REJUVENCE

 Ελένη Λουσσή

Μέθοδος αναζωογόνησης προσώπου, και γενικής ανανέωσης , αποκατάστασης της ροής της ενέργειας και εξισορρόπησης του οργανισμού .

Τεχνική αναδόμησης και αποκατάστασης του μυϊκού και συνδετικού ιστού, βασισμένη στην ήδη υπάρχουσα τεχνική rolfing ( χειρισμοί μυών _/ συνδετικού ιστού).

Θεωρείται το Φυσικό lifting.

Καθημερινά ο οργανισμός βάλλεται και βομβαρδίζεται από ψυχικές και σωματικές εντάσεις, που διεκδικούν ‘μόνιμα’ τον χώρο τους στο πρόσωπό μας σαν ‘ρυτίδες‘, σφιξίματα, πονοκεφάλους,

Η τεχνική του rejuvence, επενεργεί άμεσα, εξασφαλίζοντας ένα συναίσθημα ηρεμίας, χαλάρωσης, ευεξίας, ανάτασης σωματικής και ψυχικής.

Οι κινήσεις των συγκεκριμένων τεχνικών, επιδρούν τόσο στον συνδετικό, όσο και τον μυϊκό ιστό της επιδερμίδας, εξαλείφοντας τα αποτελέσματα των εντάσεων, αποκαθιστώντας την μικροκυκλοφορία της επιδερμίδας, βελτιώνοντας την κατάσταση του συνδετικού ιστού, ενεργοποιώντας παράλληλα και τον οργανισμό να παράγει κολλαγόνο και ελαστίνη.

Συγχρόνως ενεργοποιούνται και οι φυσικοί μηχανισμοί ενυδάτωσης, οξυγόνωσης, και ανταλλαγής θρεπτικών ουσιών στους ιστούς.

Όσον αφορά τον μυϊκό ιστό, οι κινήσεις εστιάζουν στην έκφυση / κατάφυση του μυός του προσώπου, του τριχωτού της κεφαλής, λαιμού ντεκολτέ.

Αποτέλεσμα εκπληκτικό, και στην φυσική δομή του προσώπου, λείανση ρυτίδων, και εξαφάνιση των λεπτών επιφανειακών ρυτίδων , επαναφέροντας το ‘οβάλ‘ του προσώπου,

Αποφορτίζοντας την ένταση.

Η τεχνική δρα συνεργικά και αθροιστικά, βασιζόμενη και στην σοφία της Κινέζικης Παραδοσιακής Ιατρικής, ομαλοποιώντας την ροή του κι στους αντίστοιχους μεσημβρινούς, τα ενεργειακά κανάλια.

Η βασική θεραπεία και εκμάθηση της τεχνικής, ολοκληρώνεται σε 6-7 συνεδρίες.

Κάθε συνεδρία δρα αθροιστικά , συνδεόμενη με την προηγούμενη, ενεργοποιώντας τις κυτταρικές μνήμες.

Το πρόγραμμα των συνεδριών, και η σειρά της εκμάθησης της τεχνικής, έχει ως εξής :

1^η Συνεδρία

Βασικός στόχος η προετοιμασία και αποκατάσταση της ισορροπίας των μυών από την συσσωρευμένη ένταση, και παράλληλα εξισορρόπηση, τόνωση της ελαστικότητας της επιδερμίδας, για να δεχθεί τις υπόλοιπες συνεδρίες.

Περιλαμβάνει, εκτός της συγκεκριμένης τεχνικής λείανσης και αποφόρτισης του συνδετικού ιστού, πιέσεις σε βελονιστικά σημεία και τεχνικές απελευθέρωσης έντασης στον αυχένα και στο κεφάλι.

2^η Συνεδρία

Επικεντρώνεται στην περιοχή που εκτείνεται     από τα μάτια μέχρι τον αυχένα.

Στόχος η απελευθέρωση έντασης, κούρασης στην περιοχή των ματιών, και των μυών, και λείανση των επιφανειακών ρυτίδων έκφρασης και παγιωμένων εντάσεων.

Ακολούθως δουλεύεται ο μυϊκός ιστός στην περιοχή του τριχωτού της κεφαλής,.

3^η Συνεδρία

Περιοχή των ματιών μέχρι το άνω χείλος.

Βοηθάει να μειωθούν οι αντιαισθητικές ’σακκούλες’ γύρω από τα μάτια, με τις κλασικές κινήσεις λείανσης, και διατάσεων όλων των μυών γύρω από τα μάτια και τα χείλη.

4^η Συνεδρία

Επικεντρώνεται στο υπόλοιπο πρόσωπο, συγκεκριμένα κάτω γνάθο, λαιμό, ντεκολτέ, παρεμβαίνοντας αρχικά στο συνδετικό, και εν συνεχεία στον μυϊκό ιστό.

Ολοκληρώνεται η συνεδρία με χαλαρωτικές κινήσεις γύρω από την περιοχή του στήθους, απελευθερώνοντας το στρές και τα εγκλωβισμένα αρνητικά συναισθήματα.

5^η Συνεδρία

Εφαρμόζονται κινήσεις απελευθέρωσης συνδετικού και μυϊκού ιστού στην πλάτη, όπου συσσωρεύονται όλα τα παγιωμένα αρνητικά συναισθηματικά φορτία του παρελθόντος, ωμοπλάτη, ώμους, και ειδικές τεχνικές αυχένα για πλήρη αποφόρτιση μυϊκών και συναισθηματικών μπλοκαρισμάτων.

6^η Συνεδρία

Έχει μια πλέον δυναμική δράση. Δουλεύονται όλα τα σημεία των προηγούμενων συνεδριών,επικεντρώνοντας στην απελευθέρωση του συνδετικού ιστού, σε όλη την επιφάνεια του προσώπου, και στην τόνωση του μυϊκού ιστού.

Ακολούθως, περιλαμβάνει και ’ειδικές ’ τεχνικές ‘μεταμόρφωσης , ορατής αλλαγής, και επαναδόμησης.

Οι συνεδρίες ολοκληρώνονται με την βοήθεια της εναλλακτικής ολιστικής Αισθητικής, με φυτικά προϊόντα, αιθέρια έλαια, αναζωογόνησης, ενυδάτωσης, ή σύσφιξης, ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες και απαιτήσεις της επιδερμίδας.

Αντενδείξεις

Οι περιπτώσεις που αντενδείκνυται η εφαρμογή του rejuvence, αφορούν σοβαρές δερματολογικές παθήσεις, εγκύους, καθώς και όσους έχουν κάνει παρεμβάσεις αισθητικές ‘μεσοθεραπείας‘, botox, lifting, ενέσημα υαλουρονικού κ.α.. για όσο τουλάχιστον διαρκούν οι εν λόγω θεραπείες. Μετά, συμπληρωματικά για διατήρηση του αποτελέσματος, συνιστάται, καθώς και οι συμπληρωματικές παρεμβάσεις της αισθητικής με ειδικά προϊόντα για σύσφιξη ή ενυδάτωση..

Η μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων της μεθόδου, επιτυγχάνεται με ήπια σωματική άσκηση, yoga, Tai-chi, Tσι Κούν, και σωστό ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην καθημερινή εξέλιξη του εν λόγω σεμιναρίου.

Για επαγγελματίες υγείας, και όχι μόνο, ακολουθεί εξειδικευμένο σεμινάριο Αντιγήρανσης, Αποτοξίνωσης, και ελιξιρίων βοτάνων, και σωστής διατροφικής αγωγής.

 

 

AYURVEDA

 

Είναι ένα Oλιστικό σύστημα υγείας διεθνώς αποκαλούμενο “mother of Healing Arts.”

H oνομασία προέρχεται από την σύζευξη δύο σανσκριτικών λέξεων ayus που σημαίνει υγεία ,ζωή, και veda που σημαίνει Επιστήμη, γνώση.

Ayurveda λοιπόν, είναι η ‘Η Επιστήμη,η Γνώση της ζωής‘, που αποβλέπει, έχει σαν κύριο σκοπό την εξισορρόπηση της ενέργειας, και την απελευθέρωση από τις ασθένειες. Η απελευθέρωση από κάθε είδος ασθένεια, , εξαρτάται από την εξισορρόπηση της δικής μας Συνειδητότητας, και την προέκταση αυτής της ισορροπίας στο σώμα, καθώς Σώμα _ Νούς _Πνεύμα είναι ένα εννιαίο αδιάρηκτο σύνολο, και υπόκειται στους νόμους της ολιστικότητας.

Ο Ιπποκράτης, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της Αρχαιοελληνικής Ιατρικής, είχε εμπνευσθεί από την Αγιουβερδική διδασκαλία.

Αποτελεί επίσης το Θεμέλιο Αρχαίων Αιγυπτιακών και Θιβετανών μεθόδων θεραπείας.

Αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν ολότητα, εξετάζοντας και τα τρία επίπεδα της Υπαρξης, Σωματικό Νοητικό Ψυχικό, λαμβάνοντας υπ΄όψιν το περιβάλλον (έμψυχο_άψυχο), διατροφή, Τρόπο σκέψης, Κληρονομική Προδιάθεση.

Στόχος Υγιής τρόπος σκέψης και διαβίωσης, μακροζωϊα, πνευματική ανέλιξη.

Οι συνδιασμοί των 5 στοιχείων τα οποία αποτελουν το σώμα μας (αιθέρας, αέρας, φωτιά, νερό, Γή)διαμορφώνουν τις ποιότητες, αρχές που ελέγχουν τις σωματοπνευματικές λειτουργίες vatta, pitta, kapha.

Η ισορροπία τους, θεωρείται βασική προϋπόθεση για τέλεια υγεία.

Από την στιγμή της γέννησης συνυπάρχουν τα 3 doshas, όσο αφορά πνευματικές ιδιότητες και σωματικά χαρακτηριστικά. (Συγκεκριμένος αγιουβερδικός τύπος ή ιδιοσυγκρασία.)

Η πρόληψη παίζει βασικό ρόλο στην Ayus Ιατρική,λαμβάνοντας σαν δεδομένο ότι σε κάθε ανθρώπινο όν, υπάρχει ένας χώρος απόλυτης υγείας, στο βαθύτερο συνειδησιακό επίπεδο.

Χρησιμοποιούνται διάφορες θεραπευτικές μέθοδοι για να προσεγγίσουμε αυτή την εσωτερική πηγή αποκαθιστώντας την αρμονική ισορροπία σώματος /Πνεύματος/ψυχής (Sambita)

Υπάρχουν πολλές Ayus Θεραπείες, που βοηθούν την αυτοϊανση . Φυτοθεραπεία, Αρωματοθεραπεία, Μουσικοθεραπεία, Χρωματοθεραπεία, Δίαιτα, Yoga.

Ο άνθρωπος είναι υγιής, όταν οι λειτουργίες του σώματος, όπως μεταβολισμός, πέψη, συνοχή ιστών και οι απεκκρίσεις, βρίσκονται σε ισορροπία, και όταν η ψυχή, οι αισθήσεις και το πνεύμα, βρίσκονται σε μόνιμη κατάσταση εσωτερικής ευδαιμονίας. (sushruta 750 π.X)

 

Ελένη Λουσσή

Εναλλακτική θεραπεύτρια Νaturopath

6977336395 / 2102799684

Loussihealing2@gmail.com

http://rnren705.wixsite.com/aenaiarmonia

 

 

 

 

ΕΛΙΞΙΡΙΑ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗ

ΛΟΥΣΣΗ ΕΛΕΝΗ

Η διαδικασία της γήρανσης είναι μια εξαιρετικά πολυπαραγοντική, πολύπλοκη εξελεγκτική και όχι χρονολογική διαδικασία. Αναπόφευκτη μεν, εν τούτοις υπάρχουν τρόποι/μέθοδοι αντιμετώπισης, σημαντικής καθυστέρησης και αντιστροφής για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, με αξιοπρέπεια και συνειδητότητα

Υπάρχουν πολλές θεωρίες της γήρανσης (ελεύθερες ρίζες, ρόλος ορμονών μιτοχονδρίων, Τελομεράση, deco κ.α)

Καθένας όμως γεννιέται μ΄ένα μοναδικό γενετικό Κώδικα, με προκαθορισμένες τάσεις.

Το DNA,η γενετική μας κληρονομικότητα, έχει κατά πολύ να συμβάλλει στο πόσο γρήγορα γερνάμε και στο πόσο ισορροπημένα ζούμε. Οι επίφοβες επιδεινώσεις στις ασθένειες της γήρανσης, ήτοι μείωση των εγκεφαλικών λειτουργιών, απώλεια μνήμης, Αλτσχάιμερ, εγκεφαλικά επεισόδια κ.α. μπορούν να επιβραδυνθούν να προληφθούν και ακόμη ν΄ αντιστραφούν.

Ακολουθώντας τρόπους και «μυστικά» αντιγήρανσης, διατήρησης ευζωίας και αναζωογόνησης , υποστηρίζοντας συνήθειες διατροφής και κίνησης, που συμβάλλουν σε καλά επίπεδα φυσικής κατάστασης , μπορούμε ουσιαστικά να σταματήσουμε τις εκφυλιστικές επιρροές του χρόνου.

Θα ταξιδέψουμε λοιπόν μαζί, στον μαγικό κόσμο των ελιξιρίων, φυσικών βοτάνων και ιαμάτων, τροφών οξυγονούχων, υπερτροφών, θαυματουργών αντιοξειδωτικών, για πρόληψη και θεραπεία της πρόωρης γήρανσης, ενίσχυση του ανοσοποιητικού, μνήμης.

Αλκαλική, σατβική διατροφή αντιγήρανσης, τροφές βιταμίνες , ιχνοστοιχεία και μέταλλα, για δημιουργία και διατήρηση του κολλαγόνου και ελαστίνης, για αποκατάσταση της σφριγηλότητας.

Θα γνωρίσουμε τα μυστικά της μακροζωίας, ευζωίας, μειώνοντας το «οξειδωτικό stress», και κυρίως τρόπους διαχείρισης του άγχους, βασική αιτία των ελευθέρων ριζών οξυγόνου, ουσιαστική αλλαγή τρόπου ζωής και σκέψης, με γέλιο, αισιοδοξία, επαφή με την φύση και τον εσώτερο εαυτό μας, αγάπη, μεγαλώνοντας τον κύκλο της Αγάπης και συμπαθητικής δόνησης από το περιοριστικό «ΕΓΩ» στο «ΕΜΕΙΣ” ,θα καταφέρουμε να συμφιλιωθούμε τε τον χρόνο και να τον κάνουμε σύμμαχο, με αγάπη, αποδοχή, υπομονή και σύμπνοια.

Η διαδικασία της γήρανσης είναι εξελικτική και όχι χρονολογική.

Φυσιολογική και παθολογική γήρανση, είναι εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις.

Θα πραγματοποιήσουμε μαζί αυτό το μαγικό ταξίδι, ανακαλύπτοντας τρόπους αντιμετώπισης, καθυστέρησης και αντιστροφής της γηραντικής διαδικασίας.

Ελιξίρια αντιοξειδωτικές τροφές, οξυγονούχες, super foods, που σταματούν και αντιστρέφουν την διαδικασία της γήρανσης.

Μυστικά μακροζωίας ευζωίας,

Βότανα προσαρμογόνα που ενισχύουν την αντιοξειδωτική δράση, το ανοσοποιητικό και την lipido

Τροφές για αποκατάσταση σφριγηλότητας, διατήρησης ελαστικού ιστού, και ενεργοποίηση κολλαγόνου.

Άσκηση, κίνηση, αλλαγή τρόπου ζωής και σκέψης άνοιγμα στον κύκλο της Αγάπης, μετατόπιση από το ‘Εγώ‘ στο ’Εμείς‘ , με γέλιο, χαρά, αισιοδοξία, αποδοχή, γενναιοδωρία, δοτικότητα.

 

==========================

ΛΟΥΣΣΗ ΕΛΕΝΗ, 2102799684, 6977336395, loussihealing2@gmail.com

ιστοσελίδα http://rnren705.wixsite.com/aenaiarmonia

Κεφάλαιο 9

Φόβος της Ευτυχίας

Από το Βιβλίο Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ

 

Δεν είναι δεδομένο ότι όλα τα μέρη της ύπαρξής μας θέλουν την ευτυχία. Αν και όλοι λογικά θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, πολλοί από μας έχουμε αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εσωτερικά εμπόδια, αντίσταση, ψυχολογική αντιστροφή ή δευτερεύοντα οφέλη που μας εμποδίζουν να κάνουμε αυτό που θέλουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι ή να το αποδεχτούμε όταν είναι δυνατό. Μερικά από αυτά τα εσωτερικά εμπόδια προς την εκδήλωση ή την αποδοχή της ευτυχίας αναφέρονται παρακάτω. Αν αναγνωρίσετε οποιοδήποτε από τα παρακάτω, τότε θα θέλετε να εργαστείτε για την μεταμόρφωση παρόμοιων πεποιθήσεων και συναισθημάτων. Έχουμε αφθονία πληροφοριών για το πώς να απελευθερωθείτε και να δημιουργήσετε ευτυχία στο www.armonikizoi.com.

 

Μερικά συναισθήματα ή πεποιθήσεις που μπορεί να μας κάνουν να μην θέλουμε να αφήσουμε ένα συγκεκριμένο αρνητικό συναίσθημα

 

1. Έχουμε νιώσει έτσι (όχι ευτυχισμένοι) για πολύ καιρό και δεν γνωρίζουμε πώς θα ήταν χωρίς αυτό το συναίσθημα. Θα ήταν σαν να χάναμε ένα σημαντικό μέρος του εαυτού μας ή της ζωής μας. Έχουμε προσκολληθεί ή εθιστεί να αισθανόμαστε έτσι. Έχουμε ταυτιστεί με το ρόλο του δυστυχισμένου.

Σ’ αυτή την περίπτωση, η ευτυχία είναι άγνωστη, πράγμα που είναι πραγματικά λιγότερο επιθυμητό από τη γνωστή και οικεία δυστυχία. Δεν είμαστε σίγουροι για πώς θα ήταν και προτιμούμε αυτό που γνωρίζουμε, ακόμη κι αν είναι λιγότερο ευχάριστο.

Φοβόμαστε να είμαστε διαφορετικοί από ό,τι είμαστε. Μπορεί, επίσης, να φοβόμαστε ότι οι άλλοι δεν θα μας θέλουν ή δεν θα μας αγαπούν, αν είμαστε διαφορετικοί από αυτό που ήμασταν μέχρι τώρα. Μπορεί να φοβόμαστε ότι δεν θα μας προσέχουν, αν δεν έχουμε πια προβλήματα. Επίσης, αν οι άλλοι δεν είναι ευτυχισμένοι, τότε μπορεί να φοβόμαστε ότι δεν θα ταιριάζουμε ή δεν θα είμαστε αποδεχτοί αν διαφέρουμε απ’ αυτούς.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Σκοπεύω να είμαι ο ίδιος άνθρωπος μέχρι να αφήσω αυτό το σώμα;
• Είναι η γνωστή πραγματικότητά μου πραγματικά καλύτερη από την άγνωστη κατάσταση ευτυχίας;
• Θέλω πραγματικά να περιορίσω την ευτυχία μου επειδή οι άλλοι το κάνουν;
• Βοηθώ τους άλλους περιορίζοντας την ευτυχία μου, όταν εκείνοι περιορίζουν τη δική τους;
• Τι επιλέγω;
• Πρέπει να ριψοκινδυνέψω να είμαι ευτυχισμένος;

 

2. Πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε κάποια αρνητικά συναισθήματα, πιθανώς θυμό, κατάθλιψη, αδικία ή πόνο, για να προστατευτούμε από τους άλλους. Μπορεί να φοβόμαστε ότι οι άλλοι θέλουν να μας βλάψουν και ότι χρειαζόμαστε τα αρνητικά συναισθήματα για να προστατευτούμε απ’ αυτούς. Μπορεί να πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε τα αρνητικά συναισθήματα για να πάρουμε αυτό που θέλουμε από τους άλλους. Σ’ αυτή την περίπτωση, τα αρνητικά μας συναισθήματα είναι τα «στρατηγικά όπλα» μας στην προσπάθειά μας να πάρουμε αυτό που θέλουμε και να «προστατεύσουμε» τον εαυτό μας και τις ανάγκες μας από τους άλλους.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θέλω οι άνθρωποι να κάνουν πράγματα για μένα, λόγω των αρνητικών συναισθημάτων μου;
• Θέλω οι άνθρωποι να κάνουν πράγματα για μένα, επειδή φοβούνται τα αρνητικά συναισθήματά μου;
• Θα μπορούσα να μάθω να εκφράζω τις ανάγκες μου με Εγώ-μηνύματα, χωρίς κριτική και παράπονα;
• Θα ήθελα οι άλλοι να χρησιμοποιούν τα αρνητικά συναισθήματά τους για να προσπαθήσουν να με ελέγξουν;
• Κι αν εξέφραζα τις ανάγκες μου χωρίς αρνητικά συναισθήματα;
• Κι αν ήμουν ευτυχισμένος, οτιδήποτε κι αν κάνουν ή δεν κάνουν οι άλλοι;
• Κι αν ανακάλυπτα πως δεν χρειάζομαι πραγματικά κάτι από τους άλλους;
• Κι αν ένιωθα ασφάλεια και αξία μέσα μου;

 

3. Μπορεί να έχουμε τη συνήθεια να χρησιμοποιούμε τα αρνητικά συναισθήματά μας, όπως θυμό, κατάθλιψη και δυσφορία, ως δύναμη ή έλεγχο πάνω στους άλλους.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θέλω πραγματικά να ελέγχω τους άλλους με τα αρνητικά μου συναισθήματα;
• Θα ήθελα οι άλλοι να προσπαθούν να με ελέγξουν με τα αρνητικά τους συναισθήματα;
• Χρειάζομαι πραγματικά κάτι από τους άλλους;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος χωρίς αυτό που αναζητώ από τους άλλους;
• Κι αν βίωνα την εσωτερική μου πληρότητα;

 

4. Μια κοινή πεποίθηση για πολλούς είναι πως, αν δεν έχουμε προβλήματα και είμαστε ευτυχισμένοι, μπορεί να χάσουμε την προσοχή των άλλων. Φοβόμαστε ότι δεν έχουμε κάτι άλλο αρκετά ενδιαφέρον για να μας προσέχουν οι άλλοι. Νιώθουμε ότι χρειάζεται να έχουμε προβλήματα και να μην είμαστε ευτυχισμένοι. Μερικές φορές ανταγωνιζόμαστε με τους άλλους για το ποιος έχει τα περισσότερα προβλήματα. Μπορεί να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι, αν δεν έχουμε προβλήματα, θα είμαστε μόνοι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θέλω πραγματικά να με προσέχουν οι άλλοι λόγω των προβλημάτων μου και όχι λόγω αυτού που είμαι;
• Είναι αλήθεια ότι δεν θα είμαι ενδιαφέρων και δεν θα με προσέχουν, αν δεν έχω προβλήματα;
• Προτιμώ να είμαι με ανθρώπους επειδή έχουν προβλήματα ή το βρίσκω κουραστικό;
• Τι είναι καλύτερο, να είμαι ευτυχισμένος ή να έχω την προσοχή των άλλων επειδή δεν είμαι ευτυχισμένος;
• Κι αν ένιωθα την εσωτερική μου αξία όπως είμαι;

 

5. Μπορεί να πιστεύουμε πως θα χάσουμε την αξία μας, αν δεν νιώθουμε ότι είμαστε θύματα των άλλων και της ζωής. Μπορεί να έχουμε συνηθίσει να νιώθουμε θύματα ή «δίκαιο θυμό» για να βιώσουμε αισθήματα καλοσύνης, δικαιοσύνης ή αξίας. Η πεποίθηση εδώ είναι ότι το θύμα είναι ο καλός και ο θύτης είναι ο κακός κι έτσι αναζητούμε να βρούμε λόγους να είμαστε θύματα. Φυσικά, το θύμα δεν μπορεί να αισθάνεται ευτυχία. Χρειάζεται να νιώθουμε άσχημα για να νιώσουμε ότι «αξίζουμε». Υπάρχει, επίσης, η πεποίθηση ότι ο θυμωμένος έχει δίκιο. Επομένως, όταν παίζουμε το ρόλο του θυμωμένου θύματος, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι και «αξίζουμε» και έχουμε «δίκιο».

