H ΔOKIMAΣIA THΣ ΣXEΣHΣ

young_couple_fight

H ΔOKIMAΣIA THΣ ΣXEΣHΣ

H αγάπη είναι ο τελικός και υψηλότερος σκοπός κάθε σχέσης.

Όλα τα προβλήματα και οι δοκιμασίες που υπάρχουν στις σχέσεις, είναι απλά ευκαιρίες για να μάθουμε ν’ αγαπάμε χωρίς όρους, λιγότερο εγωιστικά, χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα και χωρίς να επηρεαζόμαστε από το τι θα κάνει ο άλλος.

Aυτή είναι η μεγάλη δοκιμασία και ευκαιρία μιας σχέσης.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΦΘΟΡΑΣ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

1. Έλλειψη εκπαίδευσης στην αποτελεσματική επικοινωνία.

2. Φτωχά παραδείγματα – πρότυπα ρόλων. Μαθαίνουμε μέσα από μίμηση. Κουβαλάμε μέσα μας πολύ περισσότερους προγραμματισμούς των γονιών μας από όσους νομίζουμε.

3. Δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη της πραγματικότητάς μας. Οι πεποιθήσεις μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Αν θέλουμε μια νέα πραγματικότητα, χρειάζεται να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις μας για τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας.

4. Περιμένουμε από τους άλλους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες και τις προσδοκίες μας. Πιστεύουμε ότι ο άλλος, με κάποιο μαγικό τρόπο, πρόκειται να μας εφοδιάσει με ό,τι μας λείπει εσωτερικά.

5. Φόβος για τη γνώμη των άλλων. Δημιουργούμε μεγάλη ένταση όταν θέλουμε να οριοθετήσουμε ή να αλλάξουμε τη συμπεριφορά των αγαπημένων μας, ώστε να γίνουμε αποδεκτοί από τους άλλους.

6. Έλλειψη ενέργειας. Πολλές σχέσεις φθάνουν σε δυσαρμονία ή και χωρισμό, επειδή ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι έχουν αφήσει την ενέργειά τους να πέσει σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αρνητικότητα στη σχέση.

7. Κουβαλάμε το παρελθόν μέσα μας. Δεν ζούμε στο παρόν. Με τα χρόνια, έχουμε σχηματίσει στο νου μας μια εικόνα του άλλου και τώρα βλέπουμε την εικόνα μας για τον άλλον και όχι τον ίδιο τον άλλον.

8. Δεν μπορούμε να οραματιστούμε την αρμονία. Πολλοί από μας δεν μπορούμε να φανταστούμε μια αρμονική σχέση. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή έχουμε βιώσει αρνητικά πρότυπα ρόλων στην παιδική ηλικία ή ίσως έχουμε ζήσει για πολύ καιρό σε μια αρνητική σχέση ή είχαμε μια σειρά από αρνητικές σχέσεις, ώστε τώρα δεν μπορούμε ούτε καν να φανταστούμε τον εαυτό μας σε μια θετική σχέση.

9. Εσωτερικές συγκρούσεις. Οι εσωτερικές μας συγκρούσεις συχνά εξωτερικεύονται σαν συγκρούσεις με τους αγαπημένους μας. Όταν συγκρούονται μέσα μας πεποιθήσεις, ανάγκες, αξίες ή επιθυμίες προβάλλουμε αυτές τις συγκρούσεις στους ανθρώπους γύρω μας και ιδιαίτερα στους πιο κοντινούς μας. Πιστεύουμε ότι συγκρούονται μαζί μας, περιορίζοντάς μας ή προβάλλοντας αντίσταση, όταν στην πραγματικότητα, ένα μέρος του εαυτού μας περιορίζει ή προβάλλει αντίσταση σε ένα άλλο. Τότε αγανακτούμε και κατακρίνουμε τους άλλους. Kαι αυτοί αισθάνονται αδικημένοι, γιατί νιώθουν ότι δεν έχουν σχέση με τις κατηγορίες μας.

10. Συγκρούσεις αναγκών. Θα αναφερθούμε στο πρόβλημα της σύγκρουσης αναγκών μιας σχέσης και τις πιθανές λύσεις του σε επόμενο κεφάλαιο.

* Tο κεφάλαιο αυτό βρίσκεται ολόκληρο στο βιβλίο «Εμείς και οι Σχέσεις μας» – Κεφάλαιο 6,

Καλώς Ήρθατε στην Αρμονική Ζωή

Φαντάσου


Φαντάσου


We are conected by Love

Φαντάσου, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι φωτεινά όντα – αιώνιες αγγελικές συνειδητότητες, που είναι σε προσωρινά σώματα για να μάθουν να εκφράσουν την ανώτερη φύση τους, εδώ στην υλική διάσταση.

 

Φαντάσου, ότι όλοι όσοι έχουν εξουσία – πολιτική, οικονομική, θρησκευτική ή κοινωνική – είναι εδώ για να μάθουν να λειτουργούν με ανιδιοτέλεια και τιμιότητα και να υπηρετούν αποκλειστικά το καλό του σύνολου – χωρίς καμία προσωπική ανάγκη.

 

Φαντάσου, ότι όσοι είναι άρρωστοι είναι εδώ να συνειδητοποιήσουν την  απόλυτη υγεία, αρμονία και δύναμη που υπάρχει μέσα τους και να αφήσουν αυτή την ενέργεια της υγείας και ζωντάνιας να γεμίσει το σώμα και τη ζωή τους.

 

Φαντάσου, ότι όλοι όσοι είναι φοβισμένοι ή δυστυχισμένοι είναι φωτεινά όντα εδώ για να ανακαλύψουν την αξία, ασφάλεια, ελευθερία που υπάρχει μέσα τους και τα πλημμυρίζουν με χαρά και αγάπη, γιορτάζοντας την αληθινή τους πανέμορφη φύση.

 

Φαντάσου, ότι όλοι που έχουν στραφεί στο έγκλημα, στη  βία ή στο μίσος προς τον συνάνθρωπο, είναι πανέμορφα ειρηνικά φωτεινά όντα εδώ να θεραπευτούν από την ψευδαίσθηση  της ξεχωριστότητας και να βιώσουν ενότητα με τον συνάνθρωπο τους ώστε να συμπεριφέρονται για το καλό όλων.

 

Φαντάσου, ότι όσοι είναι εξαρτημένοι στα ναρκωτικά και άλλες ουσίες είναι ευαίσθητες αγγελικές ψυχές εδώ για να απελευθερωθούν από την απογοήτευση και το φόβο και να βρουν την δύναμη και την πληρότητα μέσα τους ώστε να εκφράζουν την αλήθεια και τη δημιουργικότητα τους.

 

Φαντάσου, ότι όλοι όσοι έχουν οικονομικές δυσκολίες είναι εδώ να ανακαλύψουν την απεριόριστη εσωτερική τους ικανότητα σαν ψυχές να δημιουργήσουν την ευημερία που αξίζουν και που είναι ο προορισμός τους.

 

Φαντάσου, ότι δεν υπάρχουν δύο συνειδητότητες και ότι είμαστε όλοι εκφράσεις μίας συνειδητότητας και ότι είμαστε μία οικογένεια με μία πηγή ύπαρξης.

 

Φαντάσου, ότι όλοι χωρίς εξαίρεση είναι τα αδέλφια σου, οι άρρωστοι, οι δυστυχισμένοι, οι φοβισμένοι, οι άποροι, οι φυλακισμένοι. οι πλούσιοι, οι αδύναμοι, οι δυνατοί, οι ηθικοί, οι ανήθικοι, η εξουσία, οι εγκληματίες, η αστυνομία, οι βουλευτές, οι παπάδες, οι μετανάστες, οι ρατσιστές, οι εξαρτημένοι, οι καλοί, οι «κακοί», οι μαύροι, οι λευκοί, οι κίτρινοι, οι Χριστιανοί, οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι και όλοι οι οπαδοί του κάθε κόμματος και βέβαια τα αδέλφια μας τα ζώα και όλα τα άλλα όντα.

 

Όταν καλλιεργούμε ξεχωριστότητα με το να φοβόμαστε, να νιώθουμε αποξένωση,  να κρίνουμε, να απορρίπτουμε, να καταδικάζουμε, να βρίζουμε, να μισούμε, και να πιστεύουμε ότι οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για την δική μας πραγματικότητα, είμαστε μέρος του προβλήματος και δεν θα λυθεί ποτέ. Απλώς, θα αναγκαστούμε να βιώσουμε την πραγματικότητα των άλλων που κρίνουμε μέχρι να τους κατανοήσουμε και να τους βλέπουμε σαν φωτεινά όντα, που παίζουν το ρόλο τους για να μάθουν και για να μάθουμε.

 

Είμαστε όλοι απόγονοι της ίδιας πηγής.

 

Είμαστε εδώ να μάθουμε κατανόηση, αποδοχή, συγχώρεση, ενότητα, αλληλεγγύη και αγάπη.

 

Μόνο τότε θα λυθούν τα προβλήματα μας.

 

Φαντάσου το και θα βοηθήσεις να γίνει. Θα γίνεις μέρος της λύσης.

1255226055B906Ms

depositphotos_2919141-Humanity

 

 

 

 

TO ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

0066354

TO ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Τίτλος πρωτοτύπου:The Greatest Miracle in the World.
Συγγραφέας : Όγκ. Μαντίνο
Εκδόσεις : Πύρινος Κόσμος
Έτος έκδοσης :1993
Σελίδες :131

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Κάνει την περίληψη αυτή : η κ. Κατερίνα Κωτσάκη

Ένα χιονισμένο πρωινό, o Όγκ Μαντίνο, επιτυχημένος συγγραφέας και εκδότης, πηγαίνει στο γραφείο του επιστρέφοντας απο μια περιοδεία που έκανε για την παρουσίαση του βιβλίου του «Ο Μεγαλύτερος Πωλητής στον Κόσμο», το οποίο έγινε best seller. Ωστόσο, ο Όγκ Μαντίνο δεν φαίνεται πραγματικά ευτυχισμένος, ψάχνει να βρει την εσωτερική ηρεμία και γαλήνη, πραγμα που μοιάζει να μην έχει επιτύχει ακόμη.
Εκείνο το πρωινό, δεν καταφέρνει να μπει στο parking, όπου αφήνει το αυτοκίνητο του για να πάει στη δουλειά του, διότι η μπάρα της εισόδου στην πύλη έχει μπλοκάρει. Αισθάνεται απόγνωση γιατί τον περιμένει πολλή δουλειά. Ξαφνικά, βλέπει πιο πέρα έναν πανύψηλο, ηλικιωμένο άνδρα, με μακριά γκρίζα γένια. Φοράει έναν ξύλινο σταυρό, κρατάει απο ένα χαλαρό λουρί έναν σκύλο μπασέ που (όπως θα μάθει αργότερα ο Μαντίνο ονομάζεται Λάζαρος) και ταίζει τα περιστέρια. Ο άγνωστος γυρνάει προς τον Μαντίνο και αφού τον καλημερίζει, του προσφέρει την βοήθειά του και πράγματι καταφέρνει να σηκώσει την μπάρα του parking.

Όταν συναντιούνται ξανά, μετά απο αρκετούς μήνες, μαθαίνει ο ένας το όνομα και το επάγγελμα του άλλου : ο ηλικιωμένος άνδρας ονομάζεται Σίμων Πόττερ και είναι ρακοσυλλέκτης…. αχρήστων υλικών ανθρώπινων υλικών, όπως λέει ο ίδιος. Αναζητά ανθρώπους που έχουν χάσει την εκτίμηση για τον εαυτό τους και παραιτηθεί απο κάθε προσπάθεια για μια καλλίτερη ζωή, είναι, δηλαδή, είναι ζωντανοί νεκροί. Εκείνος τους βοηθά να γυρίσουν απο το ζωντανό θάνατο. Ο Σίμων προτείνει στον Όγκ να πάνε να συνεχίσουν την κουβέντα τους στο διαμέρισμα του, σε μία πολυκατοικία εκεί κοντά. Εκεί ο Μαντίνο ανακαλύπτει ότι ο Σίμων διαθέτει τεράστιο αριθμό βιβλίων. Πολλά από αυτά τα ονομάζει «βιβλία – Χέρι του Θεού» διότι πιστεύει ότι – όπως και κάποια έργα τέχνης, κάποια κομμάτια μουσικής – έχουν δημιουργηθεί από τον ίδιο τον Θεό και εκείνοι, που έχουν αναγνωριστεί ως δημιουργοί τους από την ανθρωπότητα, είναι απλά τα όργανα, που χρησιμοποίησε ο Θεός για να επικοινωνήσει μαζι μας. Η θέα των βιβλίων δίνει στον Μαντίνο την εξήγηση των τόσων γνώσεων που σιγά σιγά ανακαλύπτει ότι έχει ο Σίμων και των αναφορών του σε τόσους σπουδαίους συγγραφείς της αρχαιότητας όπως ο Σενέκας, αλλά και σύγχρονους, όπως ο Καρλάιλ.

Μεταξύ άλλων, ο Μαντίνο εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα από την αναφορά του Σίμωνα στον νου, για τον οποίο πολλοί συγγραφείς έγραψαν ότι αποτελεί έναν παράξενο μηχανισμό, για τον οποίο πιστεύει ότι πιστεύουν και οι τεχνοκράτες για τα κομπιούτερ : «σκουπίδια βάζεις, σκουπίδια παίρνεις».
Ο Μαντίνο δίνει στον Σίμωνα ένα αντίτυπο του βιβλίο του «ο Μεγαλύτερος Πωλητής στον Κόσμο» για να το διαβάσει και να του πει την γνώμη του. Του ζητά, επίσης, να του διηγηθεί τη ζωή του. Ο Μαντίνο, ακούγωντας την αφήγηση της ζωής του Σίμωνα, αισθάνεται ολο και πιο περίεργα, διότι διαπιστώνει ότι η ιστορία του ήρωα του βιβλίου του, που διαδραματίζεται την εποχή του Χριστού, που είναι σχεδόν πανομοιότυπη με την ιστορία του Σίμωνα, ο οποίος, πρίν αρχίσει να συλλέγει ανθρώπινα ράκη ήταν ένας πλούσιος και επιτυχημένος μεγαλοεπιχειρηματίας.

