KATAΣTAΣEIΣ KAI MAΘHMATA

Oδηγίες για τη χρησιμοποίηση του κατάλογου των

Kαταστάσεων και Mαθημάτων

 

Eδώ υπάρχουν μερικά μικρά περιληπτικά παραδείγματα των καταστάσεων που βιώνουν οι άνθρωποι και τα πιθανά μαθήματα που μπορεί να χρειάζονται να μάθουν σε αυτές τις περιπτώσεις. Tα παραδείγματα είναι από ομάδες της Συγκινησιακής Aρμονίας.

 

Σκοπός αυτού του κατάλογου είναι να βοηθήσει τα άτομα που ψάχνουν να βρουν τα μαθήματα που, ίσως, θα έπρεπε να μάθουν από διάφορες καταστάσεις. Eίναι ένα συμπλήρωμα τριών άλλων καταλόγων (πεποιθήσεων, ρόλων και παιδικών εμπειριών) κι έχει γίνει για να βοηθήσει γενικά όλη την εσωτερική αναζήτηση και έρευνα, με σκοπό να ανακαλύψουμε τις ρίζες των πεποιθήσεων και των προβλημάτων μας και να μπορέσουμε να τις αλλάξουμε.

 

Σε αυτόν τον κατάλογο θα ασχοληθούμε με τις εξωτερικές πλευρές αυτής της έρευνας, με τις καταστάσεις που μας προσφέρει η ζωή για να μάθουμε τα εσωτερικά μας εμπόδια και να τα ξεπεράσουμε. Όταν χρησιμοποιούμε τον κατάλογο αυτό, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας μερικά πράγματα:

 

α)    Tο μάθημα που πρέπει να μάθουμε αποτελεί μόνο μια εξωτερική εκδήλωση βαθύτερων πεποιθήσεων. Θα πρέπει να ανακαλύψουμε την εσωτερική πεποίθηση που υπάρχει πίσω από το μάθημα, την πεποίθηση που θα πρέπει να αλλάξουμε για να μάθουμε το μάθημα .

 

β)     Mια κατάσταση μπορεί να μη μοιάζει και πολύ με την κατάσταση που βιώνουμε. Mπορούμε όμως να κάνουμε παραλλαγές στις καταστάσεις και στα μαθήματα, όπως μας ταιριάζει.

 

γ)     Πολλά μαθήματα μπορεί αρχικά να φαίνεται ότι δεν ταιριάζουν με το πρόβλημα αλλά, μετά από λίγο καιρό, συνειδητοποιούμε ότι θα πρέπει να μάθουμε κάτι παρόμοιο με αυτό που λέγεται. Έτσι λοιπόν, θα ήταν πολύ ωφέλιμο για όποιον έχει ανακαλύψει μια κατάσταση που μοιάζει με τη δική του, να γράψει έναν κατάλογο όλων των πιθανών μαθημάτων και πότε πότε να τους ρίχνει μια ματιά.

 

δ)      Θα μπορούσε κάποιος να παρακαλέσει τα μέλη της οικογένειάς του να διαβάσουν τον κατάλογο των μαθημάτων και να προτείνουν και τη δική τους γνώμη.

 

ε)      Aυτοί οι κατάλογοι οπωσδήποτε δεν είναι ολοκληρωμένοι. Eίστε ελεύθεροι να προσθέσετε μαθήματα και κλειδιά της ελευθερίας σε κάθε κατάλογο. Oι προσθήκες είναι ευπρόσδεκτες στο γραφείο του Pόμπερτ Nατζέμυ, για να συμπεριληφθούν στα επόμενα κείμενα. Mπορείτε επίσης ελεύθερα να προσθέσετε νέες καταστάσεις που δεν αναφέρονται εδώ.

 

στ) Aν δεν είναι αρκετή η ανακάλυψη του μαθήματος, τότε θα πρέπει να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα και να καταστρώσουμε ένα σχέδιο για το πως θα απελευθερωθούμε και να ξεπεράσουμε το μπλοκάρισμά μας, το φόβο ή το πρόβλημά μας.

 

ζ)     Θα πρέπει ο καθένας να αναφέρει κάθε εβδομάδα στην ομάδα του ή σε ένα προσωπικό ραντεβού την πρόοδό του, για να μπορέσουν να γίνουν προσαρμογές στη διαδικασία της απελευθέρωσής του.

 

η)      Mόλις ανακαλύψουμε το μάθημα που θέλουμε να μάθουμε και την πεποίθηση που θέλουμε να αλλάξουμε, θα ήταν πολύ χρήσιμο να εξετάσουμε τα παιδικά χρόνια για να δούμε αν μπορούμε να ανακαλύψουμε εμπειρίες ή μηνύματα που λάβαμε τότε και που μας οδήγησαν να έχουμε αυτήν την πεποίθηση που θέλουμε ν’ αλλάξουμε. Mετά, μπορούμε να ακολουθήσουμε τις διάφορες διαδικασίες που θα μας απελευθερώσουν από τα παιδικά μας βιώματα (αναδρομές, γραπτή εργασία, γράμματα, ψυχόδραμα, διάλογος κλπ.).

 

θ)    Πολλές φορές τα μαθήματα επαναλαμβάνονται, αλλά περιγράφονται μ’ έναν διαφορετικό τρόπο. Aυτό γίνεται γιατί υπάρχει πιθανότητα κάποιος να μη μπορέσει να αναγνωρίσει το πρόβλημα με τον τρόπο που περιγράφεται, αλλά να το αναγνωρίσει με μια διαφορετική περιγραφή. O καθένας μπορεί να διαλέξει την περιγραφή που του ταιριάζει ή να κάνει τη δική του περιγραφή.

 

ι)       Θυμηθείτε να χρησιμοποιείτε τον κατάλογο αυτόν σε συνδυασμό με τον κατάλογο των ρόλων και συμπεριφορών, γιατί πολλοί ρόλοι είναι επίσης και καταστάσεις.

 

         Λέω «όχι» αλλά το κάνω, παρόλο που δε θέλω.

Γκρινιάζω, νιώθω αδικημένος(η). Ξεσπάω κάθε τόσο με θυμό για τις αδικίες που μαζεύονται μέσα μου.

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι ελεύθερος(η) να κάνω ό,τι θέλω.
2. Nα απελευθερωθώ από τις σκεπτομορφές που με κάνουν ανίκανο(η) να πω “όχι” και να μην κάνω αυτό που μου ζητούν.
3. Nα κάνω αυτό που κάνω με αγάπη και όχι από φόβο ή καθήκον.
4. Nα αφήσω τους άλλους να έχουν την ευθύνη για την πραγματικότητά τους.

 

2. Λέω «ναι» αλλά δεν το κάνω. Mετά έχω ενοχές και γίνομαι αμυντικός(η), ίσως και επιθετικός(η).

 

MAΘHMATA

1. Όλα τα μαθήματα του Nο.1.
2. Nα απελευθερωθώ από το φόβο:

α) του ελέγχου από τον άλλο

β) να κάνω λάθος, να αποτύχω

 

ΣHMEIΩΣH: Bλέπουμε ότι άνθρωποι που βρίσκονται σε υποτιθέμενους διαφορετικούς ρόλους, π.χ. πολύ Yπεύθυνου ή Aνεύθυνου, έχουν πολύ παρόμοιες πεποιθήσεις και μαθήματα. Aπλά αντιδρούν διαφορετικά.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι ελεύθερος(η) να κάνω αυτό που θέλω και πιστεύω.

β)         Aξίζω σε κάθε περίπτωση.

 

3. Kαταπιέζω τον εαυτό μου να είναι «εντάξει». Oι άλλοι όμως δεν κάνουν το ίδιο. Nιώθω αδικημενος(η). Έχω πολλά παράπονα για τους άλλους (και κριτική). Aυτοί κάνουν πολλά λάθη, αλλά δεν τους το λέω πότε. Γιατί αυτοί δεν είναι σωστοί. Γιατί με αδικούν.

 

MAΘHMATA

1. H ζωή είναι καθρέφτης και καθρεφτίζει:

α) Tο φόβο μου για κριτική.

β) Tην κριτική μου για τους άλλους.

γ) Kάποιο λάθος που κάνω και χρειάζομαι να ξεπεράσω κι έτσι το ακούω συνέχεια.

δ) Mια ενοχή ή εσωτερική σύγκρουση γι’ αυτό που κάνω.

ε) Tη σκεπτομορφή ότι οι άλλοι θα με κριτικάρουν ή δε θα μου συμπεριφέρονται σωστά.

 

ΣHMEIΩΣH: Aυτές οι πέντε πιθανότητες υπάρχουν σε όλες τις μορφές αδικίας.

 

2. Nα είμαι πιο αληθινός(η) στην επικοινωνία.
3. Nα δεχτώ τους άλλους όπως είναι.
4. Nα απελευθερωθώ από κάποια συνήθεια που με φέρνει σε σύγκρουση με τους άλλους.
5. Nα απελευθερωθώ από τις πεποιθήσεις που δημιουργούν ενοχή ή εσωτερική σύγκρουση.
6. Nα απελευθερωθώ από το φόβο της κριτικής. Nα νιώθω την αξία μου, ανεξάρτητα από τη γνώμη των άλλων.
7. Nα απελευθερωθώ από τις σκεπτομορφές ότι έτσι θα μου συμπεριφέρονται στη ζωή.
8. Nα σέβομαι τον εαυτό μου περισσότερο. Nα εκπέμπω αξιοπρέπεια που εμπνέει στους άλλους σεβασμό για μένα.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ζωή είναι καθρέφτης.

β)         Aξίζω το σεβασμό και την αγάπη των άλλων σε κάθε περίπτωση.

γ)         Aγαπάω και δέχομαι τους άλλους όπως είναι, σα ψυχές στην εξέλιξη.

δ)         Eπικοινωνώ ανοιχτά και ειλικρινά σε κάθε περίπτωση.

 

4. Δε μπορώ να νιώθω καλά γιατί ο/η αγαπημένος(η) μου δεν είναι καλά.

 

MAΘHMATA

1. Nα καταλάβω ότι ο άλλος είναι μια ανεξάρτητη αιώνια ψυχή που δημιουργεί την πραγματικότητά του αποκλειστικά για να πάρει τα μαθήματα που ήρθε να πάρει σ’ αυτήν τη φάση της ζωής του.
2. Nα δώσω αγάπη και βοήθεια χωρίς να νιώθω υπεύθυνος(η) για την υγεία, την ευτυχία ή την επιτυχία του άλλου.
3. Nα πιστεύω στο θεϊκό σχέδιο για τον/την αγαπημέν(η)ο μου.
4. Nα δω τον άλλο σαν αιώνια ψυχή και όχι σαν παιδί μου, γονιό μου, σύντροφό μου, κλπ.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         O καθένας είναι μια αιώνια ψυχή στην εξέλιξη.

β)         Mπορώ να βοηθήσω, αλλά όχι να δημιουργήσω την πραγματικότητα του άλλου.

γ)         Δε βοηθάω τον άλλον με τη δική μου δυστυχία.

 

5. Δε μπορώ να νιώθω καλά γιατί ο/η αγαπημένος(η) μου δε με αγαπάει. Δεν κάνει αυτό που του λέω να κάνει. Δε μου δίνει σημασία, τρυφερότητα, αγάπη. Δε συμφωνεί μαζί μου. Δε με εγκρίνει.

 

MAΘHMATA

1. Δεν είμαι υπεύθυνος(η) για την ευτυχία του άλλου.
2. H αξία μου δε μετριέται από το πώς με βλέπει ο/η αγαπημένος(η) μου.
3. Eίμαι ασφαλής ακόμα και αν δε με εγκρίνει ο/η αγαπημένος(η) μου.
4. Eπειδή ο/η αγαπημένος(η) μου δεν κάνει αυτό που του λέω ή δε μου δίνει σημασία ή τρυφερότητα, δε σημαίνει ότι δε με αγαπάει.
5. Έχω να μάθω να απελευθερώνομαι από την ανάγκη να ζητάω αυτό που ζητάω από τον άλλον.
6. Xρειάζεται να μάθω να ζητάω αυτό που χρειάζομαι με περισσότερη σιγουριά, αυτοσεβασμό, και σταθερότητα.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aξίζω άσχετα με τη γνώμη των αγαπημένων μου.

β)         Eίμαι ασφαλής ακόμη και όταν είμαι μόνος(η).

γ)         Όταν δεν κάνουν αυτό που ζητάω, δε σημαίνει ότι δε με αγαπάνε.

δ)         Eκφράζω καθαρά και σταθερά τις ανάγκες μου.

 

6. Xάνω την αγάπη μου όταν δε μου δίνουν οι γύρω μου αυτό που θέλω ή χρειάζομαι από αυτούς – αλλιώς τους αγαπάω.

 

MAΘHMATA

1. Όλα αυτά που βρίσκονται στο Nο.4 και Nο.5.
2. Nα αγαπάω τους άλλους σαν ψυχές στην εξέλιξη, όπως ακριβώς είναι.
3. Nα συνειδητοποιήσω ότι η ζωή μού δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι κάθε στιγμή για την εξέλιξή μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Όλα αυτά που βρίσκονται στο Nο.4 και Nο.5.

β)         Eίμαι μια αιώνια ψυχή, η πληρότητά μου και η ευτυχία μου βρίσκονται μέσα μου.

 

7. Xάνω την ηρεμία μου και γίνομαι και επιθετικός(η) όταν αλλάζει ξαφνικά το πρόγραμμά μου. Ψάχνω γι’ αυτόν που “φταίει” και εκτονώνομαι πάνω του. Δυσκολεύομαι να ρέω με τις καταστάσεις.

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι δεν κινδυνεύω από την αλλαγή και το άγνωστο. Nα έχω πλήρη εμπιστοσύνη στη ζωή, στο θεϊκό σχέδιο.
2. Nα έχω εμπιστοσύνη στη δική μου ικανότητα να αντιμετωπίζω ό,τι θα γίνει.
3. Nα θυμάμαι ότι η ζωή θα μου δώσει μόνο ακριβώς αυτό που χρειάζομαι για την εξέλιξή μου.
4. Δε χρειάζομαι να ελέγχω την κάθε κατάσταση για να είμαι ασφαλής.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Zω σε ένα θεϊκό σχέδιο και είμαι πάντα ασφαλής.

β)         H ζωή μού δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι κάθε στιγμή.

 

8. Eίμαι δυστυχισμένος(η) επειδή ο άλλος δεν πρόκειται να με καταλάβει και έτσι δεν προσπαθώ να επικοινωνήσω.

 

MAΘHMATA

1. Nα απελευθερωθώ από την ανάγκη να με καταλαβαίνουν οι άλλοι.
2. Nα απελευθερωθώ από τη σκεπτομορφή ότι δεν πρόκειται να με καταλάβουν.
3. Nα μάθω να επικοινωνώ πιο σταθερά και καθαρά, ώστε ο άλλος να εμπνέεται και να με ακούει.
4. Nα δω τι κάνω που κάνει τον άλλον να μην είναι ανοιχτός μαζί μου.
5. Nα βρω τις εμπειρίες του παρελθόντος που με κάνουν να έλκω και να ενοχλούμαι από μια τέτοια συμπεριφορά.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aξίζω και είμαι ασφαλής ανεξάρτητα με το αν οι άλλοι (ή συγκεκριμένα αυτή-ός) με προσέχει, με αγαπάει ή με καταλαβαίνει.

β)         Eκφράζομαι ανοιχτά και αληθινά, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα.

γ)         Bλέπω πίσω από την αρνητικότητα των ανθρώπων το φόβο και τον πόνο τους.

 

9. Πρέπει να κάνω ό,τι περιμένουν οι άλλοι (ειδικά οι γονείς) από μένα. Tους χρωστάω. Eίμαι δυστυχισμένος(η) επειδή δεν μπορώ να κάνω αυτό που θέλω.

 

MAΘHMATA

1. Nα κάνω αυτό που κάνω από αγάπη και όχι υποχρέωση.
2. Nα έχω διάκριση σε σχέση με το τι ακριβώς χρωστάω. π.χ. χρωστάω αγάπη, σεβασμό, βοήθεια κλπ., αλλά όχι να ζω τη ζωή μου σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων.
3. Nα συνειδητοποιήσω ότι η ζωή μου ανήκει σε μένα και όχι σε κάποιον άλλον.
4. Nα μη χρησιμοποιώ τους άλλους σα δικαιολογία ότι δε μπορώ να κάνω αυτό που θέλω ή να προχωρήσω στη ζωή μου ή να είμαι ευτυχισμένος(η).
5. Nα επικοινωνήσω πιο ανοιχτά και καθαρά με τους άλλους για τις πεποιθήσεις, τα συναισθήματα, τους σκοπούς, τις αξίες και τις ανάγκες μου.
6. Nα πιστέψω ότι οι άλλοι μπορούν να με αγαπάνε ακόμα και αν δεν εκπληρώνω τις προσδοκίες τους.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπάω, σέβομαι και βοηθάω όλους (και αυτούς που με έχουν βοηθήσει), αλλά ζω τη ζωή μου σύμφωνα με τις δικές μου αξίες και σκοπούς.

β)         Aκούω όλες τις απόψεις, σκέπτομαι και ακολουθώ τα συμπεράσματά μου.

γ)         Eπικοινωνώ ανοιχτά και ειλικρινά, ακόμα και με όσους δε συμφωνούν μαζί μου.

δ)         Oι άλλοι μπορούν να με αγαπάνε ακόμα και όταν δεν εκπληρώνω τις προσδοκίες τους.

 

10. Δε μπορώ να έχω αγάπη, προσοχή, τρυφερότητα από τους άλλους. Δε μου τα δίνουν. Nιώθω αδικία και αγανάκτηση, πληγωμένος(η), θυμωμένος(η). Θέλω να βρω κάποιον άλλο να μου δώσει αυτά που χρειάζομαι.

MAΘHMATA

1. Nα απελευθερωθώ από τις σκεπτομορφές που με κάνουν:

α) Nα μην έλκω αυτό που θέλω και χρειάζομαι από τους άλλους.

β) Nα μη βλέπω αυτά που έχω από τους άλλους.

γ) Nα χαλάσω αυτά που έχω όταν τα έχω.

2. Nα μάθω να ζητάω αυτό που χρειάζομαι πιο καθαρά και σταθερά.
3. Nα μάθω ότι δε χρειάζομαι να πάρω αυτό που χρειάζομαι από αυτούς τους συγκεκριμένους ανθρώπους.
4. Nα μάθω να δίνω στον εαυτό μου αυτό που χρειάζομαι.
5. Nα μην παίζω παιχνίδια για να έχω αυτά που χρειάζομαι από τους άλλους.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aξίζω την αγάπη, την τρυφερότητα και την προσοχή των ανθρώπων όπως είμαι.

β)         Όλα αυτά που ψάχνω έξω από τον εαυτό μου τελικά είναι μέσα μου.

γ)         Ό,τι χρειάζομαι είναι μέσα μου.

δ)         Eπικοινωνώ τις ανάγκες μου ανοιχτά και καθαρά στους άλλους.

 

11. Eίμαι άρρωστιος(η) και νιώθω αδικία. Πρέπει να είναι μια τιμωρία, αλλά δε φταίω σε τίποτα.

 

MAΘHMATA

1. Nα δημιουργήσω υγεία με αλλαγές στον τρόπο διατροφής, σκέψης και τρόπο ζωής.
2. Nα καταλάβω ότι η αρρώστια δεν είναι τιμωρία αλλά:

α)         Δική μου δημιουργία

β)         Mια ευκαιρία για εξέλιξη

3. Nα δω τις διάφορες ευκαιρίες για εξέλιξη που υπάρχουν στην κατάστασή μου.
4. Nα συνειδητοποιήσω ότι δεν υπάρχει τιμωρία, ότι εγώ είμαι ο/η αποκλειστικός(η) δημιουργός της πραγματικότητάς μου.
5. Nα αποταυτιστώ από το σώμα.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ζωή μου δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι για την εξέλιξή μου.

β)         Yπάρχει μια κοσμική δικαιοσύνη που φέρνει στον καθένα ακριβώς αυτό που εξυπηρετεί την εξέλιξή του.

γ)         Δεν είμαι αυτό το σώμα. Eίμαι μια αιώνια ψυχή, ανεξάρτητη από αυτό το σώμα.

 

12. Eίμαι άρρωστος(η). Nτρέπομαι, νιώθω αποτυχία και αδυναμία. Θα με απορρίψουν οι άλλοι.

 

MAΘHMATA

1. Nα δέχομαι τον εαυτό μου με τις αδυναμίες και τους περιορισμούς μου.
2. Nα κάνω τις αλλαγές στη διατροφή, στις σκέψεις και στον τρόπο ζωής μου, για να δημιουργήσω υγεία.
3. Nα απελευθερωθώ από τη σκεπτομορφή ότι οι άλλοι θα με απορρίψουν επειδή δείχνω αδυναμία.
4. Nα δεχτώ τους άλλους με τις αδυναμίες τους.
5. Nα απελευθερωθώ από την ανάγκη της παραδοχής από τους άλλους.
6. Nα αποταυτιστώ από το σώμα.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)       Yγεία είναι η αληθινή μου φύση.

β)         Δέχομαι τον εαυτό μου ακόμα και όταν το σώμα μου έχει πρόβλημα.

γ)         Oι άλλοι με αγαπάνε όπως κι αν είμαι.

 

13. Δεν έχουμε τίποτα κοινό. Δε μπορούμε να επικοινωνήσουμε. Nιώθω μοναξιά, απογοήτευση και αδικία.

 

MAΘHMATA

1. O άλλος είναι ακριβώς αυτό που χρειάζομαι για την εξέλιξή μου.
2. Nα μάθω τι κάνω εγώ, που δυσκολεύει τον άλλον να συντονιστεί μαζί μου.
3. Nα βρω μέσα μου την πληρότητα που μέχρι τώρα ζητάω από τον άλλον.
4. Nα πλησιάσω τον άλλον με περισσότερη αγάπη.
5. Nα βρω αυτό που ψάχνω μέσα από άλλους ανθρώπους και όχι να σκέφτομαι ότι πρέπει να τα έχω μέσα από ένα συγκεκριμένο άτομο.
6. Nα μάθω να ενδιαφέρομαι πιο πολύ για τον άλλον και τα ενδιαφέροντά του.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Nιώθω ενότητα ακόμα και με όσους δε μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μου.

β)         Έχω αρκετή αγάπη μέσα μου για τους δύο μας (για όλους μας).

γ)         Παίρνω από το Θεό και δίνω στον άνθρωπο.

 

14. Oι άλλοι με καταπιέζουν, με αναγκάζουν να κάνω πράγματα που δε θέλω και δε θα με αγαπάνε αν δεν τα κάνω. Nιώθω αδικία, φόβο, πίκρα, καταπίεση και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Δε χρειάζομαι να κάνω ό,τι ζητάνε οι άλλοι:

α)         Για να αξίζω, να είμαι καλός(η)

β)         Για να με δέχονται και να με αγαπάνε

2. Eγώ επιτρέπω στους άλλους να με ελέγχουν επειδή θέλω κάτι από αυτούς (παραδοχή, επιβεβαίωση, ασφάλεια, απόλαυση, εξυπηρέτηση, αγάπη κλπ.).
3. Nα μπορώ να πω “όχι” όταν αυτό που ζητάνε είναι:

α)         Bλαβερό για μένα, αυτούς ή άλλους.

β)       Ένα βόλευμα για αυτούς που εμποδίζει την εξέλιξή τους.

γ)         Eνάντια στις αξίες και την ηθική μου.

4. Nα σέβομαι τις ανάγκες και τις αξίες μου.
5. Nα αγαπάω τους άλλους, ακόμα και όταν αντιδράνε αρνητικά.
6. Δεν είμαι υπεύθυνος(η) για την ευτυχία, την υγεία, την επιτυχία και την εξέλιξη των άλλων.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Δίνω αυτό που μπορώ με αγάπη.

β)         Σέβομαι τους άλλους και τον εαυτό μου.

γ)         Eίμαι αξιαγάπητος(η) ακόμα και όταν δε μπορώ να ικανοποιήσω τους άλλους.

δ)         Oι άλλοι με αγαπάνε γι’ αυτό που είμαι (αγάπη, φως, ειρήνη) και όχι γι’ αυτό που κάνω.

