9^ο μαθημα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ # 4

Φιλανθρωπία – Γενναιοδωρία

Το τέταρτο μάθημα είναι η φιλανθρωπία, που είναι η ικανότητα να δώσουμε και να νιώθουμε ασφάλεια δίνοντας και λαμβάνοντας (αγάπη, χρήματα, ενέργεια, στήριξη). Όσο περισσότερο το κάνουμε, τόσο μπαίνουμε στη ροή και συνδεόμαστε με το σύμπαν, ως αγωγοί που φέρνουμε από το πνευματικό στο υλικό πεδίο όλο και περισσότερη αρμονία. Είμαστε εδώ για να ανακυκλώσουμε την συμπαντική ενέργεια. Είναι μία ευθυγράμμιση με την μεγάλη αφθονία που υπάρχει στην ανώτερή μας φύση. Ως πνεύμα δεν μας λείπει απολύτως τίποτα, απλώς δεν βιώνουμε αυτή την αφθονία στην υλική διάσταση.

Το εμπόδιο να δώσουμε είναι ο φόβος, ότι αν δίνω, κινδυνεύω ότι δεν θα έχω. Δίνοντας, δηλώνουμε ότι έχουμε από αυτό που δίνουμε, ενώ όταν φοβόμαστε να δώσουμε, δηλώνουμε ότι δεν έχουμε και έλκουμε την αντίστοιχη πραγματικότητα. Δίνοντας, δημιουργούμε ένα κενό και το κενό έλκει από το σύμπαν όλο και περισσότερο.

Χρειάζεται να δώσουμε με διάκριση, με ένα τρόπο που βοηθάει τον άλλο και δεν τον αποδυναμώνει, επειδή το χρειάζεται ο άλλος και όχι επειδή εγώ χρειάζομαι να με χρειάζεται, με τρόπο που δεν αγοράζω την αγάπη ή το ενδιαφέρον του άλλου, να δώσω χωρίς να περιμένω απολύτως τίποτα πίσω και να δώσω χωρίς να έχω προσκόλληση στο αποτέλεσμα. Αυτός που δίνει είναι κερδισμένος, είναι αυτός που παίρνει, σύμφωνα με τα Μαθήματα Θαυμάτων.

Μην περιμένουμε να πάρουμε από εκεί που δίνουμε, το σύμπαν είναι ένα σύνολο, λειτουργεί με απόλυτη δικαιοσύνη και θα μας δώσει ότι χρειαζόμαστε και δικαιούμαστε, βάσει του κάρμα, της επιλογής ψυχής και του καθρεφτίσματος, αλλά όχι πάντα από εκεί που περιμένουμε και είμαστε προσκολλημένοι και πιστεύουμε ότι μας χρωστάνε. Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από την προσκόλληση ότι όταν έχουμε δώσει ή πάρει, μας χρωστάνε ή χρωστάμε εμείς αντίστοιχα. Μπορούμε να δώσουμε ή να πάρουμε από αλλού και με άλλον τρόπο. Να έχουμε εμπιστοσύνη στο σύμπαν.

Επίσης, να μην δίνουμε με το κίνητρο να πάρουμε. Να μην δίνουμε με τη λογική οτι είμαστε κερδισμένοι, εξελισσόμενοι και υπερβαίνοντας το φόβο μας, την ιδιοτέλεια και τον μικρό κύκλο ενδιαφέροντός μας. Να μην νιώθουμε ότι αξίζουμε επειδή δίνουμε. Δίνουμε απλώς με τη χαρά στη συμμετοχή της ανακύκλωσης της ενέργειας, της αγάπης, των αγαθών μέσα σε αυτό το σύμπαν.

Όταν νιώθουμε ότι παίρνουμε λιγότερα από όσα παίρνουμε, τότε μπορεί α. να υπάρχει καρμικό χρέος σε αυτή την ενσάρκωση ή σε κάποια άλλη β. να δίνουμε για να είμαστε απαραίτητοι στο άλλο, να τον υποχρεώνουμε ή να πάρουμε την αγάπη του, μπαίνοντας στο ρόλο του θύματος γ. μπορεί να έχουμε υποσυνείδητα εμπόδια να δεχόμαστε, ότι δεν αξίζουμε να πάρουμε ή ότι αυτός που παίρνει αξίζει λιγότερο από αυτόν που δίνει δ. να έχουμε ταυτίσει το να δίνουμε με τη δύναμη και το να δεχόμαστε με αδυναμία ε. να είναι επιλογή ψυχής για να μάθουμε να δίνουμε και να αγαπάμε χωρίς όρους στ. να έχουμε ταυτίσει το να δεχόμαστε και να λαμβάνουμε, με την ιδιοτέλεια ή την έλλειψη πνευματικότητας.

Mε την ανικανότητά μας να δεχτούμε κάτι που κάποιος θέλει να μας προσφέρει, διακόπτουμε τη ροή, όπως διακόπτουμε τη ροή όταν δεν δίνουμε. Μπορούμε να δεχτούμε με χάρη και να δώσουμε σε κάποιον άλλο, ή να το αξιοποιήσουμε και να το απολαύσουμε

Όσο πιο πολύ ενδιαφερόμαστε για όλα τα όντα και υπερβαίνουμε τα στενά όρια της οικογένειας και του εαυτού μας, τόσο γινόμαστε εργαλεία του σύμπαντος και τότε η επιβίωση και οι παροχές είναι δεδομένες, για να εκτελέσουμε το έργο για το οποίο είμαστε εδώ. Όσο μεγαλώνει ο κύκλος ταύτισης, τόσο μεγαλώνει και ο κύκλος δράσης, όμως μπορεί να υπάρχει καθυστέρηση στη δράση.

Σε κάποιες περιπτώσεις δίνουμε περισσότερα στους άλλους από όσο είναι αρμονικό για αυτούς και για μας. Όταν υπερβαίνουμε το όριο, μπορεί να μην μας περισσεύει ενέργεια, να εξαντληθεί το νευρικό μας σύστημα, να είμαστε εκνευρισμένοι, να αντιδρά το σώμα μας και να πάθουμε burnout, να «καούμε», να μην υπάρχει αγάπη και χαρά. Το μάθημα είναι να γίνεται ισορροπημένα η προσφορά προς τον άλλο, να τον ωφελεί και μην μας αφήνει εξαντλημένους, να μπορούμε να ανακτήσουμε την ενέργειά μας. Οι λόγοι που δυσκολεύομαι να δώσω πιο ισορροπημένα είναι ότι δεν εμπιστεύομαι την ικανότητα του άλλου, φοβάμαι να χάσω την αγάπη του, παρασύρομαι από αυτό που κάνω, δεν σέβομαι αρκετά τον εαυτό μου για να ξεκουραστώ, θεωρώ τον εαυτό μου υπεράνθρωπο, είμαι στο ρόλο του δυνατού, ποντάρω την αξία μου σε αυτό, δεν πιστεύω ότι οι άλλοι θα με αγαπούν αν δεν το κάνω.

Οι περιπτώσεις όπου δυσκολευόµαστε να λειτουργούµε µε Γενναιοδωρία, Ευσπλαχνία ή Αρµονία προς τον εαυτό µας και προς τους άλλους είναι: (Μιλάµε όχι µόνο για χρήµατα και υλικά αγαθά αλλά και για αποδοχή, αγάπη, τρυφερότητα, προσοχή, ενθαρρυντικές λέξεις, χρόνο, ενέργεια, συµπαράσταση, και κάθε µορφή υπηρεσίας και βέβαια, χαµόγελα. Όλα αυτά στον εαυτό µας και στους άλλους.) (σελ.36)

1. Όταν δεν έχουµε αρκετή ενέργεια, είµαστε κουρασµένοι ή νιώθουµε σύγχυση. 2. Όταν φοβόµαστε ότι κινδυνεύουµε εµείς αν δίνουµε. 3. Όταν οι άλλοι είναι αχάριστοι. 4. Όταν είµαστε εγκλωβισµένοι µέσα στα δικά µας προβλήµατα. 5. Όταν φοβόµαστε ότι οι άλλοι µας κοροϊδεύουν. 6. Όταν πιστεύουµε ότι δεν αξίζουµε ή ότι είναι εγωιστικό να δώσουµε στον εαυτό µας.

