ΤΟ ΜΑΝΤΡΑ ΤΟΥ ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ

“Νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας το υπέροχο τραγούδι / βίντεο για το Χο’οπονοπονο από τις Φωτογραφικές Αναζητήσεις του Νίκου Μπιλιούρη και της Μαρίας Σταυριανίδου, φωτογράφοι – βιντεογράφοι από τη Νάουσα Ημαθίας.”

Μπορείτε να το τραγουδήσετε καθημερινά για εσωτερική απελευθέρωση ίσως πριν το Διαλογισμό.

To Mantra από της Φωτογραφικές Αναζητήσεις – Νίκου Μπιλιούρης και Μαρία Σταυριανίδου

https://youtu.be/xYmV20hrO3w

Αν δεν γνωρίζετε τι είναι το Χο’οπονοπονο δείτε τα ακολουθά

Η εσωτερική άσκηση https://youtu.be/q-giNLk74O4

Μια εξήγηση http://youtu.be/kdbWHzbLxcs

Χο’οπονοπόνο για τις σχέσεις μας  https://youtu.be/r2zGg4-9Zqo

Η πραγμάτωση των στόχων με Χο’οπονοπόνο https://youtu.be/Im4RBSYU3Og

ΗΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΝ

http://youtu.be/jWpk0Ztm0Lo

Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ.

http://youtu.be/cXj4Radk7NE

HEALING CODE ΚΑΙ ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ  http://youtu.be/wl_jECh5flI

Να είστε πάντα καλά

Ρ. Η. Νατζέμυ

Ho’oponopono, πώς να Μεταμορφώσουμε την Πραγματικότητά μας Εξαγνίζοντας τον Εαυτό μας

Η αρχαία Χαβανέζικη θεραπευτική τεχνική, που ονομάζεται Ho’oponopono, μας ζητά να αναλάβουμε 100% την ευθύνη για οτιδήποτε εμφανίζεται στην πραγματικότητά μας – για οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε ή τραβάει την προσοχή μας. Σ’ αυτή τη διαδικασία εξαγνίζουμε τον εαυτό μας και την προσωπική μας συμβολή σ’ αυτό που αποκαλούμε «πραγματικότητά μας», η οποία είναι προσωπική, κοινωνική και παγκόσμια. Αλλάζουμε τον κόσμο αλλάζοντας τον εαυτό μας. Είναι ταυτόχρονα μια μέθοδος επίλυσης προβλημάτων, θεραπείας του εαυτού μας, των άλλων, καθώς και των καταστάσεων. Είναι, επίσης, ένα μέσο για πνευματική εξέλιξη και φώτιση.

Παρουσιάζουμε εδώ μια σύντομη επεξήγηση. Μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες στο:
http://www.HolisticHarmony.com/archives/capsules/hopono.asp

Η διαδικασία είναι απλή:

Αντιλαμβανόμαστε ή θυμόμαστε πως οτιδήποτε παρατηρούμε ή μας επηρεάζει, με οποιονδήποτε τρόπο, βρίσκεται εκεί επειδή καθρεφτίζει κάτι από μέσα μας – κυρίως τις προσωπικές μας μνήμες, πεποιθήσεις, συναισθήματα και προγραμματισμούς.

Έλκουμε αυτή τη συγκεκριμένη πραγματικότητα, επειδή είναι καιρός να καθαρίσουμε εκείνο το μέρος του εαυτού μας που συμβάλλει και στην ουσία συν-δημιουργεί αυτήν την πραγματικότητα με κάποιον τρόπο. Η συγκεκριμένη πραγματικότητα μπορεί να είναι άτομα ή καταστάσεις που φαίνονται να μην είναι καλά – να μην είναι αρμονικά. Ή θα μπορούσε να είναι κάτι που μας ενοχλεί προσωπικά – όπως η συμπεριφορά κάποιου ή μια παγκόσμια κατάσταση.

Έχοντας πάρει την ευθύνη για την πραγματικότητα μπροστά μας, ζητάμε τώρα συγχώρεση από εκείνο το άτομο, την κατάσταση ή τη συμπεριφορά, για τη συμμετοχή μας στη συγκεκριμένη πραγματικότητα που έχει πέσει στην αντίληψή μας.

Αντί να ζητήσουμε συγχώρεση, μπορούμε απλά να αναγνωρίσουμε ότι συμμετέχουμε στη δημιουργία αυτής της πραγματικότητας.

Μια άλλη περίπτωση είναι να ευχαριστήσουμε αυτό το άτομο ή την κατάσταση για την ευκαιρία για αυτογνωσία και εξέλιξη που μας έχει προσφέρει μέχρι τώρα.

Σημείωση: Είναι εξαιρετικά απίθανο ότι θα κατανοούμε ποια είναι η «συμβολή» μας σ’ αυτό. Θα μπορούσε να προέρχεται βαθιά από το υποσυνείδητό μας ή από άλλες βαθύτερες διαστάσεις του εαυτού μας, για τις οποίες δεν έχουμε επίγνωση. Η «αιτία μέσα μας» μπορεί απλά να είναι το γεγονός ότι δεν μπορούμε να αντιληφθούμε το Θείο μέσα σε μας ή τους άλλους ή μέσα σ’ αυτό που συμβαίνει κι έτσι του επιτρέπουμε να μας ενοχλεί.

Αισθανόμαστε τότε και εκφράζουμε την αγάπη μας προς «αυτό» που μας ενοχλούσε ή φαινόταν να μην είναι «καλό ή αρμονικό». Κάνοντας αυτό, αναζητούμε να αισθανθούμε αποδοχή, αγάπη, ενότητα και καλές ευχές γι’ αυτό το άτομο, το γεγονός ή την κατάσταση.

Τότε χρειάζεται να νιώσουμε αγάπη και αποδοχή για τον εαυτό μας όπως είμαστε και να αφήσουμε κάθε ενοχή ή αυτοαπόρριψη σε σχέση μ’ αυτόν ή οποιοδήποτε άλλο λόγο.
Απελευθερώνουμε αυτό το άτομο, την κατάσταση ή το γεγονός – οτιδήποτε μας ενοχλεί – από την ανάγκη μας να είναι έτσι για την εξέλιξή μας. Του δίνουμε την άδεια να αλλάξει.

Ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει αυτές τις μη φωτισμένες μνήμες, τάσεις, φόβους και πεποιθήσεις μέσα στο φως της αγνής θεϊκής συνειδητότητας – που στην πραγματικότητα είναι η αρχική τους κατάσταση.
Αν είναι δυνατόν, μπορούμε να παραμείνουμε για λίγο σε μια κατάσταση κενού ή εσωτερικού φωτός, καθώς επιτρέπουμε στο Θείο να μας καθαρίσει από οτιδήποτε μπορεί να έλκει αυτή την ανεπιθύμητη πραγματικότητα.

100% Ευθύνη;;;

Αυτήν την έννοια της ευθύνης είναι μάλλον δύσκολο για τους περισσότερους από μας να την αφομοιώσουμε. Μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη για τις ανεύθυνες ή ανήθικες πράξεις των άλλων ανθρώπων; Πώς μπορεί να είμαστε εμείς υπεύθυνοι γι’ αυτούς που βιάζουν γυναίκες και παιδιά ή σκοτώνουν αθώους ανθρώπους στο Ιράκ ή την Αφρική ή οπουδήποτε αλλού; Μπορούμε να πάρουμε την ευθύνη για τρομοκρατικές πράξεις σ’ όλο τον κόσμο; Τέτοιες αντιδραστικές σκέψεις είναι φυσιολογικό να έρχονται στο νου όταν μας ζητείται να πιστέψουμε και να εφαρμόσουμε αυτό το επαναστατικό σύστημα.

Πώς μπορούμε να είμαστε υπεύθυνοι για κάτι που «εμείς» δεν έχουμε κάνει και «πιθανά» (ποτέ δεν ξέρουμε μέχρι να βρεθούμε στις ίδιες συνθήκες) να μην κάναμε ποτέ; Πώς μπορούμε να είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτό που κάνουν άλλοι στην άλλη πλευρά του κόσμου, καθώς και για πράξεις που αποφασίστηκαν από ηγέτες που ποτέ δεν ψηφίσαμε, με τους οποίους δεν συμφωνούμε και ακόμη και καταδικάζουμε;

Επίσης, πώς να συμβιβάσουμε αυτήν την αλήθεια με μια άλλη εξίσου προφανή και ισάξια αλήθεια, ότι ο καθένας μας είναι ο αποκλειστικός δημιουργός της πραγματικότητάς του και ότι οι άλλοι δεν δημιουργούν την πραγματικότητά μας, καθώς κι εμείς δεν δημιουργούμε τη δική τους; Αυτές οι αλήθειες μοιάζουν ασυμβίβαστες.

Κι όμως, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν βρει το Ho’oponopono μια αληθινά μεγαλειώδη τεχνική που οδηγεί τελικά στην αγνότητα, την αγάπη και την ελευθερία από την αρνητικότητα. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι στην πραγματικότητα αλλάζει τον εξωτερικό κόσμο.

Ας παίξουμε με ιδέες που μπορεί να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε πώς μπορεί να δουλεύει.

Το Συλλογικό Υποσυνείδητό μας

Έχουμε πολλά κοινά συναισθήματα, πεποιθήσεις και τρόπους λειτουργίας, όπως τέθηκε σαν υπόθεση από τον Καρλ Γιούνγκ στη θεωρία του για το Συλλογικό Υποσυνείδητο. Μοιραζόμαστε πολλούς προγραμματισμούς, φόβους, συναισθήματα και επιθυμίες. Μπορεί απλά όλοι να επηρεαζόμαστε ο ένας από το υποσυνείδητο του άλλου. Σήμερα, πολλά πειράματα δείχνουν ότι μπορούμε να επηρεαστούμε από τα συναισθήματα των άλλων, ακόμη κι αν συνειδητά δεν έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει. Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθινό για ανθρώπους με τους οποίους έχουμε στενό συναισθηματικό δεσμό.

Η Κβαντική Φυσική έχει δείξει ότι ισχύει το ίδιο για τα μόρια που είχαν επαφή σε κάποιο σημείο στην ιστορία τους. Οτιδήποτε συμβαίνει στο ένα επηρεάζει αμέσως το άλλο.

Οι ψυχολόγοι έχουν επίσης επίγνωση του «φαινόμενου των συγκοινωνούντων δοχείων», που διατείνεται ότι οι άνθρωποι είναι σαν δοχεία με νερό που συνδέονται στη βάση τους με ένα σωλήνα. Όταν πιέζουμε το νερό στο ένα δοχείο, θα ανέβει στο άλλο. Είναι γνωστό ότι σε μια συντροφική ή οικογενειακή κατάσταση τα καταπιεσμένα συναισθήματα του ενός ατόμου μεταφέρονται στα άλλα μέλη και συχνά εκφράζονται απ’ αυτά. Οτιδήποτε κι αν κάνουμε, το δικό μας «υδάτινο σύστημα» θα επηρεάσει τους άλλους που συνδέονται μαζί μας μ’ αυτόν τον τρόπο. Επηρεάζουμε τους άλλους με την αόρατη συναισθηματική σύνδεσή μας μαζί τους.

Κοινωνικά παραδείγματα

Επίσης συμμετέχουμε και επηρεαζόμαστε από τα κοινά παραδείγματα της κοινωνίας, στην οποία γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Όταν αποδεχόμαστε και δρούμε σύμφωνα μ’ αυτά τα παραδείγματα, τα μεγεθύνουμε για όλους τους άλλους. Επομένως, επιτρέποντας να περιορίζεται ο εαυτός μας από το σύστημα πεποιθήσεων των άλλων, υποστηρίζουμε αυτό το σύστημα πεποιθήσεων. Αν πιστεύουμε ότι κινδυνεύουμε από εκείνους που διαφέρουν από μας (σε φυλή, θρησκεία, κοινωνική τάξη), τότε συν-δημιουργούμε αυτήν την πραγματικότητα. Αν πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν αρκετά αγαθά για όλους μας, συν-δημιουργούμε αυτήν την πραγματικότητα. Αν πιστεύουμε ότι η ζωή είναι δύσκολη και δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους, συμβάλλουμε σ’ αυτήν την πραγματικότητα.

Το κοινό μας Μορφογενετικό Πεδίο

Η θεωρία του βιολόγου Ρούπερτ Σέλντρεϊκ για το μορφογενετικό πεδίο προσθέτει μια βιολογική διάσταση σ’ αυτό. Ο βιολόγος αυτός πιστεύει ότι το σώμα και ο νους μας παίρνουν τις πληροφορίες τους από μια κοινή δεξαμενή γνώσεων και τάσεων, που υπάρχει σε ένα πεδίο όπου όλοι μας έχουμε πρόσβαση. Όταν κάποιος από μας κάνει μια αλλαγή στον τρόπο ζωής του, στα συναισθήματα, στον τρόπο σκέψης του, αυτό επηρεάζει σε κάποιο βαθμό την κατάσταση του κοινού μας πεδίου και αυτό κάνει το νέο τρόπο σκέψης ή αντίδρασης περισσότερο διαθέσιμο και περισσότερο πιθανό για όλους, όσοι μοιράζονται αυτό το πεδίο. Αυτό ισχύει για όλα τα συναισθήματα, πεποιθήσεις και συμπεριφορές, αρνητικές και θετικές. Όταν παραμένουμε στις παλιές, μη φωτισμένες πεποιθήσεις και συμπεριφορές, αυτό επηρεάζει όλους τους άλλους που μοιράζονται αυτό το πεδίο. Είμαστε συν-υπεύθυνοι γι’ αυτό που συμβαίνει. Από την άλλη, οι θετικές αλλαγές μας επιτρέπουν στους άλλους να κάνουν το ίδιο.

Το ατομικό αιτιατό σώμα μας

Φιλοσοφικά συστήματα μάς διδάσκουν ότι ο καθένας μας έχει ένα ατομικό «αιτιατό σώμα», όπου αποθηκεύονται όλες οι μνήμες, τάσεις, ιδιότητες και ικανότητες της ψυχής του μαζί με όλους τους φόβους του και άλλα συναισθήματα. Όλες οι θετικές και αρνητικές τάσεις μας βρίσκονται εκεί. Κατά τη γέννησή μας, αυτό θα καθορίσει το είδος του φυσικού σώματος που θα έχουμε, όπως και τις συνθήκες της γέννησής μας και τις συναισθηματικές και νοητικές τάσεις μας. Αυτά επηρεάζουν, αλλά δεν καθορίζουν αποκλειστικά, τα σπουδαιότερα γεγονότα της ζωής μας. Έλκουμε την πραγματικότητα που σε μεγάλο βαθμό μορφοποιείται από το περιεχόμενο του αιτιατού μας σώματος. Αυτό, όμως, δεν δημιουργεί ένα συμπαγές πεπρωμένο, επειδή κάθε στιγμή προσθέτουμε και αφαιρούμε ιδιότητες από το αιτιατό πεδίο, όταν αλλάζουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, σκεπτόμαστε, δρούμε και αντιδρούμε.

Όταν εφαρμόζουμε Ho’oponopono και άλλες μεθόδους μεταβολής της αντίληψης και της αντίδρασης, αλλάζουμε το περιεχόμενο του συνειδητού και υποσυνείδητου νου μας καθώς και το αιτιατό μας σώμα. Ζητούμε και επιτρέπουμε σε όλες τις τάσεις του αιτιατού σώματός μας, οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν σ’ αυτό που αντιλαμβανόμαστε και που μας επηρεάζει, να απομακρυνθούν και να διαλυθούν για άλλη μια φορά μέσα στην αγνή συνειδητότητα – η οποία αποτελεί αυτό που τελικά είναι.

Οικουμενική συνειδητότητα

Όλες οι σκέψεις, μνήμες, δράσεις και αντιδράσεις, καθώς και όλα τα φυσικά αντικείμενα και όντα και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους είναι απλά εκδηλώσεις της μίας οικουμενικής συνειδητότητας. Αυτό είναι παρόμοιο με το γεγονός ότι όλες οι εικόνες σε μια κινηματογραφική ταινία ή στην οθόνη της τηλεόρασης είναι προσωρινές εκδηλώσεις του ενός λευκού φωτός που μόνο προσωρινά παίρνει αυτές τις μορφές – του «καλού», του «κακού», του τρυφερού, του μισητού, του ορυκτού, του φυτού, του ζώου, των ανθρώπων και όλων των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα τους.

Το λευκό φως της τηλεόρασης, όταν δεν παίζει τίποτα, είναι το μηδενικό σημείο από το οποίο όλα εμφανίζονται και στο οποίο όλα ξαναδιαλύονται. Στο Ho’oponopono ζητάμε από το Θείο να διαλυθούν όλες οι τάσεις, που μπορεί να συνεισφέρουν σ’ αυτό που βιώνουμε, και να επιστρέψουν στην πραγματική τους φύση, που είναι το λευκό αδιαφοροποίητο φως.

Το κοινό αιτιατό σώμα μας

Παρόμοια με το μορφογενετικό πεδίο, μοιραζόμαστε όλοι ένα κοινό οικουμενικό αιτιατό σώμα. Υπάρχει ένα αιτιατό σώμα για κάθε είδος ζώων και φυτών, ένα αιτιατό σώμα για όλους τους άνδρες, ένα για όλες τις γυναίκες, ένα για όλους τους ανθρώπους και ένα για τον πλανήτη τον ίδιο.

Αυτό το κοινό αιτιατό σώμα συμπεριλαμβάνει όλες τις κοινές τάσεις μας, οι οποίες επηρεάζουν την ανθρωπότητα και τον πλανήτη σαν σύνολο. Έτσι, όταν απελευθερωνόμαστε από το θυμό, το φόβο ή την ενοχή, κάνουμε αυτές τις τάσεις λιγότερο διαθέσιμες στο κοινό αιτιατό σώμα. Τότε η αγάπη, η κατανόηση, η υπευθυνότητα και η γαλήνη γίνονται περισσότερο διαθέσιμες.

Το Ho’oponopono και όλες οι μορφές ενεργειακής ψυχολογίας όπως το EFT, TAT, TFT, BSFF, EMDR, WHEE, η μέθοδος Σεντόνα (Αυτοαποπρογραμματισμού), το Ακούγοντας την Καρδιά, ο διαλογισμός, η προσευχή και πολλές άλλες μέθοδοι μάς επιτρέπουν να αντιλαμβανόμαστε και να αντιδρούμε διαφορετικά. Όταν διαλύονται οι παλιές μνήμες και οι προγραμματισμοί μας, τότε ελαττώνονται επίσης και από όλη την ανθρωπότητα σαν σύνολο.

Πνευματικές διδασκαλίες

Όλες οι θρησκείες διδάσκουν την έννοια της θεϊκής δικαιοσύνης. Ο καθένας παίρνει ακριβώς αυτό που δικαιούται, βασισμένο δίκαια σε ό,τι έχει κάνει στο παρελθόν μέχρι τώρα. Στη Χριστιανοσύνη αυτό εκφράζεται στα λόγια, «Όπως σπείρεις, έτσι θα θερίσεις», «Όπως κρίνετε, έτσι θα κριθείτε». Επίσης, όταν ο Χριστός θεράπευσε τον παράλυτο, του είπε, «Σήκω και περπάτα, οι αμαρτίες σου έχουν συγχωρεθεί», δηλώνοντας ότι ήταν παράλυτος λόγω κάποιων προηγούμενων λαθών του.

Σύμφωνα μ’ αυτές τις πνευματικές διδασκαλίες και το νόμο του κάρμα των ανατολικών θρησκειών, κανείς δεν θα μπορούσε να μας βλάψει, αν οι οικουμενικοί νόμοι της τέλειας δικαιοσύνης δεν του το επέτρεπαν. Επομένως, αν το σύμπαν επιτρέπει σε κάποιον να μας συμπεριφερθεί με αρνητικό τρόπο, το μοναδικό μας συμπέρασμα μπορεί να είναι ότι, παρόλο που αυτό φαίνεται εντελώς άδικο και λάθος, είναι επιτρεπτό και, άρα, πρέπει να υπάρχει κάποια κρυμμένη δικαιοσύνη και ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος «λόγος» μέσα σε μας που το έλκει ή το επιτρέπει.

Το πραγματικό νόημα του Ho’oponopono είναι η διόρθωση ή η επαναφορά στο δίκιο. Απλά συμπεραίνουμε ότι εμείς, σ’ αυτήν ή ίσως (αν το πιστεύουμε) σε κάποια προηγούμενη ζωή, έχουμε κάνει κάτι που συμβάλλει σ’ αυτό που συμβαίνει. Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι αυτό συμβαίνει επειδή χρειάζεται να μάθουμε κάτι. Σ’ αυτήν την περίπτωση, μπορούμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας και την αγάπη μας στον άλλον, ο οποίος μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε και να εξελιχθούμε μέσα απ’ αυτήν την εμπειρία.

Η επόμενη ερώτηση είναι πώς επηρεάζουμε ο ένας τον άλλον και πώς δημιουργείται η ατομική και συλλογική πραγματικότητά μας.

Δημιουργία της πραγματικότητας μέσα από ερμηνεία και προβολή

Δημιουργούμε την υποκειμενική πραγματικότητά μας ανάλογα με τον τρόπο που ερμηνεύουμε συμπεριφορές, καταστάσεις και γεγονότα. Δυστυχώς πολύ συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε αυτό που υπάρχει, αλλά στην πραγματικότητα αντιλαμβανόμαστε αυτό που έχουμε προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι υπάρχει. Το σύστημα πεποιθήσεών μας λειτουργεί σαν φίλτρο, που υποκειμενικά και συλλογικά ερμηνεύει οτιδήποτε γίνεται αντιληπτό με τρόπο που επιβεβαιώνει αυτό που ήδη πιστεύουμε και αγνοεί αυτό που δεν πιστεύουμε.

Για παράδειγμα, αν πιστεύουμε ότι οι άλλοι θα μας απορρίψουν και δεν μας αγαπούν, θα ερμηνεύσουμε τα λόγια ή τις πράξεις τους σαν μια μορφή απόρριψης και σαν έλλειψη αγάπης για μας, ακόμη κι όταν δεν είναι αλήθεια. Όλοι μας έχουμε εκπλαγεί ανακαλύπτοντας ότι οι άνθρωποι έχουν παρερμηνεύσει τις πράξεις μας, πιστεύοντας ότι είχαμε κίνητρα και συναισθήματα που ποτέ δεν είχαμε.

Το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Προβάλλουμε σε ανθρώπους και καταστάσεις κίνητρα και κινδύνους που απλά δεν υπάρχουν. Όταν το κάνουμε, βιώνουμε φόβο, πόνο, πίκρα, δημιουργώντας άχρηστη δυστυχία για τον εαυτό μας και τους άλλους.

Συγκρουόμενα συστήματα πεποιθήσεων και μνήμες

Μπορούμε να διαιρέσουμε τις πεποιθήσεις μας στις ακόλουθες κατηγορίες:

1. Συναισθηματικά Φορτισμένες Εντυπώσεις – Αυτές δεν είναι τόσο πεποιθήσεις όσο «συναισθηματικά φορτισμένες εντυπώσεις» που έχουν εντυπωθεί στο νου μας κατά τη διάρκεια τραυματικών εμπειριών. Ο νους τότε ταυτίζει αυτό το συγκεκριμένο ερέθισμα με μια συναισθηματικά φορτισμένη αίσθηση και όταν το σκεφτόμαστε, νιώθουμε φόβο και άλλα συναισθήματα. Αυτό το είδος «πεποίθησης» έχει μια ισχυρή «συναισθηματική φόρτιση» που δεν βασίζεται σε παρατηρήσεις και γεγονότα, αλλά μάλλον σε μια ή δύο έντονες εμπειρίες, που δεν είναι αντιπροσωπευτικές της πραγματικότητας.

2. Λανθασμένα Παιδικά Συμπεράσματα – Αυτά είναι λανθασμένες πεποιθήσεις για την πραγματικότητα, όπου αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε αδύναμοι, εσφαλμένοι, ανάξιοι της αγάπης και υπαίτιοι για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, όπως ο θυμός, η απουσία, η δυστυχία, η αδιαφορία, το διαζύγιο, η αρρώστια, ακόμη και ο θάνατος των γονιών μας και άλλων. Λανθασμένα ερμηνεύουμε ότι είμαστε ανάξιοι ή ανίκανοι και ότι οι άλλοι θα μας φέρονται πάντοτε με τους τρόπους που βιώσαμε στην παιδική ηλικία.

Αυτές οι δύο πρώτες κατηγορίες συνήθως καταπιέζονται στο υποσυνείδητο (την «σκιά» ή το εσωτερικό παιδί) λόγω του πόνου και της σύγχυσης που προκαλούν. Τις καταπιέζουμε ώστε να μπορέσουμε να συγκεντρωθούμε και να λειτουργήσουμε στην καθημερινότητά μας.

Παρόλο που αυτές οι «πεποιθήσεις» είναι καταπιεσμένες, ώστε να μην αισθανόμαστε τη δυσάρεστη, αρνητικά φορτισμένη συναισθηματική ενέργεια που σχετίζεται μαζί τους, ενεργοποιούνται κάθε φορά που ερχόμαστε σε επαφή ή σκεφτόμαστε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα. Προκαλούν φόβο, συναισθηματική απομάκρυνση και συχνά επιθετική συμπεριφορά. Δημιουργούν, επίσης, ψυχοσωματικές αρρώστιες. Ελέγχουν τις αντιδράσεις μας σε γεγονότα, καταστάσεις και ανθρώπους. Και το σημαντικότερο, έλκουν τις πραγματικότητες που συναντούμε.

Λόγω της καταπίεσης και της επακόλουθης απομόνωσης από το συνειδητό νου μας, αυτά τα δύο πρώτα συστήματα πεποιθήσεων δεν εξελίσσονται μαζί μας. Παραμένουν στην αρχική τους κατάσταση, ανεξάρτητα από την εξελισσόμενη λογική μας, την κρίση μας, τις νέες εμπειρίες και την πνευματική πίστη μας. Δεν προσλαμβάνουν νέα δεδομένα, εκτός κι αν ασχοληθούμε με εσωτερική ψυχολογική ή πνευματική εργασία.

3. Εξελισσόμενο Συνειδητό Σύστημα Πεποιθήσεων – Αυτό είναι το συνειδητό σύστημα πεποιθήσεών μας, το οποίο, καθώς προσλαμβάνει νέα δεδομένα, επαναξιολογεί την αντίληψη της πραγματικότητας, στην προσπάθεια να κάνει τις ρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για την κατανόηση της αλήθειας πίσω από τα φαινόμενα που παρατηρούμε.

Το συνειδητό σύστημα πεποιθήσεων εξελίσσεται σ’ έναν μικρό αριθμό ανθρώπων. Πολλοί έχουν σταματήσει να προσλαμβάνουν νέα δεδομένα κι έτσι παραμένουν στο ίδιο συνειδητό σύστημα πεποιθήσεων για πολλά χρόνια και θα αποχωρήσουν από τη ζωή μ’ αυτό.

Αυτό το σύστημα πεποιθήσεων κατανοεί ότι είμαστε ασφαλείς, σίγουροι, καλοί, άξιοι και ικανοί. Συνειδητοποιεί, επίσης, ότι δεν κινδυνεύουμε από ανθρώπους, ύψη, αυτοκίνητα, έντομα, σκύλους, γάτες, ανελκυστήρες, αεροπλάνα κλπ. Τα γεγονότα το κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι οι φόβοι του είναι αβάσιμοι. Αντιλαμβάνεται ακόμη ότι η αξία μας δεν έχει να κάνει με το τι λένε, σκέφτονται ή κάνουν οι άλλοι.

4. Η Πνευματική Διαισθητική Πίστη μας – Αυτές οι πεποιθήσεις είναι συνήθως βασισμένες στη διαίσθηση ή την πίστη παρά στην απόδειξη. Νιώθουμε ότι αυτό που πιστεύουμε είναι αλήθεια. Εκτός από την επιρροή που ασκούν πάνω μας οι πνευματικές πεποιθήσεις των άλλων, βιώνουμε τις δικές μας εσωτερικές αφυπνίσεις ή αποκαλύψεις, όπου απλά «ξέρουμε» ότι κάτι είναι αληθινό.

Σύμφωνα με το Ho’oponopono αυτή η θεϊκή έμπνευση μπορεί να συμβεί μόνον όταν ο νους είναι καθαρός από τους τρεις προηγούμενους τύπους νοητικού περιεχομένου, που όλοι τους περιορίζονται από τη μνήμη.

Στην πραγματικότητα συχνά βιώνουμε συμπεριφορές, γεγονότα και καταστάσεις μέσα από ταυτόχρονες πεποιθήσεις και από τις τέσσερεις κατηγορίες, που δημιουργούν συγκρουόμενα συναισθήματα και αντιδράσεις σ’ αυτό που συμβαίνει. Μπορεί να νιώθουμε συγχρόνως αγάπη, γαλήνη, πόνο και θυμό, επειδή οι διαφορετικές πεποιθήσεις μας δημιουργούν διαφορετικές εσωτερικές πραγματικότητες.

Επομένως ένας βασικός τρόπος με τον οποίο δημιουργούμε την πραγματικότητά μας είναι ο τρόπος που ερμηνεύουμε οτιδήποτε συμβαίνει στη ζωή μας. Στο ίδιο εξωτερικό ερέθισμα δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να δημιουργούν την ίδια πραγματικότητα.

Δημιουργία της πραγματικότητας μέσα από την έλξη και το καθρέφτισμα

Ο δεύτερος παράγοντας στην εκδήλωση της ατομικής πραγματικότητάς μας είναι ο τρόπος που έλκουμε ή δημιουργούμε τα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας – αυτό που πραγματικά μας συμβαίνει.

Από τις διάφορες θεωρίες εκείνη που διατείνεται ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε οι δημιουργοί της πραγματικότητάς μας φαίνεται να εξηγεί ένα ευρύτερο πιο περιεκτικό μέρος της πραγματικότητας που αντιλαμβανόμαστε. Αυτή η εξήγηση γίνεται ακόμη πιο κατανοητή, όταν απομακρύνουμε την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας ανάμεσα σε μας, σαν ατομικές θεϊκές εκφράσεις, και τη θεότητα την ίδια. Όταν αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας σαν προσωρινή έκφραση της θείας συνειδητότητας ή της θείας ενέργειας στο φυσικό βασίλειο, γίνεται ξεκάθαρο ότι όλοι μαζί ατομικά και συλλογικά συν-δημιουργούμε την ατομική και κοινωνική πραγματικότητά μας.

Είμαστε το ίδιο το θείο ενσαρκωμένο σε προσωρινά σώματα. Δημιουργούμε και διαμορφώνουμε την πραγματικότητά μας. Το κάνουμε με διάφορους τρόπους:

α. Το παρελθόν. Οι προηγούμενες σκέψεις, πράξεις, επιλογές, συναισθήματα και λόγια είναι αιτίες της τωρινής πραγματικότητάς μας. Αυτή η έννοια είναι αποδεκτή από όλες τις θρησκείες και τις πνευματικές φιλοσοφίες. Μπορεί να μην πιστεύουν όλες στη μετενσάρκωση, αλλά όλες πιστεύουν στην αιτία και το αποτέλεσμα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Οι επιλογές μας να φροντίζουμε τον εαυτό μας ή όχι, να επικοινωνούμε ειλικρινά και τίμια ή όχι, να βοηθάμε και να αγαπάμε τους άλλους ή όχι, να απελευθερωθούμε από τους φόβους ή όχι, επηρεάζουν όλες την τωρινή πραγματικότητά μας.

β. Το παρόν. Οι τωρινές μας σκέψεις, πεποιθήσεις, προσδοκίες, φόβοι, ενοχές και άλλα συναισθήματα και συμπεριφορές δημιουργούν την τωρινή πραγματικότητά μας μέσα από «τους νόμους της αντανάκλασης και της έλξης». Οι άλλοι και η ίδια η ζωή αντανακλούν πίσω σε μας το περιεχόμενο του νου και της συμπεριφοράς μας σε όλα τα επίπεδα. Αν απορρίπτουμε τον εαυτό μας, φοβόμαστε ή περιμένουμε την απόρριψη, ή απορρίπτουμε τους άλλους, τότε έλκουμε απόρριψη. Αν σκεφτόμαστε, μιλάμε ή ενεργούμε ανταγωνιστικά ή εγωιστικά, τότε έλκουμε το ίδιο. Βασικά έλκουμε οτιδήποτε φοβόμαστε, αγαπάμε, επιθυμούμε και μισούμε, καθώς και ό,τι περιμένουμε και ό,τι κάνουμε.

Είναι σοφό που η ζωή καθρεφτίζει πίσω σε μας τις δικές μας σκέψεις, συναισθήματα, πεποιθήσεις, ρόλους και συμπεριφορές, προσφέροντας μας την ευκαιρία να κοιτάξουμε μέσα μας και να απελευθερωθούμε απ’ αυτές τις πλευρές του εαυτού μας που έλκουν αυτό που μας δυσαρεστεί. Σε τέτοια περίπτωση, το μάθημά μας είναι να ανακαλύψουμε αυτό που καθρεφτίζεται και να το μεταμορφώσουμε. Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να έλκουμε την τωρινή πραγματικότητά μας. Αυτό είναι βασικό στο Ho’oponopono. Αυτό είναι που χρειάζεται να καθαρίσουμε, για να θεραπεύσουμε αυτό που συν-δημιουργούμε.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η δύναμη και η ευκαιρία για θετική αλλαγή βρίσκονται στο παρόν και πουθενά αλλού. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να αλλάξουμε την αντίληψή μας για το παρελθόν και επομένως την επίδρασή του σε μας στο παρόν. Δεν γνωρίζουμε το μέλλον, αλλά μπορούμε να το διαμορφώσουμε με τις επιλογές μας στην παρούσα στιγμή.

Μερικοί άνθρωποι αποδέχονται αρνητικές πραγματικότητες, πιστεύοντας ότι είναι κάποιο «κάρμα» που πρέπει να υπομείνουν. Δεν υπάρχει κανένα όφελος από τα βάσανα ή την τιμωρία, αν δεν μάθουμε κάτι από την εμπειρία και αν αυτό δεν οδηγήσει σε αλλαγή. Η έννοια ότι πρέπει να υποφέρουμε για τα λάθη του παρελθόντος δεν έχει αξία, αν ο πόνος δεν γίνει ευκαιρία για εξέλιξη.

γ. Οι επιλογές της ψυχής μας. Ο τρίτος παράγοντας που καθορίζει τη φύση των γεγονότων που συμβαίνουν στη ζωή μας είναι οι «επιλογές της ψυχής μας». Εμείς, σαν ψυχές, επιλέγουμε πριν ακόμη από τη γέννησή μας ότι θα θέλαμε ή θα χρειαζόμασταν να μάθουμε κάποια μαθήματα σαν μέρος της διαδικασίας εξέλιξής μας. Αν έχουμε επιλέξει να μάθουμε αυτοπαραδοχή, θα «κάνουμε ένα συμβόλαιο» με τους κοντινούς μας ανθρώπους, για να δοκιμάσουμε την ικανότητά μας να νιώθουμε την αξία μας ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουμε αποδοκιμασία ή απόρριψη. Αν έχουμε αποφασίσει να μάθουμε αγάπη χωρίς όρους ή συγχώρεση, λογικά θα επιλέξουμε να έχουμε επαφή με άτομα που θα μας είναι δύσκολο να αγαπάμε. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα έχουμε την ευκαιρία να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να αγαπήσουμε αυτά τα άτομα. Αν θα θέλαμε να μάθουμε αυτάρκεια, θα στήσουμε στη ζωή μας ένα δράμα, στο οποίο δεν θα είναι εύκολο να βρούμε υποστήριξη από τους άλλους. Αλλά, επίσης, έχουμε την ελεύθερη βούληση να αντισταθούμε στην εκμάθηση αυτών των μαθημάτων.

