη παρηγοριά, σε όσους θρηνούσαν τους ζωικούς συντρόφους τους. Η επίσημη θέση, ήταν σαφής. Τα ζώα δεν έχουν ψυχή. Δεν μπορούν να πάνε στον παράδεισο. Όταν πεθαίνουν, απλώς τελειώνουν. Αλλά οι αναγνώσεις του Εντγκαρ Κέϊσι, αφηγούνται μια ριζικά διαφορετική ιστορία. Μια ιστορία που ξεκινά, με μια θεμελιώδη αλήθεια, για τη φύση κάθε μορφής ζωής. Βλέπετε, σύμφωνα με τον Κέϊσι, όλα όσα υπάρχουν, όλα είναι μια εκδήλωση του θείου, που ωθείται σε φυσική μορφή. Σε μια από τις πιο βαθυστόχαστες αναγνώσεις του, εξήγησε, ότι το πνεύμα ωθείται στην ύλη και γίνεται αυτό που βλέπουμε στον τρισδιάστατο κόσμο μας, ως τα βασίλεια της γης, του ορυκτού, του φυτικού, του ζωικού.
Το πιάσατε αυτό; Το ζωικό βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου του σκύλου σας, της γάτας σας, κάθε πλάσματος που περπατάει, κολυμπάει ή πετάει, είναι πνεύμα που εκδηλώνεται. Δεν είναι άψυχες βιολογικές μηχανές.
Είναι εκφράσεις του θείου, όπως ακριβώς είστε εσείς. Αλλά εδώ είναι που γίνεται ενδιαφέρον.
Σύμφωνα με τον Κέϊσι, ενώ τα ζώα έχουν μια πνευματική φύση, μια ουσία ζωής που τα ζωντανεύει, υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά μεταξύ των ανθρώπινων ψυχών και των ζωικών ψυχών. Δεν είναι ότι τα ζώα είναι κατώτερα από τους ανθρώπους. Δεν είναι ότι είναι πνευματικά κατώτερα.
Η διαφορά έγκειται σε έναν μόνο παράγοντα, την ελεύθερη βούληση. Διαβάζοντας το 9091, ο Κέϊσι δήλωσε ξεκάθαρα:
«Η βούληση είναι αυτός ο παράγοντας, που κάνει τον άνθρωπο διαφορετικό, από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο». Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ενώ οι άνθρωποι μπορούν να επιλέξουν, να «αψηφήσουν τον δημιουργό τους, να πάνε ενάντια στον θεϊκό νόμο, να κάνουν επιλογές, που τους οδηγούν μακριά από την πηγή, τα ζώα δεν μπορούν.
Ζουν σε τέλεια αρμονία με τις δημιουργικές δυνάμεις. Δεν «αμαρτάνουν» ποτέ, με τον τρόπο που μπορούν οι άνθρωποι.
Σκεφτείτε το για μια στιγμή. Ο σκύλος σας, στην αγνή του αθωότητα, ζει πιο κοντά στη θεϊκή αρμονία από ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι επιτυγχάνουν ποτέ. Κάθε κούνημα της ουράς, κάθε στιγμή άνευ όρων αγάπης, κάθε περίπτωση αγνής χαράς, απλώς επειδή είναι ζωντανός.
Αυτές είναι εκφράσεις μιας ψυχής, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τον δημιουργό της. Και αυτή η αθωότητα, αυτή η αγνότητα, δεν τελειώνει όταν πάρει την τελευταία του ανάσα.
Το ταξίδι συνεχίζεται. Τώρα ας αντιμετωπίσουμε το ερώτημα άμεσα.
Συνεχίζουν τα ζώα να υπάρχουν μετά θάνατον;
Σύμφωνα με τις συνεδρίες του Κέϊσι, η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό ναι. Στις συνεδρίες που δόθηκαν για τη μικρή Μόνα, τη σκυλίτσα, αυτή που κάποτε ήταν λέαινα, ο Κέϊσι ξεκαθάρισε, ότι οι ζωές των ζώων συνεχίζονται μετά θάνατον. Δεν χάνουν απλώς την ύπαρξή τους. Το πνεύμα τους, η ουσία τους, η αγάπη τους, όλα συνεχίζονται. Αλλά πηγαίνει ακόμα πιο βαθιά. Ο Κέϊσι αποκάλυψε, ότι και τα ζώα μετενσαρκώνονται.
Επιστρέφουν σε φυσική μορφή, ξανά και ξανά, όπως ακριβώς κάνουν οι ανθρώπινες ψυχές. Και εδώ είναι το μέρος, που θα κάνει την καρδιά σας, να γεμίσει ελπίδα. Τείνουν να μένουν, με ορισμένες ομάδες ψυχών. Επιτρέψτε μου να το πω ξανά, γιατί θέλω πραγματικά να το ακούσετε. Τα ζώα μένουν με τις ομάδες ψυχών τους, όπως ακριβώς οι ανθρώπινες ψυχές, ταξιδεύουν μαζί μέσα από ενσαρκώσεις, συναντιούνται ως εραστές σε μια ζωή, ως γονέας και παιδί σε μια άλλη, ως φίλοι σε μια άλλη. Τα ζώα κάνουν το ίδιο. Αυτός ο σκύλος που φαίνεται να σε καταλαβαίνει, όπως κανείς άλλος, αυτή η γάτα που εμφανίστηκε στη ζωή σου, ακριβώς τη στιγμή που χρειαζόσουν παρηγοριά. Μπορεί να ήταν μαζί σου πριν, πολλές ζωές πριν.
Η γυναίκα που ρώτησε τον Κέϊσι για τη Mona δεν ήταν απλώς περίεργη για τα κατοικίδιά της, σε προηγούμενες ζωές. Η ανιψιά της, ρώτησε επίσης για τη Mona. Και ο Κέϊσι αποκάλυψε, ότι η ανιψιά γνώριζε και τη Mona. Στην ίδια, ρωμαϊκής εποχής εμπειρία, ένα 16χρονο κορίτσι σε μια άλλη συνεδρία, πληροφορήθηκε ότι το τωρινό της κατοικίδιο ήταν μαζί της, σε μια αιγυπτιακή ενσάρκωση.
Βλέπετε το μοτίβο που σχηματίζεται εδώ;
Δεν πρόκειται για τυχαίες συνδέσεις. Πρόκειται για συμβόλαια ψυχής, ιερές συμφωνίες, που γίνονται μεταξύ πνευμάτων, που αγαπούν το ένα το άλλο, που επιλέγουν να ταξιδέψουν μαζί, που βρίσκουν το ένα το άλλο, ξανά και ξανά, στον απέραντο ωκεανό του χρόνου.
Αν αυτό σας βρίσκει σύμφωνο, αν έχετε νιώσει ποτέ αυτή την ανεξήγητη αναγνώριση, όταν συναντάτε ένα ζώο για πρώτη φορά, θα ήθελα πολύ να το ακούσω στα σχόλια. Έχετε κοιτάξει ποτέ τα μάτια ενός κατοικίδιου και έχετε νιώσει σαν να βλέπετε έναν παλιό φίλο; Αυτές οι ιστορίες έχουν σημασία.