Όταν ο Μαντίνο ρωτά τον Σίμωνα εαν πιστεύει ότι οι ομοιότητες μεταξύ της ζωής του και της ζωής του ήρωα του δικού του βιβλίου είναι μόνο μια σύμπτωση, κάτι τυχαίο, εκείνος απαντά με τη φράση ενός διάσημου συγγραφέα που έγραψε οτι η λέξη «τυχαίο» είναι το ψευδώνυμο της λέξης Θεός.
Οι κουβέντες των δυο ανδρών επιτρέπουν στον Μαντίνο να διδαχθεί πολλά απο τον Σίμωνα, να στοχαστεί πάνω σε αυτά, να γεννηθούν μέσα του και άλλες περαιτέρω ερωτήσεις για το ποιός είναι και τι πραγματικά θέλει να κάνει με την ζωή του. Στον Σίμωνα εκμυστηρεύεται ότι μπήκε μέσα σε μια εκκλησία περιμένοντας την ώρα του rendez-vous με έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο και ότι άρχισε να προσεύχεται ζητώντας από τον Θεό να του δώσει μόνο καθοδήγηση. Και ξαφνικά άρχισε να κλαίει με λυγμούς, διότι του είχε φανεί ότι άκουσε κάποιον να τον ρωτά «Που ήσουν εσύ»?
Σε μια απο τις συναντήσεις τους, ο Μαντίνο ρωτά το Σίμωνα πως σκέφθηκε να γίνει ρακοσυλλέκτης απελπισμένων ανθρώπων. Ο Σίμων απαντά ότι έναυσμα για την απόφαση του να βοηθήσει και να προσφέρει στους άλλους αποτέλεσε ο συγκινητικός τρόπος με τον οποίο του εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της μια νέα κοπέλλα, την οποία βοήθησε να φτάσει έγκαιρα στο πανεπιστήμιο και να μη χάσει τις εξετάσεις της, δίνοντας της τα δύο μικρά κέρματα που της έλειπαν.

Ο Μαντίνο ρωτά τον Σίμωνα πόσους απελπισμένους, παραιτημένους ανθρώπους έχει, ως ρακοσυλλέκτης, βοηθήσει να αλλάξουν τη ζωή τους. Εκείνος απαντά «εκατό» και ότι είναι σίγουρος για τον αριθμό διότι ένα είδος εγχειριδίου, που συνέταξε και περιέχει τους κανόνες για την επίτευξη της επανόδου απο τον ζωντανό θάνατο στην ζωή, αναπαράχθηκε σε εκατό αντίτυπα, τα οποία έδωσε σε όσους δέχθηκαν να βοηθηθούν απο τον ίδιο, ενώ εκείνος έχει πλέον μόνο το πρωτότυπο.

Εξηγεί στον Μαντίνο ότι, αρχικά, οι μέθοδοι βοήθειας, που εφάρμοζε, απέτυχαν παταγωδώς διότι πρασπαθούσε να εξακριβώσει τον τρόπο χειρισμού της κάθε περίπτωσης, ξεχωριστά. Σταδιακά, αντιλήφθηκε όμως, οτι ενώ όλοι μας είμαστε διαφορετικοί ο ένας απο τον άλλο, ο καθένας μοναδικός κατα τον τρόπο του, η έλλειψη εκτίμησης για τον εαυτό μας, η οποία φέρνει την αποτυχία μας, είναι μια παγκόσμια ασθένεια, που πάντοτε προέρχεται απο το σύμπλεγμα του άγχους, της ενοχής ή του αισθήματος κατωτερότητας.Έτσι τυποποίησε το σύστημα της βοήθειας που πρασέφερε γράφοντας με πολύ απλά λόγια τους τέσσερις κανόνες για μια ευτυχισμένη και γεμάτη νόημα ζωή.

Το κείμενο, που συνέταξε, το ονόμασε «Μήνυμα (ή Μνημόνιο-Memo)» απο τον Θεό μια και, στις μέρες μας, οι άνθρωποι συνηθίζουν να επικοινωνούν με memo. Ο Σίμων βεβαιώνει τον Μαντίνο ότι το «Μνημόνιο του Θεού» φέρνει αποτέλεσμα οπωσδήποτε : αρκεί να το διαβάζει κανείς κάθε βράδυ επί εκατό βράδια, πραγμα που απαιτεί μόνο είκοσι λεπτά της ώρας. Ο Σίμων είναι πεπεισμένος, ότι την επόμενη ημέρα όταν ο αναγνώστης ξυπνήσει, αντιδρά αρχικά χωρίς σχεδόν να το αντιλαμβάνεται στο μήνυμα που αποτύπωσε στον εγκέφαλο του το προηγούμενο βράδυ. Σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα, αλλάζει καθώς το μήνυμα μεταφορτώνεται απο λόγια και ιδέες σε δράση και αντίδραση απο πλευράς του αναγνώστη.

Όταν ο Μαντίνο ρωτά τον Σίμωνα εαν σκοπεύει να τυπώσει και άλλα αντίτυπα του «Μνημονίου Του Θεού», εκείνος απαντά ότι είναι πλέον πολύ ηλικιωμένος και, σε κάθε περίπτωση, δε θα παραμείνει για πολύ σε αυτήν την γη. Του εκμυστηρεύεται, όμως, ότι θα ήθελε κάποιος που αγαπά, εκτιμά και εμπιστεύεται, να αναλαβει εκείνος να συνεχίσει το έργο του και τον ρωτά εάν θα συμφωνούσε, αυτός ο κάποιος να είναι ο ίδιος ο Μαντίνο. Ο Μαντίνο δέχεται και ο Σίμων του λέει ότι δεν έχει αντίρρηση να το περιλάβει σε ένα απο τα επόμενα βιβλία του διότι τότε θα κυκλοφορήσει στον κόσμο και θα ωφελήσει πάρα πολλούς ανθρώπους. Ζητά, όμως, απο τον Μαντίνο να του υποσχεθεί ότι, πριν χρησιμοποιήσει σε βιβλίο του το Μνημόνιο θα το διαβάσει ο ίδιος κάθε βράδυ επι εκατό βράδια. Επί πέντε μήνες, ο Μαντίνο παρακολουθούσε το καλλίτερο πανεπιστήμιο της χώρας όπως γράφει ο ίδιος. Με δάσκαλο τον Σίμωνα Πόττερ. Το σπουδαιότερο δίδαγμα, που δέχθηκε ήταν : όλοι έχομε την ικανότητα να αλλάζομε προς το καλλίτερο την ζωή μας, ότι ο Θεός δεν έχει ποτέ τοποθετήσει κάποιον απο εμας σε μια τρύπα, απο την οποία δε μπορεί να ξαναβγεί.

Ένα χρόνο μετά απο την πρώτη τους συνάντηση, με την ευκαιρία των γενεθλίων του Σίμωνα, που κλείνει τα εβδομήντα εννέα χρόνια του ο Μαντίνο του κάνει δώρο ένα τεράστιο γυάλινο γεράνι με παραδείσια χρώματα. Πράγματι ο Σίμων του είχε πει ότι αγαπά πολύ τα γεράνια και του είχε δείξει μια ζαρντινιέρα στο μπαλκόνι του, στην οποία είχε φυτέψει γεράνια. Ο Σίμων συγκινείται μέχρι δακρύων. Και μαζί αποφασίζουν να φυτέψουν το γυάλινο γεράνι στην ζαρντινιέρα, όπου φαντάζει σαν φάρος στο σκοτάδι.

Μετά απο δυο βδομάδες απουσίας, ο Μαντίνο επιστρέφει στο γραφείο του όπου, το πρώτο πράγμα που βλέπει, είναι ένας καφετής φάκελλος, στον οποίον αναγράφονται τα πλήρη στοιχεία του παραλήπτη. Δηλαδή του Μαντίνο, αλλά κανένα του αποστολέα. Στον φάκελλο ήταν γραμμένες οι λέξεις, «ένα αποχαιρετιστήριο δώρο απο έναν γέρο ρακοσυλλέκτη».Ο φάκελος έχει γραμματόσημα, αλλά καμία σφραγίδα ταχυδρομείου. Παρά τις εξονυχιστικές ερωτήσεις του Μαντίνο πρας τους συνεργάτες του κανείς δεν είδε, δεν άκουσε, δεν ξέρει πως έφτασε ο φακελλος στο γραφείο του Μαντίνο, απορρίπτεται λοιπον και η «εξήγηση» του ταχυμεταφορέα. Σε μεγάλη ένταση, ο Μαντίνο βγαίνει σα σίφουνας απο το γραφείο του και πηγαίνει στο διαμέρισμα του Σίμωνα, όπου του ανοίγει μια χοντρή κοκκινομάλλα, η οποία κρατάει ένα μωρό στην αγκαλιά της ενώ ένα άλλο είναι κρεμασμένο απο τη φούστα της. Απαντά στον Μαντίνο ότι δεν ξέρει κανέναν με το όνομα Σίμων Πόττερ και ένα μπασέ, τον Λάζαρο. Μένει τέσσερα χρόνια σε αυτό το διαμέρισμα και δε γνωρίζει κανέναν στην πολυκατοικία με αυτό το όνομα και τα χαρακτηριστικά. Ο Μαντίνο νιώθει να τρελλαίνεται όταν όλοι οι ένοικοι της πολυκατοικίας ακόμα και ο θυρωρός του επιβεβαιώνουν ότι ουδέποτε κατοίκησε εκεί κάποιος που να ανταποκρίνεται στην περιγραφή του Σίμωνα Πόττερ. Ο Μαντίνο βρίσκεται σε απόγνωση, μέχρι που κατεβαίνει να ελέγξει τον αριθμό της πολυκατοικίας, μήπως έχει κάνει λάθος. Τίποτα. Είναι σωστός !

Μετά από ώρες άκαρπων προσπαθειών, ο Μαντίνο επιστρέφει στο γραφείο του, όπου με χέρια που τρέμουν ανοίγει τον φάκελλο, που περιέχει μια χωρίς ημερομηνία επιστολή του Σίμωνα προς αυτον, καθώς και το «Μνημόνιο του Θεού» !
Τα διαβάζει με προσοχή και τα δυο. Η ελπίδα ότι θα πετύχει μια καλλίτερη ζωή ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του Σίμωνα και ό,τι γράφει το Μνημόνιο γεννιέται μέσα του. Εαν θέλετε να συμβεί το ίδιο και σε εσάς διαβάστε το βιβλίο του Όγκ. Μαντίνο «Το Μεγαλύτερο Θαύμα στον Κόσμο» και πράξετε όπως αισθανθείτε….

Ελπίζω να μη αντισταθείτε έστω στην περιέργεια να μάθετε πολλά για τους τέσσερις νόμους της επιτυχίας και της ευτυχίας που περιέχονται στο «Μνημόνιο του Θεού» και είναι :

Μέτρησε τις ευλογίες σου.

Διεκδίκησε τη σπανιότητά σου.

Προχώρησε ακόμα ένα μίλι

Χρησιμοποίησε με σοφία τη δύναμη της επιλογής

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ !
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΤΣΑΚΗ

Υ.Γ. Βγαίνοντας απο το γραφείο του το βράδυ της ημέρας, που έλαβε το γράμμα του Σίμωνα και το «Μνημόνιο του Θεού», ο Μαντίνο στρέφει το κεφάλι του στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του Σίμωνα και εκεί μέσα στο μαύρο σκοτάδι της χιονισμένης νύχτας, βλέπει το γυάλινο πολύχρωμο γεράνι να ορθώνεται μέσα απο τη ζαρντινιέρα και να φέγγει σαν φάρος !!….

ΟΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΓΑΠΗΣ

5144_original_1

ΟΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΓΑΠΗΣ

Του Elif Shafak  – εκδ.VIKING

Το βιβλίο, στις 350 σελίδες του, περιγράφει τη ζωή του μεγάλου σούφι και μύστη Τζελαλεντίν Ρούμι.

Ο δάσκαλός του ο Shams τον προετοιμάζει με πολλές δοκιμασίες, για το μεγάλο Έργο που έχει να εκτελέσει σαν ποιητής της Αγάπης του Θεού, ανοίγοντας την καρδιά του,  μετατρέποντάς τον από έναν διάσημο Λόγιο σε έναν Εραστή του Θεού.

Στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, του παραδίδει τους 40 κανόνες της ΑΓΑΠΗΣ, σαν έναν κώδικα συμπεριφοράς των Σούφι, αυτών που πάνω απ’ όλα αγαπάνε το Θεό.

Παραθέτουμε αυτούς τους 40 κανόνες της ΑΓΑΠΗΣ με τη σκέψη ότι θα ωφελήσουν κι εμάς, στο να γνωρίσουμε και τους Σούφι γενικά και τον Ρούμι ειδικά, αλλά και τον εαυτό μας, που έχει την ίδια δίψα για να γνωρίσει και να αγαπήσει τον αληθινό Θεό της ΑΓΑΠΗΣ.

Ο κάθε κανόνας μπορεί να γίνει θέμα συζήτησης και περαιτέρω έρευνας. Στο βιβλίο, ο καθένας συνοδεύεται από μια ιστορία ή περιστατικό, που τον φωτίζει και τον συγκεκριμενοποιεί.

1ος Κανόνας:   Το πώς βλέπουμε το Θεό, είναι άμεση αντανάκλαση του πώς βλέπουμε τον εαυτό μας. Αν ο Θεός φέρνει στο νου μας κυρίως φόβο και κατηγόρια, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ο φόβος και η κατηγόρια βαθειά μέσα μας. Αν βλέπουμε το θείο γεμάτο αγάπη και συμπόνια, το ίδιο είμαστε κι εμείς

2ος Κανόνας:  Το μονοπάτι για την Αλήθεια είναι μία εργασία της καρδιάς και όχι του κεφαλιού. Κάνε την καρδιά σου τον πρωταρχικό σου οδηγό! Όχι το νου σου, έτσι να συναντήσεις το ψεύτικο εγώ σου, να το προκαλέσεις και τελικά να του επιβληθείς με την καρδιά σου. Γνωρίζοντας το εγώ σου θα οδηγηθείς στη γνώση του Θεού.

3ος Κανόνας:  Κάθε αναγνώστης κατανοεί το Άγιο Κοράνι σε διαφορετικό επίπεδο, ανάλογα με το βάθος της αντίληψής του. Υπάρχουν τέσσερα επίπεδα κατανόησης. Το πρώτο επίπεδο είναι το εξωτερικό  νόημα, με το οποίο ικανοποιείται η πλειοψηφία των ανθρώπων. Μετά είναι το εσωτερικό επίπεδο. Το τρίτο είναι το εσώτερο του εσωτερικού. Και το τέταρτο επίπεδο είναι τόσο βαθύ που δεν μπορεί να ειπωθεί  με λόγια και γι’ αυτό δεν μπορεί να περιγραφεί.

4ος Κανόνας : Το Θεό να τον μελετήσεις μέσα από κάθε έναν στο σύμπαν, επειδή ο Θεός δεν περιορίζεται στο μιναρέ, στην συναγωγή, στην εκκλησία. Αλλά ακόμη χρειάζεσαι να γνωρίσεις πού ακριβώς είναι η κατοικία του, υπάρχει μόνο ένα μέρος να ψάξεις γι’ αυτόν: στην καρδιά εκείνου που έχει αληθινή αγάπη.