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θέλω πραγματικά να βρω την αξία μου μέσα από το ρόλο του θύματος ή του θυμωμένου;
• Θα ήθελα οι άλλοι να το κάνουν αυτό σε μένα – να με χρησιμοποιούν για να μπορούν να νιώθουν θύματα ή θυμωμένοι;
• Έχω εμπειρία από άλλους που το έκαναν σε μένα; Μου άρεσε;
• Το έχω κάνει σε άλλους; Τους άρεσε;
• Κι αν μπορούσα να νιώθω την αξία μου ακόμη κι όταν δεν είμαι το θύμα;
• Κι αν η αξία μου είναι αμετάβλητο γεγονός της εσώτερης ύπαρξής μου και δεν υπάρχει τίποτα που να χρειάζεται να κάνω για να «αξίζω» ή να «έχω δίκιο»;
• Κι αν συνειδητοποιούσα ότι είμαι ο μοναδικός δημιουργός της πραγματικότητάς μου και ότι είναι αδύνατο να αδικηθώ από κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό μου;
• Κι αν δεν χρησιμοποιούσα πια το θυμό σε μια προσπάθεια να αποδείξω ότι έχω δίκιο;

 

6. Μπορεί, επίσης, να θέλουμε να κρατηθούμε από αρνητικά συναισθήματα για να έχουμε τους άλλους να αισθάνονται ένοχοι ή υπεύθυνοι για την πραγματικότητά μας. Φοβόμαστε ότι θα χάσουμε τον έλεγχο πάνω τους. Μπορεί να χρησιμοποιούμε το θυμό γι’ αυτό το σκοπό και, προφανώς, είναι δύσκολο να είμαστε ταυτόχρονα θυμωμένοι και ευτυχισμένοι. Χρειαζόμαστε να τους κρατάμε στο ρόλο του ένοχου, επειδή πιστεύουμε ότι κάποιος πρέπει να φταίει για το γεγονός ότι δεν νιώθουμε καλά ή δεν έχουμε πραγματοποιήσει τη ζωή που θέλουμε. Προτιμούμε να είναι οι άλλοι υπεύθυνοι για την πραγματικότητά μας και όχι εμείς.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θέλω πραγματικά να τιμωρήσω έτσι τους άλλους για κάτι που δεν έχουν ευθύνη;
• Θα ήθελα οι άλλοι να το κάνουν σε μένα;
• Πώς ένιωσα όταν οι άλλοι προσπάθησαν να με κάνουν να νιώσω ένοχος για την πραγματικότητά τους;
• Αξίζει να δημιουργώ μια συνεχή κατάσταση δυστυχίας, για να κάνω τους άλλους να νιώθουν ένοχοι; Ποιος υποφέρει περισσότερο από αυτή την τακτική;
• Κι αν συνεχίσω να παίζω αυτό το παιχνίδι και οι άλλοι πάψουν να νιώθουν ένοχοι; Για πόσο χρόνο θα το συνεχίζω;
• Τι είναι καλύτερο, να είμαι ευτυχισμένος ή να κάνω τους άλλους να νιώθουν ένοχοι ή υπεύθυνοι;
• Τι επιλέγω;

 

7. Μπορεί, επίσης, να προτιμούμε να διατηρούμε αρνητικά συναισθήματα σαν δικαιολογία για να μην πάρουμε την ευθύνη για τη ζωή μας. Μπορεί να φοβόμαστε ότι δεν είμαστε ικανοί να χειριστούμε τη ζωή μόνοι μας. Μπορεί υποσυνείδητα να προτιμούμε να είμαστε δυστυχισμένοι και ίσως σε κατάθλιψη ή κάποια άλλη κατάσταση «ασθένειας» παρά να προσπαθήσουμε να βγούμε στη ζωή. Η μη προσπάθεια σημαίνει μη αποτυχία. Επομένως, βρίσκουμε άλλους για να πάρουν την ευθύνη της ζωής μας και διατηρούμε μια κατάσταση, όπου να μην είμαστε καλά για να «δουλέψει» αυτό.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Είμαι πραγματικά τόσο ανίκανος ώστε να αξίζει να διατηρώ μια αρνητική νοητική κατάσταση για να μην πάρω την ευθύνη της ζωής μου;
• Αξίζει να διατηρώ μια αρνητική κατάσταση ώστε να μην πρέπει να αντιμετωπίσω τη ζωή;
• Τι μπορεί να είναι τόσο δύσκολο στο χτίσιμο μιας ζωής, όταν 6,5 δισεκατομμύρια άλλες ψυχές, εκ των οποίων πολλά εκατομμύρια είναι λιγότερο έξυπνοι και ικανοί από μένα, μπορούν να το κάνουν;
• Κι αν δεν πειράζει να κάνω λάθη; Κι αν τα λάθη είναι μέρος της διαδικασίας μάθησης;
• Τι επιλέγω, να είμαι ευτυχισμένος ή να με φροντίζουν οι άλλοι;

 

8. Μερικοί πιστεύουμε ότι, για να είμαστε καλοί άνθρωποι, πρέπει να αισθανόμαστε ενοχή για ό,τι έχουμε κάνει. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε να αισθανόμαστε εντάξει. Η ιδέα είναι ότι ο καλός άνθρωπος πρέπει να νιώθει ενοχή και επομένως να είναι δυστυχισμένος. Όταν πιστεύουμε ότι είμαστε ένοχοι, πιστεύουμε ότι δεν θα έπρεπε να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να είναι ευτυχισμένος. Θέλουμε υποσυνείδητα να τιμωρήσουμε τον εαυτό μας και αρνούμαστε να επιλέξουμε την ευτυχία. Αν δεν νιώθουμε ενοχή, θα νιώθουμε ενοχή για το γεγονός ότι δεν νιώθουμε ενοχή. Όταν είμαστε στο ρόλο του ένοχου, γινόμαστε ειδικοί στο να βρίσκουμε αιτίες να νιώθουμε ενοχή, μερικές από τις οποίες είναι πραγματικά εφευρετικές και ανόητες. Όποιος είναι προγραμματισμένος με συναισθήματα ενοχής θα υπονομεύει την ευτυχία του.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Είμαι πραγματικά ένοχος; Είμαι πραγματικά τόσο κακός άνθρωπος που δεν αξίζω την ευτυχία;
• Ποιος το καθορίζει; Ποιος αποφασίζει;
• Είναι η αγάπη του Θεού με ή χωρίς όρους;
• Αν ο Θεός είναι αγάπη και με αγαπά χωρίς όρους, τότε γιατί κρατάω αυτά τα συναισθήματα ενοχής και εμποδίζω την ευτυχία μου;
• Υπάρχει πραγματικά κάποια πράξη μου που μπορεί να με απομακρύνει από τη χάρη και την αγάπη του Θεού;
• Τι θα γινόταν αν συγχωρούσα και αγαπούσα τον εαυτό μου όπως είμαι;
• Γιατί ο Χριστός λέει να αγαπάμε τους άλλους όπως αγαπάμε τον εαυτό μας; Μήπως εννοεί να αγαπάμε και τον εαυτό μας;
• Γιατί μας ζητά να συγχωρούμε τους άλλους χωρίς όρια; Μήπως εννοεί και τον εαυτό μας ή μόνο τους άλλους και όχι τον εαυτό μας;
• Μπορώ πραγματικά να δημιουργήσω την πραγματικότητα κάποιου άλλου; Μπορώ να υπερβώ τους νόμους του κάρμα και της έλξης και να δημιουργήσω την πραγματικότητα κάποιου άλλου;
• Ποιος είναι ο κίνδυνος αν συγχωρήσω τον εαυτό μου;
• Έχω συγχωρήσει τους άλλους για το ίδιο πράγμα που δεν συγχωρώ τον εαυτό μου;
• Κι αν συγχωρούσα τους άλλους και τον εαυτό μου και αγαπούσα τους άλλους και τον εαυτό μου και αποφάσιζα να αποδεχτώ μια ζωή υγείας, ευτυχίας, αγάπης και αφθονίας;
• Δεν είμαι παιδί του Θεού;
• Δεν είμαι μια προέκταση της θεϊκής συνειδητότητας εδώ στη φυσική διάσταση;
• Δεν είναι το κέντρο της ύπαρξής μου αγνό και αθώο, ακριβώς όπως δημιουργήθηκε;

 

9. Μετά υπάρχει, επίσης, το πρόβλημα του φόβου της ίδιας της ευτυχίας. Φοβόμαστε ότι, αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να νιώθει πραγματικά ευτυχισμένος, τότε κάτι κακό θα συμβεί. Πιστεύουμε ότι κάθε ευχάριστο ή ευτυχισμένο γεγονός ή κατάσταση πρέπει να ακολουθείται από κάτι δυσάρεστο ή οδυνηρό. Γι’ αυτό λέμε «χτύπα ξύλο», ώστε το «κακό μάτι» να μην αλλάξει τα πράγματα προς το χειρότερο. Ακόμη φοβόμαστε ότι, αν είμαστε ευτυχισμένοι, οι άλλοι δεν θα μας δίνουν πολλή προσοχή. Ότι θα χάσουμε την αξία μας, αν δεν είμαστε θύματα. Μπορεί να φοβόμαστε ότι οι άλλοι θα ζηλέψουν την ευτυχία μας κι έτσι προτιμούμε να περιορίσουμε την ευτυχία ή την επιτυχία μας για να κρατήσουμε την «αγάπη» τους.

 

Μπορεί, επίσης, να φοβόμαστε ότι οι άλλοι θα μας θεωρήσουν επιπόλαιους ή ανόητους, αν είμαστε ευτυχισμένοι. Λίγοι πιστεύουν ότι η ευτυχία είναι πνευματική ιδιότητα, καθώς οι περισσότεροι θεωρούν τα βάσανα και τον πόνο πιο πνευματικά. Σπάνια ακούμε ότι η ευτυχία είναι πνευματική αρετή και ότι η δυστυχία είναι έλλειψη πίστης. Μπορεί ακόμη να πιστεύουμε ότι η ευτυχία δεν είναι φυσική κατάσταση, αλλά κάτι που χρειάζεται σκληρή δουλειά για να επιτευχθεί.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Είναι η συνειδητή ευτυχία αδύνατη;
• Ποιος λέει ότι δεν μπορούμε να είμαστε συνειδητά ευτυχισμένοι;
• Χρειάζεται να συμβεί κάτι δύσκολο μετά από κάτι ευχάριστο; Είναι αυτό οικουμενικός νόμος;
• Συμβαίνει πάντοτε;
• Θα πρέπει να περιορίσω την ευτυχία μου ώστε να μην απογοητευτώ, αν τα πράγματα αλλάξουν;
• Θα πρέπει να περιορίσω την ευτυχία μου ώστε οι άλλοι να μην ζηλεύουν;
• Θα πρέπει να περιορίσω την ευτυχία μου ώστε οι άλλοι να με προσέχουν;
• Ποιο είναι το αποτέλεσμα της πνευματικής πίστης στην εξέλιξη, η ευτυχία ή ο πόνος;
• Είναι η ευτυχία πνευματική αρετή;
• Είναι οι σοφοί άνθρωποι πιο ευτυχισμένοι ή πιο λυπημένοι από τους άλλους;
• Αν ήμουν ο δημιουργός αυτού του κόσμου και όλων των ανθρώπων, θα ήθελα τα δημιουργήματά μου να είναι ευτυχισμένα ή λυπημένα;
• Ο Θεός με θέλει ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο; Γιατί;
• Έχω το θάρρος να επιλέξω την ευτυχία αντί για τον πόνο, την ενοχή και το φόβο;
• Τι επιλέγω;

 

10. Για να νιώθουμε ευτυχισμένοι πρέπει, επίσης, να νιώθουμε την αξία μας. Για κάποιους ανθρώπους αυτό σημαίνει ότι είναι εγωιστές και όχι καλοί ή αγνοί. Φοβούνται ότι η αυτοπαραδοχή είναι λάθος και μια μορφή εγωιστικής συμπεριφοράς. Πιστεύουν, επίσης, ότι δεν αξίζουν την ευτυχία. Μπορεί ακόμη και να φοβούνται τη δύναμη που πηγάζει από το να αισθάνονται καλοί και ευτυχισμένοι. Μπορεί να αισθανόμαστε ότι δεν αξίζουμε για κάποιον από τους ακόλουθους λόγους.

 

Δεν αξίζω (δεν είμαι αρκετά καλός) να είμαι ευτυχισμένος.

Επειδή όταν ήμουν παιδί…. (επιλέξτε κάποια από τα ακόλουθα)

1. Οι γονείς μου δεν με αγαπούσαν…
2. Δεν με πρόσεχαν…
3. Δεν ήμουν καλός μαθητής…
4. Με απέρριψαν…
5. Μου είπαν ότι ήμουν κακό παιδί…
6. Με εγκατέλειψαν…
7. Δεν ικανοποιούσαν τις ανάγκες μου…
8. Οι γονείς μου χώρισαν…
9. Οι γονείς μου (ή ένας γονιός μου) πέθαναν…
10. Με κακοποιούσαν…

• Με σύγκριναν με άλλους…

12. Δεν ικανοποίησα τους γονείς μου…

 

Πολλοί, από αυτούς που έχουν αυτές τις εμπειρίες, φθάνουν στο συμπέρασμα ότι «Δεν είμαι καλός και δεν αξίζω την ευτυχία (υγεία, αρμονικές σχέσεις, αφθονία)».

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Ποιος αξίζει να είναι ευτυχισμένος;
• Ποιος δεν αξίζει την ευτυχία; Οποιοσδήποτε; Γιατί;
• Τι χρειάζεται να κάνει ή να μην κάνει κάποιος για να αξίζει την ευτυχία;
• Τι έχουν να κάνουν η συμπεριφορά των γονιών μου ή τα προβλήματα με την αξία μου;
• Έχει η αξία μου σχέση με το ποιος είμαι ή με το τι λένε και κάνουν οι άλλοι;
• Είναι οι γονείς μου πραγματικά γονείς μου ή αδελφές ψυχές στη διαδικασία της εξέλιξης, με τις οποίες έχουμε συμφωνήσει να παίξουμε αυτούς τους ρόλους;
• Αξίζω να είμαι ευτυχισμένος; Γιατί;

 

Όπως μπορούμε να δούμε, υπάρχουν διάφοροι λόγοι που αντιστεκόμαστε υποσυνείδητα στην ευτυχία. Μερικοί είναι ισχυρά παγιωμένοι στο υποσυνείδητό μας και φοβόμαστε να τους αφήσουμε και να νιώσουμε αρκετά ασφαλείς, ώστε να αποδεχτούμε την ευτυχία σαν μια σωστή ανταπόκριση σε όλες τις συγκεκριμένες καταστάσεις της ζωής. Θα ερευνήσουμε αυτό το θέμα καθώς προχωράμε.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Επιλέγω να είμαι ευτυχισμένος; Γιατί;
• Υπάρχουν κάποια μέρη του εαυτού μου που αντιστέκονται στην ευτυχία;
• Ποια μέρη αντιστέκονται; Γιατί; Τι κερδίζουν;
• Ποια είναι τα οφέλη από την επιλογή της ευτυχίας αντί για τις προαναφερθείσες μορφές αντίστασης;
• Αξίζει πραγματικά κάποια από τις παραπάνω μορφές αντίστασης να περιορίσει την ευτυχία μου;
• Τι θέλω να εξηγήσω σ’ αυτά τα μέρη του εαυτού μου που αντιστέκονται στην ευτυχία;
• Τι χρειάζονται τα μέρη του εαυτού μου που αντιστέκονται στην ευτυχία για να νιώσουν ασφαλή να επιλέξουν την ευτυχία;
• Τι θα συνέβαινε αν άφηνα όλες τις αντιστάσεις και το φόβο και ζούσα με χαρά την παρούσα στιγμή;
• Είναι ασφαλές;
• Είναι σωστό να το κάνω;
• Υπάρχει κάποιος λόγος να μην το κάνω;
• Υπάρχει κάποιος λόγος που κάποιο μέρος του εαυτού μου δεν θέλει να το κάνω;
• Άρα, τι επιλέγω – ευτυχία ή τα προαναφερθέντα παιχνίδια;

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό σχετικά με την Αγάπη προς τους Άλλους

Ο καθένας επιλέγει ένα από τα πιο κάτω θέματα για να εργαστεί πάνω σε αυτό. Καθίστε σε ζευγάρια. Ο «Α» ρωτάει τον «Β» τις ερωτήσεις που αφορούν το θέμα με το οποίο ο «Β» θέλει να εργαστεί. Ο «Β» προσπαθεί να απαντήσει τις ερωτήσεις με ειλικρίνεια και απλότητα σαν να μιλάει σε ένα παιδί που δεν έχει διαμορφώσει γνώμες και αντιλήψεις, που θέλει πραγματικά να καταλάβει. Όταν τελειώσετε αλλάξτε ρόλους και ο «Β» ρωτάει τον «Α». Μην παρασύρεστε σε άλλες συζητήσεις. Απλώς ρωτήστε και απαντήστε τις ερωτήσεις.
Τα υπόλοιπα θέματα μπορείτε να τα απαντήσετε γραπτά στο σπίτι σας.

1. Δεν είμαι αξιαγάπητος, είμαι ελαττωματικός. Δεν αξίζω αγάπη όπως είμαι. Αν με γνωρίσουν καλά, δεν θα με αγαπούν. Δεν με αγαπάει κανείς όπως είμαι και όπως χρειάζομαι.
Ερωτήσεις για προβληματισμό:
➢ Γιατί δεν είμαι αξιαγάπητος; Ποιος το αποφασίζει; Πώς έφθασα σ’ αυτό το συμπέρασμα;
➢ Τι από μένα ακριβώς δεν είναι αξιαγάπητο;
➢ Τι θα δει ο άλλος, όταν έρθει πιο κοντά μου, που θα τον κάνει να μη με αγαπά πια;
➢ Είμαι αξιαγάπητος στον εαυτό μου;
➢ Οι άλλοι μού είναι αξιαγάπητοι;
➢ Ο Θεός με αγαπά όπως είμαι; Αν ναι, γιατί;
➢ Ο Χριστός ή ο Σωκράτης θα με αγαπούσαν όπως είμαι; Αν ναι, γιατί;
➢ Θέλω να αγαπήσω τους άλλους όπως είναι;

2. Πρέπει να κάνω αυτό που θέλουν οι άλλοι (να συμφωνώ μαζί τους, να τους ικανοποιώ) για να με αγαπούν. Δεν μπορώ να είμαι ο εαυτός μου, όταν ο άλλος θέλει κάτι άλλο από αυτό που θέλω εγώ. Φοβάμαι την καταπίεση.
Ερωτήσεις για προβληματισμό:
➢ Θέλω το είδος της αγάπης που εξαρτάται από το να συμφωνώ με τους άλλους; Είναι αυτό αγάπη;
➢ Θέλω το είδος της αγάπης που εξαρτάται από το να κάνω αυτό που οι άλλοι θέλουν, ακόμη κι όταν δεν το θέλω; Είναι αυτό αγάπη;
➢ Αγαπώ τους άλλους, όταν δεν συμφωνούν μαζί μου ή όταν δεν κάνουν αυτό που τους ζητώ;
➢ Μπορώ να αγαπώ τους άλλους, όταν διαφωνούν ή δεν κάνουν αυτό που τους ζητώ;
➢ Είμαι πρόθυμος να είμαι ο εαυτός μου και να ριψοκινδυνέψω να μην με «αγαπούν» μ’ αυτό τον τρόπο;
➢ Είμαι πρόθυμος να αποδεχτώ να με αγαπούν γι’ αυτό που είμαι παρά γι’ αυτό που οι άλλοι θέλουν να είμαι;
➢ Θέλω να αγαπήσω τους άλλους όπως είναι;

3. Με έχουν αδικήσει. Είμαι το θύμα – και αυτοί είναι οι θύτες. Οι άλλοι δεν είναι εντάξει και δεν αξίζουν την αγάπη μου. Η αγάπη φέρνει πόνο και απογοήτευση. Αν αγαπώ θα πληγωθώ.
Ερωτήσεις για προβληματισμό:
➢ Θέλω πραγματικά να πιστεύω ότι είμαι το θύμα και οι άλλοι είναι υπεύθυνοι που δεν νιώθω καλά;
➢ Πώς μπορούν οι άλλοι να δημιουργήσουν το πώς νιώθω; Ελέγχουν εκείνοι το νου μου;
➢ Εγώ ή οι άλλοι δημιουργούν αυτό που αισθάνομαι;
➢ Γιατί επιτρέπω στους άλλους να κάνουν σε μένα πράγματα που δεν θέλω;
➢ Ήταν ποτέ η αγάπη η πραγματική αιτία που ένιωσα πόνο ή ήταν κάποια προσκόλληση ή ανικανοποίητη ανάγκη που μου προκάλεσε πόνο;
➢ Μπορεί η αγάπη να προκαλέσει πόνο;
➢ Θέλω να ελέγχομαι από τον πόνο του παρελθόντος; Μήπως αυτό σημαίνει ότι επιλέγω να μην ξανά αγαπήσω; Είναι αυτή μια συνειδητή απόφαση;
➢ Θέλω να αγαπήσω τον άλλον όπως είναι;

4. Εφόσον δεν έχω βιώσει αγάπη, δεν μπορώ να αγαπώ.
Ερωτήσεις για προβληματισμό:
➢ Πώς γνωρίζω ότι δεν μπορώ να αγαπώ επειδή δεν έχω πάρει αγάπη; Ποιος έκανε αυτό το νόμο;
➢ Αν είμαι αγάπη στο κέντρο της ύπαρξής μου, γιατί δεν μπορώ να αγαπώ;
➢ Αν οι σκύλοι και οι γάτες γνωρίζουν πώς να αγαπούν, ακόμη κι όταν δεν τους φέρονται καλά, είναι δυνατόν να μην το γνωρίζω εγώ;
➢ Είμαι περιορισμένος να δίνω μόνον ό,τι έχω πάρει;
➢ Μπορώ να δώσω κάτι που δεν έχω πάρει από έξω, αν το έχω από μέσα μου;
➢ Επιλέγω να αγαπώ, παρόλο που δεν είμαι ικανοποιημένος από την αγάπη που έχω πάρει;
➢ Έχω αγαπήσει άλλους όπως χρειάζονται από μένα;
➢ Αν ρωτούσαμε εκείνους που πιστεύουμε ότι δεν μας αγαπούν, θα συμφωνούσαν ότι δεν μας αγαπούν ή θα έλεγαν ότι μας αγαπούν;
➢ Ο Θεός με αγαπά; Αν ναι, μετράει αυτό τόσο, ώστε να νιώθω ότι έχω πάρει αγάπη για να μπορώ να αγαπώ τους άλλους;
➢ Θέλω να αγαπήσω τον άλλον όπως είναι;

5. Φοβάμαι την απόρριψη. Φοβάμαι την εγκατάλειψη. Η αγάπη είναι αδυναμία και με βάζει σε κίνδυνο. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Ερωτήσεις για προβληματισμό:
➢ Τι θα συμβεί που δεν θα μπορώ να ξεπεράσω, αν ο άλλος με απορρίψει ή με εγκαταλείψει;
➢ Έχω βιώσει απόρριψη στο παρελθόν; Έχω επιβιώσει;
➢ Θα επιβιώσω στο μέλλον, αν συναντήσω απόρριψη;
➢ Έχω νιώσει εγκατάλειψη στο παρελθόν; Έχω επιβιώσει;
➢ Θα επιβιώσω στο μέλλον, αν συναντήσω εγκατάλειψη;
➢ Είναι καλύτερα να αποφεύγω την αγάπη ή να ρισκάρω να αγαπώ ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί;
➢ Η απόρριψη με πληγώνει επειδή αγαπώ ή επειδή χρειάζομαι αποδοχή;
➢ Η εγκατάλειψη με πληγώνει επειδή αγαπώ ή επειδή πιστεύω ότι χρειάζομαι τον άλλον;
➢ Μπορεί ποτέ η αγάπη να προκαλέσει πραγματικά πόνο;
➢ Τι επιλέγω να κάνω, να αγαπώ ή να φοβάμαι την απόρριψη ή την εγκατάλειψη ή την καταπίεση;
➢ Μπορώ να αγαπώ, χωρίς να χρειάζομαι οτιδήποτε από τον άλλον;
➢ Επιλέγω να αγαπώ, χωρίς να χρειάζομαι οτιδήποτε από τον άλλον;

6. Είμαι ανώτερος από τους άλλους. Είμαι κατώτερος από τους άλλους.
Ερωτήσεις για προβληματισμό:
➢ Μπορώ να αξίζω περισσότερο από κάποιον άλλο;
➢ Μπορώ να αξίζω λιγότερο από κάποιον;
➢ Μπορεί κάποιος να αξίζει περισσότερο από μένα;
➢ Πώς αποφασίστηκε αυτό και ποιος το αποφασίζει;
➢ Πώς μετριέται η αξία; Μπορώ να έχω μια αξιολόγηση;
➢ Δεν είναι αυτό παιδιάστικο και γελοίο;
➢ Θέλω να αγαπήσω τον άλλον όπως είναι;
➢ Θέλω να νιώθω τη αγάπη του άλλου όπως είμαι;
➢ Θέλω να νιώθω τη αγάπη του άλλου όπως είναι ο άλλος;

ΤΩΡΑ ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΜΕ ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΠΙΟ ΣΤΑΘΕΡΑ.