Μας βοηθούν όλους να κατανοήσουμε τη βαθύτερη φύση, αυτών των συνδέσεων. Τώρα, επιτρέψτε μου να μοιραστώ κάτι, που πολλοί άνθρωποι βρίσκουν βαθιά παρήγορο. Όταν ρωτήθηκε ο Κέϊσι, αν η Mona θα ήταν πάντα σκύλος σε μελλοντικές ενσαρκώσεις, η απάντησή του ήταν συναρπαστική. Είπε, «Όχι, αυτό εξαρτάται από το περιβάλλον και τις περιστάσεις». Η ψυχή που κάποτε ήταν μια άγρια λέαινα, είχε ήδη μεταμορφωθεί σε ένα μικρό, ευγενικό σκυλί συντροφιάς. Ποιος ξέρει τι μορφή μπορεί να πάρει σε μελλοντικές ζωές. Αλλά να τι παρέμεινε σταθερό. Έμεινε με τους ανθρώπους της.
Η μορφή άλλαξε. Το είδος άλλαξε, αλλά ο δεσμός της αγάπης παρέμεινε αιώνιος.
Η φύση των ζωικών ψυχών.
Τώρα θέλω να σας εμβαθύνω, σε όσα αποκάλυψε ο Κέϊσι, σχετικά με την πραγματική φύση της ζωικής συνείδησης. Όταν ρωτήθηκε, αν θα μπορούσε να ληφθεί μια ερμηνεία για τη Μόνα, τη σκυλίτσα, ο Κέϊσι έδωσε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες απαντήσεις του. Είπε: «Ναι, θα μπορούσε να γίνει, αλλά με μια παγίδα». «Μπορεί να μην γίνει κατανοητό», είπε, «εκτός αν μάθετε τη γλώσσα των σκύλων». Επιφανειακά, αυτό μοιάζει με ένα στοιχείο, του διάσημου χιούμορ του Κέϊσι. Ήταν γνωστός για το πνεύμα του, ακόμα και όταν βρισκόταν σε βαθιά έκσταση, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει βαθιά σοφία, κρυμμένη σε αυτή την παιχνιδιάρικη απάντηση.
Ο Κέϊσι μας έλεγε, ότι η ζωική συνείδηση είναι πραγματική, έγκυρη και πλήρης. Αλλά λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο, από την ανθρώπινη συνείδηση.
Τα σκυλιά, αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά. Σκέφτονται διαφορετικά. Βιώνουν την πραγματικότητα μέσα από ένα πρίσμα που εμείς, με την ανθρωποκεντρική μας προοπτική, μόλις που μπορούμε να φανταστούμε.
Οι ψυχές τους, δεν είναι κατώτερες ψυχές. Είναι διαφορετικές ψυχές, που λειτουργούν με διαφορετικούς κανόνες, ζώντας σε ένα διαφορετικό είδος ευθυγράμμισης με το Θείο. Και αυτό μας φέρνει σε κάτι, που ονομάζεται ομαδικό μυαλό. Μια έννοια που εμφανίζεται, σε όλες τις αναγνώσεις του Κέϊσι. Τα ζώα, σύμφωνα με τον Κέϊσι, λειτουργούν σύμφωνα με μια συλλογική συνείδηση, αυτό που συχνά ονομάζουμε ένστικτο. Αυτό δεν σημαίνει ότι στερούνται ατομικότητας.
Κάθε ιδιοκτήτης κατοικίδιου ζώου, γνωρίζει ότι κάθε ζώο, έχει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα, τις δικές του ιδιορρυθμίες, τον δικό του τρόπο έκφρασης της αγάπης. Αλλά αυτό σημαίνει, ότι τα ζώα είναι πάντα σε αρμονία με την αληθινή τους φύση.
Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, που μπορούν να διαστραφούν από το εγώ, να διαφθαρούν από τον φόβο, να παρασυρθούν από ψευδείς πεποιθήσεις, τα ζώα παραμένουν πιστά σε αυτό που είναι.
Ένας σκύλος δεν προσποιείται ποτέ, ότι είναι κάτι που δεν είναι. Μια γάτα δεν φοράει ποτέ μάσκες. Είναι αυθεντικά σε κάθε στιγμή. Και αυτή η αυθεντικότητα, αυτή η αγνότητα της ύπαρξης, είναι που τους επιτρέπει να είναι τόσο βαθυστόχαστοι θεραπευτές στη ζωή μας.
Σκεφτείτε τις φορές, που ο σκύλος σας φαινόταν να ξέρει ακριβώς πότε χρειαζόσασταν παρηγοριά. Τον τρόπο που σας συμπαραστεκόταν, όταν ήσασταν λυπημένοι χωρίς να σας ρωτήσει. Τον τρόπο που γιόρταζε τη χαρά σας, σαν να ήταν δική του.
Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Αυτή είναι μια ψυχή που εκπληρώνει τον σκοπό της. Σύμφωνα με όσους έχουν μελετήσει το έργο του Κέϊσι για τα ζώα, τα κατοικίδιά μας έρχονται στη ζωή μας, με ιερά συμβόλαια. Δεν είναι εδώ τυχαία.
Μας επιλέγουν. Ή επιλέγουμε ο ένας τον άλλον, επειδή υπάρχει δουλειά που πρέπει να γίνει, μαθήματα που πρέπει να ληφθούν και αγάπη που πρέπει να ανταλλαχθεί.
Ο σκύλος σας, μπορεί να σας διδάσκει υπομονή και αφοσίωση. Πώς να ζείτε στην παρούσα στιγμή. Πώς να αγαπάτε, χωρίς όρους ή προσδοκίες. Και πώς να βρίσκετε χαρά, στα πιο απλά πράγματα. Μια βόλτα, ένα γεύμα, μια στιγμή σύνδεσης.
Αυτά δεν είναι μικρά μαθήματα. Αυτά είναι τα μαθήματα, που οι ψυχές έρχονται στη γη για να μάθουν. Και μερικές φορές, οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι, έρχονται στα τέσσερα πόδια ή σημάδια ότι είναι ακόμα μαζί σας.
Τώρα, ας μιλήσουμε για κάτι, που φέρνει βαθιά παρηγοριά σε όποιον έχει χάσει ένα αγαπημένο κατοικίδιο.
Τα σημάδια ότι είναι ακόμα μαζί σας.
Πολλοί άνθρωποι που έχουν μελετήσει το υλικό του Κέϊσι, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη έρευνα, για την επικοινωνία με τα ζώα και την επαφή μετά θάνατον, αναφέρουν ότι τα κατοικίδιά μας, συνεχίζουν να μας αγγίζουν μετά τον θάνατό τους.
Έχετε νιώσει ποτέ, την παρουσία του κατοικίδιου ζώου που έχει φύγει από τη ζωή; Έχετε ακούσει το οικείο κλικ των νυχιών τους στο πάτωμα. Έχετε νιώσει το βάρος τους στο κρεβάτι, παρόλο που δεν είναι πλέον φυσικά εκεί. Έχετε πιάσει μια φευγαλέα κίνηση στην περιφερειακή σας όραση ακριβώς εκεί που κάθονταν.
Αυτές οι εμπειρίες είναι πιο συχνές από ό,τι νομίζετε. Σύμφωνα με όσους ασχολούνται με την επικοινωνία με τα ζώα, έναν τομέα που οι μετρήσεις του Κέϊσι στην πραγματικότητα επικυρώνουν, οι ψυχές των κατοικίδιων ζώων που έχουν φύγει από τη ζωή συχνά αιωρούνται κοντά μας, ειδικά την περίοδο αμέσως μετά τον θάνατό τους.