5ος Κανόνας:  Η διάνοια και η αγάπη είναι φτιαγμένα από διαφορετικά υλικά. Η διάνοια δένει τους ανθρώπους κόμπους και δεν ρισκάρει τίποτα, ενώ η αγάπη διαλύει όλα τα δεσμά και ρισκάρει τα πάντα. Η διάνοια είναι πάντα προσεκτική και συμβουλεύει: «πρόσεξε την πολλή έκσταση». Ενώ η αγάπη λέει: «μη σε νοιάζει, κάνε τη βουτιά». Η διάνοια δεν κλονίζεται εύκολα, ενώ η αγάπη μπορεί ξαφνικά να γίνει κομμάτια. Αλλά οι θησαυροί κρύβονται μέσα στα ερείπια. Μια σπασμένη καρδιά κρύβει θησαυρούς.

6ος Κανόνας: Τα περισσότερα προβλήματα του κόσμου πηγάζουν από γλωσσικά λάθη και απλές παρανοήσεις. Ποτέ μη παίρνεις τις λέξεις επιφανειακά.  Όταν μπαίνεις στη ζώνη της αγάπης, η γλώσσα, όπως όλοι γνωρίζουμε, καταργείται. Αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια, μπορεί να γίνει αντιληπτό μόνο με τη σιωπή.

7ος Κανόνας: Η μοναξιά και η μοναχικότητα είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Όταν ζεις τη μοναξιά είναι εύκολο να αυταπατάσαι πιστεύοντας ότι είσαι στο σωστό δρόμο. Η μοναχικότητα είναι καλύτερη για μας εφόσον σημαίνει να είσαι μόνος χωρίς να νοιώθεις μοναξιά. Αλλά τελικά το καλύτερο είναι να βρεις το άτομο που θα είναι ο καθρέφτης σου. Θυμήσου, μόνο στην καρδιά ενός άλλου ατόμου μπορείς να βρεις τον εαυτό σου και την παρουσία του Θεού μέσα σου.

 8ος Κανόνας: Ότι και να συμβαίνει στη ζωή σου, όσο κι αν φαίνονται τα πράγματα σκούρα, μη μπαίνεις στη γειτονιά της απελπισίας. Ακόμα κι όταν όλες οι πόρτες παραμένουν κλειστές ο Θεός θα ανοίξει ένα νέα μονοπάτι για σένα. Να είσαι ευγνώμων! Είναι εύκολο να είσαι ευγνώμων όταν όλα πάνε καλά. Ένας Σούφι είναι ευγνώμων όχι μόνο γι’ αυτά που του έχουν δοθεί, αλλά και γι’ αυτά που του αρνήθηκαν.

9ος Κανόνας: Υπομονή δεν σημαίνει να αντέχεις παθητικά. Σημαίνει να ‘χεις αρκετή διορατικότητα για να εμπιστευτείς το τελικό αποτέλεσμα μιας διαδικασίας. Τι σημαίνει υπομονή; Σημαίνει να κοιτάς το αγκάθι και να βλέπεις το ρόδο, να κοιτάς τη νύχτα και να βλέπεις την αυγή. Ανυπομονησία σημαίνει να είσαι τόσο κοντόφθαλμος που να μη μπορείς να βλέπεις το αποτέλεσμα. Αυτοί που αγαπάνε το Θεό ποτέ δεν χάνουν την υπομονή τους, επειδή γνωρίζουν ότι χρειάζεται χρόνος για τη νέα σελήνη να γεμίσει.

10ος Κανόνας: Ανατολή, δύση, βορράς ή νότος έχει μικρή διαφορά. Όποιος κι αν είναι ο προορισμός σου, απλά να εξασφαλίσεις κάθε ταξίδι σου να είναι ένα εσωτερικό ταξίδι. Αν ταξιδέψεις μέσα σου, θα ταξιδέψεις σ’ όλο τον κόσμο και πέρα.

11ος Κανόνας: Η μαμή γνωρίζει ότι αν δεν υπάρχει πόνος, ο δρόμος για το μωρό δεν μπορεί ν’ ανοίξει και η μητέρα δεν μπορεί να γεννήσει. Παρομοίως, για να γεννηθεί ένας νέος εαυτός, οι δυσκολίες είναι αναγκαίες. Όπως ο πηλός χρειάζεται να περάσει  από υψηλή θερμοκρασία για να γίνει δυνατός, έτσι κι η αγάπη μπορεί να τελειοποιηθεί μόνο μέσα από τον πόνο.

12ος Κανόνας: Η αναζήτηση της αγάπης μας μεταμορφώνει. Δεν υπάρχει αναζητητής απ’ αυτούς που ψάχνουν την Αγάπη, που να μην ωρίμασε στη διάρκεια της διαδρομής. Τη στιγμή που αρχίζεις να ζητάς την Αγάπη, αρχίσεις να αλλάζεις από μέσα και απ’ έξω.

13ος Κανόνας: Υπάρχουν περισσότεροι ψευτογκουρού και φευτοδάσκαλοι σ’ αυτό τον κόσμο, από τον αριθμό των αστεριών στο ορατό σύμπαν. Μη μπερδεύεις εγωκεντρικούς ανθρώπους που διψάνε για δύναμη, με πραγματικούς πνευματικούς ηγέτες. Ένας αυθεντικός πνευματικός δάσκαλος δεν θα κατευθύνει την προσοχή του σ’ αυτόν και δεν προσδοκά απόλυτη προσοχή και υπέρμετρο θαυμασμό από σένα, αλλά αντίθετα θα σε βοηθήσει να εκτιμήσεις και να θαυμάσεις τον εσωτερικό σου εαυτό. Οι αληθινοί πνευματικοί οδηγοί είναι τόσο διαφανείς όσο το γυαλί. Αφήνουν το φως του Θεού να περάσει από μέσα τους.

14ος Κανόνας: Μη προσπαθείς να αντισταθείς στις αλλαγές που έρχονται στο δρόμο σου. Αντί αυτού άφησε τη ζωή να ζήσει μέσα από σένα και μην  ανησυχείς που η ζωή σου έγινε τα πάνω κάτω. Πού ξέρεις ότι η πλευρά που έχεις συνηθίσει είναι καλύτερη απ’ αυτό που έρχεται;

15ος Κανόνας: Ο Θεός ασχολείται με την ολοκλήρωση της εργασίας σου εσωτερικά και εξωτερικά. Είναι πλήρως απασχολημένος μαζί σου. Κάθε ανθρώπινο όν είναι ένα έργο σε πρόοδο, που αργά, αλλά αναπόφευκτα κινείται προς την τελειοποίηση. Ο καθένας από εμάς είναι ένα ατελές έργο τέχνης που προσδοκά και αγωνίζεται να ολοκληρωθεί. Ο Θεός ασχολείται με τον καθένα μας ξεχωριστά, επειδή η ανθρωπότητα είναι ένα καλλιτεχνικό έργο υψηλής επιδεξιότητας, όπου κάθε τελεία είναι εξ’ ίσου σημαντική για την ολοκληρωμένη εικόνα.

16ος Κανόνας: Είναι εύκολο να αγαπάς έναν τέλειο Θεό, που είναι άσπιλος και αλάνθαστος. Αυτό που είναι πολύ πιο δύσκολο είναι να αγαπάς τους συνανθρώπους  με όλες τις ατέλειες και τα ελαττώματά τους. Θυμήσου: κάποιος μπορεί να γνωρίσει μόνο αυτό που είναι ικανός να αγαπήσει. Δεν υπάρχει σοφία χωρίς αγάπη εκτός κι αν μάθουμε να αγαπάμε τη θεϊκή δημιουργία, δεν μπορούμε ούτε πραγματικά να αγαπάμε, ούτε πραγματικά να  γνωρίζουμε το Θεό.

17ος Κανόνας: Η πραγματική βρωμιά είναι αυτή που είναι μέσα μας. Το υπόλοιπο απλά πλένεται. Υπάρχει μόνο ένα είδος ακαθαρσίας που δεν μπορεί να καθαριστεί με καθαρό νερό και αυτό είναι ο λεκές του μίσους και της μισαλλοδοξίας που μολύνει τη ψυχή. Μπορείς να καθαρίσεις το σώμα σου με αποχή και νηστεία, αλλά μόνο η αγάπη θα εξαγνίσει την καρδιά σου.

18ος Κανόνας: Ολόκληρο το σύμπαν εμπεριέχεται  μέσα σε κάθε ανθρώπινο όν-σε σένα. Κάθε τι που βλέπεις γύρω σου, συμπεριλαμβανομένων και των πραγμάτων που μπορεί να μη σ’ αρέσουν ή ακόμη και των ανθρώπων που περιφρονείς και απεχθάνεσαι, υπάρχει μέσα σου λίγο – πολύ. Επομένως μη ψάχνεις ούτε το σατανά έξω από σένα. Ο διάβολος δεν είναι μία υπερφυσική δύναμη που επιτίθεται απέξω. Είναι μία συνηθισμένη φωνή από μέσα σου. Αν καταφέρεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου πλήρως βλέποντας κατάματα με ειλικρίνεια και θάρρος και τις σκοτεινές και τις φωτεινές  σου πλευρές, θα φτάσεις σε μία υπέρτατη μορφή συνειδητότητας. Όταν ένα άτομο  γνωρίζει τον εαυτό του γνωρίζει το Θεό.

19ος Κανόνας:  Αν θέλεις να αλλάξεις τον τρόπο που οι άλλοι σου συμπεριφέρονται, πρέπει πρώτα να αλλάξεις τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι προς τον εαυτό σου. Μόνο αν αγαπάς τον εαυτό σου ολοκληρωτικά και ειλικρινά, υπάρχει τρόπος να μπορέσεις να αγαπηθείς. Όμως όταν πετύχεις αυτό το στάδιο, να ‘σαι ευγνώμων για κάθε αγκάθι που οι άλλοι μπορεί να σου πετάξουν. Είναι σημάδι ότι σύντομα θα σε λούσουν με ροδοπέταλα.

20ος Κανόνας: Μην προβληματίζεσαι πού θα σε πάει ο δρόμος. Αντί αυτού συγκεντρώσου στο πρώτο βήμα. Αυτό είναι το πιο δύσκολο μέρος και είσαι υπεύθυνος μόνο γι’ αυτό. Έτσι και πάρεις αυτό το βήμα άφησε τα πάντα να κυλήσουν φυσικά και τα άλλα θα ακολουθήσουν. Μην ακολουθείς τη ροή, γίνε εσύ η ροή.

21ος Κανόνας:  Όλοι δημιουργηθήκαμε κατ’ εικόνα. Κι όμως ο καθένας μας δημιουργήθηκε διαφορετικός και μοναδικός. Ούτε δύο άτομα δεν είναι όμοια. Ούτε δύο καρδιές χτυπάνε με τον ίδιο ρυθμό. Αν ο Θεός ήθελε να είναι όλοι ίδιοι, θα τους έφτιαχνε έτσι. Επομένως το να μη σέβεσαι τις διαφορές και να επιβάλλεις τις σκέψεις σου πάνω στους άλλους ισοδυναμεί με το να μη σέβεσαι το ιερό σχέδιο του Θεού.

22ος Κανόνας: Όταν ένας αγαπάει αληθινά το Θεό και πάει σε μια ταβέρνα, η ταβέρνα γίνεται χώρος της προσευχής του, αλλά όταν ένας οινοπότης πάει στον ίδιο χώρο, γίνεται η ταβέρνα του. Σε κάθε τι που κάνουμε, είναι οι καρδιές μας που κάνουν τη διαφορά, όχι οι εξωτερικές μας εμφανίσεις. Οι Σούφοι δεν κρίνουν τους ανθρώπους από το πώς φαίνονται, ή ποιοι είναι. Όταν ένας Σούφι κοιτάζει κάποιον, κρατάει τα δυο του μάτια κλειστά και αντ’ αυτών ανοίγει το τρίτο μάτι – το μάτι που βλέπε τον εσωτερικό κόσμο.

23ος Κανόνας: Η ζωή είναι ένα προσωρινό δάνειο και αυτός ο κόσμος δεν είναι τίποτε άλλο από μια ατελή αποτίμηση της πραγματικότητας. Μόνο τα παιδιά θα κάνανε το λάθος να πάρουν ένα παιχνίδι σαν πραγματικό. Κι όμως οι άνθρωποι είτε ξεμυαλίζονται με το παιχνίδι, ή το σπάνε και το πετάνε με ασέβεια. Σ’ αυτή τη ζωή μείνε μακριά από κάθε είδους ακρότητες, διότι θα σου καταστρέψουν την εσωτερική σου ισορροπία. Οι Σούφοι δεν φτάνουν σε ακρότητες. Ένας Σούφι πάντα παραμένει ήπιος και μετριοπαθής.

24ος Κανόνας: Το ανθρώπινο ον έχει μια μοναδική θέση μέσα στη θεϊκή δημιουργία. «Του φύσηξα μέσα του το πνεύμα Μου», λέει ο Θεός. Κάθε ένας από μας, χωρίς εξαίρεση, είναι προορισμένος να γίνει αγγελιοφόρος του Θεού στη γη. Ρώτησε το εαυτό σου, πόσο συχνά συμπεριφέρεσαι σαν αγγελιοφόρος, έστω μία; Να θυμάσαι: το καθήκον του καθένα μας είναι να ανακαλύψουμε το θεϊκό πνεύμα μέσα μας και να ζήσουμε σύμφωνα με αυτό.

25ος Κανόνας: Η κόλαση είναι στο εδώ και τώρα. Το ίδιο και ο παράδεισος. Σταμάτα να ανησυχείς για την κόλαση ή να ονειρεύεσαι τον παράδεισο, εφ’ όσον μπορεί να είναι και τα δύο παρόντα αυτή την ίδια στιγμή. Κάθε φορά που αγαπάμε, ανυψωνόμαστε στον παράδεισο. Κάθε φορά που μισούμε, φθονούμε, ή τσακωνόμαστε με κάποιον, κατρακυλάμε κατ’ ευθείαν μέσα στα  πυρά της κόλασης.

26ος Κανόνας: Το σύμπαν είναι ένα ον. Το κάθε τι και ο καθ’ ένας είναι συνδεδεμένος δια μέσου ενός αόρατου δικτύου ιστοριών. Είτε έχουμε επίγνωση είτε όχι βρισκόμαστε όλοι σε μια σιωπηλή συζήτηση. Μη προξενείς πόνο. Εξάσκησε τη συμπόνια. Μη κουτσομπολεύεις πίσω από την πλάτη κανενός, ούτε καν ένα φαινομενικά αθώο σχόλιο. Τα λόγια που βγαίνουν από το στόμα μας δεν εξαφανίζονται, αλλά αποθηκεύονται μονίμως στον άπειρο χώρο και επιστρέφονται σε μας στην ώρα τους. Ο πόνος ενός ανθρώπου θα μας πονέσει όλους. Η χαρά ενός ανθρώπου θα μας κάνει να χαμογελάμε.