Κεφάλαιο 11

Από το βιβλίο Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ.

Ο Φόβος να Νιώσουμε Ασφάλεια, Ηρεμία και να Αφεθούμε

 

Το υποσυνείδητό μας έχει εκπαιδευτεί να είναι σε συνεχή κατάσταση επαγρύπνησης και να παρατηρεί οτιδήποτε μπορεί να αποτελεί κάποια μορφή κινδύνου. Σαρώνει από κοντά όλες τις όψεις της ζωής μας, συμπεριλαμβάνοντας και τη ζωή των αγαπημένων μας, ψάχνοντας για κάτι που θα μπορούσε να πάει στραβά και να καταλήξει σε κάποια μορφή κινδύνου ή πόνου. Με άλλα λόγια, φοβόμαστε να νιώσουμε ασφάλεια ή ηρεμία.

 

Φοβόμαστε ότι, αν νιώθουμε ήρεμοι και συμπεραίνουμε ότι όλα είναι καλά, ή ακόμη καλύτερα ότι όλα θα είναι πάντοτε εντάξει, τότε μπορεί να μην είμαστε σε κατάσταση συναγερμού, που σ’ αυτή την περίπτωση σημαίνει φόβου και άγχους, ώστε να προλάβουμε τον πόνο για μας και τους αγαπημένους μας. Φοβόμαστε να αφήσουμε το φόβο και το άγχος και προτιμούμε να είμαστε σε εγρήγορση για πιθανούς κινδύνους.

 

Το να ζούμε με άγχος και φόβο είναι προφανώς ένα εμπόδιο στο να τολμήσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Έχουμε συζητήσει ήδη τις λύσεις για το φόβο γενικά. Ας κοιτάξουμε τώρα το «φόβο να νιώσουμε ασφαλείς».

 

Έχουμε τη λανθασμένη πεποίθηση ότι ο φόβος, το άγχος ή η ανησυχία με κάποιο τρόπο μάς προστατεύουν. Ισχύει το αντίθετο. Σαν δημιουργοί, υλοποιούμε καθετί για το οποίο έχουμε δυνατά συναισθήματα. Στην πραγματικότητα αυξάνουμε την πιθανότητα να συναντήσουμε κάτι, όταν το φοβόμαστε.

 

Η εσωτερική ασφάλεια είναι το κλειδί προς την υγεία, την ευτυχία, την ηρεμία, την αγάπη και όλες τις αρετές. Όταν δεν νιώθουμε ασφαλείς (συνήθως επειδή έχουμε λανθασμένες πεποιθήσεις και αρνητικές κυτταρικές μνήμες), λειτουργούν οι αμυντικοί μηχανισμοί μας που εμποδίζουν την υγεία, την ευτυχία, την αρμονία, τις σχέσεις και ακόμα την αφθονία μας.

 

Συνεπώς δεν βιώνουμε και δεν εκφράζουμε την αληθινή άτρωτη πνευματική μας φύση. Αποσυντονιζόμαστε από το λόγο ύπαρξής μας, που είναι να εκφράσουμε την εσωτερική μας ομορφιά, αγάπη, ηρεμία και ευτυχία.

O φόβος, στην κυριολεξία, γεννιέται από την άγνοιά μας για την αληθινή μας φύση, που στη συνέχεια μάς κάνει να ταυτιζόμαστε αποκλειστικά με το σώμα και την προσωπικότητά μας. Aφού πιστεύουμε ότι είμαστε μόνο αυτό το σώμα και αυτή η προσωπικότητα είναι φυσικό να φοβόμαστε, γιατί ξέρουμε ότι αυτά είναι θνητά και ευάλωτα.

 

Και τότε, από το φόβο μας, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε την ψευδαίσθηση της ασφάλειας με ανθρώπους, χρήματα, αντικείμενα, καθώς επίσης με επαγγελματική και κοινωνική θέση. Tότε, βιώνουμε τη δεύτερη βαθμίδα του φόβου, ότι δεν θα μπορέσουμε να τα διατηρήσουμε όλα αυτά.

 

Μερικές πεποιθήσεις που μας κάνουν να επιλέγουμε υποσυνείδητα μια κατάσταση ανησυχίας και άγχους είναι:

 

1. Κινδυνεύω από … (ανθρώπους, ζώα, μικρόβια, κρύο, ζέστη, φαντάσματα, σκοτάδι.)

 

2. Θα με απορρίψουν και τότε δεν θα αξίζω, δεν θα με θέλουν, θα είμαι μόνος και δεν θα είμαι ασφαλής.

 

3. Ο θάνατος είναι το τέλος της ύπαρξής μου.

 

4. Κινδυνεύω να χάσω τους σημαντικούς για μένα ανθρώπους.

 

5. Κινδυνεύω αν χάσω οτιδήποτε είναι σημαντικό για μένα.

 

6. Είμαι αδύναμος, ανίκανος να αντιμετωπίζω δυσκολίες.

 

7. Ζω σε έναν επικίνδυνο και εχθρικό κόσμο.

 

8. Είμαι ένοχος και θα τιμωρηθώ.

 

9. Δεν υπάρχει Θεός ούτε δικαιοσύνη ούτε προστασία.

 

10. Είμαι θύμα των δυνάμεων γύρω μου.

 

11. Οι άλλοι δημιουργούν την πραγματικότητά μου.

 

12. Δεν είμαι ικανός να προστατεύω τον εαυτό μου σ’ αυτό τον κόσμο.

 

13. Δεν θα αντέξω αν συμβεί κάτι δύσκολο.

 

14. Είμαι μόνο το σώμα και κινδυνεύω.

 

15. Δεν έχω αρκετά χρήματα για να νιώθω ασφαλής.

 

Ο φόβος, το άγχος και η ανησυχία καταστρέφουν σταδιακά το νευρικό, ενδοκρινικό και ανοσοποιητικό σύστημά μας και στη συνέχεια όλα τα άλλα συστήματα. Τα κύτταρά μας λειτουργούν σε κατάσταση άμυνας και δεν αυτοθεραπεύονται ή αυτοδιορθώνονται όπως θα έπρεπε. Υποφέρουμε σωματικά και συναισθηματικά.

 

Αυτά τα λανθασμένα συναισθήματα φόβου, άγχους και ανησυχίας επιβαρύνουν, επίσης, τις σχέσεις μας και μας κάνουν να συγκρουόμαστε με τους άλλους πολύ πιο συχνά και έντονα. Επίσης είναι επιζήμια για την οικονομική μας κατάσταση, καθώς δημιουργούμε αυτό που φοβόμαστε. Προφανώς ο φόβος να νιώσουμε ασφαλείς και να αφεθούμε είναι βασικό εμπόδιο στην ευτυχία μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Κι αν εγώ και οι αγαπημένοι μου είμαστε στην πραγματικότητα ασφαλείς;
• Κι αν ο φόβος, η ανησυχία και το άγχος είναι χάσιμο χρόνου;
• Πώς ο φόβος, η ανησυχία και το άγχος θα λύσουν τα προβλήματά μου ή θα βελτιώσουν τη ζωή μου;
• Τι θα συμβεί, αν εμπιστευτώ τη ζωή και χαλαρώσω και επιτρέψω να εξελιχθούν τα πράγματα όπως είναι;
• Κι αν έχω την εσωτερική δύναμη να αντιμετωπίσω οτιδήποτε συμβαίνει;
• Είναι ασφαλές να νιώθω ηρεμία;
• Είναι ασφαλές και σωστό να νιώθω ασφαλής ακόμη και σε καταστάσεις κρίσης;
• Γιατί είμαι ασφαλής; Γιατί δεν είμαι ασφαλής; Είμαι ή δεν είμαι ασφαλής;
• Είναι εντάξει να νιώθω ασφαλής και ήρεμος, ακόμη κι όταν έχω να πληρώσω λογαριασμούς;
• Μπορούν ο φόβος και η ανησυχία να πληρώσουν τους λογαριασμούς μου;
• Είναι εντάξει να νιώθω ασφαλής και ήρεμος, ακόμη κι όταν οι αγαπημένοι μου δεν είναι καλά;
• Μπορούν ο φόβος, το άγχος και η ανησυχία να με βοηθήσουν να λύσω τα προβλήματα των αγαπημένων μου;
• Ποια είναι η επίδραση του φόβου, του άγχους και της ανησυχίας μου στους αγαπημένους μου;
• Ποια είναι η επίδραση του φόβου, του άγχους και της ανησυχίας μου σε μένα;
• Τι θα ήθελα να κάνουν εκείνοι, όταν εγώ δεν είμαι καλά;
• Τι θα ήθελαν εκείνοι να κάνω, όταν δεν είναι καλά;
• Είναι εντάξει να νιώθω ασφαλής και ήρεμος, ακόμη κι όταν δεν έχω τη συμπεριφορά αγάπης που θέλω;
• Μπορούν ο φόβος, το άγχος και η ανησυχία να μου φέρουν τη συμπεριφορά αγάπης που θέλω;
• Είμαι καλός άνθρωπος;
• Αξίζω μια καλή, ευτυχισμένη, ασφαλή ζωή;
• Είμαι αρκετά δυνατός να διαχειριστώ τη ζωή μου;
• Υπάρχει κάτι που φοβάμαι ότι δεν θα μπορώ να το διαχειριστώ αν συμβεί; Τι; Γιατί;
• Πόσο τοις εκατό πιθανό είναι να συμβεί αυτό που φοβάμαι;
• Πόσο τοις εκατό πιθανό είναι να μην συμβεί αυτό που φοβάμαι;
• Έχουν ξεπεράσει άλλοι άνθρωποι αυτό που φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσω να ξεπεράσω;
• Αν ναι, τότε πώς μπόρεσαν εκείνοι να το ξεπεράσουν;
• Είναι δυνατότεροι ή εξυπνότεροι από μένα, ή αυτή η ικανότητα να ξεπερνάμε οτιδήποτε συμβαίνει είναι μέσα σε όλους μας και, επομένως, και μέσα σε μένα;
• Ζω μέσα σ’ ένα σύμπαν αγάπης δημιουργημένο από ένα ον αγάπης, ή ζω μέσα στο χάος ή μέσα σ’ ένα σύμπαν που θέλει να με βλάψει;
• Μπορεί να συμβεί κάτι σε μένα ή στους αγαπημένους μου που δεν είναι για το ύψιστο καλό μας;
• Έχω πίστη σε μια ανώτερη διάνοια που με αγαπά χωρίς όρους;
• Πιστεύω στον εαυτό μου και στην ικανότητά μου να αντιμετωπίζω ό,τι μπορεί να συμβεί;
• Χρειάζεται να είμαι σε κατάσταση φόβου ή άγχους; Με προστατεύει πραγματικά από κάτι;
• Είναι καλύτερα να φοβάμαι ή να νιώθω ασφαλής;
• Είναι καλύτερα να ανησυχώ ή να έχω πίστη;
• Μπορώ να βλέπω την ευκαιρία σε οτιδήποτε συμβαίνει;
• Μπορώ να εμπιστεύομαι το Σύμπαν και τον εαυτό μου;
• Είμαι ασφαλής ή κινδυνεύω; Ποια είναι η αλήθεια;
• Είμαι ένα πνεύμα με προσωρινό σώμα ή απλά το σώμα;
• Είναι οι αγαπημένοι μου πνεύματα με προσωρινά σώματα ή απλά σώματα;
• Τι χρειάζομαι για να αφεθώ και να χαλαρώσω και να είμαι ευτυχισμένος;
• Η πραγματικότητά μου είναι στατιστικά ασφαλής ή επικίνδυνη;
• Μπορεί κάποιος άλλος να δημιουργήσει την πραγματικότητά μου;
• Μπορεί κάποιος άλλος να καθορίσει την αξία μου;
• Είμαι ασφαλής ή όχι;
• Αξίζω ή όχι;
• Ο φόβος με βοηθάει να είμαι ευτυχισμένος;
• Προτιμώ να είμαι φοβισμένος ή ευτυχισμένος;
• Κι αν δεν ανησυχώ για ό,τι πρόκειται να συμβεί; Είναι εντάξει ή θα έπρεπε να ανησυχώ;
• Αν κάνω το καλύτερο που μπορώ, επιτρέπεται να χαλαρώσω και να αφεθώ;
• Μπορώ να αντιμετωπίζω οτιδήποτε από μια κατάσταση ηρεμίας και σιγουριάς;
• Θέλω να αντιμετωπίζω οτιδήποτε από μια κατάσταση ηρεμίας και σιγουριάς;
• Είμαι πιο αποτελεσματικός όταν φοβάμαι ή όταν είμαι ήρεμος;
• Από τις φορές που φοβήθηκα ότι θα συμβεί κάτι, σε τι ποσοστό δικαιώθηκα και σε τι ποσοστό ήταν χάσιμο χρόνου και ευτυχίας;
• Και από εκείνες τις λίγες φορές που έγινε αυτό που φοβήθηκα, πόσες φορές ήταν ανυπέρβλητο; Αν δεν τις έχω αφήσει ήδη, μπορώ να τις αποδεχτώ τώρα και να τις αφήσω;
• Θέλω να ζω με τον πόνο ή την ενοχή από το παρελθόν;
• Θέλω να ζω με το φόβο και το άγχος για το μέλλον;
• Θέλω να ζω στο χαρούμενο παρόν χωρίς παρεμβάσεις από το παρελθόν και το μέλλον;
• Γνωρίζω πραγματικά ποια είναι η καλύτερη, για μένα σαν ψυχή, έκβαση κάθε κατάστασης ή απλά επιθυμώ αυτό που θέλει το εγώ μου για να νιώθει καλά;
• Κι αν το αντίθετο από αυτό που θέλω να συμβεί είναι πραγματικά το καλύτερο για τη διαδικασία εξέλιξής μου;
• Μπορώ να αφήσω αυτό που πρόκειται να συμβεί στον Θεό ή στους ανώτερους νόμους που κυβερνούν τη διαδικασία εξέλιξής μου;
• Μπορώ να σκέφτομαι θετικά, νιώθοντας σιγουριά ότι όλα να εξελιχθούν όπως προτιμώ και ότι, αν για κάποιο λόγο δεν εξελιχθούν έτσι, θα είναι επειδή αυτό που συμβαίνει είναι καλύτερο για την εξέλιξή μου απ’ ό,τι αυτό που ήθελα;
• Τι κάνω για να δημιουργήσω την επιθυμητή πραγματικότητά μου; Η ανησυχία με βοηθάει να τη δημιουργήσω;
• Τι άλλο μπορώ να κάνω για να δημιουργήσω την επιθυμητή πραγματικότητά μου;
• Μπορώ να δημιουργήσω την πραγματικότητα των αγαπημένων μου;
• Μπορούν εκείνοι να δημιουργήσουν τη δική μου;
• Αξίζω την αγάπη και το σεβασμό ακριβώς όπως είμαι; Μπορώ να αξίζω περισσότερο ή λιγότερο την αγάπη και το σεβασμό; Με τα μέτρα τίνος;
• Αγαπώ και αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είμαι; Μπορούν οι άλλοι να με αγαπούν και να με αποδέχονται, αν εγώ δεν μπορώ;
• Αγαπώ και αποδέχομαι τους άλλους όπως είναι; Γιατί; Γιατί όχι;
• Μπορεί να υπάρχει κάτι τυχαίο στην πραγματικότητά μου;
• Είναι το καθετί μέσα στην πραγματικότητά μου μια ευκαιρία να μάθω και να γίνω ευτυχέστερος και δυνατότερος;
• Είμαι αθάνατος ή όχι; Είναι οι αγαπημένοι μου αθάνατοι ή όχι;
• Αξίζω την αγάπη του Θεού όπως είμαι; Ο Θεός με αγαπά ακριβώς όπως είμαι ή όχι;
• Ο Σωκράτης, ο Χριστός και άλλα φωτισμένα όντα με αγαπούν όπως είμαι; Γιατί;
• Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου να διαχειριστεί τη ζωή; Γιατί;
• Εμπιστεύομαι τους αγαπημένους μου να διαχειριστούν τη ζωή; Γιατί;

 

Πιθανές εμψυχωτικές ερωτήσεις

 

Ακολουθούν κάποιες εμψυχωτικές ερωτήσεις σε σχέση με την αίσθηση ασφάλειας και ηρεμίας, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με διάφορους τρόπους. Ένας τρόπος είναι με τη μέθοδο Εξισορρόπησης των Ημισφαιρίων του Εγκεφάλου που περιγράφεται στο τέλος αυτού του κεφαλαίου. Επίσης, θα μπορούσε κάποιος να γράψει τις απαντήσεις στις ερωτήσεις πάνω σ’ ένα φύλλο χαρτί ή να κάνει μια ακουστική κασέτα με τις απαντήσεις.

 

Σε περίπτωση που η απάντηση δεν βρίσκεται στην παρούσα πραγματικότητά σας, χρειάζεται να φανταστείτε γιατί μπορεί να γίνει αυτό, ή γιατί αξίζετε να γίνει αυτό, όμως να το γράψετε σαν είναι η τωρινή πραγματικότητά σας.

 

1. Γιατί είμαι και αισθάνομαι τόσο ασφαλής;
2. Γιατί είναι ασφαλές και σωστό να νιώθω ασφάλεια σε κάθε περίπτωση;
3. Γιατί είναι ασφαλές και σωστό να νιώθω ασφάλεια, ακόμη κι όταν (παρόλο που) __________; (Συμπληρώστε εδώ τις περιπτώσεις που συνήθως δεν νιώθετε ασφάλεια, πχ χωρίς χρήματα, χωρίς σύντροφο, χωρίς υγεία κ.α.)
4. Γιατί είμαι τόσο καλός, δυνατός και ικανός να χειριστώ τα πάντα;
5. Γιατί έχω τόση αυτοπεποίθηση και είμαι τόσο ήρεμος;
6. Γιατί είμαι απαλλαγμένος από ανησυχία;
7. Γιατί βλέπω το καλό σε ό,τι συμβαίνει;
8. Γιατί εμπιστεύομαι την αγάπη του Θείου / του σύμπαντος;
9. Γιατί εμπιστεύομαι την ικανότητα των αγαπημένων μου να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις στη ζωή τους;

 

Πιθανές εμψυχωτικές απαντήσεις και αλήθειες για εδραίωση στο υποσυνείδητο σχετικά με την ασφάλειά μας:

 

Καθώς διαβάζετε, βάλτε έναν αριθμό από 0 έως 10 δίπλα από τις πεποιθήσεις/αλήθειες δείχνοντας κατά πόσο τις πιστεύετε. Επιλέξτε μετά αυτά που σας αντιπροσωπεύουν ή σας ανακουφίζουν και τα οποία θέλετε να δυναμώσετε στο υποσυνείδητο (αν κάνετε εμψυχωτικές ερωτήσεις και απαντήσεις βάλτε τη λέξη «επειδή» μπροστά από κάθε φράση).

 

• Είμαι ασφαλής.
• Ζούμε σε ένα στατιστικά ασφαλές περιβάλλον.
• Έχω τη δύναμη να αντιμετωπίσω ό,τι μπορεί να συμβεί.
• Είμαι ο αποκλειστικός δημιουργός της πραγματικότητάς μου.
• Το άγχος και ο φόβος μου δεν λύνουν κανένα πρόβλημα και δεν προσφέρουν τίποτα στους άλλους.
• Προτιμώ να εργάζομαι και να σκέφτομαι με διαύγεια για να βρω λύσεις και όχι να αγχώνομαι και να φοβάμαι.
• Έχω κάνει, κάνω και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
• Ελευθερώνομαι από το φόβο.
• Με ηρεμία είμαι πολύ πιο αποτελεσματικός στο να βρίσκω λύσεις.
• Έχω στεναχωρηθεί και φοβηθεί χιλιάδες φορές και τελικά δεν έγινε αυτό που φοβόμουν και, ακόμη κι αν έγινε, μπόρεσα να τα ξεπεράσω όλα με τον καιρό.
• Έχω μεγάλη (απεριόριστη) δύναμη μέσα μου.
• Κάνω και θα κάνω με ηρεμία, κάθε στιγμή, αυτά που μπορώ να κάνω, για να λυθούν τα θέματα μου, καθώς είμαι ήρεμος και αισιόδοξος για το αποτέλεσμα.
• Κάθε αποτέλεσμα είναι και θα είναι το τέλειο για την εξέλιξή μας.
• Η θετική σκέψη και η ευγνωμοσύνη, πως θα γίνει πράγματι το καλύτερο, είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να γίνει αυτό που επιθυμώ.
• Είμαι δημιουργός και μπορώ να δημιουργήσω αυτά που χρειάζομαι.
• Οι αγαπημένοι μου είναι δημιουργοί και μπορούν να δημιουργήσουν αυτά που χρειάζονται.
• Αξίζω την αγάπη και το σεβασμό όπως είμαι.
• Είμαι ασφαλής – ό,τι κι αν κάνει ο άλλος.
• Έχω επιλέξει σαν ψυχή να μάθω μέσα από κάθε εμπειρία.
• Είμαι πνεύμα αιώνιο και ο υλικός κόσμος είναι προσωρινός.
• Είμαι ενέργεια – συνειδητότητα.
• Εγώ και οι αγαπημένοι μου είμαστε αθάνατοι.
• Στο κέντρο της ύπαρξής μου είμαι αθώος και αγνός, όπως με δημιούργησε ο Θεός.
• Ζω σε ένα σύμπαν αγάπης και όλα θα καταλήξουν με τον ανώτερο δυνατό τρόπο για μένα, τους αγαπημένους μου, τις ευθύνες και τις αρμοδιότητές μου.
• Η αξία και η ασφάλειά μου είναι δεδομένες σαν έκφραση του Θείου.
• Οι αγαπημένοι μου είναι αιώνια όντα που έχουν γεννηθεί, ζήσει και φύγει από τα σώματα τους εκατοντάδες φορές και έχουν τη δύναμη να επιβιώσουν και να αντιμετωπίσουν ό,τι μπορεί να προκύψει.
• Είμαστε όλοι αγαπημένα παιδιά το Θεού.
• Η εμπιστοσύνη στη δύναμη και την εσωτερική καθοδήγηση των αγαπημένων μου είναι το μεγαλύτερο δώρο και συμπαράσταση που μπορώ να τους προσφέρω.
• Εγώ και οι αγαπημένοι μου είμαστε ενωμένοι με το Θεό, όπως μας δημιούργησε, χωρίς καμία επίδραση του χώρου και του χρόνου.
• Βλέπω το φως πίσω από όλους και όλα και είμαι ελεύθερος από το φόβο για τον ονειρικό αυτό κόσμο.
• Ο Χριστός έχει υποσχεθεί ότι όλοι αξίζουμε την αφθονία. «Μην αγχώνεστε για το αύριο. Δεν βλέπετε πως ο Θεός φροντίζει για τα λουλούδια και τα πουλιά; Εσείς είστε πολύ πιο σημαντικοί στα μάτια Του. Κάντε το έργο του Θεού και όλα θα σας δοθούν».
• Η αγάπη είναι πάντα η λύση.
• Είμαι πνεύμα αθάνατο, άτρωτο και παντοδύναμο.
• Όλα είναι μια προσωρινή ψευδαίσθηση και είμαι πάντα ασφαλής.
• Δεν είμαι καν εδώ. Είμαι ένα με το Θεό.
• Είμαι αγαπητός στο Θεό και σε όλα τα όντα του σύμπαντος.
• Είμαι ένα αγνό, ιερό ον και αξίζω ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στο σύμπαν.
• Η ζωή είναι απλή και εύκολη και είμαι πάντα ασφαλής.
• Έχω καταφέρει να ξεπεράσω τόσα και μπορώ να τα καταφέρω σε ό,τι άλλο προκύψει.
• Μέσα στη αγάπη νιώθω πάντα ασφαλής. Δεν μπορεί να υπάρχει αγάπη και φόβος.