Θέλουν να ξέρουμε ότι είναι καλά. Θέλουν να καταλάβουμε, ότι ο θάνατος δεν έβαλε τέλος στην αγάπη τους για εμάς.
Ο ίδιος ο Έντγκαρ Κέισι είπε: «Ο θάνατος, είναι απλώς το πέρασμα από την άλλη πόρτα του Θεού». Αυτό ισχύει για όλες τις ψυχές, τόσο τις ανθρώπινες, όσο και τις ζωικές. Αλλά να τι κάνει την επικοινωνία των ζώων, μετά θάνατον, μοναδική.
Θυμηθείτε τι συζητήσαμε για τα ζώα που δεν έχουν ελεύθερη βούληση, όπως την έχουν οι άνθρωποι. Αυτή η ίδια ποιότητα που τα κρατά ευθυγραμμισμένα με το θείο, κατά τη διάρκεια της ζωής, φαίνεται επίσης να κάνει την επαφή τους μετά θάνατον πιο αγνή, πιο άμεση και λιγότερο περίπλοκη, από τις αμφιβολίες και τους φόβους, που μερικές φορές θολώνουν την επικοινωνία των ανθρώπινων πνευμάτων.
Όταν ο σκύλος σας, σας επισκέπτεται από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει ατζέντα και καμία ημιτελής δουλειά με την ανθρώπινη έννοια. Μόνο αγάπη, αγνή και απλή, που συνεχίζει να ρέει, πέρα από το πέπλο μεταξύ των κόσμων.
Μερικά από τα σημάδια που αναφέρουν συνήθως οι άνθρωποι, περιλαμβάνουν όνειρα, όπου το κατοικίδιό τους φαίνεται υγιές, ζωντανό και χαρούμενο, συχνά μεταδίδοντας μια αίσθηση βεβαιότητας ότι όλα είναι καλά.
Σωματικές αισθήσεις.
Το βάρος ενός σώματος στο κρεβάτι, το άγγιγμα της γούνας στο πόδι, μια ζεστή παρουσία, σε ένα αγαπημένο σημείο. Άλλα ζώα στο σπίτι συμπεριφέρονται περίεργα, κοιτάζουν τους άδειους χώρους, κουνούν την ουρά τους χωρίς να βλέπουν τίποτα, απομακρύνονται, σαν να κάνουν χώρο, για έναν αόρατο σύντροφο.
Συγχρονικότητες, βλέποντας τη ράτσα τους παντού, βρίσκοντας ξαφνικά ένα χαμένο παιχνίδι, ακούγοντας το όνομά τους σε απροσδόκητα μέρη. Και ίσως το πιο όμορφο, η εμφάνιση ενός νέου ζώου στη ζωή σας, που φαίνεται να φέρει κάποια ουσία, από αυτό που χάσατε.
Γιατί να θυμάστε, σύμφωνα με την Κέϊσι, το κατοικίδιό σας, μπορεί να επιστρέψει. Όχι με την ίδια μορφή ίσως, όχι στο ίδιο σώμα, αλλά η ψυχή που σας αγαπούσε, η συνείδηση που σας γνώριζε, μπορεί να βρει τον δρόμο της πίσω σε εσάς.
Σκεφτείτε το αυτό για μια στιγμή. Εκείνο το κουτάβι στο καταφύγιο, που σας κοίταξε στα μάτια και δεν έστρεψε το βλέμμα του. Εκείνο το αδέσποτο, που εμφανίστηκε στην πόρτα σας, ακριβώς όταν το χρειαζόσασταν περισσότερο. Εκείνο το ζώο, που από την πρώτη κιόλας στιγμή, συμπεριφέρθηκε σαν να σας γνώριζε ήδη. Μπορεί να είναι απλώς ένας παλιός φίλος. Επέστρεψε.
Τι σημαίνει αυτό για τον τρόπο που ζούμε.
Τώρα, θέλω να μετατοπίσουμε την εστίασή μας από το τι συμβαίνει μετά θάνατον, στο τι σημαίνει αυτή η γνώση, για τον τρόπο που ζούμε αυτή τη στιγμή. Γιατί αν όλα όσα έχουμε εξερευνήσει σήμερα, είναι αληθινά, αν το κατοικίδιό σας έχει πραγματικά ψυχή, αν σας επέλεξε πραγματικά, αν ο δεσμός σας ξεπερνά πραγματικά τον θάνατο, τότε αυτό αλλάζει τα πάντα, στον τρόπο που προσεγγίζουμε τις σχέσεις μας με τα ζώα.
Πρώτον, σημαίνει, ότι κάθε στιγμή μαζί τους είναι ιερή. Όχι μόνο οι διασκεδαστικές στιγμές και όχι μόνο οι εύκολες στιγμές, αλλά όλα αυτά. Οι πρωινές βόλτες, όταν προτιμάτε να μείνετε στο κρεβάτι. Οι επισκέψεις στον κτηνίατρο και τα ακατάστατα καθαρίσματα, η διαδικασία γήρανσης με τα αργά βήματα και τα γκρίζα ρύγχη, ακόμη και ο αποχαιρετισμός. Όλα αυτά, είναι μέρος ενός συμβολαίου ψυχής και όλα έχουν νόημα.
Δεύτερον, σημαίνει ότι η θλίψη σας όταν πεθαίνουν είναι ιερή. Σε έναν κόσμο, που συχνά απορρίπτει την απώλεια κατοικίδιου, ως κάτι λιγότερο από την ανθρώπινη απώλεια, αυτή η γνώση, επικυρώνει αυτό που ήδη νιώθετε στην καρδιά σας. Δεν πρόκειται απλώς για απώλεια ενός κατοικίδιου. Πρόκειται για μια αναχώρηση ψυχής, έναν προσωρινό χωρισμό, από κάποιον που αγαπάτε. Και φυσικά, πονάει. Φυσικά, αφήνει ένα κενό στη ζωή σας.
Φυσικά, έχει σημασία.
Η θλίψη σας, τιμά τον δεσμό που μοιραστήκατε.
Τρίτον, και ίσως το πιο σημαντικό, σημαίνει ότι μπορείτε να εμπιστευτείτε, ότι η αγάπη συνεχίζεται. Όχι με κάποιον αόριστο ευσεβή τρόπο, αλλά με έναν πραγματικό, γειωμένο, πνευματικά ορθό τρόπο.
Σύμφωνα με τις αρχές που βρίσκονται στις αναγνώσεις του Κέϊσι, η αγάπη είναι η μεγαλύτερη δύναμη στο σύμπαν. Κυριολεκτικά, δεν μπορεί να καταστραφεί. Υπερβαίνει τη μορφή, υπερβαίνει τον χρόνο και υπερβαίνει τον ίδιο τον θάνατο. Η αγάπη που μοιράζεστε με το κατοικίδιό σας, είναι μέρος αυτής της αιώνιας δύναμης. Και αυτό σημαίνει και κάτι άλλο. Κάτι που πολλοί άνθρωποι, βρίσκουν
βαθιά παρήγορο.