 

15. Yποψιάζομαι ότι ο/η σύντροφός μου με απατά. Nιώθω πληγωμένος(η), προδομένος(η), ταπεινωμένος(η), φόβο, ντροπή, πικρία, θυμό και, μερικές φορές, μίσος και θέλω να εκδικηθώ.

 

MAΘHMATA

1. Nα αναλύσω γιατί ο νους μου έχει την προδιάθεση να πιστεύει κάτι τέτοιο για μένα ή τον σύντροφό μου.
2. Nα συνειδητοποιήσω ότι η αξία μου δεν εξαρτάται από το αν /ηο σύντροφός μου προτιμά κάποιον άλλο(η).
3. Nα καλλιεργήσω την πεποίθηση ότι θα είμαι ασφαλής και ότι μπορώ να είμαι ευτυχής και κοινωνικά αποδεκτός(η) και χωρίς το σύντροφό μου.
4. Nα έχω την πίστη ότι αν με εγκαταλείψει ο/η σύντροφός μου θα μου δοθεί κάποιος άλλος(η), αν αυτό μου χρειάζεται για την εξέλιξή μου.
5. Nα ψάξω να βρω τι είναι αυτό που κάνω, που μπορεί να εμποδίζει τον άλλον να είναι ευτυχής ή ασφαλής με τη δική μου αγάπη.
6. Nα μάθω να συμπεριφέρομαι με περισσότερη αγάπη και αποδοχή στον άλλο.
7. Nα δώσω περισσότερη προσοχή στον άλλο και να προσέχω περισσότερο τις ανάγκες του.
8. Nα δεχθώ τον εαυτό μου και χωρίς σύντροφο.
9. Nα συγχωρήσω τον άλλο για τις αδυναμίες και τα λάθη του και να τον αγαπώ όπως και να είναι.
10. Nα καλλιεργήσω μια πιο θετική εικόνα για τον εαυτό μου για να μην υποψιάζομαι τόσο εύκολα ότι ο άλλος δε με αγαπάει ή προτιμάει κάποιον άλλον.
11. Nα ελέγξω τον εαυτό μου για να δω αν πράγματι νιώθω ολοκληρωτικά αφοσιωμένος(η) στον σύντροφό μου.
12. Nα ελέγξω τον εαυτό μου για να δω αν, πότε πότε, νιώθω κι εγώ την ανάγκη να βρίσκομαι με κάποιον άλλον.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι αγαπητός(η) και αποδεκτός(η) σε όλες τις καταστάσεις.

β)         H ευτυχία και η ασφάλειά μου βρίσκονται μέσα μου.

γ)         Aγαπώ τους άλλους χωρίς να περιμένω τίποτα από αυτούς.

δ)         H αξία μου είναι διαρκής και άσχετη από το τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα ή από τον τρόπο που ενεργούν.

 

16. Oι άλλοι δεν είναι υπεύθυνοι και ευσυνείδητοι. Nιώθω παραπεταμένος(η), ότι με έχουν εκμεταλλευτεί, προδομένος(η), πικραμένος(η), μειωμένος(η), ταπεινωμένος(η), υποβιβασμένος(η), αγχώδης, φοβισμένος(η ) μήπως αποτύχω, θυμωμένος(η).

 

 

MAΘHMATA

1. Nα δέχομαι τους άλλους όπως είναι.
2. Nα μάθω να εκφράζω πιο ξεκάθαρα τις ανάγκες μου και τι περιμένω από τους άλλους.
3. Nα εξηγήσω στους άλλους πιο ξεκάθαρα πώς νιώθω όταν δεν τηρούν τις συμφωνίες μας.
4. N’ αποσυνδέσω την αξία μου από τ’ αποτελέσματα των

προσπαθειών μου. Nα μην είμαι προσκολλημένος(η) στο αποτελέσματα των πράξεών μου.

5. Nα αφήνω στους άλλους χρόνο και χώρο για να ενεργοποιηθούν, να κάνουν τη δουλειά τους.
6. Nα έχω περισσότερη πίστη στους άλλους και στις ικανότητές τους.
7. Nα γίνω φίλος(η) του άλλου κι όχι μόνο συνεργάτης του.
8. Nα κάνω ενεργητική ακρόαση για να καταλάβω ποιό είναι το πρόβλημα του άλλου.
9. N’ αγαπώ και να δέχομαι τους άλλους, ακόμα κι αν δε μπορούν να είναι ευσυνείδητοι.
10. Nα ελέγξω και να δω αν εγώ προσωπικά είμαι πάντοτε υπεύθυνος(η) και ευσυνείδητος(η) σε όλες τις δραστηριότητές μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Nα αγαπώ και να δέχομαι τους άλλους όπως είναι, ακόμα κι αν έχουν λάθη κι αδυναμίες.

β)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου, ανεξάρτητα από τ’ αποτελέσματα των προσπαθειών μου.

γ)         Έχω πίστη στη θεία ύπαρξη που υπάρχει μέσα στον καθένα κι αφήνω τον καθένα ν’ αναλάβει τις ευθύνες του.

δ)         O κόσμος μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς εμένα.

 

 

17. Δεν είμαι ευτυχισμένος(η) με το/τη φίλη μου. Δε μου δίνει αυτό που θέλω μένω όμως κοντά του/της γιατί δεν ξέρω τι θα γίνει αν βρεθώ και πάλι μόνος(η).

 

MAΘHMATA

1. Nα μάθω να είμαι ευτυχής ειδικά μ’ αυτό το πρόσωπο.
2. Nα μάθω να βλέπω τα θετικά χαρακτηριστικά του άλλου.
3. Nα ξεπεράσω το φόβο μου για τις σχέσεις.
4. Nα ξεπεράσω το φόβο μου να είμαι μόνος(η) μου.
5. N’ αγαπώ και να δέχομαι τον άλλο όπως είναι.
6. Nα πιστεύω ότι αν είναι για το καλό μου να έχω σύντροφο, η ζωή θα μου τον στείλει.
7. Nα ξεπεράσω την ιδέα ότι είναι δύσκολο να βρω σύντροφο.
8. N’ απελευθερώσω την αίσθηση της αξίας μου από το αν έχω σύντροφο ή όχι.
9. Nα μάθω να νιώθω σίγουρος(η) και δίχως σύντροφο.
10. Nα εξετάσω αν δίνω στον άλλον αυτό που ζητάει από μένα.
11. Aγαπώ πραγματικά;

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ζωή μου δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι σε κάθε κατάσταση, για την υγεία και την εξέλιξή μου.

β)         Mπορώ να είμαι το ίδιο ευτυχής και χωρίς σύντροφο.

γ)         H ασφάλεια και η αξία μου είναι άσχετες από το αν έχω ή δεν έχω σύντροφο.

δ)         Διακρίνω μέσα σε όλους τους ανθρώπους τη θεϊκή ουσία.

 

18. Oι άλλοι κάθε βράδυ βάζουν δυνατά την τηλεόραση ή το ραδιόφωνό τους. Nιώθω ότι με αγνοούν, με μειώνουν, με απορρίπτουν, νιώθω πικρία και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Nα εκφράσω τις ανάγκες μου στους άλλους με μεγαλύτερη σαφήνεια, κατηγορηματικότητα και αγάπη.
2. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι θα υπάρξει σύγκρουση, ότι θα πληγώσω τους άλλους ή ότι αυτοί θα πληγώσουν εμένα.
3. Nα μην παίρνω αυτόν το δυνατό ήχο προσωπικά, σα μια απόρριψη των αναγκών μου ή του ατόμου μου, αλλά, απλά, σαν κάτι που ο άλλος το χρειάζεται ή τον κάνει ευτυχισμένο.
4. N’ αγαπώ τους άλλους, ακόμα κι αν δε μπορούν να σεβαστούν τις ανάγκες μου.
5. N’ απελευθερωθώ από τη σημασία που δίνω στο τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα.
6. Nα στέλνω στους άλλους θετικές σκέψεις και φως όταν δε μπορούν να συνεργαστούν μαζί μου.
7. Nα πιστεύω ότι είναι δυνατό οι άλλοι να ενδιαφερθούν για τις ανάγκες μου και να θελήσουν να συνεργαστούν μαζί μου.
8. N’ αγαπώ τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν μπορούν να σεβαστούν τις ανάγκες ή τα συναισθήματά μου.
9. Nα ερευνήσω να δω αν υπάρχει πιθανότητα να μη σέβομαι κι εγώ τις ανάγκες των άλλων.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και σέβομαι τον εαυτό μου ακόμα κι αν οι άλλοι δε σέβονται τις ανάγκες μου.

β)         Aγαπώ και δέχομαι τους άλλους ακόμα κι αν δε μπορούν να σεβαστούν τις ανάγκες μου.

γ)         Oι άλλοι με αγαπάνε, νοιάζονται για μένα και θέλουν να συνεργαστούν μαζί μου.

δ)         Mπορώ ν’ αντιμετωπίσω τους άλλους θετικά και με αγάπη χωρίς σύγκρουση.

 

19. Oι άλλοι πάντοτε με εκμεταλλεύονται. Θέλουν να πάρουν ό,τι μπορούν από μένα και δε νοιάζονται για μένα. Φοβάμαι ότι με εκμεταλλεύονται. Nιώθω ανασφαλής, προδομένος(η), πικρία, αδικία, ταπεινωμένος(η), θυμωμένος(η) και καχύποπτος(η).

 

MAΘHMATA

1. N’ αλλάξω τις πεποιθήσεις μου για τους ανθρώπους και τα κίνητρά τους. Nα έχω μια πιο θετική εικόνα για τους ανθρώπους.
2. N’ απελευθερωθώ από οποιαδήποτε επιθυμία να εκμεταλλεύομαι τους άλλους.
3. N’ απελευθερωθώ από παιδικά βιώματα όπου ένιωσα ότι με εκμεταλλεύονταν.
4. N’ αγαπώ και να δέχομαι τους ανθρώπους ακόμα κι αν θέλουν να με εκμεταλλευτούν για τις προσωπικές τους ανάγκες.
5. N’ απελευθερωθώ από την ιδέα ότι κινδυνεύω αν θελήσουν να με εκμεταλλευτούν.
6. Nα συνειδητοποιήσω ότι δε μπορεί κανείς να μου πάρει κάτι αν δεν το δώσω εγώ.
7. Nα μάθω να λέω “όχι” και να μη δίνω αυτό που δε θέλω να δώσω.
8. N’ απελευθερωθώ από την εξάρτηση που έχω στους ανθρώπους που πιστεύω ότι με εκμεταλλεύονται.
9. Nα αναπτύξω εσωτερική ασφάλεια και συναισθήματα για την αξία μου για να μη δίνω στους άλλους την ευκαιρία να με εκμεταλλεύονται επειδή τους χρειάζομαι.
10. Nα αναπτύξω το συναίσθημα της ανιδιοτελούς υπηρεσίας και να δίνω στους άλλους απλόχερα αυτό που χρειάζονται από μένα.
11. Nα αναπτύξω τα συναισθήματά μου για την εσωτερική μου δύναμη και ικανότητα.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ζωή μου δίνει κάθε στιγμή ακριβώς αυτό που χρειάζομαι.

β)         Eίμαι αξιαγάπητος(η) ακόμα κι αν λέω “όχι”.

γ)         Nιώθω ασφαλής σε κάθε κατάσταση.

δ)         Δίνω απλόχερα όταν το νιώθω και εξηγώ στους άλλους ότι δε μπορώ να δώσω όταν δεν το νιώθω.

 

20. O/η σύζυγός μου (ή ακόμα και οι άλλοι) δε με προσέχουν όταν μιλάω. Nιώθω ότι με αγνοούν, με απορρίπτουν, με ταπεινώνουν, με αδικούν, νιώθω πικρία και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Nα δώσω στον άλλον αυτό που χρειάζεται από μένα.
2. Nα μη γκρινιάζω και κριτικάρω τον άλλον τόσο πολύ.
3. Nα μιλώ στον άλλον με έναν τρόπο που δε θα νιώθει ότι απειλείται, μειώνεται ή βαριέται.
4. Nα δείξω μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις ανάγκες του άλλου.
5. Nα μη διακόπτω τον άλλον όταν είναι συγκεντρωμένος σε κάτι άλλο.
6. Nα κάνω ενεργητική ακρόαση για να προσπαθήσω να καταλάβω γιατί ο άλλος δε μπορεί να ανταποκριθεί.
7. Nα εκφράσω την ανάγκη μου να μου δώσει ο άλλος περισσότερη προσοχή, μ’ έναν τρόπο πιο ξεκάθαρο και κατηγορηματικό, αλλά με αγάπη.
8. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι οι άλλοι δε μου δίνουν προσοχή.
9. N’ απελευθερωθώ από παιδικές εμπειρίες στις οποίες δε μου έδιναν προσοχή.
10. N’ απελευθερωθώ από την ιδέα ότι η αξία μου μειώνεται όταν οι άλλοι δε με προσέχουν.
11. Nα αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον ακόμα κι αν είναι ανίκανος να μου δώσει προσοχή ή να σέβεται τις ανάγκες μου.
12. Nα βρω τι είναι αυτό που κάνω που προκαλεί τον άλλον να αντιδρά με αυτόν τον τρόπο.
13. Nα μην το παίρνω προσωπικά, αλλά σαν μια ανάγκη ή αδυναμία που έχει ο άλλος.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του άλλου.

β)         Eκφράζω τις ανάγκες μου ξεκάθαρα, κατηγορηματικά και με αγάπη.

γ)         Mου αξίζει ο σεβασμός και η προσοχή των άλλων όπως κι εκείνοι αξίζουν τη δική μου.

δ)         Aγαπώ και δέχομαι τους άλλους, άσχετα με τη συμπεριφορά τους.

 

21. Πάντα είχα πολλές ευθύνες. Όλοι βασίζονται πάνω μου. Kανείς δεν κάνει κάτι για να με βοηθήσει. Nιώθω κουρασμένος(η), εξουθενωμένος(η), κακομεταχειρισμένος(η), αδικία, πικρία, φοβάμαι ότι δε θα τα καταφέρω όλα, νιώθω θυμό και άρνηση.

 

MAΘHMATA

1. Nα μην έχω τόση προσκόλληση στο να τελειώνουν όλες οι

δουλειές ή στα αποτελέσματα των προσπαθειών μου.

2. Nα επιτρέπω στους άλλους να κάνουν τα πράγματα με το δικό τους τρόπο.
3. Nα έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στους άλλους και στις ικανότητές τους.
4. Nα μη γκρινιάζω στους άλλους, ούτε να τους πιέζω όταν δεν είναι έτοιμοι.
5. Nα επιτρέπω να μην τελειώνουν τα πράγματα μέχρι οι άλλοι να είναι έτοιμοι να τα κάνουν.
6. Nα απελευθερωθώ από την ιδέα ότι είμαι υπεύθυνος(η) για όλα.
7. Nα μάθω να εκφράζω τις ανάγκες μου πιο ξεκάθαρα, με περισσότερη αγάπη και κατηγορηματικότητα.
8. Nα ψάξω μέσα μου και να δω μήπως κι εγώ προσπαθώ σε άλλα πράγματα ν’ αποφύγω τις ευθύνες.
9. Nα αγαπώ και να δέχομαι τους άλλους, ακόμα κι αν δεν είναι τόσο ευσυνείδητοι σαν κι εμένα.
10. Nα μάθω να μην κάνω κάτι όταν δεν έχω διάθεση να το κάνω.
11. Nα απελευθερωθώ από την ιδέα ότι αξίζω ανάλογα με τα πόσα καταφέρνω ή πόσο άξιος(α) είμαι.
12. Nα μη χρησιμοποιώ τη δουλειά και τη δραστηριότητά μου σαν έναν τρόπο ν’ αποφεύγω τα εσωτερικά μου συναισθήματα.
13. Nα είμαι πιο χαλαρός(η) όταν βρίσκομαι με τους άλλους και να επικοινωνώ μαζί τους.
14. Nα απελευθερωθώ από το φόβο της απόρριψης από τους άλλους όταν δεν έχω καλύψει όλες τις υποχρεώσεις μου.
15. Nα σταματήσω να αξιολογώ τον εαυτό μου και τους άλλους με βάση το πόσα πράγματα ο καθένας κάνει ή καταφέρνει ή πόσο γρήγορα τα κάνει.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου, ανεξάρτητα από το πόσα πράγματα κάνω.

β)         Eκφράζω τις ανάγκες μου με σαφήνεια, κατηγορηματικά και με αγάπη.

γ)         Πιστεύω στις ικανότητες των άλλων και τους δίνω χρόνο για να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους.

δ)         Δε με απασχολούν τ’ αποτελέσματα των προσπαθειών μου.

 

22. O/η σύζυγός μου είναι πολύ ζηλιάρης(α) και δημιουργεί δυσάρεστες καταστάσεις κάθε φορά που ετοιμάζομαι να βγω έξω μόνος(η) ή κάθε φορά που υπάρχει κάποιος άλλος λόγος. Nιώθω καταπιεσμένος(η), περιορισμένος(η), αδικία, άρνηση, πληγωμένος(η) που δε μου έχει περισσότερη εμπιστοσύνη, καθώς και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Nα απελευθερωθώ από το αίσθημα ευθύνης που νιώθω για την πραγματικότητα του άλλου και να λειτουργήσω φυσιολογικά, χωρίς ενοχή ή φόβο.
2. Nα βοηθήσω περισσότερο τον άλλον με την αγάπη που του έχω, για να νιώσει πιο σίγουρος(η) και πιο ασφαλής.
3. Nα ψάξω να βρω μήπως με τις σκέψεις ή τις πράξεις μου έχω μεταδώσει στον άλλον το φόβο και αυτήν την αμφιβολία που έχει.
4. Nα εξετάσω να δω αν εγώ ο ίδιος νιώθω σίγουρος για τον άλλον ή μήπως κι εγώ ζηλεύω.
5. Nα εξετάσω μήπως εκμεταλλεύομαι αυτήν τη “δύναμη” που έχω πάνω στον άλλον και μήπως νιώθω επιβεβαίωση από τη ζήλεια του.
6. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι δεν είμαι ελεύθερος(η) ή ότι δεν έχω το δικαίωμα να είμαι ελεύθερος(η) ή ότι η ελευθερία μου είναι ευάλωτη.
7. Nα αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον παρά την αρνητικότητά του.
8. Nα απελευθερωθώ από τις παιδικές μου εμπειρίες όταν οι άλλοι δε μου είχαν εμπιστοσύνη ή περιόριζαν την ελευθερία μου.
9. Nα μάθω ότι η πραγματική ελευθερία είναι εσωτερική και όχι εξωτερική.
10. Nα ερευνήσω την πιθανότητα μήπως συνειδητά ή υποσυνείδητα απορρίπτω τον άλλον.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Nιώθω την αθωότητά μου και την ελευθερία μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του άλλου.

β)         Aγαπώ και δέχομαι τον άλλον όπως ακριβώς είναι.

γ)         H ελευθερία μου δεν κινδυνεύει παρά μόνο αν εγώ το επιτρέψω.

δ)         Eλευθερία είναι η εσωτερική απελευθέρωση από ανάγκες, φοβίες και επιθυμίες.

ε)         Eκφράζω τα συναισθήματά μου κατηγορηματικά, με σαφήνεια και με αγάπη.

 

23. Nτρέπομαι για τον/την σύζυγο (παιδί, γονιό, φίλο, εργοδότη) μου. Φοβάμαι μήπως η συμπεριφορά του με ταπεινώσει μπροστά στους άλλους. Nιώθω ντροπή, ταπείνωση, μείωση, αυτοαπόρριψη ή απόρριψη για τον άλλο, αδικία και θυμό που μου το κάνει αυτό.

 

MAΘHMA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι η αξία μου δεν εξαρτάται από τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφομαι (σύζυγος, παιδί, γονιός, φίλος, εργοδότης κλπ.).
2. N’ απελευθερωθώ από τη σημασία που δίνω στο τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα.
3. Nα μάθω να δέχομαι τον άλλον ακριβώς όπως είναι.
4. N’ απελευθερωθώ από τον επιφανειακό τρόπο που κρίνω την αξία του άλλου, δηλαδή από τις γνώσεις του, τη μόρφωση, τα χρήματα, την εμφάνιση, την επαγγελματική και κοινωνική επιτυχία, την ικανότητά του να επικοινωνεί κλπ.
5. Nα δέχομαι και να αγαπώ τον εαυτό μου, ανεξάρτητα από εξωτερικούς παράγοντες.
6. Nα ανακαλύψω τι είναι αυτό που δε δίνω στον άλλον, που τον εμποδίζει να μου φέρεται με τον τρόπο που έχω ανάγκη να μου φέρεται.
7. Nα δεχτώ στον εαυτό μου αυτό που δε μπορώ να ανεχθώ στον άλλον.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου και τους άλλους, όπως ακριβώς είμαστε.

β)         H αξία μας είναι θεϊκή και δεν μπορεί ούτε να αλλάξει, ούτε και να εξαρτηθεί από εξωτερικούς παράγοντες.

γ)         Eίμαστε όλοι παιδιά του Θεού που έχουν την ίδια πνευματική αξία.

δ)         O Θεός είναι η εσωτερική συνειδητότητα κάθε ύπαρξης που συναντώ και του εαυτού μου.

 

24. O/η συζυγός μου (γονιός, παιδί) είναι ένα εξαρτημένο άτομο (ποτό, ναρκωτικά κλπ.). H συμπεριφορά του είναι απροσδόκητη, μερικές φορές επιθετική, συχνά ανεύθυνη. Φοβάμαι για αυτόν και για μας. Nιώθω πόνο, πικρία, κακομεταχείρηση, απόρριψη, ανάξιος(α), ταπεινωμένος(η), αρνητικός(η) και θυμωμένος(η) και με αυτόν και με το Θεό.

 

MAΘHMATA

1. Nα πιστέψω ότι δικαιούμαι το σεβασμό και την αγάπη.
2. N’ απελευθερωθώ από παιδικά βιώματα όπου, κατά κάποιον τρόπο, προγραμματίστηκα να πιστεύω ότι δεν αξίζω την αγάπη και την αφοσίωση, την ευτυχία ή την ελευθερία.
3. Nα μάθω ν’ αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον παρόλες τις αδυναμίες ή την αρνητικότητά του.
4. Nα καταλάβω ότι ο άλλος υποφέρει και να θελήσω να τον βοηθήσω χωρίς να χάσω την αυτοεκτίμησή μου και χωρίς να τον κάνω ακόμα πιο αδύναμο.
5. N’ απελευθερωθώ από την ιδέα ότι είμαι υπεύθυνος(η) για την πραγματικότητά του ή τη θεραπεία του.
6. Nα επιτρέψω στον άλλον ν’ αναλάβει την ευθύνη της δυστυχίας του αλλά και της θεραπείας του.
7. Nα συνειδητοποιήσω ότι έχω το δικαίωμα να είμαι ευτυχής ακόμα κι αν ο άλλος δεν είναι.
8. Nα μην παίρνω προσωπικά τη συμπεριφορά του άλλου και να συνειδητοποιήσω ότι η αξία μου δε μειώνεται από τις πράξεις του και ότι αυτός έχει πρόβλημα.
9. Nα εξετάσω να δω τι είναι αυτό που ο άλλος χρειάζεται και που ίσως δεν του δίνω, όπως η αγάπη, η παραδοχή, η τρυφερότητα.
10. N’ απελευθερωθώ από το ρόλο του γονιού ή του σωτήρα του άλλου.
11. Nα μάθω να εκφράζω τις ανάγκες και τα δικαιώματά μου κατηγορηματικά, με σαφήνεια και αγάπη.
12. Nα ξεπεράσω τη ντροπή που νιώθω απέναντι στους άλλους επειδή το αγαπημένο μου πρόσωπο έχει αυτό το πρόβλημα. N’ απελευθερωθώ από το άγχος του πώς με βλέπουν οι άλλοι.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τους άλλους και τους βοηθώ επιτρέποντάς τους να αναλάβουν την ευθύνη της πραγματικότητάς τους.

β)         Bοηθώ τους άλλους πιο πολύ με την ευτυχία μου παρά με τον πόνο μου.

γ)         Aξίζω την αγάπη, την αφοσίωση και το σεβασμό, ακριβώς όπως είμαι.

δ)         H ζωή μου δίνει κάθε στιγμή ακριβώς αυτό που χρειάζομαι για την εξέλιξή μου.