Οι εσωτερικές αιτίες που µας εµποδίζουν να συµπεριφερόµαστε µε Γενναιοδωρία, Ευσπλαχνία ή Αρµονία είναι:

Επειδή νιώθουµε ότι δεν έχουµε κάτι αξιόλογο να προσφέρουµε (ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει, μπορούμε να ακούσουμε τον άλλο δίνοντας χρόνο). Επειδή φοβόµαστε για την αξία ή την ασφάλεια µας αν δίνουµε στους άλλους. Επειδή φοβόµαστε για την ελευθερία ή την απόλαυση µας (δυσκολευόμαστε να δώσουμε χρόνο ως προσφορά). Επειδή δεν το µάθαµε σαν παιδιά. Επειδή έχουµε την πεποίθηση ότι η ζωή είναι δύσκολη και πρέπει να φροντίζουµε µόνο για τον εαυτό µας και τον µικρό µας κύκλο. Επειδή δεν νιώθουµε ενότητα µε τους άλλους. Επειδή θεωρούµε τους άλλους σαν ξένους. Επειδή έχουµε καταπιέσει τον εαυτό µας και νιώθουµε αδικία αν δώσουµε. Επειδή θέλουµε να πάρουµε και όχι να δώσουµε. Επειδή έχουµε ενοχές όταν δίνουµε στον εαυτό µας. Επειδή το έχουµε επιλέξει σαν Σφραγίδα. Επειδή το έχουµε επιλέξει σαν Μήτρα.

 

Ερωτήσεις για την κατανόηση

1.Ποιό είναι το βασικό εμπόδιο στο να δίνουμε;

2.Γιατί δυσκολευόμαστε να πάρουμε από τους άλλους;

3.Γιατί είναι απαραίτητο να δίνουμε στον εαυτό μας;

————————————————————————————————

1. Ποια είναι τα εμπόδια μας προς το μάθημα της φιλανθρωπίας – γενναιοδωρίας;
2. Τι ρόλο παίζει στην εξέλιξη μας;
3. Περίγραψε πως θα είσαι όταν έχεις μάθει το μάθημα αυτό.

Ερωτήσεις για άσκηση

1.Σε ποιόν θέλετε να δώσετε περισσότερο χρόνο και έκφραση θετικών συναισθημάτων, χρήματα, βοήθεια και στήριξη (παιδιά, σύντροφο, γονείς, αδέλφια, άλλους ανθρώπους);

3. Τι είναι αυτό που θέλω να δίνω περισσότερο στον εαυτό μου;

3.Τι είναι αυτό που δυσκολεύομαι να ζητώ, να δεχτώ και να λαμβάνω από τους άλλους (αγάπη, βοήθεια, χρήματα, στήριξη, στοργή, θετικά λόγια κά);

 

8^ο μαθημα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ # 3

Ύπαρξη

Το τρίτο μάθημα είναι το μάθημα της πληρότητας της ύπαρξής μας και η απελευθέρωση από τις προσκολλήσεις που δημιουργούν πόνο στη ζωή μας. Μία προσκόλληση δημιουργεί πόνο, όταν δεν έχουμε το αντικείμενο της προσκόλλησης, από το άγχος να το αποκτήσουμε και το άγχος και το φόβο μήπως το χάσουμε. Όλο το μάθημα είναι να μπορώ να βιώσω ότι δεν υπάρχει κάτι έξω από μένα που είναι απαραίτητο για την ασφάλεια, την αξία, την ευτυχία ή το νόημα ή την πληρότητά μου και ότι υπάρχει στη ζωή μου υπάρχει επειδή μου αρέσει, επειδή το απολαμβάνω, επειδή μπορώ να προσφέρω, αλλά δεν φοβάμαι ή δεν νιώθω στέρηση με την ιδέα να μη έχω αυτό στο οποίο είμαι προσκολλημένος.

Ο ανθρώπινος πόνος, είναι να μην έχω αυτό που θέλω, επειδή πιστεύω ότι δεν είμαι ολόκληρος (Πατάντζαλι). Δημιουργείται από την ψευδαίσθηση του κενού και από την προσπάθεια να γεμίσουμε αυτό το κενό, δημιουργώντας προσκολλήσεις σε ανθρώπους, ουσίες, δραστηριότητες και καταστάσεις, για να νιώθουμε αξία και ασφάλεια και ζούμε μέσα στον φόβο και τον πόνο, επειδή όλα είναι ρευστά και αλλάζουν. Η πρώτη αιτία σύμφωνα με τον Πατάντζαλι είναι η αμνησία, η άγνοια της αληθινής μας φύσης, και επίσης η ταύτιση με το σώμα και το νου και ο φόβος για το πόνο σε σχέση με αυτά και το τέλος του σώματος και του νου. Το μόνο αληθινό είναι το αιώνιο, σύμφωνα με τη γιόγκα. Ότι αλλάζει ή τελειώνει, δεν είναι αληθινό.

Μέσα στο μάθημα της ύπαρξης υπάρχει η ανάγκη να ξεχωρίσω μεταξύ του «έχω» «είμαι» και «κάνω». Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουμε την ισορροπία, την αξία και την ασφάλειά μας, «έχοντας» ή «κάνοντας», μέσα από την ψευδαίσθηση του κενού, ότι δεν είμαστε αρκετοί, μέχρι να απομυθοποιήσουμε όλα τα πράγματα που έχουμε ή κάνουμε. Στο τέλος δεν αποκλείεται να περάσουμε μέσα από μία υπαρξιακή κρίση και κατάθλιψη, όπου τίποτα δεν μας γεμίζει. Παρότι δυσάρεστο, ίσως είναι το βήμα που χρειάζεται να περάσουμε για να βιώσουμε ότι τίποτα έξω από τον εαυτό μας δεν μπορεί να μας γεμίσει.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που προσπαθούμε να γεμίσουμε το κενό μέσα μας, να βρούμε την ισορροπία μέσα στη ζωή, προκειμένου να ηρεμήσουμε την εσωτερική μας αναστάτωση και ίσως μας κοστίζουν ενέργεια, υγεία, χρόνο, ηρεμία, χρήματα, και μας δημιουργούν συγκρούσεις. Τα αποτελέσµατα της προσπάθειας µας να γεµίσουμε το κενό που υπάρχει επειδή δεν βιώνουμε το Είναι µας, είναι ότι προσκολούμαστε, φοβόμαστε, θυμώνουμε, συγκρουόμαστει, χάνουμε τον εαυτό μας και την ελευθερία μας, γιατί η μόνη πραγματική ελευθερία είναι το βίωμα της ύπαρξής μας. Δεν μπορεί να υπάρχει ελευθερία μέσα από την εξάρτηση. Μερικοί από αυτούς τους τρόπους είναι βλαβεροί για το σώμα όπως το τσιγάρο, το ποτό, αρκετοί από αυτούς είναι θετικοί, απλώς η ύπαρξή μας είναι ανεξάρτητη από αυτά. Μας βοηθάνε να δημιουργήσουμε μία ισορροπία στο σώμα και στο νου, για να μπορούμε να περάσουμε πιο όμορφα αυτή τη διάσταση.

 

 

Η διαδικασία που προσπαθούμε να βρούμε την ισορροπία μέσα στη ζωή χρειάζεται να γίνει σταδιακά, μέσα από την υπέρβαση προσκολλήσεων. Η ισορροπία αυτή διαμορφώνεται κατά τη διάρκεια της ζωής στον τρόπο που βιώνουμε ασφάλεια, αξία και νόημα και εξελίσσεται.