Όταν περνάμε δύσκολους καιρούς, μπορεί να μην είναι επειδή ήμασταν «κακοί» στο παρελθόν, αλλά επειδή έχουμε επιλέξει να μάθουμε συγκεκριμένα μαθήματα.

Με το Ho’oponopono αποδεσμεύουμε αυτά τα άτομα, με τα οποία έχουμε κάνει αυτά τα «συμβόλαια», από την ανάγκη να συνεχίσουν να παίζουν τους ρόλους τους που μας δοκιμάζουν, επειδή έχουμε μάθει το μάθημα, το οποίο είναι να αναλάβουμε την ευθύνη για την πραγματικότητά μας και να τους αγαπάμε.

Επομένως, εμείς και όλοι οι άλλοι δημιουργούμε την ατομική και συλλογική πραγματικότητά μας μέσα από:

α. Τις προηγούμενες πεποιθήσεις, επιλογές, πράξεις, λόγια και συμπεριφορές.

β. Τις τωρινές πεποιθήσεις, λόγια, προσδοκίες, επιλογές, πράξεις και συμπεριφορές.

γ. Τις αποφάσεις της ψυχής μας να μάθουμε ορισμένα μαθήματα.

δ. Τον τρόπο που το προγραμματισμένο σύστημα πεποιθήσεών μας ερμηνεύει αυτό που συμβαίνει.

Πώς επηρεάζουμε ο ένας τον άλλον;

Η συμπαθητική δόνηση είναι νόμος της φυσικής που αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι αν έχουμε δύο κιθάρες ή δύο πιάνα και χτυπήσουμε μια χορδή στο ένα απ’ αυτά, τότε η χορδή του άλλου, που είναι συντονισμένη στην ίδια συχνότητα με την χορδή που χτυπήσαμε στο πρώτο, θα επηρεαστεί και θα αρχίσει να δονείται. Μια δόνηση της μιας θα επηρεάσει την άλλη μόνον αν είναι συντονισμένη στην ίδια συχνότητα. Αν αυτή είναι συντονισμένη σε άλλη συχνότητα είναι απίθανο να διεγερθεί.

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φανταστούμε ότι επηρεάζουμε ο ένας τον άλλον με συνειδητές και υποσυνείδητες συχνότητες που εκπέμπουμε. Εμείς και οι άλλοι δεν θα επηρεαζόμασταν, αν δεν είχαμε κάτι μέσα μας που διεγείρεται από αυτό που συμβαίνει ή που εκπέμπεται από τον άλλον. Αργότερα θα ερευνήσουμε πιθανές όψεις της ψυχολογίας μας που μπορεί να διεγείρουν όψεις των άλλων και τανάπαλι.

Εμείς δημιουργούμε το ερέθισμα – εκείνοι δημιουργούν την πραγματικότητά τους
Εκείνοι δημιουργούν το ερέθισμα – εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητά μας

Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι είμαστε υπεύθυνοι μόνο για τα συνειδητά και υποσυνείδητα δεδομένα μας στο παρελθόν και το παρόν, αλλά όχι γι’ αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει στον άλλον. Αυτό είναι δική του δημιουργία.

Η μοναδική δύναμή μας έγκειται στο να καθαρίσουμε τον εαυτό μας και να απομακρύνουμε (ή να ζητήσουμε από το θείο να απομακρύνει) εκείνες τις όψεις που έχουν επηρεάσει ή προσελκύσει, μέσω συμπαθητικής δόνησης, αρνητικές πραγματικότητες για τον εαυτό μας και τους άλλους. Το Ho’oponopono είναι η διαδικασία για να σταματήσουμε τις δικές μας χορδές να δονούνται σ’ εκείνες τις συχνότητες, ώστε να σταματήσουμε να προσθέσουμε στην πραγματικότητα των άλλων. Εξαγνίζουμε τη δική μας συμβολή στην πραγματικότητα γύρω μας.

Επηρεαζόμαστε από τους άλλους με τον ίδιο τρόπο. Όταν οι «παλλόμενες χορδές» των άλλων διεγείρουν κινήσεις μέσα σε μας, εκείνοι είναι το ερέθισμα, αλλά είναι το δικό μας πρόγραμμα δόνησης που μας κάνει να επηρεαζόμαστε και να δημιουργούμε τη δική μας ατομική πραγματικότητα.

Κβαντική φυσική – Η κατάληξη του κύματος

Η κβαντική φυσική μάς λέει ότι ένα φωτόνιο ή ένα ηλεκτρόνιο είναι στην πραγματικότητα ένα κύμα πιθανοτήτων μέχρι να υπάρξει ένας παρατηρητής που προκαλεί αυτό το κύμα να «καταλήξει» σε ένα συγκεκριμένο σωματίδιο σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Φαίνεται ότι ο παρατηρητής προκαλεί το κύμα πιθανοτήτων να αφήσει την κατάσταση των πολλών πιθανοτήτων και να γίνει μία πραγματικότητα όπως τη γνωρίζουμε.

Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει ανάμεσα σε μας τους ίδιους και τη ζωή. Η ζωή είναι κύμα πιθανοτήτων, που υπάρχουν όλες μαζί μέσα σε μία ανεκδήλωτη κατάσταση. Σ’ αυτήν την κατάσταση τίποτα δεν είναι ακόμη σχηματισμένο. Όλα είναι πιθανά. Μνήμες και προγράμματα δεν περιορίζουν ακόμη αυτήν τη συνειδητότητα-ενέργεια.

Μόλις η αγνή συνειδητότητα αρχίσει να εκφράζεται μέσα από τον προγραμματισμένο νου μας, περιορίζεται και τείνει να έλκει ό,τι είναι σε συμφωνία με τις μνήμες και τους προγραμματισμούς μας. Οι πεποιθήσεις και τα συναισθήματά μας κάνουν την απεριόριστη άμορφη συνειδητότητα να μετασχηματιστεί σε αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητά μας – με ανθρώπους, πράξεις και γεγονότα, που είναι όλα αντανακλάσεις και ανταποκρίσεις στο εσωτερικό μας περιεχόμενο.

Το Ho’oponopono είναι μια διαδικασία ξεκαθαρίσματος του εσωτερικού περιεχομένου μας, ώστε να πάψουμε να διαστρεβλώνουμε την έκφραση αυτής της αγνής συνειδητότητας στη ζωή μας. Όταν ζητάμε από τους άλλους συγγνώμη, δεν είναι επειδή τους έχουμε βλάψει κάπου ή επειδή κάναμε λάθος. Είναι επειδή αναγνωρίζουμε ότι εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε την πραγματικότητά μας και όχι αυτοί. Επίσης συνειδητοποιούμε ότι κάτι στους δικούς μας προγραμματισμούς τούς έχει φέρει στην επίγνωσή μας και μας έκανε να τους παρατηρήσουμε και ίσως να νιώσουμε κάποια συναισθήματα για ό,τι συμβαίνει ή για ό,τι εκείνοι κάνουν.

Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι είναι η εσωτερική μας πραγματικότητα που κάνει την εξωτερική πραγματικότητα να εκδηλωθεί και να μας επηρεάσει, τότε απαλλασσόμαστε από το συναίσθημα ότι είμαστε τα θύματα ή ότι οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για την πραγματικότητά μας. Αναλαμβάνουμε 100% την ευθύνη για τη δική μας πραγματικότητα. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο μόνος τρόπος να αλλάξουμε αυτήν την πραγματικότητα είναι να απελευθερωθούμε από οτιδήποτε υπάρχει μέσα μας που συνεισφέρει σ’ αυτήν – ακόμη κι αν δεν γνωρίζουμε τι θα μπορούσε να είναι αυτό.

Το εσωτερικό μας περιεχόμενο

Οι πεποιθήσεις, τα συναισθήματα, οι προγραμματισμοί, οι ανάγκες, οι επιθυμίες, οι φόβοι, οι προσκολλήσεις και οι συμπεριφορές μας, όλα αντανακλώνται πίσω σε μας μέσα από τη συμπεριφορά των άλλων και την ίδια τη ζωή. Ακολουθεί ένας κατάλογος κάποιων όψεων του εαυτού μας που μπορεί να αντανακλώνται πίσω σε μας μέσα από τη συμπεριφορά του άλλου ή την κατάσταση.

Σημείωση: Το Ho’oponopono δεν απαιτεί να γνωρίζουμε τι υπάρχει μέσα μας που χρειάζεται να καθαριστεί.

Η παρουσία οποιουδήποτε από τα παρακάτω μπορεί εύκολα να προσελκύσει αντίστοιχες συμπεριφορές και καταστάσεις.

1. Όταν νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα γι’ αυτό που συμβαίνει, το έλκουμε ώστε να μπορούμε να απελευθερωθούμε μέσα μας.

2. Όταν έχουμε συγκεκριμένες περιοριστικές πεποιθήσεις για τους άλλους και γι’ αυτό που συμβαίνει ή όταν αντιλαμβανόμαστε κάποιον ή κάτι σαν κακό, λάθος, άδικο κλπ., το έλκουμε ώστε να μπορούμε να εργαστούμε μαζί του.

3. Η δική μας συμπεριφορά μέχρι τώρα προς αυτόν τον άνθρωπο ή προς άλλους στο παρελθόν αντανακλάται πίσω σε μας στο παρόν, ώστε να μπορούμε να μάθουμε απ’ αυτήν.

4. Οι φόβοι μας έλκουν και δημιουργούν πραγματικότητες. Ιδιαίτερα οι φόβοι μας σχετικά με την αξία, ασφάλεια, ελευθερία, ικανοποίηση ή έλεγχο.

5. Επίσης έλκουμε αυτό που προσδοκούμε από τους άλλους και τη ζωή.

6. Οι αμφιβολίες γι’ αυτό που αξίζουμε περιορίζουν την πραγματικότητά μας σ’ αυτό που πιστεύουμε ότι αξίζουμε.

7. Ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε προς τον εαυτό μας κάνει τους άλλους να μας συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο.

8. Οι ανεπίλυτες παιδικές εμπειρίες τείνουν να επαναλαμβάνονται στη ζωή μας μέχρι να καταφέρουμε να τις θεραπεύσουμε.

9. Οι ρόλοι, με τους οποίους ταυτιζόμαστε για νόημα, αξία και ασφάλεια, μπορούν να προσελκύσουν καταστάσεις ζωής και αντίστοιχες συμπεριφορές από άλλους – ώστε να μπορούμε να απελευθερωθούμε από τις ψευδαισθήσεις και τους περιορισμούς αυτών των ρόλων. Μπορεί να παίζουμε κάποιους από τους ακόλουθους ρόλους: α. το θύμα, β. τον τρομοκράτη, γ. το δάσκαλο, δ. το γονιό, ε. το παιδί, στ. τον έξυπνο, ζ. το σωστό, η. τον αντιδραστικό, θ. το δυνατό – χωρίς ανάγκες, ι. το δίκαιο, ια. τον καλό, ιβ. τον υπεύθυνο, ιγ. τον πρόθυμο, ιδ. τον αδύναμο, ιε. τον πνευματικό, ιστ. το δικαστή, ιζ. τον απόμακρο, ιη. τον ανακριτή, ιθ. κάποιον άλλο ρόλο.

10. Εκείνες οι ανάγκες και οι προσκολλήσεις που περιορίζουν την ηρεμία, ευτυχία, αγάπη ή εξέλιξή μας μπορεί να αντικατοπτρίζονται σε διάφορες καταστάσεις ζωής και συμπεριφορές, ώστε να έχουμε την ευκαιρία να απελευθερωθούμε απ’ αυτές.

11. Η τάση μας να νιώθουμε ενοχή έλκει συμπεριφορές και καταστάσεις που διεγείρουν τους προγραμματισμούς μας, ώστε να μπορέσουμε να απελευθερωθούμε απ’ αυτούς.

12. Φέρνουμε στη ζωή μας οτιδήποτε κρίνουμε, επικρίνουμε, απορρίπτουμε ή για το οποίο έχουμε προκαταλήψεις.

13. Έλκουμε οτιδήποτε μας κάνει να νιώθουμε ζήλια, πόνο, θυμό, πίκρα, αδικία ή οποιοδήποτε άλλο αρνητικό συναίσθημα, ώστε να έχουμε την ευκαιρία να απελευθερωθούμε από τις ψευδαισθήσεις που δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα.

14. Έλκουμε οτιδήποτε δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε στους άλλους ή στον εαυτό μας.

15. Όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, τους φέρνουμε στην πραγματικότητά μας.

16. Οι δικές μας εσωτερικές συγκρούσεις και η αυτοαμφισβήτηση έλκουν συγκεκριμένες συμπεριφορές από τους άλλους που φέρνουν αυτά τα συναισθήματα στην επιφάνεια.

17. Όταν αποτυγχάνουμε να επικοινωνήσουμε καθαρά, σταθερά και χωρίς κριτική ή κατηγορία, δημιουργούμε πραγματικότητες στις οποίες δεν παίρνουμε αυτό που χρειαζόμαστε.

18. Αν έχουμε εθιστεί σε μια πραγματικότητα, έχουμε την τάση να μείνουμε σ’ αυτήν λόγω του φόβου της αλλαγής.

19. Αν φοβόμαστε την ευτυχία, αφθονία, υγεία, αγάπη κλπ., θα εμποδίσουμε τις θετικές πραγματικότητες.

Αυτές και άλλες όψεις του εσωτερικού μας κόσμου μπορούν πολύ εύκολα να είναι παράγοντες της πραγματικότητας που συν-δημιουργούμε.

Πώς μπορεί να συμμετέχουμε στις παγκόσμιες κρίσεις;

Οι περισσότεροι από μας είμαστε δυστυχισμένοι με τον τρόπο που ο κόσμος είναι και έχει την τάση να είναι προβληματικός, λόγω του χειρισμού κάποιων θεμάτων από τους δικούς μας ή από άλλους ηγέτες, όπως της υπερθέρμανσης του πλανήτη, της Μέσης Ανατολής, της τρομοκρατίας, της Αφρικής, της οικονομίας κλπ. Όταν αισθανόμαστε απόρριψη ή μίσος για οτιδήποτε βρίσκεται μέσα στην πραγματικότητά μας, τελικά το ενεργοποιούμε και το αυξάνουμε. Τελικά ενδυναμώνουμε οτιδήποτε μισούμε, οτιδήποτε επιτρέπουμε να μας ενοχλεί με κάποιον τρόπο.

Πώς συμβάλλουμε σ’ αυτές τις εθνικές και παγκόσμιες πραγματικότητες;

1. Πρώτα απ’ όλα, οι ηγέτες μας είναι απλά μια εκδήλωση της ομαδικής συνειδητότητάς μας. Όταν αλλάζει η συνειδητότητά μας, οι ηγέτες μας αλλάζουν. Χρειάζεται να κοιτάξουμε μέσα μας για να κατανοήσουμε γιατί έχουμε αυτούς τους ηγέτες και πώς τους ενδυναμώνουμε.

2. Ένας άλλος τρόπος που συμμετέχουμε είναι με την εξάρτησή μας από την άνεση και τα υλικά αγαθά. Όλα αυτά απαιτούν καύσιμα, θερμότητα και εξαντλούν τις φυσικές πηγές της γης. Έχοντας συνηθίσει σ’ αυτές τις ανέσεις, δίνουμε πολλά χρήματα και επομένως ισχύ σ’ αυτούς που τα παράγουν και αυτοί στη συνέχεια έχουν την ικανότητα να ελέγχουν τις κυβερνήσεις. Δίνουμε τη δύναμή μας (μέσω χρημάτων) στους επιχειρηματίες που ελέγχουν τους πολιτικούς, οι οποίοι παίρνουν τις αποφάσεις. Ο τρόπος ζωής μας είναι άμεσα υπεύθυνος για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την πολιτική που σχετίζεται με την ανάγκη για καύσιμα.

3. Η προσωπική μας ταύτιση με μια μικρή ομάδα ανθρώπων, με τους οποίους νιώθουμε άνετα και η αποξένωσή μας από ανθρώπους από άλλες θρησκείες, φυλές ή εθνικότητες, αντανακλάται σε καταστάσεις όπως το Κόσοβο, η Ιρλανδία, η Μέση Ανατολή, η Αφρική και αλλού στον κόσμο, όπου άνθρωποι από διαφορετικές ομάδες πολεμούν μεταξύ τους. Αυτό είναι αντανάκλαση του γεγονότος ότι δεν αισθανόμαστε την ίδια ενότητα με όλες τις θρησκείες, φυλές και εθνικότητες ή ακόμη και κοινωνικές τάξεις.

4. Η άδικη και μεροληπτική κακή χρήση εξουσίας στον κόσμο απλά αντανακλά τη δική μας κακή χρήση εξουσίας σαν γονείς, σύζυγοι, εργοδότες κλπ. Λίγοι άνθρωποι έχουν μάθει να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους με απόλυτα δίκαιο και αμερόληπτο τρόπο. Οι κυβερνήσεις μας απλά κάνουν το ίδιο. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από αντανακλάσεις της δικής μας κατάστασης εξέλιξης.

5. Δεν μπορούμε ποτέ να ξέρουμε τι θα κάναμε αν ήμασταν στη θέση του άλλου. Αν μια ξένη δύναμη εισέβαλε και κατελάμβανε τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη, θα ήμασταν ειρηνιστές ή τρομοκράτες μέχρι να φύγει; Οι πρώτοι Αμερικάνοι που πολεμούσαν και σκότωναν τους Βρετανούς, ήταν τρομοκράτες ή μαχητές της ελευθερίας; Από την άλλη, αν ήμασταν υπεύθυνοι για μια ολόκληρη χώρα και κάποιος βομβάρδιζε και σκότωνε το λαό μας, θα μπορούσαμε να μην κάνουμε τίποτα γι’ αυτό;

Πολύ συχνά οι πράξεις και από τις δύο πλευρές αυτών των συγκρούσεων είναι ακραίες, άδικες και σκοτεινές – αλλά είναι η ακριβής αντανάκλαση της συνειδητότητάς μας. Είναι εύκολο να κριτικάρουμε τους άλλους, όταν δεν βιώνουμε την κατάστασή τους. Αυτή η κριτική το μόνο που κάνει είναι να αυξάνει αυτό που συμβαίνει.

6. Όλα τα προβλήματά μας ξεκινούν από την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητάς μας από τους άλλους, η οποία οδηγεί στο φόβο, τους μηχανισμούς αυτοπροστασίας, την αποξένωση, την αδιαφορία για το πώς είναι οι άλλοι. Εγκλωβιζόμαστε σε μια ζωή αυτοεξυπηρέτησης με έλλειψη βασικής εμπιστοσύνης για όσους δεν γνωρίζουμε ή για όσους δεν είναι σαν εμάς. Αυτό από μόνο του είναι ψευδαίσθηση που έλκει μια μεγάλη ποικιλία ατομικών και κοινωνικών πραγματικοτήτων. Οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες προσθέτουν σ’ αυτούς του φόβους και στην έλλειψη εμπιστοσύνης ενισχύοντας την ιδέα ότι μόνο εμείς έχουμε την αλήθεια και ότι οι άλλοι είναι κακοί και θέλουν να μας βλάψουν. Όταν λειτουργούμε με τέτοια παραδείγματα, συμμετέχουμε στην κοινωνική και παγκόσμια κατάσταση όπως είναι.

Αυτές οι παγκόσμιες καταστάσεις είναι απλά αντανακλάσεις των δικών μας νοητικών τάσεων, τις οποίες χρειάζεται να εξαγνίσουμε και να εξελίξουμε με Ho’oponopono και άλλες μεθόδους.

Είμαστε όλοι σε διαδικασία εξέλιξης

Σαν ψυχές στη διαδικασία του να γίνουμε πιο ώριμοι και φωτισμένοι συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, έλκουμε προς τον εαυτό μας καταστάσεις που μας προσφέρουν την ευκαιρία να μάθουμε τα επόμενα μαθήματα που χρειαζόμαστε στην εξελικτική πορεία μας. Φυσικά, έχουμε ελεύθερη βούληση να μάθουμε από αυτές τις καταστάσεις ή όχι. Έχουμε την επιλογή να κρατηθούμε στον πόνο, το φόβο, την ενοχή και το θυμό, ή να απελευθερωθούμε απ’ όλα αυτά, καθώς αναβαθμίζουμε την αντίληψή μας για την πραγματικότητα και προχωρούμε προς τη συγχώρεση, την αυτοπαραδοχή, την αγάπη και την ειρήνη.

Μερικές από τις καταστάσεις που έλκουμε έχουν σκοπό να μάθουμε αυτά τα μαθήματα. Μπορεί να μην έχουμε κάνει κάτι στο παρελθόν που εξασφάλισε αυτό που συμβαίνει. Μπορεί, σαν ψυχές, να έχουμε επιλέξει να συμβεί αυτό, επειδή μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να απελευθερωθούμε από το φόβο και από τις παλιές δυσλειτουργικές πεποιθήσεις και να προχωρήσουμε μπροστά.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις είμαστε υπεύθυνοι όχι επειδή έχουμε βλάψει κάποιον, αλλά επειδή το έχουμε επιλέξει σαν μια διαδικασία εξέλιξης. Σε τέτοια περίπτωση μπορούμε να ζητήσουμε συγχώρεση ή απλά «να ελευθερώσουμε τον άλλον ή την κατάσταση ζωής» από την ανάγκη μας να είναι έτσι, επειδή έχουμε πια μάθει το μάθημα ότι είμαστε υπεύθυνοι και μπορούμε να αγαπάμε οποιονδήποτε ή οτιδήποτε κι αν είναι. Έχοντας μάθει την αγάπη, δεν χρειαζόμαστε πια το μάθημα.

Είμαστε όλοι Μία Πνευματική Συνειδητότητα

Οι περισσότερες θρησκείες διδάσκουν ότι τελικά είμαστε όλοι ένα με το Θείο και ότι μέσα στο Θείο είμαστε ένα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Χριστού λέει, «Είμαι μέσα σας και είστε μέσα μου και είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας είναι μέσα σε μένα». Οι ανατολικές θρησκείες δίνουν ακόμη μεγαλύτερη έμφαση ξεκαθαρίζοντας ότι στην πραγματικότητα είμαστε όλοι εκφράσεις της μίας θεϊκής συνειδητότητας. Είμαστε μία συνειδητότητα, που μοιάζει να έχει διαχωριστεί σε πολλές, όπως το φως του προβολέα φαίνεται πάνω στην οθόνη του κινηματογράφου να διασπάται σε πολλά διαφορετικά όντα και τις αλληλεπιδράσεις τους. Είμαστε όλοι προβολές της μίας θεϊκής συνειδητότητας, η οποία τελικά αλληλεπιδρά με τον εαυτό της μέσα από τις πράξεις μας.

Εντούτοις, έχουμε την ελεύθερη βούληση και δύναμη να εμποδίσουμε την αγνότητα αυτής της έκφρασης και είμαστε στη διαδικασία εξαγνισμού και εξέλιξης της ικανότητάς μας να εκφράσουμε την αληθινή πνευματική μας φύση. Όλοι μαζί εξελισσόμαστε και η επιτυχία του καθενός στη διαδικασία ωφελεί όλους μας. Ταυτόχρονα η άρνηση του καθενός επηρεάζει όλους μας.

Το Ho’oponopono είναι μια διαδικασία, στην οποία αναγνωρίζουμε ότι δεν είμαστε ακόμη φωτισμένοι και ακόμη έλκουμε πραγματικότητες βασισμένες στην άγνοια, τις μνήμες και τους προγραμματισμούς. Γνωρίζοντας το, ζητάμε συγχώρεση από τα φαινόμενα που έλκουμε και ξαναεγκαθιστούμε την κατάσταση της αγάπης, η οποία βασίζεται στην αλήθεια ότι είμαστε όλοι ένα. Μετά ευχαριστούμε το Θείο που απομακρύνει από μας οτιδήποτε μπορεί να υπάρχει εκτός από την αγάπη.

Συμπέρασμα

Το Ho’oponopono είναι μια διαδικασία στην οποία αντιλαμβανόμαστε ότι:

Έλκουμε οτιδήποτε υπάρχει μέσα στην πραγματικότητά μας για κάποιον λόγο – δεν είναι τυχαίο.
Είμαστε συν-δημιουργοί όλων όσα συμβαίνουν ατομικά και κοινωνικά.
Καθετί είναι όπως θα έπρεπε να είναι αυτή τη στιγμή – σαν ερέθισμα να το διορθώσουμε μέσα στον εαυτό μας.
Μπορούμε να διορθώσουμε τον εαυτό μας και, κάνοντας το, να επηρεάσουμε τους άλλους και το σύνολο.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τι διορθώνουμε μέσα μας. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τι υπάρχει μέσα μας που συνηχεί με αυτό που τραβά την προσοχή μας.
Τα αίτια της πραγματικότητάς μας είναι είτε στο υποσυνείδητο όπως μνήμες, προγραμματισμοί, είτε μαθήματα που έχουμε επιλέξει να μάθουμε.
Η λύση είναι η απομάκρυνση των εσωτερικών αιτίων για μας και για τους άλλους.
Όταν ελευθερώνουμε τον εαυτό μας από κάθε όψη που συμμετέχει σ’ αυτό που συμβαίνει, τότε αυτό που συμβαίνει λειτουργεί λιγότερο εξαιτίας μας και περισσότερο εξαιτίας των μαθημάτων των άλλων.
Η απελευθέρωση από μνήμες και προγραμματισμούς επιτρέπει στην έμπνευση και τη φώτιση να έρθουν.
Η λύση είναι αγάπη για τους άλλους και τον εαυτό μας.
Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής – ο δρόμος προς τη φώτιση.
************

Μια πιθανή διατύπωση για το Ho’oponopono μπορεί να είναι:

Αγαπητέ/ή ____________ (άνθρωπος, κατάσταση, συμπεριφορά, ζώο, κοινωνία, ομάδα κλπ.)

Συνειδητοποιώ ότι είμαι συν-δημιουργός αυτής της κοινής πραγματικότητας.

Ζητώ συγχώρεση για οτιδήποτε μέσα μου μπορεί να συμβάλει σ’ αυτήν την κατάσταση.

Σ’ αγαπώ.

Αγαπώ τον εαυτό μου.

Σε απελευθερώνω από την ανάγκη μου να είσαι έτσι για τη δική μου εξέλιξη.

Ευχαριστώ το Θεό που απομακρύνει από μένα ότι μπορεί να συμβάλει σ’ αυτήν την πραγματικότητα.

Δεξιότητα 2

Αποκαλύπτουμε τον ενδιαφερόμενο στον εαυτό του

Reveals the client to themselves

Ερωτήσεις για να αποκαλύψουμε τον ενδιαφερόμενο στον εαυτό του

1. Σε σχέση με ποια θέματα σκέφτεσαι θετικά;

2. Σε σχέση με ποια θέματα σκέφτεσαι αρνητικά;

3. Τι είναι αυτά που είναι εύκολα για σένα;

4. Τι είναι αυτά που είναι δύσκολα για σένα;

5. Ποιες είναι οι επιθυμίες που δυσκολεύεσαι να εκφράσεις ή να δεχτείς;

6. Ποιες είναι οι καταστάσεις στις οποίες συχνά και επανειλημμένα βρίσκεις τον εαυτό σου;

• Στις επαγγελματικές σχέσεις
• Στις προσωπικές σχέσεις
• Στα οικονομικά
• Στην υγεία

7. Ποιες είναι οι ικανότητές σου και ποια τα κρυφά σου ταλέντα;

8. Ποιες είναι οι πηγές της ενέργειάς σου; Από ποιες καταστάσεις και κίνητρα ενεργοποιείσαι;
   • Αδρεναλίνη, κίνδυνος, ρίσκο
   • Να κερδίζεις
   • Η ανάγκη να έχεις δίκιο
   • Ελπίδα, χαρά, αρμονία
   • Να έχεις εκκρεμότητες, προβλήματα, άγχος
   • Θυμός, μίσος, ζήλια ή άλλα αρνητικά συναισθήματα
   • Η προσφορά στους άλλους
   • Να είσαι ερωτευμένος(η)
   • Να είσαι το θύμα
   • Χρήματα
   • Αναγνώριση
   • Η πρόκληση, η μάχη
   • Η απόρριψη
   • Να σε θεωρούν οι άλλοι καλό(η)
   • Άλλα……..

9. Πως θα περιέγραφες την προσωπικότητά σου; Ποιες είναι μερικές όψεις της;

10. Ποια είναι μερικά από τα προσωπικά σου απωθημένα, δηλαδή αυτά που κρατάς μέσα σου;

11. Ποια είναι μερικά από τα όνειρά σου που θα ήθελες να πραγματοποιήσεις;

12. Σε ποιες πλευρές της ζωής σου τείνεις να μην είσαι τόσο υπεύθυνος(η); (εργασία, σπίτι, με τον σύντροφο, με τους γονείς, με τα παιδιά, στο θέμα του χρόνου)

13. Ποιοι είναι οι στόχοι σου; Ποια είναι τα οράματά σου;

14. Ποιες είναι οι σημαντικότερες αξίες σου;

15. Με ποιον τρόπο πιστεύεις ότι έχει επιδράσει η ανατροφή σου
    • Στους περιορισμούς σου;
    • Στους φόβους σου;
    • Στις προκαταλήψεις σου;
    • Στα εμπόδιά σου;
    • Στην επιτυχία των στόχων σου και των επιθυμιών σου;
    • Στις ιδιαίτερες ικανότητές σου;

16. Ποιες είναι οι ικανότητες που δεν έχεις φανερώσει ή πραγματοποιήσει ακόμα στη ζωή σου;

Οι επτά πνευματικοί νόμοι της επιτυχίας

του Deepak Chopra

1ος. Νόμος της καθαρής δυνατότητας

1. Έρχομαι σε επαφή με το πεδίο της καθαρής δυνατότητας, εξασφαλίζοντας κάθε μέρα το χρόνο για να μένω σιωπηλός και απλά να υπάρχω. Κάθομαι μόνος σε σιωπηλό διαλογισμό τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα για τριάντα περίπου λεπτά το πρωί και το βράδυ.

2. Βρίσκω το χρόνο κάθε μέρα για να επικοινωνώ με τη φύση και να παρακολουθώ σιωπηλά τη διάνοια του θεού μέσα σε κάθε ζωντανό ον. Κάθομαι αμίλητος και παρακολουθώ ένα ηλιοβασίλεμα, ακούω τον ήχο της θάλασσας ή ενός ρυακιού ή απλά μυρίζω ένα λουλούδι. Μέσα στην έκσταση της σιωπής και με την επικοινωνία μου με τη φύση απολαμβάνω τον παλμό της ζωής που ρέει αιώνια, το πεδίο της καθαρής δυνατότητας και της απεριόριστης δημιουργικότητας.

3. Δεν κρίνω τίποτα. Αρχίζω την ημέρα μου με τη φράση «Σήμερα δεν θα κρίνω τίποτα απ’ όσα θα μου συμβούν» και όλη την ημέρα υπενθυμίζω στον εαυτό μου να μην κρίνει.

2ος. Νόμος της προσφοράς

1. Όπου πηγαίνω και όποιον συναντώ του προσφέρω ένα δώρο. Μπορεί να είναι ένας καλός λόγος, ένα λουλούδι ή μια προσευχή.

2. Σήμερα δέχομαι με ευγνωμοσύνη όλα τα δώρα που η ζωή έχει να μου προσφέρει: το φως του ήλιου και το κελάηδημα των πουλιών, τις ανοιξιάτικες βροχές ή το πρώτο χιόνι του χειμώνα. Είμαι ανοιχτός στις προσφορές άλλων από ένα υλικό δώρο μέχρι μια ευχή.

3. Η συνείδηση γνωρίζει τέλεια πώς να εκπληρώνει κάθε ανάγκη μας, όπως για χαρά, γέλιο, γαλήνη, αρμονία και γνώση. Αν αναζητάμε πρώτα απ’ όλα αυτά τα πράγματα για μας και για τους άλλους, όλα τα υπόλοιπα έρχονται από μόνα τους και ανέλπιστα γρήγορα. Αποφασίζω να διατηρώ την κυκλοφορία του πλούτου στη ζωή μου, παίρνοντας και δίνοντας τα πιο πολύτιμα δώρα: τα αγαθά της τρυφερότητας, της φροντίδας, της εκτίμησης και της αγάπης. Κάθε φορά που συναντώ κάποιον, του εύχομαι σιωπηλά κάθε ευτυχία, χαρά και ευημερία στη ζωή.

3ος. Νόμος της αίτιας και του αποτελέσματος

1. Σήμερα παρατηρώ τις επιλογές που κάνω κάθε στιγμή. Απλώς και μόνο με την παρατήρησή τους, τις φέρνω στη συνειδητή μου αντίληψη. Ξέρω πως ο καλύτερος τρόπος να είμαι έτοιμος για οποιαδήποτε στιγμή του μέλλοντος, είναι να έχω πλήρη συνείδηση του παρόντος.

2. Όποτε κάνω μια επιλογή αναρωτιέμαι δύο πράγματα: «Ποιες είναι οι συνέπειες της επιλογής μου;» και «Θα φέρει αυτή η επιλογή την ολοκλήρωση και την ευτυχία σε μένα και σ’ όσους άλλους επηρεάζει;»

3. Στη συνέχεια ζητάω από την καρδιά μου να με καθοδηγήσει μ’ ένα μήνυμα άνεσης ή δυσφορίας. Αν αισθανθώ άνεση, τότε ακολουθώ την επιλογή μου άφοβα. Αν νιώσω δυσφορία, τότε σταματάω και προσπαθώ να δω με την εσώτερη όρασή μου τις συνέπειες της επιλογής μου.

4ος. Νόμος της ελάχιστης προσπάθειας

1. Εφαρμόζω την αποδοχή. Σήμερα αποδέχομαι του ανθρώπους, τις καταστάσεις, τις περιστάσεις και τα γεγονότα όπως ακριβώς έρχονται. Γνωρίζω πως κάθε στιγμή είναι έτσι όπως ακριβώς πρέπει να είναι, επειδή όλο το σύμπαν είναι όπως ακριβώς πρέπει να είναι. Δεν αντιμάχομαι ολόκληρο το σύμπαν αντιπαλεύοντας κάθε στιγμή. Αποδέχομαι τα γεγονότα όπως έχουν και όχι όπως θα ήθελα να είναι.

2. Έχοντας αποδεχτεί τα πράγματα όπως έχουν, αναλαμβάνω την ευθύνη για την κατάστασή μου και για όλα τα γεγονότα τα οποία θεωρώ ως προβλήματα. Γνωρίζω ότι ανάληψη της ευθύνης σημαίνει πως δεν κατηγορώ κανέναν και τίποτα για την παρούσα κατάστασή μου – συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου. Γνωρίζω επίσης πως κάθε πρόβλημα είναι μια μεταμφιεσμένη μοναδική ευκαιρία και η εγρήγορση απέναντι σ’ αυτές τις ευκαιρίες μου επιτρέπει να αδράζω την στιγμή και να τη μετατρέπω σ’ ένα πολύ μεγαλύτερο όφελος για την εξέλιξή μου.

3. Απαλλάσσομαι από την ανάγκη να υπερασπίζομαι τις απόψεις μου. Δεν νιώθω την ανάγκη να πείσω τους άλλους να αποδεχτούν τις ιδέες μου. Μένω ανοικτός σ’ όλες τις απόψεις και δεν παραμένω άκαμπτα προσκολλημένος σε καμιά τους.

5ος. Νόμος της πρόθεσης και της επιθυμίας

1. Κάνω έναν κατάλογο όλων των επιθυμιών μου και τον έχω κάθε μέρα μαζί μου όπου κι αν βρεθώ. Τον διαβάζω πριν περάσω στη σιωπή και το διαλογισμό, πριν πέσω για ύπνο και μόλις ξυπνήσω το πρωί.