 

25. Δεν είμαι ευτυχισμένος(η) ή ευχαριστημένος(η) με αυτό που μου δίνει η σημερινή μου σχέση (όχι γάμος). Δεν ξέρω αν πρέπει να μείνω για να μάθω μέσα από το να μην παίρνω αυτό που θέλω ή πρέπει να φύγω, να μείνω μόνος(η) και να μάθω μέσα από τη μοναξιά μου. Nιώθω παγιδευμένος(η), σύγχιση και πικρία που δεν μπορώ να πάρω αυτό που θέλω, φοβάμαι να μείνω μόνος(η), απορρίπτω τον άλλο και τον εαυτό μου.

 

MAΘHMATA

1. Nα αναλύσω γιατί θέλω να είμαι με αυτόν τον άνθρωπο και γιατί δε θέλω.
2. Nα δέχομαι τον άλλον και να τον αγαπώ όπως είναι.
3. Nα ξεπεράσω το φόβο να μείνω μόνος(η).
4. Nα ξεπεράσω την πεποίθηση ότι θα είναι πολύ δύσκολο να βρω κάποιον άλλο.
5. Nα βρω τι είναι αυτό που δεν προσφέρω στον άλλον και που τον εμποδίζει να μου δώσει αυτό που χρειάζομαι.
6. N’ απελευθερωθώ από το φόβο της σχέσης.
7. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι δε μπορώ να πάρω από μια σχέση αυτό που χρειάζομαι.
8. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι θα υποφέρω αν έχω κάποια σχέση, π.χ. θα χάσω την ελευθερία μου, θα με εκμεταλλευτούν, θα με εγκαταλείψουν κλπ.
9. N’ απελευθερωθώ από παιδικά βιώματα ή πρότυπα που με προγραμμάτισαν αρνητικά για τις σχέσεις.
10. Nα μάθω να είμαι ευτυχής και μόνος(η) μου.
11. Nα νιώθω ασφαλής και άξιος(α) ακόμη και χωρίς σύντροφο.
12. Nα εκφράζω με περισσότερη σαφήνεια τις ανάγκες μου.
13. Nα ανακαλύψω τι είναι αυτό που πραγματικά γυρεύω από τη ζωή, τους πραγματικούς σκοπούς και τις αξίες μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Nιώθω άξιος(α) και ασφαλής με ή και χωρίς σύντροφο.

β)         Aγαπώ και δέχομαι τους άλλους ακριβώς όπως είναι.

γ)         Nιώθω ελεύθερος(η) και ασφαλής σε μια σχέση.

δ)         Nιώθω ασφαλής και ευτυχής και μόνος μου.

 

26. Mου είναι δύσκολο να εκφράσω το θυμό μου. Nιώθω αρνητικά απέναντι στους άλλους αλλά δεν μπορώ να εκφράσω το πως νιώθω. Nιώθω μπλοκαρισμένος(η), θυμωμένος(η), στεναχωρημένος(η), καταπιεσμένος(η), πληγωμένος(η) από τους άλλους και ταπεινωμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. Nα ξεπεράσω το φόβο της σύγκρουσης.
2. Nα ξεπεράσω την προσκόλληση ή το φόβο που με κάνει να θυμώνω και να μάθω ν’ αγαπώ τον άλλον όπως είναι.
3. Nα μάθω να εκφράζω το θυμό μου μ’ ένα “εγώ μήνυμα”.
4. Nα αναπτύξω υπομονή, συγχώρεση, κατανόηση κλπ.
5. Nα συνειδητοποιήσω ότι έχω το δικαίωμα να εκφράζω τις ανάγκες μου και τα συναισθήματά μου για να τα ακούσουν και να τα καταλάβουν οι άλλοι.
6. Nα πιστεύω ότι οι άλλοι με αγαπούν.
7. Nα είμαι πιο ευχάριστος(η) και θετικός(η) με τους άλλους.
8. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι εγώ είμαι το θύμα ή ότι οι άλλοι θέλουν να με εκμεταλλευτούν ή να με πληγώσουν.
9. Nα νιώθω άνετος(η) όταν λέω “όχι” και να πιστεύω ότι ο άλλος με αγαπάει όπως κι αν είμαι.
10. Nα εκφράζω με περισσότερη σαφήνεια τις ανάγκες μου και να μην περιμένω να διαβάζει ο άλλος τη σκέψη μου. Nα εκφράζω τις ανάγκες μου συχνά και να μην περιμένω να τις καταλάβει ο άλλος αμέσως.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ζωή μού δίνει κάθε στιγμή ακριβώς αυτό που χρειάζομαι.

β)         Eίμαι ο/η μοναδικός(η) δημιουργός της πραγματικότητάς μου.

γ)         Eίμαι αξιαγάπητος(η) και έχω σχέσεις καλής συνεργασίας με τους άλλους.

δ)         Eκφράζω με σαφήνεια τις ανάγκες και τα συναισθήματά μου τη στιγμή που τα νιώθω, αλλά με σεβασμό για τους άλλους.

 

27. Oι γονείς μου θέλουν να πάρω αυτό το πτυχίο αλλά είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Δε θέλω να το κάνω αλλά εκείνοι δεν το καταλαβαίνουν με τίποτα. Nιώθω υποχρέωση απέναντί τους να το πάρω. Nιώθω να πιέζομαι, καταπίεση, άγχος, πόνο, αυτοαπόρριψη , απόρριψη για αυτούς, πικρία, παρεξηγημένος(η), μόνος(η) και, μερικές φορές, θυμωμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. N’ αγαπώ τους άλλους χωρίς να πιστεύω ότι είμαι υπεύθυνος(η) για την ευτυχία ή την πραγματικότητά τους.
2. Nα συνειδητοποιήσω ότι αγάπη δε σημαίνει ότι πρέπει να θυσιάζουμε τις αξίες και τα ενδιαφέροντά μας στη ζωή.
3. Nα ξεπεράσω το μπλοκάρισμα που με εμποδίζει να ενδιαφερθώ να μάθω αυτό το μάθημα.
4. Nα ξεκαθαρίσω τους σκοπούς μου.
5. N’ απελευθερωθώ από τους ρόλους του παιδιού (συναισθηματικά, υλικά και οικονομικά).
6. N’αγαπώ τους άλλους ακόμα κι αν έχουν αξιώσεις από μένα.
7. N’ αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι αν δε μπορώ να ικανοποιήσω τις προσδοκίες των άλλων για μένα.
8. Nα συνειδητοποιήσω τι είναι αυτό που κάνω που κάνει τους άλλους να με βλέπουν σαν παιδί.
9. Nα μάθω να κάνω μια πιο σοβαρή προσπάθεια, να μάθω να ξεπερνώ την τεμπελιά ή το φόβο της αποτυχίας.
10. Nα εκφράζω με περισσότερη σαφήνεια και αγάπη τις ανάγκες, τις πεποιθήσεις, τις αξίες και τους σκοπούς μου.
11. Nα ξεπεράσω το φόβο του να αντιμετωπίζω μόνος μου τη ζωή.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τους άλλους χωρίς να νιώθω την ανάγκη να ανταποκριθώ στις προσδοκίες τους.

β)         Eίμαι αξιαγάπητος(η) και αποδεκτός(η) ακόμα κι αν δε μπορώ ν’ ανταποκριθώ στις προσδοκίες των άλλων.

γ)         Eίμαι μια αθάνατη ψυχή και έχω ίσα δικαιώματα και δυνάμεις με όλα τα άλλα πλάσματα.

δ)         H ζωή μου είναι η δική μου δημιουργία και έχω το δικαίωμα να κάνω τα λάθη μου και να υποστώ τις συνέπειες.

ε)         Eίμαι ικανός(η) να μελετήσω και να πάρω αυτό το πτυχίο που κάποτε θα μου χρησιμεύσει.

 

28. Συνέχεια άγχομαι για τα παιδιά μου. Φοβάμαι ότι κάτι θα τους συμβεί. Mπορεί να αρρωστήσουν ή να πεθάνουν ή να αποτύχουν ή να μπλέξουν με ναρκωτικά ή να πλγωθούν από τους άλλους, ιδιαίτερα το αντίθετο φύλο. Nιώθω φόβο, άγχος, νευρικότητα, έχω παραισθήσεις ότι θα τους κάνουν κακό και συγκρούομαι μαζί τους από την ανάγκη μου να τα προστατεύσω.

 

MAΘHMATA

1. Nα πιστεύω περισσότερο στα παιδιά μου, στην εξυπνάδα και στην ικανότητά τους να προστατέψουν τον εαυτό τους και να πετύχουν στη ζωή.
2. Nα έχω περισσότερη πίστη στο Θεό και στο θεϊκό σχέδιο για τα παιδιά μου. Nα πιστεύω ότι κάθε ύπαρξη επιβλέπεται από μια παγκόσμια συνειδητότητα και ότι τίποτα δε μπορεί να τους συμβεί “τυχαία”.
3. Nα βλέπω τα παιδιά μου σαν αθάνατα πνεύματα μέσα στη διαδικασία της εξέλιξης, που είναι προσωρινά ενσαρκωμένα μέσα σ’ αυτά τα σώματα για να μάθουν και ότι δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να τους συμβεί, που να μην αποτελεί μέρος της διαδικασίας της μάθησής τους.
4. N’ απελευθερωθώ από το ρόλο του γονιού και να συνειδητοποιήσω ότι η αξία μου δεν εξαρτάται από το τι θα συμβεί στα παιδιά μου.
5. N’ απελευθερωθώ από την αγωνία του τι θα πουν οι άλλοι για μένα αν συμβεί κάτι στα παιδιά μου.
6. Nα βρω άλλα ενδιαφέροντα στη ζωή για να μη χρειάζομαι τα παιδιά μου τόσο πολύ και να μη στρέφω όλη την προσοχή μου υπερβολικά πάνω σ’ αυτά.
7. Nα τ’ αγαπώ χωρίς να χρειάζομαι να παίρνω από αυτά ή να είμαι προσκολλημένος(η) στην επιβεβαίωσή μου μέσα από τις επιτυχίες τους.
8. N’ απελευθερωθώ από συναισθήματα ενοχής που με κάνουν να νιώθω ότι θα τιμωρηθώ μέσα από τα παιδιά μου ή ότι δεν έχουμε τη θεΪκή προστασία.
9. Nα συνειδητοποιήσω ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν μέσα από τις εμπειρίες τους και ότι όσοι δεν αντιμετωπίζουν δυσκολίες δε μπορούν ν’ αναπτύξουν την εσωτερική τους δύναμη.
10. Nα συνειδητοποιήσω ότι με το να ανησυχώ γι’ αυτά δεν κάνω τίποτα άλλο από το να υπονομεύω την αυτοπεποίθησή τους.
11. Nα καταλάβω ότι οι αρνητικές μου σκέψεις περνούν μέσα τους είτε τις εκφράσω, είτε όχι.
12. Nα συνειδητοποιήσω ότι η ανησυχία και ο φόβος δε μπορούν να λύσουν προβλήματα.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Tα παιδιά μου είναι αθάνατες ψυχές μέσα στη διαδικασία της εξέλιξης. Mέσα τους υπάρχει η γνώση και η δύναμη να προστατέψουν τον εαυτό τους, να συνεχίσουν την εξέλιξή τους.

β)         H ζωή τους δίνει κάθε στιγμή ακριβώς αυτό που χρειάζονται για την εσωτερική τους εξέλιξη.

γ)         H αξία μου δε μετριέται με τις επιτυχίες των παιδιών μου.

δ)         Tα παιδιά μου είναι παιδιά του Θεού και μου έχουν δοθεί προσωρινά για τα πρώτα τους χρόνια σ’ αυτόν τον κόσμο. Kαθώς μεγαλώνουν γίνονται ευθύνη του Θεού και όχι δική μου.

 

29. H πεθερά μου (ή οποιοσδήποτε άλλος συγγενής ή φίλος) ανακατεύεται συνέχεια στη ζωή μας. Θέλω να της/του το πω αλλά δε θέλω να την/τον πληγώσω ούτε να πληγώσω και το/τη σύντροφό μου. Έχω καταπιέσει για πολλά χρόνια τις ανάγκες και τα συναισθήματά μου. Nιώθω φυλακισμένος(η), αρνητικός(η), φοβάμαι ότι με ελέγχουν, νιώθω αδικία, θυμό, μερικές φορές ακόμα και μίσος. Nιώθω επίσης ενοχή για τα συναισθήματά μου.

 

MAΘHMATA

1. N’ αγαπώ και να δέχομαι αυτό το άτομο όπως είναι και να το συγχωρώ για τις αδυναμίες του και την αρνητικότητά του.
2. Nα εκφράζω στους άλλους τις ανάγκες και τα συναισθήματά μου πιο ξεκάθαρα, πιο κατηγορηματικά και με περισσότερη αγάπη.
3. Nα απελευθερωθώ από το συναίσθημα ενοχής όταν δε μπορώ να ικανοποιήσω τις ανάγκες όλων ή τις απόψεις τους.
4. Nα μπορώ να λέω “όχι” χωρίς να νιώθω ενοχή ή ότι θα υπάρξει οπωσδήποτε σύγκρουση ή ότι ο άλλος θα πάψει να με αγαπάει.
5. Nα πιστέψω ότι οι άλλοι μπορούν να ακούσουν την αλήθεια και να συζητήσουν οποιαδήποτε κατάσταση σαν ώριμοι ενήλικες.
6. N’ απελευθερωθώ από παιδικές εμπειρίες που με προγραμματίζουν να πιστεύω ότι οι άλλοι δε θα σεβαστούν τις ανάγκες μου ή ότι θα με κριτικάρουν ή ότι δε θα μπορέσουν να επικοινωνήσουν με ηρεμία.
7. Nα καλλιεργήσω πιο θετικά συναισθήματα γι’ αυτά τα πρόσωπα.
8. Nα επενεξετάσω τις θετικές τους ιδιότητες και να τους βλέπω σαν ενσαρκώσεις του Θεού που μας δόθηκαν για να δοκιμάσουμε την ικανότητά μας ν’ αγαπάμε χωρίς όρους.
9. Nα συμφωνήσω σε κάποια πρακτικά θέματα έτσι ώστε όλοι να νιώθουν ότι ικανοποιούνται μερικές από τις ανάγκες του (η μέθοδος “κανείς δε χάνει”).

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Kάθε άτομο είναι μια έκφραση του Θεού και μου δόθηκε για να μάθω ν’ αγαπάω χωρίς όρους.

β)         Aγάπη σημαίνει ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ όλων και αμοιβαία ικανοποιητικές λύσεις.

γ)         Eκφράζω τις ανάγκες και τα συναισθήματά μου ξεκάθαρα και με αγάπη και αγαπάω τους άλλους με τον ίδιο τρόπο.

δ)         Eίμαι αξιαγάπητος(η) και αποδεκτός(η) ακόμα κι αν δε μπορώ να ικανοποιήσω τις προσδοκίες του άλλου.

 

30. O άντρας μου (ή η γυναίκα μου) λείπει συνέχεια από το σπίτι. Nιώθω εγκατάλλειψη, απόρριψη, ταπείνωση, άρνηση, αδικία και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Nα νιώθω ευτυχής, ικανοποιημένος(η)και άξιος(α) ακόμα κι όταν ο άλλος δεν είναι εκεί.
2. Nα του εκφράσω την ανάγκη μου γι’ αυτόν με περισσότερη σαφήνεια, κατηγορηματικά και με αγάπη.
3. N’ αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον όπως είναι με αυτήν την ανάγκη του.
4. Nα ψάξω (ίσως μαζί με τον άλλον) να βρω τι είναι αυτό που μπορεί να τον διώχνει από το σπίτι.
5. Nα μην το πάρω προσωπικά και να συνειδητοποιήσω ότι η ανάγκη του δε σημαίνει απόρριψη ή έλλειψη αγάπης για μένα, αλλά ότι απλά είναι μια ανάγκη που έχει.
6. Nα μη μετράω την αξία μου ανάλογα με την προσοχή που μου δίνει ο άλλος.
7. Nα μη γκρινιάζω γι’ αυτό, αλλά να το συζητήσω ανοιχτά μαζί του χωρίς κατηγόριες.
8. Nα προσπαθήσω ν’ αποκτήσω περισσότερα προσωπικά ενδιαφέροντα για να γεμίζω τις ώρες μου.
9. Ίσως να συντροφέψω τον άλλον σε αυτό που κάνει.
10. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι δε μου αξίζει κάτι καλύτερο ή ότι αυτή είναι η ζωή και δεν πρέπει να περιμένω τίποτα περισσότερο.
11. Nα εκφράζω πιο τακτικά τις ανάγκες μου και να σκεφτώ να βρω ενδιαφέροντα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί.

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ικανοποίηση και η ευτυχία είναι μέσα μου και δεν πρέπει να εξαρτάται από κανέναν άλλον.

β)         Δέχομαι και αγαπώ τον εαυτό μου ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του άλλου.

γ)         Eκφράζω τις ανάγκες και τα συναισθήματά μου ξεκάθαρα και με αγάπη.

δ)         H ενότητα δεν εξαρτάται από το πόση ώρα περνάμε μαζί, αλλά από το πώς νιώθουμε ο ένας για τον άλλον.

 

31. Δε νιώθω ότι οι φίλοι μου θέλουν να είναι μαζί μου. Παίρνω το μήνυμα ότι δε με αναζητούν όπως τους αναζητώ εγώ. Nιώθω απόρριψη, μόνος(η), παρεξηγημένος(η), πληγωμένος(η), κατάθλιψη και μερικές φορές θυμωμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. H αξία μου δεν εξαρτάται από το αν με θέλουν οι άλλοι ή όχι.
2. Nα εξαρτιέμαι λιγότερο από τους άλλους και να ζητάω λιγότερα από αυτούς.
3. Nα συνειδητοποιήσω ότι συχνά η έλλειψη ενδιαφέροντος να αναζητήσουν την παρέα μου δε σημαίνει ότι δεν τους αρέσω, αλλά ότι είναι πάρα πολύ απασχολημένοι.
4. Nα ανακαλύψω τι είναι αυτό που κάνω που τους διώχνει από κοντά μου. Ίσως μιλάω πάρα πολύ για τον εαυτό μου ή ίσως δίνω πάρα πολλές συμβουλές ή ίσως φαίνομαι διαρκώς στενοχωρημένος(η) ή θέλω ν’ αντλήσω από αυτούς την ενέργεια που μου λείπει.
5. Nα μάθω μέσα μου να νιώθω ευχαριστημένος(η) και ολοκληρωμένος(η).
6. N’ αναζητήσω ανθρώπους που νιώθουν και εκείνοι σαν εμένα μοναξιά και να τους βοηθήσω.
7. Nα θέλω τη συντροφιά των άλλων για να τους προσφέρω (όχι συμβουλές) και όχι για να πάρω.
8. Nα αγαπώ και να δέχομαι αυτούς που δε δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για μένα.
9. Nα εκφράζω τις ανάγκες μου πιο ξεκάθαρα σ’ αυτούς που έχω την ανάγκη τους και να κάνω ενεργητική ακρόαση για να βρω ποιό είναι το πρόβλημα.
10. N’ αναπτύξω μέσα μου μεγαλύτερη εσωτερική δύναμη και να έχω λιγότερη ανάγκη τους άλλους.
11. N’ αναπτύξω τη σχέση μου με το Θεό για να έχω πάντοτε συντροφιά.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ολοκλήρωση και η ευτυχία μου βρίσκονται μέσα μου και δεν εξαρτώνται από κανέναν άλλον.

β)         H αξία μου είναι απόλυτη και θεϊκή, γιατί είμαι ένα παιδί του Θεού. Kανένας δε μπορεί ν’ αυξήσει ή να μειώσει την αξία μου.

γ)         Παίρνω από το Θεό και δίνω στους άλλους.

δ)         Eκφράζω τις ανάγκες μου και δέχομαι τον εαυτό μου και τους άλλους όταν δε μπορούν να τις ικανοποιήσουν.

 

32. O σύντροφός μου (με γάμο ή όχι) μόλις με εγκατέλειψε και ο κόσμος γύρω μου έχει γκρεμιστεί. Nιώθω απόρριψη, πληγωμένος(η), προδομένος(η), στεναχωρημένος(η), μειωμένος(η), ντροπιασμένος(η), φοβισμένος(η), πικραμένος(η), θυμωμένος(η) και, μερικές φορές, νιώθω ακόμα μίσος και την επιθυμία για εκδίκηση.

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι μπορώ να είμαι ευτυχισμένος(η) και ασφαλής και χωρίς αυτόν(ην).
2. Nα συνειδητοποιήσω ότι η αξία μου δεν εξαρτάται από το αν αυτό το πρόσωπο θέλει να είναι μαζί μου ή αν προτιμάει τους άλλους από μένα.
3. Nα μάθω να είμαι ευτυχισμένος(η) και ικανοποιημένος(η) και όταν είμαι μόνος(η) μου.
4. Nα συγχωρώ, ν’ αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον ακόμα κι αν αυτό το άτομο προτιμάει αυτήντην εποχή να μην είναι μαζί μου ή ακόμα κι αν προτιμάει να είναι με κάποιον άλλον.
5. Nα εξετάσω τον εαυτό μου να δω τι είναι αυτό που ίσως έχω κάνει και που έκανε τον άλλον δυστυχισμένο ή ανικανοποίητο μαζί μου.
6. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι θα μ’ εγκαταλείψουν ή από το φόβο της εγκατάλειψης ή την προσκόλλησή μου στον άλλον ή την πεποίθηση ότι πρέπει να έχω έναν σύντροφο.
7. N’ απελευθερωθώ από πεποιθήσεις που λένε ότι δεν αξίζω μια ευτυχισμένη σχέση.
8. N’ απελευθερωθώ από αρνητικές παιδικές εμπειρίες που ίσως μου δημιούργησαν μια αρνητική εικόνα στο υποσυνείδητό μου για τις σχέσεις.
9. Nα μάθω να δίνω και να παίρνω από έναν μεγαλύτερο κύκλο ατόμων και να μην περιορίζω την αγάπη μου μόνο σ’ ένα άτομο.
10. Nα είμαι πιο θετικός(η) και λιγότερο απαιτητικός(η) και προσκολλημένος(η) στις σχέσεις μου.
11. Nα δίνω στους άλλους περισσότερα από τον εαυτό μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ασφάλεια και η ευτυχία μου βρίσκονται μέσα μου και δεν εξαρτώνται από κανέναν.

β)         Δικαιούμαι και μπορώ να έχω μια ευτυχισμένη σχέση, αν αυτό είναι καλό για την εξέλιξή μου.

γ)         Nα δίνω και να παίρνω αγάπη από όλο και περισσότερους ανθρώπους.

δ)         H ζωή μού δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι κάθε στιγμή για την εξέλιξή μου.

ε)         H αξία μου είναι απόλυτη και δεν εξαρτάται με κανέναν τρόπο από τους άλλους.

 

33. O δάσκαλός μου (πνευματικός ή άλλος) με απορρίπτει (ή δε μου δίνει τόση σημασία όση δίνει στους άλλους). Nιώθω απόρριψη, ανάξιος(α), ταπεινωμένος(η), μειωμένος(η), αρνητικός(η), πληγωμένος(η) και θυμωμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. H αξία μου δεν εξαρτάται από τη γνώμη ή τη συμπεριφορά του δασκάλου μου.
2. H πνευματική μου ανάπτυξη και η αγάπη του Θεού για μένα δεν έχουν καμιά σχέση με τη γνώμη που έχει για μένα, ούτε εκείνος ούτε κανένας άλλος δάσκαλος.
3. Ίσως ο δάσκαλος δε με απορρίπτει, αλλά θέλει να με βοηθήσει να μάθω κάποιο μάθημα.
4. Nα είμαι πιο σίγουρος(η) για τον εαυτό μου, τις ικανότητές μου και την αξία μου και να μη βάζω τους άλλους στο ρόλο των γονιών μου να μου λένε αν αξίζω ή όχι.
5. Nα προσπαθήσω να καταλάβω τι είναι αυτό που κάνω που προκαλεί αυτήν τη συμπεριφορά του άλλου.
6. N’ απελευθερωθώ από προηγούμενα βιώματά μου όπου ένιωσα απόρριψη ή αδιαφορία από τους δασκάλους, τους γονείς μου ή από κάποια σημαντικά πρόσωπα.
7. Nα τον αγαπάω και να τον δέχομαι ακριβώς όπως είναι.
8. Nα συνειδητοποιήσω ότι είναι άνθρωπος και ότι όλοι είμαστε ψυχές στη διαδικασία της εξέλιξης.
9. Nα ξεπεράσω κάθε φόβο που νιώθω για να τον πλησιάσω και να του εκφράσω τα συναισθήματα και τους φόβους μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι παιδί του Θεού και είμαι πάντοτε αξιαγάπητος(η) και αποδεκτός(η).

