6ο μαθημα ΑΠΟΔΟΧΗ no 2
Η αποδοχή των άλλων και των συνθηκών της ζωής (συνέχεια από το προηγούμενο μάθημα)
Αν θέλουμε να έρθουμε σε επαφή με την ανώτερή μας φύση, θα χρειαστεί να απελευθερωθούμε από το μηχανισμό της άμυνας του εγώ, που είναι η απόρριψη, η μη αποδοχή και η κριτική, επειδή πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι αληθινά και βιώνουμε κίνδυνο. Ο Χριστός έλεγε «μην κρίνετε για να μην κριθείτε» (Λουκ. 6:37) και «γιατί με όποια κρίση κρίνετε θα κριθείτε, και με όποιο μέτρο μετράτε, θα μετρηθεί σ’ εσάς». (Μάρκ. 4:24; Λουκ. 6:38).
Σημαντική είναι η διάκριση της διάκρισης και της κρίσης. Όταν κρίνω, προχωράω σε μία αξιολόγηση, καλό ή κακό. Κρίνουμε: α.για να βρούμε την αξία μας βλέποντας τα λάθη στους άλλους ή σε καταστάσεις που δεν βλέπουμε στον εαυτό μας. β.γιατί ζηλεύουμε και θέλουμε να βρούμε την αξία μας. γ.φοβόμαστε το άγνωστο, νιώθουμε ανασφάλεια, κρίνουμε ότι δεν ξέρουμε, ως άμυνα και προστασία δ.οι θρησκείες και τα πολιτικά κόμματα για να κρατάνε τους οπαδούς κοντά τους ε.όταν κριτικάρουμε τον εαυτό μας, κριτικάρουμε και τους άλλους στ.έλκουμε την προσοχή των ανθρώπων σε παρέες άλλων ανθρώπων ζ.όταν καταπιέζουμε τον εαυτό μας, θυμώνουμε και κριτικάρουμε αυτούς που δεν το κάνουν η.όταν μπαίνουμε στο ρόλο του δικαστή, καταδικάζουμε και παίρνουμε αξία από το ρόλο θ.όταν δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε, όταν οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας, τότε τους κρίνουμε και τους απορρίπτουμε ι.όταν είμαστε στο ρόλο του θύματος ια.γιατί έτσι μάθαμε
Η κριτική έλκεται από τη στενή αντίληψη των πραγμάτων, την έλλειψη εμπειριών σε σχέση με διαφορετικές κουλτούρες και τρόπους ζωής και οδηγεί στην απόρριψη για ότι δεν είναι γνώριμο.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Να προσέχουμε αν υπάρχει κάποιο μέρος του εαυτού μας που κάνει αυτό που κρίνουμε, κάτι που απορρίπτουμε στον εαυτό μας. —Να προσπαθούμε να μπούμε στη θέση του άλλου, και να βιώσουμε τις ανάγκες του. —Να σκεφτούμε ποιές δικές μας ανάγκες απειλούνται και μας οδηγούν σε αυτή την αμυντική συμπεριφορά, ποια είναι η προσκόλληση. —Να απελευθερωθούμε από την προϋπόθεση να λειτουργούν οι άλλοι όπως θέλουμε εμείς. —Να σκεφτούμε 5 θετικές ιδιότητες του άλλου. —Να θυμηθούμε ότι ο άλλος είναι μια έκφραση της Θείας συνειδητότητας, άρα απορρίπτουμε το ίδιο το Θείο (και τον εαυτό μας). —Να θυμηθούμε οτι ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε και απορρίπτουμε, θα το έλκουμε. —Να προσέξουμε ότι με την κριτική «μολύνουμε» το μυαλό των άλλων. Αν έχουμε ένα θέμα με κάποιον, καλύτερα να μιλήσουμε στον ίδιο τον άνθρωπο και να μη το πούμε σε κανένα άλλο. Να μην μιλήσουμε ποτέ για κάποιον που δεν θα λέγαμε αν ήταν εκεί μπροστά.—-Να προσευχηθούμε και να οραματιστούμε για αυτόν ή για μία κατάσταση. —Να κάνουμε Χο’οπονοπονο, για την όποια συμμετοχή μας μέσα από τα αρνητικά μας συναισθήματα.
Το κύριο εμπόδιο προς την αποδοχή είναι ο φόβος, η ανασφάλεια ότι, όταν δέχομαι κάποιον ή κάτι και το αφήνω στην καρδιά μου, να το νιώθω, κινδυνεύω. Η εσωτερική ασφάλεια και το να δεχτώ τον εαυτό μου, είναι προϋποθέσεις να δεχτώ τις συνθήκες που υπάρχουν γύρω μου.
Tα οφέλη της αποδοχής είναι ότι παύω να έλκω αυτό που δεν δέχομαι, αρχίζω να βιώνω την αληθινή μου φύση, βιώνω ηρεμία, πιο εύκολη ροή των πραγμάτων, πιο εύκολη επικοινωνία, καλύτερη υγεία, μεγαλύτερη ελευθερία.
Επίσης αναφέρθηκε στο μάθημα η λίστα με εμψυχωτικές ερωτήσεις σχετικά με την αποδοχή (σελ. 30).
Ερωτήσεις για την κατανόηση
1.Ποιά είναι η διαφορά της διάκρισης και της κρίσης;
2.Γιατί κρίνουμε συνήθως:
3.Τι μπορούμε να κάνουμε όταν κρίνουμε;
——————————————————–
- Γιατί είναι τόσο σημαντικό το μάθημα της αποδοχής των άλλων;
- Τι συμβαίνει ότι δεν δεχόμαστε τους άλλους;
- Που θα ήθελες να έχεις πιο πολύ αποδοχή για τους άλλους;
Ερωτήσεις για την άσκηση
1.Όταν κρίνω, τι φαντάζομαι ότι νιώθει ο άλλος που τον κάνει να λειτουργεί έτσι;
2.Τι μπορώ να μάθω από αυτή την εμπειρία, ως ευκαιρία για εξέλιξη;
3.Ποιός θέλω να είμαι απέναντι στην συμπεριφορά αυτή, ποια είναι η ανώτερη πιθανή ανταπόκριση που μπορώ να συλλάβω;