27ος Κανόνας: Αυτός ο κόσμος είναι ένα χιονισμένο βουνό που αντηχεί τη φωνή σου. Ότι λες, καλό ή κακό, θα επιστρέψει σε σένα. Επομένως αν υπάρχει κάποιος που κρύβει μέσα του κακές σκέψεις για σένα, με το να λες και συ παρόμοια αρνητικά σχόλια γι’ αυτόν θα κάνει την κατάσταση χειρότερη. Θα παγιδευτείς σ’ έναν φαύλο κύκλο κακιάς ενέργειας. Αντί γι’ αυτό για σαράντα μέρες και νύχτες να μιλάς  και να σκέπτεσαι θετικά γι’ αυτό το άτομο. Όλα θα είναι διαφορετικά στο τέλος των σαράντα ημερών, επειδή εσύ είσαι διαφορετικός μέσα σου.

28ος Κανόνας: Το παρελθόν είναι μια ερμηνεία. Το μέλλον είναι μια ψευδαίσθηση. Ο κόσμος δεν κινείται δια μέσου του χρόνου σαν να ήταν μια ευθεία γραμμή, προχωρώντας από το παρελθόν στο μέλλον. Αντί αυτού ο χρόνος κινείται δια μέσου και μέσα μας σε ατέλειωτα σπιράλ. Αιωνιότητα δεν σημαίνει απεριόριστος χρόνος, αλλά απλά το άχρονο. Αν θες να έχεις την εμπειρία της αιώνιας φώτισης, βγάλε το παρελθόν και το μέλλον έξω από το νου σου και παράμεινε μέσα στην παρούσα στιγμή.

29ος Κανόνας: Μοίρα δεν σημαίνει ότι η ζωή σου έχει αυστηρά  προκαθοριστεί. Επομένως το να τ’ αφήσεις όλα στην τύχη και να μην συνεισφέρεις στη μουσική του σύμπαντος, είναι ένα σημάδι πλήρους άγνοιας. Η μουσική του σύμπαντος είναι διάχυτη παντού και η σύνθεσή της δημιουργείται σε σαράντα διαφορετικά επίπεδα. Η μοίρα σου είναι το επίπεδο στο οποίο θα παίξεις τη μελωδία σου. Ίσως δεν μπορείς να αλλάξεις το όργανο, αλλά το πόσο καλά θα παίξεις είναι εξ ολοκλήρου στο χέρι σου.

30ος Κανόνας: Ο αληθινός Σούφι είναι αυτός που ακόμα κι όταν τον κατηγορούν αδίκως, του επιτίθενται και τον καταδικάζουν από όλες τις μεριές, τα υπομένει, μη προφέροντας ούτε μία άσχημη λέξη για κανέναν. Πώς μπορούν να υπάρχουν αντίπαλοι ή αντίζηλοι ή ακόμα «άλλοι», αφού τώρα δεν υπάρχει καθόλου «εγώ»; Πώς μπορεί να υπάρχει κάποιος για να κατηγορεί, όταν υπάρχει μόνο το Ένα;

31ος Κανόνας: Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη σου θα χρειαστεί να μαλακώσεις μέσα σου. Για να γίνει η πίστη σου σαν βράχος, η καρδιά σου χρειάζεται να είναι απαλή σαν πούπουλο. Μέσα από μία ασθένεια, ένα ατύχημα, μια απώλεια ή κάτι τρομακτικό, με τον έναν η τον άλλο τρόπο, όλοι αντιμετωπίζουμε συμβάντα που μας διδάσκουν να γίνουμε λιγότερο εγωιστές και επικριτικοί και περισσότερο συμπονετικοί και γενναιόδωροι. Κι όμως, ενώ μερικοί  από εμάς παίρνουν το μάθημα και τα καταφέρνουν να γίνουν πιο ήπιοι, κάποιοι άλλοι καταλήγουν να γίνουν ποιο σκληροί από πριν. Ο μόνος τρόπος να έρθεις πιο  κοντά στην αλήθεια είναι να διευρύνεις την καρδιά σου για να χωρέσει όλη την ανθρωπότητα και να μείνει ακόμα χώρος για περισσότερη Αγάπη.

32ος Κανόνας: Τίποτα δεν πρέπει να παρεμβαίνει μεταξύ εσένα και του Θεού. Ούτε ιμάμηδες, ούτε ιερείς, ούτε ραβίνοι, ούτε άλλοι εκπρόσωποι της ηθικής και θρησκευτικής ηγεσίας, ούτε πνευματικοί ούτε ακόμα και η ίδια σου η πίστη. Πίστεψε στις αξίες και στους κανόνες σου, αλλά ποτέ μην τις επιβάλεις στους άλλους. Αν συνεχίζεις να ραγίζεις τις καρδιές των άλλων ανθρώπων, όποιο θρησκευτικό καθήκον και να εκτελέσεις, δεν θα σε ωφελήσει. Μείνε μακριά από κάθε είδος ειδωλολατρίας, γιατί θα σου θολώσει την όραση. Άφησε το Θεό και μόνο το Θεό να σε οδηγήσει. Μάθε την Αλήθεια, φίλε μου, αλλά να προσέχεις να μη μετατρέψεις σε φετίχ τις αλήθειες σου.

33ος Κανόνας: Ενώ ο καθένας στον κόσμο αγωνίζεται να πάει κάπου και να γίνει κάτι, μόνο για να τα αφήσει όλα πίσω του μετά τον θάνατό του ο δικός σου στόχος ας είναι το υπέρτατο στάδιο του τίποτα. Να ζεις αυτή τη ζωή τόσο ελαφριά και άδεια όπως ο αριθμός μηδέν. Δεν διαφέρουμε από ένα δοχείο. Δεν είναι οι εξωτερικές διακοσμήσεις, αλλά το εσωτερικό κενό που μας κρατάει όρθιους. Ακριβώς έτσι, δεν είναι αυτό που φιλοδοξούμε να πετύχουμε, αλλά η συνείδηση του τίποτα που μας κάνει να προχωράμε.

34ος Κανόνας: Η υποταγή δεν σημαίνει να ‘σαι αδύναμος ή παθητικός. Δεν σε οδηγεί ούτε στην μοιρολατρεία ούτε στην παραίτηση. Ακριβώς το αντίθετο. Η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην υποταγή, μια δύναμη που προέρχεται από μέσα σου. Αυτοί που παραδίδονται στη θεϊκή ουσία της ζωής θα ζήσουν σε ατάραχη γαλήνη και ηρεμία, ακόμα κι αν ο κόσμος γίνεται άνω – κάτω.

35ος Κανόνας: Σ’ αυτόν τον κόσμο δεν είναι τα όμοια και τα ρυθμισμένα πράγματα που μας πάνε ένα βήμα μπροστά, αλλά τα άκρως αντίθετα. Κι όλα τα αντίθετα του σύμπαντος είναι παρόντα μέσα στον καθένα μας. Επομένως ο πιστός χρειάζεται να συναντήσει τον άπιστο που κατοικεί μέσα του. Μέχρι την ημέρα που κάποιος φθάσει στο επίπεδο του τέλειου ανθρώπινου όντος, η πίστη είναι μια σταδιακή διαδικασία, που έχειι την ανάγκη του φαινομενικά αντίθετου: της έλλειψης πίστης.

36ος Κανόνας: Αυτός ο κόσμος στηρίζεται στην αρχή της ανταπόδοσης. Ούτε μία σταγόνα καλοσύνης, ούτε ένας κόκκος κακίας θα μείνει χωρίς ανταπόδοση. Μη φοβάσαι τις συνωμοσίες, τις απάτες ή τις κατεργαριές των άλλων ανθρώπων, Αν κάποιος στήνει μία παγίδα, να θυμάσαι ότι το ίδιο σου κάνει κι ο Θεός. Είναι ο πιο μεγάλος συνωμότης. Ούτε ένα φύλλο δεν κουνιέται έξω από τη γνώση του Θεού. Απλά και ολοκληρωτικά να το πιστεύεις αυτό. Ότι κάνει ο Θεός, το κάνει όμορφα.

37ος Κανόνας: Ο Θεός είναι ένας λεπτολόγος ωρολογοποιός. Τόσο ακριβής είναι η τάξη Του, που το κάθε τι στη Γη συμβαίνει στην ώρα του. Ούτε ένα λεπτό μετά, ούτε ένα λεπτό πριν. Και για τον καθένα, χωρίς εξαίρεση, το ρολόι λειτουργεί με ακρίβεια. Για τον καθένα υπάρχει η ώρα που θα αγαπήσει και η ώρα που θα πεθάνει.

38ος Κανόνας: Ποτέ δεν είναι αργά να ρωτήσεις τον εαυτό σου, «είμαι έτοιμος να αλλάξω τη ζωή που ζω; Είμαι έτοιμος να αλλάξω μέσα μου;» Κι αν μια μέρα είναι όμοια με την προηγούμενη, αυτό σίγουρα είναι κρίμα. Κάθε λεπτό και με κάθε αναπνοή, πρέπει να ανανεωθείς και πάλι να ανανεωθείς. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να αναγεννηθείς σε μια νέα ζωή: να πεθάνεις πριν το θάνατό σου.

39ος Κανόνας: Ενώ τα μέρη αλλάζουν, το όλον πάντα παραμένει το ίδιο. Για κάθε κλέφτη που φεύγει απ’ αυτόν τον κόσμο ένας νέος γεννιέται. Και για κάθε ενάρετο άνθρωπο που αφήνει αυτόν τον κόσμο τον αντικαθιστά κάποιος άλλος. Μ’ αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο τίποτα δεν παραμένει το ίδιο, αλλά και τίποτα δεν αλλάζει πραγματικά.

40ος Κανόνας: Μια ζωή χωρίς αγάπη δεν μετράει. Μη ρωτάς τον εαυτό σου τι είδος αγάπης πρέπει να αναζητήσεις, πνευματική ή υλική, θεϊκή ή γήινη, Ανατολική ή Δυτική,….. Οι διαχωρισμοί σε πάνε σε ακόμα περισσότερους διαχωρισμούς. Η αγάπη δεν έχει ετικέτες ούτε διαχωρισμούς. Είναι αυτό που είναι, αγνή και απλή. Η αγάπη είναι το νερό της ζωής. Κι αυτός που αγαπάει είναι μια ψυχή από φωτιά! Το σύμπαν γυρίζει διαφορετικά όταν η φωτιά αγαπάει το νερό!

Μετάφραση και περίληψη Στέφανος Τσακαλιάν και Γιώτα  Μπουνάκου

 

 

 

ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ

ΛΙΛΟΥΣΙΣ

ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ 

Κ. Θ. Λιολιούσης

Εκδόσεις Δίαυλος, 1997, 222 σελίδες

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία εμφανίζεται σε ένα αχανές φάσμα συχνοτήτων.  Η περιοχή άνω των 300GHz (ιονίζουσα ακτινοβολία) που περιλαμβάνει το ηλιακό φάσμα και τις ακτίνες χ και γ, έχει μελετηθεί επαρκώς ως προς τις βιολογικές επιδράσεις της.  Είμαστε, πλέον, ενήμεροι για την επικινδυνότητα της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο, των ακτινογραφιών και της ραδιενέργειας.  Οι βιολογικές επιδράσεις, αντίθετα, στατικών πεδίων και ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων κάτω των 300GHz για πολλά χρόνια αγνοήθηκαν εντελώς.  Ο σημερινός άνθρωπος λούζεται από ολοένα αυξανόμενα ποσά ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αυτών των συχνοτήτων.  Πηγές αυτής της ακτινοβολίας, που ονομάζεται μη-ιονίζουσα, είναι τα τηλεφωνικά καλώδια, οι γραμμές μεταφοράς της ΔΕΗ, οι πομποί ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας, οι δορυφόροι συστημάτων πλοήγησης, οι πομποί ραντάρ, οι φούρνοι μικροκυμάτων, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα ηλεκτρικά θερμαντικά σώματα, και γενικά όλες οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, οικιακές ή φορητές.  Οι έρευνες για πιθανούς κινδύνους από την μη-ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ήταν περιορισμένες πριν το 1980 (και γίνανε κυρίως από Σοβιετικούς), όμως σήμερα η σχετική βιβλιογραφία είναι εξαιρετικά εμπλουτισμένη και οι ενδείξεις για την επικινδυνότητα αυτής της ακτινοβολίας είναι πλέον πολύ σοβαρές.  Βέβαια, θα χρειαστούν δεκαετίες ακόμα εντατικής έρευνας ώστε να αποκτηθεί επαρκής γνώση των συνεπειών της μη-ιονίζουσας ακτινοβολίας, ανάλογη με εκείνη της ιονίζουσας.

Το βιβλίο ξεκινά με το ιστορικό της χρήσης και των βιολογικών επιδράσεων της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, και στη συνέχεια δίνει πλήρεις ορισμούς για όλα τα ηλεκτρικά και μαγνητικά μεγέθη και τις μονάδες μέτρησής τους.

Κάθε ζωντανός οργανισμός υπόκειται στην επίδραση φυσικών ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων: το στατικό ηλεκτρικό πεδίο μεταξύ ιονόσφαιρας και γης, το ηλεκτρικό πεδίο των καταιγίδων, το στατικό γήινο μαγνητικό πεδίο, την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία του ήλιου (από τις ηλιακές εκλάμψεις και καταιγίδες).

Τα ατμοσφαιρικά ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επειδή στην ίδια περιοχή συχνοτήτων παράγει φυσικά ηλεκτρομαγνητικά κύματα και ο ανθρώπινος εγκέφαλος (κύματα δ: 0,3-3,5 Hz, κύματα θ: 4-7 Hz, κύματα α: 8-13 Hz, κύματα β: 14-30 Hz).  Είναι συνεπώς αναμενόμενη μια ιδιαίτερη ευαισθησία του εγκεφάλου στις χαμηλές συχνότητες των ατμοσφαιρικών συμβάντων.  Για παράδειγμα προκαλείται (από κάποιες χαμηλές συχνότητες) μείωση της διάθεσης, εξασθένιση του ανοσοποιητικού, μείωση του χρόνου αντίδρασης, μέχρι και δημιουργία όγκων.

Στη σύγχρονη εποχή ο άνθρωπος ζει μέσα σε ένα περιβάλλον επιβαρυμένο και από τεχνητά ηλεκτρομαγνητικά κύματα μεγάλου φάσματος συχνοτήτων.  Στο οικιακό περιβάλλον κυριαρχεί η συχνότητα 50 Ηz του δικτύου της ΔΕΗ.  Επιπρόσθετα υπάρχουν και υψηλότερες συχνότητες, από τους υπολογιστές και τις οικιακές ηλεκτρονικές συσκευές.  Στον εργασιακό χώρο κυριαρχούν εξίσου τα 50 Ηz και οι συχνότητες των υπολογιστών.  Στους εξωτερικούς χώρους κυριαρχούν οι συχνότητες που εκπέμπονται από ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, σταθμούς κινητής τηλεφωνίας, ραντάρ και δορυφορικών επικοινωνιών, οι οποίες βέβαια επιβαρύνουν σε μικρό βαθμό και τους οικιακούς και εργασιακούς χώρους.