Η αληθινή μας φύση όμως δεν είναι σε αυτή τη διάσταση και θέλουμε να καλλιεργήσουμε τη ιδέα ότι αυτό που είμαι δεν έχει να κερδίσει τίποτα σε αυτό τον κόσμο. Αυτά που κάνω, βοηθάνε το προσωρινό βίωμα του κόσμου αυτού, όμως δεν αλλάζουν αυτό που είμαι, που είναι πλήρες και δεν χρειάζεται απολύτως τίποτα. Έχουμε βιώσει την ύπαρξή μας και πιθανόν κάποια δευτερόλεπτα ευτυχίας, χωρίς τα περισσότερα πράγματα στα οποία είμαστε προσκολλημένοι («Κάποτε δεν το είχα») και ζούμε σε ένα κόσμο που όλα είναι ρευστά και υπάρχει η απώλεια ανθρώπων και πραγμάτων («Κάποτε δεν θα το έχω»). Επίσης, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον πλανήτη που είναι καλά χωρίς αυτό που είμαι προσκολλημένος.

Για να το καταλάβουμε, φανταζόμαστε ότι απομονωνόμαστε σε ένα δωμάτιο και βάφουμε όλους τους τοίχους άσπρους (ή μαύρους) και είμαστε χωρίς ερεθίσματα, μόνο με την ύπαρξή μας. Όταν έχουμε κυριαρχήσει πάνω σε αυτό, μπαίνουμε στην ευδαιμονία της ύπαρξής μας (σατυανάντα). Η ύπαρξη η ίδια είναι μια πληρότητα.

Περιπτώσεις που δυσκολευόµαστε να νιώθουµε το Είναι µας είναι: (σελ.33)

Όταν είµαστε εξαρτηµένοι στους άλλους.

Όταν αξιολογούµε τον εαυτό µας µε το τι νοµίζουν και πως συµπεριφέρονται οι άλλοι.

Όταν αξιολογούµε τον εαυτό µας µε το πόσα έχουµε και πόσα κάνουµε.

Όταν παρασυρόµαστε από τις δραστηριότητες µας.

Όταν είµαστε εξαρτηµένοι σε ουσίες ή συνήθειες.

Όταν είµαστε χαµένοι στις σκέψεις µας – ειδικά αρνητικές.

Όταν φοβόµαστε ή έχουµε αρνητικά συναισθήµατα.

Όταν ελεγχόµαστε από προσκολλήσεις.

Όταν παρασυρόµαστε από οµιλίες και την ανάγκη για οµιλία ή επαφή µε άλλους και να έχουμε δίκιο και ο άλλος να συμφωνεί.

Όταν δεν έχουµε κάτι µε νόηµα (που µας γεµίζει) να κάνουµε.

Οι εσωτερικές αιτίες που µας εµποδίζουν να νιώθουµε το Είναι µας είναι 1.Επειδή δεν µάθαµε ποτέ να ερχόµαστε σε επαφή µε την ουσία µέσα µας. 2.Επειδή µας προγραµµατίσανε να αξιολογούµε τον εαυτό µας µόνο µε εξωτερικούς παράγοντες. 3.Επειδή µάθαµε να πιστεύουµε ότι είµαστε µόνο αυτά τα σώµατα και ότι ο υλικός κόσµος είναι η µόνη πραγµατικότητα. 4.Επειδή προσπαθούµε να εδραιώσουµε την αξία και την ασφάλεια µας µέσα από αυτά που έχουµε και αυτά που κάνουµε.   5.Επειδή είµαστε επιπόλαιοι και δεν µας ενδιαφέρει το βάθος της πραγµατικότητας. 6.Επειδή το έχουµε επιλέξει σαν Σφραγίδα ή Μήτρα

 

Ερωτήσεις για την κατανόηση

1.Τι έχει να μας μάθει το μάθημα της ύπαρξης;

2.Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στο «έχω», στο «κάνω» και στο «είμαι»;

3. Ποιοι είναι κάποιοι τρόποι που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε θετικά την δυσκολία µας προς το να νιώθουμε την πληρότητα του Είναι µας; (απάντηση: ο διαλογισμός, η προσευχή, η προσφορά προς τους άλλους και η δημιουργικότητα, ως ευκαιρία για να απελευθερωθούμε τελικά από την προσπάθεια να βιώνουμε μέσα από αυτά την αξία, επιβεβαίωση, αναγνώριση, αγάπη και νόημα).

—————————————————————————————————-

1. Ποιο για σένα είναι το μάθημα της ύπαρξης;
2. Ποια είναι τα εμπόδια προς το μάθημα αυτό;
3. Τι θέλεις να κάνεις σε σχέση με το μάθημα της ύπαρξης;

 

 

Ερωτήσεις για την άσκηση

1.Επίλεξε ένα τρόπο με το οποίο προσπαθείς να γεμίσεις το κενό μέσα σου, που έχει γίνει συνήθεια που ισως δεν χρειάζεσαι τόσο πολύ, που ίσως δεν εξυπηρετεί το βίωμα της ύπαρξής σου, γιατί έχεις εξαρτηθεί, γιατί δεν μπορείς να νιώθεις καλά χωρίς αυτό και θέλεις να απελευθερωθείς.

2.Ποιες είναι οι εσωτερικές αιτίες (πεποιθήσεις, συναισθήματα, ανάγκες, ανασφάλειες) που σε κάνουν να το χρειάζεσαι;

3.Ποιες είναι κάποιες πεποιθήσεις που θα σε βοηθήσουν να µάθεις το µάθηµα σου εδώ.

7^ο μαθημα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ # 2 Προσαρμοστικότητα

Η ικανότητα να προσαρμοζόμαστε προς τις αλλαγές, προς τις απώλειες (ανθρώπων, χρήματος, εργασίας, νεότητας, εμφάνισης, δραστηριότητας) και προς το διαφορετικό. Όποιος έχει εσωτερική ασφάλεια και αξία, έχει προσαρμοστικότητα και «ρέει» με τις καταστάσεις, δεν είναι εξαρτημένος σε εξωτερικές συνθήκες. Η ανικανότητα των ανθρώπων να προσαρμόζονται σε απώλειες, συνεισφέρει σημαντικά στη δημιουργία ασθένειας.

Απαιτείται μια ισορροπία ανάμεσα στη επιπολαιότητα, την παραίτηση και την προσαρμοστικότητα. Η προσαρμοστικότητα γίνεται επειδή ο άλλος χρειάζεται κάτι και έχω την εσωτερική ασφάλεια να προσαρμόζομαι. Παράδειγμα είναι η ανάγκη κάθε γενιάς να προσαρμοστεί στις καινούργιες αντιλήψεις των νέων, και η δυσκολία που υπάρχει λόγω της ακαμψίας των σκέψεων σε μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους. Ζητείται να προσαρμοστούμε σε ερεθίσματα που δεχόμαστε επειδή αλλάζουν οι άλλοι άνθρωποι ή επειδή δεν αλλάζουν και αλλάζουμε εμείς.

Ο νόμος της εξέλιξης βασίζεται στην προσαρμοστικότητα, τα διάφορα όντα στη γη προσαρμόστηκαν στο περιβάλλον και ανέπτυξαν νέες ιδιότητες, που δεν είχαν πριν.

Μερικά από τα εμπόδια στην προσαρμοστικότητα: α. φόβος για την αλλαγή (ανασφάλεια), αν έχουμε πληγωθεί από απότομες (ή/και πολλές) αλλαγές στα παιδικά μας χρόνια, φόβος για την αξία, φόβος για την απόλαυση, φόβος για την ελευθερία β. όταν δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, στους άλλους και στους συμπαντικούς νόμους γ. όταν έχουμε προσκόλληση στο τέλειο, στο να έχουμε δίκιο (να είμαστε σωστοί) και να γίνονται τα πράγματα με ένα συγκεκριμένο τρόπο .

Προτείνεται γερή πνευματική βάση (αντιλήψεις) και πνευματικό πρόγραμμα (ασκήσεις, διαλογισμός, προσευχή, σωστή διατροφή), για να νιώθουμε συντονισμένοι και να ρέουμε με τις αλλαγές.