 

Το άγχος για τις ευθύνες μας

 

Πολύ από το άγχος μας έχει να κάνει με τις ευθύνες και τις προσπάθειές μας να δημιουργήσουμε αυτό που χρειαζόμαστε για τον εαυτό μας, την οικογένειά μας και την κοινωνία. Το άγχος δεν μας βοηθάει στις προσπάθειές μας. Χρειάζεται να βρούμε την ισορροπία ανάμεσα στο να κάνουμε την καλύτερη δυνατή προσπάθεια, ενώ συγχρόνως αφήνουμε το φόβο, το άγχος ή την ένταση σχετικά με το αποτέλεσμα. Όταν έχουμε άγχος για το αποτέλεσμα, στην πραγματικότητα μειώνουμε την πιθανότητα επιτυχίας. Η καλύτερη λύση είναι να νιώθουμε σιγουριά ότι θα έχουμε θετική έκβαση. Αυτές οι ευθύνες ή προσπάθειες θα μπορούσαν να σχετίζονται με τα οικονομικά, το επάγγελμα, τα παιδιά, τους γονείς ή την υγεία τη δική μας και των άλλων ή με οποιαδήποτε άλλη ανάγκη που νιώθουμε υπεύθυνοι να ικανοποιήσουμε.

 

Πιθανές εμψυχωτικές απαντήσεις και αλήθειες για εδραίωση στο υποσυνείδητο σχετικά με τις ευθύνες μας:

 

Ακολουθούν κάποιες πιθανές απαντήσεις στην ερώτηση, γιατί να νιώθω θετικά και ασφαλής σχετικά με τις ευθύνες μου που αφορούν στο _______________.

 

• Επειδή έχω κάνει, κάνω και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ σε σχέση με αυτά.
• Επειδή ζω σε ένα σύμπαν αγάπης και όλα θα καταλήξουν με τον ανώτερο δυνατό τρόπο για μένα, τους αγαπημένους μου και τις ευθύνες και τις αρμοδιότητές μου.
• Επειδή η αξία και η ασφάλειά μου είναι δεδομένες σαν έκφραση του θείου.
• Επειδή όλα είναι απλώς εμπειρίες με ευκαιρίες να αντιληφθώ και να εκφράσω την αληθινή μου φύση.
• Επειδή είμαι πνεύμα αιώνιο και όλα αυτά είναι προσωρινά.
• Επειδή οι αγαπημένοι μου είναι αιώνια όντα που έχουν γεννηθεί, ζήσει και φύγει από τα σώματα τους εκατοντάδες φορές και έχουν τη δύναμη να επιβιώσουν και να αντιμετωπίσουν ό,τι μπορεί να προκύπτει.
• Επειδή το άγχος και ο φόβος μου δεν λύνουν κανένα πρόβλημα και δεν προσφέρουν τίποτα στους άλλους.
• Επειδή το άγχος και οι φόβοι μου έλκουν ακριβώς αυτά που φοβάμαι και δεν με εξυπηρετούν.
• Επειδή προτιμώ να εργάζομαι και να σκέφτομαι με διαύγεια για να βρω λύσεις και όχι να αγχώνομαι και να φοβάμαι.
• Επειδή είμαστε όλοι αγαπημένα παιδιά το Θεού.
• Επειδή κάνω και θα κάνω με ηρεμία κάθε στιγμή ό,τι μπορώ για να επιλυθούν τα θέματα μου, καθώς είμαι ήρεμος και αισιόδοξος για το αποτέλεσμα.
• Επειδή μόνο η προσπάθεια είναι κάτω από τον έλεγχο μου και όχι το αποτέλεσμα.
• Επειδή κάθε αποτέλεσμα είναι και θα είναι το τέλειο για την εξέλιξή μου.
• Επειδή ο Χριστός μάς έχει διδάξει, ότι με την πίστη θα γίνει το καλύτερο, θα επέλθει η ανώτερη έκβαση.
• Επειδή η θετική σκέψη και η ευγνωμοσύνη, ότι θα γίνει πράγματι αυτό που είναι καλύτερο, είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να γίνει αυτό που επιθυμώ.
• Επειδή είμαι δημιουργός και μπορώ να δημιουργήσω αυτό που χρειάζομαι.
• Επειδή οι αγαπημένοι μου είναι δημιουργοί και μπορούν να δημιουργήσουν αυτά που χρειάζονται.
• Επειδή η εμπιστοσύνη στη δύναμη και την εσωτερική καθοδήγηση των αγαπημένων μου είναι το μεγαλύτερο δώρο και συμπαράσταση που μπορώ να τους δώσω.
• Επειδή εγώ και οι αγαπημένοι μου δεν είμαστε καν εδώ, αλλά ενωμένοι με το Θεό, όπως μας δημιούργησε χωρίς καμία επίδραση του χώρου και του χρόνου.
• Επειδή βλέπω το φως πίσω από όλους και όλα και είμαι ελεύθερος από το φόβο για τον ονειρικό αυτό κόσμο.
• Επειδή ο Χριστός έχει υποσχεθεί: Όλοι αξίζουμε την αφθονία. «Μην αγχώνεστε για το αύριο. Δεν βλέπετε πως ο Θεός φροντίζει για τα λουλούδια και τα πουλιά; Εσείς είστε πολύ πιο σημαντικοί στα μάτια Του. Κάντε το έργο του Θεού και όλα θα σας δοθούν».
• Ο Χριστός το εξηγεί, όταν λέει στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφάλαιο Ζ’ : «Ζητήστε και θα σας δοθεί, γυρέψτε και θα το βρείτε, χτυπήστε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί…. Αν λοιπόν εσείς,…. γνωρίζετε να δίνετε καλά πράγματα στα παιδιά σας, πολύ περισσότερο ο ουράνιος Πατέρας σας θα δώσει αγαθά σ’ εκείνους που τα ζητούν!»
• Επειδή έχω στεναχωρηθεί και φοβηθεί χιλιάδες φορές και τελικά δεν έγινε αυτό που φοβόμουν και, ακόμα κι αν έγινε, με το καιρό μπόρεσα να τα ξεπεράσω όλα.
• Επειδή είμαστε όλοι αθάνατες ψυχές σε προσωρινά σώματα και θα φύγουμε από εδώ έτσι κι αλλιώς.
• Επειδή η αγάπη είναι πάντα η λύση.
• Επειδή με ηρεμία είμαι πολύ πιο αποτελεσματικός στο να βρίσκω λύσεις.

 

Η Άσκηση Εξισορρόπησης των Ημισφαιρίων του Εγκεφάλου με Εμψυχωτικές Ερωτήσεις

 

Αυτή είναι μια μέθοδος για ενδυνάμωση κάθε πεποίθησης, συναισθήματος ή αντίληψης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με κάθε θετική αντίληψη ή με μια εμψυχωτική ερώτηση όπως περιγράφεται πιο κάτω. Για λεπτομέρειες πάνω στις εμψυχωτικές ερωτήσεις, δείτε το βιβλίο Θεραπεύοντας το Εσωτερικό Παιδί, το Υποσυνείδητο και τις Κυτταρικές Μνήμες.

 

1. 
   Επιλέξτε μια εμψυχωτική ερώτηση για να αξιοποιήσετε και να κάνετε εγκατάσταση μιας θετικής πεποίθησης/αλήθειας.  Πχ

Γιατί είμαι και νιώθω ασφαλής σε κάθε περίπτωση;

Γιατί αξίζω αγάπη και σεβασμό όπως είμαι;

Γιατί είμαι ήρεμος όπως είναι τα πράγματα;

Γιατί αγαπώ τον / την _______ παρόλο που ____________;

2. Τώρα βάλτε το δεξί αστράγαλο πάνω από τον αριστερό και το δεξί χέρι να πλέκεται με το αριστερό, με το δεξί από πάνω.

α. Αρχίστε να επαναλαμβάνετε την εμψυχωτική ερώτηση. Όχι για να πείσετε τον εαυτό σας, αλλά απλώς επειδή είναι αλήθεια. Κάντε αυτό για περίπου 2 λεπτά αφήνοντας την ερώτηση να απλωθεί μέσα στο νου.
β. Τότε αρχίστε να δέχεστε απαντήσεις στην ερώτηση – λογικές, πρακτικές και πνευματικές – για μερικά λεπτά.
γ. Μετά για περίπου 4 λεπτά ακόμη, θέστε την ερώτηση και δεχτείτε απαντήσεις λογικές, πρακτικές, και πνευματικές. Και μετά από κάθε επανάληψη της ερώτησης δεχτείτε και άλλες απαντήσεις. Μπορεί να είναι οι ίδιες ή και άλλες.

3. Τώρα βάλτε τον αριστερό αστράγαλο πάνω στο δεξί και το αριστερό χέρι πάνω από το δεξί.

α. Φέρτε στο νου μια εικόνα / σκηνή όπου βλέπετε τον εαυτό σας να βιώνει αυτή την αλήθεια μέσα σ’ αυτή την κατάσταση καθώς είστε σε επαφή με το ερέθισμα, αλλά τώρα βιώνοντας την αλήθεια.

 

β. Κάντε αυτό με δύο ακόμα εμπειρίες.

4. Τώρα φέρτε τα δάκτυλα των δύο χεριών μαζί σαν τρίγωνο και νιώστε ότι εδραιώνεται μέσα σας η αλήθεια αυτή.

 

Κεφάλαιο 10

Από το βιβλίο Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ. 

Γιατί φοβόμαστε τις στενές σχέσεις

 

Όπως κάποια μέρη του εαυτού μας φοβούνται την ευτυχία, υπάρχουν και κάποια μέρη που φοβούνται να ανοιχτούν στην αγάπη και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να έχει στενή σχέση με κάποιον άλλον, τον οποίο θα αφήσουμε να μας γνωρίσει πραγματικά και θα εμπιστευτούμε σε όλα τα επίπεδα.

 

Παρόλο που θέλουμε να αγαπάμε και να μας αγαπούν, τα φοβόμαστε και τα δύο. Οι εμπειρίες του παρελθόντος μάς έχουν προγραμματίσει να συσχετίζουμε την αγάπη με δυσάρεστα βιώματα και ιδιαίτερα με αισθήματα τρωτότητας.

 

Γι’ αυτούς και για άλλους λόγους, έχουμε αναπτύξει φόβους και υποσυνείδητη αντίσταση σε σχέση με το πλησίασμα κάποιου, το άνοιγμα της καρδιάς μας και την έκφραση των αναγκών, φόβων και συναισθημάτων μας.

 

Αυτοί οι φόβοι είναι το κυριότερο εμπόδιο για τη δημιουργία ευτυχισμένων σχέσεων αγάπης, ιδιαίτερα με έναν ερωτικό σύντροφο.

 

Προφανώς, αν επηρεαζόμαστε από τέτοιους φόβους, θα αναπτύξουμε διάφορους αμυντικούς μηχανισμούς και συμπεριφορές που θα υπονομεύουν τις σχέσεις που υποτίθεται ότι αναζητάμε να δημιουργήσουμε, να διατηρήσουμε ή να βελτιώσουμε. Όταν είμαστε αμυντικοί, είμαστε δυσάρεστοι και χωρίς αγάπη.

 

Ποιοι είναι αυτοί οι φόβοι;

 

1. Αισθανόμαστε ευάλωτοι και φοβόμαστε μήπως πληγωθούμε, αν ανοιχτούμε και αγαπήσουμε, κι έτσι προτιμούμε να κρατήσουμε συναισθηματική απόσταση.

 

Σ’ αυτή την περίπτωση, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι η αγάπη ποτέ δεν δημιουργεί πόνο. Η προσκόλληση, η προσδοκία και η ανάγκη για τον άλλον είναι η αιτία του πόνου μας. Όταν αγαπάμε αγνά, χωρίς να εξαρτόμαστε ή να προσκολλούμαστε στον άλλον, δεν μπορεί να υπάρχει πόνος. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην αλληλεξάρτηση και την αγάπη. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν αυτή τη διαφορά. Πιστεύουν ότι το να αγαπάμε κάποιον σημαίνει να μην μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι χωρίς αυτόν. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Αγάπη για κάποιον είναι να είμαστε ευτυχισμένοι που τον γνωρίζουμε και να θέλουμε να είναι ο άλλος ευτυχισμένος με τον τρόπο που καθοδηγείται από μέσα του. Ο τρόπος που καθοδηγείται από μέσα του να είναι ευτυχισμένος μπορεί να είναι με μας ή με κάποιον άλλον, ή με τρόπους που εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να είναι ευτυχισμένος ή και με άλλους τρόπους. Όταν αγαπάμε αληθινά, θέλουμε απλά να είναι ο άλλος καλά και ευτυχισμένος. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα απ’ αυτόν κι έτσι δεν μπορούμε να πληγωθούμε. Η αγάπη δημιουργεί ευτυχία. Η προσκόλληση οδηγεί στον πόνο.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θέλω οι άλλοι να φοβούνται να ανοιχτούν σε μένα και να νιώθουν ευάλωτοι;
• Θέλω οι άλλοι να με φοβούνται και να μην με εμπιστεύονται;
• Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί, αν κάποιος δεν με αποδειχτεί όπως προσδοκούσα;
• Ποιος είναι ο ύψιστος κίνδυνος, αν ανοιχτώ και είμαι ειλικρινής γι’ αυτό που νιώθω; Η ασφάλειά μου; Η αξία μου; Η γνώμη των άλλων για μένα;
• Κι αν απλά αγαπούσα τους άλλους όπως είναι, χωρίς να χρειάζομαι τίποτα απ’ αυτούς;
• Αν αποδέχομαι και αγαπώ τον εαυτό μου, θα έχει πραγματικά σημασία τι νομίζουν, κάνουν ή λένε οι άλλοι;
• Αν αποδέχομαι και αγαπώ τους άλλους, θα έχει πραγματικά σημασία τι νομίζουν, κάνουν ή λένε;
• Μπορώ να ανοιχτώ και να αγαπώ χωρίς να έχω ανάγκες και να είμαι προσκολλημένος;
• Ποιο είναι το μεγαλύτερο σημάδι δύναμης, να νιώθω ασφαλής και να ανοίγομαι ή να κρατώ αποστάσεις;
• Όταν παίζω παιχνίδια δύναμης, ποιος κερδίζει και ποιος χάνει; Τι κερδίζει ο νικητής; Τι χάνει ο ηττημένος; Τι χάνει ο νικητής;
• Θέλω να αισθάνομαι ασφαλής ή να αγαπώ;
• Μπορώ να αισθάνομαι και τα δύο, ασφάλεια και αγάπη; Πώς;
• Τι χρειάζεται να κατανοήσω για να νιώθω ασφαλής όταν ανοίγομαι στην αγάπη;

 

2. Δεν θέλουμε να δώσουμε στους άλλους την εντύπωση ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν με μας. Ή φοβόμαστε ότι θα χάσουμε τον έλεγχο πάνω τους, αν τους αφήσουμε να χαλαρώσουν μαζί μας. Φοβόμαστε ότι θα μας χρησιμοποιήσουν, καταπιέσουν, περιορίσουν, παγιδεύσουν ή ότι δεν θα μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας.

 

Η αγάπη δεν μπορεί ποτέ να χρησιμοποιηθεί ή να περιοριστεί. Είναι πάντοτε ελεύθερη. Συνήθως επιτρέπουμε να μας χρησιμοποιήσουν ή καταπιέσουν, όταν θέλουμε ή χρειαζόμαστε κάτι από τους άλλους. Οι προσκολλήσεις και οι φόβοι μας μάς κάνουν να παραχωρούμε την ελευθερία μας με αντάλλαγμα επιβεβαίωση, ασφάλεια ή ικανοποίηση από τους άλλους. Μπορούμε να κάνουμε ό,τι μας ζητούν, όταν μπορούμε να το κάνουμε με αγάπη και χαρά. Αυτό είναι αρετή. Μπορούμε, επίσης, να εξηγήσουμε με αγάπη γιατί δεν μπορούμε ή επιλέγουμε να μην συμμορφωθούμε με αυτό που μας ζητούν, αν έτσι συμβαίνει. Είμαστε ελεύθεροι να δώσουμε με αγάπη και, επίσης, να επιλέξουμε με αγάπη να μην δώσουμε. Όταν είμαστε ελεύθεροι από προσκολλήσεις, μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας.

 

Το να ελέγχουμε τους άλλους με αρνητικά συναισθήματα και έλλειψη αγάπης είναι πιο επιζήμιο για μας παρά για τους άλλους. Χρειάζεται να επιλέξουμε ανάμεσα στα παιχνίδια ελέγχου και την αγάπη. Θέλουμε να παίζουμε αυτά τα παιχνίδια ελέγχου; Είμαστε έτοιμοι να ρισκάρουμε να χάσουμε τον έλεγχο και να βιώσουμε αγνή αγάπη; Αυτό είναι επιλογή μας.

 

Ο φόβος μας να μας ελέγχουν μας κάνει να είμαστε αμυντικοί και απρόθυμοι να δώσουμε και να υπηρετήσουμε τον άλλο όταν χρειάζεται. Η ικανότητα να λέμε «όχι» και να καθορίζουμε, με αγάπη και σεβασμό, υγιή και σωστά όρια είναι ένα ουσιαστικό κομμάτι μιας αληθινής σχέσης αγάπης. Είναι εξίσου σημαντικό να υπερβούμε το φόβο να μας ελέγχουν και να μάθουμε να δίνουμε στους άλλους με προθυμία και αγάπη αυτό που χρειάζονται. Μερικοί από μας φοβόμαστε μήπως μας ελέγχουν. Ίσως έχουμε εμπειρίες από το παρελθόν που μας έχουν προγραμματίσει κατ’ αυτό τον τρόπο.

 

Όταν φοβόμαστε μήπως μας ελέγχουν, γινόμαστε συχνά αμυντικοί. Μπορεί να παρερμηνεύουμε τα κίνητρά τους. Μπορεί να προβάλλουμε πάνω στον άλλο τους δικούς μας προγραμματισμούς και φόβους. Συχνά η πεποίθησή μας ότι οι άλλοι θέλουν να μας ελέγχουν είναι καθρέφτισμα του γεγονότος ότι εμείς θέλουμε να ελέγχουμε τους άλλους κι έτσι φυσικά συμπεραίνουμε ότι οι άλλοι θέλουν να ελέγξουν εμάς.

 

Όταν φοβόμαστε τον έλεγχο, δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε και να ανοιχτούμε στην αγάπη και την ευτυχία. Προσέχουμε πάντα για τον κίνδυνο μήπως μας ελέγξουν ή μας καταπιέσουν. Στο βιβλίο Η Ελευθερία να Είσαι ο Εαυτός σου, φαίνεται ξεκάθαρα ότι κανένας δεν μπορεί πραγματικά να μας ελέγξει ή να μας καταπιέσει εκτός κι αν χρειαζόμαστε κάτι από αυτόν και παραδίδουμε την ελευθερία μας με αντάλλαγμα αυτό που θέλουμε από τον άλλο. Μπορεί να θέλουμε αποδοχή, έγκριση ή αγάπη ή κάποιο είδος στήριξης ή βοήθειας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, στις οποίες παραδίδουμε την «ελευθερία» μας, το κάνουμε σαν παζάρεμα για κάτι που παίρνουμε από τους άλλους. Αυτό είναι επιλογή και δημιουργία μας.

 

Το να μάθουμε να λέμε «όχι» και, επίσης, να ακούμε «όχι» με αγάπη είναι ένα σημαντικό κομμάτι για τη δημιουργία ευτυχισμένων σχέσεων που βασίζονται σε αμοιβαίο σεβασμό. Εξίσου σημαντική είναι η ικανότητα να αφήνουμε τα παιχνίδια δύναμης και το ποιος έχει δίκιο. Επίσης, θα θέλουμε να μάθουμε να υπερβαίνουμε κάποιες από τις δικές μας ανάγκες και να λέμε «ναι», όταν αξιολογούμε ότι οι ανάγκες των άλλων είναι πιο ουσιαστικές τη συγκεκριμένη στιγμή.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Μπορεί κάποιος να με ελέγξει, αν επιλέγω να μην κάνω αυτό που μου ζητά και προτιμώ να υποστώ τις συνέπειες τού να μην το κάνω;
• Ποιος είναι ο κίνδυνος, αν αφήσω τον άλλο να γνωρίζει ότι τον αγαπώ και τον θαυμάζω;
• Πώς θα μπορούσε πιθανά να το χρησιμοποιήσει εναντίον μου;
• Τι έχω να χάσω;
• Χρειάζομαι να κλειστώ και να θυμώσω για να πω «όχι»;
• Μπορώ να πω «όχι» με αγάπη;
• Μπορώ να πω «ναι» με αγάπη;
• Πειράζει αν ο άλλος νομίζει ότι κερδίζει σε κάποια «παιχνίδια του εγώ»;
• Είναι αυτή μια σχέση αγάπης ή ένα παιχνίδι ή μια μάχη, όπου χρειάζομαι στρατηγικές;
• Τι κερδίζω με το να είμαι προσεκτικός μήπως ο άλλος κάνει ή μήπως νομίζει ότι μπορεί να κάνει ό,τι του αρέσει; Μπορεί, αν εγώ δεν το επιλέξω;
• Πειράζει τι νομίζει ή είναι σημαντικό απλά να γνωρίζω εγώ πότε μπορώ να δώσω και πότε επιλέγω να μην δώσω;
• Γιατί θέλω να είμαι στις σχέσεις μου;
• Πώς θα ήθελα να είναι ο άλλος;
• Μπορώ να είμαι αυτός που θέλω να είμαι, ακόμη κι όταν ο άλλος δεν είναι αυτός που θέλω να είναι;

 

3. Θα θέλαμε να μας ζητήσουν πρώτα οι άλλοι συγγνώμη ή τουλάχιστον να αναγνωρίσουν τα λάθη τους.

 

Όταν θέτουμε προϋποθέσεις για να συγχωρήσουμε, αυτό δεν είναι πραγματική συγχώρεση. Εμείς είμαστε που υποφέρουμε από τα αρνητικά συναισθήματά μας, όταν δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε και να αγαπάμε. Εμείς είμαστε που ωφελούμαστε από τη συγχώρεση και την αγάπη. Όταν δεν συγχωρούμε και δεν αγαπάμε, τιμωρούμε σωματικά και συναισθηματικά τον εαυτό μας και όχι τους άλλους. Το σώμα, η ενέργεια και ο νους μας υποφέρουν από τα αρνητικά μας συναισθήματα. Χωρίς συγχώρεση και αγάπη, χάνουμε την ευκαιρία να μάθουμε και να εξελιχθούμε συναισθηματικά και πνευματικά.