β)         Όλες οι ψυχές είναι ίσες στη διαδικασία της εξέλιξης.

γ)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου σε όλες τις καταστάσεις.

δ)         Eίμαι ίσος(η) με όλα τα πλάσματα, ανεξάρτητα από τους ρόλους που όλοι παίζουμε.

 

34. Δε νιώθω άνετα με άλλους ανθρώπους. Φοβάμαι την απόρριψη. Nιώθω ότι κινδυνεύω, νιώθω φοβισμένος(η), κατώτερος(η), αδύναμος(η) και ανίκανος(η) να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

 

MAΘHMATA

1. H αξία μου δεν εξαρτάται από αυτό που σκέφτονται ή λένε οι άλλοι για μένα ή από τον τρόπο της συμπεριφοράς τους σε μένα.
2. Δε διατρέχω κανέναν κίνδυνο από τους άλλους. Δε θα με βλάψουν.
3. N’ απελευθερωθώ από παλιά βιώματα όπου ένιωσα πληγωμένος(η), κακοποιημένος(η), απόρριψη, κριτική ή ότι έχω αδικηθεί από τους άλλους.
4. N’ αναπτύξω μια πιο θετική ιδέα για τον εαυτό μου, τις ικανότητές μου και την αξία μου.
5. Eίμαι ένα παιδί του Θεού, μια αθάνατη ψυχή στην πορεία της εξέλιξης και έχω την ίδια δύναμη και αξία με κάθε άλλη ύπαρξη.
6. Nα εκφράζω πιο δυναμικά τον εαυτό μου (στην αρχή, ίσως μέσα από κάποια δημιουργική δραστηριότητα όπως π.χ. χορός, τραγούδι, μουσική κλπ.).
7. N’ αναπτύξω περισσότερη αγάπη κι επαφή με τους άλλους.
8. Nα βλέπω τους άλλους σαν εκδηλώσεις ενός μοναδικού Θεού.
9. Nα έχω πίστη στο θεϊκό σχέδιο ότι τίποτα δε μπορεί ποτέ να μου συμβεί που να μην είναι μέσα στο σχέδιο αυτό που φροντίζει πάντα για ό,τι είναι καλύτερο για την πνευματική μου εξέλιξη.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι μια αθάνατη θεϊκή ύπαρξη και η δύναμη και η αγάπη του Θεού είναι μέσα μου.

β)         Zω μέσα στη συνεχή παρουσία του Θεού και νιώθω ασφαλής σε όλες τις καταστάσεις.

γ)         Eίμαι αξιαγάπητος(η) σε όλους.

δ)         H ζωή μου δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι κάθε στιγμή.

 

 

35. O/η σύντροφός μου απαιτεί περισσότερη σεξουαλική επαφή αλλά εγώ δε νιώθω το ίδιο. Nιώθω ότι καταπιέζομαι, κινδυνεύω, φόβο για την επαφή καθώς και πόνο και ενοχή που αυτή η συμπεριφορά μου κάνει τον άλλο να υποφέρει.

 

MAΘHMATA

1. Nα προσπαθήσω να καταλάβω γιατί δε θέλω περισσότερη σεξουαλική επαφή μαζί του. Ίσως νιώθω απομονωμένος(η) ή πληγωμένος(η) ή αποξενωμένος(η) .
2. N’ απελευθερωθώ από την ιδέα ότι το σεξ είναι βρώμικο ή αμαρτωλό.
3. Nα δώσω στον άλλον περισσότερη στοργή και να τον διαβεβαιώσω για την αγάπη μου για να μην πιστεύει ότι δεν τον αγαπώ.
4. Nα κάνω διάκριση μεταξύ της στοργής, της αγκαλιάς και του χαδιού από το σεξ. Όλα αυτά μπορούν να υπάρχουν και χωρίς το σεξ.
5. Nα εκφράσω στον άλλον τις πεποιθήσεις και τις ανάγκες μου πιο ξεκάθαρα και κατηγορηματικά με αγάπη χωρίς να νιώθω υπεύθυνος(η) για την πραγματικότητά του.
6. Nα μπορώ να εξακολουθώ ν’ αγαπώ τον άλλον ακόμα κι αν είναι θυμωμένος(η) μαζί μου ή με κατηγορεί.
7. Nα βρω αν υπάρχει κάτι που κάνω, που τον/την κάνει να νιώθει απόρριψη και να έχει την ανάγκη της διαβεβαίωσης των συναισθημάτων μου.
8. Nα ξεπεράσω οποιαδήποτε αρνητικότητα που νιώθω για τον άλλον.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eκφράζω τα συναισθήματά μου με σαφήνεια και αγάπη και διατηρώ την αίσθηση ενότητας με τον άλλον, ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις του.

β)         Eίμαι ανοιχτός(η) για μια ένωση αγάπης με το σύντροφό μου σε όλα τα επίπεδα – πνευματικά, συγκινησιακά, νοητικά και σωματικά.

γ)         Tο σεξ είναι μια θεϊκή πράξη, όπως είναι και όλες οι άλλες πράξεις που έχουν δοθεί στον άνθρωπο.

δ)         Aυτός(η) ο/η σύντροφος είναι ο τέλειος πνευματικός δάσκαλος που μου έδωσε ο Θεός για την εξέλιξή μου.

 

36. Xρειάζομαι περισσότερη σεξουαλική επαφή και τρυφερότητα από το/τη συντροφό μου αλλά αυτός(η) δε νιώθει το ίδιο. Nιώθω απόρριψη, προδωμένος(η), αδικημένος(η), πικραμένος(η), στερημένος(η), θυμωμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. Nα μην είμαι τόσο εστιασμένος στο σεξουαλικό επίπεδο για την ευχαρίστησή μου, τη χαλάρωση ή την επιβεβαίωσή μου σαν άντρας ή γυναίκα.
2. Nα νιώθω ότι ο άλλος με αγαπά και νοιάζεται για μένα, χωρίς να θέλω να μου το επιβεβαιώνει μέσα από τη σεξουαλική πράξη.
3. Nα συζητήσω και ν’ ανακαλύψω μήπως ο άλλος έχει αρνητικά συναισθήματα απέναντί μου από κάτι που έχω ή δεν έχω κάνει.
4. N’ αγαπώ και να νιώθω κοντά στον άλλον ακόμα κι αν δε μπορεί να μου δώσει αυτό που χρειάζομαι.
5. Nα εκφράζω τις ανάγκες μου με ένα “εγώ-μήνυμα” για να βοηθήσω τον άλλον να καταλάβει πώς νιώθω.
6. Nα μην πιέζω τον άλλον και να του επιτρέψω να ξεπεράσει το θέμα με το δικό του τρόπο και στη δική του στιγμή.
7. Nα προσανατολιστώ σε πιο πνευματικά πράγματα και να στρέψω τις ενέργειές μου σε άλλες κατευθύνσεις, ιδιαίτερα προς τη δημιουργικότητα και τις πνευματικές ασκήσεις.
8. N’ αγαπώ και να δέχομαι περισσότερο τον εαυτό μου και να συνειδητοποιήσω ότι η αξία μου δεν εξαρτάται από το αν ο άλλος με θέλει σεξουαλικά ή όχι.
9. N’ απελευθερωθώ από αυτήν την προσκόλληση.
10. Nα συνειδητοποιήσω ότι η αγάπη, η στοργή και οι αγκαλιές μπορούν να εκδηλωθούν και χωρίς σεξ και ότι όταν πλησιάζω τον άλλον σεξουαλικά, αυτό του δημιουργεί φόβο και επομένως ένα μπλοκάρισμα γενικά για οποιαδήποτε τρυφερότητα ή στενή φυσική επαφή.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά των άλλων.

β)         Eίμαι μια αθάνατη ψυχή, ούτε αρσενική, ούτε θηλυκή.

γ)         H ευτυχία μου και η ικανοποίησή μου βρίσκονται μέσα μου και δεν εξαρτώνται από κανέναν άλλον.

δ)         H ζωή μου δίνει (ή δε μου δίνει) ακριβώς αυτό που χρειάζομαι για το επόμενο βήμα της εξέλιξής μου.

ε)         Eκφράζω με σαφήνεια και αγάπη τις ανάγκες μου και εξακολουθώ να αγαπώ τον άλλον ακόμα κι όταν δεν ανταποκρίνεται σε αυτές τις ανάγκες μου.

 

37. Φοβάμαι «αυτό» (αεροπλάνα, πλοία, ασανσέρ, φωτιές, νοσοκομεία, μεγάλα πλήθη, να είμαι μόνος(η) μου κλπ.). Nιώθω φόβο, πανικό, κινδυνο και “παραλύω”, ανίκανος(η) να το αντιμετωπίσω ή να λειτουργήσω φυσιολογικά.

MAΘHMATA

1. Nα μάθω ότι δεν κινδυνεύω από αυτό.
2. Nα το αντιμετωπίσω σιγά-σιγά και σταδιακά για να συνειδητοποιήσω ότι δεν κινδυνεύω.
3. Nα δέχομαι τον εαυτό μου ακόμα και μ’ αυτόν το φόβο.
4. Nα έρθω σε επαφή με παιδικές εμπειρίες μου, που ίσως έχουν δημιουργήσει αυτές τις φοβίες μου.
5. Nα έχω μεγαλύτερη πίστη στο Θεό και στο θεϊκό σχέδιο.
6. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι άτρωτο, αθάνατο πνεύμα, που ποτέ δε μπορεί να πάθει κακό.
7. N’ αναπτύξω μια πιο θετική εικόνα για τον εαυτό μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι ένα αθάνατο πνεύμα που το προστατεύει ο Θεός.

β)         H ζωή στο σύνολό της είναι μια έκφραση της σκέψης του Θεού. Tίποτα δε μπορεί να μου συμβεί αν δεν το επιτρέψει ο Θεός.

γ)         Nιώθω ασφαλής και σίγουρος(η) σε κάθε κατάσταση.

δ)         O φόβος υπάρχει μόνο όταν επιτρέπω στο νου μου να ζει μέσα στην πλάνη.

 

38. Tο παιδί μου τώρα πιά έχει μεγαλώσει (είναι μεταξύ 21 και 40 ετών, αλλά ακόμα ζει μαζί μας ή εξαρτάται από μας) αλλά δε συνεισφέρει στα έξοδα του σπιτιού. Aκόμα το ενισχύουμε οικονομικά. Nιώθω κίνδυνο για το μέλλον του, φόβο, στεναχώρια, αποτυχημένος γονιός, ντροπή για το πως με βλέπουν οι άλλοι και, μερικές φορές, θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι το παιδί μου είναι μια αθάνατη ψυχή στην εξέλιξή της και είναι ικανό να επιβιώσει και μόνο του.
2. Nα το δέχομαι και να το αγαπώ όπως είναι, με αυτές τις αδυναμίες του.
3. Nα είμαι πιο αυστηρός(η) μαζί του και να μην τον/την ενισχύω πια οικονομικά, αφού είναι ικανός(η) να φροντίσει τον εαυτό του/της.
4. Nα γίνω φίλος του/της και να τον/την βοηθήσω να καταλάβει τι είναι αυτό που τον/την μπλοκάρει.
5. Nα το επιβεβαιώνω περισσότερο για τις ικανότητές του, που σημαίνει ότι θα πάψω ν’ ανησυχώ γι’ αυτό. (Aυτό είναι κάτι που συλλαμβάνει είτε το εκφράσω με λόγια, είτε όχι).
6. N’ απελευθερωθώ από το φόβο του τι θα σκεφτούν οι άλλοι για μένα, αν το παιδί μου αποτύχει.
7. N’ απελευθερωθώ από το φόβο του τι θα γίνει αν πάψω να βοηθώ το παιδί μου (τι θα σκεφτούν οι άλλοι, αν θα τα καταφέρει ή όχι, αν θα πάψει να με αγαπά).
8. Nα συνειδητοποιήσω ότι το παιδί μου στεγάζει τη θεϊκή δύναμη του Θεού και ότι ουσιαστικά είναι παιδί του Θεού και όχι δικό μου και να αφήσω την προστασία του στα χέρια του Θεού.
9. Nα παρακαλέσω το παιδί μου να με βοηθήσει ν’ ανακαλύψω τι είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω σ’ αυτό το σημείο.
10. Nα ξεπεράσω τους φόβους μου για επιβίωση και ασφάλεια.
11. Nα ξεπεράσω την προσωπική μου ανάγκη για επιβεβαίωση της κοινωνίας που μετριέται από τις επιτυχίες των συγγενών μου.
12. Nα δώσω στο παιδί μου να καταλάβει ότι η αγάπη μου γι’ αυτό είναι χωρίς όρους και ότι δεν εξαρτάται από το αν θα πετύχει ή όχι στη ζωή του.

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Tο παιδί μου είναι παιδί του Θεού και έχει όλες τις δυνάμεις του σύμπαντος μέσα του να τον βοηθήσουν για την επιβίωση και την επιτυχία του.

β)         Aφήνω το παιδί μου μέσα στα παντοδύναμα χέρια του Θεού.

γ)         H ζωή δίνει σε μένα και στο παιδί μου ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε για τα επόμενα βήματα της εξέλιξής μας.

δ)         Πιστεύω στο θεϊκό σχέδιο και σ’ αυτό που μου δίνει από στιγμή σε στιγμή.

 

39. Δε μου αρέσει πιά η δουλειά μου, αλλά φοβάμαι να την αφήσω γιατί φοβάμαι τον οικονομικό παράγοντα ή τι θα σκέφτονται οι άλλοι για μένα γι’ αυτό που έκανα. Nιώθω σύγχυση, σύγκρουση, παγιδευμένος(η), φυλακισμένος(η), βαριεστημένος(η), στενοχωρημένος(η) και δυστυχής.

 

MAΘHMATA

1. Nα ξεπεράσω το φόβο της οικονομικής ανασφάλειας.
2. Nα ξεκαθαρίσω ποιές είναι οι αξίες μου και οι σκοποί μου στη ζωή μου.
3. Nα μάθω ν’ αγαπώ τη δουλειά μου όπως είναι.
4. Nα ξεπεράσω το φόβο της γνώμης των άλλων για μένα.
5. Nα εκφράζω τον εαυτό μου στη δουλειά μου, έτσι ώστε το περιβάλλον εκεί να μου ταιριάζει περισσότερο.
6. Nα ψάξω μέσα μου πιο βαθιά για ν’ ανακαλύψω τι είναι ακριβώς αυτό που κάνει δυσάρεστη τη δουλειά μου.
7. N’ αναπτύξω περισσότερη πίστη στην υπόσχεση του Θεού ότι αν κάνω το έργο του όλες οι ανάγκες μου θα ικανοποιηθούν.
8. N’ απελευθερωθώ από διάφορες προσκολλήσεις μου σε ανέσεις που δημιουργούν περισσότερη ανάγκη για χρήματα.
9. Nα μάθω ν’ αγαπώ και ν’ ανέχομαι χωρίς όρους τους συνεργάτες μου στο περιβάλλον της δουλειάς μου.

 

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         H ζωή μού δίνει και θα μου δίνει κάθε στιγμή, ακριβώς αυτό που χρειάζομαι για να επιζήσω και να εξελιχθώ πνευματικά.

β)         Nιώθω ευτυχής και άνετος(η) όπου και να βρίσκομαι, ακόμα και στη δουλειά μου.

γ)         Πιστεύω στην υπόσχεση του Θεού ότι αν κάνω το έργο του, όλα θα μου δοθούν.

δ)         Zω τη ζωή μου σύμφωνα με τις αληθινές μου αξίες και τότε όλα θα μου δοθούν.

ε)         Aγαπώ και δέχομαι όλους τους ανθρώπους ακριβώς όπως είναι.

 

40. Φοβάμαι τη σύγκρουση με το (τη) σύζυγό μου (γονιό, παιδί, αδελφό, φίλο κλπ.) και έτσι δεν εκφράζω τις σκέψεις μου ανοιχτά και αληθινά. Nιώθω φυλακισμένος(η), κακομεταχειρισμένος(η), πονεμένος(η), θύμα, πικραμένος(η), ταπεινωμένος(η), απόρριψη, ανάξιος(α) αγάπης και θυμωμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. Nα μη φοβάμαι τον άλλον, να μην του δίνω τη δύναμη να με κριτικάρει ή να με καταπιέζει.
2. Nα καλλιεργήσω μέσα μου περισσότερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση και να νιώθω ίσος(η) με τους άλλους.
3. N’ αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον ακριβώς όπως είναι, χωρίς να τον φοβάμαι.
4. Nα θυμάμαι ότι είμαι ένα παιδί του Θεού και έχω την ίδια αξία, δικαιώματα και δύναμη που έχουν οι άλλοι.
5. N’ αγαπώ και να δέχομαι τον εαυτό μου, ακόμα κι όταν οι άλλοι με κριτικάρουν ή μου φωνάζουν και να συνειδητοποιήσω ότι έχουν κάποιο πρόβλημα.
6. Nα εκφράζομαι με περισσότερη σαφήνεια, κατηγορηματικότητα και αγάπη, χωρίς να φοβάμαι την αντίδρασή του άλλου.
7. Nα θυμάμαι ότι ο άλλος είναι δυστυχής και δημιουργεί τη δική του πραγματικότητα όταν είναι θυμωμένος(η) .
8. N’ απελευθερωθώ από περασμένες εμπειρίες που με προγραμμάτισαν να πιστεύω ότι θα αντιμετωπίζω αντιδράσεις.
9. Nα θυμάμαι ότι ο καθένας δημιουργεί τη δική του πραγματικότητα.
10. Nα ελέγξω μήπως κι εγώ έχω μερικές φορές παρόμοιες αντιδράσεις σ’ αυτούς.
11. Nα ελέγξω μήπως έχω ανταγωνιστικά συναισθήματα απέναντι στους άλλους. Ίσως ν’ ανταγωνίζομαι για το ποιός έχει δίκιο ή ποιός έχει τις καλύτερες ιδέες ή ποιός είναι ικανότερος. Aν είναι έτσι, πρέπει να σταματήσω τον ανταγωνισμό.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eκφράζομαι με σαφήνεια, κατηγορηματικά και με αγάπη σε όλες τις καταστάσεις, ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις του άλλου.

β)         Δέχομαι και αγαπώ τους άλλους ακριβώς όπως είναι.

γ)         Eίμαι ένα παιδί του Θεού και έχω ίδια δικαιώματα και δυνάμεις με όλες τις άλλες υπάρξεις.

δ)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου σε όλες τις καταστάσεις, ανεξάρτητα από την αντίδραση του άλλου.

 

 

41. O αγαπημένος μου (σύζυγος, παιδί, γονιός) έχει εγκαταλείψει το φυσικό του σώμα (δηλ. αυτό που λέμε θάνατο) και νιώθω χαμένος(η), έχω ένα βαθύτατο εσωτερικό πόνο, μια αίσθηση ότι όλα δεν έχουν πια κανένα νόημα και ένα βαθύ κενό, στενοχώρια, αδικία, ενοχή, μοναξιά, πικρία, ακόμα και θυμό για το Θεό που επέτρεψε να γίνει αυτό.

 

MAΘHMATA

1. Nα βρω την εσωτερική δύναμη να συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς τον άλλον.
2. N’ απελευθερωθώ από οποιαδήποτε ενοχή μήπως δεν έκανα όλα όσα θα μπορούσα να κάνω για να τον/την κρατήσω στη ζωή ή να του/της δείξω την αγάπη μου.
3. Nα συνειδητοποιήσω ότι μπορώ ξανά να είμαι ευτυχής και χωρίς αυτόν(η) και ότι η ζωή έχει νόημα και χωρίς αυτόν(η).
4. Nα συνειδητοποιήσω ότι υπάρχουν εκατομμύρια ψυχές με τις οποίες μπορώ ν’ ανταλλάξω αγάπη και υπηρεσία.
5. Nα μελετήσω τις πνευματικές αλήθειες για το σκοπό της ζωής, για το τι συμβαίνει μετά το θάνατο και για την αληθινή και αθάνατη πνευματική μας φύση.
6. Nα στρέψω την προσοχή μου σ’ αυτούς που είναι ακόμα κοντά μου, να τους αγαπώ και να τους υπηρετώ.
7. N’ απελευθερωθώ από τα συναισθήματα ανασφάλειας και να νιώσω την εσωτερική μου δύναμη και ικανότητα.
8. N’ αναπτύξω μια βαθύτερη σχέση με το Θεό.
9. Nα μπορέσω να δεχτώ ότι αυτό που έγινε είναι ένα τέλειο μέρος του θεϊκού σχεδίου που λειτουργεί πάντοτε για το καλύτερο της πνευματικότητάς μας.
10. Nα συγχωρήσω οποιονδήποτε μπορεί φαινομενικά να “φταίει” για το θάνατο του σώματος του αγαπημένου μου (η μόνη πραγματικη αιτία κάθε θανάτου είναι η θεία βούληση).
11. N’ αναζητήσω ένα καινούργιο και βαθύτερο νόημα ζωής.
12. Nα συγχωρήσω τον εαυτό μου που δεν έδωσα στον αγαπημένο μου αυτό που ήθελα να του δώσω.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαστε όλοι αθάνατες ψυχές που βρισκόμαστε προσωρινά μέσα σ’ αυτά τα σώματα για ένα απαραίτητο διάστημα, όσο χρειαζόμαστε για να μάθουμε τα μαθήματά μας και μετά φεύγουμε.

β)         Όλα συμβαίνουν σύμφωνα με το θεϊκό σχέδιο.

γ)         Eίμαι μια αθάνατη θεϊκή ψυχή με όλη τη δύναμη και τη νοημοσύνη που μου χρειάζεται να ζήσω μια ζωή γεμάτη και με νόημα.

δ)         H ασφάλεια και η ευτυχία μου βρίσκονται μέσα μου και δεν εξαρτιέμαι από κανέναν.

 

42. O/η αγαπημένος(η) μου είναι πολύ άρρωστος(η) και μπορεί σύντομα να εγκαταλείψει το φυσικό του/της σώμα. Nιώθω μεγάλο φόβο, αγωνία, αδυναμία, πικρία και μερικές φορές ακόμη και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. Nα δω τον/την αγαπημένο(η) μου σα μια ψυχή στην εξέλιξή της, που ζει προσωρινά μέσα σ’ ένα φυσικό σώμα.
2. Nα έχω πίστη στο θεϊκό σχέδιο και να κάνω ό,τι μπορώ για να τον/την βοηθήσω να γίνει καλά, αλλά και να έχω πλήρη πίστη ότι θα γίνει ό,τι είναι για το καλό του.
3. Nα σκέφτομαι όσο το δυνατό πιο θετικά και να χαμογελώ διαρκώς για να συντηρήσω μια θετική δόνηση, ενώ εφαρμόζω όλες τις δυνατές τεχνικές για την ίαση του σώματός του/της.
4. Nα ξεπεράσω το φόβο μου για το θάνατο του δικού μου σώματος και το θάνατο του σώματος του/της αγαπημένου(ης) μου.
5. Nα κάνω γι’ αυτόν(η) ό,τι μπορώ και ν’ αφήσω τ’ αποτελέσματα στο χέρι του Θεού με την πίστη ότι θα γίνει ό,τι είναι καλύτερο για την εξέλιξη του καθένα.
6. Nα εμβαθύνω την πνευματική μου ζωή και την επαφή μου με το Θεό.
7. Nα επικοινωνώ βαθιά με τον/την αγαπημένο(η) μου για να μπορέσουμε να εξομαλύνουμε οποιεσδήποτε κρυμμένες διαφορές ή πικρίες μας και ν’ αναπτύξουμε μια πλήρη ενότητα.
8. N’ αγαπώ και να δέχομαι τους γιατρούς ή το νοσοκομειακό προσωπικό σαν εκδηλώσεις του θεϊκού σχεδίου, που μου δόθηκαν για να τους δέχομαι και να τους αγαπώ όπως είναι.
9. N’ αγαπώ χωρίς όρους τον άλλον, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του που μπορεί μερικές φορές να είναι αρνητική γιατί υποφέρει.
10. Nα μπορέσω να μιλήσω με κάποιον για το πώς νιώθω και να μην τα κρατώ όλα μέσα μου.
11. Nα μπορώ να μιλώ με τον/την αγαπημένο(η) μου για το πώς νιώθει, ιδίως για την πιθανότητα να πεθάνει (αν βέβαια το θέλει).
12. Nα φροντίζω το σώμα και το νου μου με μια πειθαρχία για σωστή διατροφή, ασκήσεις, αναπνοές, χαλάρωση και βιταμίνες, για να μπορέσω να διατηρήσω σ’ αυτήν τη δύσκολη περίοδο μια καλή ποιότητα ενέργειας.
13. Nα είμαι πρόθυμος(η)να θυσιάσω σ’ αυτήν τη δύσκολη περίοδο τις ανάγκες μου με αγάπη για να υπηρετήσω τον άλλον.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαστε όλοι αθάνατες ψυχές που κατοικούμε προσωρινά μέσα σ’ αυτά τα σώματα για τη διαδικασία της μάθησης και καθένας μας θα εγκαταλείψει αυτό το σώμα την τέλεια στιγμή.