Τα οφέλη που μπορεί να έχουμε όταν έχουμε προσαρμοστικότητα είναι ασφάλεια, θα είμαστε πιο αποτελεσματικοί, πιο δημιουργικοί, θα μάθουμε, η ζωή θα είναι πιο όμορφη και ενδιαφέρουσα ως πείραμα, ηρεμία, καλύτερες σχέσεις με τον εαυτό μας και τους άλλους, να αποφεύγουμε τους κινδύνους

 

Ερωτήσεις για την κατανόηση

1.Γιατί δυσκολευόμαστε στην προσαρμοστικότητα;

2.Ποιος είναι ο στόχος όταν δουλεύουμε στην προσαρμοστικότητα με ενεργειακή μήτρα; (δεν την αφήνουμε να κυριαρχήσει)

3.Πότε μπορεί να αξιοποιηθεί θετικά η δυσκολία στην προσαρμοστικότητα; (σε εργασία που χρειάζεται σταθερότητα και επιμονή, επανάληψη, που δεν θα χρειάζεται να προσαρμοστώ)

———————————————————————————————–

 

1. Γιατί είναι τόσο σημαντική η προσαρμοστικότητα;
2. Ποια είναι τα εμπόδια προς την προσαρμοστικότητα;
3. Που θα ήθελες να προσαρμόζεσαι πιο εύκολα;

 

Ερωτήσεις για την άσκηση

1.Που θέλετε να προσαρμοστείτε πιο αποτελεσματικά, πιο ολοκληρωτικά;

2.Ποιες αλήθειες ή τεχνικές θα σας βοηθήσουν να προσαρμοστείτε;

3.Γράψτε απαντήσεις σε μία εμψυχωτική ερώτηση

 

 

6^ο μαθημα ΑΠΟΔΟΧΗ no 2

 

Η αποδοχή των άλλων και των συνθηκών της ζωής (συνέχεια από το προηγούμενο μάθημα)

Αν θέλουμε να έρθουμε σε επαφή με την ανώτερή μας φύση, θα χρειαστεί να απελευθερωθούμε από το μηχανισμό της άμυνας του εγώ, που είναι η απόρριψη, η μη αποδοχή και η κριτική, επειδή πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι αληθινά και βιώνουμε κίνδυνο. Ο Χριστός έλεγε «μην κρίνετε για να μην κριθείτε» (Λουκ. 6:37) και «γιατί με όποια κρίση κρίνετε θα κριθείτε, και με όποιο μέτρο μετράτε, θα μετρηθεί σ’ εσάς». (Μάρκ. 4:24; Λουκ. 6:38).

Σημαντική είναι η διάκριση της διάκρισης και της κρίσης. Όταν κρίνω, προχωράω σε μία αξιολόγηση, καλό ή κακό. Κρίνουμε: α.για να βρούμε την αξία μας βλέποντας τα λάθη στους άλλους ή σε καταστάσεις που δεν βλέπουμε στον εαυτό μας. β.γιατί ζηλεύουμε και θέλουμε να βρούμε την αξία μας. γ.φοβόμαστε το άγνωστο, νιώθουμε ανασφάλεια, κρίνουμε ότι δεν ξέρουμε, ως άμυνα και προστασία δ.οι θρησκείες και τα πολιτικά κόμματα για να κρατάνε τους οπαδούς κοντά τους ε.όταν κριτικάρουμε τον εαυτό μας, κριτικάρουμε και τους άλλους στ.έλκουμε την προσοχή των ανθρώπων σε παρέες άλλων ανθρώπων ζ.όταν καταπιέζουμε τον εαυτό μας, θυμώνουμε και κριτικάρουμε αυτούς που δεν το κάνουν η.όταν μπαίνουμε στο ρόλο του δικαστή, καταδικάζουμε και παίρνουμε αξία από το ρόλο θ.όταν δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε, όταν οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας, τότε τους κρίνουμε και τους απορρίπτουμε ι.όταν είμαστε στο ρόλο του θύματος ια.γιατί έτσι μάθαμε

Η κριτική έλκεται από τη στενή αντίληψη των πραγμάτων, την έλλειψη εμπειριών σε σχέση με διαφορετικές κουλτούρες και τρόπους ζωής και οδηγεί στην απόρριψη για ότι δεν είναι γνώριμο.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Να προσέχουμε αν υπάρχει κάποιο μέρος του εαυτού μας που κάνει αυτό που κρίνουμε, κάτι που απορρίπτουμε στον εαυτό μας. —Να προσπαθούμε να μπούμε στη θέση του άλλου, και να βιώσουμε τις ανάγκες του. —Να σκεφτούμε ποιές δικές μας ανάγκες απειλούνται και μας οδηγούν σε αυτή την αμυντική συμπεριφορά, ποια είναι η προσκόλληση. —Να απελευθερωθούμε από την προϋπόθεση να λειτουργούν οι άλλοι όπως θέλουμε εμείς. —Να σκεφτούμε 5 θετικές ιδιότητες του άλλου. —Να θυμηθούμε ότι ο άλλος είναι μια έκφραση της Θείας συνειδητότητας, άρα απορρίπτουμε το ίδιο το Θείο (και τον εαυτό μας). —Να θυμηθούμε οτι ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε και απορρίπτουμε, θα το έλκουμε. —Να προσέξουμε ότι με την κριτική «μολύνουμε» το μυαλό των άλλων. Αν έχουμε ένα θέμα με κάποιον, καλύτερα να μιλήσουμε στον ίδιο τον άνθρωπο και να μη το πούμε σε κανένα άλλο. Να μην μιλήσουμε ποτέ για κάποιον που δεν θα λέγαμε αν ήταν εκεί μπροστά.—-Να προσευχηθούμε και να οραματιστούμε για αυτόν ή για μία κατάσταση. —Να κάνουμε Χο’οπονοπονο, για την όποια συμμετοχή μας μέσα από τα αρνητικά μας συναισθήματα.

Το κύριο εμπόδιο προς την αποδοχή είναι ο φόβος, η ανασφάλεια ότι, όταν δέχομαι κάποιον ή κάτι και το αφήνω στην καρδιά μου, να το νιώθω, κινδυνεύω. Η εσωτερική ασφάλεια και το να δεχτώ τον εαυτό μου, είναι προϋποθέσεις να δεχτώ τις συνθήκες που υπάρχουν γύρω μου.

Tα οφέλη της αποδοχής είναι ότι παύω να έλκω αυτό που δεν δέχομαι, αρχίζω να βιώνω την αληθινή μου φύση, βιώνω ηρεμία, πιο εύκολη ροή των πραγμάτων, πιο εύκολη επικοινωνία, καλύτερη υγεία, μεγαλύτερη ελευθερία.

Επίσης αναφέρθηκε στο μάθημα η λίστα με εμψυχωτικές ερωτήσεις σχετικά με την αποδοχή (σελ. 30).

 

Ερωτήσεις για την κατανόηση

1.Ποιά είναι η διαφορά της διάκρισης και της κρίσης;

2.Γιατί κρίνουμε συνήθως:

3.Τι μπορούμε να κάνουμε όταν κρίνουμε;

——————————————————–

1. Γιατί είναι τόσο σημαντικό το μάθημα της αποδοχής των άλλων;
2. Τι συμβαίνει ότι δεν δεχόμαστε τους άλλους;
3. Που θα ήθελες να έχεις πιο πολύ αποδοχή για τους άλλους;

 

Ερωτήσεις για την άσκηση

1.Όταν κρίνω, τι φαντάζομαι ότι νιώθει ο άλλος που τον κάνει να λειτουργεί έτσι;

2.Τι μπορώ να μάθω από αυτή την εμπειρία, ως ευκαιρία για εξέλιξη;

3.Ποιός θέλω να είμαι απέναντι στην συμπεριφορά αυτή, ποια είναι η ανώτερη πιθανή ανταπόκριση που μπορώ να συλλάβω;

 

 

 

Αγαπημένα Μέλη της Αρμονικής Ζωής,  

Χαιρόμαστε πολύ που θα συμμετέχετε μαζί μας στην Αυτογνωσία και άλλα σεμινάρια φέτος.