2. Απελευθερώνω αυτόν το κατάλογο των επιθυμιών μου και τον παραδίδω στη μήτρα της δημιουργίας, πιστεύοντας πως, όταν τα πράγματα δείχνουν να μην έρχονται όπως τα θέλω, υπάρχει κάποιος λόγος και πως το σύμπαν έχει για μένα πολύ μεγαλύτερα σχέδια απ’ ό,τι έχω φανταστεί.

3. Εξασκώ πάντα την αντίληψη του παρόντος σ’ όλες μου τις ενέργειες. Δεν επιτρέπω στα όποια εμπόδια συναντάω, να καταστρέφουν την ποιότητα της προσοχής μου στην παρούσα στιγμή. Αποδέχομαι το παρόν όπως είναι και υλοποιώ το μέλλον μέσα από τις πιο βαθιές και ειλικρινείς προθέσεις και επιθυμίες μου. (Δίνω δύναμη σε ό,τι προσέχω.)

6ος. Νόμος της απόσπασης

1. Σήμερα αφιερώνομαι στην αποστασιοποίηση. Επιτρέπω στον εαυτό μου και τους γύρω μου την ελευθερία να είναι αυτό που είναι. Δεν επιβάλλω τις δικές μου ιδέες σχετικά με το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα. Δεν δίνω πιεστικές λύσεις στα προβλήματα, δημιουργώντας έτσι νέους περιορισμούς. Συμμετέχω στο καθετί με αποστασιοποιημένο ενδιαφέρον.

2. Σήμερα θεωρώ την αβεβαιότητα σαν ένα ουσιαστικό συστατικό των βιωμάτων μου. Με τη βοήθεια της πρόθεσης μου να αποδεχτώ την αβεβαιότητα, οι λύσεις εμφανίζονται αυτόματα μέσα από το πρόβλημα, τη σύγχυση, την αταξία και το χάος. Όσο πιο αβέβαια φαίνονται τα πράγματα, τόσο πιο ασφαλής αισθάνομαι, μιας και η αβεβαιότητα είναι το μονοπάτι μου προς την ελευθερία. Μέσα απ’ τη σοφία της αβεβαιότητας, ανακαλύπτω την ασφάλειά μου.

3. Μπαίνω στο πεδίο των απεριόριστων πιθανοτήτων και περιμένω όλα τα συναρπαστικά πράγματα που μπορεί να συμβούν, όταν παραμένω ανοιχτός σ’ ένα φάσμα άπειρων επιλογών. Μπαίνοντας στο πεδίο όλων των πιθανοτήτων απολαμβάνω την περιπέτεια, τη μαγεία, τη διασκέδαση και το μυστήριο της ζωής.

7ος. Νόμος του ντάρμα ή του σκοπού της ζωής

1. Σήμερα θρέφω με αγάπη το έμβρυο του θεού που κρύβω στην ψυχή μου. Αφιερώνω την προσοχή μου στο πνεύμα που ζωοποιεί το σώμα και τον νου μου. Επικεντρώνω την προσοχή μου στη βαθιά σιγή μέσα στη καρδιά μου. Μεταφέρω τη συνείδηση της άχρονης, αιώνιας ύπαρξης στο μέσο της εμπειρίας του χρόνου.

2. Κάνω έναν κατάλογο των ξεχωριστών μου χαρισμάτων. Στη συνέχεια καταγράφω όλα όσα μου αρέσει να κάνω, εκφράζοντας παράλληλα τα μοναδικά μου χαρίσματα. Όταν εκφράζω αυτά τα χαρίσματα και τα θέτω στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, χάνω την αντίληψη του χρόνου και δημιουργώ την αφθονία στη ζωή μου και στις ζωές των άλλων.

3. Αναρωτιέμαι καθημερινά: «Πώς μπορώ να υπηρετήσω;» ή «Πώς μπορώ να βοηθήσω;» Οι απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα, μου επιτρέπουν να βοηθάω και να εξυπηρετώ τους συνανθρώπους μου με αγάπη.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ “ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ”

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΜΑΘΗΜΑ νο. 1 ΕΙΡΗΝΗ  

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΑΣΚΗΣΗ νο. 1 ΕΙΡΗΝΗ  

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΜΑΘΗΜΑ νο. 2 ΠΙΣΤΗ  

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΑΣΚΗΣΗ νο. 1 ΠΙΣΤΗ  

========

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΜΑΘΗΜΑ νο. 3 ΑΓΑΠΗ 

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΑΣΚΗΣΗ νο. 3 ΑΓΑΠΗ 

========

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΜΑΘΗΜΑ νο. 4 ΑΛΗΘΕΙΑ

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΑΣΚΗΣΗ νο. 4 ΑΛΗΘΕΙΑ

========

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΜΑΘΗΜΑ νο. 5 ΦΙΛΟΤΙΜΟ

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΑΣΚΗΣΗ νο. 5 ΑΛΗΘΕΙΑ

======

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΜΑΘΗΜΑ νο. 6 ΕΥΤΥΧΙΑ

ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ ΑΣΚΗΣΗ νο. 6 ΕΥΤΥΧΙΑ

======

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ ΝΟ 60 (ΠΑΛΙΟ)

Θα προχωρήσουμε τώρα στο 15 για να ολοκληρώσουμε. Σεβόμαστε τα πολιτιστικά ή άλλα εμπόδια ή περιορισμούς του ενδιαφερόμενου. Σεβόμαστε τα μπλοκαρίσματα, το σύστημα πεποιθήσεων, τους περιορισμούς του ενδιαφερομένου. Αυτοί οι περιορισμοί μπορεί να είναι θρησκευτικοί, πολιτιστικοί, συναισθηματικοί, οικογενειακοί, πράγματα που έχει μάθει που δεν τον βοηθάνε αυτή τη στιγμή να προχωρήσει προς το στόχο του. Μπορεί για εμάς να φαίνονται χαζά, ασήμαντα, εύκολο να το περάσει κανείς, εύκολο να το πετάξει κανείς αλλά πρέπει να σεβόμαστε ότι δεν είναι τόσο απλό για αυτόν. Έχει προγραμματιστεί με κάποιο τρόπο από την κουλτούρα του, από την θρησκεία του, από τα παιδικά του βιώματα να έχει διάφορα μπλοκαρίσματα, διάφορα ταμπού, διάφορους φόβους ή προσκολλήσεις που εμείς χρειάζεται να σεβόμαστε. Τώρα χρειάζεται να βρούμε εδώ την ισορροπία μεταξύ του σέβομαι και παθητικά αφήνω γιατί μέρος της εξέλιξης του ανθρώπου αυτού είναι η σταδιακή απελευθέρωση από αυτούς τους περιορισμούς. Μπορεί όμως συνειδητά να μας πει εγώ όμως δεν θέλω να απελευθερωθώ από αυτό. Και εμείς χρειάζεται όμως να σεβόμαστε αυτή την επιθυμία του. Πρέπει να διακρίνουμε όμως στο νου μας τη διαφορά μεταξύ αντίδρασης και προγραμματισμού, με την έννοια ότι μπορεί αυτό που έρχεται σε αντίσταση προς αυτό που θέλουμε να κάνουμε να είναι ένας βαθύς προγραμματισμός που έχει δεχτεί από τα παιδικά του χρόνια και αν είναι δύσκολο να τον ξεπεράσει αλλά μπορεί από την άλλη πλευρά να είναι και μια μορφή αντίστασης προς το να προχωρήσουμε. Αν είναι αντίσταση τότε με την άδεια του κάνουμε EFT, κάνουμε μέθοδο σεντόνα και άλλες τεχνικές για την απελευθέρωση από την αντίσταση ή την ψυχολογική αντιστροφή. Αν είναι βαθιοί προγραμματισμοί από την οικογένεια ή την θρησκεία του θα πρέπει να έχουμε την άδεια του να δούμε κατά πόσο επιθυμεί αυτή την στιγμή να απελευθερωθεί από αυτούς τους περιορισμούς. Ο άλλο θα οδηγήσει την διαδικασία, εμείς απλώς θα παίξουμε με τα όρια πάντα με μια απόλυτη αποδοχή και αγάπη για τον άλλο. Τώρα για να μπορούμε να κάνουμε αυτό χρειάζεται να συμφιλιωθούμε με δικούς μας περιορισμούς, αν εμείς απορρίπτουμε τον εαυτό μας για τους περιορισμούς ή για τις αδυναμίες που έχουμε πολύ πιθανό να απορρίψουμε και τον άλλον. Άνθρωποι που απορρίπτουν την αδυναμία στον εαυτό τους πολλές φορές απορρίπτουν την αδυναμία στο άλλον. Τότε σημαίνει για να μπορώ να εφαρμόσω την δέκατη πέμπτη δεξιότητα θα πρέπει να έχω συμφιλιωθεί με δικά μου όρια και αδυναμίες.

Κοιτάξτε το ερωτηματολόγιο επάνω στην τελευταία δεξιότητα, είναι στην σελίδα 241:

“Να σεβόμαστε και να εργαστούμε με τους προσωπικούς και εθνικούς περιορισμούς του ενδιαφερόμενου. Παρόλο που θέλουμε να βοηθήσουμε τον ενδιαφερόμενο να υπερβεί τους περιορισμούς του χρειάζεται επίσης να σεβόμαστε την ανθρώπινη του φύση και τους περιορισμούς του. Φέρε στο νου σου τους ανθρώπους με τα οποίους εργάζεσαι και τα θέματα τους και απάντησε στις ακόλουθες ερωτήσεις για τον καθένα ξεχωριστά. Παρατηρείς στον ενδιαφερόμενο περιορισμούς ή δυσκολίες στα ακόλουθα: στην εικόνα που έχει για τον εαυτό του, για τα χρήματα”

Πόσοι από εσάς εργάζεστε με ανθρώπους που έχουν περιοριστικές αντιλήψεις για το χρήμα; Σηκώστε το χέρι σας. Πόσοι από εσάς έχετε περιοριστικές αντιλήψεις για το χρήμα; Για την εργασία; Ας γυρίσουμε λίγο. Ποιες είναι μερικές περιοριστικές αντιλήψεις για τον εαυτό μας; Δεν αξίζω, δεν μπορώ να έχω αφθονία, δεν μπορώ να τα καταφέρω, δεν μπορώ να ελέγχω τον εαυτό μου, δεν με αγαπάνε, κινδυνεύει η ελευθερία μου. Πόσοι από εσάς κινδυνεύει η ελευθερία σας; Άλλο; Δεν είμαι όμορφος.

Για τα χρήματα, ποιες είναι οι περιοριστικές αντιλήψεις για το χρήμα; Πρέπει να έχω χρήμα για να αξίζω, να είμαι ασφαλής, το χρήμα διαφθείρει, δεν μπορώ να έχω πολλά χρήματα, δεν αξίζω να έχω πολλά χρήματα, όταν παίρνω χρήματα πρέπει να έχω αποτελέσματα, είναι κακό να έχεις χρήμα όταν οι άλλοι πεθαίνουν από πείνα, δεν μπορείς να έχεις και πολλά χρήματα και να είσαι πνευματικός, είσαι ασφαλής, δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς χρήματα.

Εργασία, περιοριστικές αντιλήψεις που έχετε συναντήσει ή που έχετε για την εργασία. Χωρίς άγχος δεν αποδίδω, η εργασία είναι καταπίεση ( εθνικός ύμνος είναι αυτός!), το σχολείο είναι καταπίεση, η εργασία είναι δημιουργία, πρέπει να είμαι τέλειος/α σε αυτό που κάνω αλλιώς…δεν μπορώ να συγχρονιστώ με το ρυθμό των άλλων/ χρόνο που χρειάζεται μια εργασία ή τις απαιτήσεις, η εργασία είναι υγεία, οποίος δεν δουλεύει είναι τεμπέλης, οποίος δεν δουλεύει είναι έξυπνος, η εργασία είναι βλακεία, υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες εργασίες και αυτή εργασία μου μειώνει/ανεβάζει την αξία μου.

Για την οικογένεια, περιοριστικές πεποιθήσεις για την οικογένεια. Η ευτυχία μου εξαρτιέται πάνω στην ευτυχία και αρμονία της οικογένειας, δεν μπορώ να κάνω δική μου οικογένεια, είμαι υπεύθυνος για την πραγματικότητα των ατόμων στην οικογένεια, τα παιδιά μου πρέπει να μεγαλώσουν για να μπορώ εγώ να ασχοληθώ με αυτά που θέλω, δεν είμαι καλή αν δεν ασχολούμαι αρκετά με την οικογένεια, αν η οικογένεια μου δεν είναι καλά δεν μπορώ να είμαι καλά εγώ, η αξία της γυναίκας είναι να έχει παιδιά/δεν είναι ολοκληρωμένη αν δεν έχει παιδιά, η οικογένεια είναι εμπόδιο στην εξέλιξη, η οικογένεια είναι ευκαιρία να αγιάσω, είμαι υπεύθυνος για την ποιότητα του χαρακτήρα του παιδιού μου, είμαι υπεύθυνος για την κατάληξη του παιδιού μου.

Για τις συντροφικές σχέσεις. Καμία θετική πεποίθηση;! Ας πούμε τότε περιοριστικές πεποιθήσεις. Δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη με ένα άνδρα, περιορίζεται η ελευθερία μου, δεν αντέχω την περιφρόνηση μιας γυναίκας, είναι απαραίτητες και δεν μπορούμε να είμαστε καλά χωρίς, υπάρχουν αντρικές και γυναικείες δουλειές ( αυτό που έχω δει όμως με την απελευθέρωση της γυναίκας είναι ότι οι άντρες μάθανε να κάνουν τα πιάτα και να καθαρίζουν ενώ οι γυναίκες δεν μάθανε να κάνουν τις αντρικές δουλειές ), ο άντρας πρέπει να είναι δυνατός, είναι δύσκολη η επικοινωνία, οι άντρες είναι παιδιά, οι άντρες είναι πολυγαμικοί, οι άντρες μας στηρίζουν, οι γυναίκες είναι πιο επικοινωνιακές (είναι αλήθεια αυτό και οι άντρες επικοινωνούν λιγότερο), δεν αξίζω αν δεν είμαι σε μια σχέση (αυτό μου θυμίζει πριν από τέσσερα χρόνια σε ένα σεμινάριο ήταν να χωριστούμε σε ομάδες, έτυχε με τις γυναίκες να χωριστούν σε δύο ομάδες, μια ομάδα ήταν όλες οι γυναίκες που δεν είχανε άντρες και η άλλη ομάδα ήταν αυτές που ήταν δυστυχισμένες με τους άντρες τους. Δεν ήταν καμία ευτυχισμένη δηλαδή αυτές που ήταν ευτυχισμένες επειδή δεν είχανε άντρες και αυτές που ήταν δυστυχισμένες επειδή είχανε άντρες. Προσέξτε τι κάνουμε, συζητάμε την δεξιότητα νούμερο 15 και συζητάμε τις περιοριστικές πεποιθήσεις που υπάρχουν για το κάθε θέμα και είναι ότι σεβόμαστε και εργαζόμαστε με τις περιοριστικές πεποιθήσεις που έχει ο καθένας και απλώς μοιραζόμαστε ποιες είναι αυτές οι πεποιθήσεις που έχουμε δει.

Για το άλλο φύλλο ποίες είναι μερικές περιοριστικές πεποιθήσεις; Περιοριστικές πεποιθήσεις για την κοινωνία, πολλοί άνθρωποι εμποδίζονται από αντιλήψεις που έχουν για την κοινωνία σαν ένα τεράστιο μπαμπούλα που θα πρέπει να έχουν τη έγκριση. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται την κοινωνία και φοβούνται ότι αν εγώ δεν ζω σύμφωνα με αυτό που λέει η κοινωνία δεν θα μπορώ να είμαι ευτυχισμένος άνθρωπος. Πολλοί λίγοι καταλαβαίνουν ότι μπορούν μια χαρά να είναι ζώντας διαφορετικά από την κοινωνία αρκεί να δεχόμαστε εμείς τον εαυτό μας. Ειδικά σε αυτή την κοινωνία που ζούμε τώρα. Μπορεί παλιά να μην ήταν αλήθεια αυτό τόσο εύκολο και μπορεί να μην είναι αλήθεια αυτό σε ένα μικρό χωριό κάπου. Αλλά τουλάχιστον στην πόλη ο άνθρωπος έχει την ελευθερία να ζήσει πολύ καλά και χωρίς να ζήσει όπως η κοινωνία.

Εδώ υπάρχει μια μεγάλη λίστα από πιθανές περιοριστικές πεποιθήσεις. Η ουσία της δεξιότητας 15 είναι ότι εμείς ερευνούμε με τον άνθρωπο τις περιοριστικές πεποιθήσεις του, δεν αποκλείεται η ζωή να τον στείλει σε εμάς επειδή καθρεπτίζει κάποιες δικές μας περιοριστικές πεποιθήσεις και άρα την ώρα που εργαζόμαστε με αυτόν εργαζόμαστε με τον εαυτό μας, ότι το σεβόμαστε και από κει και πέρα το συζητάμε με τον άνθρωπο αν θέλει να απελευθερωθεί από αυτές τις πεποιθήσεις. Έχουμε βέβαια το EFT, τη μέθοδο σεντόνα και όλες τις τεχνικές για την απελευθέρωση από τις συναισθήματα και από προσκολλήσεις. Αλλά θα ήθελα σήμερα σαν τελευταία άσκηση να γυρίσουμε στην τεχνική που λέγεται the work, η εργασία και θα ήθελα να κάνετε ζευγάρια και ο καθένας θα μοιραστεί με τον άλλο ένα πρόβλημα που έχει και θα βρείτε την περιοριστική πεποίθηση. Δηλαδή μέσα από τη συζήτηση αυτή θα βρείτε ποια πεποίθηση δημιουργεί αυτό τον πόνο, αυτή τη στεναχώρια, αυτό το θυμό. Τώρα δεν χρειάζεστε τα χαρτιά σας, είναι 4 ερωτήσεις, εφόσον έχετε βρει το συναίσθημα και εφόσον έχετε βρει την πεποίθηση έχετε να κάνετε 4 ερωτήσεις και ο άλλος θα απαντήσει: ‘είναι αλήθεια; είσαι σίγουρος ότι είναι αλήθεια; μπορείς να πεις 100% ότι είναι αλήθεια;’ και αυτό θέλει απλώς μια απάντηση ναι ή όχι. Η τρίτη ερώτηση θέλει κάποιο χρόνο ‘ Πες μου τώρα τι επίδραση έχει αυτή η πεποίθηση για σένα; στη σχέση σου; στη ζωή σου; στο σώμα σου; στις αντιδράσεις σου; τι επίδραση έχει αυτή η πεποίθηση επάνω σου;’ Και ο άνθρωπος θα μας πει..’και τι άλλο’; και θα ρωτήσουμε ‘και έχει καμία άλλη επίδραση;’ μιλάει ο άλλος και δεν λέμε εμείς τίποτα μόνο ρωτάμε αυτές τις 4 ερωτήσεις και λέμε ‘και τι άλλο; έχει καμιά άλλη επίδραση;’ Και στο τέλος ‘τώρα θέλω να μου περιγράψεις τον εαυτό σου χωρίς αυτή την πεποίθηση πως είσαι; πως νιώθεις; πως σκέφτεσαι πως λειτουργείς; τι κάνεις στη ζωή σου διαφορετικά στη ζωή σου τώρα; τι άλλο είναι διαφορετικό τώρα που δεν έχεις αυτή την πεποίθηση’ Δεν λέμε ποια πεποίθηση θα έχει, δεν λέμε ότι πρέπει να απελευθερωθεί από την πεποίθηση. Είναι 4 ερωτήσεις, σταματάει εκεί, έχουμε τελειώσει την εργασία με αυτό, η εργασία είναι μέχρι εκεί, ότι θα είμαι έτσι και σταματάμε. Τώρα μέσα στην Αρμονική Ζωή γνωρίζοντας και άλλες τεχνικές μπορείτε να ρωτήσετε, αλλά αυτό δεν είναι μέρος της εργασίας είναι άλλο πράγμα,’τώρα θέλεις να κάνεις κάτι να αλλάξεις αυτό;΄ και τότε μπαίνετε σε μια διαδικασία θετικός οραματισμός. ΕFT, μέθοδος σεντόνα, παιδικά βιώματα και όλα αυτά. Αλλά αυτό δεν είναι μέρος της άσκησης που θα κάνουμε τώρα. Αυτή η άσκηση δουλεύει μόνο με την συνειδητοποίηση του τι πιστεύω, τι επίδραση έχει επάνω μου και πως θα ήμουν χωρίς αυτή την πεποίθηση. Η πρώτη ερώτηση είναι αν είναι αλήθεια. Αυτή ξεκινάει εκεί, η εργασία ξεκινάει με την πεποίθηση, εσείς θα κάνετε 2 λεπτά ενεργητική ακρόαση ποιο είναι το συναίσθημα και ποια είναι η πεποίθηση. Και μετά ξεκινάει όταν έχετε βρει την πεποίθηση, ‘είναι αλήθεια, είναι 100% σίγουρο ότι είναι αλήθεια; Τι επίδραση έχει επάνω σου; Πως θα ήσουν χωρίς αυτό;’ Και είναι ωραίο να το κάνετε στον εαυτό σας. Κάντε ζευγάρια….

Επιμένω με την αντίληψη γιατί νομίζω ότι πολλοί από σας ξεφύγατε από την άσκηση, μείνετε σε αυτό μην κάνετε άλλη κουβέντα, είναι 4 απλές ερωτήσεις και ουσιαστικά το μόνο που χρειάζομαι να δω είναι κάποιος που απαντάει μια ερώτηση που είναι ΄τι επίδραση έχει αυτή η πεποίθηση επάνω του και πως θα είναι χωρίς την πεποίθηση αυτή;’. Όλα τα άλλα είναι εκτός και είμαι σίγουρος ότι αυτό γινόταν και προσέξτε το, προσπαθήστε να μείνετε μέσα σε αυτό, μετά αν θέλετε να δείτε τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει αυτή την πεποίθηση αν θέλει και τότε προχωράμε σε αυτό.

Ερώτηση: “Αυτό που λες ότι τρώμε πολύ χρόνο και δεν κάνουμε την άσκηση και κάνουμε διάφορα το παρατηρώ και μεταξύ μας και στις ομάδες ότι έχουμε ανάγκη να μιλήσουμε και γενικά. Δηλαδή να πούμε με λεπτομέρειες έτσι και έτσι, μας περιορίζει ο χρόνος.”

ΟΚ δεν σας περιορίζει ο χρόνος σας περιορίζει η ανάγκη σας να πείτε πράγματα που δεν χρειάζεστε να πείτε. Η ανάγκη σας αυτή μπορείτε να την ικανοποιήσετε αλλού. Είναι δική σας ευθύνη ως συντονιστές να κατευθύνετε την συζήτηση προς τον στόχο.

“Ναι αλλά και στις ομάδες εντοπίζω ότι έχει ανάγκη να μιλήσει γενικά, οχι μόνο ερέθισμα, συναίσθημα και πεποίθηση”

OK πιστεύεις ότι η ανάγκη πραγματικά εξυπηρετεί την πραγμάτωση των στόχων ή την απελευθέρωση τους από τα εμπόδια στη ζωή; Ή απλώς διαιωνίζουν τα προβλήματα τους λέγοντας τα προβλήματα τους;

“Εγώ πιστεύω ότι όταν πλησιάζεις τον άλλον στην αρχή βοηθάει”

Στην αρχή, αλλά τώρα μιλάς σε μια ομάδα που είναι στον τρίτο χρόνο

“Εγώ το λέω γενικά”

Θέλω να πω ότι αυτό μπορώ να το καταλάβω μέχρι τα Χριστούγεννα του πρώτου χρόνου. Μετά από αυτό είναι κρίμα να χάσετε χρόνο στην ομάδα από την ανάγκη για ομιλία. Άλλο η ανάγκη για ομιλία και άλλο η ανάγκη για διαύγεια και η απελευθέρωση από ένα πρόβλημα που με ενοχλεί.

“Δεν λέω να λες γενικά και αόριστα άλλα νομίζω ότι αυτό το κομμάτι το να λέει ο άλλος το πρόβλημα του όταν μπαίνει κατευθείαν όμως πεποίθηση, συναίσθημα, ερέθισμα, παιδικές εμπειρίες σαν να μπαίνει ένα κομμάτι από το πρόβλημα. Ενώ άμα αρχίζει και σου μιλάει για το πρόβλημα και λέει πιο πολλές λεπτομέρειες σαν να ολοκληρώνεται λίγο”

Κοίταξε σε κάποιο βαθμό μπορεί να είναι αλήθεια ότι μιλώντας για αυτό μπορεί να συνειδητοποιήσει κάτι άλλο. Αλλά χρειάζεται μια διάκριση εκ μέρους σας. Πιθανόν τα περισσότερα πράγματα, εκτός από πέντε φορές που έχω συμμετέχει στην ομάδα σου όταν ήταν στο δεύτερο χρόνο, ήξερα τι θα πει ο καθένας. Ήξερα τα θέματα τους. Και έχω έρθει μια φορά το μήνα δυο τρεις φορές και ήξερα ότι αυτή το έχει με την κόρη, αυτή με το γιο, αυτή με τη δουλεία της και ήξερα το θέμα. Είπανε το ίδιο πράγμα που μου είχανε πει το προηγούμενο μήνα. Εγώ νομίζω ότι πάρα πολλοί το αφήνετε αυτό και δεν είναι προς το όφελος των ανθρώπων στην ομάδα. Άλλο η ανάγκη να μιλάω για το πρόβλημα μου και άλλο η ανάγκη να βρω λύση για το πρόβλημα μου. Υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Και εγώ αισθάνθηκα μια τεράστια ανάγκη να μιλάνε για το πρόβλημα τους. Και αυτό σας λέω μου κάνει εντύπωση, σας έδωσα μια άσκηση να κάνετε και κάνετε άλλο. Δεν είναι χώρος εδώ να ικανοποιήσετε αυτή την ανάγκη. Ικανοποιήστε το αλλού. OK δεχτείτε ότι έχετε την ανάγκη, συνειδητοποιήστε ποια βαθύτερη ανάγκη ικανοποιεί, δείτε τι θέλετε να κάνετε στην προσωπική σας ζωή εγώ δεν θέλω να σας καταπιέζω κάνετε όσο θέλετε. Εγώ λέω όταν κάνετε ασκήσεις εδώ και όταν είστε συντονιστές. Την ανάγκη την βλέπω και απορώ για την δεν την έχω και δεν το καταλαβαίνω άλλα το δέχομαι και εντάξει έχετε αυτή την ανάγκη.

Ερώτηση:“Εγώ το έχω δει αυτό είναι η ανάγκη του αλλουνού να καλύψει τις ενοχές του. Να εξηγήσει πράγματα που θα μειώσουν τις ενοχές του. Γιαυτό δεν το αφήνω, επιμένω να είναι σαν ταινία, ότι ανοίγεις την πόρτα και βλέπεις θέατρο.”

OK, νομίζω όμως το περιορίζεις λίγο να πεις ότι είναι μόνο οι ενοχές. Κάποια ανάγκη είναι όμως, η ανάγκη για προσοχή, να είμαι το θύμα, ανάγκη να έχω την αγάπη, τη συμπόνια. Μην το περιορίζεις μόνο στην ενοχή. Κοίταξε νομίζω όπως είπαμε μπορεί στην αρχή να βοηθήσει να τον αφήσουμε ελεύθερο να δούμε που θα πάει. Και ποιες πληροφορίες θα αποκομίσουμε από αυτό. Αλλά όσο προχωράει ο χρόνος είναι λιγότερο χρήσιμο. Είναι δική σας ευθύνη σαν συντονιστές να περιορίσετε αυτό.

Ερώτηση: “Αν είναι η πρώτη φορά που ακούω τον άλλον να μιλήσει να πει κρατάω βέβαια λέξεις και πράγματα αλλά αν συνεχίσει αυτό υπάρχει ο κίνδυνος να επικεντρωθούμε σε αυτό, να δώσουμε έμφαση να εμβαθύνουμε πιο πολύ και να πάμε στη ρίζα. Αν μιλάει και φεύγει ο άνθρωπος δεν το κάνει συνειδητά, δεν το κάνει επίτηδες είναι μια αντίσταση να έρθει σε επαφή με αυτό που τον πονάει.”

Συμφωνώ. Δεν είναι μόνο μια αντίσταση, είναι και μια συνήθεια. Είναι μια αδράνεια, μια συνήθεια. Εφόσον εσείς με μια τόσο μικρή άσκηση δεν μπορείτε να το αποφύγετε τι να πούμε για τους άλλους που δεν έχουν εκπαιδευτεί πάνω στο θέμα αυτό.

Ερώτηση: “Κάτι που εγώ το χρησιμοποιώ πολλές φορές είναι ένα πράγμα που παρουσιάζεται αυτή η κατάσταση. Αυτό που έχεις πει εσύ σαφώς εγώ το έχω κάνει σλόγκαν το έχω εδώ συνέχεια μαζί μου. Έχεις πει ότι συντονιστής είναι αυτός που θα βοηθήσει το άνθρωπο να καταλάβει πως λειτουργεί ο νους του. Πως παράγει συναισθήματα, ποιες είναι οι πεποιθήσεις του και ποιες είναι οι αντιδράσεις του. Είναι αυτός που βοηθάει το άλλο να κάνει μια επιτυχή βουτιά στο πραγματικό του εαυτό”

Ναι, συμφωνώ, λέμε τα ίδια τώρα. Ότι στην αρχή θα τον αφήσουμε πιο ελεύθερο και σιγά σιγά θα το περιορίσουμε. OK προσθέστε στην ενεργητική ακρόαση αυτές τις 4 απλές ερωτήσεις. Προσθέστε τις και από κει και πέρα τι θα κάνετε πριν, τι θα κάνετε μετά έχετε πολλά, έχετε πολλές ικανότητες.

Ερώτηση: “Η δουλειά που κάναμε με τον Κώστα, είχα την πεποίθηση και το συναίσθημα αλλά πήγαμε σε πιο ριζική πεποίθηση”

ΟΚ μετά θα κάνετε για την πιο ριζική πεποίθηση:

• Είναι αλήθεια;
• Είσαι σίγουρη ότι είναι αλήθεια;
• Τι επίδραση έχει;
• Πως θα είσαι χωρίς;

Και δεν σταματάει. Είναι σαν την ενεργητική ακρόαση, σαν το EFT , σαν ότι κάνουμε. Ότι εμφανίζεται μπορεί να είναι για αυτό.

Συνέχεια ερώτησης: “Όταν ο άλλος γνωρίζει ότι έχει μια πεποίθηση που ούτως ή άλλως είναι περιοριστική;”

Το σεβόμαστε. Αυτές τις 4 ερωτήσεις μπορούμε να τις κάνουμε, γιατί όχι; Δεν έχουμε κάποια γνώμη. Δεν το ξέρει και δεν το συνειδητοποιεί στον βαθμό που θα το συνειδητοποιήσει απαντώντας αυτές τις ερωτήσεις. Και μάλιστα μπορούμε να πούμε στον άνθρωπο αυτό σε παρακαλώ για την επόμενη φορά αν θέλεις φέρε μου μια γραπτή περιγραφή των επιδράσεων της πεποίθησης αυτής και μια γραπτή περιγραφή του εαυτού σου χωρίς την πεποίθηση αυτή. Εμείς δεν έχουμε γνώμη, δεν λέμε εμείς αυτή η πεποίθηση είναι κακή και σου κάνει κακό. Όλες οι συνειδητοποιήσεις είναι δικές του. Και αυτό είναι το ωραίο της άσκησης.

Ερώτηση:“Εάν με τον άνθρωπο έχουμε δουλέψει και ξέρουμε ότι έχει την ικανότητα να πάει πιο βαθιά, πριν να καταλήξουμε δηλαδή να αξιοποιήσουμε αυτή την άσκηση πιο βαθιά αν το πάμε στην βαθύτερη πεποίθηση και δουλέψουμε πάνω σε αυτή. Δεν είναι πιο σκόπιμο;”

Ναι, αλλά μπορεί να φοβηθεί εκεί. Και να σας πω κάτι πάλι όπως με όλες τις τεχνικές αυτή η τεχνική είναι αυτόνομη και εφαρμόζεται σε ανθρώπους που δεν έχουν κάνει ποτέ αυτογνωσία. Όπως και το EFT, όπως και η σεντόνα. Δηλαδή εφαρμόζεται σε κάποιον για την πρώτη φορά. Όπως και το EFT σε όλο τον κόσμο εφαρμόζεται σε κάποιον με την πρώτη συνάντηση. Ότι εμείς έχουμε άλλα πράγματα να κάνουμε πριν φτάσουμε σε αυτό είναι επειδή εμείς έχουμε περισσότερα εργαλεία. Αλλά δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει και στην πρώτη συνάντηση και το έχω κάνει στην πρώτη συνάντηση με ανθρώπους.

Καταρχήν σας ευχαριστώ για την παρουσία σας και σας ευχαριστώ για την προσφορά σας προς τους ανθρώπους που έρχονται. Δεν υπάρχει κάτι για μένα πιο σημαντικό από αυτό που κάνουμε. Κάνουμε το πιο σημαντικό πράγμα στον πλανήτη. Αυτό είναι η διευκόλυνση της αυτογνωσίας και η απελευθέρωση από περιοριστικές πεποιθήσεις, συναισθήματα που είναι η αιτία των πάντων. Τα πάντα ξεκινάνε με την πεποίθηση. Ελπίζω ότι μερικοί από εσάς εκτός από τον συντονισμό θα βρείτε χρόνο να βοηθήσετε και έξω στην κοινωνία με το να μου συμπληρώσετε αυτό το ερωτηματολόγιο και να δούμε μήπως υπάρχει κάποιος που θέλει βοήθεια.

– ομαδικό χο΄οπονοπόνο–

Μια φορά εδώ είχαμε κάνει ομαδικό χο΄οπονοπόνο. Και βλέπω το χο΄οπονοπόνο είναι μια από τις σημαντικότερες λύσεις που μπορούμε να έχουμε και από τις δυνάμεις που έχουμε να επιδρούμε πάνω στο σύνολο θετικά. Και κάνουμε ομαδικό χο΄οπονοπόνο με δύο τρόπους. Ο πρώτος τρόπος ήταν να δώσει ο καθένας ένα όνομα και μετά εγώ έλεγα και μετά οι άλλοι επαναλαμβάνανε μετά από μένα για τον κάθε άνθρωπο που ζητήσαμε από τον κάθε άνθρωπο συγγνώμη για ότι υπάρχει μέσα μας που μπορεί να μειώσει την υγεία, την ευτυχία ή την εξέλιξη του. Και κάναμε όλη την διαδικασία του χο΄οπονοπόνο για τον άνθρωπο αυτό σαν ομάδα, ζητώντας όλοι μαζί την αφαίρεση του ο,τι υπάρχει μέσα μας που μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της υγείας, ευτυχίας ή του ανώτερου δυνατού καλού του. Μετά το διαμορφώσαμε διαφορετικά και είχαμε στην αρχή ένα χρόνο για τον καθένα να κάνει νοερά χο΄οπονοπόνο για ανθρώπους στη ζωή του, για στόχους, οικογένεια, φίλους που έχουν ανάγκη, για ανθρώπους που η συμπεριφορά τους μας στεναχωρεί και μας προκαλεί. Και να κάνουμε χο΄οπονοπόνο για αυτούς, για κομμάτια του εαυτού μας που υποφέρουν ή με τα οποία ερχόμαστε σε σύγκρουση ( ένα κομμάτι που φοβάται, που θέλει να καπνίσει ή θέλει να κάνει κάτι που είναι εις βάρος μας ), και για οποιοδήποτε άλλο στόχο. Και μετά όλοι μαζί κάνουμε για ομάδες ανθρώπων στον πλανήτη που πιστεύουμε ότι χρειάζονται βοήθεια, ειδικά αυτή την εποχή.