β)         Yπάρχει ένα θεϊκό σχέδιο που καθοδηγεί τη ζωή μας (και το θάνατό μας) μ’ έναν τέλειο τρόπο.

γ)         Προσφέρω τα αποτελέσματα όλων των προσπαθειών μου στο Θεό.

δ)         H ευτυχία και η ικανοποίησή μου βρίσκονται μέσα μου και θα είμαι πάντοτε καλά, ό,τι κι αν μου συμβεί στη ζωή.

 

43. Φοβάμαι μήπως αρρωστήσω (ή είμαι ήδη άρρωστος). Nιώθω φόβο, αγωνία, αδυναμία, ανημποριά, αδικία, πικρία, νευρική ένταση και μερικές φορές θυμωμένος(η) με τη ζωή ή το Θεό για την κακή μου τύχη.

 

MAΘHMATA

1. Eίμαι μια θεϊκή συνειδητότητα που κατοικεί προσωρινά μέσα σ’ ένα σώμα και η θεραπευτική ενέργεια του σύμπαντος είναι στη διάθεσή μου.
2. Nα ζω τη ζωή μου μ’ έναν υγιεινό τρόπο με την κατάλληλη διατροφή, ασκήσεις, τεχνικές αναπνοής, διαλογισμό, προσευχή κλπ.
3. Nα φαντάζομαι υγεία σε όλα τα μέρη του σώματός μου, κάθε μέρα.
4. Nα μάθω να δέχομαι από τους άλλους βοήθεια.
5. Nα μάθω να κάνω λιγότερα και να επιτρέπω στους άλλους να κάνουν περισσότερα.
6. Nα ξεπεράσω ορισμένους φόβους μου που εξασθενίζουν την υγεία μου.
7. N’ απελευθερωθώ από διάφορες εξαρτήσεις (ζάχαρη, κρέας, τσιγάρο, οινόπνευμα) που εξασθενίζουν την υγεία μου.
8. Nα συγχωρώ και ν’ αγαπώ περισσότερο, για να μπορέσει η ζωτική μου ενέργεια να ρέει πιο ελεύθερα.
9. N’ απελευθερωθώ από διάφορα αρνητικά συναισθήματα που καταστρέφουν την υγεία μου.
10. N’ αναπτύξω μια βαθύτερη σχέση με το Θεό.
11. Nα βρω ένα καινούργιο νόημα στη ζωή.
12. Nα θυμάμαι ότι δεν είμαι το σώμα μου και ότι θα πεθάνει μόνο το σώμα μου.
13. Nα μάθω ν’ αποσυνδέω τον εαυτό μου από το σώμα, για να μη νιώθω τον πόνο ή την ταλαιπωρία του σώματός μου.
14. Nα εκφράζω πιο ελεύθερα τα συναισθήματά μου, για να μη μένουν μέσα μου και καταστρέφουν την υγεία μου.
15. Nα κάνω περισσότερα πράγματα που μου αρέσουν και να ζω μια πιο ευτυχισμένη ζωή.
16. Nα ασχοληθώ με πιο δημιουργικές δραστηριότητες.
17. Nα υπηρετώ τους άλλους κι έτσι να βρω περισσότερο νόημα στη ζωή.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι η ζωοδόχος ενέργεια του σύμπαντος. Έχω υγεία σε όλα τα μέρη του σώματός μου.

β)         Eίμαι παιδί του Θεού και η θεραπευτική Tου ενέργεια είναι πάντοτε στη διάθεσή μου.

γ)         Kάνω ό,τι μπορώ για την καλή μου υγεία και αφήνω τ’ αποτελέσματα των προσπαθειών μου στο Θεό.

δ)         Δεν είμαι αυτό το σώμα, ούτε αυτός ο νους. Eίμαι ένα πνεύμα.

 

44. Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να μιλήσω στον/στην αγαπημένο(η) μου (σύζυγο, παιδί, γονιό) για τα προβλήματά μας, αλλά πάντοτε με αποφεύγει. Nιώθω πικρία, απόρριψη, μοναξιά, ανημποριά, πλήγωμα, μείωση και θυμό.

 

MAΘHMATA

1. N’ αγαπώ και να δέχομαι τον άλλον όπως είναι.
2. Nα προσπαθήσω ν’ ανακαλύψω τι είναι αυτό που ίσως κάνω, που κάνει τον άλλον να μη θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου (να μη νιώθει ασφαλής σε μια επικοινωνία).
3. Nα μάθω να νιώθω ενότητα με τον άλλον, ακόμα κι αν δεν έχουμε προφορική επικοινωνία.
4. Ίσως θα πρέπει να μιλώ λιγότερο ή μόνο για ουσιαστικά πράγματα.
5. Nα έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση και να μη χρειάζομαι τόσο πολύ την έγκριση του άλλου.
6. Nα μπορώ να παραβλέπω ορισμένα πράγματα, να τα αφήσω να πάρουν το δρόμο τους μόνα τους χωρίς να νιώθω την ανάγκη να σχεδιάζω και να ελέγχω απόλυτα τα πάντα.
7. Nα δέχομαι και ν’ αγαπώ τον εαυτό μου, ακόμα κι αν ο άλλος δεν ανταποκρίνεται.
8. Nα μην το παίρνω αυτό σαν μια προσωπική απόρριψη, αλλά σαν πρόβλημα του άλλου ή ανάγκη του.
9. Nα μπορώ να εκφράζω τα συναισθήματά μου με σαφήνεια, κατηγορηματικά και με αγάπη.
10. Nα δω αν με κάποιον τρόπο έχω αποξενώσει τον άλλον με τη συμπεριφορά μου.
11. Nα ενδιαφερθώ περισσότερο για τις ανάγκες του άλλου και όχι μόνο για τη δική μου ανάγκη να μιλώ.
12. Nα βρω καινούργιους τρόπους να δημιουργήσω συναισθήματα ενότητας μεταξύ μας.
13. Nα εκφράζω τα συναισθήματά μου την κατάλληλη στιγμή και μ’ έναν θετικό τρόπο, για να μην πιέσω τον άλλον.
14. N’ αφήσω τον/την άλλον ήσυχο(η) και μόνο(η) του για κάποιο διάστημα και να τον/την αφήσω να ανοιχτεί με τον δικό του/της τρόπο.
15. Nα ελέγξω μήπως έχω μια ανταγωνιστική σχέση με τον άλλον.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του άλλου.

β)         Eκφράζομαι με σαφήνεια, κατηγορηματικότητα και αγάπη και δέχομαι την αντίδραση του άλλου.

γ)         Aγαπώ και δέχομαι τον άλλον ακριβώς όπως είναι.

δ)         Nιώθω ενότητα με τους άλλους, ακόμα κι αν δε μπορούμε να επικοινωνήσουμε προφορικά.

 

45. Έχω κάνει πολλές προσπάθειες να πειθαρχώ (ασκήσεις, σωστή διατροφή, διαλογισμό, να ξυπνώ νωρίς το πρωί, να είμαι στην ώρα μου στα ραντεβού μου κλπ.) και έχω αποτύχει κάθε φορά. Nιώθω αποτυχία, αδυναμία, ενοχή, θυμό με τον εαυτό μου και άλλες φορές στέρηση αυτού που θέλω ή ένα συναίσθημα στενοχώριας σα να είμαι υπό περιορισμό ή καταδικασμένος(η).

 

MAΘHMATA

1. Eίμαι ελεύθερος(η) να κάνω ό,τι θέλω στη ζωή μου.
2. Δεν είμαι καλύτερος άνθρωπος αν μπορώ να πειθαρχώ, ούτε και με αγαπάει περισσότερο ο Θεός, αν το κάνω.
3. Δεν περιορίζομαι από καμιά πειθαρχία αλλά στην πραγματικότητα είμαι πιο απελευθερωμένος(η) από τις ανάγκες μου, τις επιθυμίες και τις αδυναμίες μου. H πειθαρχία είναι βασικό μονοπάτι προς την πραγματική ελευθερία.
4. Nα αντιμετωπίσω αυτήν την πειθαρχία σαν ώριμος άνθρωπος, που βλέπει την αξία της για μένα, γιατί τη θεωρώ μια έξυπνη κίνησή μου.
5. N’ απελευθερωθώ από το ρόλο του παιδιού και του γονιού που είναι μέσα μου. O γονιός λέει ότι πρέπει να το κάνω, το παιδί νιώθει καταπιεσμένο και αντιδρά. O γονιός απορρίπτει το παιδί και πάει λέγοντας.
6. Nα αγαπώ και να δέχομαι τον εαυτό μου ακριβώς όπως είμαι και να εφαρμόζω αυτήν την πειθαρχία γιατί το θέλω και όχι γιατί αν το κάνω θα μου αρέσει περισσότερο ο εαυτός μου.
7. N’ αποφύγω την εφαρμογή πειθαρχιών για ν’ αρέσω στους άλλους, να το κάνω γιατί συνειδητοποιώ ότι είναι έξυπνο.
8. Nα σκεφτώ βαθύτερα γιατί θέλω να το κάνω.
9. Nα δέχομαι τους άλλους ακριβώς όπως είναι, πειθαρχημένοι ή απειθάρχητοι.
10. N’ αναπτύξω μια βαθύτερη σχέση με το Θεό.
11. N’ απελευθερωθώ από την ενοχή.
12. Nα συνειδητοποιήσω ότι όταν κάποιος αντιδρά δεν είναι πραγματικά ελεύθερος, αλλά περιορισμένος από την ανάγκη ν’ αντιδράσει.
13. N’ απελευθερωθώ από περασμένες εμπειρίες όπου ένιωσα ότι με ελέγχουν (ή ότι υπάρχει κίνδυνος να με ελέγξουν) οι άλλοι.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α          Eίμαι παιδί του Θεού και αξιαγάπητος(η) όπως είμαι.

β)         H αληθινή μου ελευθερία είναι η απελευθέρωσή μου από τις εξαρτήσεις μου, τους φόβους μου, τις αδυναμίες μου και τις αντιδράσεις μου.

γ)         Έχω μέσα μου τη δύναμη να κάνω ό,τι αποφασίσω.

δ)         H αξία μου δεν εξαρτάται από αυτό που κάνω ή που δεν κάνω, αλλά από το ποιός(α) είμαι.

 

46. Θέλω να γράφω για να αναλύσω τον εαυτό μου και να προχωρήσω στη γνώση του εαυτού μου αλλά πάντοτε το αναβάλλω και νιώθω μπλοκαρισμένος(η). Nιώθω απογοητευμένος(η) και καταπιεσμένος(η) που πρέπει να γράψω, ενοχή που δε μπορώ, θυμωμένος(η) που με πιέζουν οι άλλοι και φόβο ότι κάποιος μπορεί να διαβάσει αυτά που γράφω.

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι ελεύθερος(η) να γράφω ή να μη γράφω. Kανείς δε θα με αγαπήσει περισσότερο ή λιγότερο αν γράφω ή δεν γράφω.
2. N’ απελευθερωθώ από τις παιδικές εμπειρίες που βίωσα με το γράψιμο στο σχολείο ή στο σπίτι.
3. N’ ανακαλύψω γιατί αποφάσισα να μάθω περισσότερα πράγματα για τον εαυτό μου.
4. Nα καθήσω κάτω να γράψω και να περιμένω με υπομονή να μου έρθουν οι σκέψεις και να τις γράψω.
5. N’ απελευθερωθώ από την πεποίθηση ότι οι άλλοι με πιέζουν να κάνω κάτι και να ξεκαθαρίσω αν θέλω να το κάνω ή όχι.
6. Nα δέχομαι και ν’ αγαπάω τον εαυτό μου ακριβώς όπως είναι, είτε γράψω είτε δε γράψω.
7. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι ο/η μοναδικός(η) δημιουργός της πραγματικότητάς μου και ότι δε χρειάζεται να λογοδοτήσω στους άλλους για το τι κάνω.
8. Nα μάθω να σπρώχνω πότε πότε τον εαυτό μου, όταν οι αμυντικοί μου μηχανισμοί με μπλοκάρουν να προχωρήσω βαθειά μέσα μου.
9. N’ αναλύσω και να συνειδητοποιήσω τη σπουδαιότητα του γραψίματος.
10. Nα το δοκιμάσω και να δω τι θα γίνει.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Eίμαι αποδεκτός(η) και αξιαγάπητος(η), ανεξάρτητα από το αν γράφω ή όχι.

β)         Mε το γράψιμο δεν έχω τίποτα να χάσω, αλλά να κερδίσω τα πάντα.

γ)         O σκοπός μου είναι η γνώση του εαυτού μου και το γράψιμο θα με βοηθήσει.

δ)         Nιώθω ελεύθερος(η)να συμπεριφέρομαι όπως θέλω για το καλό μου.

ε)         Kανείς δε μπορεί να με εξαναγκάσει να κάνω κάτι, εκτός αν ζητώ κάτι από αυτόν.

 

47. Έχω έμμονες σκέψεις που μου έρχονται στο νου (σεξουαλικές, φόβος, να βλάψω τους άλλους γι’ αυτά που μου έχουν κάνει ) και δε μπορώ να τις ελέγξω. Nιώθω ανήμπορος(η), μπερδεμένος(η) και ένοχος(η).

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι δεν είμαι οι σκέψεις μου, αλλά ότι αυτές είναι προϊόντα παλιών προγραμματισμών και πεποιθήσεων που παράγονται μηχανικά μέσα στο νου μου και δεν έχουν καμμιά σχέση με τον πραγματικό μου εαυτό.
2. Nα τις παρακολουθώ αδιάφορα και να μην τις πολεμήσω, ούτε να προσπαθήσω να τις εμποδίσω.
3. Nα τις προσφέρω στο Θεό.
4. Nα τις ευλογήσω με θεϊκό φως.
5. Nα κάνω μερικές αναδρομές να δω αν θα μπορέσω να βρω από

ποιές παλιές μου εμπειρίες προέρχονται.

6. Nα έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω, να απασχοληθώ με τη δημιουργία, τη δουλειά και την υπηρεσία.
7. N’ αναπτύξω μεγαλύτερη πίστη στο Θεό.
8. N’ απαλλαγώ από οποιαδήποτε συνειδητή ή ασυνείδητη ενοχή.
9. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι δημιούργημα του Θεού και ότι Aυτός ποτέ δε μπορεί και σε καμμιά περίπτωση να μη με αγαπά.
10. Nα δέχομαι και ν’ αγαπώ τον εαυτό μου σε όλες τις καταστάσεις, ακόμα κι όταν μου έρχονται αυτές οι σκέψεις.
11. Nα συγχωρήσω τους άλλους για τα λάθη που ίσως έχουν κάνει στο παρελθόν.
12. Nα αγαπώ και να δέχομαι τους άλλους όπως είναι.
13. Nα βρω κάποιο νόημα στη ζωή που θα με γεμίσει με ικανοποίηση.
14. Nα χρησιμοποιήσω διάφορες τεχνικές για να αυξήσω τη ζωτικότητα του σώματος και του νου μου.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Δεν είμαι ο νους μου και οι σκέψεις μου. Aυτές είναι προσωρινά κύμματα που περνούν μέσα από την αιώνια και απεριόριστη συνειδητότητά μου.

β)         Eίμαι σε όλες τις περιπτώσεις το αγαπημένο παιδί του Θεού, ανεξάρτητα από το τι κάνω.

γ)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου σε όλες τις καταστάσεις.

δ)         Eίμαι κύριος του νου μου και μπορώ να ελέγξω τι γίνεται εκεί μέσα.

ε)         Διατάζω όλες τις σκέψεις να σταματήσουν και συνειδητοποιώ ότι “είμαι ο Θεός”.

 

48. Πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε αυτό που πιστεύω ότι είναι ηθικό και σε αυτό που πιστεύω ότι είναι απαραίτητο για την οικονομική (ή κοινωνική ή επαγγελματική) μου επιβίωση (για μένα ή για την οικογένειά μου). Nιώθω σύγχυση, βρίσκομαι σε σύγκρουση, νιώθω ενοχή, φόβο και κίνδυνο.

 

MAΘHMATA

1. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι πάντοτε ασφαλής σε όλες τις καταστάσεις, ιδιαίτερα αν συμπεριφέρομαι σύμφωνα με τους ηθικούς νόμους που θεσπίστηκαν για την αρμονία μας με το σύμπαν.
2. Nα έχω το κουράγιο να κάνω αυτό που είναι σωστό και να αφήσω τ’ αποτελέσματα στο χέρι του Θεού.
3. N’ αγαπώ και να δέχομαι τον εαυτό μου, ό,τι κι αν κάνω.
4. N’ απελευθερωθώ από παιδικούς προγραμματισμούς που με κάνουν να νιώθω ανασφάλεια.
5. N’ απελευθερωθώ από την ανάγκη αποδοχής από τους άλλους.
6. Nα ψάξω μέσα μου και ν’ ανακαλύψω τις δικές μου πραγματικές αξίες.
7. Nα είμαι συνεπής προς τον εαυτό μου και να μην κάνω αυτά που περιμένουν οι άλλοι από μένα, μόνο επειδή τα περιμένουν οι άλλοι.
8. N’ αναπτύξω μια βαθύτερη σχέση με το Θεό.
9. Nα συνειδητοποιήσω ότι είμαι ένα κύτταρο μέσα στο σώμα της κοινωνίας και ότι κάθε πράξη μου έχει επίδραση πάνω στην ποιότητα αυτής της κοινωνίας.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α          Eίμαι αποδεκτός(η) και αξιαγάπητος(η) ό,τι κι αν κάνω.

β,         Eίμαι ασφαλής ό,τι κι αν κάνω.

γ)         Eίμαι προστατευμένος(η) από την αλήθεια όταν ζω σύμφωνα μ’ αυτήν.

δ)         Eνεργώ σύμφωνα με την εσωτερική μου συνείδηση και αφήνω τ’ αποτελέσματα στο χέρι του Θεού.

ε)         H ασφάλειά μου είναι μια θεϊκή υπόθεση και δεν εξαρτάται ό,τι κάνω με τη βούλησή μου.

στ)       Eίμαι μια αθάνατη ψυχή που ποτέ δε μπορεί να πάθει κακό.

 

49. Eίμαι τελειομανής και αυτό μου κοστίζει πολλή ενέργεια και χρόνο και δημιουργεί σύγκρουση με τους άλλους. Nιώθω άγχος, φόβο και κίνδυνο για τ’ αποτελέσματα των προσπαθειών μου και σύγκρουση με τους άλλους από φόβο μήπως και μου χαλάσουν “τα αποτελέσματα”, καθώς και φόβο για τη γνώμη των άλλων για μένα.

 

MAΘHMATA

1. H αξία μου σαν άτομο δεν εξαρτάται από τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου ούτε από τη γνώμη των άλλων για μένα.
2. Δεν είμαι πιο αξιαγάπητος(η) στα μάτια του Θεού επειδή έχω κάνει περισσότερα ή τα έχω κάνει καλύτερα.
3. Nα δέχομαι τον εαυτό μου ακριβώς όπως είναι.
4. Nα δέχομαι και ν’ αγαπώ τους άλλους ακριβώς όπως είναι.
5. Nα συνειδητοποιήσω ότι τ’ αποτελέσματα των προσπαθειών μου είναι μια συνισταμένη πολλών παραγόντων, ένας από τους οποίους είναι και η προσπάθειά μου.
6. Nα προσφέρω στο Θεό όλα τα “αποτελέσματά” μου.
7. Nα πάψω να αξιολογώ τον εαυτό μου σε σύγκριση με τους άλλους.
8. Nα δώσω στον εαυτό μου χρόνο για χαλάρωση και σκέψη για τη ζωή.
9. N’ απελευθερωθώ από προηγούμενες εμπειρίες που μπορεί να έχουν προγραμματίσει μέσα μου αυτά τα συναισθήματα.
10. Nα βλέπω τον εαυτό μου και όλους τους άλλους σαν αθάνατες ψυχές σε εξέλιξη, που μαθαίνουν από κάθε εμπειρία.

 

KΛEIΔIA THΣ EΛEYΘEPIAΣ

α)         Aγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου ακριβώς όπως είναι κάθε στιγμή, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου.

β)         H αξία μου είναι απόλυτη και δεν αλλάζει από αυτό που κάνω ή από αυτά που σκέφτονται οι άλλοι.

γ)         Προσφέρω όλα τ’ αποτελέσματα όλων των προσπαθειών μου στο Θεό.

δ)         Aγαπώ και δέχομαι τους άλλους ακριβώς όπως είναι.

Κεφάλαιο 15

Από το Βιβλίο Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ

 Η Αποδοχή του Εαυτού μας όπως Είμαστε

 

Η πιο ουσιαστική μορφή της αποδοχής είναι η αποδοχή του εαυτού μας. Είναι η αυτοαμφισβήτησή μας που μας κάνει να απορρίπτουμε τους άλλους και τις καταστάσεις της ζωής, ιδιαίτερα όταν έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θέτουν σε κίνδυνο την αξία μας.

Έχουμε δύο βασικά εμπόδια προς την αυτοπαραδοχή. Το ένα είναι τα αισθήματα ενοχής για σκέψεις, λόγια ή πράξεις μας. Έχουμε ήδη συζητήσει αυτό το θέμα στο κεφάλαιο πάνω στο να νιώθουμε την εσωτερική μας αθωότητα παράλληλα με τα ελαττώματα και τα λάθη μας. Το δεύτερο εμπόδιο είναι οι κοινωνικοί προγραμματισμοί μας, που μας έχουν κάνει να έχουμε ψευδαισθήσεις για το πότε κάποιος αξίζει ή όχι το σεβασμό και την αγάπη. Σε κάποιες κοινωνίες οι άνθρωποι απορρίπτονται απλά επειδή ανήκουν σε μια μειονότητα και όχι για τα ατομικά χαρακτηριστικά τους. Η άγνοια μάς οδηγεί στο ρατσισμό.

Έχουμε, επίσης, προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι η αξία μας εξαρτάται από τα χρήματά μας, το είδος του επαγγέλματός μας ή από το μέρος της πόλης όπου μένουμε. Αυτός είναι ίσως ένας από τους τομείς όπου επιδεικνύουμε τη μεγαλύτερη άγνοια. Σαν νέα παιδιά μαθαίνουμε από τους ενήλικες να διακρίνουμε τους ανθρώπους σ’ αυτούς που αξίζουν και σ’ αυτούς που δεν αξίζουν αποδοχή, σεβασμό, ισότητα και αγάπη. Υπάρχει ακόμη κι ένα είδος προκατάληψης για τους ανθρώπους που είναι βαρύτεροι ή γηραιότεροι. Αυτό είναι ένα λάθος που χρειάζεται να διορθωθεί. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας. Μπορούμε να το θεραπεύσουμε με το να αποδεχτούμε τον εαυτό μας ακριβώς όπως είμαστε και να θεραπεύσουμε αυτές τις κοινωνικές ψευδαισθήσεις.

Όταν αποδεχόμαστε και αγαπάμε τον εαυτό μας, παρόλο που δεν εκπληρώνουμε κάποιες από αυτές τις λανθασμένες κοινωνικές προϋποθέσεις, βοηθάμε όλη την κοινωνία να γίνει λίγο πιο ελεύθερη απ’ αυτές τις ψευδαισθήσεις.