Ελπίζουμε να είναι και ενδιαφέρον αλλά και πολύ ωφέλιμο για σας.

Επειδή είναι η πρώτη φορά που λειτουργούμε με το νέο τρόπο στο ίντερνετ και παρακαλούμε για την κατανόηση και την υπομονή σας για τυχόν προβλήματα οργανωτικά και τεχνολογικά που δημιουργούνται στην αρχή. Πιστεύουμε ότι μέσα σε ένα μήνα θα τα έχουμε λύσει αυτά.

Από την δική σας πλευρά, είναι σημαντικό να έχετε ένα καλό σήμα ίντερνετ. Άρα να είστε κοντά στο μόντεμ και να μην χρησιμοποιούν άλλοι το ίντερνετ σας τις ώρες της ομάδας.

Πως θα γίνει η ομάδα;

Θα σας στέλνουμε κάθε μήνα τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των βίντεο για τα 4 μαθήματα της ενότητας αυτής μαζί με τα αρχεία για τα χαρτιά που θα χρειαστείτε.

Αν δεν έχετε λάβει ακόμα την πρώτη ενότητα, στείλετε ένα email στο az23griva@gmail.com

και ζητήσετε τα links για τα μαθήματα σας. Διευκρινίστε το χρόνο αυτογνωσίας.

Στην σελίδα με την ενότητα θα βρείτε και το Τετράδιο Εργασίας του χρόνου που παρακολουθείτε. Παρακαλούμε να το κατεβάσετε και το μελετήσετε. Μπορείτε ακόμα να γράφετε οπού υπάρχουν γραμμές για να απατήσετε τα ερωτηματολόγια. Υπάρχει και εναλλακτικό τετράδιο -που είναι το ίδιο- αλλά έχει ένα password ώστε να μην μπορούν άλλοι να το διαβάσουν. Το password είναι AZ με λατινικά κεφαλαία γράμματα.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

Θα παρακολουθείτε μόνοι σας στην άνεση του σπιτιού σας ένα μάθημα του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ κάθε εβδομάδα (μιάμιση με δύο ώρες).

Είναι απαραίτητο να μελετήσετε το ανάλογο βίντεο πριν από την συνάντηση στην οποία θα το συζητήσετε. (Θα βρείτε επίσης στο πακέτο που θα σας στείλουμε ερωτήσεις σχετικά με το μάθημα που θα έχετε δει. Για να είστε ένα θετικό μέλος της ομάδας είναι σημαντικό να έχετε δει το βίντεο και να έχετε σκεφτεί τις ερωτήσεις αυτές.)

Παρακαλούμε επειδή έχουμε λίστες αναμονής για αρκετές ομάδες, να είστε σίγουροι ότι έχετε το χρόνο και την διάθεση να συμμετέχετε με συνέπεια με τα βίντεο και τις ομάδες. Είναι κρίμα να κρατήσετε μια θέση αν δεν θα είστε τακτικοί.

Οι συντονιστές, όπως όλοι μας στην Αρμονική Ζωή εδώ και 44 χρόνια, προσφέρουν το χρόνο τους χωρίς αμοιβή.

Για διευκρινίσεις και λεπτομέρειες για την ώρα και τρόπο συνάντησης επικοινωνήσετε με τον συντονιστή σας.

Αν θα χρησιμοποιήσετε σαν ομάδα το ΖΟΟΜ, δείτε αυτό το βίντεο https://youtu.be/2ZQFZLjjDOM

Δείτε επίσης το Βίντεο για την ιστοσελίδα μας εδώ

https://youtu.be/5U2hHMKY5lU

==================

Οδηγίες για τους συμμετέχοντες στις ομάδες που γίνονται στο ίντερνετ.

1. Είναι πολύ σημαντικό να είστε μόνοι σας στο δωμάτιο.
2. Καλύτερα να φοράτε ακουστικάγια να μην μας ακούσουν οι άλλοι.
3. Όταν δεν μιλάτε, καλύτερα το μικρόφωνο σας να είναι κλειστό ώστε να μη ακούγονται οι θόρυβοι στο περιβάλλον σας. Σκυλιά, παιδιά, TV, μοτοσυκλέτες.
4. Βεβαιωθείτε ότι το όνομα σας φαίνεται στο παράθυρο σας.
5. Να έχετε φως μπροστά σας και όχι πίσω σας για να βλέπουμε το πρόσωπο σας.
6. Φτιάξτε την κάμερα για να είστε στο κέντρο του παραθύρου.
7. Καλύτερα να φανταστείτε ότι είστε όντος σε ένα δωμάτιο με τους άλλους. Καθίστε ίσια και μην τρώτε ή καπνίζετε στην διάρκεια της ομάδας.
8. Να προσέχετε με ευλάβεια και σεβασμό τον καθέναν όταν μιλάει, όπως θα θέλετε τους άλλους να προσέχουν εσάς.
9. Είναι επίσης πολύ σημαντικές οιοδηγίες πιο κάτω για όλες τις ομάδες – αυτές που είναι με το φυσικό σώμα και αυτές που είναι στο ίντερνετ.

Οδηγίες για όλες τις ομάδες αυτοανάλυσης

1. Δεν δίνουμε συμβουλές σε κανέναν.
2. Δεν αναλύουμε τους άλλους.
3. Μιλάμε μόνοόταν μας δίνει ο συντονιστής το λόγο – δενπεταγόμαστε με σχόλια ή συμβουλές.
4. Έχουμε στο νου ότι οι άλλοι θα έχουν την ανάγκη να μιλήσουν με την σειρά τους. Έτσι, δεχόμαστε με αγάπη και κατανόηση όταν ο χρόνος ο δικός μας έχει τελειώσει ώστε να μιλήσουν και οι άλλοι.
5. Τηρούμε απόλυτη εχεμύθειαγια ότι ακούμε.
6. Προσέχουμε αυτόν που μιλάει με αγάπη και αποδοχή – ότι και να λέει.
7. Συμπεριφερόμαστε με αγάπη και ενότητα.

Αποφεύγουμε μακριές ιστορίες και επικεντρωνόμαστε στην ουσία.

Μοιραζόμαστε τα ακόλουθα.

1. Το ερέθισμα– τι έχει γίνει ή γίνεται – με λίγα λόγια.

(Λέγοντας πολλά για την ιστορία μόνο δυναμώνει το πρόβλημα.)

2. Τα συναισθήματαπου νιώθουμε για αυτό.
3. Τις πεποιθήσειςπου μας δημιουργούν τα συναισθήματα.

(Το ερέθισμα δεν δημιουργεί αυτά που νιώθουμε – οι πεποιθήσεις δημιουργούν τα συναισθήματα μας.)

1. Πως συνήθως αντιδράμεόταν συμβαίνει.
2. Ποιες εναλλακτικές πεποιθήσεις – αλήθειεςθα μας βοηθήσουν και θα μας ελευθερώσουν από το να δημιουργούμε πια αυτά τα συναισθήματα σε σχέση με αυτό το ερέθισμα.

=====ΣΤΟΝ 4^Ο & 5^Ο ΧΡΟΝΟ =====

9. Δεν μιλάμε τόσο πια για αυτά που δεν είναι όπως θέλουμε να είναι (συμπεριφορές άλλων, οικονομικά, υγεία κτλ, άλλα τώρα συζητάμε πως θέλουμε να είμαστε εμείς και για την καλλιέργεια των αρετών της αγάπης, συγχώρεσης, τιμιότητας, ακεραιότητας, και ταπεινοφροσύνης. Δίνουμε πια έμφαση στην εφαρμογή των αρετών και των πνευματικών αληθειών στην καθημερινή μας ζωή.