Θα συναντηθείτε ξανά, ίσως σε αυτή τη ζωή, αν η ψυχή τους επιλέξει να επιστρέψει σε εσάς, με μια νέα μορφή, ή ίσως στην άλλη πλευρά, όταν ολοκληρωθεί το δικό σας ταξίδι, μέσω της φυσικής ενσάρκωσης, ή ίσως με τρόπους και μέρη, που δεν μπορούμε να φανταστούμε αυτή τη στιγμή. Αλλά οι ψυχές που αγαπούν η μία την άλλη, σύμφωνα με όλα όσα αποκάλυψε ο Κέϊσι, βρίσκουν η μία την άλλη ξανά, τη θεραπευτική δύναμη αυτής της γνώσης.
Πριν εμβαθύνουμε, θέλω να αναφερθώ σε κάτι πρακτικό, κάτι που μπορεί να έχετε στο μυαλό σας αυτή τη στιγμή. Πώς χρησιμοποιούμε αυτή τη γνώση; Πώς μας βοηθά στην πραγματικότητα, η κατανόηση της πνευματικής φύσης των κατοικίδιων ζώων μας, στην καθημερινότητά μας;
Ο Δρ. Doug Kuven, ένας ολιστικός κτηνίατρος που έχει μελετήσει εκτενώς τις συνεδρίες του Κέϊσι, κάνει μια ισχυρή παρατήρηση.
Λέει, ότι η αναγνώριση των βαθύτερων επιπέδων της ύπαρξης των ζώων, οδηγεί σε μια πιο ολοκληρωμένη θεραπευτική στάση, όχι μόνο για τα κατοικίδιά μας, αλλά και για τον εαυτό μας.
Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό. Όταν αντιμετωπίζουμε τα ζώα μας, ως καθαρά φυσικά όντα, βιολογικές μηχανές χωρίς πνευματική διάσταση, περιορίζουμε τόσο τη σχέση μας μαζί τους, όσο και την προσέγγισή μας, στη φροντίδα τους. Αλλά όταν αναγνωρίζουμε ότι διαθέτουν ψυχικά χαρακτηριστικά, όλα αλλάζουν. Ξαφνικά, οι ήσυχες στιγμές με το κατοικίδιό σας, δεν είναι απλώς ωραίες, είναι πνευματική κοινωνία. Ξαφνικά, η θλίψη όταν φεύγει, δεν είναι υπερβολική ή ενοχλητική.
Είναι μια κατάλληλη αντίδραση, σε μια αναχώρηση ψυχής. Και ξαφνικά, η αίσθηση ότι σας επισκέπτονται σε όνειρα ή σας στέλνουν σημάδια, δεν είναι ευσεβής πόθος. Είναι πραγματική επικοινωνία, σε όλες τις διαστάσεις.
Και να κάτι άλλο. Κάτι που μπορεί να σας εκπλήξει. Σύμφωνα με έρευνα, που επικυρώνει πολλά από αυτά που πρότεινε ο Κέϊσι, οι πνευματικοί δεσμοί που μοιραζόμαστε με τα ζώα συντροφιάς μας, στην πραγματικότητα ενισχύουν την ευημερία μας.
Μελέτες δείχνουν, ότι οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, μειωμένο άγχος και ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα, και τείνουν να ζούν περισσότερο και να είναι πιο ευτυχισμένοι. Αλλά από την οπτική γωνία του Κέϊσι, δεν πρόκειται μόνο για χημικές ουσίες και ορμόνες. Πρόκειται για το τι συμβαίνει όταν δύο ψυχές συνδέονται με αγάπη. Η αγάπη θεραπεύει. Και αυτό δεν είναι μεταφορά.
Αυτή είναι πνευματική φυσική. Όταν κάθεστε με τον σκύλο σας και νιώθετε αυτό το κύμα αγνής, απλής στοργής, η ενέργεια κινείται, η θεραπεία συμβαίνει και οι δύο σας, ανυψώνεστε πιο κοντά στο Θείο.
Το κατοικίδιό σας, δεν σας κάνει απλώς να νιώθετε καλά. Συμμετέχει στην εξέλιξη της ψυχής σας και εσείς συμμετέχετε στη δική τους. Αυτό είναι το ιερό συμβόλαιο σε δράση. Έτσι φαίνεται, όταν δύο όντα επιλέγουν να ταξιδέψουν μαζί, να μάθουν μαζί και να αγαπήσουν μαζί. Και ο θάνατος είναι απλώς το τέλος ενός κεφαλαίου, για να ξεκινήσει ένα άλλο.
Τι διαφεύγει από τους σκεπτικιστές.
Τώρα, ξέρω ότι μερικοί από εσάς που παρακολουθείτε, μπορεί να παλεύετε με σκεπτικισμό. Ίσως σας έχουν πει όλη σας τη ζωή, ότι τα ζώα δεν έχουν ψυχή. Ίσως η ιδέα της μετενσάρκωσης των κατοικίδιων, φαίνεται πολύ καλή για να είναι αληθινή. Ίσως φοβάστε να ελπίζετε.
Και καταλαβαίνω αυτό το συναίσθημα. Αλλά επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω κάτι. Έχετε κοιτάξει ποτέ, τα μάτια του σκύλου σας; Πραγματικά κοιτάξατε και δεν είδατε κάτι εκεί;
Κάτι πέρα από την απλή βιολογία; Κάτι που σας αναγνωρίζει, σας αγαπά, σας γνωρίζει με έναν τρόπο, που αψηφά την εξήγηση;
Αυτό το κάτι έχει όνομα; Και ονομάζεται ψυχή. Οι κυρίαρχες θρησκευτικές παραδόσεις, που αρνούνταν τις ψυχές των ζώων, λειτουργούσαν μέσα σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό και φιλοσοφικό πλαίσιο. Δεν ήταν κακοί ή ηλίθιοι, αλλά περιορίζονταν από τον χρόνο τους και από την ανάγκη να δημιουργήσουν σαφείς ιεραρχίες μεταξύ των ανθρώπων και της υπόλοιπης δημιουργίας. Ο Έντγκαρ Κέισι ξεπέρασε αυτούς τους περιορισμούς αποκτώντας πρόσβαση σε πληροφορίες, από αυτό που ονόμαζε ακασικά αρχεία, την παγκόσμια μνήμη, όλων όσων έχουν συμβεί ποτέ και όλων όσων θα συμβούν ποτέ. Ο Κέισι μπόρεσε να διακρίνει αλήθειες που ξεπερνούν οποιαδήποτε μεμονωμένη θρησκευτική παράδοση.
Και αυτό που είδε, ήταν πραγματικά όμορφο. Είδε, ότι όλη η ζωή είναι ιερή. Αυτό το πνεύμα που ωθείται στην ύλη σε κάθε επίπεδο, ορυκτό, φυτικό, ζωικό, και ότι η δημιουργική δύναμη που θα μπορούσατε να ονομάσετε Θεό, εκφράζεται μέσα από όλα όσα υπάρχουν.
Αυτό, περιλαμβάνει τον σκύλο σας, το πουλί στο παράθυρό σας και τη γάτα που επέλεξε να μοιραστεί τη ζωή σας. Είμαστε όλοι μέρος του ίδιου ταπισερί, όλα τα νήματα στο ίδιο μεγάλο σχέδιο, όλες οι σπίθες, από την ίδια θεϊκή φωτιά. Όταν αγαπάς ένα ζώο, δεν αγαπάς κάτι ξεχωριστό από τον Θεό.