Και έχετε μια σελίδα στα χαρτιά σας που λέει ομαδικό ή ατομικό χο΄οπονοπόνο για ομάδες ανθρώπων που έχουν ανάγκη. Και από κάτω έχει μια λίστα από ομάδες που προτείνουμε και μπορείτε να κάνετε χο΄οπονοπόνο για τα άτομα αυτά.

Αυτή την άσκηση την γράψαμε και βρίσκεται σε ένα CD που μπορείτε να πάρετε και αν θέλετε να συμμετέχετε κάθε μέρα ή μερικές φορές την εβδομάδα, που να βοηθήσετε εσείς όλες αυτές τις ομάδες με την προσευχή σας σε μορφή χο΄οπονοπόνο. Από πάνω στη σελίδα βλέπετε την φόρμα και λέει: ΄Αγαπημένα αδέρφια μας που είστε ορφανά, άποροι, άστεγοι, άρρωστοι ή με ειδικές ανάγκες, φυλακισμένοι, εθισμένοι στα ναρκωτικά ή κάνετε εγκλήματα ή αδικείτε τα αδέρφια σας, είστε θύματα βίας στο σπίτι ή στην πόλη, θύματα βίας στον πόλεμο, είστε θύτες και αδικείτε τα αδέλφια σας, θύματα φυσικών καταστροφών, εσείς που εκμεταλλεύεστε τους άλλους, που κάνετε κακή χρήση της εξουσίας, ηγέτες με πολιτική/οικονομική/θρησκευτική δύναμη, δάσκαλοι ή καθηγητές, ηλικιωμένοι ή αδύναμοι, με μοναξιά/κατάθλιψη ή απόγνωση, τα παιδιά του κόσμου γενικά, εσείς που ζείτε στο πλανήτη από κάθε χώρα θρησκεία και φυλή, και ακόμα τα ζώα /η φύση /οι θάλασσες /ποτάμια και ο αέρας. Και σε κάθε περίπτωση ζητάμε συγγνώμη για οτιδήποτε υπάρχει μέσα σε εμάς που μπορεί να εμποδίζει την υγεία, την αφθονία ή την εξέλιξη της ομάδας αυτής. Βιώνουμε και εκφράζουμε αγάπη σε αυτή την ομάδα. Αγαπάμε τον εαυτό μας, βιώνουμε αγάπη για τον εαυτό μας. Ελευθερώνουμε την ομάδα από την ανάγκη να περιορίζει την υγεία, ευτυχία και αφθονία ή εξέλιξη τους για την δική μας εξέλιξη΄

Δηλαδή ελευθερώνουμε όλους από την ανάγκη να είναι άποροι για να ξυπνήσουμε εμείς, από την ανάγκη να είναι θύτες ή θύματα να ξυπνήσουμε εμείς, από την ανάγκη να είναι άρρωστοι για να ξυπνήσουμε εμείς. Γιατί είμαστε ένα σώμα, μία συνειδητότητα και ο καθένας από εμάς είναι ένα κύτταρο μέσα σε αυτό το σώμα και η κατάσταση του κάθε ανθρώπου είτε είναι θύμα είτε είναι θύτης είτε είναι άρρωστος είτε είναι καλά, αφορά εμάς, αφορά δική μας εξέλιξη. Και έτσι ελευθερώνουμε όλους από την ανάγκη να δημιουργήσουν μια μειονεκτική πραγματικότητα για να υπάρχουν σαν ερέθισμα για την δική μας εξέλιξη.

΄Μετά ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει ο,τι υπάρχει μέσα σε εμάς που εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό τους και μετά εμπιστευόμαστε στο παντοδύναμο φως που υπάρχει μέσα τους και τους δίνει δύναμη και καθοδήγηση σε κάθε περίπτωση΄

Και να μην έχουν φαΐ, και είναι ορφανά και είναι θύματα και να έχουν χάσει τα πάντα, δεν μπορούν να χάσουν το φως που υπάρχει μέσα τους. Δεν παύουν να είναι εκφράσεις της Θείας συνειδητότητας με άμεση πρόσβαση προς τη Θεία συνειδητότητα που θα τους δώσει και δύναμη να περάσουν από τις αδεξιότητες της ζωής τους και σωστή καθοδήγηση να λειτουργήσουν σωστά στο ρόλο του ηγέτη, του υπεύθυνου ή όποια άλλη δύναμη που μπορούν να έχουν σε οποιαδήποτε οργάνωση στον πλανήτη αυτόν. Πιστεύω ότι αυτή η ομαδική προσευχή αυτή είναι κάτι χειροπιαστό και αποτελεσματικό που μπορούμε να κάνουμε για όλες αυτές τις ομάδες και για οποιοδήποτε άτομο και για τον πλανήτη γενικά. Και θα ήθελα να το κάνουμε τώρα όλοι μαζί σαν άσκηση και να το δείτε πως γίνεται. Και όσοι από εσάς θέλετε να συνεχίσετε είτε μόνοι σας στο σπίτι είτε με κάποιες άλλες ομάδες κάποιες άλλες στιγμές μπορείτε να πάρετε το CD που καθοδηγεί σε αυτό. Εγώ θα σας καθοδηγήσω στην αρχή στην συγκέντρωση του να κάνετε εσείς το χο΄οπονοπόνο για διάφορα άτομα, ομάδες, όψεις του εαυτού σας και μετά θα το κάνουμε όλοι μαζί. Εγώ θα πω μια φράση και εσείς θα επαναλαμβάνανε τη φράση που θα πω σε σχέση με αυτές τις ομάδες ανθρώπων.

Ερώτηση:“ Λέει σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίζετε την υγεία κλπ. Μάλλον θέλει να περιορίζεται η υγεία, η ευτυχία η αφθονία για την δική μας εξέλιξη. Για την υγεία εγώ δεν το καταλαβαίνω. Είναι έτσι όπως το λέω;”

Δεν καταλαβαίνω το πρόβλημα. Ας μην κοιτάξουμε λεπτομέρειες. Είναι ότι αυτή η ψυχή με κάποια εντολή εσωτερική, δεν ζει την αφθονία, την ευτυχία, την υγεία και την εξέλιξη που θα μπορούσε να βιώσει. Από που εμποδίζεται αυτό δεν έχει σημασία.

Οκ ας το κάνουμε και μετά θα προχωρήσουμε στις δεξιότητες.

Άσκηση:

Καθίστε ίσια, καθίστε με την πλάτη σας ίσια, τα μάτια σας κλειστά. Πάρτε μερικές πιο βαθιές αναπνοές. Με την βοήθεια της αναπνοής ισιώστε και ηρεμήστε.. Αφήστε το παρελθόν και το μέλλον και βιώστε το παρόν… Αφήστε την κοιλιά και το ηλιακό πλέγμα να χαλαρώσουν.. Αφήστε τους ώμους και τα χέρια να χαλαρώσουν.. Αφήστε το πρόσωπο σας να χαλαρώσει, ιδιαίτερα τα μάτια και το μέτωπο.. Νιώστε τη σύνδεση σας με το Θείο, με το δικό σας τρόπο.. Τώρα φέρτε στο νου σας ένα άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια.. ζητήστε συγγνώμη από τον άνθρωπο αυτό για ο,τι μπορεί να υπάρχει μέσα σας που να συμβάλλει στο πρόβλημα του.. είτε στο υποσυνείδητο είτε στο αιτιατό σώμα.. Βιώστε αγάπη για τον άνθρωπο αυτό και εκφράστε νοερά την αγάπη σας.. Και βιώστε αγάπη.. Και βιώστε αγάπη για το εαυτό σας όπως είστε.. Τώρα ελευθερώστε τον άλλον από την ανάγκη να έχει κάποιο πρόβλημα για τη δική σας εξέλιξη.. Ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να συμβάλλει στην πραγματικότητα του άλλου. Αφήστε το φως να διαλύσει ο,τι υπάρχει μέσα σας που μπορεί να μειώσει το ανώτερο δυνατό καλό του άλλου.. Και οραματιστείτε το Θείο φως / Θεία συνειδητότητα στο κέντρο της ύπαρξης του άλλου να απλώνεται να γεμίσει το σώμα και το νου του. Φανταστείτε το να γεμίζει με το φως τη ύπαρξης του που του δίνει δύναμη και καθοδήγηση.. Και νιώστε το φως σας να μεγαλώσει και ενώνεται με όλους του άλλους, όλα τα όντα του φωτός και τους εργάτες του φωτός στη γη και τους αγγέλους.. Ώστε όταν κάνετε χο΄οπονοπόνο το κάνετε εκ μέρους όλων.. Φέρτε ένα άλλον άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια, οποιαδήποτε βοήθεια.. Εκ μέρους όλων ζητήστε συγγνώμη για ο,τι υπάρχει στο κοινό ταμείο των τάσεων μας, στην εξέλιξη μας, στο υποσυνείδητο, στο αιτιατό σώμα του συνόλου. Ζητάμε συγγνώμη για οτιδήποτε υπάρχει μέσα μας που μπορεί να μειώσει την υγεία ή την ευτυχία ή την εξέλιξη αυτής της ψυχής.. Και βιώνουμε αγάπη εκ μέρους του συνόλου προς αυτή την ψυχή.. Και βιώνουμε αγάπη προς τον εαυτό μας εκ μέρους του συνόλου.. και ελευθερώνουμε τον άλλο από κάθε ανάγκη να περιορίζει την υγεία, ευτυχία ή εξέλιξη του για τη δική μας εξέλιξη.. και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από όλους μας και από όλα τα όντα ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό.. και αναγνωρίζουμε το Θείο φως σαν η αληθινή ύπαρξη του άλλου.. που απλώνεται στο σώμα και στο νου δίνοντας δύναμη και καθοδήγηση.. τώρα φέρτε στο νου σας κάποιον που η συμπεριφορά του μπορεί κατά καιρούς να σας στεναχωρεί.. ζητήστε συγγνώμη από αυτόν για ο,τι μπορεί να υπάρχει μέσα σας που μπορεί να συμβάλλει σε αυτή τη συμπεριφορά.. ευχαριστήστε τον άλλο για την ευκαιρία της εξέλιξης που σας δίνει.. βιώστε αγάπη για τον άλλο όπως είναι και εκφράστε νοερά την αγάπη αυτή.. και βιώστε αγάπη για τον εαυτό σας.. και ελευθερώστε τον άλλο από την ανάγκη να συμπεριφέρεται με τον τρόπο αυτό για την δική σας εξέλιξη.. ευχαριστήστε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να συμβάλλει στην πραγματικότητα αυτή.. αφήστε το φως να διαλύσει τάσεις, φόβους, προσκολλήσεις, προγραμματισμούς, άγνοια… αναγνωρίστε το Θείο φως που είναι η αληθινή ύπαρξη του άλλου.. είναι Θεία συνειδητότητα ο άλλος.. που απλώνεται μέσα του, του δίνει δύναμη και καθοδήγηση.. συνεχίστε για λίγο ακόμα μόνοι σας κάνοντας χο΄οπονοπόνο για όποιον έχει ανάγκη ή για όποιον σας στεναχωρεί……

Τώρα όλοι μαζί προφορικά με τη καθοδήγηση μου θα κάνουμε χο΄οπονοπόνο για ομάδες ψυχών στον πλανήτη, όλοι είναι εκφράσεις του Θείου που έχουν δεχτεί να βιώσουν συγκεκριμένες συνθήκες για τη δική τους εξέλιξη αλλά και για την δική μας εξέλιξη..

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε ορφανά σε αυτή την ενσάρκωση σας ζητάμε συγγνώμη για οτιδήποτε υπάρχει μέσα μας που μπορεί να εμποδίζει την υγεία ή την ευτυχία ή την εξέλιξη σας.. σας αγαπάμε και αγαπάμε τον εαυτό μας και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίζετε την υγεία ή την ευτυχία ή την εξέλιξη σας. Σας αγαπάμε και αγαπάμε τον εαυτό μας.. και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίζετε την υγεία ή την ευτυχία ή την εξέλιξη σας για την δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό σας. Και εμπιστευόμαστε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση και απλώνεται παντού μέσα σας δίνοντας σας δύναμη και καθοδήγηση.

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε άποροι ή άστεγοι σε αυτή τη ζωή σας ζητάμε συγγνώμη για όποιες τάσεις, ιδιότητες, προσκολλήσεις ή φόβους που υπάρχουν μέσα μας και συντελούν στην πραγματικότητα σας. Σας αγαπάμε, είμαστε αδέλφια. Και αγαπάμε τον εαυτό μας και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίσετε την υγεία, την ευτυχία ή αφθονία ή την εξέλιξη σας για τη δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να συντελεί στην πραγματικότητα σας. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση και που απλώνεται μέσα σας δίνοντας σας δύναμη και καθοδήγηση.

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε άρρωστοι ή με ειδικές ανάγκες σας ζητάμε συγγνώμη για όποια στοιχεία υπάρχουν μέσα μας που μπορεί να εμποδίζουν την υγεία, την ευτυχία ή την εξέλιξη σας. Σας αγαπάμε και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να μειώσετε/περιορίσετε την υγεία ή την ευτυχία σας για την δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από μέσα μας, από το κοινό ταμείο των τάσεων μας όποιες ιδιότητες μπορεί να συμβάλλουν στην πραγματικότητα σας. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση και σας δίνει δύναμη και καθοδήγηση. Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε στην φυλακή σας ζητάμε συγγνώμη για τις τάσεις μας, τους φόβους μας, τις ιδιότητες, τις σαμσκάρες που μπορεί να συντελούν στην πραγματικότητα σας, στην μείωση της υγείας, της ευτυχίας ή της εξέλιξης σας. Σας αγαπάμε και αγαπάμε τον εαυτό μας. Σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίσετε την υγεία, την ευτυχία, την ελευθερία ή την εξέλιξη σας για τη δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από το βάθος του εαυτού μας ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό σας και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση και σας δίνει δύναμη και καθοδήγηση.

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε εθισμένοι σε ουσίες σας ζητάμε συγγνώμη για ο,τι μπορεί να υπάρχει μέσα μας που μπορεί να μειώσει την ευτυχία, την υγεία, την αυτάρκεια και την εξέλιξη σας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίζετε εσείς την δική σας υγεία, ελευθερία, ευτυχία για τη δική μας εξέλιξη. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας ύπαρξη, ο αληθινός εαυτός σας που σας δίνει δύναμη και καθοδήγηση.

Αγαπημένα μας αδέλφια που κάνετε εγκλήματα στα αδέλφια σας. Σας ζητάμε συγγνώμη για όλο τον εγωισμό που υπάρχει μέσα μας, την ιδιοτέλεια, την ξεχωριστότητα, τον φόβο, την άγνοια που μπορεί να συμβάλλει στην πραγματικότητα σας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να περιορίσετε την ευτυχία, την ηθική ή την εξέλιξη σας για τη δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό σας και το ανώτερο δυνατό καλό της κοινωνίας. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως πού είναι η αληθινή σας φύση και σας συνδέει με το Θείο και με τον αληθινό εαυτό σας.

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε θύματα βίας, είτε μέσα στο σπίτι είτε στους δρόμους στην κοινωνία. Σας ζητάμε συγγνώμη για ο,τι υπάρχει μέσα μας, στο υποσυνείδητο, στο μορφογενετικό πεδίο, στο αιτιατό σώμα πού μπορεί να συμβάλλει στη πραγματικότητα σας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να είστε πια θύματα για την δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να συμβάλλει στη πραγματικότητα σας. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση, και σας δίνει δύναμη, σας θεραπεύει και σας οδηγεί.

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε θύματα βίας, στον πόλεμο, στη σύγκρουση. Σας ζητάμε συγγνώμη για την ιδιοτέλεια, για την ξεχωριστότητα, για ο,τι υπάρχει μέσα μας πού μπορεί να συμβάλλει στη πραγματικότητα σας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να είστε πια θύματα της βίας για τη δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι υπάρχει που μπορεί να συμβάλλει στο πόλεμο, να συμβάλλει στην σύγκρουση, να συμβάλλει στην αδικία. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση και που είναι η πηγή της δύναμη σας και της καθοδήγησης σας.

Αγαπημένα μας αδέλφια που έχετε λειτουργήσει ως θύτες, που έχετε αδικήσει τα αδέλφια σας, που έχετε εξασκήσει βία ή έχετε σκοτώσει τα αδέλφια μας στον πλανήτη αυτό. Σας ζητάμε συγγνώμη για όλα τα στοιχεία που υπάρχουν μέσα μας που σας οδηγούν σε αυτές τι πράξεις, ο,τι υπάρχει στο βάθος του εαυτού μας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να λειτουργείτε με το τρόπο αυτό για τη δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό σας. Και βλέπουμε μέσα στο βάθος του εαυτού σας το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση και που σας καθοδηγεί.

Αγαπημένα μας αδέλφια που είστε θύματα φυσικών καταστροφών, που έχετε χάσει σπίτια, μέλη της οικογένειας, περιουσίες. Σας ζητάμε συγγνώμη για ο,τι μπορεί να υπάρχει μέσα μας που να συμβάλλει στη πραγματικότητα σας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να υποφέρετε ή να περιοριστεί η ευτυχία σας ή η εξέλιξη σας για δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να εμποδίζει το ανώτερο δυνατό καλό σας. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή σας φύση, η πηγή της δύναμη σας και της καθοδήγησης σας.

Αγαπημένα μας αδέλφια που εκμεταλλεύεστε τα αδέλφια σας. Σας ζητάμε συγγνώμη για ο,τι υπάρχει μέσα μας μπορεί να συμβάλλει στη πραγματικότητα σας και στη συμπεριφορά σας. Σας αγαπάμε. Και αγαπάμε τον εαυτό μας. Και σας ελευθερώνουμε από την ανάγκη να λειτουργείτε με τον τρόπο αυτό για τη δική μας εξέλιξη. Και ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει από εμάς ο,τι μπορεί να συμβάλλει στη πραγματικότητα σας και στην συμπεριφορά σας. Και αναγνωρίζουμε το Θείο φως που είναι η αληθινή…

ΜΑΘΗΜΑ 57: ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ 9 και 10 σελ. 230 Α,Β,Γ-233

Όλες οι ιδιότητες του προπονητή ζωής μπορούν ν’ αξιοποιηθούν από ένα συντονιστή. Το μόνο που αλλάζει είναι ο τρόπος που βλέπουμε το θέμα. Για παράδειγμα κάποιος μπορεί να έρθει με ένα φόβο ή ένα πόνο ή με ένα σκοπό. Όταν το πλησιάζουμε σαν πρόβλημα, από το οποίο ο άνθρωπος θέλει ν’ απελευθερωθεί ενεργούμε σαν συντονιστής ή ψυχολόγος κάνοντας ενεργητική ακρόαση για να διερευνήσουμε τα συναισθήματα, τις πεποιθήσεις, τα παιδικά βιώματα. Μπορούμε να εφαρμόσουμε ενεργειακή ψυχολογία, θετικές επιβεβαιώσεις, ψυχόδραμα για ν’ απελευθερώσουμε τον άνθρωπο από το πρόβλημα που έχει. Θα μπορούσαμε να το δούμε και αλλιώς, όχι σαν πρόβλημα αλλά σαν στόχο. Ο άνθρωπος έρχεται με στόχο ν’ απελευθερωθεί από ένα φόβο, να διορθώσει μια σχέση που έχει, να βελτιώσει την υγεία ή την εμφάνισή του ή ν’ αξιοποιήσει πιο δημιουργικά τη 3^η ηλικία που βρίσκεται και να βρει νόημα στη ζωή του & ευτυχία, τώρα που τα παιδιά του δεν τον χρειάζονται. Τότε θεωρούμαστε προπονητές ζωής γιατί έχουμε ένα στόχο, όπου εκτός από το να απομακρύνουμε τα εμπόδια, προσθέτουμε και κάποιους άλλους στόχους που θα βοηθήσουν τον άνθρωπο να βρει την ευτυχία του. Οι περισσότεροι προπονητές ζωής εξειδικεύονται σε κλάδους που έχουν αποκτήσει κάποια εμπειρία πχ. στα οικονομικά, στα επαγγελματικά, στις σχέσεις, στη στήριξη του γονιού, στη 3^η ηλικία, σε ερωτικά προβλήματα.

Κάνουμε μια αναδρομή στις πρώτες 8 δεξιότητες που ήδη συζητήσαμε.

1. Κάνει προκλητικές & εύστοχες ερωτήσειςEngages in provocative conversations (Dub, Deep, Doubting)

Προκαλούμε τον άλλο αγάπη, να εκφράσει τις σκέψεις, τις προκαταλήψεις, τις αντιλήψεις του, που ενδεχομένως τον περιορίζουν να λύσει κάποιο πρόβλημα ή να επιτύχει ένα στόχο. Δεν τον ακούμε απλά, επιφανειακά αλλά τον βοηθάμε να σκεφτεί πιο σφαιρικά και ολοκληρωμένα, πέρα από τα συνηθισμένα όρια και πώς να το πραγματοποιήσει.

2. Αποκαλύπτει στον ενδιαφερόμενο τον εαυτό του Revealsthe client to themselves

Χωρίς να έχουμε κάποια προκατάληψη βοηθάμε τον άλλο με τις ερωτήσεις μας να αντιληφθεί τις αξίες & τις ανάγκες του, ν’ ανακαλύψει ταλέντα & τάσεις, να συνειδητοποιήσει τις πεποιθήσεις & τυχόν εμπόδια ώστε να προχωρήσει στη δημιουργία της ιδανικής του ζωής.

3. Αναδεικνύει ή φανερώνει τη σπουδαιότητα, το μεγαλείο του ενδιαφερόμενου. Elicits greatness

Ανασύρουμε από τον άνθρωπο ότι καλύτερο υπάρχει μέσα του, τα θετικά του στοιχεία (γνώσεις, αυτοπαραδοχή, δυνάμεις, αγάπη) και τα φέρνουμε στην επιφάνεια.

4. Απολαμβάνει την επαφή με τον ενδιαφερόμενο.Enjoys the client immensely

Είναι σημαντικό να νιώθουμε αγάπη και ενδιαφέρον για τον άλλο και να είμαστε ειλικρινείς. Αν νιώθουμε δυσάρεστα σημαίνει ότι εμείς έχουμε κάποιο μπλοκάρισμα που θα πρέπει να δουλέψουμε και μπορούμε να το μοιραστούμε «Ξέρεις, εγώ έχω ένα πρόβλημα που με εμποδίζει να λειτουργώ θετικά μαζί σου» Δεν χρειάζεται να μπούμε σε άμυνα επειδή ο άλλος δεν κάνει αυτό που θέλουμε.

5. Ενισχύει, ενδυναμώνει τη καλύτερη προσπάθεια του ενδιαφερόμενου Expands the client’s best efforts                      1^ο Αναγνωρίζουμε αυτά που ήδη έχει κάνει, τον επιβραβεύουμε ® «Πολύ ωραίο αυτό!» και

2^ο του εμπνέουμε ενθουσιασμό και τον ενθαρρύνουμε για την επόμενη προσπάθεια ® «Μπορείς να κάνεις κάτι περισσότερο;». Ορισμένοι προπονητές δεν αναγνωρίζουν τη προσπάθεια που έχει κάνει ο ενδιαφερόμενος ενώ τον πιέζουν να κάνει κάτι καλύτερο. Το ίδιο κάνουν και μερικοί γονείς που πιέζουν τα παιδιά τους για κάτι καλύτερο χωρίς να έχουν αναγνωρίσει τις προσπάθειες που κατέβαλαν μέχρι τώρα. Είναι σημαντικό να μην παραλείπουμε την επιβράβευση. Μερικοί άνθρωποι την χρειάζονται περισσότερο και άλλοι λιγότερο.

6. Εξερευνάει, προχωράει με ενδιαφέρον Navigates via curiosity

Αφήνουμε προσωρινά την ανάγκη μας να βρούμε απαντήσεις και να είμαστε επικεντρωμένοι στο στόχο ή να βρούμε μια λύση. Παίρνουμε σαν δεδομένο ότι δεν ξέρουμε τίποτα, όπως ένα παιδί 4 χρονών και ρωτάμε γιατί, γιατί, γιατί, γιατί… Ψάχνουμε με ενδιαφέρον, να γνωρίσουμε αυτό το μοναδικό πλάσμα, μια έκφραση του Θείου, την ιστορία του, τη ζωή του, τις ανάγκες του, τις σκέψεις, τα συναισθήματά του. Αυτό γίνεται στην αρχή της συνεργασίας μας με κάποιον. Μπορεί να μας βοηθήσει να μάθουμε πράγματα που ενδεχομένως να μην μας είχαν αποκαλυφθεί αν παραμέναμε αυστηρά επικεντρωμένοι στο στόχο.

7. Αναγνωρίζει την τελειότητα σε κάθε φάσηRecognizes perfection in every situation

Αποδεχόμαστε αυτό που υπάρχει, κάθε κατάσταση του παρελθόντος ή του παρόντος που έχει βιώσει ο άνθρωπος σαν το τέλειο πλαίσιο που επέλεξε αυτή η ψυχή για την εξέλιξή της. Είναι σημαντικό να το βιώνω και να το μεταφέρω και στον άλλο. Δεν υπάρχουν λάθη. Έκανε το καλύτερο που μπορούσε τη δεδομένη στιγμή, σύμφωνα με τους προγραμματισμούς του. Όμως δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να συνεχίσει έτσι. Μπορεί να ήταν τέλειο για την εξέλιξή του, αλλά πήρε το μάθημα & μπορεί ν’ αλλάξει συμπεριφορά. Αν βλέπουμε ότι ο άλλος δυσκολεύεται να το αποδεχτεί μπορούμε να εφαρμόσουμε EFT, SEDONA, TAT κά.

8. Επικεντρώνεται σε ότι είναι πιο σημαντικόHones in on what is most important

Να έχουμε τη διαύγεια να παραμένουμε στο στόχο. Όχι όμως να είμαστε με «παρωπίδες» και να μη θέλουμε να ακούσουμε τίποτα άλλο. Καμμιά φορά το να ξεφύγουμε λίγο μπορεί να φέρνει κάποιες χρήσιμες πληροφορίες. Ίσως να δούμε τι είναι πίσω από αυτό (αξία, ασφάλεια, ελευθερία). Μπορεί να διακρίνουμε ότι υπάρχει ένα εξωτερικό θέμα που είναι πιο σημαντικό από αυτό που μας ανέφερε ο ενδιαφερόμενος και να τον βοηθήσουμε με τις ερωτήσεις μας να το εντοπίσει. Ή ν’ αλλάξει το θέμα κατά τη διάρκεια της συζήτησης ή σε επόμενο ραντεβού. Είμαστε ανοικτοί στις αλλαγές.

Η 9η ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ: Επικοινωνεί καθαρά Communicates cleanly σελ.231

Τι σημαίνει «Μη καθαρή επικοινωνία»; Αγνό κρασί, αγνό γάλα, σημαίνει ότι δεν είναι αναμεμειγμένο με κάτι άλλο. Καθαρή επικοινωνία σημαίνει ότι δεν έχει τους προγραμματισμούς μας, τις προκαταλήψεις μας, δεν περιλαμβάνει παιγνίδια ρόλων, την ανάγκη μας για αναγνώριση ή αξία, γίνεται χωρίς κριτική, χωρίς το «Εγώ», ξεκάθαρα.

Σκοπός της επικοινωνίας είναι να βοηθήσουμε τον άλλο ν’ ανακαλύψει τον εαυτό του και να μοιραστούμε με τον άλλο αυτό που νιώθουμε μέσα μας. Χρειάζεται προσοχή να μην προβάλουμε στον άλλο δικά μας θέματα, ούτε να δίνουμε ερμηνείες με βάση το δικό μας σύστημα πεποιθήσεων, ούτε να περάσουμε κάποιο μήνυμα «Τι είναι το σωστό». Δεν ξέρουμε τι είναι σωστό για τον άλλον. Ουσιαστικά το σωστό είναι αυτό που ευνοεί την εξέλιξη του καθενός. Μπορεί να είναι «ένα λάθος» για να μάθει που δεν βρίσκεται η ευτυχία του. Φτάνει να συνειδητοποιήσει ότι αυτό δεν λειτουργεί, δεν βοηθάει. Εμείς δεν μπορούμε να ξέρουμε τι πρέπει να κάνει ο άλλος για να εξελιχθεί. Είμαστε εκεί για να τον βοηθήσουμε με τις ερωτήσεις μας να φτάσει σε ένα συμπέρασμα. Μπορεί να μην συμφωνούμε καθόλου με το συμπέρασμα. Έχουμε όμως το δικαίωμα να του το εκφράσουμε «Ξέρεις δεν θέλω να σε επηρεάσω, αλλά δυσκολεύομαι με τους προγραμματισμούς & τις πεποιθήσεις που έχω να συμφωνήσω μαζί σου στο θέμα αυτό, γιατί μπορεί να κάνω λάθος για σένα. Για να μην σου το περάσω, εκθέτω τη διαφωνία μου». Έτσι ο άλλος νιώθει απόλυτη ελευθερία να με αγνοήσει αν θέλει.

Καθαρή επικοινωνία σημαίνει επίσης όχι κριτική, όχι κατηγορία, να μην μιλάμε πολύ για τον εαυτό μας ώστε να παίρνουμε ενέργεια από τον άλλο. Σημαίνει ν’ απελευθερωθούμε από δικές μας ιδέες & πεποιθήσεις. Να απελευθερωθούμε από το ρόλο του συντονιστή και να μιλάμε σαν άνθρωπος προς άνθρωπο. Αυτό που τονίζει ο Eckhart Tolle, όταν μιλάει για τα προβλήματα επικοινωνίας μεταξύ γονιών και παιδιών, είναι ότι πρέπει η επικοινωνία να γίνεται σαν αδελφές ψυχές, σαν ίσος προς ίσο και όχι από το ρόλο του γονιού. Γιατί τότε το παιδί δεν νιώθει αναγνώριση σαν ύπαρξη, νιώθει κατώτερο, συμπεραίνει ότι δεν ξέρει, δεν αξίζει. Κάτι ανάλογο ισχύει και στους συντονιστές. Μόνο εάν επικοινωνούμε σαν ψυχή προς ψυχή, τότε έχουμε καθαρή επικοινωνία.

Ακόμα ο συντονιστής πρέπει να απελευθερωθεί από την ανάγκη να λύσει το πρόβλημα του άλλου. Στην αρχή αυτό δεν είναι εύκολο. Είναι 100% ευθύνη του άλλου να λύσει το πρόβλημά του. Μπορεί να μην θέλει να κάνει τίποτα. Έχει το δικαίωμα. Ο Συντονιστής μπορεί να τον ακούσει, να του προτείνει κάποιες τεχνικές EFT, χαλάρωση κλπ., να τον αγαπά, να θέλει να είναι καλά, αλλά δεν έχει ανάγκη να τον θεραπεύσει αυτός. Η επιτυχία του άλλου δεν είναι δική μας επιτυχία, ούτε η αποτυχία του άλλου δική μας αποτυχία. Η ταύτιση με το αποτέλεσμα είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στο ρόλο του συντονιστή γιατί ψάχνει για επιβεβαίωση της αξίας του μέσα από αυτό το ρόλο. Η μη ταύτιση με το αποτέλεσμα δεν μας κάνει αδιάφορους, αγαπάμε το ίδιο τον άλλο και προσπαθούμε το ίδιο, απλά δεν τον πιέζουμε

ΠΩΣ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΤΗΝ 9^η ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ:

1. Είμαστε ο εαυτός μας. Καθόμαστε με μια αδελφή ψυχή στην εξέλιξη που ενδεχομένως να έχει μπλοκαριστεί ή έχει κάποιο στόχο που θέλει να πραγματοποιήσει και νιώθουμε άνετοι. Τυχαίνει να γνωρίζουμε κάποιες τεχνικές (ενεργητική ακρόαση, EFT, ψυχόδραμα, γραπτές επιβεβαιώσεις) που μπορεί να βοηθήσουν τον άλλο, αλλά δεν μπαίνουμε στο ρόλο αυτού που ξέρει και δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη πραγματικότητα του άλλου. Ίσως όταν γίνεται επί πληρωμή, ο συντονιστής να έχει μια πίεση για τα αποτελέσματα. Όμως η αίσθηση της προσκόλλησης στην απόδοση είναι εμπόδιο.
2. Η επικοινωνία είναι καθαρή. Χρησιμοποιούμε «Εγώ μηνύματα» & ενεργητική ακρόαση.
3. Διευκρινίζουμε ότι δεν έχουμε καταλάβει ή στη περίπτωση που έρχονται στο νου μου διάφορες πιθανότητες
4. Επαναλαμβάνουμε στον άλλο τακτικά αυτό που έχουμε καταλάβει, ώστε να το επιβεβαιώσουμε ® Feedback
5. Ρωτάμε τον άλλο αν έχει κάτι άλλο που θέλει να μας πει, πως νιώθει με τη συνεργασία μας, πως νιώθει με την επικοινωνία μας. Αν θέλει να προτείνει κάτι ή κάτι ν’ αλλάξει.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Νο 9 σελ. 230 Α,Β,Γ: ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΜΕ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΡΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (Σας δίνω χρόνο να απαντήσετε & μετά να συζητήσουμε)               Η συζήτηση έχει αποτυπωθεί με πλάγιους χαρακτήρες δίπλα από τις ερωτήσεις.

1. Οι Παρατηρήσεις σας μέχρι τώρα:
2. Πότε έχεις παρατηρήσει να έχεις δικές σου αντιλήψεις σε σχέση με τι θα έπρεπε να κάνει ή να επιλέγει ο ενδιαφερόμενος; Σκέψου τις ακόλουθες κατηγορίες για να δεις τι θέση τείνεις να παίρνεις συνήθως:
3. Θέματα σχέσεων:

• Τείνεις να παίρνεις τη θέση του άνδρα ή της γυναίκας; (είναι σπάνιο να μην υπάρχει μια τάση μέσα σας. Αν παρακολουθήσετε τον εαυτό σας από δω και πέρα θα το διαπιστώσετε)
• Των παιδιών ή των γονέων; (συνήθως ο νους πάει στα δικαιώματα του παιδιού)
• Του δυνατού ή του αδύναμου; (συνήθως ο νους έχει τη τάση να υπερασπίζεται τον αδύναμο)
• Του υπεύθυνου ή αυτού που νιώθει καταπίεση; (συνήθως ο νους έχει τη τάση να ταυτίζεται με τον καταπιεσμένο)
• Άλλα

1. Θέματα εργασίας; ; (συνήθως ο νους έχει τη τάση να ταυτίζεται με τον εργάτη και όχι με τον εργολάβο και τις ευθύνες που έχει)
2. Θέματα υγείας; (να μπορούμε να δούμε κάθε θέμα υγείας σαν τέλειο, που το έχει επιλέξει ο ενδιαφερόμενος σαν τέλεια ευκαιρία για την εξέλιξή του. Αν τσιμπήσω και στεναχωριέμαι ή λυπάμαι ή φοβάμαι, με βάση το νόμο της έλξης, δυναμώνω το πρόβλημά του. Ίσως να ψάξουμε για το μάθημα ® να τον βοηθήσουμε να δημιουργήσει υγεία ή να είναι καλά και χωρίς υγεία – δεν είμαστε το σώμα)
3. Θέματα χρημάτων; (μήπως υπάρχουν κάποιες δικές μας προκαταλήψεις ή πεποιθήσεις ή και αμφιβολίες που μας εμποδίζουν και μπλοκάρουν και τον ενδιαφερόμενο να δημιουργήσει τα χρήματα που θέλει. Ή μπορεί το μάθημά του να είναι να νιώθει καλά και χωρίς χρήματα)
4. Θέματα δύναμης-εξουσία;
5. Άλλα θέματα;

Όλες αυτές οι τάσεις εμποδίζουν την αντικειμενικότητα, την αμεροληψία και την ικανότητα να βλέπουμε πιο σφαιρικά τα πράγματα ώστε να βοηθήσουμε τον ενδιαφερόμενο

2. Πότε έχεις παρατηρήσει τον εαυτό σου να νιώθει αναστατωμένος με έναν ενδιαφερόμενο;
3. Πότε έχεις παρατηρήσει τον εαυτό σου να προσπαθεί να πιέσει έναν ενδιαφερόμενο σε σχέση με κάτι (αντίληψη, ενέργεια, αλλαγή κλπ.);
4. Ποια συναισθήματα τείνεις να κρύβεις από τον ενδιαφερόμενο; (απόρριψη, ανησυχία, απογοήτευση από τη πρόοδό του, λύπη, αμφιβολία, αδυναμία να τον βοηθήσω, αγανάκτηση, αίσθηση υπευθυνότητας, ενοχής, βαρεμάρα. ® 2 λύσεις: 1^ο αλλαγή αντίληψης ώστε ν’ απελευθερωθούμε από το συναίσθημα, EFT, Ho’ ponopono 2^ο να επικοινωνήσουμε με τον άλλο αυτό που νιώθουμε)
5. Πότε – αν ποτέ- νιώθεις τα ακόλουθα συναισθήματα όταν εργάζεσαι με έναν ενδιαφερόμενο;
6. Θυμό:
7. Φόβο:
8. Σύγχυση:
9. Ενοχή:
10. Απόρριψη:
11. Σε ποιες άλλες περιπτώσεις κρίνεις ότι μπορείς να βελτιώσεις τη διαύγεια, αντικειμενικότητα & καθαρότητα επικοινωνίας;
12. Σημείωσε μερικά από τα θέματα των ενδιαφερομένων σου- κάνε μια λίστα με τουλάχιστο 3 από αυτά;

• .
• .
• .