Η Δύση, έως πρόσφατα, θεωρούσε επικίνδυνες μόνο τις θερμικές επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, δηλαδή εκείνες που οφείλονται σε αύξηση της θερμοκρασίας των ιστών που ακτινοβολούνται.  Οι Σοβιετικοί όμως εδώ και έναν αιώνα περίπου είχαν ανιχνεύσει και τις αθερμικές επιδράσεις (που προκαλούνται μάλιστα με σημαντικά χαμηλότερη ισχύ).  Αυτός είναι και ο λόγος της μεγάλης διαφοράς μεταξύ των ορίων επικινδυνότητας Ανατολής-Δύσης. (σ.σ. οι Αρχές της Δύσης παρότι πλέον γνωρίζουν τις σοβαρές αθερμικές επιδράσεις της ακτινοβολίας, δεν το παραδέχονται επίσημα, καθώς διακυβεύονται σοβαρά οικονομικοπολιτικά συμφέροντα).

Το βιβλίο αναφέρεται σε μελέτες για τις επιπτώσεις της (ιονίζουσας και μη) ακτινοβολίας στο γενικό πληθυσμό, που προκύπτουν από επιδημιολογικές έρευνες, από μελέτη πειραματόζωων, και μελέτες in vitro.

Ένα κεφάλαιο αφιερώνεται στους μηχανισμούς μέσω των οποίων οι ακτινοβολίες επιδρούν στα κύτταρά μας και ειδικά στα εγκεφαλικά.

Αναφέρονται αναλυτικά τα όρια επικινδυνότητας των ακτινοβολιών όλων των συχνοτήτων σε όλες τις χώρες, όπου μερικές φορές παρατηρούνται διαφορές της τάξης του 1000!  Όλοι οι φορείς που θέσπισαν όρια επικινδυνότητας, συμφωνούν πως η περιοχή συχνοτήτων από 1 έως 1000 MHz είναι η πλέον επικίνδυνη.  Κατά ατυχή όμως συγκυρία, σε αυτήν ακριβώς την περιοχή συχνοτήτων λειτουργούν σήμερα η ραδιοφωνία, η τηλεόραση, μέρος της κινητής τηλεφωνίας, τα ασύρματα τηλέφωνα, βιομηχανικός και ιατρικός εξοπλισμός, ενώ και οι υπολογιστές λόγω του μετασχηματιστή υψηλής τάσης τους, εκπέμπουν αρμονικές συχνότητες σε αυτήν την περιοχή.

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου εξετάζεται η επιβάρυνση (από μη ιονίζουσα ακτινοβολία) σε διάφορα περιβάλλοντα της καθημερινής ζωής, και με βάση τις μετρήσεις του συγγραφέα, προτείνονται οι ελάχιστες αποστάσεις ασφαλείας (που βέβαια διαφέρουν από τις «επίσημες»):

Πυλώνες υψηλής τάσης: 200 μέτρα
Μετασχηματιστής ΔΕΗ (συνήθως σε πεζοδρόμιο): 3 μέτρα
Αστικές κεραίες (πομποί) ραδιοφωνίας και τηλεόρασης: μερικές εκατοντάδες μέτρα
Αστικές κεραίες κινητής τηλεφωνίας: 50 μέτρα (στο ύψος της κεραίας)
Ηλεκτρικό ξυπνητήρι πρίζας: 1 μέτρο
Τηλεόραση: 2 μέτρα
Οθόνη υπολογιστή: 0,5 μέτρο
Κινητά τηλέφωνα: ουδέν σχόλιον…

Εξάλλου, πεδία επικίνδυνα στην απόσταση του χρήστη, δημιουργούν οι συσκευές: σεσουάρ μαλλιών, ξυριστική μηχανή, mixer, συμβατικός φούρνος, φούρνος μικροκυμάτων, μάτια κουζίνας, ηλεκτρική σκούπα, ηλεκτρικά τρυπάνια και πριόνια, πορτατίφ με λαμπτήρα φθορίου ή «οικονομίας», φορητοί ασύρματοι (εξαιρετικά υψηλή ακτινοβολία), κεραίες ραδιοταξί(!), κινητά τηλέφωνα.

Το βιβλίο προτείνει και ένα οδηγό αυτοπροστασίας του πολίτη από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, που συνοψίζεται ως εξής:

Απόσταση οικίας, σχολείου και φροντιστηρίων τουλάχιστον 200 μέτρα από καλώδια υψηλής τάσης της ΔΕΗ,
Αποφυγή ηλεκτρικής θέρμανσης σπιτιού (με αντιστάσεις),
Αποφυγή ασύρματου τηλεφώνου, μείωση κινητού τηλεφώνου,
Αποφυγή ηλεκτρικής κουβέρτας, ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας, ξυριστικής μηχανής, λαμπτήρων φθορίου ή CFL (οικονομίας) σε πορτατίφ, ηλεκτρικού ξυπνητηριού
Μείωση ηλεκτρονικών συσκευών μέσα στα υπνοδωμάτια
Απόσταση από τις οθόνες (τηλεόρασης και υπολογιστή)
Μείωση χρόνου χρήσης ηλεκτρικής σκούπας, σεσουάρ μαλλιών

Τέλος, στο βιβλίο παρέχονται, επίσης, πολλές τεχνικές πληροφορίες και διεθνείς κανονισμοί, μελέτες και αποτελέσματα επιτροπών, ως παραρτήματα, για χρήση από τον επαγγελματία ηλεκτρονικό ή τον μηχανικό τηλεπικοινωνιών.

Η περίληψη είναι από τον  Θέμη Παπαδόπουλο

 

EΛEYΘEPIA

freedom-Zenos-Frudakis

EΛEYΘEPIA

Eλευθερώνομαι από τους εθισμούς μου σημαίνει ότι απελευθερώνομαι από το μηχανικό, από τον αυτόματο τρόπο σκέψης και δράσης.

Για τους περισσότερους από εμας, η ελευθερία μας περιορίζεται περισσότερο από τους εσωτερικούς μας φόβους, εθισμούς και προγραμματισμούς, παρά από εξωτερικά εμπόδια.

Όλοι ανησυχούν για την απειλή της ελευθερίας τους από εξωτερικές επιρροές, όπως είναι οι γονείς, οι σύζυγοι, οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις.

Aλλά λίγοι έχουν καταλάβει ότι η πραγματική ελευθερία είναι εσωτερική.

Ότι η μεγαλύτερή μας σκλαβιά είναι ο νους μας, ο οποίος είναι μηχανικά προγραμματισμένος.

Eλευθερία σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος, ακόμα κι όταν δεν μπορείς να έχεις αυτό στο οποιο εισαι προσκολλημένος.

Nα αισθάνεσαι ασφάλεια, ακόμα και όταν έχουν χαθεί οι πηγές κάθε ασφάλειας: τα χρήματα, η δουλειά, ο σύντροφός σου.

Eλευθερία είναι να νιώθεις ελεύθερος να μην θυμώνεις όταν δεν θέλεις να θυμώσεις και να έχεις την ικανότητα να μην ανησυχείς, όταν λογικά καταλαβαίνεις ότι χάνεις το χρόνο σου και δεν λύνεται κανένα πρόβλημα.

Eλευθερία σημαίνει ακόμα να αναπτυσσόμαστε πέρα από τα όρια που μας βάζουν οι φόβοι, τα άγχη και η αρνητική εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας.

Nα ελευθερωνόμαστε από τους προσωπικούς μας προγραμματισμούς, ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε και άλλες απόψεις και να μαθαίνουμε καινούρια πράγματα.

Σημαίνει να αγαπάμε ακόμα κι όταν οι άλλοι στέκονται εμπόδιο σε ό,τι θέλουμε να αποκτήσουμε ή έχουν αρνητική στάση απέναντί μας.

Eλευθερία σημαίνει να μπορούμε να ζούμε πάντα στο παρόν – στην παρούσα στιγμή – χωρίς περιορισμούς από σκέψεις για το παρελθόν και το μέλλον.

Kαι τέλος, πραγματική ελευθερία σημαίνει απελευθέρωση από την ταύτιση με το σώμα και την προσωπικότητα και ικανότητα συνειδητοποίησης της παγκόσμιας πνευματικής μας φύσης.

Από το Βιβλίο Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ του Ρ.Η. Νατζεμυ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Για ακόμα περισσότερα για το θέμα της Ελευθέριας, διαβάστε το βιβλίο Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.

https://www.armonikizoi.com/store/products/category/el_store_books

Ή ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ DVD ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ

https://www.armonikizoi.com/store/products/category/el_store_other_products

 

Η Ενότητά μας Είναι Επιστημονική Πραγματικότητα

Η Ενότητά μας Είναι Επιστημονική Πραγματικότητα

Από το Βιβλίο

ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΨΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ

του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ, Εκδώσεις «Ολιστική Αρμονία»

 unity

 

Είμαστε ψυχές που έχουν μια ανθρώπινη εμπειρία. Γι’ αυτό το λόγο, θα βρούμε τη φράση, «εμείς, ως ψυχές», να επαναλαμβάνεται συχνά.

Δεύτερο. Υπάρχει μόνο μία ύπαρξη, μία συνειδητότητα μέσα σε όλα τα όντα και εμείς είμαστε αυτή η συνειδητότητα. Η έννοια ότι υπάρχουν άλλοι διαχωρισμένοι από μας είναι μια ψευδαίσθηση δημιουργημένη από τις ελλιπείς αισθήσεις μας.

=======================

«Ένα ανθρώπινο ον είναι μέρος ενός συνόλου που αποκαλούμε _σύμπαν_ και είναι οριοθετημένο στο χρόνο και το χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του σαν κάτι διαχωρισμένο από το υπόλοιπο σύμπαν… ένα είδος οπτικής απάτης της συνειδητότητάς του. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι για μας ένα είδος φυλακής, περιορίζοντας μας στις προσωπικές μας επιθυμίες και στην αγάπη για λίγα κοντινά σε μας άτομα. Καθήκον μας θα έπρεπε να είναι να απελευθερωθούμε από αυτή τη φυλακή, διευρύνοντας τον κύκλο της συμπάθειάς μας για να αγκαλιάσουμε όλα τα ζωντανά πλάσματα και ολόκληρη τη φύση μέσα στην ομορφιά της»

Albert Einstein

======================= 

 «Η έννοια του διαχωρισμού των υλικών αντικειμένων, ότι εσύ κι εγώ είμαστε ξεχωριστά πράγματα, ή ότι εγώ και το τραπέζι ή εγώ και το δέντρο είμαστε ξεχωριστά πράγματα, είναι μια λανθασμένη αντίληψη δημιουργημένη από τις αισθήσεις μας, λόγω ανικανότητας των αισθήσεών μας να αντιληφθούν την αλήθεια. Αυτή η διαχωρισμένη ύπαρξη δεν είναι πραγματικότητα. Η αδυναμία των αισθήσεων κατατέμνει και διαχωρίζει την ενυπάρχουσα ενότητα κι έτσι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτά είναι ξεχωριστά αντικείμενα. Σκεφθείτε το, αν όλα είναι ένα και κάθε μορφή δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα προσωρινό πύκνωμα ενός ενιαίου (πανταχού παρόντος) πεδίου ενέργειας, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για μας και τους άλλους, επειδή όλα είναι ένα.»

 

«Η έννοια του διαχωρισμού είναι προϊόν του ανθρώπινου γενετικού κώδικά μας. Επιλέγουμε (εννοώ ιστορικά και βιολογικά, μην το παίρνετε προσωπικά) τη μοναξιά της ατομικότητάς μας. Η φύση γεννήθηκε ως ένα. Διαχωρισμός, ατομικότητα, μαζί με οτιδήποτε καλό ή κακό συνεπάγεται αυτό, είναι δημιουργίες του DNA μας με αυτόν το συγκεκριμένο τρόπο και όχι με άλλον τρόπο.»

 

«Αν είχαμε ένα διαφορετικό τύπο DNA και άλλου είδους αισθήσεις, θα βλέπαμε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά από το πώς τα βλέπουμε σήμερα. Έτσι, αυτό που αποκαλούμε ατομικότητα, το κλείσιμο στον εαυτό μας, είναι αποτέλεσμα της ανικανότητάς μας να αντιληφθούμε την ενότητα του σύμπαντος.»

Μάνος Δανέζης, Καθηγητής Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

======================= 

Για πολλούς αιώνες πνευματικοί ηγέτες μάς έχουν διδάξει ότι είμαστε μία οικογένεια και ότι η λύση σε όλα τα προβλήματά μας είναι να ζούμε με ενότητα, ειρήνη, αγάπη και συνεργασία. Ο Χριστός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτές τις αξίες και ενθάρρυνε τους πιστούς του να σκέφτονται το Θεό σαν Πατέρα όλων και όλους τους ανθρώπους σαν αδέλφια τους.

 

Αν και έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες – κυρίως οικονομικές – μορφές συνεργασίας, είμαστε ακόμη αρκετά μακριά από έναν κόσμο στον οποίο όλοι νιώθουμε αδέλφια στην ίδια οικογένεια.

 

Αυτή η έλλειψη ενότητας έχει ένα διαδεδομένο και βαθύ αρνητικό αντίκτυπο σε όλες τις όψεις της ζωής μας. Δημιουργεί μια πραγματικότητα στην οποία νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και γι’ αυτούς που θεωρούμε δικούς μας και αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει σε όλους τους άλλους. Αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, επειδή οτιδήποτε συμβαίνει στον καθένα έχει τελικά αντίκτυπο σε όλους μας. Όταν οι άλλοι δεν είναι ευτυχισμένοι, υγιείς και δεν έχουν αρκετά για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, αυτό τελικά μακροχρόνια επιδρά αρνητικά στην ατομική πραγματικότητά μας.