 

Εδώ μπορεί να θέλουμε να είμαστε πιο γενναιόδωροι. Μπορεί να θέλουμε να αφήσουμε τα παιχνίδια του εγώ και να κατανοήσουμε ότι ο άλλος κάνει το καλύτερο που μπορεί με τους προγραμματισμούς, του φόβους, τις ανάγκες και τις παιδικές εμπειρίες του. Μπορεί να θέλουμε να θυμόμαστε ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε οι δημιουργοί της πραγματικότητάς μας και ότι ο άλλος δεν μπορεί ποτέ να κάνει σε μας κάτι που δεν έχουμε αποδεχτεί σαν ψυχές ως ευκαιρία για εξέλιξη. Έχουμε την ελεύθερη βούληση να χρησιμοποιήσουμε την ευκαιρία ή να παραμείνουμε με την πίκρα, το πλήγωμα και το θυμό, συγκρατώντας τη συγχώρεση και την αγάπη μας. Αυτό είναι δικαίωμά μας. Είναι επιλογή μας.

 

Όμως, η επιλογή τού να μην συγχωρούμε δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα, στην οποία θα χρειαστεί απλά να βιώσουμε το ίδιο γεγονός ξανά και ξανά, μέχρι να μπορούμε να συγχωρήσουμε και να αγαπάμε τους άλλους και τον εαυτό μας.

 

Όταν κάποιος συμπεριφέρεται προς εμάς με δυσάρεστο, άδικο ή ανήθικο τρόπο, μπορούμε να θέσουμε στον εαυτό μας τρεις ερωτήσεις.

 

α. Τι πρέπει να αισθάνεται αυτός ο άνθρωπος για να συμπεριφέρεται μ’ αυτό τον τρόπο; Η πιο προφανής απάντηση είναι: φόβο, πόνο, ενοχή ή κάποιο άλλο αρνητικό συναίσθημα.

 

β. Τι ήθελα εγώ να μάθω επιλέγοντας αυτή την εμπειρία με αυτόν τον άνθρωπο; Εδώ μπορεί να βρούμε πολλές απαντήσεις, όπως:

1. Να βιώσω ασφάλεια, αξία και ελευθερία ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά των άλλων.
2. Να εστιαστώ στον πόνο και το φόβο των άλλων πίσω από τη δυσάρεστη συμπεριφορά τους.
3. Να παρατηρήσω την ίδια συμπεριφορά σε μένα και να την αφήσω.
4. Να ανακαλύψω το φόβο ή άλλα αίτια μέσα μου που έλκουν αυτή τη συμπεριφορά και την κάνουν οδυνηρή για μένα.
5. Να αφήσω κάποια προσκόλληση, προσδοκία ή ανάγκη.

Έχουμε πολλά να κερδίσουμε, αν ψάξουμε σοβαρά την απάντηση στην ερώτηση, «Τι ήθελα να μάθω με την υποσυνείδητη συμφωνία μου να έχω αυτή την εμπειρία;»

 

γ. Ποιος θέλω να είμαι σε σχέση με αυτή τη συμπεριφορά; Ποια ανταπόκριση είναι ή πιο ικανοποιητική για τον ανώτερο εαυτό μου; Πώς θα αντιδρούσαν ο Σωκράτης ή ο Χριστός σ’ αυτή την περίπτωση; Εδώ, επίσης, θα βρούμε πολλές απαντήσεις, όπως:

1. Να εκφράζω με εγώ-μήνυμα πώς νιώθω και τι χρειάζομαι και να σέβομαι και τον εαυτό μου και τον άλλον.
2. Να κάνω ενεργητική ακρόαση σε μια προσπάθεια να βοηθήσω τον εαυτό μου και τον άλλον να κατανοήσουμε τι συμβαίνει εδώ.
3. Να συγχωρήσω τη στιγμή του φόβου του άλλου και τη συμπεριφορά του, ακριβώς όπως θα ήθελα οι άλλοι να συγχωρούν εμένα.
4. Να ρωτήσω τον άλλον τι μπορεί να κάνω εγώ που συμβάλλει στη δική του συμπεριφορά προς εμένα.

 

Το θέμα της συγχώρεσης συζητείται σε βάθος στα βιβλία Η Αγάπη είναι Επιλογή και Αγάπη και Συγχώρεση, όπως και στο www.armonikizoi.com.

 

4. Θέλουμε να ρίξουμε το φταίξιμο της έλλειψης ικανοποίησής μας από τον εαυτό μας ή από τη ζωή μας σε κάποιον άλλον που είναι «υπεύθυνος».

 

Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από την ψευδαίσθηση ότι κάποιος άλλος μπορεί να είναι υπεύθυνος για την πραγματικότητά μας – οι γονείς μας, ο σύντροφος ή τα παιδιά μας. Κανένας δεν είναι υπεύθυνος γι’ αυτό που βιώνουμε και φυσικά ούτε γι’ αυτό που νιώθουμε. Είμαστε οι μοναδικοί δημιουργοί των συναισθημάτων μας. Αποφασίζοντας εδώ να προχωρήσουμε και να πάρουμε την ευθύνη για τη δική μας πραγματικότητα, μας δίνει τη δύναμη να δημιουργήσουμε την πραγματικότητα που προτιμούμε. Κατηγορώντας τους άλλους γι’ αυτό που δεν μας ικανοποιεί, δεν θα βελτιώσουμε την πραγματικότητά μας. Απλά καταδικάζουμε τον εαυτό μας σε αποτελμάτωση, μοναξιά και δυστυχία.

 

Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε ευτυχία, αν πιστεύουμε ότι οι άλλοι δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Αν αυτό ήταν αλήθεια, τότε μόνον οι άλλοι μπορούν να δημιουργήσουν την ευτυχία μας. Έχουμε βρει ποτέ έναν τρόπο να δημιουργήσουμε την ευτυχία των άλλων; Μπορέσαμε ποτέ να δημιουργήσουμε ευτυχία για κάποιον άλλον; Πιστεύουμε πραγματικά ότι μπορούμε;

 

Πιστεύουμε πραγματικά ότι οι άλλοι μπορούν να είναι υπεύθυνοι για το πώς νιώθουμε; Μπορεί να πιστεύουμε ότι εκείνοι φέρονται με τρόπους που μας κάνουν δυστυχισμένους. Αλλά οτιδήποτε κι αν κάνουν, μόνο εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε δυστυχία σε ανταπόκριση προς τη συμπεριφορά τους. Η συμπεριφορά τους είναι το ερέθισμα, προς το οποίο εμείς δημιουργούμε τα συναισθήματα.

 

Η βροχή δημιουργεί τα φυτά; Όχι, είναι μόνο το ερέθισμα για τους σπόρους. Οι σπόροι δημιουργούν τα φυτά. Η συμπεριφορά των άλλων είναι η βροχή στη ζωή μας. Τα συναισθήματα (φυτά) που εκδηλώνονται μέσα μας προέρχονται από τις πεποιθήσεις (σπόρους) στο υποσυνείδητό μας και όχι από τη βροχή (τη συμπεριφορά τους).

 

Μπορούμε να συνεχίσουμε να κατηγορούμε τους άλλους ή μπορούμε να ωριμάσουμε και να πάρουμε την ευθύνη για τη δημιουργία της πραγματικότητας σε όλα τα επίπεδα. Τι επιλέγω;

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πώς η συγκράτηση της αγάπης βελτιώνει το πώς νιώθω;
• Πώς η συγκράτηση της αγάπης βελτιώνει την πραγματικότητά μου;
• Πώς η συγκράτηση της αγάπης με προστατεύει; Από τι;
• Ποιος είναι ο κίνδυνος αν πάρω την απόλυτη ευθύνη για την πραγματικότητά μου και απελευθερώσω όλους τους άλλους από αυτή την ευθύνη;
• Τι θα συνέβαινε αν ήμουν ακόμη και ευγνώμων στους άλλους για τη συμπεριφορά τους που με βοήθησε να πάρω την ευθύνη για την πραγματικότητά μου;
• Πότε νιώθω καλύτερα – όταν κατηγορώ – ή όταν αγαπώ;
• Θα ήθελα οι άλλοι να με κατηγορούν για την πραγματικότητά τους; Έχει συμβεί; Πώς ένιωσα;
• Τι θα με έκανε πραγματικά ευτυχισμένο εδώ;
• Τι θα ήθελα να κάνουν οι άλλοι;
• Τι επιλέγω να κάνω;

 

5. Λανθασμένα πιστεύουμε ότι η αγάπη ζητά να πρέπει να αφήσουμε τον άλλο να κάνει οτιδήποτε θέλει – ανεξάρτητα από ηθική ή δικαιοσύνη.

 

Έχουμε ήδη εξηγήσει ότι αυτή είναι λάθος αντίληψη της αγάπης και της συγχώρεσης. Δεν έχουμε μόνο το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση να περιμένουμε, να ζητάμε και κάποιες φορές ακόμη και να απαιτούμε από τους άλλους να αλληλεπιδρούν μαζί μας ηθικά και δίκαια. Αυτό χρειάζεται να γίνεται με αγάπη και σεβασμό προς τον άλλο και τον εαυτό μας.

 

Δεν χρειάζεται να αφήσουμε μια κατάσταση αγάπης για να καθορίσουμε όρια σχετικά με το είδος της συμπεριφοράς που μπορούμε να δεχτούμε από τους άλλους και το τι μπορούμε να τους δώσουμε. Όταν βιώνουμε αρκετή εσωτερική αξία και ασφάλεια, αυτό έρχεται φυσιολογικά.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Χρειάζεται να επιλέξω ανάμεσα στην αγάπη και τον καθορισμό των ορίων;
• Μπορώ να εξηγήσω τα όριά μου με αγάπη;
• Είναι εντάξει; Πειράζει αν οι άλλοι με κριτικάρουν και λένε ότι είμαι εγωιστής;
• Μπορώ να είμαι αυτός που πραγματικά θέλω, ακόμη κι όταν οι άλλοι κρίνουν το ποιος είμαι;
• Είναι εντάξει να κάνω αυτό που θεωρώ σωστό και δίκαιο, ακόμη κι όταν οι άλλοι επιλέγουν να δημιουργούν πόνο με τις επιλογές μου;
• Όταν είμαι ευθυγραμμισμένος με την αίσθηση αξιών μου και την ηθική μου συνείδηση, είναι εντάξει να μην συμφωνούν οι άλλοι ή να λένε ότι δεν είμαι καλός άνθρωπος;
• Μπορώ να βιώσω την αξία μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι με κατηγορούν;
• Θέλω να χάνω την αγάπη μου κάθε φορά που με κατηγορούν;
• Θέλω να χάνω την αγάπη μου, όταν ζητούν κάτι από μένα και δυσκολεύομαι να τους πω όχι;
• Μπορώ να είμαι καλός άνθρωπος, ακόμη κι όταν αξιολογώ ότι είναι καλύτερα να μην πω «ναι»;
• Ποιο είναι το μάθημά μου εδώ;

 

6. Έχουμε ταυτιστεί με το ρόλο του θύματος και χρειαζόμαστε να νιώθουμε πληγωμένοι και κακοποιημένοι.

 

Έχουμε ήδη αναφέρει πώς ο ρόλος του θύματος μάς εμποδίζει να αποδεχτούμε να είμαστε ευτυχισμένοι ή τουλάχιστον να παραδεχτούμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι. Πολλοί αναζητούν να βρουν την αξία τους στο ρόλο του θύματος ή του κακοποιημένου. Η αιτία είναι αυτή. «Είμαι θύμα, που σημαίνει ότι ο άλλος είναι κακός και εγώ καλός και επομένως αξίζω. Όσο είμαι θύμα, αξίζω».

Έχουμε, επίσης, αναφέρει πως έχουμε τη λανθασμένη ιδέα ότι είμαστε σωστοί όταν θυμώνουμε. Επομένως, βρίσκουμε αιτίες να είμαστε πληγωμένοι και θυμωμένοι και τότε νιώθουμε ότι αξίζουμε και έχουμε δίκιο. Ο ρόλος του θύματος παίρνει «διπλή δόση».

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Χρειάζομαι να είμαι θύμα για να αξίζω;
• Γιατί ακριβώς αξίζω, όταν είμαι θύμα;
• Τι με κάνει να είμαι καλός ή να αξίζω;
• Μπορούν οι άλλοι αληθινά να δημιουργήσουν την πραγματικότητά μου;
• Είμαι ελεύθερος από κάθε ευθύνη για την πραγματικότητα και την ευτυχία μου;
• Χρειάζεται να καταπιέσω την ευτυχία μου για να αξίζω;
• Αν ένιωθα την αξία μου σαν θεϊκό ον, θα ένιωθα ακόμη ότι είμαι θύμα;
• Σαν θεϊκό ον υπάρχει κάποια αξία στο να είμαι θύμα;
• Είναι ο Θεός ανίκανος να δημιουργήσει ένα δίκαιο σύμπαν;
• Θα μπορούσε να υπάρχει κάποια κρυμμένη δικαιοσύνη σ’ αυτό το σύμπαν;
• Προτιμώ να είμαι θύμα ή να έχω αγάπη και ευτυχία;

 

7. Είμαστε στο ρόλο του ανακριτή και χρειαζόμαστε να βρίσκουμε τα λάθη των άλλων.

 

Τα παιχνίδια ελέγχου δεν φέρνουν ποτέ ευτυχία διαρκείας. Η αγάπη την φέρνει. Θέλουμε να βρίσκουμε λάθη στους άλλους ή να δημιουργήσουμε σχέσεις αγάπης; Θέλουμε να έχουμε δίκιο ή να μας αγαπούν; Συνήθως χρειαζόμαστε να βρίσκουμε λάθη στους άλλους, όταν βασίζουμε την αξία μας στην παρατήρηση των λαθών των άλλων. Μπορεί, επίσης, να έχουμε λιγότερη ανεκτικότητα και αγάπη προς τους άλλους, όταν η συμπεριφορά τους μας θυμίζει κάτι που απορρίπτουμε στον εαυτό μας. Κρίνουμε και απορρίπτουμε εκείνους που είναι άγνωστοι ή διαφορετικοί, επειδή τους φοβόμαστε.

 

Λόγω της δικής μας ανασφάλειας, δυσκολευόμαστε να αγαπάμε εκείνους που έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις ή τρόπο ζωής. Δυσκολευόμαστε να αγαπάμε εκείνους που με την παρουσία τους δημιουργούν αμφιβολία για τον εαυτό μας. Για να αγαπάμε, χρειάζεται να νιώθουμε ασφάλεια μέσα μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Υπάρχει μόνον ένας σωστός τρόπος σκέψης ή συμπεριφοράς;
• Κινδυνεύω πραγματικά από τους άλλους;
• Ποιος είναι αυτός ο κίνδυνος;
• Γιατί χρειάζεται να εστιάζομαι στα ελαττώματα ή τα λάθη των άλλων;
• Πώς αυτό βελτιώνει τη ζωή μου;
• Πώς αυτό με κάνει πιο ευτυχισμένο;
• Μου αρέσει οι άλλοι να με κρίνουν ή να με κριτικάρουν;
• Γιατί δεν μου αρέσει;
• Μπορώ να αποδεχτώ κάποιον που έχει εντελώς διαφορετικές πεποιθήσεις και τρόπο ζωής;
• Τι χρειάζεται να πιστεύω για να αποδέχομαι και να αγαπώ εκείνους που είναι διαφορετικοί;
• Τι χρειάζεται να πιστεύω για να αποδέχομαι και να αγαπώ εκείνους που κάνουν λάθη;
• Τι χρειάζεται να πιστεύω για να αποδέχομαι και να αγαπώ εκείνους που διαφωνούν μαζί μου;
• Τι χρειάζεται να πιστεύω για να αποδέχομαι και να αγαπώ εκείνους που με κριτικάρουν;
• Υπάρχει κάποιος κίνδυνος, αν αποδεχτώ κάποιον όπως είναι; Αν ναι, ποιος είναι ο κίνδυνος;
• Μπορώ να περάσω μια μέρα χωρίς να παρατηρώ τα ελαττώματα των ανθρώπων; Δύο μέρες; Μια βδομάδα; Ένα μήνα;
• Επιλέγω να με κριτικάρουν ή να με αγαπούν;
• Επιλέγω να κριτικάρω ή να αγαπώ;

 

8. Φοβόμαστε να εκφράσουμε αγάπη, επειδή φοβόμαστε ότι μπορεί να μην υπάρχει επαρκής ανταπόκριση από τους άλλους και ότι θα νιώσουμε απόρριψη.

 

Αυτό είναι ένα ρίσκο που χρειάζεται να πάρουμε. Όταν εκφράζουμε αγάπη και ενδιαφέρον, μπορεί να έχουμε την ανταπόκριση που θέλουμε ή μπορεί και όχι. Αυτό δεν μας κάνει να αξίζουμε λιγότερο. Η αξία μας βασίζεται στην ύπαρξή μας και όχι στο πώς οι άλλοι ανταποκρίνονται. Είναι πολύ πιο σημαντικό να αγαπάμε παρά να μας αγαπούν. Μπορούμε πάντοτε να αγαπάμε – αυτό το ελέγχουμε. Δεν μπορούμε πάντοτε να έχουμε την αγάπη των άλλων.

 

Το αίσθημα της τρωτότητάς μας πηγάζει από τα παιδικά μας χρόνια, όταν δεν ήμασταν καθόλου σίγουροι για το αν αξίζουμε την αγάπη και το σεβασμό. Τώρα που είμαστε ενήλικες, μπορούμε να αφήσουμε αυτή την ανάγκη και να εστιαστούμε στην αγάπη, χωρίς να νοιαζόμαστε αν θα υπάρχει ή όχι ανταπόκριση στις εσωτερικές παιδικές ανάγκες μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Αν κάποιος μού εκφράζει αγάπη και δεν την ανταποδίδω με τον ίδιο ενθουσιασμό, αυτό σημαίνει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι κακός ή δεν αξίζει;
• Αν εκφράζω αγάπη και ο άλλος δεν ανταποκρίνεται με τον ίδιο ενθουσιασμό, αξίζω λιγότερο;
• Ποιο είναι το πρόβλημα, αν ο άλλος δεν αισθάνεται το ίδιο με μένα; Πρέπει αυτό να με πληγώνει; Αν ναι, γιατί;
• Θέλω πραγματικά να χρειάζομαι ανταπόδοση;
• Είναι εντάξει να αγαπώ, ανεξάρτητα αν ο άλλος με αγαπά; Είναι σωστό ή λάθος;
• Θα έπρεπε να αγαπώ μόνο εκείνους που με αγαπούν;
• Η αξία μου εξαρτάται από το πώς νιώθουν και αντιδρούν οι άλλοι;
• Η δική τους αξία εξαρτάται από το πώς νιώθω και αντιδρώ εγώ προς αυτούς;
• Είμαι πρόθυμος να εκφράζω την αγάπη μου σαν ένα αθώο παιδί, χωρίς να υπολογίζω πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι;
• Όταν εκφράζω την αγάπη μου, εκφράζω πραγματική αγάπη ή ψαρεύω την ανταπόκριση των άλλων; Αναζητώ να δώσω ενέργεια ή να πάρω;
• Θέλω ο φόβος μου για ανεπαρκή ανταπόδοση να ελέγχει τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μου;

 

9. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι οι άλλοι θα μπορούσαν πιθανόν να μας αγαπούν. Φοβόμαστε να επιτρέψουμε στους άλλους να μας πλησιάσουν επειδή θα χάσουν το ενδιαφέρον τους.

 

Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα πεποίθηση που εκφράζει το πώς λειτουργούμε εμείς παρά το πώς λειτουργούν οι άλλοι. Ίσως εμείς οι ίδιοι να χάνουμε το ενδιαφέρον μας για τους άλλους, όταν δεν αποτελούν πια πρόκληση, εφόσον δεν μπορούμε να τους θεωρήσουμε δεδομένους. Η αγάπη ποτέ δεν μπορεί να κουραστεί να αγαπά. Τα παιχνίδια μπορούν να γίνουν βαρετά. Αν οι σχέσεις είναι παιχνίδια, μέσα από τα οποία επαληθεύουμε τη δύναμή μας, το ενδιαφέρον, τη γοητεία ή την αξία μας από τους ρόλους που παίζουμε, τότε μπορούμε, κι εμείς και οι άλλοι, να χάσουμε το ενδιαφέρον μας. Όταν βιώνουμε αληθινή αγάπη, όλα αυτά τα παιχνίδια διαλύονται.

 

Αν υποσυνείδητα πιστεύουμε ότι δεν αξίζουμε την αγάπη, ίσως επειδή έχουμε καταλήξει σαν παιδιά σ’ αυτό το λανθασμένο συμπέρασμα, θα δυσκολευόμαστε τώρα να δεχτούμε και να δώσουμε αγάπη. Σαν παιδιά, όταν οι άλλοι μας κριτικάρουν, μας απορρίπτουν, μας κατηγορούν, μας θεωρούν υπεύθυνους, μας αγνοούν ή μας εγκαταλείπουν, έχουμε την τάση να βγάζουμε το λανθασμένο συμπέρασμα ότι εμείς είμαστε το πρόβλημα και ότι δεν αξίζουμε. Μπορεί ακόμη να συμπεράνουμε λανθασμένα ότι δεν αξίζουμε, όταν οι γονείς μας χωρίζουν ή πρέπει να εργάζονται πολλές ώρες ή όταν έχουν δικά τους προβλήματα και δεν μπορούν να μας δώσουν την προσοχή που χρειαζόμαστε για να νιώθουμε την αξία μας.

 

Για να μπορούμε να αισθανόμαστε αρκετά σίγουροι να ανοιχτούμε στην αγάπη και να αποδεχτούμε αγάπη στη ζωή μας, θα χρειαστεί να θεραπεύσουμε αυτά τα λανθασμένα συμπεράσματα. Στην πραγματικότητα είμαστε πολύ όμορφοι και αξιαγάπητοι ακριβώς όπως είμαστε. Είμαστε το θείο που εκφράζεται στον υλικό κόσμο. Όλοι αξίζουμε αγάπη και σεβασμό, ακριβώς όπως είμαστε.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Ποιος αξίζει αγάπη και ποιος όχι; Ποιος το αποφασίζει; Ποιος θεσπίζει αυτούς τους κανόνες;
• Υπάρχει λόγος να μην είμαι αξιαγάπητος όπως είμαι; Ποιος είναι αυτός ο λόγος;
• Γνωρίζω άλλους που ενσαρκώνουν αυτές τι ίδιες όψεις που πιστεύω ότι με κάνουν μη αγαπητό; Είναι και αυτοί μη αγαπητοί επειδή έχουν αυτές τις ίδιες τάσεις;
• Ο Σωκράτης ή ο Χριστός θα έλεγαν ότι δεν είμαι αξιαγάπητος; Αν ναι, γιατί; Αν όχι, γιατί;
• Ένα αληθινά πνευματικό ον θα με απέρριπτε και θα με θεωρούσε μη αγαπητό; Αν όχι, τότε γιατί; Τι βλέπει ή τι γνωρίζει αυτό το πνευματικό ον που του επιτρέπει να με αγαπά όπως είμαι;
• Ποιος είναι ο κίνδυνος στο να επιτρέψω στον εαυτό μου να αγαπηθεί όπως είμαι;
• Ποιος είναι ο κίνδυνος στο να αγαπώ τους άλλους;
• Τι μπορεί πιθανά να χάσω αν αποδέχομαι και αγαπώ;
• Είμαι πρόθυμος να ριψοκινδυνέψω να αγαπώ και να αντιμετωπίσω οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, αν και όταν συμβεί;
• Αγαπώ ή παίζω παιχνίδια;
• Θέλω να αγαπώ ή να παίζω παιχνίδια;

 

10. Έχουμε πληγωθεί σοβαρά από αυτό τον άνθρωπο ή άλλους και δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτή την πίκρα. Φοβόμαστε ότι μπορεί να κακοποιηθούμε.