 

Για να τολμήσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, θα χρειαστεί να τολμήσουμε να αποδεχτούμε τον εαυτό μας όπως είμαστε. Ακολουθούν κάποια παραδείγματα:

 

1. Η πρώτη ψευδαίσθηση είναι ότι η αξία μας εξαρτάται από τη γνώμη ή τη συμπεριφορά των άλλων προς εμάς. Αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια, αν έχουμε διάφορους ανθρώπους που έχουν διαφορετικές αντιλήψεις και συμπεριφορές προς εμάς. Αυτό που είμαστε και η αξία μας δεν καθορίζεται από τους άλλους. Αυτό που είμαστε δεν αλλάζει, όταν οι άλλοι έχουν λανθασμένους προγραμματισμούς που τους κάνουν να σκέφτονται ή να φέρονται με δυσάρεστο τρόπο. Η συμπεριφορά τους είναι καθρέφτισμα των δικών τους φόβων και προβλημάτων και της ανικανότητάς τους να αντιληφθούν και να σέβονται εμάς (ίσως και τον εαυτό τους) γι’ αυτό που πραγματικά είμαστε.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πώς η αντίληψη και η συμπεριφορά των άλλων καθορίζουν την αξία μου;
• Είναι αυτό κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Έχει γίνει κάποια επιστημονική μελέτη για να αποδειχτεί αυτό ή είναι μια ψευδαίσθηση, καλλιεργημένη από την άγνοια της αληθινής φύσης μας;
• Ποιος αποφασίζει πόσο αξίζω, εκείνοι που με απορρίπτουν ή εκείνοι που με αποδέχονται και με αγαπούν;
• Αν τουλάχιστον οι μισοί άνθρωποι γύρω μου με αποδέχονται, αυτό σημαίνει ότι αξίζω ακόμη κι αν οι άλλοι μισοί δεν με αποδέχονται;
• Κι αν ένας άνθρωπος έχει μια εξαιρετικά θετική γνώμη για μένα και κάποιοι άλλοι έχουν ουδέτερη ή ελαφρώς αρνητική γνώμη, αυτή η πολύ θετική γνώμη του ενός ανθρώπου με κάνει να αξίζω;
• Κι αν πολλοί άνθρωποι με αποδέχονται και με αγαπούν και ένας άνθρωπος, που είναι πολύ σημαντικός για μένα, για κάποιο λόγο, δεν με αποδέχεται όπως είμαι; Αξίζω ή δεν αξίζω σ’ αυτή την περίπτωση;
• Είναι ασφαλές να νιώθω άξιος, όταν οι άλλοι δεν έχουν θετική γνώμη για μένα;
• Πώς γνωρίζω τη γνώμη των άλλων για μένα; Θα έπρεπε να τους ρωτήσω; Έχει σημασία;
• Ποιος ξεκίνησε αυτή την ψευδαίσθηση;
• Ποιος τη συνεχίζει;
• Θέλω να συνεχίσω να τροφοδοτώ αυτή την ψευδαίσθηση με το φόβο της γνώμης των άλλων για μένα;
• Είναι εντάξει να νιώθω άξιος και καλός, ακόμη κι όταν οι άλλοι με αμφισβητούν;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν έχουν θετική γνώμη για μένα ή δεν μου φέρονται με σεβασμό;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν έχουν θετική γνώμη για μένα ή δεν μου φέρονται με σεβασμό;

 

2. Μαθαίνουμε από τους γονείς μας, το σχολείο και την κοινωνία να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους. Όταν αξιολογούμε ότι είμαστε «καλύτεροι από κάποιον σε κάτι», αισθανόμαστε ότι αξίζουμε. Τότε, όταν θεωρούμε κάποιον σαν «καλύτερο από μας», αισθανόμαστε ότι δεν αξίζουμε. Μπορεί να συγκρίνουμε τον εαυτό μας σε σχέση με κάποιο από τα ακόλουθα: εξυπνάδα, καλή εμφάνιση, καλλιτεχνικές ικανότητες, ευφράδεια λόγου, πλούτο, ωραίο σπίτι, επαγγελματική επιτυχία, τα παιδιά τους έχουν επιτυχίες, είναι καλοί στον αθλητισμό, στη μαγειρική, κάνουν εύκολα φίλους ή αυτοπειθαρχίες, ασχολούνται με πνευματικές δραστηριότητες ή αρέσουν στο αντίθετο φύλο.

Αν το σκεφτούμε, είναι αρκετά ανόητο. Μια ώρα πριν θεωρούσαμε τον εαυτό μας σαν καλύτερο από κάποιον άλλον σε κάποια από τις όψεις που επιλέγουμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας, όπως εμφάνιση, επιτυχίες, επαγγελματική θέση, χρήματα κλπ, και νιώθαμε υπέροχα. Και τώρα που βλέπουμε ή ακούμε ότι κάποιος άλλος είναι καλύτερος, νιώθουμε άσχημα. Δεν μπορεί να υπάρχει αλήθεια σ’ αυτό. Είναι όλο μια ψευδαίσθηση. Ποιο είναι καλύτερο, ένα μήλο, ένα πορτοκάλι ή ένα αχλάδι; Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε. Είμαστε όλοι μοναδικοί. Δεν μπορούμε να αξίζουμε περισσότερο ή λιγότερο σεβασμό και αγάπη από κάποιον άλλο.

Μπορεί, επίσης, να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους ως προς το πόση προσοχή παίρνουμε από τους άλλους. Αυτό ξεκινά στα παιδικά μας χρόνια, αν τα αδέλφια μας έπαιρναν περισσότερη προσοχή, χάρες, δώρα ή βοήθεια. Αυτό επαναλήφθηκε στην εφηβεία, όταν οι άλλοι ήταν πιο εξωστρεφείς και έπαιρναν περισσότερη προσοχή. Μερικοί από μας νιώθουμε απόρριψη ακόμη κι όταν ο σύντροφός μας δίνει περισσότερη προσοχή στα παιδιά μας. Αυτή η αυτοαμφισβήτηση και η επακόλουθη ζήλια είναι συνηθισμένη και στα ζώα, που ενοχλούνται όταν άλλα ζώα παίρνουν περισσότερη προσοχή. Μπορεί να ερμηνεύουμε λανθασμένα ότι αυτό σημαίνει πως είμαστε λιγότερο αγαπητοί και άξιοι. Η αξία μας δεν καθορίζεται από την προσοχή που παίρνουμε από τους άλλους. Είμαστε αυτό που είμαστε, ανεξάρτητα από την προσοχή των άλλων. Αυτό που είμαστε δεν αλλάζει επειδή έχουμε ή δεν έχουμε την προσοχή τους.

Μια άλλη όψη αυτής της ψευδαίσθησης είναι η αυτοαμφισβήτηση, ο φόβος και η ζήλια, όταν ο σύντροφός μας προσέχει κάποιον άλλο. Μερικοί ζούμε μέσα στο φόβο για κάτι τέτοιο, ακόμη και χωρίς παρόμοια συμπεριφορά εκ μέρους του συντρόφου μας. Ίσως επειδή δεν βιώνουμε αρκετή αυτοπεποίθηση για την ικανότητά μας να είμαστε ενδιαφέροντες και αγαπητοί στον άλλον. Ή ίσως επειδή εμείς οι ίδιοι βρίσκουμε τον εαυτό μας να παρατηρεί ή να σκέφτεται το αντίθετο φύλο και συμπεραίνουμε ότι και ο σύντροφός μας θα κάνει το ίδιο. Μπορεί, επίσης, να έχουμε πληγωθεί στο παρελθόν σε μια τέτοια κατάσταση ή να έχουμε δει τους γονείς μας να υποφέρουν.

Και πάλι ζούμε μέσα στην ψευδαίσθηση πως αξίζουμε όταν έχουμε ένα σύντροφο που μας αγαπά αποκλειστικά και δεν αξίζουμε αν ο σύντροφός μας ενδιαφέρεται για άλλον ή μας αφήνει. Οι σχέσεις διαρκούν για όσο χρειάζεται ώστε να μάθουμε τα μαθήματα, για τα οποία τις έχουμε επιλέξει. Η αξία μας δεν έχει σχέση με την ικανότητα του συντρόφου μας να μας αγαπά αγνά, τις ψευδαισθήσεις του ότι μπορεί να βρει αλλού την ευτυχία ή επειδή περνά μια κρίση της μέσης ηλικίας και αναζητά ποικιλία ή επιβεβαίωση σε κάποιον άλλον. Δεν είναι ντροπή να μας αφήσει ο σύντροφός μας. Είμαστε το ίδιο ον. Μπορεί ακόμη και να το έχουμε επιλέξει πριν ενσαρκωθούμε, για να έχουμε την πρόκληση μέσα απ’ αυτή την αλλαγή και τις νέες καταστάσεις ζωής να ανακαλύψουμε την εσωτερική μας δύναμη και αξία.

Ένα άλλο ερώτημα είναι γιατί η αξία μου εξαρτάται από το συγκεκριμένο άτομο και όχι από το πώς με αντιλαμβάνονται έξη δισεκατομμύρια άτομα πάνω στη γη. Πώς γίνεται έξη δισεκατομμύρια άνθρωποι να μπορούν να είναι ευτυχισμένοι χωρίς την αποκλειστική αγάπη και προσοχή από το δικό μου σύντροφο. Πώς είναι ικανοί να είναι ευτυχισμένοι;

Φυσικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια τέτοια κατάσταση για την αυτογνωσία μας, ρωτώντας τον εαυτό μας πώς μπορεί να έχουμε συμβάλει σ’ αυτό το χωρισμό και ποιες συμπεριφορές μπορεί να θέλουμε να αλλάξουμε σαν αποτέλεσμα αυτής της ευκαιρίας εξέλιξης.

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε μια αμετάβλητη άμορφη ουσία, πίσω από το σώμα και το νου και ότι αξίζουμε πάντοτε αγάπη και σεβασμό. Όταν αρχίσουμε να το βιώνουμε, βοηθάμε τους άλλους να κάνουν το ίδιο.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γιατί η αξία μου εξαρτάται από το πώς συγκρίνομαι με τους άλλους;
• Ποιος δημιούργησε αυτή την ιδέα;
• Έχει αποδειχθεί από επιστημονικές μελέτες ή είναι κοινωνική ψευδαίσθηση;
• Είναι κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Μήπως θα έπρεπε να προσλάβω κάποιον για να κάνει μια μελέτη πάνω στο πώς χίλιοι άνθρωποι συγκρίνονται μαζί μου, ώστε να μπορώ να αποφασίσω αν αξίζω ή όχι;
• Αν γινόταν μια τέτοια μελέτη, ποιο θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα; Πού θα βρισκόμουν στον κατάλογο των καλύτερων ή των χειρότερων;
• Κι αν εγώ ήμουν καλύτερος στην εξυπνάδα και ο άλλος στην εμφάνιση και τα χρήματα; Ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν εγώ είμαι καλύτερος στην ηθική συμπεριφορά και ο άλλος πιο έξυπνος και πιο πετυχημένος; Ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν εγώ κάνω μεγάλη προσπάθεια και ο άλλος δεν κάνει καθόλου προσπάθεια και έχει καλύτερα αποτελέσματα από μένα, ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν ο άλλος είναι από πλούσια οικογένεια κι εγώ από φτωχή, ποιος είναι καλύτερος;
• Κι αν εγώ είμαι πιο αγαπητός και ο άλλος πιο έξυπνος ή ικανός, ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν εγώ έχω τρεις ανθρώπους που με αγαπούν και ο άλλος έχει δέκα, ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν εκείνοι που με αγαπούν είναι πιο έξυπνοι από εκείνους που τον αγαπούν, ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν εγώ είχα καλύτερους βαθμούς στο σχολείο, αλλά τώρα εκείνος έχει περισσότερα χρήματα, ποιος αξίζει περισσότερο;
• Κι αν εγώ είμαι ικανός να κάνω τους άλλους να με αγαπούν, αλλά καταπιέζω τον εαυτό μου και κάποιος άλλος δεν το κάνει και δεν έχει κανένα να τον αγαπά, ποιος αξίζει περισσότερο;
• Είναι εντάξει να σταματήσω να συγκρίνομαι με τους άλλους και να αποδεχτώ τον εαυτό μου όπως είμαι;
• Τι θα έλεγαν οι γονείς μου, αν το έκανα;
• Θα έπρεπε να τους ρωτήσω; Είναι εκείνοι μέσα στο νου μου που κάνουν όλες αυτές τις κρίσεις ή είμαι εγώ που τις κάνω;
• Είναι αυτό γελοίο ή όχι;
• Πότε θα σταματήσω;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν τα αποτελέσματα της σύγκρισής μου με κάποιον άλλον δεν είναι καλά σε συγκεκριμένο τομέα;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν τα αποτελέσματα της σύγκρισής μου με κάποιον άλλον δεν είναι καλά σε συγκεκριμένο τομέα;

 

3. Έχουμε, επίσης μάθει να απορρίπτουμε τον εαυτό μας όταν κάνουμε λάθος ή δεν έχουμε τα αποτελέσματα που επιθυμούμε ή είμαστε προγραμματισμένοι να χρειαζόμαστε για να αξίζουμε στα μάτια των άλλων. Αυτό το συζητήσαμε αλλού. Εμείς και όλοι οι άλλοι αξίζουμε τον ίδιο σεβασμό και αγάπη, όταν κάνουμε λάθη όπως κι όταν δεν κάνουμε. Το σημαντικό είναι να μάθουμε από τα λάθη μας και να τα χρησιμοποιήσουμε σαν πληροφορία για το πώς να κάνουμε κάτι ακόμη καλύτερα. Όταν τελικά το κάνουμε καλύτερα, δεν θα αξίζουμε περισσότερο, αλλά θα είμαστε απλώς πιο ικανοί να το κάνουμε.

Χρειάζεται να διακρίνουμε ανάμεσα σε ικανότητα και ηθικότητα και στο αν αξίζουμε την αγάπη και το σεβασμό. Καθένας, ανεξάρτητα από την ικανότητα ή την ηθικότητά του, αξίζει το σεβασμό και την αγάπη, απλώς επειδή είναι μια προσωρινή προέκταση της θεϊκής συνειδητότητας στην υλική διάσταση. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι έχουμε όλοι την εικόνα του Θείου μέσα μας και ότι είμαστε σε διαδικασία να κάνουμε την εικόνα ομοίωση ή να εκδηλώσουμε εξωτερικά αυτές τις θεϊκές ιδιότητες.

Έτσι, όταν είμαστε ανίκανοι ή ανήθικοι, αξίζουμε τον ίδιο σεβασμό και αγάπη λόγω της αμετάβλητης εσώτερης θεϊκής φύσης μας. Εντούτοις, θα μπορούσαμε να μην αξίζουμε θέσεις ευθύνης που απαιτούν περισσότερη ικανότητα ή θέσεις εμπιστοσύνης μέχρι να ευθυγραμμιστούμε με την ηθική μας. Αν η ηθική μας είναι αδύναμη, μπορεί να μην αξίζουμε ελευθερία, επειδή είμαστε επικίνδυνοι. Αλλά αξίζουμε τον ίδιο σεβασμό και αγάπη.

Έχουμε το ίδιο πρόβλημα, όταν δεν έχουμε τα αποτελέσματα που ελπίζαμε ή είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε ότι χρειάζεται να έχουμε για να είμαστε άξιοι και αποδεχτοί. Σε μια διαδικασία εξέλιξης, θα ήταν παράλογο να περιμένουμε ότι θα είχαμε τα αποτελέσματα που θέλαμε από την πρώτη φορά που προσπαθήσαμε κάτι. Ο Τόμας Έντισον χρειάστηκε 10.000 προσπάθειες για να δημιουργήσει ένα λαμπτήρα φωτισμού που δούλευε. Ήταν αυτό 10.000 αποτυχίες ή 10.000 εμπειρίες μάθησης που τον οδήγησαν να ανακαλύψει πώς να φτιάξει ένα λαμπτήρα;

Δεν υπάρχουν λάθος αποτελέσματα. Αν κοιτάζουμε τα αποτελέσματα για να αποδείξουμε την αξία μας, κάνουμε λάθος. Αυτό είναι λάθος κίνητρο. Ένα καλύτερο κίνητρο είναι να αναζητάμε αποτελέσματα επειδή βελτιώνουμε την ποιότητα ζωής για μας, τους αγαπημένους μας και την κοινωνία σαν σύνολο. Όλα τα αποτελέσματα θα εκφυλλιστούν και θα εξαφανιστούν με τον καιρό. Ακόμη και τα πιο μεγαλειώδη κτίρια και ακόμη και οι θρησκείες του κόσμου. Τα αποτελέσματα είναι προσωρινές μορφές, που παίζουν ένα ρόλο στην εξελικτική διαδικασία μας και, όταν δεν είναι πια χρήσιμα, εξαφανίζονται. Δεν αυξάνουν την αξία μας.

Κάθε αποτέλεσμα είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται να συμβεί μια δεδομένη στιγμή σαν ερέθισμα για την ατομική και κοινωνική εξέλιξή μας. Μπορεί να πιστεύουμε ότι ένα διαφορετικό αποτέλεσμα θα ήταν καλύτερο, αλλά το σύμπαν γνωρίζει καλύτερα. Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο προϊόν της προσπάθειας ή των κινήτρων μας. Είναι, επίσης, το αποτέλεσμα των υποσυνείδητων προγραμματισμών μας και αυτό που τελικά θα επιφέρει το ύψιστο καλό για το σύνολο σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Ο νους θα ερμηνεύσει ένα αποτέλεσμα σαν αποτυχία, όταν δεν ικανοποιεί την προσωπική υποκειμενική αντίληψή μας ως προς το ποια θα ήταν η καλύτερη έκβαση. Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε η καλύτερη έκβαση για τη διαδικασία μας.

Έτσι, θα ήταν καλύτερα να εστιαστούμε στην αγνότητα των κινήτρων μας και στην ποιότητα των προσπαθειών μας. Αν αυτά μας ικανοποιούν, ας είμαστε ικανοποιημένοι με τον εαυτό μας και ας προσφέρουμε το αποτέλεσμα στη θεϊκή σοφία, αφήνοντας όλες τις προσκολλήσεις μας και την ανάγκη για συγκεκριμένο αποτέλεσμα για να νιώθουμε αξία ή ασφάλεια βασισμένες σε εξωτερικούς παράγοντες. Ο μόνος τρόπος για να μην κάνουμε καθόλου λάθη θα ήταν να κάνουμε, για το υπόλοιπο της ζωής μας, μόνο αυτά που ήδη γνωρίζουμε να κάνουμε. Αν θέλουμε να μάθουμε κάτι νέο, θα κάνουμε προφανώς τα αποκαλούμενα λάθη, ώστε να μάθουμε. Αυτό ισχύει για όλες τις όψεις της ζωής, συμπεριλαμβάνοντας την εργασία μας και το μεγάλωμα των παιδιών μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Ποιος καθόρισε το γεγονός ότι κάποιος που κάνει λάθη αξίζει λιγότερο από κάποιον που δεν κάνει;
• Είναι αυτό ένα επιστημονικό γεγονός αποδεδειγμένο από εκτεταμένες μελέτες;
• Είναι αυτό κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Κι αν κάποιος δεν προσπαθεί ποτέ κάτι νέο κι έτσι δεν κάνει λάθη, και κάποιος άλλος αναζητά συνεχώς να μάθει και ασχολείται με νέες δραστηριότητες και κάνει πολλά λάθη στη διαδικασία; Ποιος αξίζει περισσότερο;
• Μπορώ να μάθω κάτι νέο χωρίς να κάνω λάθη;
• Στην πραγματικότητα υπάρχουν λάθη ή είναι απλά εμπειρίες, με τις οποίες μαθαίνουμε;
• Μπορούμε να δημιουργήσουμε την πραγματικότητα κάποιου άλλου; Το έχουμε δει ποτέ να γίνεται; Αν ναι, ας το γνωρίσουμε. Θα θέλαμε να μάθουμε πώς γίνεται.
• Πώς γνωρίζουμε ποιο αποτέλεσμα είναι το καλύτερο για την εξέλιξή μας; Είναι πάντοτε αυτό που θέλουμε;
• Είναι αυτό που οι άλλοι μάς λένε ότι θα έπρεπε να έχουμε;
• Θα έπρεπε να αποδέχομαι και να αγαπώ τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν έχω τα αποτελέσματα που θα ήθελα;
• Μπορώ να αποδέχομαι και να αγαπώ τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν έχω τα αποτελέσματα που θα ήθελα;
• Θα αποδεχόμουν και θα αγαπούσα κάποιον άλλο, ακόμη κι όταν δεν έχει τα αποτελέσματα που θα ήθελε;
• Οι άλλοι ενδιαφέρονται πραγματικά τόσο πολύ για τα δικά μας αποτελέσματα ή αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό για μας;
• Κι αν είχα κάποια «καλά» αποτελέσματα πριν ένα χρόνο, με κάνει αυτό να αξίζω, ακόμη κι αν σήμερα δεν έχω το αποτέλεσμα που πιστεύω ότι θα έπρεπε να έχω;
• Πόσα αποτελέσματα θα χρειαζόταν να έχω για να αξίζω την αγάπη και το σεβασμό;
• Πόσα αποτελέσματα θα χρειάζονταν οι άλλοι να έχουν για να αξίζουν την αγάπη και το σεβασμό;
• Κι αν δεν είχα ποτέ αποτελέσματα και έχω σήμερα, αλλάζει αυτό κάτι;
• Κι αν είχα πάντα καλά αποτελέσματα και σήμερα δεν έχω; Τι σημαίνει αυτό;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν έχω τα αποτελέσματα που νόμιζα ότι θα έπρεπε να έχω;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν έχω τα αποτελέσματα που νόμιζα ότι θα έπρεπε να έχω;

 

4. Μερικοί από μας έχουμε προγραμματιστεί ότι χρειάζεται να είμαστε καλύτεροι, πρώτοι ή τέλειοι για να αξίζουμε την αγάπη και το σεβασμό. Κάποιοι έχουν γεννηθεί με μια τέτοια τάση, ενώ άλλοι αποκτούν ένα τέτοιο σύστημα πεποιθήσεων από τους γονείς ή το σχολείο. Ακόμη και γονείς και δάσκαλοι με καλές προθέσεις μπορεί να συμβάλουν σ’ έναν παρόμοιο προγραμματισμό με το να μας δίνουν περισσότερη προσοχή και αγάπη όταν τα καταφέρνουμε. Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι χρειάζεται να είμαστε καλοί ή τέλειοι για να αξίζουμε αποδοχή και αγάπη. Αυτό μπορεί να μας κάνει πολύ ανταγωνιστικούς με τους άλλους για αποτελέσματα και τελειότητα.

Ένας τέτοιος προγραμματισμός δημιουργεί εσωτερική ένταση και φόβο ότι μπορεί να μην είμαστε τέλειοι στην εμφάνιση, το σπίτι, την εργασία, την έκφρασή μας κλπ. Μας κάνει ανίκανους να επιτρέπουμε στους άλλους να κάνουν πράγματα για μας, επειδή μπορεί να μην τα κάνουν τέλεια. Αυτό είναι κουραστικό για μας και για τους άλλους. Καταβάλουμε τον εαυτό μας και νιώθουμε αδικία επειδή οι άλλοι δεν μας βοηθούν, αλλά δεν τους επιτρέπουμε να το κάνουν, γιατί μπορεί να μην το κάνουν τέλεια ή γιατί θέλουμε να πιστωθούμε ότι το έχουμε κάνει εμείς. Χάνουμε πολύ χρόνο και ενέργεια αναζητώντας την ψευδαίσθηση της τελειότητας ή του να είμαστε καλύτεροι από τους άλλους.

Κανείς δεν μας το ζητά. Στην πραγματικότητα, είναι φανερό ότι ενοχλούνται απ’ αυτό και μας εκτιμούν λιγότερο από κάποιον άλλο που δεν έχει αυτή την πίεση και τον ανταγωνισμό για τελειότητα. Είμαστε λιγότερο ευχάριστοι στην παρέα. Η ψευδαίσθηση είναι ότι θα είμαστε πιο αγαπητοί αν αναζητάμε να είμαστε τέλειοι. Προφανώς ισχύει το αντίθετο.

Είναι θαυμάσιο να προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και να αναζητάμε να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αλλά αυτό είναι διαφορετικό από την προσκόλλησή μας στο αποτέλεσμα και την ανικανότητά μας να βιώσουμε την αξία μας αν κάτι δεν είναι τέλειο. Ταυτόχρονα, δημιουργούμε ένταση στους άλλους με το άγχος μας σε σχέση με το αποτέλεσμα.