 

Μόνο με ενότητα και συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε τα συστήματα εκπαίδευσης, επικοινωνιών, υγείας και οικονομικών που εξασφαλίζουν την ευημερία μας πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη. Διαφορετικά, η ανθρωπότητα είναι σαν ένα ανθρώπινο σώμα, μέσα στο οποίο συγκεντρώνεται υπερβολικά πολύ αίμα σε ένα μέρος του και πολύ λίγο ή καθόλου αίμα σε μια άλλη περιοχή του. Και τα δύο μέρη του σώματος θα υποφέρουν. Όταν υλικά αγαθά συσσωρεύονται σε ένα μέρος του κόσμου και όχι σε άλλα, είναι φυσικό να έχουμε θυμό, μίσος και τρομοκρατία. Ιδιαίτερα όταν οι πλούσιοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τους φτωχούς για να γίνουν πλουσιότεροι. Αυτό το πρόβλημα έχει οξυνθεί τώρα ακόμη περισσότερο λόγω της τηλεόρασης και του Διαδικτύου, επειδή αυτοί που δεν έχουν μπορούν να δουν πώς ζουν οι άλλοι και βιώνουν ακόμη περισσότερη μνησικακία. Αναρωτιούνται, «Πώς μπορούν αυτοί να έχουν και να ξοδεύουν τόσα πολλά, όταν βλέπουν ότι εμείς δεν έχουμε τίποτα; Πώς μπορούν να μην μας βοηθούν;»

 

Μόνον όταν όλα τα κύτταρα του σώματος συνεργάζονται, μοιράζονται και εργάζονται για το γενικό καλό όλου του σώματος, μπορεί να είναι καλά το κάθε κύτταρο. Η υγεία του κάθε κυττάρου εξαρτάται από την υγεία του σώματος και η υγεία του σώματος από τη συνεργασία και την ανιδιοτέλεια του κάθε κυττάρου. Αν ένα κύτταρο αποφασίσει να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και να μην αποδίδει τις λειτουργίες του στο σώμα, θα θεωρούνταν καρκινικό και εχθρός του σώματος. Μόνο μέσα από την ενότητα και τη συνεργασία όλων των κυττάρων μπορεί το σώμα να είναι καλά και, μόνον όταν το σώμα είναι καλά, μπορούν τα κύτταρα να προσλάβουν ό,τι χρειάζονται απ’ αυτό.

 

Με τον ίδιο τρόπο κάθε άνθρωπος είναι σαν ένα κύτταρο στο σώμα της ανθρωπότητας και σκοπός του είναι να αναζητά αυτό που είναι ταυτόχρονα το ανώτερο καλό για τον ίδιο, αλλά επίσης και για το σύνολο. Το σώμα της ανθρωπότητας θα θεραπευτεί από τη σοβαρή αρρώστια της αποξένωσης, της δυσαρέσκειας, του πολέμου, της φτώχιας, της πείνας, των ναρκωτικών και της αδικίας, όταν όλοι οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο φροντίζοντας για το σύνολο μπορούμε πραγματικά να δημιουργήσουμε αυτό που ατομικά χρειαζόμαστε.

 

Όλο αυτό έχει να κάνει με τον κύκλο της ταύτισης και τον κύκλο της δράσης. Ο καθένας μας έχει έναν κύκλο ανθρώπων με τους οποίους ταυτιζόμαστε και ενδιαφερόμαστε για την ευημερία τους. Για κάποιους ανθρώπους αυτός ο κύκλος δεν συμπεριλαμβάνει ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους. Δεν νοιάζονται για τον εαυτό τους και δεν φροντίζουν την υγεία ή την ευτυχία τους. Υπονομεύουν τον εαυτό τους ή αυτοτιμωρούνται.

 

Ο κύκλος ταύτισης των περισσοτέρων ανθρώπων περιλαμβάνει το σύντροφό τους, γονείς, παιδιά και συγγενείς. Πέρα απ’ αυτόν τον κύκλο δεν νοιάζονται πώς τα καταφέρνουν οι άλλοι. Καθώς εξελισσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, ο κύκλος μας διευρύνεται για να συμπεριλάβει συναδέλφους, ανθρώπους από την ίδια περιοχή, φυλή, χώρα και θρησκεία και μετά πέρα από αυτούς προς όλα τα όντα, ανεξάρτητα από εθνικότητα, φυλή ή θρησκεία. Τελικά ο κύκλος ταύτισής μας απλώνεται για να συμπεριλάβει όλα τα ζώα, τα έντομα και τα φυτά – σαν εκφράσεις της θεϊκής συνειδητότητας – με τα οποία είμαστε ένα.

 

Ο Χριστός αναφέρθηκε σ’ αυτό στην παραβολή του για τον άνθρωπο στον οποίο παρουσιάστηκε ο Θεός και του είπε, «Δεν νοιάστηκες για μένα όταν ήμουν φτωχός, γυμνός, φυλακισμένος ή άρρωστος». Και ο άνδρας ρώτησε έκπληκτος, «Πότε ήσουν έτσι;» Και ο Θεός απάντησε, «Κάθε φορά που ένα από τα παιδιά μου ήταν σ’ αυτή την κατάσταση, ήμουν εγώ.»

 

Είναι επιτακτικό να συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα σ’ αυτό το σύμπαν και ότι εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Η ίδια θεϊκή συνειδητότητα που βρίσκεται στο κέντρο της ύπαρξής μας είναι στο κέντρο όλων των άλλων όντων, ανεξάρτητα από θρησκεία, φύλο, φυλή ή εθνικότητα. Έτσι, στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος που βλέπουμε είναι το ίδιο το θείο που εκφράζεται μέσα από τη μοναδική μορφή και προσωπικότητα αυτού του όντος. Το ίδιο ισχύει για όλα τα όντα.

 

Φανταστείτε ένα φως που εκπέμπεται από ένα κέντρο μέσα από εκατομμύρια οπές της σφαίρας που το περιβάλλει. Φανταστείτε ότι κάθε οπή έχει μια διαφορετική εικόνα πάνω της, ώστε το φως περνώντας μέσα απ’ αυτήν να παίρνει τη μορφή αυτής της εικόνας. Αυτές οι εκατομμύρια εικόνες προβάλλονται πάνω σε μια σφαιρική οθόνη γύρω από τη σφαίρα δίνοντας εκατομμύρια διαφορετικές μορφές πάνω στην οθόνη. Όμως, στην πραγματικότητα, όλες οι εικόνες είναι διαφορετικές εκφράσεις του ενός φωτός. Έχουν μία πηγή ύπαρξης και η ύπαρξή τους εξαρτάται από τη συνεχή προβολή τους από αυτήν την πηγή. Αν η προβολή σταματήσει, παύουν να υπάρχουν. Η ύπαρξή τους εξαρτάται συνεχώς από αυτή τη μία πηγή.

 

Το σώμα και ο νους μας είναι αυτές οι εικόνες που εμφανίζονται πάνω στην οθόνη και μοιάζουν να είναι διαχωρισμένες η μία από την άλλη. Αλλά, στην πραγματικότητα, έχουμε όλοι μία κοινή θεϊκή πηγή.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα όντα έχουν επίγνωση αυτού του γεγονότος ή συμπεριφέρονται σύμφωνα με την εσώτερη θεϊκή φύση τους. Μπορεί να είναι αναίσθητοι, άπληστοι και βίαιοι. Αλλά στο κέντρο της ύπαρξής τους, είναι θεϊκή συνειδητότητα – η ίδια συνειδητότητα που εκφράζεται και μέσα από μας.

 

Ο κύκλος της δράσης μας είναι συνήθως μικρότερος από τον κύκλο της ταύτισής μας. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων για τους οποίους νοιαζόμαστε, αλλά δεν είμαστε πρόθυμοι να αφιερώσουμε χρόνο, χρήμα και ενέργεια γι’ αυτούς. Το ενδιαφέρον μας δεν φθάνει στη δράση, το μοίρασμα ή τη θυσία.

 

Είναι ουσιαστικό για την προσωπική, κοινωνική και πλανητική ευημερία μας να διευρύνουμε τον κύκλο του ενδιαφέροντός μας και τον κύκλο της δράσης μας. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε υλική, συναισθηματική και πνευματική αφθονία για όλους – που όλοι μας αξίζουμε.

 

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνον όταν απαλλαγούμε από τις πολιτικές, εθνικές και θρησκευτικές διαφορές και επιθυμούμε να έχουν όλοι αυτό που χρειάζονται. Είναι σημαντικό να αφήσουμε το φόβο μας γι’ αυτούς που ανήκουν σε άλλες θρησκευτικές και εθνικές ομάδες και να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κι αυτοί αδέλφια μας εδώ πάνω σ’ αυτό το πλανητικό διαστημόπλοιο που κινείται μέσα στο διάστημα. Χρειάζεται να νοιαζόμαστε το ίδιο για όλους τους Αμερικάνους, τους Ιρακινούς, τους Ιρανούς, τους Ισραηλίτες, τους Παλαιστίνιους, τους Σομαλούς, τους Έλληνες, τους Τούρκους, τους Χριστιανούς, τους Μουσουλμάνους, τους Εβραίους, τους Ινδουιστές και τους Βουδιστές. Σαν ψυχές δεν έχουμε φυλή, εθνικότητα, θρησκεία ή φύλο. Είμαστε πέρα από όλα αυτά. Αυτά είναι ετικέτες που φοράμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας εδώ στη γη. Χρειάζεται να τα υπερβούμε και να νοιαζόμαστε το ίδιο για όλους.

 

Αυτό το ένα της ύπαρξής μας έχει επαληθευτεί σε πολλά επίπεδα. Πνευματικές διδασκαλίες αναφέρουν ξεκάθαρα ότι υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα που εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα.

Είμαστε ένα πνεύμα.

 

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)

gelio

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)  – 

Αλέξανδρος Λουπασάκης

Εκδόσεις Κέδρος, 2002, 237 σελίδες

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Ένα πολύ περιεκτικό βιβλίο που πραγματεύεται το θέμα Γέλιο από όλες τις πλευρές, ακόμα και πλευρές που δεν φανταζόμασταν.

Όλοι θέλουμε να ζούμε και να περνάμε καλά, και το γέλιο έχει τη δυνατότητα να δώσει χαρά.

Εξάλλου, ο ρόλος του γέλιου στην ολιστική θεραπευτική προσέγγιση είναι ουσιαστικότατος.  Βέβαια από μόνο του το γέλιο δεν είναι πανάκεια, αλλά αυτή η οριοθέτηση δε μειώνει στο παραμικρό την αξία του.

Για όσα «τραβάμε» δεν φταίνε τα ίδια τα γεγονότα, αλλά ο τρόπος που τα προσεγγίζουμε.  Το γέλιο μπορεί να γίνει ο καταλύτης για να αλλάξει προς το καλύτερο η δυσλειτουργική οπτική μας.

Η πλειοψηφία των ασθενειών (αν όχι όλες) είναι ψυχοσωματικές και οφείλονται κυρίως σε τοξίνες, διατροφικές αλλά και συναισθηματικές, που δεν εξωτερικεύτηκαν. Στην  υγιή έκφραση ιδίως των τελευταίων, μπορεί να συνδράμει και το γέλιο.

Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει ένα πάνσοφο αμυντικό σύστημα, που αν το αξιοποιήσουμε, ιδίως σε προληπτικό επίπεδο, μπορούμε να έχουμε καταπληκτικά αποτελέσματα. Μάλιστα, παράγει τα δικά του ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα!

Το βιβλίο αναφέρεται στους φυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων το γέλιο βοηθά την υγεία μας.

Αναφέρεται, επίσης, στις βασικές αρχές της ολιστικής ιατρικής και τις διαφορές της από την κλασσική ιατρική, καθώς και τα μειονεκτήματα της δεύτερης.

Χρειάζεται κάποιος να προσπαθήσει πολύ και για πολλά χρόνια, για να καταφέρει να αρρωστήσει.  Και η κλασσική ιατρική μας στέλνει τότε συνήθως από τη μία ειδικότητα στην άλλη.  Επειδή αλλάζουν τα συμπτώματα της παθολογίας τους, οι άνθρωποι νομίζουν ότι πάσχουν κάθε φορά από μία καινούρια ασθένεια και ξεχνάν ότι όλα ξεκίνησαν από μία πρώτη βασική αιτία και σαν αλυσίδα το ένα έφερε το άλλο.

Ο άνθρωπος λειτουργεί ως σύνολο (σώμα, μυαλό, συναίσθημα σε αλληλεπίδραση).  Εάν κάτι δεν πάει καλά κάπου, τότε σίγουρα το πρόβλημα θα ανακλαστεί παντού.

Όταν ένας ασθενής έχει δέκα προβλήματα και τα τέσσερα από αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ριζικά, τότε ασχολούμαστε με αυτά για τα οποία μπορεί να υπάρξει λύση. Έτσι ξεφορτώνουμε τον οργανισμό από όσα είναι εφικτό να φύγουν από τη μέση, ώστε να μπορέσει να φέρει βόλτα τα υπόλοιπα.  Η χορήγηση φαρμάκων σε χρόνια βάση, δε λύνει κανένα πρόβλημα, αντίθετα δημιουργεί πολλά άλλα.

Στη συνέχεια αναζητείται ο ορισμός του γέλιου, από την εποχή των αρχαίων φιλοσόφων έως σήμερα, εξετάζεται η βιολογία του γέλιου, και θέτονται ερωτήματα όπως: γελούν τα ζώα; τι είναι το γαργάλημα; για ποιους πρωταρχικούς λόγους εντέλει γελάμε;

Το γέλιο και το χαμόγελο είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα μεταξύ τους, αλλά βέβαια μπορούν να συνεργαστούν υπέροχα όταν οι συνθήκες της ευχαρίστησης το απαιτούν.  Ανθρωπολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι το χαμόγελο είναι το μόνο μορφολογικό στοιχείο που είναι αναγνωρίσιμο από απόσταση 45 μέτρων, σε αντίθεση με όλα τα άλλα στοιχεία εκφραστικότητας του προσώπου μας που είναι ορατά μόνο από πολύ κοντινή απόσταση.  Ένα ειλικρινές χαμόγελο διαρκεί από 2/3 του δευτερολέπτου έως 4 δευτερόλεπτα, όσο έντονο και αν είναι το συναίσθημα.  Επίσης εμφανίζεται την ακριβή στιγμή, σε αντίθεση με ένα προσποιητό χαμόγελο που εμφανίζεται λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα.

Κάθε συναίσθημα δημιουργεί μια συγκεκριμένη έκφραση στο πρόσωπό μας.  Εάν μιμηθούμε τη συγκεκριμένη έκφραση, θα νιώσουμε και το ανάλογο συναίσθημα, δεδομένου ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της δραστηριότητας των μυών του προσώπου και συγκεκριμένων εγκεφαλικών κέντρων.  Άρα: υποκρίσου το χαμόγελο και σε λίγο η διάθεσή σου θα χαμογελάσει και αυτή!

Σε εμάς τους Έλληνες είναι περισσότερο εμφανής η αίσθηση της πλάκας και του χαβαλέ, που μπορεί ίσως να πληγώσει κάποιον, παρά η αίσθηση του χιούμορ όπου κυριαρχεί η λεπτότητα της ιλαρότητας ή του ευτράπελου.  Η πλάκα δεν διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά, όσο ευφυής και να είναι.  Η αίσθηση του χιούμορ χρειάζεται καλλιέργεια για να εκδηλωθεί και ευρύτητα πνεύματος για να γίνει αντιληπτή από κάποιον άλλον.  Επίσης, τα αστεία και το καλαμπούρι αντιγράφονται, ενώ η αίσθηση του χιούμορ δεν αντιγράφεται.