=====ΣΤΟΝ 6^Ο ΧΡΟΝΟ =====

Απο-ταυτιζόμαστε από το εγώ και τα θέματα του και συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε ο νους και καλλιεργούμε το ανώτερο μέρος του νου – ο παρατηρητής και ο ανώτερος εαυτός. Πάλι δεν ασχολιόμαστε με τι δεν είναι όπως θέλουμε να είναι αλλά με το πως θέλουμε να είμαστε εμείς.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ

 

 

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ 4. 8

 

ις προηγούμενες εβδομάδες κάναμε BSFF και TAT για τη μητέρα. Σε αυτό το μάθημα θα μιλήσουμε για το θέμα της συγχώρεσης και αυτό επιδρά πάνω μας, ποια είναι η σημασία του και ποιες οι δυσκολίες στο να συγχωρέσουμε.

Συγχώρεση είναι η απελευθέρωση από την ψευδαίσθηση του παρελθόντος. Αυτό που μας επηρεάζει ανήκει στο παρελθόν και αφήνουμε να μας επηρεάζει στο παρόν.

Έχουμε αρνητικά συναισθήματα τα οποία εκκρίνουν πεπτίδια τα οποία αντιστοιχούν σε αυτά τα συναισθήματα, τα οποία εθίζουν σε αυτά τα συναισθήματα και αναζητούμε ευκαιρίες με άλλους ανθρώπους για να βιώσω για το ίδιο πράγμα: να αδικηθώ, να νιώθω αδικία και αν δε μου δίνουν ερεθίσματα θα προβάλω στον άλλον κίνητρα που δεν υπάρχουν για να βιώσω ξανά την αδικία. Μπορούμε ακόμα και κατά φαντασία να το πετύχουμε για να αδικηθούμε.

Αυτό είναι επιβαρυντικό για το νευρικό σύστημα, για το αμυντικό, για το ενδοκρινολογικό τα οποία υποφέρουν από τα δυσάρεστα συναισθήματα. Η συγχώρεση λοιπόν είναι για το όφελός μου και όσο δε συγχωρούμε το θύμα είμαστε εμείς. Βάσει ερευνών 5 λεπτά αγάπης δυναμώνει το αμυντικό για 5 ώρες!

Νομίζουμε ότι αν συγχωρέσουμε: 1. Υποσυνείδητα θεωρούμε ότι κινδυνεύουμε ότι αν το ξεχάσουμε θα εκτεθούμε και θα πληγωθούμε ξανά. Νομίζουμε ότι δίνουμε την αξία μας στους άλλους, 2. Ότι είναι λες και παραδεχόμαστε ότι έχουμε κάνει λάθος (ψυχολογική αντιστροφή).

Πώς συγχωρούμε;

Συγχωρούμε με μαθήματα θαυμάτων. Συνειδητοποιώ ότι αυτό που έγινε ήταν ψευδαίσθηση. Απομυθοποίηση ότι υπάρχει αυτό που χρειάζεται να συγχωρέσω. Κάρμα –αιτία- νόμος- επιλογή ψυχής- καθρέφτισμα. Η αιτία τι έγινε μέσα μου ήταν το κάρμα μου και σε μεγαλύτερη ηλικία ότι ο άλλος καθρεφτίζει σε μένα αυτό που έχω μέσα μου.

Αντιστροφή: δημιουργήθηκε μια εμπειρία για να μάθω κάτι- να διδαχθώ. Δικαιολογία για το γεγονός ότι δεν είμαι καλά είναι π.χ. ότι φταίνε οι γονείς . Ερώτηση: όλα τα αδέρφια έχουν επηρεαστεί το ίδιο από το ίδιο ερέθισμα; Με το ίδιο ερέθισμα κπαο

Ότι συμβαίνει είναι βήμα για εξέλιξη, συνεπώς δεν υπάρχει φταίξιμο αλλά ευθύνη. Δημιουργείται η εμπειρία για να μάθω κάτι. Υπάρχει μόνο μάθηση μέσω σύμβασης αδικούμαι- αδικώ μόνο για να μάθω κάτι.

3. Θα ξεβολευτούμε, θέλουμε μια δικαιολογία. Η μη συγχώρεση είναι δικαιολογία ότι δεν είμαι καλά όσο δε συγχωρώ το ερέθισμα! Ψάχνουμε να βρούμε το λόγο που δεν είμαστε καλά σε κάποιον άλλον οπότε η μη συγχώρεση με βολεύει. Μη συγχώρεση για δύναμη εκβιασμού για όσους θέλουν τη συγχώρεση μου είναι σαν δύναμη πάνω σε αυτούς που περιμένουν να τους συγχωρέσουν.
4. Θα χάσω τη δύναμη μου. Τη δύναμη του εκβιασμού και εκμετάλλευσης για να ελέγξω αυτόν που περιμένει τη συγχώρεση μου. Μην αφήνετε ανθρώπους, γονείς, τα παιδιά σας να σας εκβιάζουν με την ψευδαίσθηση ότι είστε υπεύθυνοι για την πραγματικότητα τους. Δεν είστε υπεύθυνοι για αυτό που νιώθουν ή που σε εισέπραξαν οι άλλοι, είστε υπεύθυνοι για αυτό που κάνατε. Αν η συμπεριφορά σας σε κάτι δεν είναι αυτό που θα θέλατε τότε ζητήστε συγνώμη.

 

Σελ. 36 λόγοι που μας συμφέρει να συγχωρέσουμε.

Το πονόσωμα θέλει την πίκρα.

Βήματα συγχώρεσης: 1. Συνειδητοποιώ τι δεν έχω συγχωρέσει, που έχω δυσάρεστα συναισθήματα για κάτι που μας έχουν κάνει. 2. Εκφράζω (πχ επιστολή, ψυχόδραμα σε κάποια μορφή) στον άλλον πως νιώθω για κάτι που χρειαζόμουν και δε μου το έδωσε, τι νιώσαμε και τι χρειαζόταν, 3. Να το εκτονώσω. Μέσα από μια εμπειρία κάθαρσης που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να φωνάξουμε, να χτυπήσουμε ένα μαξιλάρι, να κλάψουμε κτλ. 4. Αφαίρεση συναισθημάτων με ενεργειακή ψυχολογία και 5. Εγκατάσταση μιας νέας αντίληψης που μας επιτρέπει να το δούμε διαφορετικά.

 

Σελ. 32 γράφω επιστολή σε κάποιον που μας έχει στεναχωρήσει.

Κατόπιν γράφουμε την επιστολή του άλλου προς εμένα. Σαν ο άλλος να γράφει σε μένα γιατί έχει στεναχωρηθεί από κάτι που έχουμε κάνει. Συνεχίζουμε με απάντηση δική μας προς αυτόν.

Τι αντιστάσεις νιώσατε; Για την πνευματική μας εξέλιξη πρέπει να το υπερβούμε αυτό με περισσότερη έκφραση και εκτόνωση.

 

Σελ. 35 2^ο στάδιο ΤΑΤ – εναλλακτικές πεποιθήσεις- θύμα των πεποιθήσεων, των προσκολλήσεων, παιδικών εμπειριών, συμβάσεων.

 

Κάναμε ΤΑΤ.

 

6^ος χρόνος – Μάθημα 1

Ο 6^ος κύκλος είναι ένας κύκλος ενοτήτων. Η πρώτη ενότητα που αρχίζει με το σημερινό μάθημα, ασχολείται με το βιβλίο του Donald Walsch «Συζήτηση με το Θεό – βιβλίο 1». Το βιβλίο αναφέρεται σε διάφορους συμπαντικούς νόμους και αλήθειες δίνοντας παράλληλα πολλές απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα της ανθρωπότητας, μέσα από μια συνομιλία του συγγραφέα με τον Θεό. Στο σημερινό μάθημα θα γίνουν αναφορές στο πως εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητας μας, για την ανάγκη αλλαγής των δυσλειτουργικών πεποιθήσεων ως μέσο απαλλαγής από τον προσωπικό ‘πόνο’, την εφικτή από όλους σύνδεση με την Ανώτερη πηγή μεταξύ άλλων.