 

Μπορούμε να κακοποιηθούμε μόνο αν επιτρέψουμε στους άλλους να το κάνουν ή μόνο στην απίθανη περίπτωση να μην υπάρχουν νόμοι του σύμπαντος ή να μην δουλεύουν. Αλλιώς μπορεί να συμβεί μόνο αυτό που είναι ωφέλιμο για τη διαδικασία εξέλιξής μας.

 

Αυτή είναι η δοκιμασία μας – να μπορούμε να συγχωρούμε και να αγαπάμε εκείνους που μας έχουν βλάψει. Είναι εύκολο να αγαπάμε εκείνους που μας δίνουν αυτό που θέλουμε. Ακόμη και τα ζώα αγαπούν εκείνους που τα ταΐζουν και τα φροντίζουν. Η πνευματική εξέλιξη είναι μια διαδικασία, κατά την οποία γινόμαστε αρκετά ασφαλείς μέσα μας και έχουμε πίστη στη σοφία και τη δικαιοσύνη του σύμπαντος, ώστε να μπορούμε να αγαπάμε ακόμη κι αυτούς που μας έχουν βλάψει.

 

Το κλειδί εδώ είναι να κατανοήσουμε ότι οποιεσδήποτε συμπεριφορές ή πράξεις μάς έχουν προκαλέσει πόνο δεν ήταν τύχη, ατυχία ή αδικία. Δεν μπορεί να υπάρχει αδικία σ’ έναν κόσμο αιτίας και αποτελέσματος, όπου η αιτία κάθε αποτελέσματος στη ζωή μας είναι μέσα σε μας και όχι στους άλλους. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να το αποδεχτούμε. Όμως, είναι πνευματικός νόμος που αποδέχονται όλες οι θρησκείες και οι πνευματικές φιλοσοφίες.

 

Όπως εξήγησε ο Χριστός, «Όπως σπείρεις, έτσι θα θερίσεις». Δεν είπε, «Όπως έσπειραν οι άλλοι, θα θερίσεις». Οτιδήποτε συμβαίνει στη ζωή μας είναι τελικά δημιουργία και επιλογή μας σαν ψυχές σε διαδικασία εξέλιξης.

 

Είναι πολύ δύσκολο για πολλούς από μας να το πιστέψουμε αυτό, ειδικά όταν έχουμε κάποιον που μας χτυπά ή μας αδικεί ή μας κριτικάρει συνέχεια ή μας απορρίπτει, ή παίρνει συνεχώς τα χρήματα μας.
Ας εξετάσουμε τελικά πώς δημιουργούμε την πραγματικότητά μας.
Πρώτον τη δημιουργούμε, μέσα από τους νόμους της έλξης. Έλκουμε προς εμάς με τρεις τρόπους:

Α. Με το νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, που σημαίνει ότι πολλά πράγματα που συμβαίνουν σ’ εμάς τώρα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η επιστροφή όσων έχουμε σκεφτεί και κάνει εμείς στο παρελθόν. Ότι κάθε μας πράξη, σκέψη και λόγος στο παρελθόν, γυρίζει σε μας. Αυτή είναι μια από τις δυνάμεις που δημιουργεί την τωρινή μας πραγματικότητα. Άρα αυτό που μας έκανε ο άλλος μπορεί να είναι μια αντίδραση προς αυτό που έχουμε κάνει εμείς σε αυτόν ή άλλους. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι αυτό δεν έχει σχέση με τιμωρία, αλλά ότι είναι ένα εκπαιδευτικό σχέδιο, όπου μαθαίνω και εξελίσσομαι όταν βιώνω πως νιώθουν οι άλλοι με μια συμπεριφορά μου. Επίσης η λύση δεν είναι «να πονάω αρκετά ώστε να πληρώσω γι’ αυτό που έκανα». Ο πόνος δεν είναι εξέλιξη. Η λύση είναι να μάθω το μάθημα και να συγχωρήσω τους άλλους και τον εαυτό μου και να αλλάξω τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς.
Β. Έλκουμε προς εμάς, μέσα από τις σκέψεις που έχουμε τώρα, που σημαίνει, έλκουμε αυτό που φοβόμαστε, αυτό που απορρίπτουμε, αυτό που αντιστοιχεί στις ενοχές μας, αυτό που προσδοκούμε. Δηλαδή, αν έχουμε μια σκεπτομορφή ότι θα μας εγκαταλείψουν, αυτό θα δημιουργήσουμε. Γενικά οι σκέψεις μας, οι πεποιθήσεις και οι σκεπτομορφές μας, γίνονται ενεργειακές μορφές, και οι ενεργειακές μορφές γίνονται πραγματικότητα. Άρα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα, που έχουμε συνέχεια στο νου μας, έλκουν σήμερα αυτό που μας συμβαίνει.

Οι φόβοι, οι ενοχές, οι αντιστάσεις, οι αποστροφές, οι προσκολλήσεις μας, οι εσωτερικές μας συγκρούσεις, όλα αυτά που υπάρχουν μέσα μας, καθρεφτίζονται στους άλλους. Οι άλλοι συντονίζονται, ασυνείδητα και υποσυνείδητα με το περιεχόμενο του δικού μας υποσυνειδήτου και μας το καθρεφτίζουν.
Χωρίς να το ξέρουν, μας συμπεριφέρονται μ’ έναν τρόπο, ώστε να δούμε τον εαυτό μας. Βέβαια, έχουμε την ελεύθερη βούληση, να το δούμε ή όχι. Έχουμε κάθε ελευθερία να πιστεύουμε και να δηλώνουμε πως φταίνε οι άλλοι, ότι οι άλλοι μας αδικούν, ότι εμείς δεν έχουμε τίποτα να αλλάξουμε και να αισθανόμαστε ότι είμαστε το θύμα και να «απολαμβάνουμε» τη δυστυχία μας.
Γ.  Ο τρίτος τρόπος με τον οποίο έλκουμε αυτό που μας συμβαίνει είναι μέσα από την απόφασή μας, σαν ψυχές πριν ενσαρκωθούμε, να μάθουμε σε αυτή τη ζωή κάποια συγκεκριμένα μαθήματα. Όπως δηλαδή ένας φοιτητής, που πάει στο Πανεπιστήμιο για να γίνει γιατρός και αγωνίζεται για 6-8 χρόνια για να πάρει αυτή την ειδικότητα, δεν ταλαιπωρείται επειδή έχει κάνει κάποιο λάθος, αλλά επειδή έχει βάλει κάποιο στόχο. Σαν ψυχές, μπορεί να έχουμε αποφασίσει να μάθουμε την αγάπη χωρίς όρους και να ταλαιπωρούμαστε από ανθρώπους που δυσκολευόμαστε να αγαπάμε, όχι επειδή έχουμε κάνει κάποιο λάθος, αλλά επειδή έχουμε αποφασίσει να μάθουμε την αγάπη χωρίς όρους – έχουμε βάλει ένα στόχο.
Αν μια ψυχή έχει βάλει στόχο να μάθει την αυτοπαραδοχή, μπορεί να έχει κάνει με άλλους μια «συμφωνία» να την απορρίπτουν. Επειδή το να έχει απόρριψη από τους άλλους, δημιουργεί μια ευκαιρία να μάθει να αποδέχεται τον εαυτό της, χωρίς να εξαρτάται από τους άλλους για επιβεβαίωση. Άρα δεν δέχεται απόρριψη επειδή έχει κάνει κάποιο λάθος, αλλά για να έχει μια ευκαιρία να δυναμώσει τη δική της σχέση με τον εαυτό της. Όμως δεν είναι δεδομένο ότι θα μάθει το μάθημα. Έχει ελεύθερη βούληση.
Υπάρχουν, λοιπόν, τρεις παράγοντες που δημιουργούν αυτό που συμβαίνει στη ζωή μας.

Και οι τρεις είναι μέσα μας, και με αυτούς έλκουμε αυτό που μας συμβαίνει:

Ο προηγούμενος τρόπος ζωής, σκέψης και συμπεριφοράς.

Αυτό που έχουμε μέσα μας τώρα και καθρεφτίζεται μέσα από τους άλλους, και

Τα μαθήματα που έχουμε αποφασίσει να μάθουμε σ’ αυτή τη διαδικασία.
Δ. Υπάρχει όμως και ένα τέταρτο στοιχείο που δημιουργεί την πραγματικότητά μας και το βίωμα μας.  Και αυτό είναι, το πώς ερμηνεύουμε όλα αυτά. Διότι δέκα άτομα, αντιμετωπίζοντας το ίδιο ερέθισμα, θα το ερμηνεύσουν διαφορετικά και επομένως θα βιώσουν μια διαφορετική και μοναδική πραγματικότητα. Η πραγματικότητά μας είναι υποκειμενική και εσωτερική, δεν είναι εξωτερική. Συμβαίνει μέσα στο κεφάλι μας. Ο καθένας μας φοράει άλλα «γυαλιά», με άλλους προγραμματισμούς γραμμένους πάνω στα γυαλιά της αντίληψής του, και ό,τι περνάει μέσα από αυτά τα γυαλιά, μέσα από αυτούς τους προγραμματισμούς του καθενός μας, ερμηνεύεται με διαφορετικό τρόπο, δημιουργώντας μια διαφορετική πραγματικότητα μέσα στο νου μας.  Δημιουργούμε την πραγματικότητά μας 100% και με το νόμο της έλξης, αλλά και με το νόμο της ερμηνείας.
Τότε, ποια είναι η λύση;
Να  εντοπίσουμε ποια μαθήματα έχουμε να μάθουμε από αυτό που μας συμβαίνει, ώστε να βλέπουμε ό,τι μας συμβαίνει σαν ευκαιρία για εξέλιξη και να το αξιοποιήσουμε σαν ευκαιρία για εξέλιξη, και
Να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύουμε αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας.

 

Για πιο λεπτομερή εξήγηση πάνω στο θέμα τού πως δημιουργούμε την πραγματικότητα μας, δείτε το βιβλίο Η Αγάπη Είναι Επιλογή.

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πόσο πρέπει να περιμένω για να εμπιστευτώ ξανά κάποιον ή τους ανθρώπους γενικά και να επιτρέψω στον εαυτό μου να ανοιχτεί στην αγάπη;
• Τι χρειάζομαι για να νιώσω πάλι ασφαλής να ανοιχτώ;
• Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί, αν εμπιστευόμουν κάποιον;
• Κι αν συμβεί αυτό το χειρότερο, τι είναι αυτό που δεν θα μπορέσω να ξεπεράσω;
• Μπορώ να το χρησιμοποιήσω σαν εμπειρία εξέλιξης;
• Μπορώ να συγχωρήσω τους άλλους και τον εαυτό μου για το παρελθόν;
• Θέλω θα συγχωρήσω τους άλλους και τον εαυτό μου για το παρελθόν;
• Κι αν είμαι πολύ δυνατότερος και ασφαλέστερος απ’ ό,τι πίστευα μέχρι τώρα;
• Κι αν είμαι αρκετά δυνατός να αντιμετωπίζω κάθε είδος συμπεριφοράς;
• Πώς οι άλλοι νιώθουν αρκετά ασφαλείς να ανοιχτούν στην αγάπη;
• Δεν έχουν πληγωθεί ποτέ στην αγάπη;
• Η αγάπη πληγώνει ή είναι οι προσκολλήσεις και οι προσδοκίες που προκαλούν πόνο;
• Μπορώ να αγαπώ χωρίς να αναπτύσσω προσκολλήσεις και προσδοκίες;
• Μπορώ να αισθάνομαι πλήρης μέσα μου και να ανοιχτώ στην αγάπη για να δίνω, χωρίς να νοιάζομαι καθόλου να πάρω;
• Μπορώ να θεραπεύσω τον πόνο μου αντί να τον κουβαλάω στο μέλλον;
• Θέλω να αφήσω τον πόνο μου στο παρελθόν αντί να τον κουβαλάω στο μέλλον;
• Τι επιλέγω;

 

11. Φοβόμαστε ότι μπορεί να αποτύχουμε στη σχέση.

 

Αν συμβαίνει αυτό, έχουμε την επιλογή να ριψοκινδυνέψουμε να αποτύχουμε σε μια σχέση ή να δημιουργήσουμε μια ζωή μοναξιάς χωρίς αγάπη επειδή φοβόμαστε την πιθανότητα της αποτυχίας. Μια άλλη ερώτηση είναι, τι είναι αποτυχία; Ακόμη κι αν η σχέση δεν διαρκέσει για πάντα, αυτό σημαίνει αποτυχία; Δεν έχουμε μάθει και δεν έχουμε κερδίσει κάτι; Δεν έχει αυτή η σχέση υπηρετήσει κάποιο σκοπό στη διαδικασία εξέλιξής μας; Ίσως να μην υπάρχει τέτοιο πράγμα σαν την αποτυχία.

 

Όταν προχωρούμε από μία κατάσταση σε μία άλλη, αυτό σημαίνει ότι έχουμε αποτύχει στην πρώτη κατάσταση; Απλά σημαίνει ότι αυτή η κατάσταση δεν ταιριάζει πια στην εξέλιξή μας και είναι καιρός να πάμε πιο πέρα.

 

Άρα, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αποτυχία. Υπάρχουν απλά εμπειρίες, από τις οποίες μπορούμε να μάθουμε ή να μην μάθουμε. Έχουμε ελεύθερη βούληση να μάθουμε και να αλλάξουμε ή όχι. Υπάρχουν περιπτώσεις, στις οποίες ο χωρισμός από κάποιον είναι το αποτέλεσμα της άρνησης να μάθουμε. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί τελικά να μάθουμε αυτό το μάθημα με κάποιον άλλον ή ακόμη και μόνοι μας. Η σχέση δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι το μέσο για την εξέλιξη όλων των εμπλεκομένων.

 

Συχνά, χωρίζουμε επειδή αρνούμαστε να μάθουμε. «Κατασκηνώνουμε» μέσα στο εγώ μας, αρνούμενοι να κοιτάξουμε τον εαυτό μας για να δούμε πώς συμβάλλουμε σ’ αυτή την κατάσταση, και επιλέγουμε να νιώθουμε αδικία και θυμό. Αυτό δεν είναι αποτυχία. Είναι απλά άλλη μια εμπειρία που τελικά θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αλήθεια.

 

Επίσης, παραμένουμε στις σχέσεις χωρίς να μαθαίνουμε, επειδή φοβόμαστε να τις τελειώσουμε λόγω οικονομικής, συναισθηματικής και κοινωνικής ανασφάλειας ή φόβου «αποτυχίας», φόβου του τι θα μπορούσαν να πουν οι άλλοι ή φόβου να μείνουμε μόνοι. Αυτό είναι επιτυχία;

 

Επομένως, δεν υπάρχουν αποτυχημένες σχέσεις. Υπάρχουν μόνο εμπειρίες, από τις οποίες μπορούμε να επιλέξουμε να μάθουμε ή να μην μάθουμε.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Είμαι πρόθυμος να ριψοκινδυνέψω να μπω σε μια σχέση που μπορεί να τελειώσει ή να γίνει δυστυχισμένη; Γιατί;
• Γιατί να είμαι προγραμματισμένος να το φοβάμαι αυτό, όταν τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν το φοβούνται;
• Τι έχει συμβεί στη ζωή μου που με προδιαθέτει γι’ αυτό το φόβο;
• Τι θα συμβεί αν δεν ξεπεράσω ποτέ αυτό το φόβο;
• Τι θα συμβεί αν τον ξεπεράσω;
• Τι θα συμβεί αν ενεργώ παράλληλα μ’ αυτό το φόβο και επιτρέψω στον εαυτό μου να ρισκάρει να αγαπήσει;
• Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί; Τι θα μπορούσε να συμβεί που δεν θα μπορέσω να το ξεπεράσω;
• Τι θα με κάνει πιο ευτυχισμένο, να ρισκάρω ή να παίζω με ασφάλεια;
• Τι επιλέγω;

 

12. Φοβόμαστε ότι θα γίνουμε ή θα φαινόμαστε αδύναμοι.

 

Δυστυχώς μερικοί από μας έχουμε προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι η αγάπη είναι μια μορφή αδυναμίας και όχι για τους δυνατούς και ανεξάρτητους. Ίσως αυτό να περιγράφει επακριβώς τις εικόνες της αγάπης με τις οποίες μεγαλώσαμε. Η αγάπη χωρίς όρους είναι το αντίθετο. Βασίζεται σε εσωτερική δύναμη και προσωπική ελευθερία. Επιλέγουμε να αγαπάμε τους άλλους, επειδή τους αγαπάμε και όχι επειδή τους χρειαζόμαστε. Αυτό απαιτεί την ύψιστη εσωτερική αίσθηση αξίας και ασφάλειας.

 

Υπάρχει, επίσης, διαφορά ανάμεσα στη δύναμη και τη σκληρότητα. Οι άνθρωποι, όταν φοβούνται, είναι σκληροί και ανέκφραστοι από αμυντικό μηχανισμό. Η δύναμη δεν απαιτεί σκληρότητα, επειδή αισθανόμαστε ασφαλείς.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Ποιος είναι πιο δυνατός, αυτός που αγαπά ή αυτός που δεν αγαπά;
• Τι κίνδυνος υπάρχει στην αγάπη;
• Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί;
• Πώς διαφέρει η αγάπη από την ανάγκη ή την προσκόλληση;
• Θέλω να έχω εσωτερική ασφάλεια ή εξωτερική σκληρότητα;
• Μπορώ να αγαπώ και να είμαι δυνατός;

 

13. Φοβόμαστε την απόρριψη ή την εγκατάλειψη.

 

Η απόρριψη ή η εγκατάλειψη από κάποιον άλλον είναι πάντοτε μια πιθανότητα. Δεν μπορεί να υπάρχει εγγύηση ότι οι άλλοι θα είναι πάντα μαζί μας. Μπορεί να μας αφήσουν και μπορεί να αφήσουν το σώμα τους. Μπορεί να επιλέξουν να αγαπούν κάποιον άλλον περισσότερο από μας. Αυτές οι εμπειρίες δεν συμβαίνουν εκτός κι αν είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε για τη διαδικασία εξέλιξής μας και, αν είναι, τότε δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε με το να τις φοβόμαστε.

 

Όταν φοβόμαστε τα παραπάνω, μπορεί να πέσουμε στις ακόλουθες παγίδες:

α. Να δοκιμάζουμε τους άλλους με αρνητική συμπεριφορά για να δούμε πόσο σταθερή είναι η αγάπη τους. Συχνά, τους διώχνουμε μακριά και οι πεποιθήσεις μας γίνονται μια πραγματικότητα που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει.

β. Αφήνουμε πρώτοι τη σχέση, ώστε να μην βιώσουμε απόρριψη ή εγκατάλειψη και για να «σώσουμε τα προσχήματα».

γ. Δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να είναι εντελώς δεσμευμένος και ανοιχτός – πιθανώς για να προστατευτούμε συναισθηματικά – αλλά στην πραγματικότητα δημιουργώντας μια νεκρή σχέση χωρίς αγάπη.

 

Αυτές είναι συνηθισμένες συμπεριφορές σ’ αυτούς που φοβούνται την εγκατάλειψη και είναι συνήθως αποτέλεσμα παρόμοιων οδυνηρών παιδικών εμπειριών.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Το μέλλον πρέπει να είναι σαν το παρελθόν;
• Θέλω να περιορίζω την ευτυχία μου σήμερα, επειδή κάτι συνέβη στο παρελθόν;
• Ποιες είναι οι πιθανότητες να με εγκαταλείψουν;
• Ποιες είναι οι πιθανότητες να μην με εγκαταλείψουν;
• Ποιες είναι οι πιθανότητες να εγκαταλείψω τον άλλον;
• Τι είναι τόσο απαράδεκτο στην εγκατάλειψη;
• Τι είναι αυτό που δεν θα μπορώ να ξεπεράσω και να συνεχίσω;
• Τι είναι καλύτερο, να ζω μέσα στο φόβο να ανοιχτώ ή να το ρισκάρω και μετά να βιώσω εγκατάλειψη;
• Είναι καλύτερο να μην έχω κανέναν ή να έχω κάποιον και μετά να μην τον έχω;
• Τι κερδίζω με το να μην ρισκάρω την αγάπη;
• Είναι ο φόβος της εγκατάλειψης τόσο ανυπέρβλητος που είναι καλύτερα να βιώνω μοναξιά και αποξένωση;
• Τι επιλέγω;

 

14. Φοβόμαστε τις ευθύνες μιας σχέσης.

 

Αυτή είναι μια επιλογή που μπορούμε να κάνουμε. Έχουμε κάθε δικαίωμα να ζήσουμε μόνοι και να μην έχουμε προσωπικές σχέσεις αγάπης που φυσιολογικά θα συνοδεύονται από ορισμένες δεσμεύσεις και ευθύνες. Κάποιες ψυχές έχουν επιλέξει να εξελιχτούν μόνοι κατ’ αυτό τον τρόπο. Είναι ένας έγκυρος τρόπος ζωής. Το ερώτημα είναι αν τον επιλέγουμε επειδή καθοδηγούμαστε από την ψυχή μας να το κάνουμε ή επειδή φοβόμαστε τις ευθύνες μιας σχέσης. Αν είναι ο δεύτερος λόγος, τότε θα είμαστε στάσιμοι στη διαδικασία εξέλιξής μας όσο φοβόμαστε να μπούμε στις καταστάσεις που απαιτούνται ακριβώς για τη διαδικασία μάθησής μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Τι είναι πιο ευχάριστο για μένα, να συνδεθώ με άλλους ή να είμαι μόνος μου;
• Μπορώ να αγαπώ τους άλλους χωρίς να νιώθω περιορισμένος;
• Μπορώ να προσαρμοστώ στις «ευθύνες» και τους «συμβιβασμούς» των σχέσεων και να αισθάνομαι ακόμη ελεύθερος;
• Μπορώ να απολαμβάνω την πρόκληση και να μαθαίνω από τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται από την ένωσή μου με έναν άλλο άνθρωπο;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος μόνος μου;
• Τι επιλέγω;

 

15. Φοβόμαστε μήπως δημιουργήσουμε τις σχέσεις που είχαν οι γονείς μας (ή άλλοι), όταν ήμασταν νέοι.

 

Η πρόκλησή μας είναι να μάθουμε από αυτά τα αρνητικά πρότυπα και να πάρουμε αυτή την ενέργεια και να τη μεταμορφώσουμε μέσα μας, με την απελευθέρωσή μας από την επίδρασή τους πάνω μας. Έχουμε κερδίσει σοφία από αυτές τις εμπειρίες και μπορούμε τώρα να δημιουργήσουμε ένα νέο είδος σχέσης που είναι ελεύθερη από τις αρνητικές όψεις των προτύπων μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πρέπει οι σχέσεις μου να είναι σαν των γονιών μου;
• Είμαι σαν κάποιον από τους γονείς μου;
• Έχω κάνει την εσωτερική εργασία που είναι απαραίτητη για να απελευθερωθώ από τους προγραμματισμούς που δημιουργήθηκαν στην παιδική ηλικία μου;
• Αξίζω μια σχέση αγάπης και ευτυχίας;
• Θέλω να χρησιμοποιήσω μια σχέση σαν ευκαιρία εξέλιξης;
• Θέλω να αφήσω τους φόβους μου και το εγώ μου;
• Έχω συγχωρήσει τους γονείς μου για τα ελαττώματά τους;
• Βιώνω την εσωτερική αξία και ασφάλειά μου για να αγαπώ χωρίς να χρειάζομαι τόσο πολύ;

 

16. Φοβόμαστε το άγνωστο.