Στη συνέχεια περιγράφονται τα πολιτισμικά στοιχεία του γέλιου όπως: οι γελωτοποιοί, οι μίμοι, οι γελοιογραφίες, τα κόμικς, τα κινούμενα σχέδια, ο αυτοσχεδιασμός, η κωμωδία (από την αρχαιότητα έως σήμερα), η σάτιρα, ο Καραγκιόζης, οι απόκριες, αλλά και η σχέση των θρησκειών με το γέλιο.

Αναφέρονται διάφορα περιβάλλοντα, όπως το εργασιακό ή το οικογενειακό ή το κοινωνικό, και ο ρόλος του γέλιου σε αυτά.  Επίσης αναλύονται διάφοροι τύποι ανθρώπου, όπως ο ανεκδοτολόγος, το πειραχτήρι, ο (αυτό)σαρκαστικός και ο γελοιοποιητής.

Επιπλέον αφιερώνεται ένα κεφάλαιο στις θεραπευτικές ιδιότητες του γέλιου, με την παράθεση αρκετών επιστημονικών στοιχείων.  Ακόμη, εξηγείται η γελιοθεραπεία: τι είναι, ποια τα οφέλη της, και πώς εκτελείται (αναλυτικά όλα τα στάδια).

Τέλος, το βιβλίο παρέχει μία συνταγογράφηση για γέλιο και χαμόγελο.  Τρόπους δηλαδή να (χαμο)γελάμε περισσότερο μέσα στην καθημερινότητα, όπως: τεχνικές στον καθρέπτη, κάποια βιβλία, χιουμοριστικές ιστοσελίδες, τρόπο περπατήματος και κίνησης, κατοικίδια ζώα, παιχνίδια, παρέα με μωρά (εννοεί βρέφη μόνο..), αναζήτηση γελαστών ανθρώπων, θετικές επιβεβαιώσεις, οραματισμό, συγκεκριμένες αναπνοές, κομπλιμέντα, προσφορά στους άλλους.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το βιβλίο αυτό παρέχει εκτεταμένη βιβλιογραφία και αναφορές ερευνών πάνω στο θέμα γέλιο, καθώς και ένα μικρό λεξικό με όλους τους σχετικούς όρους και φράσεις, αρχαιοελληνικούς και νεότερους.

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

synatges

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

– Γιάννης Παπαγιαννόπουλος

Έκδοση-Διάθεση: Ιατρείο Νηστειοθεραπειών, Χολαργός, 210.6516615

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία σχετικά αυτόνομα τμήματα. Στο πρώτο τμήμα περιγράφονται συνταγές για υγιεινή και επαρκή σίτιση.  Αυτή η σίτιση είναι κατάλληλη για περιόδους όπου αισθανόμαστε εύρωστοι και ακμαίοι.  Στο δεύτερο τμήμα γίνεται μία αξιολόγηση και κατάταξη των τροφών τόσο από την άποψη της βιολογικής τους αξίας και της ευπεπτότητάς τους όσο και από την άποψη της τοξικότητάς τους.  Με αυτήν την πληροφόρηση μπορεί ο αναγνώστης να επιλέγει τις καλύτερες τροφές και να αποφεύγει κάποιες ευτελείς ή βλαπτικές.  Στο τρίτο τμήμα δίνεται μία εικόνα των σταδίων της νηστειοθεραπείας καθώς και μία αδρή περιγραφή των θεραπειών που μπορούν να γίνουν μέσω αυτών.  Επίσης, παρέχονται συστάσεις όχι μόνο για το τι να τρώμε αλλά και για το πώς και το κάθε πότε.  Ακόμα για το πότε πρέπει να διακόπτουμε την κανονική σίτιση και να κάνουμε κάποια  νηστειοθεραπευτική αγωγή προκειμένου να θεραπευτούν οι αρρώστιες.

Μερικές έννοιες-κλειδιά του βιβλίου είναι οι ακόλουθες:

1) Τα κύρια χαρακτηριστικά των εύπεπτων και υγιεινών γευμάτων είναι τα εξής: (α) είναι ευκολοχώνευτα, (β) περιέχουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό όλα τα ζωτικά συστατικά, (γ) καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες του σώματος σε ενεργειακά και δομικά συστατικά, (δ) είναι εύκολα στην παρασκευή τους, (ε) και είναι γευστικά ανώτερα από τα συμβατικά γεύματα.

2) Όταν το πεπτικό σύστημα ανακουφίζεται, περνάει πάντα στην αυτοκάθαρση και στη συνέχεια στην αποτοξίνωση όλου του σώματος.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη θεραπεία πολλών ασθενειών και ενοχλημάτων.

3) Όσον αφορά την επιλογή των υλικών για τα γεύματα, να προτιμούμε φρέσκα και οικολογικά χωρίς θερμική ή χημική επεξεργασία.  Τα ψάρια να είναι από ανοικτές καθαρές θάλασσες, τα ζωικά προϊόντα να προέρχονται από ζώα ελευθέρας βοσκής που τρέφονται φυσικά, χωρίς φάρμακα ή γενετικές παρεμβάσεις.  Βέβαια ο συγγραφέας τονίζει ότι εάν η εύρεση τροφίμων από τέτοιες πηγές είναι εξαιρετικά δύσκολη, τότε ας πάρουμε συμβατικά, καθώς η απλότητα και η αμεριμνησία σε σχέση με το φαγητό είναι πάντα ανώτερες από την καλή του ποιότητα!

4) Όσον αφορά τον τρόπο παρασκευής των γευμάτων, είτε βράζουμε ήπια μόνο με νερό ή ψήνουμε ήπια στη γάστρα (και άρα αποφεύγουμε το τηγάνισμα, το καβούρντισμα, το ξεροψήσιμο, το τσιγάρισμα, κλπ).  Τα ευπαθή υλικά, όπως το λάδι και το λεμόνι, τα προσθέτουμε στο πιάτο όταν το φαγητό είναι ήδη χλιαρό (για την προστασία των βιταμινών).  Φυσικά, όπου δεν είναι απαραίτητο, ούτε βράζουμε ούτε ψήνουμε.

5) Όσον αφορά το πώς και πότε τρώγονται τα γεύματα (που είναι πιο σημαντικός παράγοντας από τους δύο ανωτέρω για ένα σωστό γεύμα, καθώς είναι προτιμότερο να τρώμε με σωστό τρόπο και στο σωστό χρόνο ένα ανθυγιεινό φαγητό παρά με λάθος τρόπο και σε λάθος χρόνο ένα υγιεινό!), παρέχονται οι εξής οδηγίες: (α) Τρώμε μόνο όταν είμαστε ήρεμοι και σε καλή κατάσταση και δεν πιεζόμαστε χρονικά (διαφορετικά είναι καλύτερα να παραλείψουμε ένα γεύμα!), (β) Μεταξύ των γευμάτων αφήνουμε τουλάχιστον 5 ώρες κενό, καθώς και ένα νυχτερινό κενό τουλάχιστον 12 ωρών (χωρίς τροφές και υγρά), (γ) Μασάμε κάθε μπουκιά μέχρι πλήρους υγροποίησης, (δ) Σταματάμε πριν χορτάσουμε τελείως, (ε) Μετά το γεύμα είναι καλή μία ήπια κίνηση όπως αργό περπάτημα και οπωσδήποτε δεν πρέπει να κοιμηθούμε (για τουλάχιστον 3 ώρες), (στ) Κατά τη διάρκεια του γεύματος δεν πίνουμε νερό ή άλλα ποτά (ούτε και το επόμενο δίωρο), (ζ) Δεν τρώμε αργά το βράδυ.

6) Όποιος μπορεί, θα ήταν καλό να κάνει νηστεία (ή ξηρασία, δηλαδή αποχή όχι μόνο από τροφές αλλά και από ροφήματα και νερό) μία τακτή μέρα της εβδομάδας.  Η νηστεία (ή ξηρασία) είναι ο πλέον σύντομος δρόμος για να ανακτήσει το σώμα (και όχι μόνο) πάλι την υγεία του.

7) Είναι καλό να αποφεύγουμε να φάμε όποτε είμαστε άρρωστοι, δεν αισθανόμαστε καλά, αισθανόμαστε βαρείς και ανόρεκτοι, είμαστε κουρασμένοι ή πονάμε.

8) Αν μετά από ένα γεύμα δεν αισθανόμαστε ελαφρότητα, πληρότητα και ακμαιότητα, αλλά αντιθέτως αισθανόμαστε υπνηλία, βάρος ή και λιγούρα, τότε μάλλον το γεύμα δεν ήταν πρέπον (είτε ως προς την ποιότητα, είτε ως προς τον τρόπο, ή ως προς το χρόνο).

9) Το ανθρώπινο σώμα δεν τρέφεται από αυτό που τρώει αλλά από αυτό που μπορεί τελικά να χωνέψει.  Επίσης, η τοξίνωσή του δεν προέρχεται τόσο από τις εξωτερικές τοξίνες, όσο κυρίως από τις εσωτερικές (δηλαδή από αυτές που παράγονται από την κακή πέψη των τροφών και την αρνητικότητά μας).

10) Ο καθένας μας έχει την ελεύθερη βούληση για το τι από αυτά θα υιοθετήσει και εφαρμόσει, αλλά σε κάθε περίπτωση μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ανοχή, υπομονή, οικονομία, σοφία, συγχωρητικότητα και αγάπη με τις οποίες μας περιβάλλει και μας περιθάλπει το σώμα μας (και μέσω αυτού ο Δημιουργός).  Βέβαια, ο εγκρατής μπορεί να βασίζεται επιπλέον στη γενναιόδωρη και υπερανταποδοτική συμπεριφορά του.

11) Όσο πιο ωμή, πλήρης και ανεπεξέργαστη είναι η τροφή, τόσο πιο άξια είναι για το σώμα μας.  Για (αντι)παράδειγμα, ο συγγραφέας θεωρεί ακατάλληλες τροφές τις: τηγανιτές, τσιγαριστές, καπνιστές, καβουρδισμένες, παστεριωμένες ή χημικά επεξεργασμένες.

12) Οι φαρμακευτικές και λαιμαργικές παραβάσεις εξασθενούν όλο και πιο πολύ το πεπτικό σύστημα.  Ταυτόχρονα το κυνήγι του χρήματος, της κοινωνικής αναγνώρισης και των απολαύσεων, και οι καταχρήσεις που αυτά συνεπάγονται, εξασθενούν το αυτόνομο νευρικό σύστημα και συνακόλουθα το πεπτικό.  Όταν τα δύο αυτά συστήματα είναι ασθενή, πολλές φυσικές τροφές δεν μπορούν πια να χωνευτούν και γι’αυτό δεν μας φαίνονται πλέον αρκετά γευστικές.  Από τη (μη-)χώνεψή τους δημιουργούνται συμπτώματα δυσφορίας.  Με τη μηχανική και θερμική επεξεργασία πολλές τροφές γίνονται πάλι προσπελάσιμες στο ασθενές πεπτικό σύστημα, τα δυσπεπτικά φαινόμενα φεύγουν και πολλές τροφές γίνονται πάλι γευστικά ενδιαφέρουσες. (Βέβαια αν η θερμική επεξεργασία είναι υπερβολική, οι τροφές γίνονται και πάλι δύσπεπτες και μάλιστα τώρα είναι και πολύ πιο βλαβερές.)  Όταν η υγεία επανέλθει, εννοείται πως μας συμφέρει να επιστρέψουμε στις πιο ωφέλιμες (αν και δύσπεπτες για τους ασθενείς) τροφές.  Για παράδειγμα οι ωμές φυτικές ίνες είναι άριστες για το υγιές πεπτικό σύστημα, εφόσον η ποσότητά τους δεν είναι πολύ μεγάλη, όμως για το ασθενές πεπτικό σύστημα είναι δύσπεπτες, οπότε χρειάζεται να τις βράσουμε, χάνοντας κάποια συστατικά, αλλά κερδίζοντας σε ευπεπτότητα (που είναι πιο σημαντικό για τον ασθενή).

13) Κάποιοι είναι αλλεργικοί σε κάποιες τροφές.  Σε αυτήν την περίπτωση δεν φταίει η ίδια η τροφή ούτε παίζει ρόλο η θρεπτική της αξία ή ευπεπτότητα.  Η αιτία βρίσκεται στη βλάβη της εντερικής χλωρίδας, λόγω προηγηθέντων φαρμάκων!

14) Η νηστειοθεραπεία είναι ένας τρόπος θεραπείας διαφόρων ασθενειών (και το βιβλίο παρέχει εκτεταμένη λίστα αυτών).  Αντί φαρμάκων χρησιμοποιεί τη νηστεία ή κάποια ήπια δίαιτα αποτοξίνωσης.  Εφαρμόζεται εδώ και 2500 χρόνια (ξεκίνησε με τον Ιπποκράτη και το Γαληνό).  Προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότητα της νηστειοθεραπείας είναι: να διακοπούν τα αντίστοιχα φάρμακα, να το έχουμε αποφασίσει συνειδητά, και να είμαστε διατεθειμένοι να περάσουμε τις τυχόν θεραπευτικές (αποτοξινωτικές) κρίσεις.  Οι κρίσεις όσο βαριές και αν είναι δεν έχουν κανέναν κίνδυνο, αντιθέτως είναι επιθυμητές καθώς εκεί συντελείται η θεραπεία.  Σημειώνεται ότι σε περίπτωση γενικευμένης ανίατης νόσου το σώμα δεν μπαίνει στη διαδικασία να εμφανίσει αποτοξινωτική κρίση (δηλαδή να θεραπευτεί)!  Τα στάδια της νηστειοθεραπείας είναι έξι, και περιγράφονται αναλυτικά στο βιβλίο.  Παρέχεται και μία λίστα με δεκάδες ασθένειες που ανταποκρίνονται πολύ καλά στη νηστειοθεραπεία.  Η νηστειοθεραπεία είναι επίσης πολύ καλή για καταστάσεις όπως: ρύθμιση βάρους, προετοιμασία για επέμβαση, οξείες ασθένειες βρεφών και παιδιών, εγκυμοσύνη, θηλασμός, αεροπορικά (ή άλλα μεγάλα) ταξίδια, δυσανεξίες (αλλεργίες).

Στο βιβλίο περιγράφονται, εξάλλου, πολλές δεκάδες συνταγές για όλα τα γεύματα της ημέρας (πρωινά, μεσημεριανά, απογευματινά (όχι βραδινά!), ζωμοί, σούπες, χυμοί, επιδόρπια).

Επίσης, στο βιβλίο περιγράφονται όλες οι κατηγορίες τροφών με τα υπέρ, τα κατά, και τη σύστασή τους.  Εξετάζονται και θέματα όπως τα φύτρα, οι (τεχνητές και φυσικές) γλυκαντικές ουσίες, τα μπαχαρικά, τα βότανα και τα συμπληρώματα διατροφής.