Επέλεξε τώρα ένα από αυτά για ανάλυση. Σχετικά με το θέμα αυτό, τι πιστεύεις ότι είναι η πιο καλή κατάληξη για τον ενδιαφερόμενο; Περιέγραψε το επιθυμητό αποτέλεσμα γι’ αυτόν.

—————————————————————————————————————————————————–

1. Γιατί αναζητάς αυτό το συγκεκριμένο αποτέλεσμα γι’ αυτόν;
2. Τι πιστεύεις ότι θα χάσει αν αυτό δεν πραγματοποιηθεί;
3. Τι πιστεύεις ότι θα κερδίσει αν αυτό πραγματοποιηθεί;
4. Πως θα αντιληφθείς τον εαυτό σου αν ο ενδιαφερόμενος δεν πετύχει το αποτέλεσμα αυτό;
5. Πως θα αντιληφθείς τον ενδιαφερόμενο αν δεν πετύχει το αποτέλεσμα αυτό;
6. Πιστεύεις ότι το αποτέλεσμα που επιθυμείς για τον ενδιαφερόμενο είναι το καλύτερο για όλους σε όλες τις περιπτώσεις;
7. Πιστεύεις ότι η εξέλιξη & η ευτυχία του ενδιαφερόμενου μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο μέσα από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα και όχι μέσα από κάποιο άλλο;
8. Αν θα μπορούσε ο ενδιαφερόμενος να εξελιχθεί ή να ωφεληθεί μέσα από κάποια άλλα αποτελέσματα που θα τον διδάξουν τα ίδια ή άλλα μαθήματα, ποια εναλλακτικά αποτελέσματα & μαθήματα θα ήταν αυτά;

Τώρα αν θέλεις μπορείς να κάνεις την ίδια ανάλυση για άλλα θέματα των ενδιαφερομένων σου

Έρχεται κάποιος σε εμάς με ένα πρόβλημα ψάχνοντας τη λύση ή με ένα στόχο που θέλει να επιτύχει. Δεν είναι τυχαίο που έρχεται σε εμάς με αυτή την ανάγκη. Ίσως έχουμε κι εμείς να μάθουμε κάτι από αυτό. Μπορεί αυτό που θέλει ο ενδιαφερόμενος να μην είναι το καλύτερο για την εξέλιξή του. Απλά κινητοποιεί μια διαδικασία μέσα του, που συμβάλλει στην εξέλιξή του είτε πετύχει, είτε όχι το στόχο του. Θα πρέπει ν’ αναθεωρήσουμε την επιτυχία. Δεν είναι να γίνει αυτό που θέλει αυτός ή εμείς. Επιτυχία είναι τα μαθήματα και η εξέλιξη. Είμαστε δεσμευμένοι να δώσουμε ενέργεια να γίνει αυτό που θέλει. Όμως η αποτυχία δεν σημαίνει αποτυχία στην εξέλιξη. Μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται για την εξέλιξή του.

1. Σημείωσε μερικά από τα δικά σου θέματα με τα οποία εργάζεσαι αυτή την εποχή – κάνε μια λίστα με τουλάχιστο 3 από αυτά;.

• .
• .
• .

Επέλεξε τώρα ένα από αυτά για ανάλυση. Καλό και ενδιαφέρον θα ήταν να επιλέξεις ένα που να μοιάζει με το θέμα του ενδιαφερομένου που ανέλυσες πιο πάνω

——————————————————————————————————————————————————–

1. Σχετικά με το θέμα αυτό, τι πιστεύεις ότι είναι η πιο καλή κατάληξη για σένα; Περιέγραψε το επιθυμητό σου αποτέλεσμα.
2. Γιατί αναζητάς αυτό το συγκεκριμένο αποτέλεσμα για σένα;
3. Τι πιστεύεις ότι θα χάσεις αν αυτό δεν πραγματοποιηθεί;
4. Τι πιστεύεις ότι θα κερδίσεις αν αυτό πραγματοποιηθεί;
5. Πως θα αντιληφθείς τον εαυτό σου αν δεν πετύχεις το αποτέλεσμα αυτό;
6. Τι πιστεύεις για τους άλλους που δεν έχουν πετύχει το αποτέλεσμα αυτό;
7. Πιστεύεις ότι το αποτέλεσμα που επιθυμείς είναι το καλύτερο για όλους σε όλες τις περιπτώσεις;
8. Πιστεύεις ότι η εξέλιξη & η ευτυχία σου μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο μέσα από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα και όχι μέσα από κάποιο άλλο;
9. Αν θα μπορούσες να εξελιχθείς ή να ωφεληθείς μέσα από κάποια άλλα αποτελέσματα που θα σε διδάξουν τα ίδια ή και άλλα μαθήματα, ποια εναλλακτικά αποτελέσματα & μαθήματα θα ήταν αυτά;

Τώρα αν θέλεις μπορείς να κάνεις την ίδια ανάλυση για άλλα δικά σου θέματα

Άσκηση σε ζευγάρια, ο 1^ος υποδύεται τον ενδιαφερόμενο ο 2^ος εσείς και κάνετε ενεργητική ακρόαση υποβάλλοντας τις ανωτέρω ερωτήσεις.

Η 10η ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ: Μοιράζεται αυτό που υπάρχει Shares what is there σελ.232

Κάτι που νιώθουμε, κάτι που σκεφτόμαστε, κάτι που παρατηρούμε, κάτι που βλέπουμε, κάτι που διαισθανόμαστε. Αυτό το μοίρασμα μπορεί να γίνει υπό μορφή ερωτήσεων ή σαν μία δήλωση. Πάντα χρειάζεται να επισημάνουμε ότι «μπορεί να είναι δική μας υποκειμενική αντίληψη ή δικοί μας προγραμματισμοί». Αυτός ο πρόλογος δίνει στον άλλο την ελευθερία να δεχτεί ή όχι αυτό που θα μοιραστούμε.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ;

1. Αντιφάσεις σε αυτό που λέει ή κάνει ο άλλος: «Ξέρεις, βλέπω ότι θέλεις αυτό και από την άλλη επιθυμείς και το άλλο. Θα μπορούσαν μέσα σε ένα άνθρωπο να συγκρουστούν αυτές οι 2 ανάγκες. Συμβαίνει αυτό σε σένα;» ή η σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία του να πραγματοποιήσει κάτι και από την άλλη να μιλά αρνητικά γι’ αυτό. ή να εκφράζει μια μεγάλη αμφιβολία αν μπορεί να το έχει και αυτή η απαισιοδοξία συγκρούεται με αυτό που θέλει ν’ αποκτήσει. Μοιραζόμαστε με τον άλλο πιθανές συγκρούσεις αναγκών, πεποιθήσεων, συναισθημάτων που ίσως τον εμποδίζουν να πραγματοποιήσει το στόχο του.
2. Κάποιο ρόλο που παίζει: ο ρόλος του παιδιού που αναζητά αναγνώριση, αποδοχή, ο ρόλος του θύματος «όπως εκφράζεσαι, ακούω αυτό… Σκέψου το μήπως έχεις μπει στο ρόλο του θύματος», ο ρόλος του δυνατού «Εδώ ίσως η επιθυμία σου να είσαι ή να φαίνεσαι δυνατός δεν σου επιτρέπει να εκφράζεις ανάγκες, να δέχεσαι βοήθεια ή συμπαράσταση και ίσως αυτός είναι ο λόγος που δεν τα παίρνεις από τους άλλους»
3. Λέξεις που ο άλλος επαναλαμβάνει συχνά: «Βλέπω κατά τη διάρκεια της συζήτησης ότι έχεις επαναλάβει 3 φορές αυτή τη λέξη. Τι σημαίνει αυτό για σένα; Το έχεις πει σε σχέση με αυτό, με το άλλο.. Τι είναι αυτό που πιστεύεις, που σε κάνει να χρησιμοποιείς αυτή τη λέξη ξανά & ξανά;»
4. Μοιραζόμαστε με τον άλλο αλήθειες ή πεποιθήσεις «Ξέρεις μελετώντας την ανθρώπινη ψυχολογία έχουμε μάθει ότι ο θυμός είναι αποτέλεσμα του πόνου ή της αδικίας. Πιστεύεις ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποιος πόνος, ή αδικία ή στενοχώρια ή φόβος ή ενοχή πίσω από το θυμό σου;» ή «Έχουμε μάθει ότι η ζωή είναι μια σειρά από μαθήματα. Αν αυτό είναι αλήθεια, τι θα μπορούσες να μάθεις από αυτή την εμπειρία;»
5. Σε μερικές περιπτώσεις μπορούμε να μοιραστούμε αυτό που έχει βοηθήσει εμάς αλλά πάντα με το πρόλογο ότι μπορεί να μην είναι αυτό που θα βοηθήσει και τον ενδιαφερόμενο ή κάποιον άλλο.
6. Μπορούμε να μοιραστούμε με τον άλλο τις ευκαιρίες που βλέπουμε. Για παράδειγμα μπορεί ο ενδιαφερόμενος να έχει μια σχέση και να είναι σε δίλημμα αν θα τη διαλύσει ή να προσπαθήσει να τη σώσει. «Ξέρεις έχεις μια ευκαιρία αυτή τη στιγμή, ότι και να κάνεις εξωτερικά, να βιώσεις την αξία σου ότι και να συμβεί. Αυτό δεν θα σε εμποδίσει να σώσεις τη σχέση, αλλά όσο πιο εξαρτημένος είσαι, τόσο μειονεκτική θα είναι η θέση σου σε αυτή τη σχέση. Ακόμα έχεις την ευκαιρία να νιώσεις αξία, ασφάλεια & πληρότητα χωρίς τη σχέση. Αυτή η ευκαιρία είναι ανεξάρτητη από την έκβαση της σχέσης» Ή μπορεί ο άλλος να είναι ετοιμοθάνατος «Εγώ δεν ξέρω, μπορεί να ζήσεις άλλα 20 χρόνια, όμως κάποια στιγμή όλοι θα φύγουμε. Είναι ευκαιρία να δουλέψεις με το φόβο του θανάτου».
7. Μπορούμε να μοιραστούμε με τον άλλο τη διαίσθηση. Η διαίσθηση δεν είναι κάτι που έρχεται ανεξάρτητα από τη λογική. Μπορεί να προέρχεται από την εμπειρία σε κάτι, που εξαρτάται από τη συστηματική απασχόληση με αυτό. Σαν ψυχή μπορεί να συνδέεται με κάποια αρχέτυπα από τα οποία μπορεί να αντλεί πληροφορίες.
8. Μπορούμε να μοιραστούμε με τον άλλο κάτι που διστάζουμε να μοιραστούμε, αλλά έρχεται συνέχεια στο νου μας και το καταπιέζουμε. Μπορεί να ταιριάζει με τη συζήτηση και να βοηθήσει τον άλλο να κάνει ένα άνοιγμα προς αυτό. Ή όταν έχουμε την ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε κάτι και δεν μπορούμε να προχωρήσουμε άλλο χωρίς να το διευκρινίσουμε. Πάντα μοιραζόμαστε με αγάπη.

ΛΑΘΗ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ 10:

• Φόβος να εκτεθούμε λέγοντας κάτι που ή είναι λάθος ή δεν είναι αποδεκτό από τον άλλο.
• Δεν ζητάμε την άδεια του άλλου να μοιραστούμε αυτό που νιώθουμε
• Βιαζόμαστε, δεν αφήνουμε αρκετό χρόνο στον άλλο να το συνειδητοποιήσει μόνος του και λέμε τι σκεφτόμαστε.
• Βγάζουμε κάποια συμπεράσματα και τα εκφράζουμε πριν γνωρίσουμε αρκετά τον άλλο και είμαστε εκτός.
• Ο κίνδυνος να δίνουμε συμβουλές
• Ο κίνδυνος να προβάλουμε τον εαυτό μας επάνω στον άλλο.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Νο 10 σελ. 233 ΤΙ ΒΛΕΠΩ – ΤΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ – ΤΙ ΠΑΡΑΤΗΡΩ;

1. Σημειώστε μερικά θέματα των ενδιαφερομένων:
2. .
3. .
4. .
5. .
6. .
7. Επιλέξτε ένα από αυτά για ανάλυση: ………………………………………………………………………………………………………………………
8. Τι έχεις παρατηρήσει στον άλλον σχετικά με:
9. Τον τρόπο που σκέφτεται
10. Τη θέση που έχει πάνω στο θέμα
11. Πως αντιλαμβάνεται τον εαυτό του;
12. Πως αντιλαμβάνεται τους άλλους;
13. Πως πλησιάζει το θέμα;

Για να βοηθήσετε τον άλλο να συνειδητοποιήσει τον τρόπο που λειτουργεί και ή τον βοηθάει και τον ενθαρρύνετε ή τον εμποδίζει και μπορείτε να δουλέψετε πάνω σε αυτό.

2. Τι λέει η διαίσθησή σου για:
3. Τι είναι αυτό που τον έχει εμποδίσει μέχρι τώρα;
4. Πως μπορεί να προχωρήσει σε σχέση με το θέμα αυτό;
5. Τι αισθάνεσαι ή νιώθεις όταν εργάζεσαι με τον άνθρωπο αυτό;
6. Πως πιστεύεις ότι μπορείς να βοηθήσεις τον άνθρωπο αυτό;
7. Υπάρχει κάτι που σκέφτεσαι / νιώθεις / πιστεύεις που δυσκολεύεσαι να μοιραστείς με τον άλλον; Αν ναι τι και για ποιο λόγο;
8. Τι θα ήθελες να μοιραστείς με τον άλλον από αγάπη και διάθεση να τον βοηθήσεις;
9. Σε σχέση με τον εαυτό του;
10. Σε σχέση με το σκοπό του;
11. Σε σχέση με τον τρόπο που προσπαθεί να πραγματοποιήσει το σκοπό του;
12. Άλλα
13. Υπάρχει πιθανότητα κάποια συναισθήματα, αντιλήψεις ή συμπεράσματα σου να είναι επηρεασμένα από τα δικά σου βιώματα ή πεποιθήσεις; Αν ναι ποια;
14. Τελικά τι θα ήθελες να μοιραστείς με τον άλλον; Δοκίμασε εδώ & τώρα να φανταστείς ότι είναι μπροστά σου και πες (γράψε) αυτά που θέλεις.

ΑΣΚΗΣΗ: Ψυχόδραμα σε ζευγάρια (ο 1^ος στο ρόλο του ενδιαφερόμενου και θα κάνει τις ερωτήσεις, ο 2^ος στο ρόλο του συντονιστή). Μετά θα αλλάξετε ρόλους.

Αυτές οι δεξιότητες πάντα εμπεριέχουν τον κίνδυνο να δώσουμε συμβουλές, να προβάλουμε επάνω στον άλλο δικές μας πεποιθήσεις ή βιώματα και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε αυτό. Εσείς θα βρείτε τη δική σας ισορροπία. Αν έχετε αμφιβολία μην το κάνετε, απλά κάντε μόνο ερωτήσεις.

Παρατηρείστε τα συναισθήματα που νιώσατε λέγοντας στον άλλον πως τον αντιλαμβάνεστε.

• Ενότητα & ελευθερία ® περισσότερη σύνδεση
• Ανακούφιση ® ότι είμαι πιο ειλικρινής, πιο αληθινός
• Κατανόηση
• Ικανοποίηση
• Αγάπη
• Συμπόνια
• Φόβο για το τι θα γίνει εδώ
• Αμφιβολία αν τον βοηθάω ή όχι

Τι συναισθήματα νιώσατε στο ρόλο του ενδιαφερόμενου, ακούγοντας τη γνώμη του συντονιστή για τον τρόπο που πλησιάζετε το θέμα;

• Ενδιαφέρον, με έκανε να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα
• Με βοήθησε να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα μέσα μου
• Ότι ο συντονιστής με κατανοεί
• Ηρεμία
• Ευγνωμοσύνη
• Προβληματισμό
• Αμφιβολία για την ειλικρίνεια του συντονιστή
• Να με δει με περισσότερη αγάπη ώστε να μην μπλοκάρω

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ

ΜΑΘΗΜΑ 55

Σήμερα είναι το 55ο μάθημα για την εκπαίδευση συντονιστών και προχωράμε στην έβδομη δεξιότητα του προπονητή ζωής που είναι :

ΕΒΔΟΜΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ

ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

Ότι κάθε περίπτωση , κάθε άνθρωπος, κάθε κατάσταση και κάθε πρόβλημα του κάθε ανθρώπου και εμείς, όλο το σύμπαν είναι τέλειο. Όλο το σύμπαν είναι τέλειο σαν ερέθισμα για το επόμενο βήμα για τον άνθρωπο αυτό, για την εξέλιξή του. Αυτή η ικανότητα να αναγνωρίσουμε αυτό που υπάρχει,- ο άλλος, η συμπεριφορά του, τα προβλήματά του, οι καταστάσεις που έχει έλξει- , σαν τέλειο, μας δίνει την δυνατότητα να μην είμαστε σε αντίθεση με αυτό που υπάρχει και να μην χάνουμε ενέργεια με αρνητικά συναισθηματα προς τον άνθρωπο γι αυτά που κάνει ή δεν κάνει , με λύπη προς τον άνθρωπο και στενοχώρια και οίκτο για τον άνθρωπο, που όπως ξέρετε , μόνο δυναμώνει το πρόβλημά του. Όταν εγώ νιώθω πόνο ή οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα, λύπη, οίκτο γι΄ αυτό που περνάει ο άλλος, δίνω ενέργεια σε αυτό που δημιουργεί αυτά τα συναισθήματα. Τότε είναι πολύ σημαντικό- καθώς είμαστε απέναντι από κάποιον είτε σε ομάδα είτε σε προσωπικό ραντεβού- να συνειδητοποιήσουμε ότι τίποτα γύρω από αυτόν τον άνθρωπο και τίποτα γύρω από την ζωή του και τίποτα από το γεγονός οτι έρχεται σ’εμάς δεν είναι τυχαίο ή λάθος. Είναι όλα τέλεια. Η ψυχή αυτή έχει επιλέξει αυτή την συγκεκριμένη δοκιμασία που περνάει ή τον συγκεκριμένο στόχο, έχει επιλέξει τα παιδικά βιώματα, έχει επιλέξει τισ προσκολλήσεις που έχει αυτή την στιγμή που ίσως την τον εμποδίζουν, έχει επιλέξει εμάς κι εμείς έχουμε επιλέξει αυτόν. Μας σώζει πάρα πού ενέργεια, επειδή χάνουμε πάρα πολύ ενέργεια με την αντίσταση και με την μη αποδοχή του τι υπάρχει.

Το δευτερο σημαντικό εδώ είναι ότι όταν εμείς το βλέπουμε σαν τέλειο και μόνον τότε μπορουμε να βοηθήσουμε τον άλλο να το βλέπει σαν τέλειο. Και να μην το βλέπει σαν αδικία, σαν πρόβλημα, σαν καταστροφή ή σαν κάτι που δεν μπορεί να καταφέρει στην ζωή του. Δηλαδή εμείς με αυτή την αίσθηση και αυτή την πίστη, μπορούμε να βοηθήσουμε τον άλλο να απελευθερωθεί από την αντίσταση που νιώθει προς τον εαυτό του και προς τις συνθήκες της ζωής του την συγκεκριμμενη στιγμή. Και μόνον τότε ελευθερώνεται η ενέργειά του προς την λύση. Όσο ο άνθρωπος αντιστέκεται προς την πραγματικότητά του, ή αντιστέκεται προς το παρελθόν του, ή αντιστέκεται και απορρίπτει τον ίδιο τον εαυτό του, δεν μπορεί να προχωρήσει . Είναι μία πολύ σημαντική συνειδητοποίηση. Αυτή η συνειδητοποίηση , όπως έχουμε συζητήσει άλλες φορές, δεν πρέπει να οδηγήσει σε αδιαφορία. Δεν σημαίνει ότι είμαστε αδιάφοροι. Βιώνουμε απέραντη αγάπη και απέραντη διάθεση να βοηθήσουμε τον άλλο. Αλλά τον βοηθάμε με το να να δεί ότι αυτό που συμβαίνει είναι κάτι που έχει δημιουργήσει, κάτι που έχει επιλέξει, κάτι που συντηρεί αυτή την στιγμή. Και να τον βοηθήσουμε να δεχτεί και τον εαυτό του και την κατάσταση όπως είναι σαν πρώτο βήμα. Λέμε Ο.Κ. Τώρα τί μπορύμε να κάνουμε. Ναι , τώρα συζητάμε έχοντας δεχτεί ότι όλα αυτά υπάρχουν και εσύ εισαι με τις αδυναμίες που εχεις. Τώρα τί κάνουμε από εδώ. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να αποκτά εναλλακτικές αντιλλήψεις. Όπως ξέρετε από όσα έχουμε πει μέχρι τώρα το παν στην πνευματική εξέλιξη και στην φώτιση και στην λύση των προβλημάτων είναι η εναλακτική αντίληψη. Γιατί το μόνο πράγμα που δημιουργεί την πραγματικότητά μας και εσωτερικά και εξωτερικά και έλκει καταστάσεις είναι οι πεποιθήσεις μας. Δεν υπάρχει άλλη αιτία της πραγματικότητας . H αιτία της πραγματικότητας είναι οι πεποιθήσεις. Ότι αν οι πεποιθήσεις μου μου έχουν δημιουργήσει μία πραγματικότητα, ή αν οι πεποιθήσεις μου με εμποδίζουν να αγαπήσω μία πραγματικότητα ή ν΄αλλάξω μία πραγματικότητα, όλο το κλειδί είναι: Πώς μπορώ να δω αλλιώς αυτό που συμβαίνει. Και η προσπάθειά μας σ΄αυτή την δεξιότητα είναι να βοηθήσουμε τον άλλο άνθρωπο να δει τις ευκαιρίες και τα πιθανά μαθήματα και το πιθανό κέρδος- πού υπάρχει;- σ΄αυτό που συμβαίνει. Πώς αλλιώς μπορείς να δεις αυτό που συμβαίνει; Πώς μπορείς να αξιοποιήσεις αυτό που συμβαίνει σαν ευκαιρία για την καλλιέργειά σου, για την ανάπτυξή σου , για το ένα μάθημα μέσα στην ζωή σου;

Τώρα θα υπάρχουν πολλές φορές που και εμείς οι ίδιοι δεν θα μπορούμε να δούμε για ποιόν λόγο ο άνθρωπος έχει ένα συγκεκριμένο εμπόδιο ή πρόβλημα στην ζωή του, ή γιατί έχει έλξει τόσες ατυχίες. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι μαγνήτες ατυχία στην ζωή τους. Απορείς κάθε έξι μήνες κάτι συνταρακτικό θα γίνει στην ζωή τους. Μπορεί να μην μπορούμε πάντα να καταλάβουμε αλλά μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει λόγος. Και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ο λόγος βρίσκεται μέσα του, στις επιλογές του σαν ψυχή και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι αυτό έχει ένα ώφελος μέσα του. Μπορεί να μην ξέρουμε ποιό ακτριβώς είναι το ώφελος, για ποιό λόγο έχει επιλέξει σαν ψυχή να περνάει αυτά που περνάει, αλλά μπορεί να είναι ένα δεδομένο στον νου μας. Πολλές φορές λέω σε κάποιον: Eγώ δεν μπορώ να ξέρω γιατί επέλεξες, γιατί συμβαίνει αυτό σ’εσένα αλλά ξέρω ένα πράγμα. Γεννήθηκες για να είσαι ευτυχισμένος. Και αυτή την στιγμή χρειάζεται να δούμε αν χρειάζεται να μάθεις να είσαι ευτυχισμένος με αυτό όπως είναι και να απελευθερωθείς απο ότι σε εμποδίζει να είσαι ευτυχισμένος με αυτό όπως είναι ή να εξετάσουμε τί μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις. Έχουμε αυτές τις δύο πιθανότητες. Δεν έχουμε άλλες πιθανότητες. Ή μαθαίνεις να το αλλάξεις αυτό που δεν σου αρέσει ή μαθαίνεις να είσαι ευτυχισμένος ακόμη εκεί που σημαίνει ακόμη ετοιμοθάνατος να είσαι πανευτυχής. – Δεν του το λέω αυτό , το λέω σ’εσάς-…..γελια. Ακόμη να κοιμάσαι στο πάρκο γιατί δεν έχεις σπίτι, δεν έχεις φαϊ και δεν έχεις τίποτα να είσαι ευτυχής. Aκόμα στην φυλακή να είσαι ευτυχής. Η δυνατότητα υπάρχει. Η δυνατότητα της ανθρώπινης ευτυχίας υπάρχει σε κάθε περίπτωση Και μέσα από τα χρόνια θα δείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ευτυχισμένοι σε περιπτώσεις που οι άλλοι δεν είναι καθόλου- ίδιες περιπτώσεις- και άλλοι που θα έπρεπε να είναι ευτυχισμένοι γιατί έχουν τα πάντα αλλά δεν είναι. Η ευτυχία έχει πολύ λίγο να κάνει με τις εξωτερικές συνθήκες. Έχει σχέση με μία εσωτερική στάση ζωής. Σ’αυτή την δεξιότητα είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να καλλιεργήσει αυτή την ικανότητα. Να τα βλέπει όλα σαν τέλεια. Πότε μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Όχι μόνο όταν βλέπουμε την δική του πραγματικότητα σαν τέλεια αλλά όταν βλέπουμε και την δική μας πραγματικότητα σαν τέλεια. Για του δείξουμε ότι η δική του πραγματικότητα είναι τέλεια πρέπει να δούμε και την δική μας πραγματικότητα τέλεια, είναι αυτοδημιούργητη, είναι δοσμένη από το Θείο, από το σύμπαν,είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε για το επόμενο βήμα στην εξέλιξή μας. Τώρα για να δούμε τον ενδιαφερόμενο σαν τέλειο, πιθανόν θα χρειαστούμε να αλλάξουμε εστίαση και να μην εστιαζόμαστε στην προσωπικότητά του ή στις προσπάθειές του αλλά στο πνεύμα που υπάρχει από πίσω. Και γενικά είναι χρήσιμο αυτό. Με τον σύντροφο, με τα παιδιά, με τους φίλους, με όλους, με τους πολιτικούς, με τους άπορους. Να θυμηθούμε ότι πίσω από κάθε φαινόμενο υπάρχει ένα θείο πνεύμα και να εστιαστούμε σε αυτό. Το έχω πει πολλές φορές όταν εστιαζόμαστε σε αυτό,-θείο πνεύμα- δυναμώνω αυτό στον άνθρωπο.Όταν εστιάζομαι στην προσωπικότητά του και σ’αυτό που μ’ενοχλεί, δυναμώνω αυτό που μ’ενοχλεί. Κι όταν εστιάζομαι σ’αυτό που λυπάμαι, δυναμώνω αυτό που λυπάμαι.Είναι πολύ σημαντικό να βλέπω τον άλλο σαν θεία συνειδητότητα σε μία πορεία εξέλιξης Μέσα στην πορεία θα πρέπει να έχουμε ευαισθησία προς την δυσκολία του ενδιαφερόμενου να δει είτε τον εαυτό του είτε την κατάσταση σαν τέλειο. Και δεν θα χρησιμοποιούμε την λέξη τέλειο, αλλά αποδεκτό, χρήσιμο για την εξέλιξη, ευκαιρία. Την λέξη τέλειο δεν είναι ανάγκη να την χρησιμοποιήσουμε. Θα πρέπει να παίξουμε, γιατί αν εμείς εισάγουμε αυτή την αντίληψη πολύ νωρίς τον χάνουμε. Δεν καταλαβαίνει ο άλλος. Τί μου λέει τέλειο; Ο άνδρας μου με απατάει, το παιδί μου παίρνει ναρκωτικά, δεν έχουμε χρήματα,…τί λέει τέλειο… θα βρω κάποιον άλλο να με βοηθήσει, αυτός δεν καταλαβαίνει, είναι αναίσθητος. Τότε πρέπει να βρείτε την κατάληλη στιγμή που μπορείτε να εισάγετε αυτή την αντίληψη. Ίσως χρειάζεται μία εισαγωγή στην φιλοσοφία της ζωής σας. Ίσως χρειάζεται ένα DVD να δώσετε, ένα κεφάλαιο από τα βιβλία για τα μαθήματα της ζωής. Τί εννοώ; Δεν σημαίνει ότι δεν είναι ωραίο, ότι δεν είναι δύσκολο, δεν σημαίνει ότι είναι ευχάριστο. Το βλέπω από μία άλλη οπτική γωνία, ότι είμαστε σε μία πορεία εξέλιξης και ότι υπάρχει μία δικαιοσύνη, μία σοφία στο σύμπαν. Αν είναι Χριστιανός, αν είναι ανθρωπος με θρησκευτικές αντιλήψεις, υπάρχουν κάποια κομμάτια στην Καινή Διαθήκη που δεν αφήνουν αμφιβολία. Όπου λέει ότι δεν κινείται τρίχα στο κεφάλι του ανθρώπου αν δεν το επιτρέψει ο Θεός(ο Παύλος το λέει) . Τότε ο Θεός επιτρέπει σ’αυτά να συμβούν στην ζωή σου για κάποιον λόγο. Και είναι από αγάπη και μέσα σ’αυτό υπάρχει κάποια κρυφή ευκαιρία, κάποια ευκαιρία για εξέλιξη. Ίσως χρειαστεί να εξηγήσουμε την διαφορά μεταξύ της προσωπικότητας και της ανασφάλειας της προσωπικότητας,με την ψυχή και την επιθυμία της ψυχής για εξέλιξη και απελευθέρωση από την προσκόλληση. Το Εγώ θέλει την ικανοποίηση των προσκολλήσεων, η Ψυχή θέλει την απελευθέρωση από τις προσκολλήσεις. Αυτό που είναι ευχαρίστηση για το Εγώ είναι φυλακή για τη Ψυχή.Μπορεί να χρειαστεί να εξηγήσουμε κάποιες τέτοιες έννοιες. Κάτι άλλο που μπορούμε να κάνουμε εδώ είναι ή να μοιραστούμε εμείς περιπτώσεις που εμείς ήμασταν π’αρα πολύ στενοχωρημένοι, ίσως φοβισμένοι ,νιώθοντας αδικημένοι και πώς γύρισε αυτό και τώρα το βλέπουμε θετικά και τί κερδίσαμε ή τί μάθαμε. Ή μπορούμε να ρωτήσουμε τον ίδιο αν είχε εμπειρίες στο παρελθόν όπου τα πράγματα ήταν πολύ δυσάρεστα , αλλά τώρα βλέπει ότι κέρδισε κάτι απ’αυτό, ότι έμαθε κάτι απ’αυτό. Είναι σπάνιο να το καταλαβαίνουμε μέσα στην δοκιμασία, αλλά κοιτώντας πίσω.Κι αν μπορούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να θυμηθεί αρκετές τέτοιες περιπτώσεις που κοιτάει πισω και βλέπει ότι εκεί έμαθε κάποια πράγματα, δυνάμωσε τον εαυτό του,ότι και να’ναι, τότε ίσως μπορούμε να τον βοηθήσουμε να δει αυτό που συμβαίνει τώρα με τα ίδια μάτια

Γιατί είναι σημαντική αυτή η δεξιότητα;

Κατ’αρχάς χρειάζεται από εμάς πολύ πίστη και σιγουριά γύρω από αυτές τις αλήθειες. Και χρειάζεται σιγουριά για την δική μας ζωή όχι μόνο για την ζωή του άλλου. Απαιτείται απο εμάς να δούμε τα πάντα σαν τέλεια στην ζωή μας και τα πάντα σαν ευκαιρία της εξέλιξης. Δοκιμάστε απόψε, κάντε μία λίστα από όλα τα πράγματα που σας ενοχλούν στην ζωή σας. Συμπεριφορές ανθρώπων, οικονομικές καταστάσεις, εμπόδια, γεγονότα και γράψτε:     ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΞΕΛΙΞΗ

Και δοκιμάστε να το κάνετε αυτό με το κάθε τι που υπάρχει στην ζωή σας. Θα τα δείτε όλα σαν τέλεια και όλα σαν δώρα αγάπης από το σύμπαν για την εξέλιξή μας.

Το πρώτο πράγμα που κάποιος κάνει όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει- αυτό που θέλει το Εγώ- είναι να κάνει ένα από τα δύο συμπεράσματα: ή 1) ότι δεν υπάρχει Θεός. Δεν υπάρχει γιατί προσευχήθηκα να ζήσει ο σύντροφός μου ή το παιδί μου και δεν με άκουσε ο Θεός ,άρα δεν υπάρχει ή 2) υπάρχει αλλά δεν με αγαπάει και με τιμωρεί. Δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να βλέπει τις δυσκολίες σαν αγάπη. Ότι αυτή η δυσκολία δεν είναι μία τιμωρία από τον Θεό, δεν είναι μία τιμωρία από το σύμπαν. Είναι η υπέρτατη αγάπη. Είναι αγάπη επειδή είναι ακριβώς αυτό που χρειάζομαι, για τον μόνο λόγο που υπάρχω εδώ στον πλανήτη. Και αυτό είναι η συνειδητοποίηση του αληθινού εαυτού. Μέσα από αυτό το γεγονός θα στριμωχτώ και θα αναγκαστώ να συνειδητοποιήσω την αληθινή μου φύση. Όχι μέσα από τα ευχάριστα γεγονότα. Τώρα , επιτυχίες μπορεί να μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε την δύνα μη της δημιουργίας, της υλοποίησης που υπάρχει μέσα μας, αλλά ότι συμβαίνει στην ζωή μας και τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα είναι αγάπη. Και είναι πολύ σημαντικό για μας να πούμε ευχαριστώ. Όσο πιο πολύ εμείς μπορούμε να πούμε ευχαριστώ για τον άνθρωπο αυτό που με δοκιμάζει, ευχαριστώ γι’αυτή την οικονομική κατάσταση, ευχαριστώ γι’αυτό το πρόβλημα υγείας,ευχαριστώ για ότι υπάρχει, τότε πραγματικά θα μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτή την δονηση, δονητικά να μεταφέρουμε αυτή την αντίληψη στον άλλο. Τί αποτέλεσμα έχει. Δίνουμε δύναμη στον άλλο, να μην βουλιάζει στην αρνητικότητα, να μην βουλιάζει στην απαισιοδοξία, στην αισθηση της απελπισίας. Του δίνουμε μία αλήθεια για να κρατηθεί και να βλέπει αυτό που συμβαίνει στην ζωή του διαφορετικά. Σαν ευκαιρία και όχι σαν πρόβλημα, ή ταλαιπωρία, ή αδικία, ή ότι άλλο μπορεί να υπάρχει. Τότε η ενέργεια του ανθρώπου μπορεί να στοχεύει προς το να βρει λύσεις. Δυστυχώς τις περισσότερες φορές η ενέργεια του ανθρώπου σκορπίζεται σε αρνητικά συναισθήματα και δεν προχωρά ούτε προς την αποδοχή ούτε προς την αλλαγή. Μένει στην άρνηση , όπου ούτε μπορεί να δεχτεί αυτό που συμβαίνει, ούτε προσπαθεί να κάνει κάτι καλύτερο, να διορθώσει αυτό που συμβαίνει. Έτσι συνέχεια ψάχνουμε για τις ευκαιρίες και τις θετικές όψεις των καταστάσεων των περιπτώσεων που φέρνουν οι άνθρωποι, και πώς μπορεί να τα αξιοποιήσει. Υπάρχει λιγότερος φόβος, περισσότερη θετική ενέργεια, ο νους είναι πιο καθαρός.