Ερωτήσεις:

1) Τι γίνετε όταν πιστεύουμε ότι οι άλλοι δημιουργούν την πραγματικότητα μας;

2) Ποια είναι η έννοια της κολάσεως σύμφωνα με τον Θεό;

3) Με ποιόν τρόπο μπορούμε να λύνουμε τους προβληματισμούς που διακατέχουν τη ζωή μας;

4) Τι είναι οι συμπτώσεις, ποιος είναι ο σκοπός τους και μέσα από ποιες καταστάσεις έρχονται στη ζωή μας;

==========

6^ος χρόνος αυτογνωσίας 1ο

Περίληψη

Το κύριο θέμα του πρώτου μαθήματος του έκτου χρόνου αυτογνωσίας, μέσω μιας συνομιλίας, διαπραγματεύεται, το σημαντικό της αποκλειστικής ευθύνης του ανθρώπου στην καθημερινότητα του. Αυτό ξετυλίγεται με ένα καθηλωτικό τρόπο, εστιάζοντας την προσοχή σε συμπαντικές αλήθειες. Εξέχον στο μάθημα, το ΕΙΜΑΙ και η βούληση του.

Το πρώτο βήμα είναι η αποδοχή της υπάρχουσας κατάστασης. Το δεύτερο βήμα η απαλλαγή από το παρελθόν, με ό,τι αρνητικό το συνοδεύει.( Χρειάζομαι να λειτουργήσω, άλφα, ή βήτα, επειδή αντιλήφθηκα ότι δεν με αντιπροσωπεύει, και όχι επειδή είναι λάθος, ή κακό). Βλέπω τα πάντα με προοπτική εξέλιξης. Υπάρχουν αδικίες. Δεν υπάρχουν αδικημένοι άνθρωποι. Άλλο είναι το δημιουργώ. Άλλο το φταίω.

Σημαντική αναφορά: Η πεποίθηση μου με οδηγεί στην κακουχία του αρνητικού συναισθήματος, και όχι το ερέθισμα. Το ίδιο ισχύει για το θετικό συναίσθημα, την ευτυχία και την αγάπη.

 ==============

 

6^ος χρόνος – Μάθημα 2

Σε αυτό το δεύτερο μάθημα γίνετε ανάγνωση και ανάλυση του 2^ου, 3^ου και 4^ου κεφαλαίου από το βιβλίου του Donald Walsch. Η «συζήτηση με το Θεό» ανακαλύπτει νέους τρόπους αντιμετώπισης διαφόρων προβλημάτων που μαστίζουν την προσωπικότητα του ανθρώπου, όπως τα οικονομικά, η υγεία, οι σχέσεις, οι ρόλοι που παίζουμε και άλλα πολλά, καθώς παράλληλα απαντά σε πολλά και χρόνια ερωτήματα.

Ερωτήσεις:

1) Ποια είναι η άποψη που αναφέρεται στο βιβλίο και αφορά την οικονομική ευμάρεια και πως μπορούμε να την μεγιστοποιήσουμε;

2) Τι αναφέρει ο Θεός στον Walsch στην αρχή της ανάγνωσης του 3^ου κεφαλαίου και αφορά την αλληλοεπίδραση που έχουμε με το σύμπαν, την δύναμη της δημιουργίας και την τριαδική ενέργεια;

3) Για ποιο λόγο όταν ερχόμαστε στη ζωή ξεχνάμε την αληθινή μας φύση;

4) Ποια είναι η φράση στην οποία προτρέπει ο Θεός να εστιαστούμε;

 

6^ος χρόνος – Μάθημα 3

Συνεχίζεται η ανάγνωση και η ανάλυση των κεφαλαίων 5 – 7 του βιβλίου και απαντώνται πολύ σημαντικά ερωτήματα που θέτονται από τον συγγραφέα προς τον Θεό, όπως ποιο είναι το αληθινό μονοπάτι προς τη Θέωση, η σημαντικότητα της αποπροσκόλλησης από το αποτέλεσμα, η ανάγκη της βίωσης και έκφρασης της αγάπης, αν είναι χρήσιμος ο πόνος και άλλα πολλά…

Ερωτήσεις:

1) Ποια είναι η μεγαλύτερη αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας;

2) Είναι ο πόνος δρόμος προς τη Θέωση, πως τον δημιουργούμε και γιατί υπάρχει στη ζωή μας;

3) Αναφέρεται μερικές περιπτώσεις (4-5) που δυσκολεύεται κάποιος να έρθει σε επαφή με την αλήθεια του και να την μοιραστεί με άλλους.

4) Κάντε την διαλογιστική άσκηση που υπάρχει στο video και αναφέρεται ποια εκδοχή άσκησης ήταν και τι προστέθηκε σε αυτήν την άσκηση.

 

 

6^ος χρόνος – Μάθημα 4

Συνεχίζουμε με το βιβλίο του Walsch. Σήμερα ο βασικός πυρήνας της εξερεύνησης του συγκεκριμένου βιβλίου είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, οποιαδήποτε μορφής.

Ερωτήσεις:

1) Πως χρειάζεται να ‘βλέπουμε’ (όλες) τις ανθρώπινες σχέσεις και ποιος είναι ο τρόπος ώστε κάποιος να είναι ευτυχισμένος μέσα σε μια από αυτές;

2) Αναφέρεται πότε δημιουργούνται προβλήματα σε μια ερωτική σχέση, ποιος είναι ο λόγος για να είμαστε σε μια τέτοια σχέση και τι χρειάζεται να κάνουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι και εναρμονισμένοι με τον σύντροφο μας;

3) Τι απαντάει ο Θεός στον Walsch στην ερώτηση «Αφού καταφέρουμε εντέλει να δώσουμε στην συντροφική μας σχέση μια καλή αρχή, τι κάνουμε μετέπειτα ώστε να συνεχίσουμε να διατηρούμε την μεταξύ μας αρμονία» και τι συμβουλές δίνει;

4) Κάντε τις τεχνικές στο τέλος του μαθήματος (για οποιοδήποτε θέμα σας απασχολεί) και αναφέρεται ποιες είναι.

 

 

6^ος χρόνος – Μάθημα 5

Προχωρώντας στην μελέτη του βιβλίου «Συζήτηση με το Θεό», θα αναφερθούμε σε αυτό το 5^ο μάθημα στα κεφάλαια 9 & 10. Το θέμα εδώ είναι η ανακάλυψη του αληθινού εαυτού μας και των πεποιθήσεων μας και η δυσκολία που υπάρχει στο να τα βρούμε μέσα σε μια κοινωνία αποτελούμενη από διάφορες λανθασμένες και δυσλειτουργικές αντιλήψεις.

Ερωτήσεις:

1) Ποιο είναι το κίνητρο για να φτάσουμε εκεί που πάμε και γιατί να μην κάτσουμε στην ησυχία μας από το να ψάχνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε; Ποιο είναι το νόημα εδώ; Τι χρειάζεται να κάνουμε;

2) Ποια είναι τα 2 είδη επιλογών που αφορούν την εξέλιξη μας και ποια η διαφορά μεταξύ τους;

3) Το κεφάλαιο 10 από ποιες φράσεις απαρτίζεται μόνο, ανάμεσα στον Θεό και τον συγγραφέα;

4) Κάντε την άσκηση με τις κοινές πεποιθήσεις που σε κάποιο βαθμό υπάρχουν στο υποσυνείδητο μας, στη σελίδα 7.

4^ος ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΘ. 1

Περίληψη

Φέτος θα υπάρχουν 3 ενότητες. Η 1^η θα αναφέρεται στην θεραπεία του Εσωτερικού Παιδιού, η 2^η στο θέμα της Αθανασίας και η 3^η στην καλλιέργεια των Πνευματικών Ιδιοτήτων.