Κάποιες από τις περιγραφόμενες θεραπευτικές εφαρμογές μπορεί ο καθένας να τις κάνει στον εαυτό του και στο οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον.  Κάποιες χρειάζονται οπωσδήποτε την παρέμβαση ενός νηστειοθεραπευτικά εκπαιδευμένου γιατρού, ενώ κάποιες απαιτούν και τη σύμπραξη και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων (σπάνια).  Πάντως οι μέθοδοι είναι δοκιμασμένες και η επιτυχία εξασφαλισμένη, αρκεί να γίνει σωστή εκτέλεση.  Εις υγείαν.

 

Your Health…Your Choice

health

Your Health…Your Choice  –  Dr Ted Morter Jr

Frederick Fell Publishers, Inc., 2009, 272 σελίδες

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Μερικές από τις κεντρικές ιδέες του βιβλίου είναι οι ακόλουθες:

 

Η πιο συχνή αιτία έλλειψης τέλειας υγείας είναι η κακή διατροφή (αν και η πιο σοβαρή είναι τα αρνητικά συναισθήματα).  Άλλες αιτίες είναι η έλλειψη κίνησης και το περιβάλλον.

 

Το επίσημο σύστημα υγείας αντιμετωπίζει την ασθένεια, δεν προάγει την υγεία.

Τα φάρμακα και οι εγχειρήσεις μπορεί να σώσουν μια ζωή ή να απαλύνουν προσωρινά τον πόνο (σε επείγουσες και οξείες περιπτώσεις) αλλά δεν μπορούν να θεραπεύσουν.

Μόνο το ίδιο το σώμα μπορεί να θεραπεύσει τον εαυτό του.

Το σώμα έχει την εγγενή ικανότητα να αυτορυθμίζεται όταν του δοθεί η ευκαιρία (κυρίως μέσω σωστής διατροφής).

 

Το να μην αισθάνεσαι (ακόμα) άσχημα, δεν σημαίνει ότι είσαι απαραίτητα υγιής.

Μπορείς να μετρήσεις την υγεία σου πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων ή νοσημάτων.

Το βιβλίο παρέχει μία απλή μέθοδο εκτίμησης της τωρινής υγείας μας μέσω της μέτρησης του pH των ούρων (τρεις μετρήσεις που εξηγούνται αναλυτικά και γίνονται εύκολα και οικονομικά στο σπίτι).  Συμπληρωματικά μπορούμε επίσης εύκολα να μετρήσουμε και το pH του σάλιου μας.

 

Η αρρώστια δεν είναι αναπόφευκτη.  Το σώμα δεν ξέρει να αρρωσταίνει, ξέρει μόνο τι να κάνει εδώ και τώρα (προσαρμογή) προκειμένου να ανταποκριθεί στα ερεθίσματα που δέχεται για να επιβιώσει.

Οι μικροοργανισμοί δεν αποτελούν αιτία ασθένειας, αλλά το σώμα τους χρησιμοποιεί όταν αναγκάζεται να εμφανίσει κάποια συμπτώματα προκειμένου να αποτοξινωθεί.  Εξάλλου η χαμηλή ενέργεια ευνοεί την εγκατάσταση μικροβίων στο σώμα.

Η κληρονομικότητα εκδηλώνεται μόνο αν έχουμε κακό τρόπο ζωής.

Ούτε η ηλικία είναι δικαιολογία για να έχουμε πόνους και ασθένειες.

Αν κάτι στο σώμα δεν λειτουργεί όπως πρέπει ή αν υπάρχουν πόνοι, σημαίνει ότι πρέπει κάτι να αλλάξουμε στον τρόπο ζωής μας, ώστε να δώσουμε στο σώμα την ευκαιρία να επιστρέψει πάλι στη φυσιολογική κατάστασή του.

Μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις τι τρόπο ζωής θα ακολουθείς (διατροφή, τοξίνες, άσκηση, ύπνος, εθισμοί, άγχος, κλπ).

 

Το τι (και το πώς) έφαγες στο παρελθόν καθορίζει την υγεία σου στο μέλλον.

Η κατάχρηση πρωτεΐνης (ήτοι περισσότερα από 20-25 γρ. την ημέρα!) είναι η μεγαλύτερη αιτία χρόνιων νοσημάτων.  Το βιβλίο εξηγεί κατανοητά και σε βάθος γιατί ισχύει αυτό, αλλά και πώς να αντιστρέψουμε τις βλάβες στο σώμα από την υπερβολική λήψη πρωτεΐνης.

 

Το βιβλίο επίσης αναφέρεται στην ανώτερη διάνοια που δημιούργησε και που λειτουργεί το σώμα μας, και πως ότι και να επινοήσει ο άνθρωπος δεν μπορεί να την ξεπεράσει.  Επομένως κάθε παρέμβαση του κοινού νου (βλ. συμβατική ιατρική) δεν ωφελεί αλλά μάλλον βλάπτει.  Το σώμα ζει στο παρόν και η προσαρμογή του στις συνθήκες είναι πάντα τέλεια.  Επίσης αποκρίνεται πρώτα στο πιο επείγον ερέθισμα (αυτός είναι και ο λόγος που όταν παίρνουμε φάρμακα, τα συμπτώματα υποχωρούν προσωρινά – γιατί το σώμα έχει τώρα να αντιμετωπίσει μία πιο σοβαρή απειλή: το τοξικό φάρμακο).  Τώρα αν η προσαρμογή του τρόπου που λειτουργεί το σώμα είναι προσωρινή και όχι μακροχρόνια ή συχνή, δεν τρέχει τίποτα, αν όμως διαρκεί για πολύ καιρό, τότε οδηγούμαστε σε σοβαρά προβλήματα με σοβαρότερο εξ’αυτών τον πρόωρο θάνατο.  Η εγγενής ευφυΐα μέσα μας είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να αντιμετωπίσει σχεδόν τα πάντα κρατώντας μας σε λειτουργία για όσο το δυνατό περισσότερο.  Παρ’ολ’αυτά, μπορεί να μην είμαστε πάντα χαρούμενοι με τα συμπτώματα του τρόπου με τον οποίο πρέπει να δουλέψει αυτή η ευφυΐα και το όσο το δυνατό περισσότερο μπορεί να μην είναι όσο σχεδιάζαμε!

 

Οποιαδήποτε ουσία εισέρχεται στο σώμα μας, πρέπει να αντιμετωπιστεί: να χρησιμοποιηθεί, να αποθηκευτεί ή να αποβληθεί.  Καμία ξένη ουσία δεν μπορεί να αγνοηθεί από το σώμα, και η τροφή που λαμβάνουμε, μέχρι να αφομοιωθεί, θεωρείται ξένη ουσία.

 

Ζούμε και πεθαίνουμε στο κυτταρικό επίπεδο.  Όταν τα κύτταρα είναι υγιή είμαστε υγιείς, όταν αρκετά κύτταρα πεθάνουν πεθαίνουμε.  Τα τοξινομένα κύτταρα δεν μπορούν να επιτελέσουν την εκάστοτε λειτουργία τους αλλά ούτε και να τροφοδοτηθούν (με γλυκόζη και οξυγόνο).  Τα κύτταρα είναι τοξινομένα όταν τα υγρά μέσα και γύρω τους είναι όξινα (δηλ. pH μικρότερο από 7).  Τα περισσότερα υγρά στο σώμα θα έπρεπε να είναι ελαφρώς αλκαλικά.  Το οξύ στο σώμα παράγεται από: τις φυσιολογικές λειτουργίες των κυττάρων, την άσκηση, κάποιες τροφές (κατά κανόνα τις ζωικές και τις επεξεργασμένες), και τις αρνητικές σκέψεις.  Το οξύ από τις δύο πρώτες περιπτώσεις αποβάλλεται εύκολα από τους πνεύμονες μέσω της εκπνοής.  Το οξύ από την αφομοίωση των τροφών απαιτεί τη χρήση και άλλων οργάνων και πόρων του σώματος, και με την εξήγηση αυτών των μηχανισμών ασχολείται κατά κόρον το βιβλίο.  Για την τελευταία περίπτωση (αρνητικότητα), ο συγγραφέας αναφέρεται ενδελεχώς σε επόμενο βιβλίο του.

 

Πολύ σημαντικό για να αλλάξουμε τρόπο διατροφής και ζωής γενικότερα είναι το κίνητρό μας και η ανάληψη της ευθύνης για την υγεία μας.  Το να ξέρεις τι είναι σωστό να κάνεις, σου δίνει έναν ορατό στόχο.  Η δυσαρέσκειά σου με την παρούσα σου κατάσταση, σου δίνει το κίνητρο να ξεκινήσεις την αλλαγή.  Τα πρώτα θετικά αποτελέσματα σου ανατροφοδοτούν τη διάθεση να συνεχίσεις έτσι.

 

Το 75% της διατροφής μας πρέπει να είναι φρούτα και λαχανικά (ωμά ή όχι).  Το υπόλοιπο 25% όλα τα υπόλοιπα τρόφιμα (υγιεινά αλλά και ανθυγιεινά ενίοτε).

 

Όλες οι τροφές (πλην των διατροφικών ινών) μετά την πέψη τους αφήνουν κάποιο κατάλοιπο που ονομάζεται στάχτη.  Η στάχτη είναι αλκαλική, όξινη ή ουδέτερη.  Πρέπει σταδιακά να αυξήσουμε τις τροφές που αφήνουν αλκαλική στάχτη και να μειώσουμε αυτές που αφήνουν όξινη (κυρίως οι ζωικές).  Στο βιβλίο υπάρχουν αντίστοιχοι πίνακες με τα τρία είδη των  τροφών.  Το βιβλίο προτείνει 4 βήματα για τη μετάβαση από την παρούσα προς μια υγιεινή διατροφή και δίνει συγκεκριμένα παραδείγματα με όλο και πιο βελτιωμένους τρόπους διατροφής.  Το κλειδί είναι η σταδιακή αλλαγή, γιατί ναι μεν η γρήγορη αλλαγή συνηθειών δεν θα βλάψει αλλά θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστη, κάτι που ενδέχεται να μας αποθαρρύνει από αυτόν το νέο τρόπο ζωής μας.  Η απότομη αλλαγή συνίσταται μόνο σε τελικά στάδια χρόνιων ασθενειών, όπου ο χρόνος πιέζει.

 

Οι ωμές τροφές (και μόνο) περιέχουν ένζυμα, που είναι απαραίτητα για την πέψη, γιαυτό και πρέπει να αποτελούν το ένα τρίτο τουλάχιστον της διατροφής μας.  Το πρώτο πράγμα που πρέπει να πέφτει στο στομάχι μας κάθε μέρα είναι φρούτο, και μετά από τουλάχιστον μία ώρα μπορεί να ακολουθεί το πρώτο κυρίως γεύμα.

 

 

Το βιβλίο επίσης αναφέρεται στη στενή σχέση σώματος και νου, και πώς το ένα επιδρά στο άλλο.  Σωματικά προβλήματα θα οδηγήσουν αναπόφευκτα και σε προβλήματα του νου, και το αντίστροφο.  Εξάλλου οι ενοχές είναι καταστροφικές για την υγεία (είτε γιατί έφαγες άσχημα μια φορά, είτε γιατί παραιτήθηκες συνολικά από την προσπάθεια).  Συγχωρούμε τον εαυτό μας και προσπαθούμε από εδώ και πέρα να κάνουμε το καλύτερο δυνατό.

 

Κάθε σώμα διαθέτει μία αποθήκη αλκαλοποιητικών μετάλλων.  Τα μέταλλα αυτά είναι κυρίως το ιώδιο, το ασβέστιο, το κάλιο και το μαγνήσιο.  Όταν γεννιόμαστε έχουμε αρκετό απόθεμα για 4-5 χρόνια, αλλά φυσικά πρέπει να το αναπληρώνουμε, και ο μόνος τρόπος είναι τρώγοντας φρούτα και λαχανικά, που περιέχουν αυτά τα μέταλλα με τη μορφή οργανικών αλάτων.  Γιατί μπορεί μεν αυτά τα μέταλλα να περιέχονται και σε άλλες τροφές όπως το κρέας ή το αλάτι, αλλά είτε υφίστανται με τη μορφή ανόργανων αλάτων που το σώμα πρακτικά αδυνατεί να αξιοποιήσει ή απαιτούν από το σώμα για την αφομοίωσή τους περισσότερα μέταλλα από όσα παρέχουν.  Το ίδιο, κατά το συγγραφέα, ισχύει και για τα συμπληρώματα διατροφής.  Όταν το απόθεμα, λοιπόν, αυτών των μετάλλων εξαντληθεί, αρχίζουν τα συμπτώματα (βραχυπρόθεσμα) και τα σοβαρά προβλήματα υγείας (μακροπρόθεσμα).  Το βιβλίο εξηγεί επακριβώς τους μηχανισμούς, τα συμπτώματα, το τι συμβαίνει σε κάθε όργανο του σώματος, την αιτία των διακυμάνσεων του pH όλων των υγρών του σώματος, καθώς και τι να περιμένουμε μακροχρόνια από μία τέτοια κατάσταση.  Εξηγεί π.χ. γιατί αυτοί που τρώνε πολύ κρέας καταστρέφουν τη χοληδόχο κύστη τους αρχικά και το συκώτι τους και άλλα όργανα στη συνέχεια, γιατί αυτοί που πίνουν πολύ γάλα παθαίνουν οστεοπόρωση, και τι σημαίνει η παρουσία ουρίας, ουρικού οξέος ή αμμωνίας στα ούρα.

 

Το βιβλίο επίσης παρέχει κάποιες πληροφορίες γύρω από: τα οφέλη της νηστείας, τους καλούς και κακούς συνδυασμούς τροφών, τα αμινοξέα, τη βιταμίνη Β12 (που υποτίθεται ότι λείπει πιο πολύ στους χορτοφάγους), τη χοληστερόλη, τους πλήρεις και απλούς υδατάνθρακες, τα λίπη και λιπαρά οξέα, τα ένζυμα, την περιεκτικότητα των τροφών σε πρωτεΐνη, τη συσταλτική (π.χ. από το τυρί) ή διασταλτική (π.χ. από χυμό) επίδραση των τροφών στην ενέργεια και το νου, τα συμπληρώματα διατροφής, την κακή επίδραση του μαγειρέματος στις τροφές.

 

 

Τέλος, το βιβλίο αναφέρεται στο θέμα της γυμναστικής.  Αν είμαστε πολύ οξειδωμένοι, η γυμναστική είναι επικίνδυνη.  Πρώτα πρέπει να κερδίσουμε την υγεία μας μέσω της διατροφής και ύστερα να αξιοποιήσουμε τα οφέλη της γυμναστικής.  Δεν είναι όλα τα αθλήματα ωφέλιμα.  Ο συγγραφέας προτείνει το κολύμπι και την ποδηλασία, αλλά στην κορυφή όλων θέτει το περπάτημα και μάλιστα με κίνηση των χεριών, για λόγους που εξηγεί.

 

Δικιά σου η υγεία… δικιά σου και η επιλογή…