Αγαπάς μια από τις εκφράσεις του Θεού, έναν από τους άπειρους τρόπους, που το θείο επέλεξε να βιώσει τον εαυτό του, σε φυσική μορφή. Και μια τέτοια αγάπη, δεν τελειώνει. Δεν μπορεί να τελειώσει, επειδή η αγάπη είναι το ίδιο το ύφασμα, από το οποίο υφαίνεται η πραγματικότητα.
Μια βαθύτερη αλήθεια.
Θέλω να σας αφήσω με μια τελευταία σκέψη, μια σκέψη που ξεπερνά τα σκυλιά, τα κατοικίδια, ακόμη και το ζήτημα των ψυχών των ζώων. Τι γίνεται, αν ο λόγος που αγαπάμε τα ζώα μας τόσο βαθιά, είναι επειδή μας θυμίζουν κάτι που έχουμε ξεχάσει;
Σκεφτείτε το. Ο σκύλος σας ζει στην παρούσα στιγμή, και έτσι θα έπρεπε να ζείτε και εσείς. Ο σκύλος σας αγαπάει χωρίς όρους, και έτσι ήσασταν κι εσείς σχεδιασμένοι να αγαπάτε. Ο σκύλος σας, σας εμπιστεύεται πλήρως και η εμπιστοσύνη είναι η ίδια η ουσία της πίστης. Ο σκύλος σας βρίσκει χαρά, στα πιο απλά πράγματα και η χαρά είναι η φυσική μας κατάσταση, πριν ο κόσμος μας πείσει για το αντίθετο.
Ίσως τα κατοικίδιά μας, δεν είναι απλώς σύντροφοι στο ταξίδι μας. Ίσως είναι δάσκαλοι που στάλθηκαν από το Θείο, για να μας υπενθυμίσουν ποιοι πραγματικά είμαστε.
Ο Έντγκαρ Κέισι πέρασε τη ζωή του, προσπαθώντας να βοηθήσει τους ανθρώπους, να καταλάβουν ότι είμαστε πνευματικά όντα που έχουν μια φυσική εμπειρία. Αυτή η αγάπη, είναι η δύναμη που συνδέει το σύμπαν. Ότι ο θάνατος δεν είναι ένα τέλος, αλλά μια μετάβαση. Και ότι όλες οι ψυχές, βρίσκονται σε ένα ταξίδι επιστροφής στη θεϊκή πηγή, από την οποία προήλθαν.
Ο σκύλος σας, τα γνωρίζει όλα αυτά, όχι διανοητικά, αλλά με αυτόν τον βαθύτερο τρόπο, τον δρόμο της αγνής ύπαρξης. Και όταν κοιτάτε τα μάτια τους, κοιτάξτε πραγματικά, κάτι μέσα σας το θυμάται επίσης. Αυτή τη στιγμή της σύνδεσης, αυτό το συναίσθημα ότι είναι πραγματικά ορατοί και πραγματικά αγαπημένοι. Αυτές, είναι δύο ψυχές που αναγνωρίζουν η μία την άλλη, μέσα από το όνειρο του χωρισμού. Αυτή είναι η ίδια η Θεϊκή συνάντηση, στον καθρέφτη των ματιών του άλλου.
Αυτό είναι που επιβιώνει από τον θάνατο. Και αυτό είναι που ζει για πάντα.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα κάθεστε με τον σκύλο σας, ξύνοντας πίσω από τα αυτιά του, νιώθοντας αυτή τη ζεστασιά της αγνής παρουσίας, να ξέρετε αυτό. Συμμετέχετε σε κάτι ιερό. Ένας δεσμός, που δεν σχηματίστηκε τυχαία.
Μια αγάπη, που δεν δεσμεύεται από τον χρόνο. Μια σύνδεση, που ο ίδιος ο θάνατος, δεν μπορεί να διακόψει. Ο σκύλος σας, δεν περιπλανήθηκε απλώς στη ζωή σας.
Βρήκαν τον δρόμο τους, πίσω σε εσάς. Και όταν το ταξίδι τους σε αυτή τη συγκεκριμένη μορφή ολοκληρωθεί, όταν πρέπει να πείτε αντίο προς το παρόν, θυμηθείτε τι μας δίδαξε ο Έντγκαρ Κέισι. Θυμηθείτε εκείνη τη μικρή Μόνα που κάποτε ήταν λέαινα. Θυμηθείτε ότι οι ψυχές ταξιδεύουν μαζί. Και θυμηθείτε ότι η αγάπη, η αληθινή αγάπη, η αγάπη της ψυχής, είναι το μόνο πράγμα σε αυτό το σύμπαν που διαρκεί πραγματικά. Ο θάνατος είναι το πέρασμα μόνο, από την άλλη πόρτα του Θεού. Και στην άλλη πλευρά αυτής της πόρτας, θα σας περιμένουν, κουνώντας την ουρά τους, όπως πάντα.
Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι, που θρηνούν τα αγαπημένα τους κατοικίδια αυτή τη στιγμή, νιώθοντας μόνοι στην απώλειά τους, αναρωτώμενοι αν όλα τελείωσαν. Δεν τελείωσε, δεν τελειώνει και δεν θα τελειώσει ποτέ. Μέχρι την επόμενη φορά, κρατήστε τα κατοικίδιά σας λίγο πιο κοντά. Κοιτάξτε τα στα μάτια τους, λίγο πιο βαθιά. Και θυμηθείτε, κοιτάτε έναν παλιό φίλο, έναν που σας επέλεξε σε πολλές ζωές, για την αγάπη.