 

Εξέλιξη σημαίνει κατ’ ανάγκη να προχωρήσουμε εκεί που δεν ήμασταν. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς – γιατί αλλιώς δεν θα ήταν εξέλιξη. Αυτό ισχύει για όλες τις όψεις της ζωής μας. Η ελευθερία από τις περιοριστικές αντιλήψεις μας και η δημιουργία της ζωής μας απαιτούν να ξεπεράσουμε το φόβο του άγνωστου και να έχουμε πίστη στους πανάγαθους νόμους και τις δυνάμεις του σύμπαντος και στη δική μας ικανότητα να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε μπορεί να συμβεί.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Ποιος είναι ο κίνδυνος που μπορεί να υπάρχει στο άγνωστο της αγάπης;
• Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να υπάρχει στο άγνωστο της αγάπης;
• Τι δεν θα τολμούσα να αντιμετωπίσω;
• Τι είναι αυτό που δεν θα μπορούσα ποτέ να ξεπεράσω;
• Είμαι πρόθυμος να πάω ένα ταξίδι χωρίς εγγυήσεις;
• Υπάρχουν ταξίδια που έχουν εγγυήσεις;
• Υπάρχει οτιδήποτε στη ζωή μου που είναι εγγυημένο;
• Έχω την εσωτερική δύναμη να αντιμετωπίσω οτιδήποτε μπορεί να συμβεί;
• Γνωρίζω άλλους που έχουν αυτή τη δύναμη;
• Υπάρχει κάποιος λόγος να μην έχω αυτή τη δύναμη;
• Είναι δυνατό να συμβεί κάτι στη ζωή μου που δεν είναι για το ανώτερο καλό μου;
• Θέλω να ζω μια ζωή φόβου ή μια ζωή αγάπης;

 

Για να τολμήσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι θα χρειαστεί να ξεπεράσουμε το φόβο της ευτυχίας και το φόβο της αγάπης. Στο επόμενο κεφάλαιο θα συζητήσουμε το φόβο να νιώθουμε ασφάλεια και ηρεμία.

 

Κεφάλαιο 2

Από το βιβλίο Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ

Τα Εμπόδια προς την Ευτυχία

 

Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε, επίσης, να έχει τον τίτλο Τολμώντας να Αγαπάμε ή Τολμώντας να Νιώθουμε Ασφαλείς και Ήρεμοι σε όλες τις Περιπτώσεις.

 

Θα μπορούσε, επίσης, να ονομάζεται Επιλέγοντας να Είμαστε Ευτυχισμένοι ή Επιλέγοντας να Νιώθουμε Ασφαλείς και Ήρεμοι σε όλες τις Περιπτώσεις.

 

Που σημαίνει ότι η ευτυχία, η αγάπη και η ηρεμία είναι επιλογές που απαιτούν θάρρος και τόλμη. Είναι επιλογές, επειδή δεν είναι επιβεβλημένες σε κανέναν. Είναι επιλογές που κάνει κάποιος, ακόμη κι όταν οι άλλοι αισθάνονται ότι είναι εντελώς αδύνατο και ίσως όχι σωστό να νιώθουν ευτυχία, αγάπη και ηρεμία σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

 

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από μας φοβόμαστε αυτές τις περιπτώσεις. Νιώθουμε ευάλωτοι και φοβόμαστε να αφήσουμε, τους φόβους μας, τη δυσπιστία μας, την απαισιοδοξία μας και τις κεραίες επαγρύπνησης μήπως και συμβεί κάτι.

 

Η ευτυχία, η αγάπη και η ηρεμία απαιτούν έναν υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης στον εαυτό μας, τους άλλους και τη ζωή, που μας επιτρέπει να αφήσουμε τον φόβο και την ανάγκη να έχουμε επίγνωση και να ελέγχουμε πιθανούς, όμως αόρατους, επικείμενους κινδύνους.

 

Επομένως, η επιλογή να είμαστε ευτυχισμένοι είναι η επιλογή να εμπιστευόμαστε και να πάψουμε να φοβόμαστε ότι το να είμαστε ευτυχισμένοι μπορεί να επιφέρει κάποιες αρνητικές επιπτώσεις. Το ίδιο ισχύει και για την αγάπη και το αίσθημα ασφάλειας ή ηρεμίας.

 

Παραδόξως, μερικοί αισθανόμαστε στην πραγματικότητα πιο ασφαλείς όταν νιώθουμε το αντίθετο της ασφάλειας, που είναι ο φόβος και το άγχος.

 

Η ιδέα είναι ότι, αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να νιώσει ευτυχία, αγάπη ή ηρεμία, τότε δεν θα έχουμε αρκετή επίγνωση για να προβλέψουμε και να εμποδίσουμε τον ενυπάρχοντα κίνδυνο.

 

Άρα, είμαστε έτοιμοι να ρίξουμε μια ματιά σε βάθος στην πρόκληση να αφεθούμε και να είμαστε ευτυχισμένοι;

 

Στην πραγματικότητα η αληθινή ερώτηση είναι αν πιστεύουμε συνειδητά και υποσυνείδητα ότι είναι ασφαλές και σωστό ή ορθό να έχουμε ευτυχία, αγάπη και ηρεμία σε όλες τις περιπτώσεις. Είναι;

 

Χωρίς να δώσετε πολλή σκέψη, μπορεί να απαντήσετε, «Φυσικά, είναι πάντα καλό να νιώθεις ευτυχία, ηρεμία και αγάπη».

 

Αλλά τότε, αν αρχίσω να γίνομαι πιο συγκεκριμένος και ρωτήσω, «Είναι ασφαλές και σωστό να βιώνεις, ευτυχία, αγάπη και ηρεμία ακόμη και ….»:

 

• Όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα ήθελες;
• Όταν κάνεις ένα λάθος ή δεν έχεις το αποτέλεσμα που περίμενες ή χρειαζόσουν;
• Όταν κάποιος σε κριτικάρει;
• Όταν το παιδί σου ή ο σύντροφός σου απορρίπτει τις αξίες σου;
• Όταν οι γονείς σου δεν σε αποδέχτηκαν ή δεν σε επιβεβαίωσαν ποτέ;
• Όταν η σωματική σου εμφάνιση δεν είναι αυτή που θα ήθελες;
• Όταν δεν φαίνεται να μπορείς να είσαι αυτός που θα ήθελες;
• Όταν δεν έχεις αρκετά χρήματα;
• Όταν κάποιος σε κλέβει;
• Όταν είσαι άρρωστος;
• Όταν ένας αγαπημένος σου δεν είναι καλά;
• Όταν το παιδί σου σε απορρίπτει;
• Όταν κάποιος βλάπτει εσένα ή την οικογένειά σου;

 

Η επόμενη αντίδραση μπορεί να είναι, «Όχι, δεν είναι ασφαλές ή σωστό να νιώθω ευτυχία, αγάπη και ηρεμία σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Αυτές δεν είναι κατάλληλες αντιδράσεις γι’ αυτές τις περιπτώσεις. Είναι “ανθρώπινο” να μην νιώθω αυτές τις εσωτερικές καταστάσεις σ’ αυτές τις περιπτώσεις».

 

Θα συμφωνήσω ότι δεν είναι αυτό που θα έκανε ένας “φυσιολογικός” άνθρωπος ή αυτό που μπορεί ή επιλέξει να νιώθει σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

 

Αλλά τότε θα ρωτούσα, «Θέλεις πραγματικά να είσαι “φυσιολογικός”; Είναι η φυσιολογικότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς αυτό που θαυμάζεις και φιλοδοξείς να αποκτήσεις; Γιατί κάποιοι άνθρωποι μπορούν να επιλέγουν αυτές τις εσωτερικές καταστάσεις ακόμη και σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Πώς αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονται και αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους, τους άλλους και τη ζωή;

 

Είναι πιθανό να είμαστε σ’ ένα δρόμο εξέλιξης, όπου αυτό που είναι “ανθρώπινο” ή “φυσιολογικό” για έναν άνθρωπο αλλάζει και εξελίσσεται; Κάποτε ήταν φυσιολογικό να πιστεύουμε ότι η γη είναι επίπεδη και ότι ο ήλιος περιστρέφεται γύρω της. Κάποτε ήταν φυσιολογικό για τους ανθρώπους να είναι σκλάβοι άλλων ή να απορρίπτουν άλλους λόγω του χρώματος του δέρματός τους ή της εθνικότητάς τους. Αυτό που είναι “φυσιολογικό” χρειάζεται να εξελιχθεί και μπορούμε εμείς να πάρουμε μέρος σ’ αυτή τη διαδικασία.

 

Είναι πιθανό να προοριζόμαστε όλοι να αντιδρούμε όπως μπορεί να αντιδρούσαν ο Ιησούς ή ο Σωκράτης ή άλλα φωτισμένα όντα, με εσωτερική ηρεμία, αγάπη και ευτυχία σε όλες τις περιπτώσεις; Τι αντιλαμβάνονται εκείνοι που εμείς δεν το αντιλαμβανόμαστε; Πώς γίνεται να βιώνουν εκείνοι τόση εσωτερική ασφάλεια που ακόμη και ο επικείμενος θάνατος να μην τους απομακρύνει σοβαρά από το πνευματικό κέντρο τους; Ποιο είναι το μυστικό τους; Επιτρέπεται και σε μας να είμαστε έτσι; Θέλουμε να είμαστε έτσι;

 

Είναι λάθος να φοβόμαστε να είμαστε ευτυχισμένοι σε περιπτώσεις όπου είναι μόνο “ανθρώπινο” να είμαστε δυστυχισμένοι; Θα έπρεπε να περιοριζόμαστε στο να είμαστε “φυσιολογικοί”; Ή είναι εντάξει να φιλοδοξούμε να έχουμε ένα άλλο επίπεδο αντίληψης, στο οποίο συνειδητοποιούμε ότι όλα είναι όπως μπορούν να είναι και θα έπρεπε να είναι, σαν ένα πλαίσιο για τη διαδικασία εξέλιξης, και ότι εμείς και όλοι οι αγαπημένοι μας είμαστε, στην πραγματικότητα, ασφαλείς και καλά σε όλες τις περιπτώσεις;

 

Αυτή είναι μια επιλογή που χρειάζεται να κάνει ο καθένας από μας. Επιλέγουμε την ευτυχία, την αγάπη και την ηρεμία ακόμη και σε δύσκολες περιπτώσεις; Είναι αυτό κάτι που το βλέπουμε ασφαλές και σωστό;

 

Μια άλλη ερώτηση για τους θρησκευόμενους θα ήταν, «Θέλει ο Θεός να έχουμε ευτυχία, αγάπη και ηρεμία σ’ αυτές τις περιπτώσεις;»

 

Κάποιος μπορεί, επίσης, να ρωτήσει:

 

• Υπάρχει κάποιο όφελος για τον εαυτό μου ή τους άλλους να μην επιλέξω ευτυχία, αγάπη και ηρεμία σ’ αυτές τις περιπτώσεις;
• Βοηθώ τους αγαπημένους μου περισσότερο με το να είμαι δυστυχισμένος όταν εκείνοι δεν είναι καλά;
• Βοηθώ οικονομικά τον εαυτό μου με το να ανησυχώ για τα χρήματα;
• Νιώθω καλύτερα για τον εαυτό μου και τη ζωή με το να επιλέγω να μην αγαπώ εκείνους που με βλάπτουν;
• Εξουδετερώνω ή καθυστερώ τη θνητότητά μου με το να φοβάμαι το θάνατο;

 

• Αυτές οι πολύ “ανθρώπινες” αντιδράσεις με εξυπηρετούν με κάποιο τρόπο;
• Χρειάζεται να είμαι δυστυχισμένος, για να κάνω αλλαγές στη ζωή μου;
• Κάνω τους ανθρώπους να αλλάξουν με το να τους μισώ;
• Ο φόβος για κάτι το εμποδίζει ή αυξάνει την πιθανότητα να συμβεί;

 

• Προστατεύω πραγματικά τον εαυτό μου με το να φοβάμαι;
• Γίνομαι πιο ασφαλής με το να έχω άγχος;
• Βοηθώ τον εαυτό μου με κάποιο τρόπο με το να φοβάμαι να έχω ευτυχία ή αγάπη ή ηρεμία;
• Αυτές οι πολύ παγιωμένες “ανθρώπινες” αντιδράσεις με βοηθούν πραγματικά στη ζωή μου;

 

• Ή κάνουν το αντίθετο;
• Βοηθούν ή βλάπτουν το νευρικό, ενδοκρινικό, ανοσοποιητικό μου σύστημα και όλα τα άλλα συστήματα;
• Πώς με βοηθά πραγματικά η επιλογή της δυστυχίας (ναι, είναι επιλογή – παρόλο που ίσως δεν είναι συνειδητή), όταν κάτι δεν είναι όπως θέλω να είναι, όταν οι ανάγκες και οι προσκολλήσεις μου δεν ικανοποιούνται;
• Αλλάζει αυτό την εξωτερική πραγματικότητα, ώστε να ικανοποιηθούν οι προσκολλήσεις μου;
• Ή οι προσκολλήσεις μου, στην πραγματικότητα, εμποδίζουν την ικανοποίηση των αναγκών μου;

 

Είναι άλλο να επιθυμείς κάτι και να προτιμάς να το έχεις και άλλο να είσαι προσκολλημένος και να πιστεύεις ότι δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος χωρίς αυτό.

 

Αν κάποιοι άνθρωποι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι χωρίς αυτό, στο οποίο εγώ είμαι προσκολλημένος, αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση έχει μέσα της τη δυνατότητα να είναι καλά και ευτυχισμένη χωρίς αυτό ή αυτόν, όπου έχω εγώ προσκόλληση.

 

Πώς γίνεται 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι να μπορούν να είναι ευτυχισμένοι χωρίς την αποκλειστική αγάπη και προσοχή του δικού μας συγκεκριμένου συντρόφου;

Τι γνωρίζουν που εμείς δεν το γνωρίζουμε;

Πώς γίνεται τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι να μπορούν να είναι ευτυχισμένοι με λιγότερα από όσα έχουμε εμείς;

Γιατί επιλέγουμε να είμαστε δυστυχισμένοι όταν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι;

Γιατί επιλέγουμε το φόβο και το άγχος αντί για την αγάπη και την ηρεμία;

 

Αυτές είναι κάποιες ερωτήσεις που θα συζητήσουμε σ’ αυτό το βιβλίο.

 

Επομένως, ποια είναι τα κυριότερα εμπόδια στην επιλογή της ευτυχίας;

 

Πρώτα είναι οι προσκολλήσεις μας σε ορισμένους ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις, που γίνονται όροι ή προϋποθέσεις για την ευτυχία μας. Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την ευτυχία αν δεν ικανοποιούνται αυτές οι προσκολλήσεις ή όροι.

 

Μετά, οι φόβοι μας για τον πόνο ή την απώλεια μάς δημιουργούν μια κατάσταση άγχους σχετικά με το τι θα συμβεί και την ανάγκη να το σκεφτόμαστε ακατάπαυστα και να προσπαθούμε να ελέγχουμε τους άλλους, τα γεγονότα, τα αποτελέσματα και το μέλλον γενικά.

 

Ένας άλλος παράγοντας είναι η ανικανότητά μας να αφήσουμε το παρελθόν και να αποδεχτούμε όλα όσα έχουν γίνει χωρίς να νιώθουμε αδικία, πίκρα και θυμό.

 

Αυτό αυξάνεται, αν ταυτιζόμαστε με το ρόλο του “θύματος” και αναζητάμε να νιώθουμε καλά και να αξίζουμε με το να είμαστε αδικημένοι ή να είμαστε θύματα των άλλων και της ζωής, ίσως ακόμη και του εαυτού μας.

 

Η ντροπή και η ενοχή είναι εχθροί της ευτυχίας, καθώς νιώθουμε ότι δεν την αξίζουμε.

 

Η σύγκριση του εαυτού μας με τους άλλους και το αίσθημα ανωτερότητας ή κατωτερότητας είναι μια σίγουρη συνταγή για μοναξιά και δυστυχία.

 

Ο εθισμός σε άλλα συναισθήματα όπως φόβο, άγχος, ανησυχία, πόνο, θυμό, ντροπή ή ενοχή δημιουργεί το “πονόσωμά” μας και ακόμη και τα κύτταρα του σώματός μας συνηθίζουν και εθίζονται σ’ αυτά τα συναισθήματα και τις ορμόνες ή τα πεπτίδια που παράγουν. Υποσυνείδητα και χημικά γινόμαστε “εθισμένοι στη δυστυχία”.

 

Μετά υπάρχει ο φόβος για την ίδια την ευτυχία, φόβος πως, αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να είναι ευτυχισμένος, μπορεί να συμβεί κάτι κακό. Έτσι, «χτυπάμε ξύλο» ώστε η ευτυχία μας να μην μετατραπεί σε πόνο.

 

Μπορεί ακόμη να πιστεύουμε λανθασμένα ότι η ευτυχία είναι επιπολαιότητα και όχι αρετή, και ότι είναι το κατσούφιασμα που δείχνει τους αληθινά πνευματικούς ανθρώπους. Ότι ο Θεός προτιμά να πονάμε ή να υποφέρουμε, γιατί αυτό είναι πιο πνευματικό από την ευτυχία.

 

Μερικοί μπορεί να πιστεύουμε ότι η ευτυχία μπορεί να απομακρύνει κάθε ανάγκη για αλλαγή και βελτίωση του εαυτού μας.

 

Άλλοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι χρειαζόμαστε το φόβο και το άγχος σχετικά με το αποτέλεσμα των προσπαθειών μας, για να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στην εκπλήρωση των στόχων μας.

 

Η αυτοαμφισβήτηση, η αυτοαπόρριψη και η αβεβαιότητα για την αξία μας είναι βασικά εμπόδια της ευτυχίας.

 

Κάτω και πίσω από τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα εμπόδια είναι ο φόβος μας για απόρριψη, μοναξιά και θάνατο, που προέρχεται από τη μη επίγνωση και την αποσύνδεσή μας από το μακάριο, μεγαλειώδη και πλήρη εσώτερο εαυτό μας. Η ευδαιμονία είναι μια κατάσταση πέρα από την ευτυχία, που εξαρτάται μόνο από την πληρότητα και τη χαρά της εσώτερης ύπαρξής μας και όχι από κάποιον εξωτερικό παράγοντα.

 

Είναι αυτή η άγνοια του ποιοι πραγματικά είμαστε και η μη επίγνωση αυτής της εσώτερης ευδαιμονίας, που γεννά όλα τα παραπάνω.

 

• Επομένως, είμαστε έτοιμοι γι’ αυτή την πρόκληση;
• Είμαστε πρόθυμοι να ριψοκινδυνέψουμε να επιλέξουμε την ευτυχία ακόμη και σε περιπτώσεις δοκιμασίας;

 

• Είμαστε πρόθυμοι να επιτρέψουμε στην ευτυχία να γίνει η προεπιλεγμένη κατάστασή μας, από την οποία αποσυνδεόμαστε κατά καιρούς αλλά επιστρέφουμε γρήγορα, λόγω της αλήθειας του ποιοι πραγματικά είμαστε εμείς και οι άλλοι και, επίσης, λόγω της επιλογής μας να είμαστε ευτυχισμένοι, η οποία μας φέρνει πίσω στην κατάσταση της ευχαρίστησης, της αποδοχής, της συμφιλίωσης, της αγάπης, της ηρεμίας και της ευτυχίας;

 

• Είμαστε, επίσης, έτοιμοι να επιλέξουμε την αγάπη αντί του φόβου, της πίκρας και της ψευδαίσθησης ότι είμαστε θύματα;
• Είμαστε έτοιμοι να πάρουμε την πλήρη ευθύνη της πραγματικότητάς μας και να πάψουμε να φοβόμαστε και να κατηγορούμε τους άλλους;

 

• Είμαστε πρόθυμοι να πάρουμε την ευθύνη για τη δική μας υγεία, ηρεμία, αγάπη και ευτυχία και να επιλέξουμε να θυμόμαστε την αλήθεια σε κάθε περίπτωση;

 

• Πάνω απ’ όλα, είμαστε έτοιμοι να ριψοκινδυνέψουμε να είμαστε διαφορετικοί και να αντιδράμε διαφορετικά από ό,τι έχουμε δει, μάθει και προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι είναι η φυσιολογική και κατάλληλη αντίδραση όταν η ζωή δεν μας δίνει αυτό που θέλουμε (αλλά ίσως αυτό που στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε είναι να απελευθερωθούμε από τις ψευδαισθήσεις μας);

 

• Είμαστε πρόθυμοι να είμαστε ευτυχισμένοι, όταν οι άλλοι νομίζουν ότι θα έπρεπε να πονάμε;
• Τολμάμε να είμαστε διαφορετικοί;

 

Αλλά ευτυχία είναι να έχουμε ό,τι θέλουμε. Άρα, μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι με το να μην χρειαζόμαστε τίποτε και επίσης με το να γίνουμε πολύ ικανοί να υλοποιούμε ό,τι χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι.

 

• Βοηθάμε τους άλλους με το να περιορίζουμε την αγάπη μας, όταν η δική τους είναι περιορισμένη;
• Βοηθάμε τους άλλους με το να περιορίζουμε την ηρεμία μας, όταν η δική τους είναι περιορισμένη;
• Βοηθάμε τους άλλους με το να περιορίζουμε την ευτυχία μας, όταν η δική τους είναι περιορισμένη;
• Βοηθάμε τους άλλους με το να περιορίζουμε την αφθονία μας, όταν η δική τους είναι περιορισμένη;
• Αντί να περιορίσουμε οτιδήποτε από αυτά, δεν θα ήταν καλύτερα να μοιραστούμε την αγάπη, την ηρεμία, την ευτυχία και την αφθονία μας με αυτούς που τα χρειάζονται;

 

• Είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε την ψυχολογία της έλλειψης και να προχωρήσουμε στην ψυχολογία της αφθονίας;

 

• Είμαστε, επίσης, πρόθυμοι να γίνουμε ακόμη πιο δυνατοί και αποτελεσματικοί στο να δημιουργούμε και να έλκουμε ό,τι χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι;

 

• Είμαστε έτοιμοι να είμαστε επιτυχημένοι και ευτυχισμένοι;

 

• Ενδιαφερόμαστε να μάθουμε πώς να δημιουργήσουμε αυτό που θέλουμε και χρειαζόμαστε για τον εαυτό μας, τους αγαπημένους μας και την κοινωνία σαν σύνολο;

 

• Είμαστε πρόθυμοι να απολαύσουμε την αφθονία, ακόμη κι όταν οι άλλοι επιλέγουν το αντίθετο;

 

• Είναι σωστό να επιλέγουμε την αφθονία, όταν οι άλλοι δεν έχουν όσα έχουμε εμείς;

 

Θα χρειαστεί να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις καθώς προχωρούμε στο να Τολμήσουμε να Είμαστε Ευτυχισμένοι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό σχετικά με την Ευτυχία σε δύσκολες στιγμές

Από το Βιβλίο Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ

Ο καθένας επιλέγει ένα από τα πιο κάτω θέματα για να εργαστεί πάνω σε αυτό. Καθίστε σε ζευγάρια. Ο «Α» ρωτάει τον «Β» τις ερωτήσεις που αφορούν το θέμα με το οποίο ο «Β» θέλει να εργαστεί. Ο «Β» προσπαθεί να απαντήσει τις ερωτήσεις με ειλικρίνεια και απλότητα σαν να μιλάει σε ένα παιδί που δεν έχει διαμορφώσει γνώμες και αντιλήψεις, που θέλει πραγματικά να καταλάβει.  Όλοι μπορείτε να ξεκινήσετε με τις πρώτες γενικές ερωτήσεις και μετά να προχωρήσετε στις επόμενες ειδικές που θα επιλέξετε. Όταν τελειώσετε αλλάξτε ρόλους και ο «Β» ρωτάει τον «Α». Μην παρασύρεστε σε άλλες συζητήσεις. Απλώς ρωτήσετε και απαντήστε τις ερωτήσεις.

Τα υπόλοιπα θέματα μπορείτε να τα απαντήσετε γραπτά στο σπίτι σας.

