1ο μάθημα Εκπαίδευσης Συντονιστων.
Ερωτήσεις :
Δεν υπάρχουν.
Περίληψη :
Ο εκπαιδευμένος στην ΑΖ συντονιστής θα γίνει συμβουλος ψυχοσωματικής υγείας. Αυτός ελιναι ειδικός στο να συνοδεύει τον συνειδητό αναζητητή που έχει διάθεση να αναλάβει την ευθύνη για την υγεία, την αρμονία και την ευτυχία του και να εργάζεται προς αυτά. Δεν μπορεί να δημιουργήσει την πραγματικότητα του άλλου, αλλά μόνο να συμπαρασταθεί στην προσπάθεια του στο να δημιουργήσει τη ζωή που θέλει.
Α. Οι ενέργειες που κάνει προς αυτό είναι :
1.Ενεργητική ακρόαση
2.πιθανόν να γίνει πρόγραμμα αναζωογόνησης και antistress
3.Θετικό αναπρογραμματισμό με γραπτές επιβεβαιώσεις, υποσυνείδητη συγκέντρωση, με μηνύματα σε χαλάρωση, ψυχόδραμα, σεμινάρια και διαλέξεις.
4.Ανάλυση με τα Τετράγωνα, προσωπικό ημερολόγιο, ερωτηματολόγιο, γραπτές επιβεβαιώσεις, γράμματα που εκφράζουν συναισθήματα για απελευθέρωση, γραπτή εξιστόρηση παιδικών εμπειριών, πιθανόν εργασία στις συντροφικές σχέσεις.
5.Ενεργειακή ψυχολογία με τις διάφορες τεχνικές EFT, EFT με επιλογές, TAT, Εξισορρόπιση ημισφαιρίων εγκεφάλου, Θεραπευτικό κωδικα, Χο’οπονοπονο, Ακούγοντας την καρδιά, Σεντόνα.
6.Βαθύτερη ανάλυση για μεταμόρφωση του συμπτώματος, του συναισθήματος και της πεποίθησης, με αναδρομήσε παιδικές εμπειρίες, ψυχόδραμα, αντίστροφο ψυχόδραμα, με συγχώρεση, και με εργασία για το ποιός έχει την ευθύνη.
8.Συναισθηματική συμπαράσταση για αποφόρτιση συναισθημάτων.
9.Εργασία στην απελευθέρωση από την ντροπή και την απόρριψη
10. Εσωτερική συμφιλίωση των υποπροσωπικοτήτων
11.Μεταμόρφωση της αντίληψης των παιδικών εμπειριών.
12.Βοήθεια για αυτοανακάυψη μαθημάτων σε σχέση αυτών που ενοχλούν.
13.Rebirthing : είναι ειδική γρήγορη αναπνοή
14.Αποφάσεις για αλλαγές στον τρόπο ζωής.
15.Ανιδιοτελή υπηρεσία στην κοινωνία, διαλογισμό, στοχασμ, περισυλλογή κλπ
Β. Οι κανόνες για να είσαι Συντονιστής στην ΑΖ
1.Να αγαπάει τον άνθρωπο που θέλει να βοηθήσει.
2.Να μπορεί να ακούσει τι λέει ο άλλος χωρίς κρίση, χωρίς κριτική ή γνώμη.
3.Να βλέπει την άγνοια και όχι το κακό στον άλλο.
4.Να κατανοήσει τη λειτουργία του ανθρώπινου νου.που είναι το βασικότερο όλων των προϋποθέσεων.
5.Εμπιστοσύνη στο θείο εαυτό μέσα στον άλλο άνθρωπο. Ο Συντονιστής δεν είναι σωτήρας, απλά βοηθάει με τις κατάλληλες ερωτήσεις και προτείνει τις σχετικές τεχνικές. Ο λαλλος είναι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα, στον οποίο βρίσκεται η δύναμη και η ευθύνη.
6.Να προσεύχεται για καθοδήγηση για να χρησιμοποιηθεί σαν όργανο καθοδήγησης.
7.Να είναι ανοιχτός προς τον μοναδικό τρόπο που εξελίσσεται ο καθένας και να έχει ευαισθΝα ησία και ευλυγισία και όχι παγιωμένο τρόπο στη σκέψη του.