https://www.youtube.com/watch?v=pPvQ1CbeJVo
Για την απελευθέρωση από τα εμπόδια προς την ηρεμία, την ευτυχία και την αγάπη
Πολλα για μασαζ και διατροφη απο την Ελενη Λουσση
ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΜΑΣΑΖ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ – με τον Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ – με τον Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ
ΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΑΣ – ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ
ΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΑΣ – ΒΙΝΤΕΟ
======================
ΜΕΡΙΚΑ ΜΕΛΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΥΡΡΙΝΟΥΝΤΑ
====================
Παρασκευή 30/5
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ (Ομιλία)
EFT, BSFF, SEDONA, HO’OPONOPONO (Άσκηση)
ΠΙΘΑΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ (Ομιλία)
Σάββατο 31/5 ΠΡΩΙ
ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ – ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΡΩΙΝΟ – (Άσκηση)
ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ (Ομιλία)
Ο ΙΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ (Ομιλία)
ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΕΑΥΤΟΥ (Άσκηση)
Σάββατο 31/5 ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΩΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ (Ομιλία)
ΑΣΚΗΣΗ ΑΥΤΟ-ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ (Άσκηση)
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ
SEDONA & HO’OPONOPONO (Άσκηση)
Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ (Ομιλία)
Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ (Άσκηση)
ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ 6/4/25
Η απελευθέρωση από πνευματικά συμβόλαια Μερος Α’ – ομιλία με τον Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ 6/4/25
Αλήθειες για την απελευθέρωση από πνευματικά συμβόλαια Μερος Δ’ – με τον Ρ Ηλία Νατζέμυ 6/4/25
Εσωτερική Άσκηση – Η απελευθέρωση από πνευματικά συμβόλαια Μερος Ε’ – Ρ Η Νατζέμυ 6/4/25
Ερωτησεις – Απαντήσεις για την απελευθέρωση από πνευματικά συμβόλαια με τον Ρ Ηλία Νατζέμυ 6/4/25
======
ΒΑΣΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
(Όταν έχετε μελετήσει όλα τα πιο κάτω, μπορεί να θέλετε να μάθετε την
ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΣΥΝΘΕΤΗ
ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
===========================
Πριν μελετήστε τα βίντεο και τις άλλες πήγες εδώ, μπορεί να θέλετε να διαβάστε τι λένε μερικοί γιατροί και ψυχίατροι για το EFT που θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε από τα βίντεο πιο κάτω.H εμπειρία μας είναι ότι αυτά που λένε αληθεύει επίσης για τις άλλες τεχνικές της ενεργειακής ψυχολογίας.====================
E.F.T. για την Απελευθέρωσηαπό Φόβο, Άγχος και Άλλα Αρνητικά Συναισθήματα
======================
Τα τελευταία 40 χρόνια ένας αριθμός νέων μορφών ψυχοθεραπείας έχει γίνει πολύ δημοφιλής μεταξύ των ψυχολόγων, ψυχιάτρων, γιατρών και άλλων επαγγελματιών που εργάζονται με τη συναισθηματική, νοητική, σωματική και πνευματική αρμονία του ανθρώπου.Τι λένε για το EFT οι θεραπευτές σ’ όλο τον κόσμο
«Το EFT προσφέρει μεγάλα θεραπευτικά οφέλη.» Deepak Chopra, MD
«Χρησιμοποιώ συχνά το EFT στους ασθενείς μου με σπουδαία αποτελέσματα.» «Κάποια μέρα το ιατρικό επάγγελμα θα ξυπνήσει και να κατανοήσει ότι τα ανεπίλυτα συναισθηματικά θέματα είναι η κύρια αιτία του 85% όλων των ασθενειών. Τότε, το EFT θα είναι ένα από τα κυριότερα θεραπευτικά εργαλεία …. όπως είναι και για μένα.» Eric Robins, MD, συγγραφέας του
«Τα Χέρια σου Μπορούν να σε Θεραπεύσουν»«Το EFT υπήρξε για μένα η μοναδικά αποτελεσματική τεχνική που έχω χρησιμοποιήσει στα 45 χρόνια που ασκώ την ψυχιατρική. Είχα επιτυχία με τον πανικό, το κοινωνικό άγχος και πολλές άλλες διαταραχές.» Curtis Steele, MD, Canada
«Στα 50 χρόνια που ασκώ την ψυχιατρική, το EFT έχει αποδειχτεί μία από τις πιο γρήγορες και αποτελεσματικές τεχνικές που έχω ποτέ χρησιμοποιήσει.» Henry Altenberg, MD, USA
«Το EFT είναι στην κορυφή της νέας θεραπευτικής κίνησης.» Candace Pert, PhD, συγγραφέας του «Μόρια Συναισθήματος»
«Το EFT, απομακρύνοντας το συναισθηματικό τραύμα, βοηθάει επίσης στη θεραπεία των σωματικών συμπτωμάτων.» Norm Shealy, MD, συγγραφέας του «Ψυχική Ιατρική»
«Το EFT προορίζεται να γίνει το κορυφαίο θεραπευτικό εργαλείο για τον 21ο αιώνα.» Cheryl Richardson, συγγραφέας του «Το Αλάθητο Άγγιγμα της Χάρης»
«Το EFT είναι μια απλή, ισχυρή διαδικασία που μπορεί να επηρεάσει βαθιά τη δραστηριότητα, υγεία και συμπεριφορά των γονιδίων.» Bruce Lipton, PhD, συγγραφέας του «Η Βιολογία της Πεποίθησης»
«Το EFT είναι απλό, αποτελεσματικό και έχει καταπληκτικά αποτελέσματα. Νομίζω ότι θα έπρεπε να διδάσκεται στο Δημοτικό σχολείο.» Donna Eden, συγγραφέας του
«Η Υπόσχεση της Ενεργειακής Ψυχολογίας»«Το EFT δουλεύει σπουδαία με μένα. Είναι η 13η νύχτα που κοιμάμαι χωρίς πόνο ινομυαλγίας και αυτό είναι φαινόμενο για μένα. Από το 1991, από την έφοδο αυτής της ασθένειας, δεν είχα δύο συνεχόμενες νύχτες χωρίς πόνο. Το εκτιμώ πάρα πολύ. Ένα μεγάλο Ευχαριστώ.» Janet Cole
«Εκτός από ποικίλα συναισθηματικά θέματα, έχω χρησιμοποιήσει το EFT με εντυπωσιακά αποτελέσματα για πολλά σωματικά προβλήματα, όπως Κήλη, Καντιτίαση και Ρευματοειδή Αρθρίτιδα. Η διαδικασία είναι απαλή και συχνά ωφελεί εκεί που άλλες μέθοδοι αποτυχαίνουν.»
Raul Vergini, MD Italy«Έχω βρει το EFT τόσο χρήσιμο που έχει γίνει το βασικό εργαλείο της πρακτικής μου. Το έχω χρησιμοποιήσει με επιτυχία για ένα μακρύ κατάλογο συναισθηματικών θεμάτων, ακόμη και για παρανοϊκή σχιζοφρένεια. Το ενδιαφέρον είναι ότι, όταν υποχωρούν τα συναισθηματικά προβλήματα, συχνά ανακουφίζονται συγχρόνως και σωματικές ασθένειες. Το έχω δει να συμβαίνει με τα συμπτώματα της ινομυαλγίας καθώς και με προβλήματα κατάποσης, πόνους της μέσης, αιμορροΐδες, οξύτητα, αναπνευστικά προβλήματα, στομαχικό πόνο, κολπίτιδα, πονοκεφάλους, πόνους των αρθρώσεων και στομαχικά προβλήματα.» Sonia Novinsky, Ph.D.,Brazil
Ακολουθεί ένας μερικός κατάλογος ψυχοσωματικών προβλημάτων τα οποία έχουν ανταποκριθεί θετικά στο EFT:Απώλεια βάρους Άγχος/Κρίσεις Πανικού Διατροφικές Διαταραχές Θέματα Σχέσεων Αντιμετώπιση του Θυμού Παιδική Συμπεριφορά Δυσλεξία Αλλεργίες Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα Άσθμα Αϋπνία Πολλαπλή Χημική Ευαισθησία Αντιμετώπιση του Πόνου Γυναικολογικά Προβλήματα Ανδρικά Προβλήματα Αυτοπαραδοχή/Αυτοεκτίμηση Αφθονία Αθλητική Απόδοση Πνευματική Σύνδεση Φοβίες Τραύματα Πολέμου Τραύματα Σεξουαλικής Κακοποίησης Εθισμοί Κατάθλιψη Υπέρταση Ινομυαλγία ♦ Ημικρανίες ♦ Χρόνια Κόπωση ♦ Επίμονη/Σπαστική Διαταραχή ♦ Καρκίνος ♦ Ασθένεια Πάρκινσον ♦ Μυϊκή Δυστροφία ♦ Σκλήρυνση κατά Πλάκας ♦ Ρευματοειδής Αρθρίτιδα ♦ Κυστική Ίνωση ♦ Διαβήτης ♦ Ηπατίτιδα C ♦Νόσος ALS-Lou Gehrig