Μερικά από τα λάθη που μπορούμε να κάνουμε είναι:

1) Να τον σπρώχνουμε πρόωρα σ’αυτή την κατάσταση- όπως είπα νωρίτερα-Δεν είχε την ευκαιρία ακόμη να εκφράσει τα συναισθήματά του, δεν έχει εκτονώσει αυτά που έχει να πει .Κι εγώ κάνω αυτό το λάθος πολύ συχνά, γιατί το κάνω εγώ στον εαυτό μου. Δεν είναι λάθος για μένα ,αλλά είναι λάθος για τον άλλο. Μέσα σε 5΄΄ είμαι στο. Τώρα τί είναι το μάθημα; Κι όταν το κάνω αυτό σε κάποιον που δεν είχε την ώρα να πει όλη την ιστορία του και τί νιώθει και όλα αυτά… που εγώ λέω μάθημα είναι…τί μου λες όλα αυτά… Τον άλλο τον χάνω. Θέλει ν’ακούσει κάποιος όλη την ιστορία. Τί σημασία έχει η ιστορία; Ότι και να συμβαίνει είναι αυτό που επέλεξες, αυτό που δημιουργείς. Τί μπορείς να μάθεις εδώ; Ποιό είναι το μάθημά σου. Δεν έχω πολύ υπομονή πιά , καθώς έχουν περάσει τα χρόνια δηλαδή, γι’αυτό δεν κάνω πολλά ραντεβού, δεν έχω την υπομονή πιά…μπλα…μπλα…μπλα….Συνέχεια μου λένε θέλουμε περισσότερο χρόνο στο σεμινάριο. Και λέω τί να τον κάνετε; Το μόνο που κάνετε είναι να βεβαιώσετε το Εγώ σας ότι εγώ έχω αυτό, εγώ έχω το άλλο. Δεν είναι αυτό το Εγώ. Κάποια στιγμή πρέπει ν’αλλάξει. Και όχι να συζητώ τί έχει γίνει αλλά τί έχω να μάθω αυτή την στιγμή. Εγώ αφού είμαι ανίκανος να κάνω αυτό , δεν θα κάνω πολλά ραντεβού. Αν έρχεστε σ’εμένα, να ξέρετε ότι σε 5΄θα πάμε στο μάθημα και δεν θέλω ν’ακούσω πολλές ιστορίες. Εγώ δεν έχω πρόβλημα, εσείς έχετε πρόβλημα. Δεν έχω πρόβλημα αν πάτε σε κάποιον άλλο.

(κάποιος από τους εκπαιδευόμενους λέει) Σαν το τζίνι του παραμυθιού , του λέω πες μου αν ειχαμε ένα τζίνι ,πες του τί θέλεις να γίνει. Έτσι γλυτώνω χρόνο, τα βάζω σε μία σειρά, πες μου τί θέλεις

Ηλίας

Μερικοί όμως δεν θα σε αφήσουν τόσο ελεύθερο, λένε την ιστορία τους, είναι επαγγελματίες παριαπονιάρηδες, θέλουν να πούνε τα παράπονα

2) Άλλο λάθος είναι ότι ψάχνουμε πολύ γρήγορα για λύσεις και δεν αφήνουμε αρκετό χρόνο για να δούμε ακριβώς τί συμβαίνει

3) Άλλο λάθος είναι ότι εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε ότι όλα είνα τέλεια και προσπαθούμε να πείσουμε τον άλλο ότι είναι τέλεια αλλά δεν βλέπουμε την κατάστασή του, ούτε την δική μας κατάσταση σαν τέλειες

Και 4) λάθος είναι ότι εμπλεκόμαστε στο δράμα του, στην περίπτωσή του. Ίσως μας θυμίζει κάτι που περνάμε εμείς και παρασυρόμαστε με μία ταύτιση. Και δεν μπορούμε να δούμε το τέλειο γιατί δεν το βλέπει ο ίδιος κι εμείς έχουμε παρασυρθεί μέσα στον δικό του κόσμο. Και μέσα από τον δικό του κόσμο δεν μπορούμε να δούμε το τέλειο. Είναι πολύ σημαντική αυτή η ευαισθησία. Ενδιαφερόμαστε αλλά να είμαστε πάντα με την επίγνωση ότι όλα είναι τέλεια, όλα τα έχει δημιουργήσει, όλα τα έχει επιλέξει και τί κάνουμε τώρα, πού είναι το δώρο, πού είναι το κέρδος εδώ.

Τώρα οι ερωτήσεις γι’αυτή την δεξιότητα είναι στην σελίδα 229Α που σας δώσαμε σήμερα: Μερικές ερωτήσεις για ν’ανακαλύψουμε τα θετικά μίας υπόθεσης

Επέλεξε ένα θέμα ή μία κατάσταση στην ζωή σου που δεν είναι που δεν είναι ευχάριστα, ή δεν είναι όπως θα ήθελες να είναι.Μπορεί να είναι μία σχέση, μία κατάσταση υγείας, μία οικονομική κατάσταση, μία επαγγελματική κατάσταση, μπορεί να είναι και μία κοινωνική κατάσταση

1. Πώς αλλιώς θα μπορούσες να το δεις πιο θετικά;
2. Ποιά θετική ευκαιρία θα μπορούσες να δεις σ’αυτό;
3. Τί θετικό θα μπορούσες να αποκομίσεις από αυτό που συμβαίνει;
4. Αν όντως υπάρχει μία τάξη στο σύμπαν και αυτό που συμβαίνει εδώ είναι αυτό που επέλεξες — Επειδή εξυπηρετεί κάποιο ανώτερο καλό — ποιό μπορεί να είνα το κέρδος για; σένα ;
5. Λένε ότι κάθε κακό έρχεται με κάποιο καλό. Τί καλό μπορείς να δεις εδώ για σένα ή για τους άλλους;
6. Αν μπορούμε να δούμε το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο , πώς θα μπορούσες να δεις το ποτήρι εδώ μισογεμάτο;
7. Αν η ζωή δίνει όντως στον καθένα αυτό που χρειάζεται για να εξελίσεται ,για ποιόν λόγο μπορεί να σου δίνει αυτό τώρα;
8. Τί είναι τέλειο σ’αυτό που συμβαίνει;
9. Αν αυτό που γίνεται ήτα ένα βήμα ή ερέθισμα προς μία θετική ή τέλεια εμπειρία ή αλλαγή, τότε σετί θα μπορούσε να σε οδηγήσει αυτή η κατάσταση ;
10. Μπορείς να θυμηθείς μία περίπτωση που τα πράγματα ήτα άσχημα αλλά μετά βγήκαν σε καλό ;
11. Θέλεις να δεις αυτό που συμβαίνει θετικά ; Αν ναί , πώς θα μπορούσες να το δεις ;

Τώρα θα χωρίσετε σε ζευγάρια. Ο καθένας από εσάς θα επιλέξει κάτι στην ζωή του που τείνει να μην το βλέπει σαν τέλειο, τον συντροφό του προπάντως, το παιδί του, τον εαυτό του, κάτι, την οικονομική του κατάσταση ή την υγεία του, ότι μπορεί να είναι και ο άλλος θα τον ρωτήσει αυτές τις ερωτήσεις για να μπορέσουμε να δούμε τί απαντήσεις προέρχονται από μέσα σας. Τί ερωτήσεις έχετε πριν προχωρήσουμε σ’αυτή την άσκηση με το να βλέπουμε το τέλειο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορούμε και για πράγματα του παρελθόντος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν δεν το βλέπουμε ακόμα τέλειο

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν το βλέπουμε τέλειο έχουμε λύσει τα προβλήματά μας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Κάτι που ακόμα δεν βλέπουμε τέλειο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση 5. κάθε κακό έρχεται και με ένα καλό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάθε κακό έχει ένα καλό μέσα του. Καταλαβαίνετε ότι καλό και κακό δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο τέλεια ερεθίσματα για την εξέλιξη. Άλλη ερώτηση. Κώστα

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το είπες κι εσύ στην αρχή. είναι έτσι οι ερωτήσεις που μπορεί κάποιος να πει όχι, όχι, όχι

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ή να πει δεν ξέρω. Εντάξει. αυτός έχει την ευθύνη για την πραγματικότητά του. Όχι εμείς.Και αν είναι πρόωρο και δεν είναι γι’αυτόν η ώρα να το βλέπει θετικά, θα το δεχτούμε κι αυτό σαν τέλειο. Άλλος. Σόνια

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εγώ όλα αυτά τα πιστεύω και μπορουν να βοηθήσουν κάποιους άλλους….τον εαυτό μου δεν μπορώ να βοηθήσω….(.γέλια)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάθε μέρα να απαντάς σ’αυτές τις ερωτήσεις ή να πάρεις τηλέφωνο έναν άλλο συντονιστή απ’εδώ και να κάνετε ενεργητική ακρόαση. Άλλη ερώτηση πριν κάνουμε ζευγάρια, ναι

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είχες πει παλιά ότι αυτός που έρχεται σ’εμάς, θα ,έχει ανάλογα θέματα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι πάντα, αλλά συχνά έχει ανάλογα θέματα, ναι

ΕΡΩΤΗΣΗ: Που σημαίνει ότι είναι πολύ εύκολο να εμπλακούμε εμείς σ’αυτό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι είναι μία παγίδα να ταυτιστούμε

ΕΡΩΤΗΣΗ: Να ταυτιστούμε…ναι.. οπότε είπες ότι είναι λάθος να εμπλεκόμαστε εμείς σ’αυτό. Πώς θα γίνεται να έρθει κάποιος, να έχει το ίδιο θέμα και να μην ταυτιστούμε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακριβώς αυτό είναι η μεγάλη ευκαιρία,είναι πιο εύκολο έχοντας κάποιον απέναντί μου που έχει το ίδιο πρόβλημαπου έχω , να δω το δικό μου πρόβλημα πιο αντικειμενικά γιατί ξεκάθαρα στην αρχή τουλάχιστον βλέπω και το δικό του πρόβλημα πιο αντικειμενικά απ’όσο βλέπω το δικό μου. Γιατί είναι άλλος άνθρωπος και έχοντάς τον απέναντί μου είναι η τέλεια ευκαιρία να μάθω και να δω και το δικό του και το δικό μου πιο αντικειμενικά. Και ο τρόπος για να μην ταυτιστούμε είναι αυτή η απλή συνειδητοποίηση. Ότι έχουμε το έχουμε δημιουργήσει και επιλέξει. Υπάρχουν δύο αιτίες της πραγματικότητάς μας:1)Οι επιλογές μας, σκεπτομορφές, συναισθήματα,πεποιθήσεις και   2) Οι αποφάσεις της ψυχής. Ότι έχω στην ζωή μου ή το έχω δημιουργήσει με το σύστημα πεποιθήσεών μου, με την συμπεριφορά μου, με τον τρόπο που νιώθω και σκέφτομαι, ή σαν ψυχή στην εξέλιξη έχω επιλέξει αυτό. Δεν υπάρχει άλλη αιτία της πραγματικότητας. Χρειάζεται να θυμάμαι αυτή την αλήθεια. Αυτό θα με βοηθήσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το ένα μπορούμε να το αλλάξουμε, το άλλο να το δεχτούμε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μπορούμε να αλλάξουμε και τις επιλογές της ψυχής με Ho’oponopono και τέτοιες τεχνικές… Σ’ελευθερώνω απότην ανάγκη να είσαι έτσι για την εξέλιξή μου….Αν μπορούμε ν’αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους και αυτό που υπάρχει, δεν υπάρχει πια η ανάγκη να υπάρχουν οι συνθήκες που σαν ψυχή τις επιλέξαμε. τις επιλέξαμε μόνο για να μάθουμε. Και την στιγμή που το μαθαίνω, μπορεί να τελειώσει αυτό. Τώρα σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να δεχτώ κάποια πράγματα ,πιθανόν αλλά άλλα ίσως όχι. Τίποτε άλλο πριν κάνετε ζευγάρια; Ο.Κ. Σκορπιστείτε, μιλήστε χαμηλά, ο ένας θα ρωτήσει τον άλλο. θα έχετε περίπου 15΄ο καθένας

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ

Τώρα υπάρχει καμμία απορία για την έβδομη ικανότητα; Το να τα δούμε όλα τέλεια και να βοηθήσουμε τον ενδιαφερόμενο να δει όσο το δυνατόν περισσότερο τέλειο τον εαυτό του, την κατάσταση την ζωή του . Υπάρχει καμμία απορρία, διαπίστωση; Μπορέσατε να δείτε τα θετικά; Σας βοήθησε η άσκηση να δείτε θετικά; Eντάξει.

ΟΓΔΟΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ

ΕΣΤΙΑΖΟΜΑΣΤΕ Σ’ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Θα δείτε ότι οι δεξιότητες αυτές λένε καμμιά φορά αντιφατικά πράγματα. Υπάρχει μία άλλη δεξιότητα που λέει ότι απλώς έχουμε περιέργεια και δεν εστιαζόμαστε πουθενά ,απλώς ακούμε , ενδιαφερόμαστε, δεχόμαστε διάφορες πληροφορίες από τον άλλο.Το άλλο εδώ λέει ότι εστιαζόμαστε και προσπαθούμε να δούμε και να δώσουμε ενέργεια σε αυτό που είναι πιό σημαντικό. Τώρα έχει δύο όψεις αυτό.

Η πρώτη όψη είναι να συνειδητοποιήσουμε τί είναι πιό σημαντικό και η δεύτερη όψη είναι να δώσουμε την ενέργειά μας εκεί. Και τί είναι σημαντικό; Μπορεί να είναι άλλο όταν έρχεται ο άνθρωπος που μπορεί να θέλει μία επιφανειακή επιτυχία σε κάτι και άλλο ένας βαθύτερος στόχος, που είναι να βιώσει μέσα του την αξία, την ασφάλεια, να γνωρίσει τον εαυτό του. Μπορεί να έρχεται σ’εμάς και να λέει :Θέλω να βρω τον ιδανικό σύντροφο. Αλλά όλο αυτό να ταυτίζεται με μία βαθειά αμφισβήτιση που έχει για την αξία του, για το αν μπορεί ν’αρέσει και όλο αυτό. Άλλο ο ένας στόχος το να βρει σύντροφο και άλλο ο στόχος   να γνωρίζει την αξία του, ν’αλλάξει πεποιθήσεις και να γίνει ο ίδιος αυτό που θέλει να γίνει. Τότε εστιαζόμενοι πρώτα σ’αυτό που είναι σημαντικό σημαίνει ότι κοιτάμε πιό βαθειά , πιό πίσω από τις ανάγκες και στόχους που μας δίνει. Τον τελευταίο λόγο βέβαια θα τον έχει ο ίδιος. Αλλά εμείς μπορούμε να προτείνουμε ότι ίσως να χρησιμεύει να κοιτάξουμε και αυτό, ιδιαίτερα τώρα με τον νόμο της έλξης, όπου είναι πολύ εύκολο να δώσουμε το DVD και να καταλάβει ο άνθρωπος πώς θα έλξει τον ιδανικό σύντροφο ή το χρήμα, ή τίποτα απο αυτά αν δεν βιώνει την αξία του, αν δεν πιστεύει ότι το αξίζει, αν δεν απελευθερωθεί από φόβους που έχει γι’αυτό που θέλει να έλξει. Τότε μας οδηγεί σε μία εποχή που για την επιτυχία οποιουδήποτε στόχου είναι λογικό ότι θα ασχοληθούμε με εσωτερικές καταστάσεις. Η δεύτερη όψη της δεξιότητας αυτής είναι ότι καθώς προχωράμε με τον άνθρωπο μπορεί ν’αλλάξουν οι στόχοι του. Καθώς πετυχαίνουμε έναν στόχο,τότε έχουμε τον επόμενο και τον επόμενο και τον επόμενο….. Εδώ είναι όμοιο με την ικανότητα του συντονιστή να κρατάει την συζήτηση στην τάξη. Κι έχουμε πάντα αυτή την ισορροπία. Πώς την κρατάω σε τάξη, στον στόχο χωρίς να είναι στεγνό, χωρίς να είναι ψυχρό,χωρίς ο άλλος να νιώθει ότι γίνεται μία ανάκριση, να νιώθει ότι υπάρχει ζωντάνια. Για μένα το κλειδί σ’αυτό είναι όταν παύετε να βλέπετε την ενεργητική ακρόαση σαν τεχνική και παύετε να έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία, άγχος ή έννοια για το τί πρέπει να ρωτήσω.Όταν αυτή η περιέργεια για πεποιθήσεις, για συναισθήματα, για διευκρινίσεις, για παιδικά βιώματα είναι ένα φυσικό πράγμα. Άρα δεν υπάρχει καθόλου μία τεχνική εδώ αλλά είμαστε στον στόχο. Ξέρουμε ότι για να βοηθήσουμε τον άνθρωπο αυτό θέλουμε να βρούμε τις πεποιθήσεις. Ή τις πεποιθήσεις που τον κάνουν να μην είναι καλά μ’αυτό που συμβαίνει, ή τις πεποιθήσεις που τον εμποδίζουν να το αλλάξει. Ίσως και τις πεποιθήσεις που τον έχουν κάνει να δημιουργήσει αυτή την κατάσταση από την αρχή. Τότε είμαστε στον στόχο ,είμαστε στο κέντρο μας. Πάντα αυτό θα γίνει μέσα από ερωτήσεις που θα ζητήσουμε από τον ίδιο να μας πει τί είναι σημαντικό γι αυτόν σήμερα; Όταν απαντάει η επόμενη ερώτηση μας είναι: και πες μου γιατί είναι σημαντικό αυτό για σένα σήμερα; Τί είναι αυτό που θα έχεις αν πετύχεις τον στόχο αυτό ; και τί είναι αυτό που θα χάσεις αν δεν τον πετύχεις; Εντάξει; Δηλαδή αυτό είναι πάντα η βασική μας ερώτηση. Τί είναι αυτό που θα κερδίσεις , τί είναι αυτό που θα χάσεις. Τώρα όπως έχω εξηγήσει στο σεμινάριο για το μυστικό και είναι πολύ ενδιαφέρον ότι βρήκα την ίδια εξήγηση προχθές μελετώντας τους επτά νόμους της υλοποίησης του Τσόπρα και το ίδιο με τον Wayn Dyer, δεν έχω διαβάσει τα βιβλία τους, τώρα πριν από ένα μήνα άρχισα να τα διαβάζω, και βλέπω ότι έχουμε καταλήξει ακριβώς στις ίδιες αντιλήψεις εκατό τις εκατό, καμμία διαφορά. Γιατί αυτό που έλεγα εγώ ήταν λίγο διαφορετικό από το έργο. Αλλά βρήκα ακριβώς συμφωνία με τον Copra και τον Dyer και αυτό είναι. Δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις κάτι όσο είσαι προσκολλημένος σε αυτό. Δηλαδή η προσκόλληση σημαίνει ότι έχω φόβο να μη γίνει . Και όταν έχω φόβο μήπως δεν γίνει , τότε εμποδίζω να γίνει

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τί σημαίνει ότι έχω φόβο να μη γίνει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φοβάμαι ότι δεν θα μπορώ να είμαι καλά αν δεν γίνει αυτό που θέλω. Δεν θα έχω αξία, δεν θα έχω ασφάλεια, δεν θα έχω πληρότητα. Δεν είμαι ελεύθερος, είμαι εξατρημένος από ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Εγώ το εξηγώ και αλλιώς. Ίσως κάποιες προσκολλήσεις που έχουμε, μπορούμε να τις πραγματοποιήσουμε παρόλο που είμαστε προσκολλημένοι , επειδή δεν έχουμε κάνει μία απόφαση σ’αυτη την ενσάρκωση ν’απελευθερωθούμε από αυτη την ψευδαίσθηση. Η ψευδαίσθηση ότι αξίζω μόνο κάτω από τέτοιες περιπτώσεις, είμαι ασφάλής κάτω από τέτοιες περιπτώσεις. Και σαν ψυχή κάποιες ψυχές έχουν επιλέξει ν’απελευθερωθούν από αυτές τις ψευδαισθήσεις και άλλες όχι. Θα ζήσουν αυτή την ζωή και θα έχουν αυτά στα οποία είναι προσκολλημένοι. ‘Ομως αν σαν ψυχή έχω αποφασίσει να προχωρήσω σ’αυτή την ζωή και ν’απελευθερωθώ από την ψευδαίσθηση ότι ,δεν αξίζω χωρίς σύντροφο, ή δεν είμαι ασφαλής χωρίς χρήματα,ή δεν είμαι ασφαλής χωρίς στήριξη από έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, ήδη οι νόμοι της εξέλιξης θα εμποδίζουν την ικανοποίηση αυτής της ψευδαίσθησης, μέχρι να απελευθερωθώ από αυτήν.Κι όταν απελευθερωθώ από αυτό και ξέρω ότι και θα αξίζω και θα είμαι ασφαλής και χωρίς αυτό, τότε μένω με ένα πράγμα, την επιθυμία γι’αυτό . Και δεν έχω τον φόβο να μην το έχω. Και δεν στέλνω αυτά τα δύο μηνύματα. Γιατί αλλιώς στέλνουμε δύο μηνύματα που το ένα ακυρώνει το άλλο.Έλκω αυτό που θέλω και έλκω αυτό που φοβάμαι. Συγκρούονται. Άρα για να μπορώ να πραγματοποιήσω αυτό που θέλω χρειάζεται ν’απελευθερωθώ από την προσκόλληση. Τότε έχουμε κάποιον που έρχεται σ’εμάς και λέει: –Θέλω αυτό. Και ρωτάμε: –Τί θα κερδίσεις αν έχεις αυτό; –Τότε θ’αξίζω, τότε θα είμαι ασφαλής. Τότε χρειάζεται να συζητήσουμε με τον άνθρωπο. – Εντάξει θα βάλουμε αυτόν τον στόχο ,αλλά μήπως μαζί να βάλουμε και τον στόχο να νιώθεις την αξία σου και την ασφάλεια ανεξάρτητα απ’αυτό; Τί λες;   Καταλαβαίνετε;   Δηλαδή του προσφέρετε…- Εντάξει, θα δουλέψουμε σ’αυτό, αλλά φοβάμαι ότι αυτή η πεποίθηση, -ότι μόνο τότε θα είσαι καλά, -θα λειτουργήσει σαν εμπόδιο ώστε να πραγματοποιήσεις αυτό που θέλεις. Θα μείνουμε με την επιθυμία, θα μείνουμε με την πρόθεση, θα κάνουμε ότι χρειάζεται να κάνουμε ώστε να πραγματοποιήσεις αυτόν τον στόχο με πρόγραμμα, αλλά συγρόνως να βάλουμε και στόχο να νιώθεις καλά ανεξάρτητα από το τί θα γίνει; Τότε με αυτό τον τρόπο θα δοκιμάσετε τους στόχους του ανθρώπου. Και μπορείτε να δουλέψετε παράλληλα και με τον εξωτερικό στόχο αλλά και με τους εσωτερικούς στόχους . Δεν συγκρούονται, δεν συγκρούεται η ικανότητα να νιώθω καλά χωρίς ένα σύντροφο με το να πραγματοποιώ (τον στόχο) να έχω σύντροφο. Το ένα βοηθάει τον άλλο, δεν το εμποδίζει. Γιατί η εξάρτηση και η προσκόλληση εμποδίζουν.

Σ’αυτή την δεξιότητα, προσέχουμε, όχι μόνο αυτό που λέει ο άνθρωπος, αλλά και τον τόνο της φωνής του, τα συναισθήματα που φαίνεται να έχει από πίσω, και προσπαθούμε να καταλάβουμε μήπως υπάρχει και κάτι άλλο εκτός από αυτό που λέει. Δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε σίγουροι. Και μπορούμε να ρωτήσουμε πάντα λέγοντας στον άλλο: – Ξέρεις θέλω να μοιραστώ μαζί σου αυτά που ένιωσα αυτή την στιγμή , αλλά να ξέρεις, εγώ δεν μπορώ να ξέρω καλύτερα από ΄σένα. Άρα να νιώσεις απόλυτη ελευθερία να αγνοήσεις αυτό που σου λέω… Αλλά μήπως …αυτό; Μήπως έχεις μία εσωτερική σύγκρουση επάνω στο θέμα αυτό; Μήπως υπάρχει ένα μέρος του εαυτού σου που το θέλει αλλά και που το φοβάται;  Ή που νιώθει ότι δεν το αξίζει; Για να διευκρινίσουμε τί; Τον στόχο. Προσπαθούμε και τότε η πρώτη ενέργεια είναι πολύ ξεκάθαρη; Ποιοί είναι οι στόχοι μας. Και η δεύτερη ενέργεια σ’αυτό είναι: Να είμαστε πάνω στον στόχο μας. Με τις ερωτήσεις μας να μην πλατιάσουμε, να μην φύγουμε.Που έρχεται εντελώς κόντρα με την άλλη δεξιότητα , ότι προχωράμε με περιέργεια, εντάξει;   Που σημαίνει ότι υπάρχουν στιγμές που το ένα είναι καλύτερο και υπάρχουν στιγμές που το άλλο είναι καλύτερο. Χρειάζεται να έχετε διαίσθηση. Να ξέρετε πού βρίσκεστε με τον άνθρωπο. Πολύ φυσικά οι πρώτες συναντήσεις θα περιέχουν περισσότερο – προχωράω με περιέργεια – και μετά από πέντε , έξι, εφτά συναντήσεις με τον άνθρωπο , θα περιέχει πολύ περισσότερο εστιάζομαι στον στόχο Είναι πολύ φυσικό σιγά, σιγά να μεταφέρεται η έμφαση.

Τα λάθη που μπορεί να γίνονται μ’αυτή την δεξιότητα είναι:

1) Προχωράμε γρήγορα και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις χωρίς να έχουμε διευκρινίσει ποιός είναι ο πιό σημαντικός στόχος. Γι’αυτό θα πάρουμε λίγο χρόνο στην αρχή συζητώντας στόχους και επιθυμίες και ζητώντας από τον άλλο να διευκρινίσει: – Εντάξει έχουμε αυτούς τους δέκα στόχους. Ποιό είναι το πιό σημαντικό για σένα σήμερα να δουλέψουμε; Και να έχει την λίστα του κι εμείς να έχουμε την λίστα του με ποιούς στόχους έχει , αλλά δεν θα δώσουμε έμφαση σήμερα

2) Το άλλο λάθος είναι ότι παρασυρόμαστε με διάφορα θέματα και ξεφεύγουμε από τον στόχο που μπορεί να γίνει αν έχει άλλο στόχο. Και να λέει , όχι τελικά θέλω κάτι άλλο. Δικαίωμά του, εμείς είμαστε υπάλληλοι, αυτός είναι ο εργοδότης, ότι θέλει, ότι θέλει ο άλλος, εμείς είμαστε εκεί για να τον υπηρετούμε και αυτός έχει την απόλυτη ευθύνη. Η αποτυχία είναι δική του, η επιτυχία είναι δική του , δεν είναι δική μας. Ούτε η επιτυχία, ούτε η αποτυχία.

3) Τρίτο λάθος είναι ότι δεν βοηθάμε αρκετά τον άλλο να εστιάζεται στον στόχο του. Δηλαδή αν εξετάσουμε τους επιτυχημένους ανθρώπους στην ζωή, θα δούμε ότι ανάμεσα σε άλλα πράγματα, έχουν την ικανότητα να κατευθύνουν την ενέργειά τους σε συγκεκριμένους στόχους και να μην σπαταλάνε ενέργεια σε άλλες κατευθύνσεις. Καταλαβαίνετε; Δηλαδή οι άνθρωποι που έχουν κάνει πραγματικά μεγάλα έργα στην κοινωνία, είναι άνθρωποι που δέκα ώρες την ημέρα ασχολήθηκαν με αυτό, πολύ πιθανόν δεν είχανε πολύ κοινωνική επαφή ,πολύ πιθανόν δεν σκορπίσανε την ενέργειά τους σε πολλές άλλες κατευθύνσεις. Τότε ένα πολύ μεγάλο μυστικό της πραγμάτωσης ενός στόχου είναι η ικανότητα του ανθρώπου ν’αφήνει πράγματα. Όταν συζητάμε με τον άνθρωπο λέμε: δεν είναι μόνο τί θα κάνεις προς τον στόχο αυτό αλλά και τί θ’αφήσεις ώστε να έχεις χρόνο, ή χρήματα, ή ενέργεια για να πετύχεις αυτόν τον στόχο. Τότε είναι σημαντικό μέρος της βοήθειας που θα δώσουμε στον άνθρωπο αυτό είναι το τί θα κάνει και το τί θ’αφήσει. Ποιές δραστηριότητες μπορείς ν’αφήσεις ώστε να έχεις και περισσότερο χρόνο και περισσότερα χρήματα , αν ο στόχος χρειάζεται χρήματα και τί άλλο θα κάνεις ώστε να εστιάζεσαι εκεί.

4) Ένα άλλο λάθος που κάνουμε είναι ότι δεν νιώθουμε άνετα να ρωτήσουμε βαθύτερες ερωτήσεις. Σαν τις ερωτήσεις που σας έλεγα τώρα:  -Τί θα κερδίσεις; Δεν αμφισβητούμε, είναι πραγματικά ερώτηση ενός αγνού παιδιού. Δεν ξέρω τί θα κερδίσει. Δεν είναι δεδομένο ότι η πραγμάτωση του στόχου αυτού θα τον κάνει ευτυχισμένο. Εγώ δεν ξέρω γιατί τον θέλει. Δεν αμφισβητώ ότι είναι ο καλύτερος στόχος γι’αυτόν ,ή ότι είναι σημαντικός, απλώς χρειάζομαι να ξέρω. Γιατί όταν ρωτάω αυτό εκτός από το να βάλω τον άλλο να σκεφθεί αν πραγματι είναι ο πιό σημαντικός στόχος, κάνω και κάτι άλλο. Μαζεύω για τον άνθρωπο κίνητρα. Κάθε φορά που απαντάει θα έχω αυτό και το άλλο και το άλλο , τον κάνουμε να συνειδητοποιεί το κέρδος του να αφοσιωθεί στον στόχο αυτό. Τότε όταν κάνω τέτοιες ερωτήσεις -τί θα κερδίζεις ; τί θα χάσεις ; τί θα έχεις ; – κάνουμε δύο πράγματα. α) Τον αναγκάζουμε να ψάξει να δει αν πράγματι αξίζει αυτός ο στόχος και       β) Του δίνει ενέργεια να βρει κίνητρα, ναι θα έχω αυτά τα πράγματα άρα είναι σημαντικό για μένα, άρα θέλω να δώσω την ενέργειά μου εκεί.

5) Και ένα άλλο λάθος που μπορεί να κάνουμε είναι να νομίζουμε ότι ξέρουμε εμείς καλύτερα ποιός είναι ο πιο σπουδαίος στόχος γι’αυτόν αυτή την εποχή. . Αυτό θα ήταν ένα λάθος. Μπορεί να είναι το πιο σπουδαίο αλλά μπορεί να μην είναι αυτό που χρειάζεται ο ίδιος αυτή την στιγμή. Ανθρωποι χρειάζονται πολλες φορές να ικανοποιήσουν επιφανειακές και εξωτερικές ανάγκες για να τις απομυθοποιήσουν. Και πολλές φορές το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μένουμε στην επιφάνεια, να πραγματοποιήσει αυτόν τον στόχο , να τον χορτάσει , αυτή η ικανοποίηση και τότε φυσικά θα ωριμάσει και θα ζητήσει κάτι βαθύτερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συζητήσουμε κάτι άλλο, αλλά όλα θα εξαρτηθούν πάνω σε τί πραγματικά τον ενδιαφέρει. Μπορεί να μην τον ενδιαφέρει αυτή την στιγμή να βιώσει αυτοαναγνώριση. Μπορεί να θέλει αναγνώριση από μία γυναίκα , από έναν αντρα. Πρέπει να περάσει από αυτό. Ή πέντε γυναίκες, ή πέντε άντρες. Μπορεί να χρειαστεί να περάσει από αυτό το πράγμα κι εμείς είμαστε εκεί για να τον βοηθήσουμε. Κάποια στιγμή θ’αντιληφθεί ότι: δεν είναι εκεί η ευτυχία μου, δεν είναι εκεί η αξία μου. Και φυσικά θα υπάρχουν άνθρωποι που θα είναι έτοιμοι να εστιάζονται πιό βαθειά μέσα τους και θα υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι όχι. Εμείς θα προσφέρουμε τους εναλλακτικούς στόχους , αλλά τον τελευταίο λόγο θα τον έχει ο άλλος. Και δεν συγκρούονται να είναι και μαζί. Θα δουλέψουμε και εσωτερικά και εξωτερικά. Αλεξάνδρα

ΕΡΩΤΗΣΗ – Να ρωτήσω κάτι. Αν αυτός είναι εστιασμένος σε επιφανειακούς στόχους σημαίνει ότι πρέπει να βιώσει αυτή την κατάσταση, να την απολαύσει και να την απομυθοποιήσει για να φθάσει ή δεν θα φθάσει…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ – Αν πραγματοποιείται, αν είναι κάτι εφικτό να πραγματοποιηθεί, μπορεί να προσπαθήσει και μετά να νιώθει καλά και χωρίς να το πραγματοποιήσει. Οι πιθανότητες της εξέλιξης της ανθρώπινης ψυχής είναι άπειρες . Εμείς όμως θ’ακολουθήσουμε αυτό που λέει. Θα του εξηγήσουμε ότι μπορεί να είναι καλά και χωρίς να πραγματοποιήσει τον στόχο, ότι αυτή η δυνατότητα υπάρχει μέσα του και ότι δεν εμποδίζει , και μάλλον μπορεί να βοηθήσει την πραγμάτωση του εξωτερικού στόχου, αλλά θ’ακούσουμε την δική του απόφαση, ότι θέλει ο ίδιος.