8. Να εφαρμόσει μόνο τις τεχνικές που ξέρει καλά και έχει εφαρμόσει ο ίδιος προσω[ικά.
9.Να εφαρμόζει αυτά που διδάσκει και για τα οποία συντονίζει.
10.Να είναι απλός, ειλικρινής και ταπεινός, όχι ξερόλας.
11.Να είναι πρόθυμος να διαθέσει χρόνο και ενέργεια.
12.Να γνωρίζει ποιόν και πόσο να πιέζει έναν άνθρωπο και ποιόν και πόσο να μην πιέζει.
13.Να ασχολείται με τη δική του εξέλιξη και να έχει ισχυρή αύρα για να μην επηρεάζεται από την αρνητική ενέργεια του άλλου.
14. Να γίνει τέλειος στην Ενεργητική Ακρόαση και να ξέρει να θέτει τις κατάλληλες ερωτήσεις ανά θέμα και άνθρωπο με τον οποίο δουλεύει.
15.Να είναι γνώστης όλων των τεχνικών της ΕΑ.
16.Να είναι ταπεινός και να παραπέμπει σε κάποιον πιό έμπειρο συντονιστή αν χρειαστεί.
17.Να μηνα ανακατεύεται στα προσωπικά του άλλου. Να μη συμβουλεύει. Μόνο ρωτάει και προτείνει τεχνικές.
18.Να τηρεί απόλυτη εχεμύθεια.
Γ. Πως λειτουργεί ο ανθρώπινος νους.
1.Βασικά ο άνθρωπος κάνει ότι κάνει γιατί αναζητά την ευτυχία και το κάνει αυτό γιατί έχει μία ανάγκη.Η ανάγκη αυτή γίνεται προσκόλληση όταν υπάρχει μία πεποίθηση που λέει “δεν αξίζω, δεν είμαι ασφαλής κλπ”.
2.Όταν στα παιδικά χρόνια εμποδιζόταν η ικανοποίηση αυτών των αναγκών, τότε ο νους ανέπτυσσε διάφορους αμυντικούς μηχανισμούς που προσπαθούσαν να ικανοποιήσουν αυτές τις ανάγκες με περίεργους τρόπους.
3.Οι τρόποι αυτί τελικά δεν εξυπηρετούν την ευτυχία του.
4.Όλοι έχουμε εκπαιδευτεί ότι η ικανοποίηση αυτών των αναγκών είναι εσωτερική υπόθεση. και χρειάζονται συγκεκριμένες συνθήκες πυ αν δεν υπάρχουν δεν νιώθουμε καλά και προσκολλούμαστε στο να υπάρχουν για να είμαστε καλά.
5.Ένας άλλος μηχανισμός του νου είναι ότι η ψυχή μη βιώνοντας την αληθινή της φύση ότι είναι πνεύμα, ταυτίζεται με το σώμακαι την προσωπικότητα. Βιώνει φόβο και αναζητά εξω από τον εαυτό του σε άλλους ανθρώπους και συνθήκες για να τον κάνουν να νιώθει ασφαλής και άξιος. Πρέπει να καλλιεργήσει μία αίσθηση εσωτερικής ασφάλειας και αξίας. Πρέπει να μάθουμε τον άνθρωπο να είναι καλά ακόμα και αν δεν ικανοποιείται η ανάγκη που έχει για να είναι καλά.
Οι άνθρωποι θέλουν να αλλάξουν οι άλλοι για να είναι καλά. Ο στόχος του Συντονιστή είναι να βοηθήκαι τελικά βιώνει την πραγματικότητα που βιώνει.
σει τον άνθρωπο να βρεί τα συναισθήματα του, ότι τον συμφέρει να είναι καλά ακόμα και αν ο εξωτερικός κόσμος δεν είναι όπως θέλει.
6.Η εργασία του Συντονιστή είναι να τον βοηθήσει να δει τον μηχζνισμό και να τον κατανοήσει, να δει πως λειτουργεί ο νους. Η πραγματικότητα του κάθε ανθρώπου δεν είναι αυτό που συμβαίνει στη ζωή του, αλλά αυτό που συμβαίνει στο νου του, με τον τρόπο που ερμηνεύει αυτό που συμβαίνει στη ζωή του. Ποιές είναι οι πεποιθήσεις που δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα. και πως αντιδρά σε αυτά. Η προσκόλληση είναι ένα είδος πεποίθησης που λέι ότι : πρέπει να έχω αυτό για να είμαι ασφαλής και άξιος, αλλοιώς…:. ” Η αλλαγή αυτή είναι η δική μας εργασία και πρώτα από όλα με τον ίδιο μας τον εαυτό.