======================================
=====================
======================
NO 1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
NO 2 Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΕΝΤΟΝΑ
NO 3 XO’OΠΟΝΟΠΟΝΟ
ΝΟ 4 – ΕΜΨΥΧΩΤΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
ΝΟ 5 – EFT, εξσσορρπιηση, κωδικας
ΝΟ 6 – TAT
https://www.youtube.com/watch?v=tlJCLsc21XI
ΝΟ 7 – BSFF
ΝΟ 8 ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
======================
======================
Healing Code 01 – Ο Βασικός Κώδικας https://youtu.be/Fvz7cYJek0o
HEALING CODE 02 – Ασφάλεια https://youtu.be/XGf67EXBs9M
HEALING CODE 03 – Αυτό-Παραδοχή https://youtu.be/3QLW2o7fqDQ
HEALING CODE 04 – Ελευθερία https://youtu.be/-1HJf1V_DV4
HEALING CODE 05 – Αυτό- Συγχώρεση https://youtu.be/ONPXwW45v_I
HEALING CODE 06 – Χο’οπονοπονο https://youtu.be/HeyfYvaWKvg
HEALING CODE 18 – Υγεία https://youtu.be/l_ZjdWRvnRw
HEALING CODE ME TA 12 ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΜΑΣ ΦΥΣΗΣ
https://www.armonikizoi.com/storage/01%20en_psy/en_psy_08_ak_code.mp3
============================
ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ, ΣΕΝΤΟΝΑ, ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 1
XO’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ, ΣΕΝΤΟΝΑ, ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 2
XO’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ, ΣΕΝΤΟΝΑ, ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 3
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΠΟΝΟ KAI ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 4
EFT, BSFF, XO’OPONOPONO,ΣΕΝΤΟΝΑ, εξισορρόπηση ΝΟ 5
EFT, BSFF, XO’OPONOPONO,ΣΕΝΤΟΝΑ, εξισορρόπηση ΝΟ 6
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΠΟΝΟ KAI ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 7
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΠΟΝΟ KAI ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 8
ΚΩΔΙΚΑΣ ΜΕ 12 ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΜΑΣ ΦΥΣΗΣ
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ KAI ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΝΟ 9
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ KAI ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ
XO’ΟΠΟΝΠΟΝΟ, ΣΕΝΤΟΝΑ KAI ΚΩΔΙΚΑΣ
Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ
XO’OΠONOΠONO, ΣΕΝΤΟΝΑ, ΚΑΙ ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ 1 ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ 2 ΧΡΟΝΟΥ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ – ΘΕΩΡΙΑ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ 2 ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ 2 ΧΡΟΝΟΥ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ – ΚΩΔΙΚΑΣ ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΜΑΣ ΦΥΣΗΣ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ 3 ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ 2 ΧΡΟΝΟΥ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ – ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
EFT, BSFF, XO’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ, SEDONA, ΑΛΗΘΕΙΕΣ
============================
Για ακόμα άλλα βίντεο του Ρόμπερτ δείτε εδώ.https://www.armonikizoi.com/2012/5172======================
======================
============================
ΠΗΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
============================
ΜΕΘΟΔΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΒΑΘΥΤΕΡΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑΣ.
https://www.armonikizoi.com/2013/aytotherapeia
ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
https://www.armonikizoi.com/2014/emotions
ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
https://www.armonikizoi.com/2014/comm
Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗΣ
https://www.armonikizoi.com/2014/oikonomika
Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΧΩΝ
https://www.armonikizoi.com/2014/epityxia-2
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
https://www.armonikizoi.com/2014/epikoinonia
ΑΥΤΟΠΑΡΑΔΟΧΗ ΚΑΙ ΑΘΩΟΤΗΤΑ
https://www.armonikizoi.com/2014/accept
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ
https://www.armonikizoi.com/2013/7628
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
https://www.armonikizoi.com/2014/love
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
https://www.armonikizoi.com/2014/ep
Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
https://www.armonikizoi.com/2014/immortal
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
https://www.armonikizoi.com/2014/philosophy
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΡΟΛ & ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
https://www.armonikizoi.com/2014/free-2
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ – The Healing Code
https://www.armonikizoi.com/2013/code-2
ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ https://www.armonikizoi.com/2014/hoopono-2
«ΤA ΚΛΕΙΔΙA»
https://www.armonikizoi.com/2014/kleidi
========================================
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΒΙΒΛΙΩΝhttps://www.armonikizoi.com/2013/biblia
=====================================
ΔΩΡΕΑΝ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ YOUTUBE
https://www.armonikizoi.com/2018/om
============================
ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ EFT
BE503 – E.F.T. 1 A+B
https://www.youtube.com/watch?v=-JTHRFFikGY
======================
Γεια σας,
Εύχομαι να βρείτε αυτά τα βίντεο πολύ χρήσιμα για την υγεία, ηρεμία και την ευτυχία σας. Στο τέλος να βρείτε τα πρώτα μαθήματα για την Αυτογνωσία και μετά μια λίστα από συντονιστές που μπορούν να σας βοηθήσουν.Επίσης, θα βρείτε ειδικές σελίδες για πολύ σημαντικά θέματα για το όφελος σας.Αν έχετε σοβαρά ψυχολογικά ή σωματικά προβλήματα να ρωτήστε πάντα τον γιατρό , ψυχίατρο ή ψυχολόγο σας πριν εφαρμόσετε τεχνικές.Νέο –
Βοήθεια στην παρακολούθηση των βίντεο του Ρόμπερτ Ήλια Νατζέμυ στο Youtube.
Κάντε κλικ το λινκ εδώ https://www.armonikizoi.com/el_downloads?did=894
θα βρείτε τις σελίδες που συνοδεύουν τα μαθήματα της Ενεργειακής Ψυχολογίας εδώ https://www.armonikizoi.com/2015/enpsya
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ.