Γενικές Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Μας προσφέρει κάτι η δυστυχία όταν δεν έχουμε αυτό που θέλουμε;
• Γιατί σχεδόν πάντοτε επιλέγουμε την δυστυχία, όταν τα πράγματα δεν είναι όπως θα θέλαμε;
• Μας βοηθάει η δυστυχία να λύσουμε προβλήματα;
• Παράγει χρήματα όταν τα χρειαζόμαστε;
• Βελτιώνει την υγεία μας;
• Βοηθάει τους αγαπημένους μας να είναι υγιείς ή ευτυχισμένοι;
• Μας κάνει πιο ελκυστικούς και ενδιαφέροντες στους άλλους; (μερικοί το πιστεύουν)
• Μας κάνει πιο άξιους και καλύτερους ανθρώπους; (μερικοί το πιστεύουν)
• Μας βοηθάει να σκεφτόμαστε πιο καθαρά;
• Μας κάνει πιο αποτελεσματικούς και επιτυχημένους;
• Επομένως, γιατί επιλέγουμε τη δυστυχία, όταν θα μπορούσαμε να επιλέξουμε ευτυχία σε κάθε περίπτωση;
• Ο Θεός θέλει να είμαι χαρούμενος ή πονεμένος;
• Η ευτυχία είναι αποτέλεσμα αφέλειας ή βαθιάς γνώσης και πίστης;
• Βοηθάω τους άλλους περισσότερο με την ευτυχία μου ή με την δυστυχία μου;

 

===========================

 

1. Συνήθως αναχαιτίζουμε την ευτυχία μας όταν δεν έχουμε αυτό που πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Όταν η ζωή μας δεν είναι όπως θα θέλαμε να είναι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Ξέρω άλλους που είναι δυστυχισμένοι επειδή δεν έχουν συγκεκριμένα άτομα, πράγματα και καταστάσεις, στα οποία είναι προσκολλημένοι, παρόλο που εγώ μπορώ να είμαι καλά χωρίς αυτά;
• Πώς γίνεται να μπορώ να είμαι εγώ ευτυχισμένος χωρίς αυτά, στα οποία εκείνοι έχουν προσκόλληση; Μήπως αυτό σημαίνει ότι εκείνοι δημιουργούν ένα εμπόδιο στην ευτυχία τους, πιστεύοντας ότι δεν μπορούν να είναι ευτυχισμένοι χωρίς αυτές τις προσκολλήσεις;
• Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι χωρίς αυτό που πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε; Ποιος έκανε αυτό το νόμο; Είναι αλήθεια;
• Υπάρχουν άλλοι που είναι ευτυχισμένοι χωρίς αυτό που εμείς πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε;
• Πώς μπορούν να είναι εκείνοι ευτυχισμένοι χωρίς αυτό που πιστεύω εγώ ότι είναι προϋπόθεση για την ευτυχία;
• Είμαι πρόθυμος να προσπαθήσω να είμαι ευτυχισμένος, ακόμη και χωρίς αυτό που πίστευα μέχρι τώρα ότι πρέπει να έχω για να είμαι ευτυχισμένος;

===========================

 

2. Συχνά δυσκολευόμαστε να νιώσουμε ευτυχισμένοι όταν δεν έχουμε αυτό που έχουν οι άλλοι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Αν είμαστε δυστυχισμένοι, επειδή δεν έχουμε αυτά που έχει το 10% του πληθυσμού, μήπως θα έπρεπε να είμαστε ευτυχισμένοι, επειδή έχουμε περισσότερα, πολύ περισσότερα, από το 50% του πληθυσμού της γης;
• Ή μήπως θα έπρεπε να είμαστε λυπημένοι, επειδή τόσοι πολλοί έχουν τόσα λίγα;
• Ή μήπως θα έπρεπε να είμαστε ευτυχισμένοι για εκείνους που έχουν περισσότερα από μας;
• Αν έχω αυτά που χρειάζομαι, πειράζει αν οι άλλοι έχουν περισσότερα;
• Αν μπορώ να είμαι ευτυχισμένος με αγγούρια, θα έπρεπε να θυμώνω επειδή οι άλλοι παίρνουν σταφύλια;
• Γιατί επηρεάζομαι από αυτά που έχουν οι άλλοι; Τι χάνω εγώ όταν οι άλλοι έχουν περισσότερα από μένα; Τι κερδίζω όταν έχω περισσότερα από τους άλλους;
• Είναι καλύτερα να έχω περισσότερα ή να έχω λιγότερα; Το να έχω περισσότερα δημιουργεί ευτυχία; Βλέπω ότι εκείνοι που έχουν περισσότερα είναι πιο ευτυχισμένοι από εκείνους που έχουν λιγότερα;
• Μήπως παίρνει ο καθένας αυτό που δημιουργεί ή αυτό που χρειάζεται για τη διαδικασία εξέλιξής του;
• Τι λέει η παραβολή του Χριστού για τον κτηματία που πλήρωσε την ίδια αμοιβή σ’ εκείνους που εργάστηκαν 6 ώρες, 3 ώρες και μία ώρα; Όταν εκείνοι που εργάστηκαν περισσότερο παραπονέθηκαν, τους είπε ότι, όσο τους δίνει αυτά που συμφώνησαν, το τι δίνει στους άλλους δεν είναι δική τους δουλειά. Τι ήταν όλο αυτό; Παίρνουμε αυτά που συμφωνήσαμε; Μήπως οι άλλοι έχουν διαφορετικές συμφωνίες με το σύμπαν;

===========================

 

3. Σχεδόν όλοι μας έχουμε μια προσκόλληση στο να μας αποδέχονται οι άλλοι, να μας αναγνωρίζουν, να μας εγκρίνουν και να συμφωνούν μαζί μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γιατί χρειάζομαι να επαληθεύσουν οι άλλοι την αξία μου;
• Δεν την έχω δει;
• Είμαι τόσο τυφλός που δεν βλέπω ότι είμαι καλός και άξιος άνθρωπος;
• Έχω προγραμματιστεί να αμφιβάλω για τον εαυτό μου;
• Οι άλλοι χρειάζονται την έγκρισή μου; Τους δίνω πάντοτε την έγκριση μου με τρόπους που χρειάζονται για να τη νιώσουν;
• Είναι ανάξιοι, επειδή δεν τους εγκρίνω εγώ ή δεν τους επιβεβαιώνω φυσικά;
• Είναι οι άλλοι ανάξιοι μέχρι να τους πω ότι αξίζουν; Είναι αυτό κάποιο είδος φυσικού νόμου;
• Η ανάγκη μου για επιβεβαίωση αυξάνει ή μειώνει την πιθανότητα να την πάρω από τους άλλους;
• Τι χρειάζεται να κάνω και πόσα χρειάζεται να πετύχω για να αποδεχτώ τον εαυτό μου όπως είμαι;
• Πότε θα ωριμάσω και θα σταματήσω να βάζω τους ανθρώπους σε θέση να με αξιολογήσουν;
• Είναι εντάξει και ασφαλές να αποδεχτώ τον εαυτό μου όπως είμαι και να αφήσω την ανάγκη για την έγκριση των άλλων;
• Επιλέγω να αποδεχτώ τον εαυτό μου όπως είμαι και να αφήσω την ανάγκη για την έγκριση των άλλων;

 

4. Πολλοί αξιολογούν τον εαυτό τους σύμφωνα με τη σωματική τους εμφάνιση και δημιουργούν δυστυχία, όταν πιστεύουν ότι η εμφάνισή τους δεν είναι ελκυστική στους άλλους.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Εκείνοι, που είναι πιο ελκυστικοί σύμφωνα με κοινωνικούς προγραμματισμούς, αξίζουν περισσότερη αγάπη και σεβασμό από εκείνους που δεν είναι; Είναι πιο έξυπνοι, πιο ηθικοί, πιο καλοί, πιο ευτυχισμένοι, καλύτεροι άνθρωποι;
• Η αξία μου εξαρτάται από την εμφάνισή μου; Γιατί; Πότε ψήφισαν αυτό το νόμο;
• Για πόσο η εμφάνισή μου θα παίζει ρόλο στις σχέσεις μου; Είναι πιο σημαντική από το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά μου;
• Είναι η εμφάνιση μέτρο για το χαρακτήρα και τις αξίες;
• Γνωρίζω ανθρώπους που δεν είναι ελκυστικοί με την κοινωνική έννοια, αλλά αποδέχονται τον εαυτό τους και είναι ευτυχισμένοι και γεμάτοι αυτοπεποίθηση; Πώς το κάνουν αυτό; Τι ξέρουν που εγώ δεν ξέρω;
• Είναι εντάξει να σταματήσω να ανησυχώ για την εμφάνισή μου και απλά να απολαμβάνω τον εαυτό μου και να είμαι ευτυχισμένος;
• Επιλέγω να σταματήσω να ανησυχώ για την εμφάνισή μου και απλά να απολαμβάνω τον εαυτό μου και να είμαι ευτυχισμένος;
• Μπορώ να επιλέξω την ευτυχία, ενώ χρησιμοποιώ αυτό σαν ευκαιρία εξέλιξης;

===========================

 

5. Πολλοί, αλλά όχι όλοι, χρειάζονται ένα ορισμένο ποσό χρημάτων για να νιώθουν ευτυχία.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γιατί χρειάζομαι χρήματα για να επιτρέψω στον εαυτό μου να νιώθει ευτυχία;
• Όλοι αυτοί που ζουν με λιγότερα από 2 δολάρια τη μέρα είναι δυστυχισμένοι, λιγότερο ευτυχισμένοι από μένα;
• Μπορεί να είναι ευτυχισμένος ένας φτωχός άνθρωπος; Πώς; Τι χρειάζεται να πιστεύει;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος με τη ζωή μου όπως είναι τώρα;
• Το πρόβλημά μου με τα χρήματα έχει να κάνει με αυτό που συμβαίνει τώρα ή με αυτό που μπορεί να συμβεί στο μέλλον;
• Είμαι δυστυχισμένος με το παρόν ή με κάποιο φανταστικό μέλλον;
• Κάνω ό,τι μπορώ για να δημιουργήσω την πραγματικότητα που θέλω;
• Εμπιστεύομαι την ικανότητά μου να υλοποιήσω οτιδήποτε χρειάζομαι;
• Πιστεύω πως ζω σ’ ένα σύμπαν αγάπης και πως, όσο κάνω αυτό που μου αναλογεί, όλα όσα χρειάζομαι θα έρθουν σε μένα;
• Επιλέγω να είμαι ευτυχισμένος με τη ζωή μου όπως είναι τώρα;
• Μπορώ να επιλέξω την ευτυχία ενώ χρησιμοποιώ αυτή την πρόκληση σαν ευκαιρία εξέλιξης;

 

6. Μια άλλη προϋπόθεση που θέτουμε για την ευτυχία μας είναι να πετυχαίνουμε τους στόχους μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γνωρίζω άλλους που είναι ευτυχισμένοι χωρίς το αποτέλεσμα που αναζητώ; Πώς μπορούν να είναι ευτυχισμένοι;
• Υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν την πορεία και επιτρέπουν στον εαυτό τους να είναι ευτυχισμένος ακόμη και χωρίς να φθάνουν στον προορισμό;
• Μπορώ να πάρω μαζί μου τα αποτελέσματα, όταν αφήσω αυτό το φυσικό σώμα;
• Μπορώ να πάρω μαζί μου αυτά που έμαθα κατά τη διάρκεια της προσπάθειας;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος, αν δεν πετύχω το συγκεκριμένο στόχο που έχω στο νου μου; Γιατί; Γιατί όχι;
• Τι υποτίθεται ότι κερδίζω πετυχαίνοντας αυτό το στόχο; Είναι για μένα ή για τους άλλους; Για ποιον;
• Η ανάγκη μου για ένα τέλειο αποτέλεσμα βοηθάει τους άλλους να είναι ευτυχισμένοι; Με κάνει περισσότερο ή λιγότερο ευχάριστο γι’ αυτούς;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος με την καλύτερη προσπάθεια, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα;
• Επιλέγω να είμαι ευτυχισμένος ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα;
• Μπορώ να επιλέξω την ευτυχία ενώ χρησιμοποιώ τη διαδικασία σαν ευκαιρία εξέλιξης;

 

7. Οι περισσότεροι από μας δυσκολευόμαστε να είμαστε ευτυχισμένοι όταν δεν είμαστε υγιείς ή όταν πονάμε.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θα έπρεπε να νιώθω δυστυχισμένος, όταν το σώμα μου δεν αισθάνεται καλά;
• Το να νιώθω δυστυχισμένος θα βοηθήσει το σώμα μου ή θα το επιβαρύνει με αρνητική ενέργεια;
• Πώς το να νιώθω δυστυχισμένος θα βοηθήσει το σώμα μου ή θα βοηθήσει εμένα να λύσω το πρόβλημά μου;
• Πιστεύω ότι οι άλλοι θα με προσέχουν περισσότερο αν δεν είμαι καλά;
• Θέλω την προσοχή τους για τέτοιους λόγους;
• Ποιες είναι οι πιθανές αιτίες για την τωρινή σωματική διαταραχή μου;
• Οι συνήθειες διατροφής και τρόπου ζωής μου βοηθούν ή βλάπτουν την κατάστασή μου;
• Ασκώ αρκετά το σώμα και την αναπνοή μου για να δημιουργήσω υγεία;
• Ξεκουράζομαι αρκετά και χαλαρώνω συνειδητά όλο το σώμα μου για να δημιουργήσω υγεία;
• Μπορεί τα συναισθήματά μου να επηρεάζουν την υγεία μου; Αν ναι, ποια;
• Ποια συναισθήματα θα βοηθούσαν την υγεία μου;
• Ποιες πεποιθήσεις θα με βοηθούσαν να νιώθω αρκετά ήρεμος για να δημιουργήσω καλύτερη υγεία;
• Γιατί έχω δημιουργήσει αυτή την κατάσταση; Τι θέλω να μάθω;
• Μπορώ να επιλέξω την ευτυχία, ενώ χρησιμοποιώ αυτή την κατάσταση σαν ευκαιρία εξέλιξης;

 

8. Μια άλλη προσκόλληση που συχνά εμποδίζει την ευτυχία μας είναι η προσκόλληση στο να έχουμε έναν αποκλειστικό ερωτικό σύντροφο, ο οποίος αγαπάει μόνο εμάς και μας συμπεριφέρεται ακριβώς όπως χρειάζεται το εγώ μας για να νιώθει αξία, ασφάλεια και ελευθερία.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γνωρίζω ανθρώπους που είναι ευτυχισμένοι χωρίς σύντροφο; Αν ναι, πώς το πετυχαίνουν;
• Γνωρίζω ανθρώπους που είναι ευτυχισμένοι μ’ ένα σύντροφο που δεν είναι τέλειος; Αν ναι, πώς το πετυχαίνουν;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος χωρίς σύντροφο;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος με το σύντροφό μου όπως είναι;
• Μπορώ να αγαπώ τον άλλον ανεξάρτητα από το αν μου δίνει ή όχι αυτό που χρειάζομαι;
• Είναι ασφαλές να αγαπώ τον άλλον χωρίς όρους;
• Εγώ είμαι τέλειος σύντροφος;
• Δίνω στο σύντροφό μου καθετί που χρειάζεται;
• Κάνω το σύντροφό μου να αισθάνεται αγαπητός και σεβαστός;
• Αγαπώ και σέβομαι τον εαυτό μου;
• Αισθάνομαι αρκετά αγαπητός για να με αγαπούν οι άλλοι;
• Μπορώ να βρω μέσα μου αυτό που προσπαθώ να πάρω από τους άλλους;
• Πληγώνομαι επειδή αγαπώ ή επειδή έχω προσκολλήσεις και ανάγκες;
• Θέλω να αγαπώ ή να χρειάζομαι;

 

 

9. Ένα σημαντικό εμπόδιο της ευτυχίας για πολλούς από μας, που δεν έχουμε εργαστεί με την αυτογνωσία και τη θεραπεία του παρελθόντος, είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν έχουμε πάρει αυτό που χρειαζόμασταν σαν παιδιά από τους γονείς μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γνωρίζω ανθρώπους που έχουν απελευθερωθεί από δυσάρεστες εμπειρίες του παρελθόντος και φαίνονται να είναι ευτυχισμένοι σήμερα;
• Χρειάζομαι πραγματικά την αποδοχή και έγκριση των γονιών μου; Ή επιλέγω απλά να τους αγαπώ;
• Χρειάζομαι να είναι ικανοποιημένοι με μένα; Ή θέλω η συνείδησή μου να είναι ικανοποιημένη με μένα;
• Χρειάζομαι τη στήριξή τους ή είμαι ικανός να στηρίξω τον εαυτό μου στη ζωή με τη δική μου εσώτερη δύναμη και πίστη στο θείο;
• Θέλω να αρπάζομαι από το παρελθόν ή θέλω να το αποδεχτώ, να συγχωρήσω τον εαυτό μου και τους άλλους και να προχωρήσω;
• Επιλέγω τον πόνο και το θυμό για το παρελθόν ή την ευτυχία στο παρόν;
• Επιλέγω την ενοχή και τη ντροπή για το παρελθόν ή την ευτυχία στο παρόν;
• Μήπως οι γονείς μου έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν με τις δικές τους παιδικές εμπειρίες, φόβους, πεποιθήσεις και τα συμβόλαια ψυχής μας;
• Ο Θεός με αγαπά όπως είμαι; Αν ναι, γιατί;
• Ο Χριστός ή ο Σωκράτης ή κάποιοι άγιοι θα με αγαπούσαν όπως είμαι; Αν ναι, γιατί;
• Μπορώ να αφήσω το παρελθόν;
• Θέλω να αφήσω το παρελθόν;
• Πότε;

 

10. Ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο της ευτυχίας μας να είναι η προσκόλλησή μας και τα αισθήματα ευθύνης για τα παιδιά μας και την πραγματικότητά τους.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θα ήθελα κάποιος να φοβάται για μένα και να αμφιβάλλει να την ικανότητά μου να αντιμετωπίσω μια κατάσταση;
• Θα ήθελα να μου λένε τι να κάνω για να λύσω τα προβλήματά μου ή να ζήσω τη ζωή μου;
• Θα ήθελα να μου λένε ότι κάνω λάθος επιλογές;
• Θα ήθελα κάποιος να νιώθει πόνο, επειδή εγώ δεν είμαι καλά;
• Θα ήθελα κάποιος να χρειάζεται να είμαι καλά για να είναι εκείνος καλά;
• Η ανησυχία μου για κάποιον τον βοηθάει ή τον βλάπτει;
• Ο φόβος μου γι’ αυτόν τον βοηθάει να λύσει τα προβλήματά του;
• Η ενοχή μου για την πραγματικότητά του τον βοηθάει να λύσει τα προβλήματά του;
• Ο φόβος, ο πόνος και η ενοχή μου βοηθούν τους άλλους με κάποιο τρόπο;
• Ο φόβος, ο πόνος και η ενοχή μου βοηθούν εμένα με κάποιο τρόπο;
• Γνωρίζω κάποιον που έχει επιλέξει να είναι καλά, ακόμη κι όταν οι αγαπημένοι του δεν είναι καλά;
• Είναι εντάξει να είμαι καλά, ακόμη κι όταν ένας αγαπημένος μου δεν είναι;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος χωρίς την αποδοχή, την αγάπη και την προσοχή του παιδιού μου;
• Μπορώ να αγαπώ το παιδί μου ανεξάρτητα από το τι κάνει;
• Μπορώ να επιτρέψω στο παιδί μου να βρει το δικό του δρόμο στη ζωή και να αφήσω κάθε ανάγκη μου από αυτό;
• Τι θα συμβεί αν επιλέξω την ευτυχία ανεξάρτητα από την κατάσταση των αγαπημένων μου; Είναι εντάξει; Θα είμαι καλός άνθρωπος;

 

11. Ένας άλλος τομέας της ζωής μας, όπου μπορεί να έχουμε προβλήματα στο να είμαστε ευτυχισμένοι, είναι σε σχέση με την εργασία ή τις ευθύνες. Εδώ εννοούμε κάθε μορφή δραστηριότητάς μας με ή χωρίς αμοιβή, μέσα ή έξω από το σπίτι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Είμαι ευτυχισμένος με αυτό που κάνω σήμερα στη ζωή μου; Αν ναι, γιατί; Αν όχι, γιατί;
• Είναι το μάθημά μου να κάνω αυτό, που ήδη κάνω, με μεγαλύτερη χαρά και αγάπη;
• Πώς μπορώ να κάνω αυτό, που ήδη κάνω, με μεγαλύτερη χαρά και αγάπη;
• Είναι το μάθημά μου να κάνω κάτι άλλο που αγαπώ περισσότερο;
• Είναι το μάθημά μου να δίνω το χρόνο μου για να κάνω και τα δύο και να είμαι ευτυχισμένος με αυτή την ισορροπία;
• Τι θα έκανα με το χρόνο μου, αν είχα αρκετά χρήματα και δεν χρειαζόταν να εργάζομαι για χρήματα;
• Πώς θα ήθελα να βελτιώσω τη ζωή των ανθρώπων γύρω μου;
• Πώς θα ήθελα να τους βοηθήσω μ’ αυτό τον τρόπο;
• Ποιες είναι οι φυσικές ικανότητές μου που θα ήθελα να μοιραστώ με τους άλλους;
• Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου;
• Μπορώ να επιλέξω να είμαι ευτυχισμένος με οτιδήποτε κι αν κάνω;
• Επιλέγω να είμαι ευτυχισμένος με οτιδήποτε κι αν κάνω;

 

 

12. Το τελευταίο εμπόδιο, που θα συζητήσουμε σ’ αυτό το κεφάλαιο, είναι το γεγονός ότι δυσκολευόμαστε να νιώσουμε ευτυχία, όταν οι άλλοι δεν μας φέρονται με σεβασμό ή με τρόπους που χρειαζόμαστε για να αισθανόμαστε ασφαλείς και άξιοι.

 

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γιατί χρειάζομαι να συμπεριφέρονται οι άλλοι με ορισμένο τρόπο;
• Μπορώ να είμαι ευτυχισμένος, όταν οι άλλοι δεν φέρονται όπως χρειάζομαι;
• Γιατί θα έπρεπε να εξαρτάται η ευτυχία μου από το τι κάνουν οι άλλοι;
• Γιατί θα έπρεπε να εξαρτάται η ευτυχία μου από την ικανότητα των άλλων να φέρονται σωστά, ηθικά και δίκαια;
• Οι άλλοι είναι ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι, όταν συμπεριφέρονται αρνητικά; Η αρνητική συμπεριφορά τους είναι σημάδι ότι είναι ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι;
• Μπορώ να εστιαστώ στη δυστυχία τους πίσω από τη συμπεριφορά τους;
• Είναι οι άλλοι ελεύθεροι ή ελέγχονται από τις παιδικές εμπειρίες τους;
• Χάνω την αξία μου, όταν οι άλλοι δεν μου φέρονται με σεβασμό και αγάπη;
• Κινδυνεύω πραγματικά από τη συμπεριφορά τους;
• Κι αν τους αγαπώ, ακόμη κι όταν δεν φέρονται σωστά;
• Μπορώ να κατανοήσω τους φόβους και τις αδυναμίες τους;
• Με καθορίζει η συμπεριφορά των άλλων ή το ποιος είμαι εσωτερικά;

 

=====

Όταν ο άλλος συμπεριφέρεται άσχημα, θέστε τρεις ερωτήσεις:

1. Τι μπορεί να αισθάνεται ο άλλος για να φέρεται έτσι;
2. Τι ήθελα να μάθω επιλέγοντας να βιώσω αυτό το γεγονός ή κατάσταση;
3. Ποια είναι η ύψιστη πνευματική αντίδραση που μπορώ να έχω προς αυτή τη συμπεριφορά; Πώς θα αντιδρούσαν σ’ αυτή την κατάσταση ο Χριστός ή ο Σωκράτης ή ένας φωτισμένος άνθρωπος;

=====