2ο μάθημα Εκπαίδευσης Συντονιστών.
Ερωτήσεις :
Δεν υπάρχουν.
Περίληψη :
Οι προσκολλήσεις περιορίζουν την Υγέία την Ηρεμία, την Ευτυχία την Ελευθερία τις Σχέσειςτα αποτελέσματα μας, την Αγάπη για εμας και τους άλλους. Είναι καλύτερο να γίνουν Προτιμήσεις.
Ο νους προσπαθεί να προστατεύει τις προσκολλήσεις του. Ποιός είναι ο κίνδυνος εδώ είναι το βασικό μας ερώτημα. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι πρέπει να έχει σε ότι είναι προσκολλημένος και αν όχι έχει συναισθήματα.
1.Όταν ο νους έχει μία ανάγκη ή προσκόλληση βιώνει τα παρακάτω Άγχος και Ένταση, ενώ η δύναμη της Αποδοχής του επιτρέπει να είναι καλά και να το αλλαξει.
2. Στεναχωρια, Πίκρα, Απογοήτευση και δυστυχία μέχρι να το έχει.
3.Αδικία, θυμό και Επιθετικότητα προς αυτούς που τον εμποδίζουν.
Έχουμε την ανάγκη να θεωρούμε τον άλλο φταίχτη γιατί αλλοιώς θα φταίμε εμείς.
Όμως δεν φταίει κανείς και όλα έγινα όπως έπρεπε να γίνουν βάσει της σοφίας του σύμπαντος και πλέον μπορούν να γίνουν αλλοιώς.
4. Ζήλια προς αυτούς που έχουν αυτά που θέλει.
5.Αυτοαπόρριψη που δεν το έχει.
6. Τότε ο άνθρωπος γίνεται ικανός να λειτουργήσει ακόμα και ανήθικα. για να έχει αυτό που θέλει. (ψέμμτα, απάτες, κλοπές).
Όσες περισσότερες προσκολλήσεις έχει τόσο περισσότερα συναισθήματα έχει στη ζωή του.
Στην πραγματική αγάπη δεν υπάρχουν προσκολλήσεις στο αν μας βοηθάει ή μας εμποδίζει να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας.
Να γίνουμε ικανοί να δημιουργήσουμε όσα θέλουμε ή να απεξαρτηθούμε από τις προσκολλήσεις μας.
Αυτό που θέλουμε να κάνουμε με τον εαυτό μας και τους άλλους είναι να βρουμε τη συγκεκριμένη προσκόλληση που δημιουργεί το συγκεκριμένο συναίσθημα και να το αναβαθμίσουμε σε προτίμηση. Το θέλω, κάνω ότι μπορώ για να το έχω αλλά δεν φοβάμαι ότι δεν θα αξίζω και δεν θα είμαι ασφαλής αν δεν το έχω.
Οι προσκολλήσεις γεννούν αμυντικούς μηχανισμούς και διάφορους ρόλους που παίζουμε στην προσπάθεια να προστατεύουμε αυτά που χρειαζόμαστε.
Οι ρόλοι αυτόι είναι το Θύμα ο Τρομοκράτης, ο Απόμακρος, ο Ανακριτής.
Η ασφάλεια μπερδεύεται με την Αξία μας, με την γνώμη των άλλων. Αξίζω μόνο αν έχω κάποιες προυποθέσεις και έτσι δημιουργείται η προσκολληση. Όμως μπορεί να έχουμε ψυχολογική αντιστροφή και έτσι να αντιστρατευόμαστε το καλό τους, κάνοντας αυτοσαμποτάζ.
Τα 7 Κέντρα Συνειδητότητας είναι : Ασφάλεια, Απόλαυση, Κυριαρχία, Αγάπη, Αρμονία, Συνειδητή επίγνωση, Κοσμική Συνειδητότητα.
Τα 3 πρώτα κέντρα είναι τα βασικά που έχουν οι άνθρωποι.
(ΒΘ)