ΕΡΩΤΗΣΗ – Ναι αλλά για να το απομυθοποιήσει, σημαίνει ότι το ζει, τα υλικά αγαθά , θα πρέπει να τα δει, να τα έχει και να τα απομυθοποιήσει μετά. Γιατί έτσι αν βλέπει τους άλλους μπορεί να νομίζει ότι μέσα εκεί είναι καλά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ – Μερικοί άνθρωποι γιατί μπορεί κάποιος να έχει ικανοποιήσει την ανάγκη ήδη δεκαπέντε φορές και να μην απελευθερώνεται από την ιδέα. Σαν τον άνδρα 65 χρονών που θέλει πάλι να βρει μία νέα κοπέλλα και να νιώσει την αξία του μέσα από αυτό. Καταλαβαίνεις, δηλαδή έχει άφθονες ευκαιρίες να συνειδητοποιήσει ότι η αξία του δεν βρίσκεται εκεί. Τότε υπάρχουν άνθρωποι που χορταίνουν μέσα από το βίωμα και άλλοι που δεν χορταίνουν , που δεν αλλάζει , δεν συνειδητοποιούν κάτι. Δεν είναι για μας να του πούμε τί θα κάνει. Στο μόνο σημείο που εγώ μπορεί να κάνω μία μικρή επέμβαση αλλά πάλι αφήνω την απόφασηστον άλλο , ερχονται πολλοί άνθρωποι που έχουν δημιουργήσει παράλληλες σχέσεις . Και τους λέω: Ξέρεις , αμφιβάλλω αν θα βρεις την ευτυχία σου μέσα απ’αυτό. Το μόνο πράγμα που λέω. Δοκίμασέ το , δεν είναι θέμα ηθικής, είναι θέμα καθαρά ενεργειακό , αφιβάλλω. Καλύτερα να ξεκαθαρίσεις στο μυαλό σου ποιά θέλεις , γιατί είναι ένα μπέρδεμα. Όλα τ’άλλα…. αν ήθελε να σκοτώσει κάποιον…..( γέλια…)… Είναι σπάνιες περιπτώσεις…..

Οι ερωτήσεις γι’αυτή την δεξιότητα είναι στην σελίδα 229 δεξία κάτω:

1) Τί είναι για σένα το πιό σημαντικό θέμα που θα ήθελες να βελτιώσεις ή να λύσεις στην ζωή σου αυτή την εποχή ;

2) Γιατί αυτό είναι σημαντικό ; Τί είναι αυτό που πιστεύεις ότι θα έχεις κερδίσει ή αποκτήσει με αυτό ; Ποιά ανάγκη σου θα ήθελες να ικανοποιήσεις περισσότερο;

3) Αν μάθαινες ότι θα πέθαινες σε πέντε χρόνια , ποιό είναι αυτό που είναι πιό σημαντικό για σένα; Είναι μία ερώτηση που βοηθάει τον άνθρωπο να σκεφτεί τί πραγματικά είναι σημαντικό όταν σκέφτεται τον θάνατο.

4) Αν όντως οι αξίες μας και οι ανάγκες μας εξελλίσονται, ποιές είναι οι πιό σημαντικές αξίες σου και ανάγκες σήμερα; Μαζί με την εξέλιξη των ανθρώπων υπάρχει και η εξέλιξη των αναγκών και των αξιών.

5) Αν μπορούσες να ικανοποιήσεις μία μόνο ανάγκη την εποχή αυτή , ποιά θα ήταν;   Τότε επέλεξε , έχεις δεκαπέντε ανάγκες, ποιά είναι πιο σημαντική αυτή την στιγμή.Απ’όλα αυτά που έχουμε συζητήσει , ας τα βάλουμε σε μιά ιεραρχία. Ποιό είναι το πιό σημαντικό που θέλεις ν’ασχοληθούμε τώρα; Και το επόμενο ποιό είναι; Τί είναι αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις;

Είναι μία σειρά από απλές ερωτήσεις που βοηθάει τον άλλο να κάνει μία ιεράρχηση στις ανάγκες του κι εμείς τον βοηθάμε σ’αυτό. Κάποια ερώτηση; Βέβαια όλε αυτές τις εργασίες καλό είναι να τις κάνουμε με τον εαυτό μας. Κάντε το αυτό με τον εαυτό σας. Καμία ερώτηση επάνω στην όγδοη ικανότητα; Ότι εστιαζόμαστε σε ότι είναι πιό σημαντικό και προσέξτε αυτό το πιό σημαντικό είναι κινούμενο. Την άλλη εβδομάδα κάτι άλλο μπορεί να είναι πιό σημαντικό και την άλλη εβδομάδα κάτι άλλο

ΕΡΩΤΗΣΗ – Οπότε τί κάνουμε πάμε στο άλλο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ – Ρωτάμε τον άνθρωπο. Θέλεις ν’αφήσουμε το άλλο; σκέψου έχεις κι αυτό. Τί θέλεις; πες μου εσύ , είσαι ο αρχηγός εδώ κι εσύ έχεις όλη την ευθύνη για το τί είναι πιό σημαντικό για σένα. Τώρα αν βλέπουμε ότι το παρακάνει και κάθε εβδομάδα αλάζει, τότε κάνουμε λίγη ενεργητική ακρόαση πάνω στο τί πραγματικά θέλει. Άλλη ερώτηση για την όγδοη ικανότητα ;

Προτείνω αυτή την άσκηση να την απαντήσετε στο σπίτι σας για τους στόχους σας. Ποιοί είναι οι πιό σημαντικοί στόχοι στην ζωή σας αυτή την στιγμή. Να μάθετε να το κάνετε στον εαυτό σας. Και μετά ρωτήστε τον εαυτό σας : Δίνετε ενέργεια σ’αυτό ; Γιατί δυστυχώς υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ των αξιών και των πράξεων μας περιπου δέκα χρόνια. Οι ενέργειές μα σήμερα αντιστοιχούν σε αξίες που είχαμε πριν δέκα χρόνια. Και οι αξίες μας που εξελλίσονται τώρα, μάλλον θα γίνουν πράξη σε δέκα χρόνια. Το καταλαβαίνετε αυτό; Έρχεται μία νέα αντίληψη μία αξία, αλλά πολύ σπάνια αυτό γίνεται αλλάγή στο παρόν στο πώς ξοδεύω τον χρόνο μου, τα χρήματα , πώς ζω την ζωή μου. Δείτε αυτό το χάσμα μεταξύ αυτού που είναι σημαντικό και του τί κάνετε με τον χρόνο, τί κάνετε με τα χρήματα, τί κάνετε με την ενέργειά σας. Είναι προς τους νεώτερους στόχους σας ή προς τους παλιούς; Σκεφθείτε αυτό. Κατι άλλο;

(μιλάει μία εκπαιδευόμενη)

Εμένα με έχει βοηθήσει πάρα πολύ, γιατί ήταν πάρα πολλοί οι στόχοι μου, και είδα ότι έτσι δεν έφερνα το αποτέλεσμα που ήθελ. Κι έτσι εστιάστηκα σ’ένα-δύο και όταν παρουσιαζόταν κάποιος και με προκαλλούσε για άλλο, έλεγα ωπ! δίνω την ενέργειά μου εκεί. Κι αυτό μ’έχει βοηθήσει πολύ να φέρω σε κάποιους στόχους αποτέλεσμα. το είδα, έγινα παρατηρητής του εαυτού μου και είδα ότι δουλεύει. Αλλιώς τίποτα. Μένοντας στον στόχο,μπαίνανε παρακλάδια,αλλά τίποτα. Ξαναγύριζα στον στόχο.

Κεφάλαιο 7

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

Εσωτερικές Πηγές και Ανταλλαγές Ενέργειας

Τα πάντα είναι ενέργεια και Ενέργεια είναι το παν

Η υγεία, η ευτυχία και η αρμονική λειτουργία μας μέσα σ’ αυτά τα προσωρινά σώματα εξαρτώνται από το αν έχουμε άφθονη ποσότητα ενέργειας που ρέει αρμονικά – χωρίς ένταση ή μπλοκαρίσματα.

Όταν έχουμε έλλειψη ενέργειας ή έλλειψη αρμονικής ροής της, βιώνουμε κούραση, εξάντληση, σύγχυση, πόνο, αρρώστια, αδυναμία, έλλειψη διαύγειας και ανικανότητα να αντιμετωπίσουμε τις καθημερινές ευθύνες, αγγαρείες, εργασίες, προκλήσεις της ζωής, καθώς και την αρνητικότητα ή τις απαιτήσεις των άλλων. Φυσικό αποτέλεσμα της έλλειψης ενέργειας είναι η κατάθλιψη, η απαισιοδοξία, ο φόβος, η μοναξιά, η αυτοαπόρριψη, η ενοχή, η αδυναμία, η αυτοαμφισβήτηση και η αίσθηση ανικανότητας και ματαιότητας.

Όταν έχουμε ενέργεια, έχουμε καλύτερη υγεία, ζωτικότητα, διαύγεια, αποτελεσματικότητα, παραγωγικότητα, δημιουργικότητα, ευτυχία, γαλήνη και ευγνωμοσύνη. Η ζωή μας έχει πολύ περισσότερη ευτυχία και απόλαυση.

Όσο είμαστε μέσα σ’ αυτά τα σώματα, παλεύουμε διαρκώς για ενέργεια. Χρειαζόμαστε αυτήν την ενέργεια για να αισθανόμαστε καλά, σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά. Όταν η ενέργειά μας πέφτει κάτω από ορισμένα επίπεδα, αρχίζουμε να δυσλειτουργούμε σε όλα τα πεδία και αναπτύσσουμε αμυντικούς μηχανισμούς για να «προστατευτούμε» – ώστε να μην «χάσουμε περισσότερη ενέργεια» και με την ελπίδα να ξανακερδίσουμε την ενέργειά μας. Θα συζητήσουμε αργότερα γι’ αυτούς τους μηχανισμούς.

Χρησιμοποιούμε αυτή τη μία οικουμενική ενέργεια για όλα όσα κάνουμε. Για παράδειγμα αυτή η ενέργεια μάς επιτρέπει:

• Να κρατήσουμε ζωντανό το σώμα μας.
• Να το κρατήσουμε ζεστό.
• Να κινήσουμε τα μέλη μας.
• Να επικοινωνήσουμε με τα μέλη και τα όργανά μας.
• Να αντιμετωπίσουμε βακτηρίδια και άλλα ξένα σώματα.
• Να κυκλοφορήσει το αίμα μας και άλλες θρεπτικές ουσίες.
• Να εισπνέουμε οξυγόνο και να εκπνέουμε τοξίνες.
• Να σκεφτόμαστε, να δημιουργούμε και να βρίσκουμε λύσεις σε προβλήματα.
• Να μιλάμε και να επικοινωνούμε με τους άλλους με διάφορους τρόπους.
• Να απολαμβάνουμε τη ζωή.
• Να κάνουμε παιδιά και να τα αγαπάμε.
• Να εκτελούμε την εργασία και τις ευθύνες μας πάνω στον πλανήτη.
• Να παρατηρούμε και να αναλύουμε το νου και τα συναισθήματά μας.
• Να νιώθουμε, να κατανοούμε και να επικοινωνούμε με το θείο.
• Να προσευχόμαστε, να διαλογιζόμαστε, να συλλογιζόμαστε και να ενωνόμαστε με το θείο.

Και πολλές άλλες σωματικές, συναισθηματικές, νοητικές και πνευματικές δραστηριότητες.

Επομένως είναι ουσιαστικό να ανακαλύψουμε:

1. Πώς προσλαμβάνουμε και δημιουργούμε περισσότερη ενέργεια.
2. Πώς μπορούμε να κρατήσουμε υψηλή την ενέργειά μας.
3. Πώς να χρησιμοποιούμε πιο αποτελεσματικά αυτήν την ενέργεια.
4. Πώς να εξασφαλίσουμε την αρμονική ροή της ενέργειάς μας μέσα στο ενεργειακό μας σύστημα.
5. Πώς να ανταλλάσσουμε ενέργεια δίκαια, σωστά και αρμονικά με τους ανθρώπους, τα άλλα όντα και τα στοιχεία στο περιβάλλον μας.

Πώς αναζητούμε συνήθως να κερδίσουμε ενέργεια

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν να κερδίσουν ενέργεια με έναν συνδυασμό από τους ακόλουθους τρόπους.

1. Μέσα από την τροφή και το ποτό.
2. Με χημικά διεγερτικά όπως η καφεΐνη και η ζάχαρη.
3. Με τον ύπνο.
4. Με την ανάπαυση.
5. Με την ψυχαγωγία και την απόλαυση διαφόρων τύπων παραστάσεων και τεχνών.
6. Με το να αγαπάμε και να μας αγαπούν.
7. Με τη σεξουαλική ικανοποίηση και άλλες μορφές διέγερσης των αισθήσεων.
8. Παίρνοντας ενέργεια από τους άλλους. Η αλληλεπίδραση με τους άλλους και τη ζωή μάς κάνει ικανούς να δημιουργήσουμε μέσα μας αισθήματα αξίας, αγάπης, ασφάλειας, ευχαρίστησης, ελευθερίας ή να ικανοποιήσουμε άλλες ανάγκες. Όταν οι ανάγκες μας ικανοποιούνται με κάποιον τρόπο, αισθανόμαστε προσωρινή έξαρση της ενέργειας. Θα το συζητήσουμε αργότερα.

Επιπρόσθετα κάποιοι άνθρωποι έχουν βρει ότι μπορούν να αυξήσουν και να εναρμονίσουν την ενέργειά τους με:

1. Καθημερινή άσκηση
2. Τεχνικές αναπνοής
3. Τεχνικές χαλάρωσης
4. Μασάζ και αυτομασάζ
5. Τεχνικές οραματισμού
6. Τεχνικές ενεργειακής ανταλλαγής
7. Προσευχή
8. Διαλογισμό
9. Τραγούδι, μουσική, χορό και άλλες μορφές δημιουργικότητας
10. Θετική σκέψη
11. Υπηρεσία και προσφορά στους άλλους
12. Το να κάνουν πράγματα που αγαπούν
13. Επικοινωνία αγάπης με τους άλλους
14. Το να νιώθουν αγάπη για τους άλλους και τον εαυτό τους
15. Το να μελετούν ή να ακούν αλήθειες που μας ανεβάζουν
16. Το να νιώθουν ενότητα με το περιβάλλον

Επιλέγοντας τις πηγές ενέργειάς μας

Κάποιες δραστηριότητες ή ουσίες μπορεί να αυξάνουν την ενέργειά μας βραχυχρόνια, αλλά μας κάνουν να χάνουμε ενέργεια, ελευθερία ή ευτυχία μακροχρόνια.

Οι περισσότεροι από μας αναζητούμε να αναπληρώσουμε την ενέργειά μας με τρόπους που εξαρτώνται από ουσίες, εξωτερικά ερεθίσματα και από τη συμπεριφορά των άλλων. Αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα – εκτός κι αν γίνει. Πώς θα μπορούσε να γίνει πρόβλημα; Μερικές ουσίες όπως τα διεγερτικά μπορεί να είναι βλαβερά για την υγεία μας και τελικά για την ενέργειά μας. Για παράδειγμα η άσπρη ζάχαρη, που δεν περιέχει φυσικά θρεπτικά στοιχεία, μπορεί να μας δώσει μια βραχύχρονη ενεργειακή έκρηξη – αλλά μετά είμαστε ακόμη πιο κουρασμένοι και τα αποθέματά μας σε βιταμίνες και μέταλλα, απαραίτητα για το μεταβολισμό, έχουν εξαντληθεί. Παρόμοια αρνητική επίδραση μπορεί να αποδοθεί στην καφεΐνη, το αλκοόλ, τις αμφεταμίνες και κάθε άλλη ουσία που μπορεί να μας προκαλέσει σύντομη ενεργειακή έκρηξη.

Σοφότερη επιλογή εδώ θα ήταν οι σπόροι και τα λαχανικά, που αποτελούν μια πηγή διαρκείας αργά απελευθερωμένης ενέργειας, καθώς και πηγή των θρεπτικών συστατικών που απαιτούνται για να μεταβολιστούν.

Το ενεργειακό μας σύστημα είναι πολύ πιο ισχυρό όταν έχουμε σωματικές δραστηριότητες όπως χορό, ασκήσεις, τραγούδι, όταν παίζουμε μουσική ή ασχολούμαστε με τον αθλητισμό, παρά όταν είμαστε αδρανείς θεατές όλων αυτών των μορφών κίνησης.

Όταν χρειαζόμαστε τους άλλους να μας ακούν και να συμφωνούν μαζί μας για να αναπληρώσουμε την ενέργειά μας, εξαρτιόμαστε από αυτούς για το ενεργειακό μας επίπεδο. Αυτό δεν είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να βασιστούμε, ιδιαίτερα αν δεν είμαστε πρόθυμοι να τους δώσουμε την ίδια ενέργεια. Σταδιακά θα κουραστούν από μας και θα μας αποφεύγουν.

Οι τρόποι που αυξάνουμε και εναρμονίζουμε την ενέργειά μας θα εξελιχτούν φυσιολογικά καθώς αναπτυσσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά. Αυτό πρέπει να είναι μια φυσιολογική διαδικασία χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις και αυτοκαταπίεση.

Θα ήταν καλό για όλους μας να παρατηρούμε τους τρόπους με τους οποίους αναζητούμε να αναπληρώσουμε ή να προστατεύσουμε την ενέργειά μας και να αποφασίσουμε αν θα θέλαμε να κάνουμε κάποιες ρυθμίσεις. Η περιοχή στην οποία οι περισσότεροι χρειάζεται να κάνουν παρόμοιες ρυθμίσεις είναι στον τρόπο που παίζουμε «ενεργειακά παιχνίδια» με τους άλλους. Αυτά τα παιχνίδια έχουν μια εξαιρετικά βλαβερή επίδραση στις σχέσεις μας και στη συνέχεια στην υγεία και ευτυχία μας.

Μερικά από τα προβλήματα που δημιουργούνται στις σχέσεις από τον τρόπο που αναζητούμε να αυξήσουμε ή να «προστατεύσουμε» την ενέργειά μας

Η ενέργειά μας σχετίζεται απευθείας με την ικανοποίηση των αναγκών μας. Όταν ικανοποιούνται οι βασικές μας ανάγκες, νιώθουμε ασφαλείς και ανοιγόμαστε στην ενέργεια περιμένοντας να ρέει μέσα μας. Όταν κάποιος μας προσέχει, μας θαυμάζει, μας συγχαίρει, μας αγαπά, μας αποδέχεται ή μας επιδοκιμάζει με κάποιον τρόπο, βιώνουμε ενεργειακή έκρηξη.

Όταν η θετική συμπεριφορά τους είναι γνήσια και αγαπούν και τον εαυτό τους, μας δίνουν ένα ερέθισμα που μας επιτρέπει να νιώθουμε την εσωτερική αίσθηση της ασφάλειας και της αξίας μας και να έχουμε επαφή με τα εσωτερικά ενεργειακά αποθέματά μας.

Το κύριο πρόβλημα με τον τρόπο που οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούμε να κερδίσουμε ενέργεια είναι ότι προσπαθούμε να την πάρουμε έξω από τον εαυτό μας, παρά από την απευθείας σύνδεσή μας με την οικουμενική πηγή, που βρίσκεται μέσα μας. Αυτό εκφράζεται πολύ καλά στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη επίγνωση της Ουράνιας Προφητείας.

Η τέταρτη επίγνωση περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο «αγωνιζόμαστε» να πάρουμε την ενέργειά μας από τους άλλους παίζοντας τους γνωστούς ρόλους του θύματος, του απόμακρου, του ανακριτή και του τρομοκράτη. Αναζητούμε να πάρουμε ενέργεια από τους άλλους ελέγχοντας τους μέσα από αυτούς και άλλους ρόλους που παίζουμε. Ελπίζουμε να μπορέσουμε να τους ελέγξουμε ώστε να μας δώσουν αυτό που χρειαζόμαστε. Επίσης παίζουμε αυτά τα ίδια παιχνίδια για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας ώστε να μην μπορέσουν να μας ελέγξουν ή να πάρουν ενέργεια από μας. Συχνά το κάνουμε για να επαληθεύσουμε την αξία μας και την ανωτερότητά μας.

Παρόλο που οι πιθανές (αλλά όχι προφανείς) ανταμοιβές από αυτά τα παιχνίδια είναι πάντα τόσο μικρές σε σύγκριση με το να αγαπάς και να αγαπιέσαι, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν βιώσει ποτέ την αγάπη και επομένως προσφεύγουν σ’ αυτά τα καταστροφικά για την αγάπη παιχνίδια.

Όταν παλεύουμε για ενέργεια, θέλουμε να έχουμε το πάνω χέρι, παίζοντας το θύμα και κάνοντας τους άλλους να μας λυπούνται ή να νιώθουν ένοχοι και υπεύθυνοι για τη δική μας πραγματικότητα, ώστε να μας προσέχουν, χωρίς να ζητούν οτιδήποτε από μας και δίνοντας μας ό,τι χρειαζόμαστε. Παίρνουμε την ενέργειά τους, εκείνοι αισθάνονται αδειασμένοι και ίσως νιώθουν θυμό και κακία επειδή τους εκμεταλλευτήκαμε ή τους καταπιέσαμε. Στη σπάνια περίπτωση που οι άλλοι ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας από αγάπη και κατανόηση (όχι από φόβο ή ενοχή), δεν χάνουν αλλά μάλλον κερδίζουν ενέργεια.

Είναι σημαντικό για μας να θυμόμαστε ότι αν πρόκειται να κάνουμε θυσίες για τους άλλους, πρέπει να γίνονται με αγάπη. Να γνωρίζουμε ότι έχουμε την ελεύθερη επιλογή να μην τους δώσουμε αυτό που θέλουν και να επιλέξουμε χωρίς φόβο και ενοχή, αλλά από αγάπη, να τους το δώσουμε. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, ποτέ δεν χάνουμε ενέργεια – αλλά στην πραγματικότητα κερδίζουμε, καθώς γινόμαστε κομιστές θεϊκής αγάπης. Θυσίες από φόβο ή ενοχή δεν έχουν αξία και στραγγίζουν την ενέργειά μας. Θυσίες από αγάπη αυξάνουν την ενέργειά μας.

Το ίδιο ισχύει με τις αλληλεπιδράσεις μας σε όλα τα άλλα παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι. Χρειάζεται να πάψουμε να κάνουμε συμβιβασμούς επειδή χρειαζόμαστε την προσοχή του απόμακρου ή την αποδοχή του ανακριτή ή επειδή φοβόμαστε τον τρομοκράτη. Όταν κάνουμε συμβιβασμούς από φόβο ή ενοχή, δίνουμε την ενέργειά μας στους άλλους – που τελικά δεν τους κάνει καλό επειδή είναι κλεμμένη ενέργεια και όχι αληθινή ενέργεια. Όταν κάνουμε συμβιβασμούς από κατανόηση και αγάπη, τελικά κερδίζουμε ενέργεια και, φυσικά, το ίδιο κερδίζουν κι εκείνοι.

Γενικά, χάνουμε ενέργεια όταν οι προγραμματισμοί μας μάς κάνουν να νιώθουμε φοβισμένοι, εξαρτημένοι, απορριπτέοι, υποβιβασμένοι, υπό έλεγχο, ανεπιθύμητοι, όχι αξιαγάπητοι, ταπεινωμένοι, μόνοι, παραπλανημένοι, αδύναμοι, ανίκανοι, καταπιεσμένοι ή οποιοδήποτε άλλο δυσάρεστο συναίσθημα. Κι εμείς, επίσης, κάνουμε τους άλλους να χάνουν ενέργεια, όταν συμπεριφερόμαστε με τρόπους που πυροδοτούν παρόμοια συναισθήματα μέσα τους.

Μπορούμε να δούμε αμέσως ότι, όταν νιώθουμε να κινδυνεύει η ενέργειά μας, φοβόμαστε και θέλουμε να την προστατεύσουμε. Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από το φόβο μας ότι θα χάσουμε ενέργεια, που μας κάνει αμυντικούς και εγωιστές και αδιάφορους στα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων. Σ’ αυτή την περίπτωση μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη λέξη ενέργεια με τη λέξη χρόνο, χρήμα, προσοχή και άλλα πιθανά αγαθά που μπορεί να φοβόμαστε ότι θα χάσουμε.

Αυτά τα ενεργειακά παιχνίδια είναι επίσης και παιχνίδια ελέγχου. Αισθανόμαστε έναν έμφυτο φόβο ότι θα μας ελέγχουν και συγχρόνως μια ανάγκη να ελέγχουμε τους άλλους. Αυτό μας κάνει να αντιδρούμε αρνητικά, αμυντικά και ίσως ακόμη και επιθετικά, όταν αισθανόμαστε ότι οι άλλοι απειλούν το επίπεδο ενέργειάς μας ζητώντας μας να κάνουμε κάτι που νιώθουμε ότι δεν έχουμε το χρόνο, τη διάθεση ή την ενέργεια να το κάνουμε. Όταν είμαστε κάτω από τέτοιο φόβο, μπορεί να θυμώσουμε, να γίνουμε επικριτικοί ή ακόμη και βίαιοι – ή τουλάχιστον απόμακροι.

Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και την ενέργειά μας με φωνές, παράπονα ή θυμό, κριτική ή απομάκρυνση. Μπορούμε απλά να αφήσουμε το φόβο μας για τον τρομοκράτη και την ανάγκη μας για αποδοχή από τον ανακριτή ή και το θύμα, καθώς και την ανάγκη μας για προσοχή ή επικοινωνία από τον απόμακρο. Όταν απελευθερωθούμε από αυτούς τους φόβους και τις ανάγκες, δεν χάνουμε ενέργεια από τους ρόλους των άλλων, επειδή μπορούμε να διατηρήσουμε την αίσθησή μας της ασφάλειας, της γαλήνης και της αγάπης.

Αυτό θα απαιτήσει να αφήσουμε την ευθύνη που νιώθουμε για την πραγματικότητα των άλλων και την ανάγκη μας για την αποδοχή και την έγκρισή τους. Χρειάζεται επίσης να μάθουμε να επικοινωνούμε με εγώ-μηνύματα και ενεργητική ακρόαση.

(Επισκεφτείτε http://www.holisticharmony.com/archives/imessages/)

Η ενέργειά μας αυξάνεται όταν νιώθουμε ότι μας αγαπούν, μας σέβονται, μας θαυμάζουν, μας εκτιμούν, μας φροντίζουν, μας υποστηρίζουν κι όταν αισθανόμαστε σημαντικοί, χρήσιμοι, ευγνώμονες, ασφαλείς, άξιοι, σπουδαίοι και ελεύθεροι να είμαστε ο εαυτός μας.

Η αγάπη, όπως κάθε άλλη πνευματική αρετή, απαιτεί υψηλό επίπεδο θετικής ενέργειας. Όχι νευρικής ενέργειας ή φιλόδοξης ενέργειας, αλλά μια αίσθηση ευφορίας και εσωτερικής δύναμης και ισχύος. Ως πνεύματα στη διαδικασία απόκτησης της ικανότητας να εκφράσουμε τη θεϊκή μας φύση σαν αγάπη, συγχώρεση, γαλήνη, τιμιότητα και ευσυνειδησία, η πρώτη μας ευθύνη είναι να δημιουργήσουμε ένα δυνατό και θετικό πεδίο ενέργειας.

Ενεργειακή διέγερση αντί για εσωτερική ροή

Πολλοί από μας συγχέουμε τη διέγερση ή τη χρήση των ενεργειών, που είναι ήδη αποθηκευμένες στο σύστημά μας, με την πραγματική πρόσληψη νέας κοσμικής ενέργειας από την οικουμενική μας πηγή. Διεγείροντας την ενέργεια που υπάρχει ήδη μέσα μας είναι σαν να ανακινούμε μια παλιά μπαταρία ή το μελανοδοχείο του εκτυπωτή μας, ώστε να μας εξυπηρετήσουν για λίγο ακόμη. Θα δουλέψουν μόνο προσωρινά μέχρι να αδειάσουν εντελώς. Όταν συνδεόμαστε με την πηγή είναι σαν να επαναφορτίζουμε μια (επαναφορτιζόμενη) μπαταρία ή να γεμίζουμε το μελανοδοχείο του εκτυπωτή μας.

Ποιοι είναι οι τρόποι με τους οποίους προσπαθούμε να επαναδιεγείρουμε και τελικά να αδειάσουμε τις ενεργειακές μας πηγές αντί να τις ξαναγεμίσουμε με νέα ενέργεια;

Οι άχρηστες τροφές, τα γλυκά, τα αναψυκτικά, το αλκοόλ και τα τσιγάρα μπορούν να είναι μια βασική πηγή βραχύβιων εκρήξεων ενέργειας. Για κάποιους το όλο θέμα της τροφής μπορεί να γίνει δράμα ζωής. Σκέφτονται, αγοράζουν, ετοιμάζουν, τρώνε, μετά καθαρίζουν και έπειτα σκέφτονται το επόμενο γεύμα. Η υπερβολική τροφή, όπως όλοι γνωρίζουμε, τελικά αδειάζει αντί να προάγει την ενέργειά μας. Χρησιμοποιούμε συχνά αυτές τις ουσίες σε μια προσπάθεια να εξισορροπήσουμε προσωρινά ή να καλύψουμε συναισθήματα όπως το άγχος, ο φόβος ή ο πόνος.

Ένας φανερός τρόπος που προσπαθούμε να πάρουμε γρήγορη ενέργεια από τα στάσιμα αποθέματά μας είναι μέσα από χημικές ουσίες όπως η ζάχαρη, η καφεΐνη, οι αμφεταμίνες, το αλκοόλ και άλλα διεγερτικά. Τα αποτελέσματα αυτών των στρατηγικών είναι συχνά αρνητικά για το σώμα και τα συναισθήματά μας.

Διαθέτουμε επίσης ένα εσωτερικό φαρμακείο χημικών, που διεγείρουν αλλά τελικά αδειάζουν τα αποθέματά μας, αντί να μας φέρουν σε επαφή με την απεριόριστη οικουμενική πηγή μας. Αυτά τα χημικά ονομάζονται πεπτίδια, τα οποία είναι οι ορμόνες των συναισθημάτων μας.

Κάθε φορά που βιώνουμε ένα συναίσθημα, ο υποθάλαμός μας εκκρίνει κάποια πεπτίδια, τα οποία στη συνέχεια προσλαμβάνονται από τα κύτταρα στους ίδιους υποδοχείς που δέχονται και τα αναφερόμενα παραπάνω εξωτερικά διεγερτικά. Τότε το σώμα μας εθίζεται με τον ίδιο τρόπο σ’ αυτά τα δημιουργημένα από τα συναισθήματα διεγερτικά και γινόμαστε εξαρτημένοι από αυτά τα συναισθήματα για την αίσθηση της ενέργειας και της ισορροπίας μας, ακριβώς όπως γίνεται με τον καφέ και άλλες ουσίες.

Ο φόβος, το άγχος και ο θυμός σαν διεγερτικά

Επομένως τα συναισθήματα γίνονται τα διεγερτικά μας και υποσυνείδητα αναζητούμε να ξαναδημιουργήσουμε συναισθηματικές καταστάσεις, ώστε να πάρουμε τη «δόση» μας ή να «ανεβούμε». Για κάποιους το ανέβασμα θα μπορούσε να είναι αβλαβές, από θετικά διεγερτικά, όπως ο χορός, το τραγούδι, το παιχνίδι, ο αθλητισμός, τα ανέκδοτα ή οι κωμωδίες, που προσφέρουν την ενέργεια του γέλιου.

Όμως, η διέγερση δεν χρειάζεται να είναι θετικής φύσης. Παίρνουμε την ίδια ενεργειακή ποσότητα και από αρνητικά συναισθήματα όπως ο φόβος, το άγχος, ο θυμός, ο πόνος, ακόμη και η απόρριψη. Έτσι έχουμε μάθει όλοι να διεγείρουμε την ενέργειά μας μέσα από ευχάριστα και δυσάρεστα συναισθήματα.

Μερικοί άνθρωποι εθίζονται στο φόβο (ταινίες τρόμου) ή εστιάζονται σε συναισθήματα φόβου ή πανικού και παίρνουν ενέργεια απ’ αυτά. Σε μερικούς αρέσει η «έξαρση» του κινδύνου, όταν κάνουν επικίνδυνα αθλήματα, οδηγούν γρήγορα ή ίσως διακινδυνεύουν χρήματα, σχέσεις ή ακόμη και τη ζωή τους. Το να κερδίσουν και να χάσουν γίνεται σημαντικό διεγερτικό. Για κάποιους αυτό μπορεί να γίνει με το να ανήκουν σε μια αθλητική ομάδα και να παρακολουθούν και να φωνάζουν γι’ αυτήν.

Οι φόβοι τείνουν να διεγείρουν τους μηχανισμούς μας για μάχη ή φυγή και έτσι να κινητοποιούν την ενέργεια. Έχουμε χιλιάδες φόβους, αλλά οι πιο κοινοί είναι ο φόβος της απόρριψης, της αποδοκιμασίας, της αποτυχίας, της αρρώστιας και του θανάτου για μας ή τους αγαπημένους μας. Αυτοί μπορεί να μας οδηγήσουν σε άλλες προσπάθειες που καταναλώνουν ενέργεια, όπως η σπατάλη χρόνου και χρημάτων για τη βελτίωση της σωματικής, νοητικής και πνευματικής μας εμφάνισης, με την ελπίδα να είμαστε πιο αποδεκτοί και αγαπητοί. Αυτές οι έγνοιες για την αποδοχή και την ασφάλεια γίνονται τότε η μεγαλύτερη εστίαση της ζωής μας, προς την οποία διοχετεύουμε μεγάλες ποσότητες χρόνου, σκέψης και ενέργειας.

Άλλοι εθίζονται και αναζητούν ενέργεια από το θυμό και τη σύγκρουση και τείνουν να ξαναδημιουργούν διαφωνίες και καυγάδες. Μπορεί να παραπονιούνται για το πώς τους συμπεριφέρονται οι άλλοι και για τις συγκρούσεις που βιώνουν, αλλά υποσυνείδητα τις έλκουν. Μερικοί δημιουργούν μόνιμες καταστάσεις εξέγερσης αφήνοντας το θυμό τους να γίνει μίσος ή εμμονή για εκδίκηση. Τέτοια άτομα μπορεί να δημιουργήσουν μια ατέλειωτη σειρά από δράματα στη ζωή ή στο νου τους, ή ίσως θα βρουν τέτοια δράματα παρακολουθώντας σαπουνόπερες και άλλες παρόμοιες σειρές, που κινητοποιούν την ενέργειά τους – αλλά δεν την αναπληρώνουν.

Μια άλλη όψη είναι το παιχνίδι για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, που μπορεί να μας εμπλέξει σε μακροχρόνιες διεγερτικές διαφωνίες, για να αποδείξουμε ότι εμείς έχουμε δίκιο και οι άλλοι άδικο. Αν απλά συμφωνούσαμε να διαφωνούμε και παρόλα αυτά να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, θα βιώναμε τη φυσική ροή της ενέργειας της αγάπης από μέσα μας.

Χρειάζεται να θυμόμαστε τη διαφορά ανάμεσα στη διέγερση της παλιάς ενέργειας και την πρόσληψη και χρησιμοποίηση νέας ενέργειας. Η μία μας αφήνει άδειους. Η άλλη μας ανανεώνει.

Κάποιοι διεγείρουν την ενέργειά τους αντιμετωπίζοντας προκλήσεις. Αυτές μπορεί να είναι η ορειβασία, το κυνήγι ή ίσως το κυνήγι και η επιτυχία ή αποτυχία του «παιχνιδιού του ζευγαρώματος», το οποίο για κάποια άτομα χάνει το ενδιαφέρον του όταν ο άλλος γίνεται «δικός τους». Έχουν μια συνεχή ανάγκη να κυνηγούν κάποιον που αποτελεί πρόκληση και δεν ανταποκρίνεται εύκολα. Και όταν τελικά «κατακτήσουν» αυτό το άτομο, χάνουν την πηγή της διέγερσής τους και αισθάνονται ανία ή ανικανοποίητοι.

Άλλοι διεγείρονται με το άγχος γι’ αυτό που έχουν να κάνουν και πόσο χρόνο έχουν ή δεν έχουν. Στην πραγματικότητα μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το άγχος τούς κάνει πιο αποτελεσματικούς. Αυτά τα άτομα εστιάζονται στο μέλλον, απολαμβάνοντας με δυσκολία το παρόν. Το άγχος είναι το ναρκωτικό τους και διατηρούν ένα σταθερό αριθμό λόγων για να αισθάνονται έτσι, με τον ίδιο τρόπο που συντηρούμε μια φωτιά προσθέτοντας ξύλα. Κάποιοι τρέφουν τη φωτιά του άγχους με το να στεναχωριούνται για τους άλλους.