===========================
Tου Pόμπερτ Hλία NατζέμυΔείτε δωρεάν τα πρώτα 10 μαθήματα στο ίντερνετhttps://www.armonikizoi.com/2012/aytognosiaΣήμερα περνάμε μια παγκόσμια οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση, κατά την οποία πολλοί δοκιμάζονται με μυριάδες τρόπους. Οι γνώσεις και τεχνικές που προτείνονται στο σεμινάριο είναι εφαρμόσιμες σε όλα τα είδη καιρών δοκιμασίας, ανεξάρτητα από το αν είναι ατομικά ή ομαδικά. Χρειάζεται να είμαστε σε μεγάλη επαφή με την εσωτερική δύναμη και σοφία μας για να διατηρούμε την υγεία, ευτυχία, γαλήνη, αφθονία, ευημερία, αγάπη και ενότητα με την οικογένειά μας και την κοινωνία, όπως και με όλη την ανθρωπότητα. Είναι η ευκαιρία να αναπτύξουμε την εσωτερική μας σοφία, δύναμη και καθοδήγηση καθώς εξελισσόμαστε σε πιο ώριμα όντα.Το σεμινάριο της Αυτογνωσίας της Αρμονικής Ζωής είναι το πιο σφαιρικό και ουσιαστικό σεμινάριο επειδή ασχολείται με όλα τα επίπεδα του ανθρώπου, για πιο ολοκληρωμένα και βαθιά αποτελέσματα. Μας εκπαιδεύει σταδιακά στην επαφή με όλα τα επίπεδα της ύπαρξης μας, σωματικά, συναισθηματικά, ενεργειακά, νοητικά, κοινωνικά και πνευματικά.Όταν ασχολούμαστε μόνο με το σώμα, ίσως κάνοντας σωστή διατροφή, ασκήσεις γιόγκα, γυμναστική και αναπνοές – παίρνουμε μεγάλη σωματική και ενεργειακή βοήθεια. Όμως δεν έχουμε απαραιτήτως αποτελέσματα και στο νου, στις πεποιθήσεις, στα συναισθήματα ή στις συμπεριφορές και τις σχέσεις μας.Αν κάνουμε μόνο διαλογισμό, θα έχουμε ηρεμία και θα συντονιστούμε με ανώτερα επίπεδα του νου, της δημιουργικότητας και της έμπνευσης. Όμως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην έχουμε σημαντική αλλαγή στο σύστημα πεποιθήσεων και στους υποσυνείδητους μηχανισμούς και άρα όχι μεγάλη ελευθερία από το «εγώ» μας.Σε περίπτωση που ασχολούμαστε μόνο με φιλοσοφική μελέτη, θα αποκτήσουμε σημαντικές και χρήσιμες για την ζωή μας πνευματικές γνώσεις. Αλλά υπάρχει κίνδυνος να μην μπορούμε να τις εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή και στις σχέσεις. Υπάρχει επίσης περίπτωση το «εγώ» μας να γίνει υπερτροφικό αντί να συρρικνωθεί, όπως προϋποθέτει η πραγματική γνώση και η σοφία.Αν κάνουμε μόνο ψυχολογική δουλειά με ανάλυση και κάθαρση, ασχολούμενοι μόνο με συναισθήματα και πεποιθήσεις, θα έχουμε μια διαύγεια σχετικά με το τι προβλήματα και εμπόδια υποφώσκουν στο υποσυνείδητο και θα είμαστε πιο αντικειμενικοί και ανεκτικοί σχετικά με το νου μας και τις ψευδαισθήσεις μας. Όμως θα μας λείπει η ικανότητα να βρούμε τις λύσεις που υπάρχουν μέσα από την υπέρβαση του νου με το διαλογισμό και τη φιλοσοφία.Αν εργαστούμε μόνο με ενέργειες, θα έχουμε ένα πιο υγιές και δυνατό ενεργειακό σώμα και ίσως επαφή με τα συναισθήματα μας και κάποιες ενεργειακές εμπειρίες. Αλλά μπορεί να μην κατακτήσουμε την αποταύτιση και τις τεχνικές για να βρούμε την συναισθηματική μας ελευθερία και ισορροπία.Εφαρμόζοντας μόνο ενεργειακή ψυχολογία θα απελευθερωθούμε από συναισθήματα και πόνους. Δεν είναι δεδομένο όμως, ότι θα έχουμε το όφελος της γνωστικής ψυχολογίας, του διαλογισμού και της φιλοσοφίας.Το σεμινάριο της Αυτογνωσίας της Αρμονικής Ζωής είναι τόσο σημαντικό ακριβώς επειδή συνδυάζει όλα τα πάρα πάνω σε μια σωστή και ασφαλή σειρά και αναλογία, ώστε οι συμμετέχοντες να προχωρήσουν με ένα αποτελεσματικό τρόπο χωρίς ελλείψεις και προβλήματα, χωρίς πνευματικό εγωισμό, με πραγματικές λύσεις βασισμένες σε αιώνιες αλήθειες διαχρονικές και σύγχρονες, μέσα από τις κατακτήσεις της επιστήμης και της κβαντικής φυσικής.Αγαλλιάζει το σώμα με σωστή διατροφή, ασκήσεις, αναπνοές και χαλάρωση.Δημιουργεί διαύγεια στο νου με αυτοπαρατήρηση, ανάλυση, με προσωπική μελέτη του εαυτού και με την αλλαγή του συστήματος πεποιθήσεων.Προσφέρει τις τεχνικές της ενεργειακής ψυχολογίας για την απελευθέρωση από αρνητικά συναισθήματα και εγκατάσταση θετικών συναισθημάτων.Αξιοποιεί τεχνικές για την απελευθέρωση από το παρελθόν, την πίκρα, τον πόνο, το θυμό και την ενοχή.Προσφέρει αλήθειες για την απελευθέρωση από άγχος και φόβο και την άγνοια που τα δημιουργεί.Συνδυάζει τις γνώσεις και τις αλήθειες από τον Χριστιανισμό, την Βενταντική φιλοσοφία, τα μαθήματα θαυμάτων και τις διδασκαλίες του Σωκράτη, την κβαντική φυσική και τους σύγχρονους δασκάλους, για μια ολοκληρωμένη κοσμολογία. Και μας βοηθάει να εφαρμόσουμε τις αλήθειες αυτές στην καθημερινή μας ζωή, στις σχέσεις και στην εργασία μας.Δίνει μεθόδους για την πραγμάτωση στόχων. Διδάσκει την αποτελεσματική επικοινωνία στην οικογένεια και αλλού.Βοηθάει με την κάθαρση αρνητικών συναισθημάτων.Διδάσκει διαλογισμό και τις ανώτερες πνευματικές αλήθειες για την υπέρβαση του εγώ και την φώτιση του νου.Αξιοποιεί τα Μαθήματα Θαυμάτων για την απελευθέρωση από τις ψευδαισθήσεις του νου και την σύνδεση με το θειο.Ενθαρρύνει την καλλιέργεια των ανθρώπινων αρετών της αγάπης, της αλήθειας, της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της συνέπειας, της κατανόησης και της δημιουργικότητας.Προτείνει την υπηρεσία και την προσφορά στο σύνολο σαν τρόπο της εσωτερικής και εξωτερικής αρμονίας.Είναι μια ολοκληρωμένη διαδικασία που αποφεύγει ελλείψεις και προβλήματα που δημιουργούνται από πρόχειρες ή μονόπλευρες προσεγγίσεις.Όλα αυτά τα κάνει χωρίς να θυσιάσει βάθος και λεπτομέρεια σε κάθε τομέα.
Χαλάνδρι, Γρίβα 23 210 68181220, 210 6818151
===============
Πατήστε παρακάτω για περισσότερα σχετικά με αυτά που σας ενδιαφέρουν
Το σεμινάριο της Αυτογνωσίας (τι είναι και πώς να συμμετέχετε)
Μαθήματα Yoga και Χαλαρώσεις – Στο Χαλάνδρι και σε Βίντεο
Πολύτιμα παλιά και νέα βίντεο &
60 σεμινάρια σε βίντεο για παρακολούθηση στο σπίτι σας
Εσωτερικές ασκήσεις για να κάνετε στο σπίτι
Άρθρα για πολλά σημαντικά θέματα
Μάθετε την Ενεργειακή Ψυχολογία
Η ομάδα συμπαράστασης προς τον συνάνθρωπό μας
Μυστικά για Ευζωία & Μακροζωία
Χορτοφαγικές συνταγές από τη Μυρρινούντα
See articles and videos in English here.
ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ
Αν θέλετε να λαμβάνετε κάθε μέρα ένα email με έναν καθοδηγούμενο διαλογισμό, στείλτε ένα email στο ren@otenet.gr με τον τίτλο «υπενθύμιση», ώστε να σας στέλνουμε μια υπενθύμιση κάθε μέρα.
Είναι δωρεάν.