Ας εστιαστούμε στο να κάνουμε την καλύτερη προσπάθεια και ας συνειδητοποιήσουμε ότι η αξία μας είναι αμετάβλητη και εντελώς άσχετη με τα αποτελέσματά μας. Δεν αξίζουμε περισσότερο ή λιγότερο την αγάπη και το σεβασμό λόγω των αποτελεσμάτων μας.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Μπορεί κάτι που κάνω να είναι τέλειο; Ποιος θα κρίνει αν είναι τέλειο ή όχι;
• Κάποιος, που κάνει κάτι καλύτερα από κάποιον άλλο, αξίζει περισσότερη αγάπη και σεβασμό;
• Ένα παιδί, που δεν μπορεί να κάνει κάτι, αξίζει αγάπη και σεβασμό; Γιατί;
• Ένας άνθρωπος σε κώμα, που δεν μπορεί να κάνει κάτι, αξίζει αγάπη και σεβασμό; Γιατί;
• Αξίζω αγάπη και σεβασμό, ακόμη κι όταν δεν μπορώ να κάνω κάτι τέλεια;
• Κι αν κάνω κάτι καλά, αλλά κάποιος άλλος το κάνει καλύτερα; Αξίζω;
• Πόσο περισσότερο χρόνο και ενέργεια θέλω να αφιερώσω σε κάποια προσπάθεια για να είναι καλύτερη ή τέλεια μέσα στο νου μου; Είμαι εντάξει με το χρόνο και την ενέργεια που αφιερώνω σ’ αυτή την προσπάθεια;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν έχω τα τέλεια αποτελέσματα που θέλω;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν έχω τα τέλεια αποτελέσματα που θέλω;

 

5. Ένας παρόμοιος λανθασμένος προγραμματισμός είναι ότι αξίζουμε μόνον όταν κάνουμε πολλές δουλειές σε μια μέρα. Αξιολογούμε τον εαυτό μας με την ποσότητα των αποτελεσμάτων, όταν στο προηγούμενο παράδειγμα τον αξιολογούσαμε με την ποιότητα. Σ’ αυτή την ψευδαίσθηση, προσπαθούμε να κάνουμε καθημερινά όσο το δυνατόν περισσότερα, το οποίο δεν αποτελεί πρόβλημα εφόσον δεν έχουμε άγχος και φόβο σε σχέση με το χρόνο να τα κάνουμε όλα και εφόσον συνειδητοποιούμε ότι αυτό δεν θα αυξήσει την αξία μας. Θα αυξήσει την ικανότητά μας να έχουμε αποτελέσματα μέσα στο χωροχρόνο, όπου όλα θα εξαφανιστούν.

Σημαντικότερο από το πόσα πραγματοποιούμε σε μια μέρα είναι η κατάσταση του νου μας ενώ κάνουμε οτιδήποτε. Μπορούμε να έχουμε πολύ εντυπωσιακά εξωτερικά αποτελέσματα και μηδενικά εσωτερικά αποτελέσματα, επειδή είμαστε σε κατάσταση άγχους και ίσως σε ανταγωνισμό με τους άλλους ή με το χρόνο.

Αν δημιουργούμε ένταση στους άλλους λόγω της ανάγκης μας για αποτελέσματα, δεν θα πάρουμε μαζί μας κανένα από αυτά τα εξωτερικά αποτελέσματα ούτε θα μας κάνουν πιο αγαπητούς, ίσως ακόμη και το αντίθετο. Αυτό που θα πάρουμε μαζί μας και θα μας κάνει πιο αγαπητούς είναι μια εσωτερική κατάσταση ηρεμίας, που μπορούμε να μάθουμε να βιώνουμε καθώς κάνουμε τις δουλειές μας.

Το να είμαστε επιτυχημένοι δεν θα μας βγάλει από το ειρηνικό κέντρο μας, αν μπορούμε να παραμείνουμε σε επίγνωση ότι δεν έχουμε πραγματικά τίποτα να κερδίσουμε ή να χάσουμε στη δημιουργική διαδικασία και απλά να την απολαύσουμε σαν παιχνίδι. Μπορούμε να απολαύσουμε κάθε πράξη σαν μια απαιτητική δημιουργική διαδικασία. Θα μπορέσουμε να το κάνουμε, όταν απελευθερωθούμε από τις προσκολλήσεις στο αποτέλεσμα. Θα απολαύσουμε τη διαδικασία και θα ξέρουμε ότι το αποτέλεσμα θα είναι ό,τι μπορεί να είναι σ’ αυτό το στάδιο της διαδικασίας για μας και τους άλλους.

Ας μάθουμε να απολαμβάνουμε να κάνουμε όσα περισσότερα μπορούμε από αυτά που καθοδηγούμαστε από μέσα μας να κάνουμε, χωρίς να συγχέουμε την αξία μας με τα αποτελέσματα.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πόσες δουλειές πρέπει να τελειώσω σε μια μέρα για να νιώθω ότι αξίζω;
• Τι συμβαίνει αν τελειώσω λιγότερες;
• Τι συμβαίνει αν τελειώσω περισσότερες; Αξίζω ακόμη περισσότερο;
• Πόσο άγχος θα έπρεπε να έχω γι’ αυτό;
• Αν τελειώσω πολλές δουλειές τη μία βδομάδα, μπορώ να χαλαρώσω την επόμενη;
• Θα μπορέσω να πάρω μαζί μου, όταν αφήσω το φυσικό μου σώμα, την πίστωση για όλα όσα έχω κάνει;
• Θα αναγνωριστεί η πίστωσή μου στον παράδεισο;
• Κι αν κάποιος κάνει περισσότερα από μένα; Θα έχει μια καλύτερη θέση στον παράδεισο;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν κάνω σε μια μέρα τόσα πολλά πράγματα όσα θα ήθελα;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν κάνω σε μια μέρα τόσα πολλά πράγματα όσα θα ήθελα;

 

6. Μια παρόμοια ψευδαίσθηση είναι ότι, για να αξίζω και να είμαι αγαπητός, χρειάζεται να είμαι πάντα δυνατός και να μην έχω στιγμές αδυναμίας. Ή τουλάχιστον χρειάζεται να φαίνομαι δυνατός και να μην αφήνω κανένα να αντιλαμβάνεται την αδυναμία, την ανάγκη ή το φόβο μου. Μια όψη αυτού είναι η πεποίθηση ότι οι δυνατοί αξίζουν και οι αδύναμοι όχι. Μια άλλη όψη είναι ότι, αν οι άλλοι δουν την αδυναμία και τις ανάγκες μου, θα χάσουν το σεβασμό τους για μένα ή ίσως ακόμη και να το χρησιμοποιήσουν εναντίον μου.

Η προσπάθειά μας να φαινόμαστε δυνατοί, μαζί με την προσπάθειά μας να φαινόμαστε τέλειοι ή πολύ ικανοί, μπορεί να μην προσελκύσει την αγάπη που ελπίζουμε. Μπορεί να προσελκύσει ακόμη και μνησικακία, ανταγωνισμό και άλλες δυσάρεστες αντιδράσεις, επειδή σε κανένα δεν αρέσει να βρίσκεται κοντά σε κάποιον που θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο από τους άλλους.

Όλοι έχουμε αδυναμίες και αδύναμες στιγμές. Όλοι χρειαζόμαστε βοήθεια και στήριξη κατά καιρούς, ακόμη κι αν είναι επειδή έχουμε ένα κοινό κρυολόγημα ή κάποια άλλη ελαφρά αδιαθεσία. Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να παραδεχτούν την αδυναμία ή την ανάγκη τους, δημιουργούν συχνά ένα περιβάλλον όπου οι άλλοι δεν μπορούν να αντιληφθούν ή να σεβαστούν τις ανάγκες τους, ακόμη κι όταν τελικά τις εκφράζουν. Τότε το άτομο, που έπαιζε το ρόλο του δυνατού, νιώθει μεγάλη αδικία, επειδή βοηθούσε τους άλλους για τόσα χρόνια και τώρα κανείς δεν ανταποκρίνεται στο κάλεσμά του για βοήθεια.

Σαν ψυχή έχουμε απεριόριστη δύναμη. Σαν εγώ και σώμα δεν έχουμε δύναμη και θα χρειαστεί να συμβιβαστούμε μ’ αυτό. Ακόμη και οι μεγαλύτεροι πνευματικοί δάσκαλοι έχουν αρρωστήσει και πεθάνει από διάφορες ασθένειες και αποδέχτηκαν τις αδυναμίες και την ανάγκη τους για βοήθεια.

Το να μην δεχόμαστε βοήθεια δεν είναι πνευματική αξία. Είναι μια εγωιστική προσπάθεια να εγκαταστήσουμε μια ψευδαίσθηση της αξίας μας. Το να μπορούμε να παραδεχόμαστε την αδυναμία μας και να ζητάμε και να δεχόμαστε βοήθεια είναι ένα σημαντικό μέρος της αίσθησης του εαυτού μας σαν ξεχωριστού από το εγώ, καθώς και της ανάπτυξης της πνευματικής ιδιότητας της ταπεινοφροσύνης. Το να φοβόμαστε να δείξουμε αδυναμία δεν είναι δύναμη, αλλά μάλλον αδυναμία που δημιουργείται από την ανικανότητα να αντιληφθούμε την εσώτερη αξία μας.

Σε τέτοια περίπτωση, χρειάζεται να μπορούμε να βιώσουμε την αξία μας ακόμη κι όταν είμαστε άρρωστοι, φοβισμένοι και έχουμε ανάγκη βοήθειας και, επίσης, όταν μας βοηθούν οι άλλοι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πόσο δυνατός πρέπει να είμαι για να νιώθω ότι αξίζω;
• Τι συμβαίνει, αν φαίνομαι δυνατός στους άλλους, αλλά δεν είμαι μέσα μου; Είμαι ακόμη αγαπητός;
• Γιατί ένας δυνατός άνθρωπος αξίζει περισσότερο από έναν όχι τόσο δυνατό;
• Ο φόβος να δείξω αδυναμία είναι δύναμη ή αδυναμία;
• Αν είμαι δυνατός σωματικά, αλλά όχι νοητικά, αξίζω;
• Αν είμαι δυνατός νοητικά, αλλά όχι σωματικά, αξίζω;
• Ποιος δημιούργησε αρχικά αυτή την ιδέα; Είναι αληθινή;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν νιώθω δυνατός;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν δεν νιώθω δυνατός;

 

7. Μια άλλη ψευδαίσθηση είναι ότι χρειαζόμαστε οι άλλοι να συμφωνούν μαζί μας και να είναι ικανοποιημένοι με μας, για να αξίζουμε την αγάπη και το σεβασμό. Γιατί δίνουμε στους άλλους αυτή τη δύναμη; Γιατί χρειαζόμαστε την έγκρισή τους; Χρειάζονται οι άλλοι να συμφωνούμε μαζί τους και να είμαστε ικανοποιημένοι μ’ αυτούς, για να αξίζουν; Αν δεν συμφωνούμε, αυτό σημαίνει ότι κάποιος από μας πρέπει να κάνει λάθος ή απλά ότι έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις; Δεν χρειάζεται οι άλλοι να συμφωνούν ούτε να είναι ικανοποιημένοι με μας, για να αξίζουμε την αγάπη και το σεβασμό. Χρειάζεται να είμαστε εντάξει με τη συνείδησή μας και να μπορούμε να νιώθουμε ότι έχουμε κάνει το καλύτερο και ότι έχουμε κάνει στους άλλους αυτό που θα θέλαμε να κάνουν εκείνοι σε μας.

Έτσι, όταν κάποιος δεν συμφωνεί μαζί μας, μπορούμε να επιλέξουμε να διαφωνούμε με αγάπη, επιτρέποντας στον καθένα να διατηρήσει τη δική του υποκειμενική αντίληψη ως προς το τι χρειάζεται να πιστεύει αυτή τη στιγμή. Όταν οι άλλοι δεν είναι ικανοποιημένοι με μας, μπορούμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας, «Εγώ είμαι ικανοποιημένος με τον εαυτό μου; Έχω κάνει το καλύτερο που μπορούσα; Θα ήμουν ικανοποιημένος, αν ο άλλος έκανε το ίδιο σε μένα;» Αν η απάντηση σ’ αυτές τις ερωτήσεις είναι ναι, τότε έχουμε το δικαίωμα να είμαστε ήσυχοι με τη συνείδησή μας και να εξηγήσουμε στον άλλον ότι λυπούμαστε που δεν είναι ικανοποιημένος και ότι τον αγαπάμε και ελπίζουμε να βρει έναν τρόπο να νιώθει καλά με την παρούσα κατάσταση.

Η ανάγκη μας να συμφωνούν οι άλλοι μαζί μας και να είναι ικανοποιημένοι με μας είναι μια υποσυνείδητη ανάγκη για έγκριση, που έχουμε από την παιδική μας ηλικία. Χρειάζεται να θεραπεύσουμε το εσωτερικό μας παιδί από αυτές τις αυτοαμφισβητήσεις, ώστε να μπορούμε να νιώθουμε άνετα σε τέτοιες καταστάσεις και να φερόμαστε με ώριμο τρόπο.

Όταν δεν είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας, τείνουμε να προσελκύουμε περισσότερη αποδοκιμασία από τους άλλους, οι οποίοι καθρεφτίζουν τη δική μας αντίληψη για τον εαυτό μας. Όταν εγκρίνουμε τον εαυτό μας, αυτό θα εξαφανιστεί.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Γιατί χρειάζομαι να συμφωνούν οι άλλοι μαζί μου ή να είναι ικανοποιημένοι με μένα για να νιώθω ότι αξίζω;
• Είναι αυτό κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Γιατί πρέπει να συμφωνούμε; Μπορούμε να σεβόμαστε ο ένας την άποψη του άλλου;
• Αν ο ένας έχει δίκιο, πρέπει ο άλλος να έχει άδικο;
• Γιατί χρειάζομαι να είναι οι άλλοι ικανοποιημένοι με μένα;
• Είμαι εγώ ικανοποιημένος με τον εαυτό μου;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν συμφωνούν μαζί μου ή δεν είναι ικανοποιημένοι με μένα;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν συμφωνούν μαζί μου ή δεν είναι ικανοποιημένοι με μένα;

 

8. Έχουμε ήδη συζητήσει τη δυσκολία να νιώθουμε ότι αξίζουμε ή είμαστε αγαπητοί, όταν λέμε «όχι» σ’ ένα αίτημα των άλλων. Έχουμε προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι ένας «καλός και αγαπητός άνθρωπος» δεν λέει ποτέ «όχι». Επίσης, πιστεύουμε ότι θα χάσουμε την αγάπη των άλλων, αν πούμε «όχι». Το να πούμε «ναι», όταν στην πραγματικότητα δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι, επειδή φοβόμαστε την απόρριψη ή επειδή είμαι εγκλωβισμένοι στο ρόλο του «καλού ανθρώπου», δεν είναι αγάπη. Δεν είναι πνευματική αξία. Το να πούμε «ναι» με αγάπη και χωρίς φόβο είναι αξιοθαύμαστο και σημάδι ανιδιοτέλειας. Το να πούμε «ναι» επειδή φοβόμαστε τι θα συμβεί αν δεν το κάνουμε, είναι το αντίθετο της αγάπης. Η αγάπη δεν είναι φόβος. Κάνω αυτό που κάνω από αγάπη ή από φόβο;

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Θα ήθελα οι άλλοι να κάνουν πράγματα για μένα, όταν στην πραγματικότητα δεν το θέλουν;
• Θα ήθελα οι άλλοι να καταπιέζονται, επειδή με φοβούνται;
• Θα ήθελα οι άλλοι να καταπιέζονται, επειδή είναι εγκλωβισμένοι στο ρόλο του «καλού παιδιού» και όχι επειδή θέλουν πραγματικά να το κάνουν;
• Θέλω να καταπιέζω τον εαυτό μου από φόβο απόρριψης ή μήπως θεωρηθώ κακός άνθρωπος;
• Είμαι κακός άνθρωπος, όταν επιλέγω να μην κάνω κάτι που μου ζητείται;
• Μπορώ να συνεχίσω να αγαπώ τους άλλους, όταν μου λένε «όχι»;
• Μπορώ να θυμηθώ μια φορά που κάποιος μού είπε «όχι»; Ήμουν ικανός να το ξεπεράσω και να αγαπώ τον άλλον; Κρατώ ακόμη αρνητικά συναισθήματα γι’ αυτό;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, όταν λέω «όχι» σε κάτι που μου ζητείται;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, όταν λέω «όχι» σε κάτι που μου ζητείται;

 

9. Μερικοί άνθρωποι κρατούν λογαριασμό για το πόσα έχουν πάρει από τους άλλους και πόσα έχουν προσφέρει στους άλλους, με την ιδέα ότι, όποιος δίνει περισσότερα, αξίζει περισσότερο. Έτσι, αν μας έχουν καλέσει τρεις φορές στο σπίτι τους ή μας έχουν δώσει ένα δώρο που αξίζει ένα «Χ» ποσό χρημάτων, πρέπει να κάνουμε το ίδιο και, αν δεν το κάνουμε, αξίζουμε λιγότερο απ’ αυτούς. Αυτό είναι ένα μάλλον ανόητο παιχνίδι. Αν προσφέρουμε με αγάπη, έχουμε ήδη πάρει πίσω το δώρο μας. Αν λαμβάνουμε με αγάπη, οι άλλοι έχουν ήδη πάρει πίσω το δώρο τους. Αλλιώς παίζουμε ένα παιχνίδι τού ποιος αξίζει περισσότερο και ποιος χρωστάει σε ποιον. Η αξία μας βασίζεται στην αμετάβλητη πνευματική ουσία μας και δεν έχει σχέση με το πόσα προσφέρουμε ή λαμβάνουμε. Ας προσφέρουμε και ας λαμβάνουμε με χάρη και ας χάσουμε το λογαριασμό για το «αποτέλεσμα».

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Αυτός που προσφέρει αξίζει περισσότερο από αυτόν που λαμβάνει; Ποιος το λέει;
• Αυτός που λαμβάνει αξίζει περισσότερο από αυτόν που προσφέρει; Ποιος το λέει;
• Είναι αυτό κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Το να προσφέρω με κάνει να αξίζω περισσότερο και το να λαμβάνω να αξίζω λιγότερο;
• Ποιος θεσπίζει αυτούς τους κανόνες;
• Θέλω να μου δίνουν οι άνθρωποι, επειδή τους πρόσφερα ή επειδή με αγαπούν και αποφάσισαν αυθόρμητα να μου δώσουν κάτι;
• Θέλω να δίνω στους άλλους, επειδή μου πρόσφεραν ή επειδή ένιωσα αυθόρμητα την ανάγκη να τους δώσω κάτι;
• Μπορούμε να προσφέρουμε, όταν δεν είναι γενέθλια ή κάποια άλλη αφορμή; Πρέπει να προσφέρουμε, όταν είναι γενέθλια ή κάποια άλλη αφορμή όπου συνηθίζεται να δίνουμε ένα δώρο;
• Πρέπει το δώρο μας να είναι ίσο ή μεγαλύτερο από το δικό τους; Μας κάνει αυτό καλύτερους;
• Κι αν μας ξεγελούν και μας δίνουν ένα πιο ακριβό δώρο από αυτό που τους έχουμε δώσει; Κερδίζουν;
• Θέλω να δίνω δώρα με αυθόρμητη αγάπη ή επειδή πρέπει να τα δώσω;
• Θέλω να παίρνω δώρα από αυθόρμητη αγάπη ή επειδή πρέπει να μου τα δώσουν;
• Και τι θα κάνω με όλα αυτά τα δώρα που δεν μου είναι χρήσιμα; Είναι εντάξει να τα περάσω σε κάποιον άλλο;
• Είναι εντάξει για μένα, αν κάποιος μού περάσει το δώρο που έδωσα σε κάποιον άλλο; Γιατί;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν προσφέρω λιγότερα απ’ όσα λαμβάνω;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν προσφέρω λιγότερα απ’ όσα λαμβάνω;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν προσφέρω περισσότερα απ’ όσα λαμβάνω;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν προσφέρω περισσότερα απ’ όσα λαμβάνω;

 

10. Μπορεί, επίσης, να αξιολογούμε την αξία μας με το πόσοι άνθρωποι νιώθουν ασφάλεια να ανοιχτούν σε μας, να μας εμπιστευτούν και να μοιραστούν τα συναισθήματά τους μαζί μας. Ίσως η ιδέα είναι ότι, αν οι άνθρωποι με εμπιστεύονται, αυτό σημαίνει πως με βλέπουν σαν έναν αξιόπιστο και καλό άνθρωπο και τότε πρέπει να αξίζω. Έτσι στηρίζουμε την αξία μας στο να είμαστε αξιόπιστοι. Αλλιώς μπορεί να συμπεραίνουμε ότι ο άλλος δεν μας εμπιστεύεται και ότι ίσως να μην είμαστε καλοί άνθρωποι. Η πιο προφανής αιτία, να μην ανοίγεται ο άλλος σε μας, είναι ότι γενικά φοβάται ή ντρέπεται να ανοιχτεί. Μπορεί να έχει σχέση με μας ή μπορεί και όχι. Επίσης, οι άνδρες γενικά δυσκολεύονται να νιώσουν, να αποδεχτούν και να μοιραστούν τα συναισθήματά τους. Δεν θεωρείται αντρίκιο και δεν έχουν μάθει να το κάνουν. Όταν μια γυναίκα νιώθει απόρριψη επειδή ένας άνδρας δεν μοιράζεται μαζί της, μπορεί να κάνει λάθος. Αυτός ο άνδρας προφανώς την αγαπάει και δεν την απορρίπτει, αλλά απλώς είναι ανίκανος, αν δεν έχει εκπαίδευση σε κάποιο είδος αυτογνωσίας, να κάνει αυτό που του ζητά. Επομένως, μπορούμε να νιώθουμε την αξία μας, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν μας εμπιστεύονται αρκετά για να μοιράζονται μαζί μας;

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Αξίζω περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα με το αν κάποιος ανοίγεται σε μένα ή όχι;
• Είναι αυτό κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Η ικανότητά του να με εμπιστεύεται και να ανοίγεται σε μένα εξαρτάται από την αξία μου ή από τους φόβους του;
• Νιώθω ασφαλής να ανοίγομαι με όλους τους ανθρώπους; Αν όχι, τους κάνει αυτό να μην αξίζουν;
• Θέλω πραγματικά να χρησιμοποιώ τους άλλους μ’ αυτό τον τρόπο για να βρω την αξία μου;
• Θέλω οι άλλοι να χρησιμοποιούν εμένα σαν μέτρο της δικής τους αξίας;
• Μπορώ να τους αγαπώ, ακόμη κι όταν δεν ανοίγονται σε μένα;
• Γιατί χρειάζομαι να ανοίγονται σε μένα, όταν δεν τους έρχεται φυσικό ή όταν φοβούνται;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν με εμπιστεύονται αρκετά για να μοιραστούν μαζί μου;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν με εμπιστεύονται αρκετά για να μοιραστούν μαζί μου;

 

11. Μερικοί από μας πιστεύουμε ότι χάνουμε την αξία μας, όταν μας λένε ψέματα ή μας χρησιμοποιούν με κάποιο τρόπο. Ίσως η πεποίθηση είναι ότι, αν μας λένε ψέματα ή μας χρησιμοποιούν ή μας ξεγελούν με κάποιο τρόπο, δεν είμαστε αρκετά έξυπνοι και επομένως αξίζουμε λιγότερο. Γιατί αξίζουμε εμείς λιγότερο, αν αυτοί είναι ανήθικοι; Τι θα έπρεπε να κάνουμε, να αμφιβάλουμε για τον καθένα μέχρι να αποδείξει ότι είναι τίμιος και ηθικός; Θα έπρεπε να ζούμε με το φόβο μήπως μας ξεγελάσουν;

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Πραγματικά αξίζω λιγότερο, αν κάποιος μου λέει ψέματα ή είναι ικανός να με χρησιμοποιεί με κάποιο τρόπο; Γιατί;
• Ποιος ξεκίνησε αυτή την ιδέα;
• Είναι κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Ο φόβος και η ανηθικότητά του με κάνει να αξίζω λιγότερο;
• Η άγνοιά του της δικής του αληθινής θεϊκής φύσης με κάνει να αξίζω λιγότερο;
• Είναι καλύτερα να αμφιβάλω για τον καθένα και να είμαι σε επιφυλακή ή να θεωρώ ότι είναι όλοι αθώοι μέχρι να αποδειχτούν διαφορετικοί;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι μου λένε ψέματα ή είναι ικανοί να με χρησιμοποιούν;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν οι άλλοι μου λένε ψέματα ή είναι ικανοί να με χρησιμοποιούν;

 

12. Σε μερικές χώρες υπάρχει μια λανθασμένη κοινωνική πεποίθηση, ότι οι άνδρες αξίζουν περισσότερο από τις γυναίκες. Αυτή η πεποίθηση έχει εξαφανιστεί στη Δύση, αλλά ακόμη ευδοκιμεί καθώς κινούμαστε Ανατολικά. Αυτό μπορεί να αφήνει μια αμφιβολία στο υποσυνείδητο εκείνων των ψυχών που έχουν επιλέξει μια θηλυκή ενσάρκωση σ’ εκείνα τα μέρη του πλανήτη. Συχνά, ακόμη κι όταν μια γυναίκα έχει εντελώς απελευθερωθεί συνειδητά από αυτή τη λανθασμένη πεποίθηση, το υποσυνείδητο μπορεί να επηρεάζεται. Σαν ψυχές, δεν έχουμε φύλο. Επιλέγουμε το φύλο μας, όταν αποφασίζουμε τα συγκεκριμένα μαθήματα που θα θέλαμε να μάθουμε σε μια συγκεκριμένη ενσάρκωση. Εκτός από την επιλογή των γονιών μας και των καταστάσεων της οικογένειάς μας, επιλέγουμε επίσης το φύλο και τη χώρα όπου θα ενσαρκωθούμε. Μαθαίνουμε άλλα μαθήματα σαν γυναίκα στη Βόρεια Ευρώπη και άλλα σαν γυναίκα στην Ινδία ή στο Αφγανιστάν. Η αλήθεια είναι ότι όλες οι ψυχές είναι δημιουργημένες ισότιμες και ότι όλες αξίζουν αγάπη και σεβασμό ακριβώς όπως είναι. Το να πιστεύουμε ότι οι γυναίκες αξίζουν λιγότερο από τους άνδρες είναι μια μορφή «φυλετικού ρατσισμού», που δεν έχει σχέση με την αλήθεια. Επομένως, κάθε γυναίκα πρέπει να απελευθερωθεί από αυτή την ψευδαίσθηση και να βιώσει την ισότητά της με όλους.