Στο πρώτο μάθημα, με το οποίο αρχίζει η ενότητα του Εσωτερικού Παιδιού, θα μάθουμε για τις σκέψεις που δημιουργούν την πραγματικότητα μας, τις παγίδες που υπάρχουν στον πνευματικό δρόμο, κάποιες γενικές λανθασμένες πεποιθήσεις που έχουμε, για παιδικές εμπειρίες που μπορεί να έχουν δημιουργήσει σημερινές πεποιθήσεις και λανθασμένη μειονεκτική εικόνα του εαυτού μας, για νέες θετικές πεποιθήσεις που θα μας αποφορτίσουν από τις παλαιότερες κ.α.

Ερωτήσεις

1) Αναφέρεται 2 σημαντικές παγίδες που υπάρχουν στον πνευματικό δρόμο

2) Ποιοι παράγοντες δημιουργούν την πραγματικότητα μας (καθορίζουν δηλαδή τη μορφοποίηση του απεριόριστου μορφογενετικού πεδίου)

3) Αναφέρεται τις 6 γενικές λανθασμένες πεποιθήσεις

 

 

 

4^ος ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΘ. 2

Περίληψη

Ενώ στο προηγούμενο μάθημα πλησιάσαμε το παρελθόν (το εσωτερικό παιδί) μέσω των εμπειριών, σε αυτό θα το πλησιάσουμε μέσω των συναισθημάτων. Θα γίνουν επίσης τεχνικές ενεργειακής ψυχολογίας για την εξαφάνιση δυσλειτουργικών συναισθημάτων και πεποιθήσεων και θα δοθούν στοχευμένες ασκήσεις.

 

Ερωτήσεις

1) Πότε και πως η αλλαγή της πεποίθησης γίνετε σε βάθος και είναι αποτελεσματική;

2) Ποιες ενεργειακές τεχνικές γίνονται σε αυτό το μάθημα;

3) Γιατί δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία η λεπτομερής περιγραφή του γεγονότος στις ομάδες που θα κάνετε και τι είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται;

4) Κάντε τις ασκήσεις του σημερινού μαθήματος.

4^ος ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΘ. 3

Περίληψη

Συνεχίζουμε την μαθητεία του εσωτερικού παιδιού από εκεί που την αφήσαμε στο προηγούμενο μάθημα, ανατρέχοντας σε σημαντικές πληροφορίες που βρίσκονται στις σελίδες του βιβλίου και θα αναφερθούμε σε πιθανά λανθασμένα συμπεράσματα που δημιουργούνται κατά την παιδική ηλικία αλλά και μερικές εναλλακτικές αντιλήψεις. Θα συνεχίσουμε επίσης με διάφορες ενεργειακές τεχνικές για την απομάκρυνση των περιοριστικών πεποιθήσεων μας.

Ερωτήσεις

1) Τι πιθανά λανθασμένα συμπεράσματα βγάζει το παιδί όταν οι γονείς του, οι δάσκαλοι του κ.α. το απορρίπτουν, το κακοποιούν κλπ. και γενικά δεν του δίνουν την αγάπη ή τη σημασία που θα ήθελε;

2) Αναφέρεται έναν βασικό λόγο γιατί πολλές φορές φορές δεν έχουμε αποτέλεσμα κάνοντας E.F.T. και ποιος είναι ο νόμος της ειδίκευσης που έχει άμεση σχέση με αυτόν τον λόγο;

3) Αναφέρεται αναλυτικά την αλληλουχία των ενεργειακών τεχνικών που κάνουμε στο σημερινό μάθημα (δηλ. τη σειρά των ασκήσεων, τι σκεφτόμαστε αλλά και τις ερωτήσεις που θέτουμε στον εαυτό μας κατά τη διαδικασία αυτών των ασκήσεων.)

 

 

 

4^ος ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΘ. 4

Περίληψη

Προχωράμε στην μάθηση της διαδικασίας απελευθέρωσης από συγκεκριμένους προγραμματισμούς που έχουν δημιουργηθεί στα παιδικά μας χρόνια και οφείλονται σε λανθασμένες πεποιθήσεις και ολοκληρώνουμε το κεφάλαιο με τις εναλλακτικές θετικές πεποιθήσεις. Συνεχίζουμε ‘διαλύοντας’ παλιές πεποιθήσεις με τους ‘Θεραπευτικούς Κώδικες’.

 

Ερωτήσεις

1) Με τι έχουν ταυτίσει πολλοί άνθρωποι την αγάπη, γιατί νομίζουν ότι η αγάπη πληγώνει και ποια είναι η διάκριση που χρειάζεται να γνωρίζουμε πάνω σε αυτό το θέμα.

2) Ποια είναι η άσκηση που προτείνει ο Bob, η οποία τον βοήθησε πολύ και θα σας βοηθήσει να έχετε μια αντικειμενική εικόνα του εαυτού σας καθώς και στην επίλυση θεματικών του παρελθόντος;

3) Γράψτε την διαδικασία της σημερινής ενεργειακής άσκησης που ήταν οι ‘Κώδικες Θεραπείας’ και πως ωφελούν τον άνθρωπο;

 

 

 

4^ος ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΘ. 5

Περίληψη

Σε αυτό το 5^ο μάθημα θα αναλυθεί το θέμα των όψεων, η δουλειά δηλαδή που γίνετε στις διάφορες όψεις μιας εμπειρίας. Αναλύεται περαιτέρω ο ιδανικός τρόπος πως να δουλεύουμε εντοβάθεια με τα συναισθήματα μας (κύρια και δευτερεύοντα), τις αντιστάσεις που μπορεί να έχουμε και πως να απελευθερωνόμαστε καλύτερα από τις παιδικές τραυματικές εμπειρίες κάνοντας πιο ολοκληρωμένο E.F.T. και άλλες ενεργειακές τεχνικές.

Ερωτήσεις

1) Τι μπορεί να προκαλέσει στον άνθρωπο ένα διαταραγμένο ενεργειακό πεδίο που έχει προκληθεί από κάποια ‘τραυματική’ εμπειρία;

2) Σε ποιο cd βρίσκετε η άσκηση «Επαφή με το ενεργειακό σώμα», τι πραγματεύεται και γιατί είναι σημαντική;

3) α) Ποιες είναι οι 2 όψεις που υπάρχουν και ποια η διαφορετικότητα αυτών και β) δώστε ένα παράδειγμα που είχε ο εμπνευστής του Healing Code A. Loyd (που αφορά τις όψεις και το οποίο βρίσκετε στο σημερινό dvd)

 

 

 

 

 

2^ος χρόνος Μάθημα 12

Παίρνοντας την σκυτάλη από το 11^ο μάθημα, συνεχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει κάτι έξω από εμάς. Όλα είναι δική μας δημιουργία. Ακόμη και όταν ο άλλος μας συμπεριφέρεται με τον τρόπο που μας ενοχλεί είναι δική μας δημιουργία – επιλογή, επειδή κάτι έχουμε να μάθουμε. Ενώ στο προηγούμενο μάθημα μάθαμε ποιες όψεις του εαυτού μας καθρεφτίζονται στις συμπεριφορές του άλλου, σήμερα θα εμβαθύνουμε ώστε να δούμε τις πεποιθήσεις που έχουμε και οι οποίες μας κάνουν να συμπεριφερόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Ερωτήσεις:

1) Τι γίνετε όταν παίζω ένα ρόλο (π.χ. του σωτήρα, του δάσκαλου, του θύματος, του ξερόλα, του ανεύθυνου κλπ.) και τι πρέπει να κάνω τότε;

2) Τι είπε ο Χένρι Φορντ στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και ποια είναι η διαφορά μεταξύ παιδιών και μεγάλων ανθρώπων (και το οποίο έχει άμεση σχέση με τα λεγόμενα του Φορντ);

3) Κατονομάστε τουλάχιστον 3 πεποιθήσεις που μπορεί να υπάρχουν όταν δεν έχουμε καλή επικοινωνία με κάποιον άλλο;