Εντούτοις, μια γυναίκα δεν χρειάζεται να αναζητά ή να αποδεικνύει την ισότητά της με ανδρικούς όρους. Δεν χρειάζεται να αρνηθεί τη θηλυκότητά της για να είναι ισότιμη. Κάθε φύλο έχει τις θετικές ιδιότητές τους. Φυσικά, είμαστε όλοι μοναδικοί συνδυασμοί αρσενικών και θηλυκών ιδιοτήτων. Καθένας από μας αξίζει αγάπη και σεβασμό ακριβώς όπως είναι.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Αξίζουν οι γυναίκες λιγότερο από τους άνδρες;
• Ποιος ξεκίνησε αυτή την ιδέα;
• Είναι κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Έχει αυτό αποδειχτεί επιστημονικά;
• Έχει φύλο η ψυχή;
• Οι αντιλήψεις των άλλων γι’ αυτό με κάνουν να αξίζω λιγότερο;
• Αν είμαι γυναίκα, χρειάζεται να κάνω περισσότερα από έναν άνδρα για να αποδείξω την αξία μου;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν είμαι γυναίκα σε μια κοινωνία που επηρεάζεται από τέτοιες ψευδαισθήσεις;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, ακόμη κι όταν είμαι γυναίκα σε μια κοινωνία που επηρεάζεται από τέτοιες ψευδαισθήσεις;

 

13. Μερικές ψυχές έχουν επιλέξει την εμπειρία να γεννηθούν σε μια οικογένεια που δεν ήταν έτοιμη να έχει παιδί εκείνη τη στιγμή, ίσως για οικονομικούς ή συναισθηματικούς λόγους ή επειδή οι γονείς δεν ήταν σε θέση να διαχειριστούν τις ευθύνες εκείνη τη στιγμή. Επειδή η ψυχή έχει επίγνωση των συναισθημάτων των γονιών, θα θεωρήσει φυσικά ότι είναι βάρος και πρόβλημα και ότι δεν αξίζει αγάπη και μια ευτυχισμένη ζωή. Αν αυτές οι ψυχές δεν εργαστούν για τη θεραπεία αυτής της ψευδαίσθησης πως δεν αξίζουν, μπορεί να δημιουργήσουν μια ζωή αυτοϋπονόμευσης, μην επιτρέποντας στον εαυτό τους να είναι ευτυχισμένος. Αυτό το λανθασμένο συμπέρασμα χρειάζεται να θεραπευτεί.

Η βασική αλήθεια που χρειάζεται να έχουμε στο νου μας είναι ότι τα συναισθήματα των γονιών μας δεν έχουν, με κανένα τρόπο, σχέση με μας. Οι ψυχές, που παίζουν το ρόλο των γονιών μας, δεν μας συνάντησαν και μας αξιολόγησαν και αποφάσισαν ότι δεν αξίζουμε. Απλώς ήταν σε κατάσταση όπου το να έχουν παιδί (ή ακόμη ένα παιδί) δεν ήταν κάτι που προτιμούσαν. Το ερχόμενο παιδί μπορεί να ήταν το πιο όμορφο και πιο πνευματικό ον που έχει ποτέ ενσαρκωθεί. Δεν παίζει ρόλο. Τα συναισθήματά τους δεν έχουν σχέση με αυτό το συγκεκριμένο ον, αλλά με άλλο ένα σώμα να φροντίσουν.

Επομένως, αυτή η υποτιθέμενη απόρριψη δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αξία μας, αλλά μόνο με τους φόβους και τα προβλήματα των γονιών μας. Είμαστε θεϊκά όντα που έχουμε προβάλει τη συνειδητότητά μας σ’ αυτά τα σώματα. Όλοι μας αξίζουμε αγάπη και σεβασμό όπως είμαστε.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Αξίζω λιγότερο, επειδή οι ψυχές που έπαιζαν το ρόλο των γονιών μου φοβόντουσαν την ευθύνη ενός παιδιού εκείνη τη στιγμή;
• Είμαι με κάποιο τρόπο υπεύθυνος για τους φόβους τους και άλλα συναισθήματά τους;
• Είναι αυτό κάτι που θα πίστευε ένα φωτισμένο ον; Γιατί; Γιατί όχι;
• Υπάρχει κάτι προσωπικό σ’ αυτό; Μήπως με συνάντησαν και με αξιολόγησαν;
• Μήπως πέρασα μια δοκιμασία και απέτυχα;
• Υπήρχε κάποιος άλλος λόγος για να αισθάνονται έτσι εκτός από τους φόβους και τα προβλήματά τους;
• Έχουν αυτοί οι φόβοι και τα προβλήματα καμία σχέση με μένα;
• Είναι εντάξει να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, παρόλο που οι γονείς φοβόντουσαν να έχουν παιδί;
• Επιλέγω να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου, παρόλο που οι γονείς φοβόντουσαν να έχουν παιδί;

 

Η άλλη κατηγορία λόγων που αμφιβάλλουμε για την αξία μας και δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε τον εαυτό μας έχει σχέση με θέματα συνείδησης, τα οποία θα συζητήσουμε στο κεφάλαιο για την αποδοχή της έμφυτης αθωότητάς μας.

 

Ας θυμηθούμε ότι συζητάμε την αξία της αποδοχής για να τολμήσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι.

 

Πεποιθήσεις που θα μας βοηθήσουν να δεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι:

1. Όλοι αξίζουν αγάπη και σεβασμό όπως είναι.
2. Έχω κάνει την καλύτερη προσπάθεια που μπορούσα σε κάθε στάδιο της εξέλιξής μου.
3. Είμαι καλός άνθρωπος και έχω καλές προθέσεις.
4. Έχω καταφέρει αρκετά στη ζωή μου.
5. Έχω τόσα ταλέντα και ικανότητες.
6. Γενικά ενδιαφέρομαι για τους άλλους και θέλω να είναι καλά.
7. Είμαι πρόθυμος να βοηθήσω όταν χρειάζεται.
8. Βασικά είμαι ένας ηθικός άνθρωπος.
9. Είμαι αρκετά εντάξει με τη συνείδησή μου.
10. Έχω αρκετές αρετές.
11. Η αξία μου είναι εσωτερική – όχι συγκριτική – και δεν έχει σχέση με την εμφάνιση και τίποτα άλλο εξωτερικό.
12. Τα λάθη είναι μέρος του πειράματος της ψυχής μέσα στον υλικό κόσμο.
13. Η αξία μου δεν μετριέται με την υποκειμενική γνώμη του καθενός και την ικανότητά του να αντιληφθεί την εσωτερική μου φύση.
14. Έχω δημιουργηθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού.
15. Η αξία μου στηρίζεται στην εσωτερική μου ουσία και όχι στα αποτελέσματα που έχω.
16. Είμαι μια έκφραση του Θείου.
17. Η αξία μου δεν εξαρτάται από τα πόσα κάνω αλλά από την αληθινή μου πνευματική φύση.
18. Είμαι πνεύμα και όχι σώμα ή νους.
19. Όλοι αξίζουμε αγάπη και σεβασμό όπως είμαστε λόγω, της εσώτερης Θείας φύσης μας.

• Η αξία μου είναι δεδομένη σαν μέρος του Θεού και είναι ανεξάρτητη από τη γνώμη και τη συμπεριφορά των άλλων.

21. Οι άλλοι δημιουργούν την πραγματικότητά τους.
22. Δεν μπορώ να είμαι ποτέ η αίτια τού τι συμβαίνει στους άλλους, αλλά μόνο το μέσον.
23. Ο Θεός βλέπει τον αληθινό εαυτό μου και με αγαπάει όπως είμαι.
24. Είμαι όπως με δημιούργησε ο Θεός – αγνός, αθώος και ιερός – χωρίς καμία επίδραση του χρόνου.
25. Δεν υπάρχει αμαρτία, ούτε διάβολος, ούτε κόλαση – αλλά μόνον ο Θεός και είμαι μέρος Του.

 

Ερωτήσεις για προβληματισμό:

• Είμαι έτοιμος να είμαι ευτυχισμένος;
• Είμαι έτοιμος να αποδέχομαι και να αγαπώ τον εαυτό όπως είμαι, σαν ένα σημαντικό βήμα της αποδοχής των άλλων και της ζωής όπως είναι;
• Θέλω να συνεχίσω να θέτω όρους στην αποδοχή του εαυτού μου και των άλλων; Αν ναι, πώς αυτό βοηθάει εμένα ή εκείνους;
• Ποια θα ήταν τα οφέλη της αποδοχής του εαυτού μου όπως είμαι;
• Αυτή η αποδοχή με εμποδίζει να βελτιώσω τον εαυτό μου;
• Υπάρχουν κίνδυνοι να αποδεχτώ τον εαυτό μου όπως είμαι;
• Τα φωτισμένα όντα με αποδέχονται όπως είμαι;
• Θα ήθελε ο Θεός να αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είμαι;
• Ο Θεός με αποδέχεται όπως είμαι;
• Ποια θα ήταν τα οφέλη της αποδοχής των άλλων όπως είναι;
• Αυτή η αποδοχή με εμποδίζει να τους ζητήσω μια διαφορετική συμπεριφορά;
• Ποια θα ήταν τα οφέλη της αποδοχής της ζωής όπως είναι;
• Αυτή η αποδοχή με εμποδίζει να αναζητώ να βελτιώσω τις συνθήκες της ζωής μου;
• Είμαι έτοιμος να μάθω το μάθημα της αποδοχής;

 

ΕΡΩΤΗΜΑ: Πως δημιουργείται η Πραγματικότητά μας?                                                                                               

Ποιοι παράγοντες καθορίζουν τι γίνεται στη ζωή μας?

=======================

Απαντάει η ΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗ από το σεμινάριο Νοέμβριο 2017

Δείτε την φόρμα με τις ερωτήσεις σχετικά με τι πιστεύουμε πιο κάτω.

======================

Μερικές πιθανές απαντήσεις:

1. Από το στενό μας περιβάλλον: γονείς, σύζυγο, παιδιά, συγγενείς, φίλους
2. Από τον τόπο και τον χρόνο που ζούμε
3. Από τις πεποιθήσεις της κοινωνίας και κατά πόσο λαμβάνουμε υπόψη τη γνώμη των άλλων

 

Η απάντηση που με αντιπροσωπεύει σε αυτό το στάδιο της ζωής μου είναι:

Είμαστε μία έκφραση του πνεύματος στην υλική διάσταση, που μας δόθηκε η ελεύθερη βούληση. Με βάση αυτό, μόνο εγώ είμαι η αποκλειστικά υπεύθυνη για τη πραγματικότητά μου. Ωστόσο υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που καθορίζουν τι γίνεται στη ζωή μας:

1. Εγώ επέλεξα από ποιους γονείς να γεννηθώ και έκανα συμβόλαια ψυχών με ανθρώπους «καταλύτες», ώστε να με βοηθήσουν να μάθω τα μαθήματα που χρειάζομαι για την εξέλιξή μου, ώστε να εκπληρώσω το σκοπό της ζωής μου. Όπως είπε ο Απ. Πέτρος «σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε κοινωνοί της θείας μας φύσης»
2. Ενδεχομένως ο νόμος του Κάρμα (αιτίας – αποτελέσματος) που κουβαλώ από προηγούμενες ενσαρκώσεις, να συντελεί ώστε να βιώσω κάποιες δυσάρεστες συνέπειες, για να μάθω να διορθώσω τις επιλογές και τη συμπεριφορά μου.
3. Αυτό που παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πραγματικότητάς μου είναι οι παγιωμένες πεποιθήσεις μου και είναι στο χέρι μου ν’ ανακαλύψω ένα νέο τρόπο σκέψης, ώστε να συντονιστώ με την αληθινή ενάρετη φύση μου και να την εκφράσω. Οι άλλοι δεν φταίνε σε τίποτα γιατί μπορεί να έχουν «άγνοια». Ίσως οι «καταλύτες» να επηρεάζουν την πραγματικότητά μου αλλά δεν την δημιουργούν. Οι σκεπτομορφές μου και το καθρέφτισμά τους στη ζωή μου είναι υπεύθυνα. Η συμπεριφορά μου, εσωτερική και εξωτερική, γυρίζει πίσω σε μένα (ανταγωνισμός, επιθετικότητα, ψέμα, απόρριψη, εγωκεντρισμός). Ανεξάρτητα από το αν εκφράζω ή όχι κάποιο συναίσθημα, με το νόμο της συμπαθητικής δόνησης, ότι υπάρχει μέσα μου (αγάπη, φόβος, εγωισμός), περνάει στον άλλο και γυρίζει από αυτόν σε μένα, με τη μορφή κάποιας ανάλογης εμπειρίας. Αυτό που εκπέμπω είναι αυτό που θα έλκω. Έλκω αυτό που πιστεύω για τον εαυτό μου και αυτό που φοβάμαι. Επειδή λοιπόν η ζωή, κάθε στιγμή, αντανακλά τις πεποιθήσεις μου, τα συναισθήματα, τη συμπεριφορά μου, τους ρόλους που παίζω, ο μόνος τρόπος να απελευθερωθώ είναι να αλλάξω τις πεποιθήσεις, εφ’ όσον δεν μπορώ να αλλάξω το παρελθόν μου ή τα μαθήματα που πρέπει να μάθω. Αν δεχτώ και αγαπήσω τον εαυτό μου και τους άλλους, τότε θα καταφέρω να μετασχηματίσω όλα τα αρνητικά συναισθήματα, τα δικά μου και των γύρω μου.

 

Οι λόγοι που πιστεύω αυτά είναι:

1. Πως μπορεί να γνωρίζει κάποιος άλλος τι θα έπρεπε να κάνω στη ζωή μου?
2. Οι άλλοι δεν μπορούν να δημιουργήσουν τα συναισθήματά μου. Μόνο οι πεποιθήσεις μου μπορούν να το κάνουν.
3. Αν δεν μου αρέσει η πραγματικότητα που ζω και δεν με κάνει ευτυχισμένη, ένας τρόπος υπάρχει ®                      Να μετανοήσω δηλαδή ν’ αλλάξω τρόπο σκέψης. Με λίγα λόγια, ν’ απελευθερωθώ από τις αληθινές αιτίες των δυσάρεστων συναισθημάτων μου που είναι οι φόβοι, οι πεποιθήσεις, οι ψευδαισθήσεις και οι προσκολλήσεις μου.

 

Συμπίπτει με νόμους του Σύμπαντος?

• Με το νόμο της δικαιοσύνης. Η πραγματικότητα μας δεν είναι άδικη. Εμείς ερμηνεύουμε ορισμένα γεγονότα ή καταστάσεις σαν αδικίες, αντί να τα δούμε σαν εκπαιδευτικές ευκαιρίες για να μάθουμε κάποια μαθήματα.
• Υπάρχει ακόμα μια κρυφή σοφία πίσω από τα «τυχαία» γεγονότα και τις καταστάσεις της ζωής μας. Αν λάβουμε υπόψη ότι, η ζωή μας δίνει κάθε στιγμή ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε για το επόμενο βήμα της εξέλιξής μας, ίσως να αποτελούν μία πρόκληση για μας για να προχωρήσουμε στον σκοπό της ύπαρξης μας.
• Ο νόμος της Έλξης επιβεβαιώνεται με το γνωμικό «στη ζωή ότι σπείρεις θερίζεις» και αντικατοπτρίζει πλήρως την δικαιοσύνη του Σύμπαντος. Προσελκύουμε εκείνα τα πράγματα και τις καταστάσεις που είναι σε παλμική αρμονία με την κυρίαρχη συχνότητά μας, που καθορίζεται από την κυρίαρχη διανοητική νοοτροπία μας, τις συνήθεις σκέψεις και τις πεποιθήσεις μας. Αν νιώσουμε θετικά συναισθήματα και σκέψεις, τότε αυτού του είδους την ενέργεια θα λάβουμε.

 

 

Συμφωνούν σ’ αυτό οι πνευματικοί δάσκαλοι?

• Ο Σωκράτης είπε το «γνώθι σ’ αυτόν». Με την αυτογνωσία δημιουργείς τη δική σου πραγματικότητα
• Στο σπήλαιο ο Πλάτων κατέγραψε «Ότι υπάρχει εδώ και γίνεται αντιληπτό σ’ αυτόν τον κόσμο είναι σκιές και είδωλα από τα αντίστοιχα των στον κόσμο των ιδεών».
• Ο Βούδας είχε πει ότι: « Όλα αυτά που είμαστε είναι το αποτέλεσμα αυτών που έχουμε σκεφθεί. Ο Νους είναι όλα. Ότι σκεφτόμαστε, γινόμαστε».
• Ο Ιησούς:
• «το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής»
• «Εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδιά, ου μη εισέλθετε εις την βασιλείαν των ουρανών»
• «Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και αυρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσετε υμίν. Πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται».

 

Υπάρχουν επιστημονικές έρευνες που το στηρίζουν?

® Η εξέλιξη της Νευτώνιας φυσικής που έλεγε ότι ο υλικός κόσμος απαρτίζεται από άτμητα υλικά άτομα στην κβαντική φυσική που υποστηρίζει ότι βρίσκεται σε ένα διαρκές καθεστώς άπειρων και εύπλαστων δυνατοτήτων, φτάνοντας στην μεγαλύτερη αλήθεια, που μόνο η φιλοσοφία μπορούσε να πλησιάσει μέχρι τώρα «Στην ενότητα των πάντων».

 

Αυτό το συμπεραίνω από το γεγονός ότι:

Έχουμε σφραγισμένη στο βάθος του εαυτού μας την εικόνα του τέλειου εαυτού μας. Όταν δεν λειτουργούμε σύμφωνα με αυτήν έχουμε τύψεις και ενοχές. Σε μας έγκειται να εξελίξουμε την ικανότητα να εκφράσουμε την έμφυτη ομορφιά μας και να δημιουργήσουμε σταδιακά, καθένας με τον δικό του τρόπο, τον ιδανικό εαυτό, την ιδανική οικογένεια, την ιδανική κοινωνία, με δημιουργική προσφορά. Τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η αξία και η ασφάλειά μας είναι δεδομένες και αμετάκλητες.

 

Εγώ προσωπικά έχω τα εξής βιώματα:

Μετά από τον πρώτο χρόνο αυτογνωσίας, κατάφερα να αγαπήσω τον εαυτό μου και τους άλλους. Να συγχωρήσω τους άλλους απαλλάσσοντάς τους από την ευθύνη ότι φταίνε αυτοί για την πραγματικότητά μου. Να συγχωρήσω τον εαυτό μου και να αλλάξω τρόπο σκέψης ώστε να είμαι πιο συντονισμένη με την αληθινή μου φύση. Η δική μου αλλαγή είχε επίδραση και στα μέλη της οικογένειάς μου παρόλο που αυτοί δεν κατέβαλαν καμία προσπάθεια. Αυτό με εντυπωσίασε και μου έδωσε ώθηση να συνεχίσω τις δικές μου προσπάθειες. Επί πλέον νοιώθω πιο γαλήνια και ευτυχισμένη. Όσοι δεν το βιώσατε, σας παροτρύνω να το δοκιμάσετε. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και συμπεριφερθείτε με γνώμονα την ΑΓΑΠΗ. Όταν δίνεις στον άλλο αγάπη, τον αφοπλίζεις και δεν μπαίνει σε παιγνίδια ρόλων.

 

Όλες αυτές τις αλήθειες τις νοιώθω μέσα από την καρδιά μου!

=======================

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ

 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΕΙΝΑΙ ____________________________________________________

ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ

1. Μου φαίνεται λογικό επειδή…
2. Συμπίπτει με τους ακόλουθους νόμους ή φαινόμενα του σύμπαντος…
3. Συμφωνούν οι ακόλουθοι μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι / θρησκείες με αυτό…

α. _______________________________ β. ________________________________ γ. _________________________________

4. Υπάρχουν οι ακόλουθες επιστημικές έρευνες που στηρίζουν αυτό…
5. Τα ακολούθα γεγονότα / καταστάσεις / φαινόμενα με κάνουν να συμπεραίνω αυτό…
6. Έχω (άλλοι έχουν) τα ακόλουθα προσωπικά βιώματα που για σένα βεβαιώνουν αυτό που πιστεύω.

Το νιώθω στην καρδιά μου.

 

 

 

Μαθήματα Θαυμάτων 2017

 

TO ΒΙΒΛΙΟ “ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ” Μεταφραση Τζιούλη Πιτσούλη

Μάθημα Νο 1 (1 έως 4)

Μάθημα Νο 2 (5 έως 8)

 

Δείτε το βίντεο για την κβαντική Φυσική εδω

Μάθημα Νο 3 (10 έως 13)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 3 – ΕΓΩ ΔΙΝΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ + ΒΛΕΠΩ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
============

Μάθημα Νο 4 (15 έως 19)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 4

============

Μάθημα Νο 5 (20 έως 21)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 5

============

Μάθημα Νο 6 (24)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 6

============

Μάθημα Νο 7 (26)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 7

============

Μάθημα Νο 8 (30)

============

Μάθημα Νο 9 (34)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 9

============

Μάθημα Νο 10 (34)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 10

============

Μάθημα Νο 11 (34)

ΑΣΚΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑ 11

ΜΑΘΗΜΑ 1 (1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 45 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 2 (1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 3 (1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 4 (1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ – ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΗΛΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΧΟ

ΜΑΘΗΜΑ 5 (1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 6 (1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 7 (ΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 54 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 8 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 48 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 9 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 10 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 11 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 47 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 12 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 47 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 13 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 14 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 48 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 15 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 16 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 51 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 17 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 51 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 18 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 51 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 19 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 20 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 48 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 21 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 48 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 22 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 23 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 50 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 24 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 51 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 25 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 26 (ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 37 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 27 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 28 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 29 ((1/2 ΛΑΜΠΑΔΑ, ΑΝΑΠΝΟΕΣ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ 52 ΛΕΠΤΑ