Όλα αυτά τα συναισθήματα όπως ο φόβος, ο θυμός και το άγχος μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανοί και σε εγρήγορση, αλλά σταδιακά αποδυναμώνουν το νευρικό και αμυντικό μας σύστημα, αφήνοντας μας τρωτούς σε μια μεγάλη ποικιλία ψυχοσωματικών ασθενειών όπως το έλκος, το άσθμα, οι αλλεργίες, η κολίτιδα, ακόμη και ο καρκίνος. Δεν είναι ο ιδεώδης τρόπος να νιώσουμε ενεργοποιημένοι.

Μερικοί είναι εθισμένοι στην ενοχή, η οποία μπορεί να λειτουργεί σαν διεγερτικό σε κάποιες περιπτώσεις και σαν καταθλιπτικό σε άλλες. Άλλοι είναι εθισμένοι στο να ερωτεύονται, με το να συνεπαίρνονται και μετά να απογοητεύονται – αποδεικνύοντας στον εαυτό τους κάθε φορά ότι είναι άτυχοι στην αγάπη. Πολλοί είναι εθισμένοι στο ρόλο του θύματος και του καημένου και ενδόμυχα αισθάνονται θετική ενέργεια όταν τους αδικούν, επειδή είναι για άλλη μια φορά οι «καλοί» και οι άλλοι οι «κακοί».

Το παιχνίδι της αξίας

Ίσως το πιο συνηθισμένο συναισθηματικό παιχνίδι είναι να ρωτάμε τον εαυτό μας και τους άλλους αν αξίζουμε ή όχι την αποδοχή και την αγάπη όπως είμαστε. Οι περισσότεροι από μας βασανιζόμαστε από σοβαρές (αλλά ανεδαφικές) αμφιβολίες για το αν είμαστε εντάξει όπως είμαστε. Αυτό το πρόβλημα αποτελεί βασικό διεγερτικό στη ζωή μας, καθώς ξοδεύουμε μεγάλες ποσότητες σκέψης, ενέργειας, χρημάτων και χρόνου αναζητώντας να γίνουμε πιο αποδεκτοί και αγαπητοί από τους άλλους με τρόπους που έχουμε προγραμματιστεί να πιστεύουμε ότι θα μας αγαπούν. Αυτό και η αναζήτηση υλικής ασφάλειας γίνονται «σκοπός ζωής» για πολλούς, οι οποίοι χάνουν τον πραγματικό λόγο της ενσάρκωσής τους.

Οι περισσότεροι από μας νιώθουμε μια ενεργειακή έξαρση όταν πετυχαίνουμε σε κάτι ή παίρνουμε θετική ανταπόκριση από τους άλλους, κάνοντας μας να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας. Αυτή η ενεργειακή έκρηξη, όμως, είναι συνήθως βραχύβια – ίσως για μια ώρα, μέχρι να πάρουμε αρνητική ανταπόκριση από κάποια πηγή ή μέχρι να επιστρέψουμε γρήγορα στη λανθασμένη κατάσταση της αυτοαμφισβήτησης. Αυτό γίνεται βασικό ενεργειακό παιχνίδι στη ζωή μας, καθώς ζούμε στα πάνω και τα κάτω της αίσθησης ότι αξίζουμε ή όχι.

Ένα παρακλάδι αυτού μπορεί να είναι το παιχνίδι του «καλού ανθρώπου» που κάνει πάντα για τον καθένα ό,τι ζητάει. Μπορεί να νιώθουμε ενεργοποιημένοι, όταν υπηρετούμε τους άλλους θυσιάζοντας το δικό μας χρόνο ή και τις ανάγκες μας. Αυτό γίνεται για κάποιους τρόπος ζωής, αναζήτηση αγάπης ή αναγνώρισης. Στο τέλος, όταν συχνά δεν παίρνουμε την αγάπη και την αναγνώριση που ελπίζαμε, διεγειρόμαστε από το αίσθημα απογοήτευσης, πόνου και αδικίας.

Αν, όμως, υπηρετούμε και θυσιάζουμε για τους άλλους από αγάπη και όχι από φόβο ή ανάγκη να είμαστε αποδεκτοί, τότε συνδεόμαστε πραγματικά με την πηγή μας. Η αγάπη είναι η βάση όλων των αληθινών πηγών ενέργειας. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Μια άλλη παραλλαγή είναι ο ρόλος του σωτήρα, του σύμβουλου, του γονιού, του φύλακα ή του θεραπευτή. Σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε έξαρση ενέργειας, όταν νιώθουμε ότι σώζουμε ή καθοδηγούμε τους άλλους – ιδιαίτερα όταν αισθανόμαστε ότι μας χρειάζονται και ότι εμείς είμαστε δυνατοί και έξυπνοι και εκείνοι όχι. Πάλι, σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούμε να παίζουμε αυτούς τους ρόλους από αγάπη και ανιδιοτέλεια χωρίς την ανάγκη αναγνώρισης και έτσι να συνδεθούμε με την πηγή της αγάπης μας αντί να διεγείρουμε το εγώ μας.

Αυτή η εμμονή με το πώς μας αντιλαμβάνονται οι άλλοι έχει διακλαδώσεις σε άλλα σχετικά παιχνίδια, όπως στην αυτοαπόρριψή μας, στην απόρριψη των άλλων και στο να τους βρίσκουμε λάθη, στη σπατάλη χρόνου, χρήματος και ενέργειας προσπαθώντας να «βελτιώσουμε» την εμφάνισή μας, να συσσωρεύουμε χρήματα και άλλα υλικά αγαθά που θα μπορούσαν να μας κάνουν πιο ελκυστικούς. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παιχνίδια ισχύος, σαν να είμαστε αρσενικά ζώα που παλεύουν για το δικαίωμα να ζευγαρώνουν με όλη την αγέλη, αφήνοντας όλα τα άλλα στη μοναχική τους ύπαρξη. Τέτοια παιχνίδια δύναμης και αξίας μπορούν να παίζονται με κάθε αντικείμενο π.χ. χρήμα, θέση, εμφάνιση, γνώση, δημιουργικότητα, πολιτική δύναμη, φήμη, υγεία, αρμοδιότητα, επιτυχία με το αντίθετο φύλο και κάθε άλλη πιθανή ανθρώπινη δραστηριότητα ή ποιότητα. Η ζήλια και ο φθόνος είναι παραλλαγές αυτού του τύπου ενεργειακής διέγερσης.

Μια άλλη όψη του παιχνιδιού της αξίας είναι να μετρούμε τον εαυτό μας με το πόσα πολλά κάνουμε καθημερινά και να αισθανόμαστε καλά και επομένως ενεργοποιημένοι όταν έχουμε κάνει ή κατορθώσει τόσα όσα νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε για να αξίζουμε. Είναι προφανές ότι μια τέτοια προϋπόθεση για να νιώθουμε ότι αξίζουμε θα ελαττώσει μακροχρόνια αντί να αναπληρώσει τα ενεργειακά μας αποθέματα.

Το ίδιο ισχύει για την τελειομανία. Ένας τελειομανής διεγείρεται θετικά και αρνητικά όταν αγχώνεται ή φοβάται για το ότι δεν είναι τέλειος ή δεν έχει τέλεια αποτελέσματα. Είναι ανίκανος να αφήσει υπευθυνότητες, επειδή οι άλλοι μπορεί να μην τις κάνουν όσο τέλεια χρειάζεται να γίνουν. Αυτό διαρκεί μέχρι να εμφανιστεί το επόμενο θέμα ή υπευθυνότητα στο νου του και ξαναγυρίζουμε στο άγχος και το φόβο. Όλο αυτό είναι πολύ διεγερτικό.

Το σεξ, η κριτική, το κουτσομπολιό, το χρήμα και η δύναμη

Το σεξ είναι ένας άλλος διεγερτικός και ενεργειακά εξισορροπητικός μηχανισμός για πολλούς. Η ιδέα του σεξ προκαλεί έξαρση ενεργειών, οι οποίες, όταν δεν καταναλώνονται σε οργασμό, μπορούν να μεταμορφωθούν και να χρησιμοποιηθούν σε μεθόδους της Τάντρα Γιόγκα. Εντούτοις, για κάποιους οι ερωτικές φαντασιώσεις μπορεί να είναι τρόποι διέγερσης της ίδιας της ενέργειάς τους.

Κάποιοι διεγείρονται με την κριτική, την κατηγορία, την απόρριψη, το κουτσομπολιό και τη συζήτηση για τους άλλους. Εστιάζοντας και υποδεικνύοντας την αδυναμία, τα λάθη και τα σφάλματα των άλλων, μπορούν να νιώσουν καλύτερα για τον εαυτό τους και τα δικά τους σφάλματα. Αυτή είναι μια φθηνή ενεργοποίηση. Μια παραλλαγή της είναι η συνεχής σύγκριση του εαυτού μας με τους άλλους και η διέγερση της ενεργειακής μας ροής με το νιώθουμε ανώτεροι ή κατώτεροι. Παρόλο που υπάρχουν πολλοί εθισμένοι σ’ αυτήν τη συνήθεια, μακροχρόνια είναι εξαιρετικά εξοντωτική.

Το χρήμα και τα υλικά αγαθά μπορούν να είναι μια άλλη μορφή ενεργειακής διέγερσης, όπου νιώθουμε προσωρινά ενεργοποιημένοι όταν αποκτούμε χρήματα ή μπορούμε να αγοράσουμε αντικείμενα που μας δίνουν μια αίσθηση ευχαρίστησης ή ικανοποίησης. Τέτοιες μορφές διέγερσης είναι συνήθως βραχύβιες και χρειάζεται να αναπληρώνονται τακτικά και, σαν όλα τα ναρκωτικά, πρέπει να αυξάνεται η δόση μέχρι που χάνουμε την αίσθηση του τι χρειαζόμαστε πραγματικά για να είμαστε ευτυχισμένοι. Μπορεί ακόμη να συσχετίσουμε τα χρήματα και τα υλικά αγαθά με συναισθήματα αξίας, ασφάλειας και ελευθερίας ή ακόμη και ελέγχου πάνω στους άλλους. Αυτές είναι όλες βασικές ανάγκες και, όταν ικανοποιούνται, αισθανόμαστε προσωρινά ενεργοποιημένοι – τουλάχιστον στο νου μας.

Αυτό μας οδηγεί σε ένα άλλο παιχνίδι δύναμης – να ελέγχουμε και να ελεγχόμαστε. Αυτό παίζεται με πολλούς τρόπους, ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, συζύγους, φίλους, συνεργάτες και γενικά τους ανθρώπους. Το παιχνίδι είναι να προστατεύουμε την ελευθερία μας και να αποκτούμε έλεγχο των άλλων.

Η μεγαλύτερη αποστράγγιση της ενέργειάς μας

Πολλή ενέργεια χάνεται γύρω από την τροφή, ιδιαίτερα επειδή τρώμε λάθος τροφές και περισσότερο από όσο χρειαζόμαστε. Αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό άδειασμα της ενέργειας, καθώς το σώμα προσπαθεί να χειριστεί αυτή τη μεγάλη απαίτηση για χώνεψη και απορρόφηση μεγάλων ποσοτήτων δύσκολων ουσιών.

Χάνουμε μια μεγάλη ποσότητα ενέργειας μέσα από άχρηστη ομιλία, που όχι μόνο ξοδεύει ενέργεια, αλλά συχνά δημιουργεί συναισθήματα ξεχωριστότητας, ανταγωνισμού και συναγωνισμού, τα οποία μετά απαιτούν εξίσου μεγάλες ποσότητες συναισθηματικής ενέργειας για να αντιμετωπιστούν.

Το αδιάκοπο ψάξιμο για ασφάλεια, ευτυχία και επιβεβαίωση μέσα από εξωτερικούς παράγοντες, άτομα και καταστάσεις είναι μια άλλη σημαντική απώλεια ενέργειας, καθώς το ενενήντα τοις εκατό της ενέργειάς μας πηγαίνει σ’ αυτή τη μάταιη επιδίωξη ευτυχίας μέσα από τον εξωτερικό κόσμο.

Χάνουμε επίσης μεγάλα ποσά ενέργειας μέσα από το άγχος και την αρνητική σκέψη. Ξοδεύουμε πολύ χρόνο και ενέργεια ανησυχώντας για το τι θα μπορούσε να συμβεί ή για το τι συνέβη στο παρελθόν και έτσι δεν μπορούμε να πάρουμε ενέργεια από τη μόνη αληθινή πηγή, που βρίσκεται στο παρόν. Όποιος ζει νοητικά στο μέλλον ή στο παρελθόν δεν θα έχει επαφή με αυτήν την ενεργειακή πηγή εκτός από τις ώρες του βαθύ ύπνου.

Επομένως, παρόλο που έχουμε ενσαρκωθεί για συγκεκριμένους σκοπούς μάθησης και συναισθηματικής, νοητικής και πνευματικής ανάπτυξης και για να πραγματοποιήσουμε ορισμένες αποστολές υπηρεσίας εδώ πάνω στη γη, μια μάλλον ασήμαντη ποσότητα της ζωτικής μας ενέργειας καταφέρνει να ρέει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ενεργειακά μπλοκαρίσματα

Αλλά οι διαρροές δεν είναι το μόνο μας πρόβλημα. Έχουμε επίσης ορισμένα εσωτερικά μπλοκαρίσματα της ενεργειακής ροής, τα οποία παγιδεύουν την ενέργεια μέσα στο σύστημα, μην επιτρέποντας της να ρέει προς τα έξω. Καταπιεσμένα αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβος, ενοχή και αμφιβολία, μας εμποδίζουν να κατευθύνουμε την ενέργεια προς την προσωπική δημιουργικότητά μας και το σκοπό της ζωής μας. Αυτό προκαλεί στασιμότητα της ενεργειακής ροής, η οποία είναι καταστροφική για το ίδιο το σύστημα.

Λίγοι άνθρωποι ζουν με τέτοιο τρόπο ώστε μεγάλες ποσότητες της ζωτικής τους ενέργειας να ρέουν προς το σκοπό της πνευματικής τους ζωής. Εκτός από τα προαναφερθέντα εμπόδια, ένα άλλο μεγάλο εμπόδιο είναι ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη ότι έχουν ένα σκοπό στη ζωή τους (πέρα από την επιβίωση, την ευχαρίστηση και την αυτοεπιβεβαίωση) ή, αν το έχουν συνειδητοποιήσει, δεν έχουν ανακαλύψει ποιος ακριβώς είναι αυτός ο σκοπός.

Μέσα σύνδεσης με την πηγή μας

Υπάρχουν κάποιες δραστηριότητες που, ανάλογα με τα κίνητρά μας, μπορούν να είναι είτε ενεργειακοί διεγέρτες είτε ενεργειακοί ανανεωτές. Αναφέραμε ήδη την υπηρεσία, τη βοήθεια και την καθοδήγηση των ανθρώπων. Αυτά μπορούν να διεγείρουν το εγώ ή μπορούν να είναι δραστηριότητες που μας συνδέουν με την πηγή μας και το σκοπό της ζωής μας, καθώς γινόμαστε κανάλια υψηλότερης σοφίας και αγάπης που ρέουν μέσα από μας προς το περιβάλλον μας. Σ’ αυτήν την τάξη δραστηριοτήτων θα μπορούσαμε να προσθέσουμε το διάβασμα, την ανάλυση, το θέατρο, τη μουσική, το χορό, το γράψιμο, τις διαλέξεις, τα σεμινάρια, τα ταξίδια και ακόμη το διαλογισμό και την προσευχή – όλα εξαρτώμενα από τα κίνητρα και την προσέγγισή μας.

Υπάρχουν κάποιες δραστηριότητες που μας συνδέουν περισσότερο (αλλά όχι αποκλειστικά) με την πηγή μας. Παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι η προσευχή, ο διαλογισμός, ο περίπατος στη φύση, ο χορός, το τραγούδι, η ζωγραφική, το γράψιμο, οι ισομετρικές ασκήσεις όπως η Γιόγκα ή το Τάι Τσι, οι μέθοδοι αυτοθεραπείας, η χαλάρωση και οι τεχνικές θετικής προβολής, οι μέθοδοι ενεργειακής ψυχολογίας που απελευθερώνουν τα πεδία κρυσταλλωμένης συναισθηματικής ενέργειας όπως το EFT, TAT, BSFF, EMDR, WHEE, η Μέθοδος Αυτοαποπρογραμματισμού, το Ακούγοντας την Καρδιά, το Ho’oponopono και πολλές άλλες. Οι τεχνικές αναπνοής, σε συνδυασμό με διαλογισμό, μπορούν να είναι ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός τρόπος σύνδεσής μας με την πηγή μας.

Ο ύπνος και η χαλάρωση είναι προφανείς τρόποι με τους οποίους όλοι μας αναπληρώνουμε τα ενεργειακά μας αποθέματα. Αυτό θα ήταν αρκετό να αποκαταστήσει την ενεργειακή μας κατάσταση χωρίς να παραγίνεται και να πέσουμε σε αδράνεια. Το να έχουμε έναν καλό κύκλο ύπνου είναι εξαιρετικά σημαντικό για την υγεία και τη ζωτικότητά μας. Αυτό συνήθως σημαίνει να πηγαίνουμε για ύπνο περίπου την ίδια ώρα κάθε βράδυ και να κοιμόμαστε αρκετά ώστε να ξυπνάμε χωρίς ξυπνητήρι. Αυτό είναι ένδειξη ότι οι ανάγκες μας για ύπνο έχουν ικανοποιηθεί. Φυσικά, μπορούμε να βάλουμε το ξυπνητήρι μας για την περίπτωση που δεν θα ξυπνήσουμε εγκαίρως. Αλλά αν βρούμε ότι ξυπνάμε συνεχώς με το ξυπνητήρι, αντί να ξυπνάμε μόνοι μας και να το κλείνουμε πριν να χτυπήσει, τότε προφανώς δεν κοιμόμαστε αρκετά.

Ο μεσημεριανός ύπνος είναι επίσης ένα μέσο ανανέωσης. Μισή με μία ώρα ύπνου ή χαλάρωσης στη μέση της ημέρας μπορούν να ανανεώσουν την ενέργειά μας, ώστε οι βραδινές δραστηριότητές μας να είναι πολύ πιο ευχάριστες, δημιουργικές και παραγωγικές. Ο μεσημεριανός ύπνος ελαττώνει τις ώρες ύπνου που χρειαζόμαστε τη νύχτα.

Τελικά, συνδεόμαστε με τη θεϊκή μας πηγή, όταν το εγώ απομακρύνεται και αφήνει το θείο να έρθει. Όταν υπερβαίνουμε τις ανάγκες μας για αξία, ασφάλεια, ελευθερία και έλεγχο και επιτρέπουμε στον εαυτό μας να βιώσει την εσώτερη θεία φύση μας. Όταν ο νους μας σταματά και βιώνουμε την καθαρή ενέργεια της ύπαρξής μας. Αυτό συνήθως βιώνεται σε κατάσταση προσευχής, διαλογισμού, εκστατικού χορού ή σε όποια άλλη κατάσταση είμαστε ελεύθεροι από το εγώ και τις ανάγκες και τα παιχνίδια του.

Η ενεργοποίηση δημιουργεί ενέργεια. Ένα καλώδιο μπορεί να είναι μέσα σε ηλεκτρική πρίζα, αλλά, αν δεν είναι συνδεδεμένο με ένα μηχάνημα ή όργανο κάποιου τύπου, δεν θα ρέει ενέργεια. Χρειάζεται να είμαστε συγχρόνως συνδεδεμένοι με την πηγή μας, αλλά και με το σκοπό της ζωής μας. Όταν οι πράξεις και συμπεριφορές μας είναι ευθυγραμμισμένες με το σκοπό της ζωής μας, είμαστε απευθείας συνδεδεμένοι με την πηγή μας και η εργασία γίνεται ακούραστα, επειδή κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Αυτό είναι το κλειδί, να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Όταν εργαζόμαστε καθημερινά σε μια δουλειά βαρετή μόνο για τα χρήματα, χάνουμε ενέργεια σ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Όταν αγαπάμε αυτό που κάνουμε, μετά τη δουλειά έχουμε τόση ενέργεια όση όταν είχαμε αρχίσει. Βέβαια, είναι φυσικό να ξεκουραζόμαστε μετά από κάθε εργασία.

Η έσχατη ενεργειακή σύνδεση με το θείο είναι η κατάσταση αγνής αγάπης, όπου δεν υπάρχει φόβος, αμφιβολία ή ανάγκη. Μια κατάσταση στην οποία νιώθουμε απόλυτη ενότητα με όλα γύρω μας και με το θείο. Αγάπη για το Θεό, Αγάπη από το Θεό. Οτιδήποτε σημαίνει η λέξη Θεός σε κάθε αναγνώστη – με μορφή ή όνομα ή χωρίς αυτά. Ενότητα και αγάπη προς όλα τα όντα είναι η έσχατη πηγή αγνής ενέργειας και εσωτερικής και εξωτερικής αρμονίας.

Τέτοια αγνή αγάπη απαιτεί να έχουμε ξεπεράσει όλους τους φόβους σχετικά με την αξία, ασφάλεια, ελευθερία και ικανοποίηση και να αισθανόμαστε ασφαλείς μέσα μας. Η αγάπη για τον εαυτό μας, όπως είναι, είναι το πρώτο βήμα προς την αγάπη για τους άλλους, όπως είναι. Αυτή είναι η έσχατη λύση στα ενεργειακά μας προβλήματα.

Ενέργεια, Αγάπη και κοινωνική ζωή

Παρόλο που συζητάμε μεθόδους για να έχουμε όσο το δυνατό περισσότερη ενέργεια και αγάπη, έχουμε το δικαίωμα να εκφράσουμε την ανάγκη μας να μείνουμε ένα διάστημα μόνοι για να ξεκουραστούμε, να ανανεωθούμε και να έρθουμε σε επαφή με τον εσώτερο εαυτό μας, τα υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας ή το Θεό. Το να νιώθουμε ότι δεν μας αρέσει να είμαστε με τους άλλους δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι αυτό που μερικές φορές μάς επιτρέπει να αναπτύξουμε την αρετή και την ενέργεια που απαιτούνται για να αγαπάμε τους άλλους όπως είναι.

Η αγνή αγάπη δεν απαιτεί μια έντονη κοινωνική ζωή. Μπορούμε να αγαπάμε και να υπηρετούμε τους άλλους ακόμη κι όταν δεν μας αρέσει να κάνουμε κοινωνική ζωή. Έχουμε το δικαίωμα να προτιμούμε να προσευχόμαστε για τους άλλους και να τους υπηρετούμε όταν έχουν ανάγκη, παρά να τους προσκαλούμε σε δείπνο ή άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Αν μας αρέσει η κοινωνική ζωή, είναι επίσης εντάξει. Έχουμε κάθε δικαίωμα να ακολουθούμε τις εσώτερες κλίσεις μας και πρέπει να είμαστε ελεύθεροι να είμαστε αληθινοί προς τον εαυτό μας.

Δημιουργώντας υψηλότερα και πιο αρμονικά ενεργειακά επίπεδα

Με βάση τα προαναφερθέντα στοιχεία, έχουμε μια ξεκάθαρη επιλογή σχετικά με το πώς να αναζητήσουμε να κερδίσουμε ενέργεια και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους άλλους να αυξήσουν την ενέργειά τους. Οποτεδήποτε αναζητούμε με αγάπη και προθυμία να αυξήσουμε την ενέργεια των άλλων, η δική μας αυξάνεται αυτόματα.

Με υψηλότερο επίπεδο ενέργειας, έχουμε καλύτερη υγεία, εσωτερική αντοχή. Είμαστε πιο παραγωγικοί και δημιουργικοί. Μπορούμε να έχουμε υπομονή και κατανόηση για τις ανάγκες των άλλων, την αρνητικότητα, την επιθετικότητα ή τα παιχνίδια που παίζουν. Έχουμε καλύτερη σχέση με τον εαυτό μας και μπορούμε σταθερά, αλλά γαλήνια, να υποστηρίξουμε ή ακόμη και να αντιμετωπίσουμε τους άλλους σε σχέση με τις ανάγκες και τα πιστεύω μας, χωρίς να χρειάζεται να καταπιεστούμε ή να γίνουμε, από φόβο, επιθετικοί.

Η υψηλότερη ενέργεια μάς επιτρέπει να βιώσουμε εσωτερική ευτυχία και ευγνωμοσύνη για τη ζωή μας όπως είναι. Μπορούμε να δούμε πόσο τυχεροί είμαστε τελικά. Ο νους μας εστιάζεται στο θετικό παρά στο αρνητικό. Έχουμε επιπλέον ενέργεια να δώσουμε στους αγαπημένους μας και να τους βοηθήσουμε όταν μας χρειάζονται. Έχουμε περισσότερη ενέργεια για να χαρούμε τις απολαύσεις και τις ψυχαγωγικές δραστηριότητές μας. Είμαστε αισιόδοξοι και βλέπουμε την ευκαιρία σε κάθε πρόβλημα αντί για το πρόβλημα σε κάθε ευκαιρία.

Η υψηλότερη ενέργεια μάς επιτρέπει να έχουμε πρόσβαση σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας και επαφή με το θείο ή το σύμπαν – ο καθένας με το δικό του μοναδικό τρόπο – με ή χωρίς μορφή ή θρησκευτικές αντιλήψεις. Αρχίζουμε να βιώνουμε υψηλότερα επίπεδα κατανόησης και αγάπης. Βιώνουμε αγάπη και ευτυχία χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλά επειδή υπάρχουμε.

Σταδιακά κερδίζουμε την ικανότητα να επηρεάζουμε τους άλλους θετικά μέσα από την ενέργειά μας, διευκολύνοντας την επαφή τους με υψηλότερες και πιο εναρμονισμένες όψεις του εαυτού τους, ώστε να θεραπεύουν τον εαυτό τους σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά. Τελικά το υψηλότερο και εναρμονισμένο επίπεδο ενέργειάς μας γίνεται μια «σταθερά» για τους άλλους, που επωφελούνται από αυτό, ακόμη κι όταν εμείς δεν κάνουμε τίποτα συγκεκριμένο για να τους βοηθήσουμε.

Με ακόμη υψηλότερη ενέργεια, γινόμαστε φωτισμένα όντα, πλήρεις εκφράσεις του Θεού όπως ήταν ο Ιησούς.

Μια άσκηση γι’ αυτό θα ήταν να καθήσουμε ή να ξαπλώσουμε χωρίς να μιλάμε, να πάρουμε μερικές βαθιές αναπνοές, σταδιακά να χαλαρώσουμε όλο τα μέλη του σώματος και τελικά να αδειάσουμε το νου μας απ’ όλες τις σκέψεις μας. Μετά μπορούμε να εστιαστούμε σ’ ένα φως στο μέτωπο που γεμίζει τον εγκέφαλο και το νου μας και σταδιακά πλημμυρίζει όλο το σώμα μας. Όταν όλο το σώμα μας γεμίσει με φως, μπορούμε να ανοιχτούμε στο θείο και να καλλιεργήσουμε αισθήματα αγάπης και ευγνωμοσύνης για το Θεό, όπως τον αντιλαμβανόμαστε. Μετά από λίγο χρόνο, αρχίζουμε να αποδεχόμαστε και να προσλαμβάνουμε θεϊκή αγάπη, θεϊκό φως και θεϊκή ενέργεια σε όλη την ύπαρξή μας, επιτρέποντας τους να γεμίσουν το σώμα και το νου μας και να απομακρύνουν οτιδήποτε μπορεί να σταματά την εξελικτική μας πορεία.

Μπορούμε να επιτρέψουμε σ’ αυτήν την ενέργεια να θεραπεύσει κάθε σωματικό ή συναισθηματικό πρόβλημα. Μπορούμε ακόμη να της επιτρέψουμε να θεραπεύσει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα. Έπειτα μπορούμε να παραμείνουμε όσο θέλουμε σε μια κατάσταση εσωτερικής γαλήνης, αγάπης και ενέργειας, μέχρι να αισθανθούμε ότι η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί, οπότε μπορούμε να σηκωθούμε και να αντιμετωπίσουμε τη ζωή μας μέσα απ’ αυτήν τη νέα ανανεωμένη κατάσταση.

Αυτό μπορούμε να το κάνουμε όσο συχνά μας αρέσει, αλλά θα συνιστούσα 20 με 30 λεπτά δύο φορές την ημέρα.

Στο επόμενο κεφάλαιο θα βρείτε έναν πρακτικό κατάλογο μεθόδων για αύξηση και εναρμόνιση της ενέργειάς μας.

ΠHΓEΣ ENEPΓEIAΣ KAI ΣYNHΘEIEΣ

Ποιες είναι οι πήγες της ενέργειας σου – από ποιες καταστάσεις – κίνητρα ενεργοποιείσαι (Θετικά ή / και αρνητικά;)

1. Ποιες πήγες σου δημιουργούν πρόβλημα;
2. Ποιες αλλαγές θέλεις να κάνεις στις πήγες ενέργειες;
3. Πως μπορείς να αξιοποιείς τις πήγες αύτες;

ΟI ΣTOXOI MAΣ  KAI TO EFT

Είναι γνωστό πλέον ότι μπορούμε, χρησιμοποιώντας το EFT, να απομακρύνουμε και να εξαλείψουμε εμπόδια πραγματοποίησης των στόχων μας, εργαζόμενοι σε κάθε συγκεκριμένο εμπόδιο που συνειδητοποιούμε. Αν δεν είμαστε σίγουροι τι ακριβώς εμποδίζει την επιτυχία της προσπάθειάς μας, μπορούμε να εργαστούμε, γενικά, για «πιθανά» εμπόδια.

Μιλάμε για οποιονδήποτε στόχο, σε οποιοδήποτε επίπεδο, όπως για παράδειγμα:

1. Υγεία
2. Αρμονικές σχέσεις
3. Οικονομική ασφάλεια
4. Επαγγελματική καταξίωση
5. Αυτοπειθαρχία στο διαιτολόγιό μας
6. Χάσιμο βάρους
7. Αυτοπαραδοχή
8. Αγάπη για τους άλλους όπως είναι
9. Αθλητικές επιδόσεις
10. Νοητική ανάπτυξη
11. Συγκέντρωση
12. Αυξημένη δημιουργικότητα
13. Εκμάθηση ξένων γλωσσών
14. Ομιλία μπροστά σε κοινό
15. Ευτυχία
16. Ειρήνη
17. Διαλογισμός χωρίς σκέψεις
18. Απόλυτη τιμιότητα
19. Καλύτεροι βαθμοί στο σχολείο
20. Αποτελεσματικότερη επικοινωνία
21. Ξεπέρασμα του χαμού αγαπημένου προσώπου
22. Άλλοι πιθανοί στόχοι _______________
23. Εστίαση στους στόχους μας

Aρχίζουμε δημιουργώντας κάνοντας έναν κατάλογο των στόχων μας.

Mερικοί από τους στόχους που έχω τώρα είναι:

1. ______________________________
2. _____________________________
3. ____________________________

O πρώτος στόχος που θέλω να δουλέψω είναι: ______________________________

B. Aναζήτηση των πιθανών εμποδίων

1. Ένας καλός τρόπος να ανακαλύψουμε τα συγκεκριμένα εμπόδια είναι να κάνουμε μία χαλάρωση και μέσα απ’ αυτήν:

α. Nα συνειδητοποιήσουμε ποια συναισθήματα μάς προκαλεί το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμη επιτύχει το στόχο μας. Aν ανακαλύψουμε ότι έχουμε αρνητικά συναισθήματα, επειδή δεν έχουμε ακόμα πετύχει, θα χρειαστεί να εφαρμόσουμε EFT για τα συναισθήματα αυτά, όπως περιγράφεται παρακάτω, ώστε να μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι με τον εαυτό μας όπως είναι.

β. Στη συνέχεια, να οραματιστούμε τον εαυτό μας να κάνει την προσπάθεια για να πετύχει το στόχο και να παρατηρήσουμε πώς αισθανόμαστε κάνοντας αυτή την προσπάθεια. (Mας δίνει χαρά, μας φοβίζει, νιώθουμε καταπιεσμένοι, αποθαρρημένοι; Θεωρούμε μάταιο να κάνουμε την προσπάθεια γιατί ποτέ δεν θα πετύχουμε;)

Aν ανακαλύψουμε ότι έχουμε κάποια αντίσταση στο να προσπαθήσουμε, θα εφαρμόσουμε EFT στα συναισθήματα και τις πεποιθήσεις που κάνουν αυτή την προσπάθεια δύσκολη ή δυσάρεστη για μας.

γ. Kαι τέλος, να φανταστούμε τον εαυτό μας να έχει πετύχει στην προσπάθειά του και να παρατηρήσουμε πώς αισθανόμαστε όταν δεν έχουμε πια αυτό το πρόβλημα.

Aν δεν μπορούμε ούτε καν να φανταστούμε την επιτυχία, θα χρειαστεί να εργαστούμε σε οτιδήποτε μας εμποδίζει.

Αν, πάλι, μπορούμε να φανταστούμε την επιτυχία μας, αλλά νιώθουμε ότι κινδυνεύουμε ή ότι μπορεί να χάσουμε κάτι άλλο εξαιτίας αυτής της επιτυχίας, τότε θα χρειαστεί να εργαστούμε στα συναισθήματα και τις πεποιθήσεις που υποσυνείδητα υπονομεύουν την επιτυχία μας.

Στην αναζήτηση των εμποδίων ας σκεφθούμε τις ακόλουθες πιθανότητες:  

2. Ένα μέρος του εαυτού μας (υποσυνείδητα ίσως) μπορεί να αισθάνεται σχετικά με αυτόν το στόχο ότι:

α. Δεν αξίζω την επιτυχία ή την ολοκλήρωση αυτού του στόχου.

β. Δεν μπορώ να έχω ή να εκπληρώσω αυτόν το στόχο.

γ. Κινδυνεύω αν πετύχω αυτόν το στόχο.

δ. Δεν είμαι ικανός να πετύχω αυτόν το στόχο.

ε. Oι άλλοι δεν θέλουν να πετύχω το στόχο μου και εγώ δεν θέλω να τους πληγώσω ή να έρθω σε σύγκρουση μαζί τους.

ζ. Θα χάσω την αγάπη των άλλων, αν πετύχω το στόχο μου.

η. Είμαι ένοχος, δεν αξίζω και δεν πρέπει να έχω αυτό που επιθυμώ.

θ. Εφόσον δεν κατόρθωσα να το πετύχω ως τώρα, δεν θα το πετύχω ποτέ.

ι. Για να πετύχω, θα χρειαστεί να θυσιάσω άλλες επιθυμίες μου.

τ. Η προσπάθεια για να πετύχω αυτόν το στόχο θα είναι επίπονη ή δυσάρεστη.

υ. Δεν έχω την απαραίτητη αυτοπειθαρχία για να πετύχω αυτόν το στόχο.

φ. Άλλες πιθανότητες ___________________________.

3. Mήπως υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μας που κερδίζει κάτι όταν είναι στο ρόλο του θύματος, το «εγώ ο καημένος», και υποσυνείδητα αισθάνεται ότι:

α. Tα πράγματα δεν πρέπει να πάνε καλά για μένα.

β. Πρέπει να έχω στη ζωή μου αδικία, αποτυχίες και προβλήματα.

4. Mήπως υπάρχουν παιδικές εμπειρίες που έχουν σχέση με αυτόν το στόχο;

α. Tι ακούσατε από το περιβάλλον σας για το συγκεκριμένο στόχο; Tι πίστευε η οικογένειά σας: Ότι είναι εύκολος, δύσκολος, καλός, κακός, σωστός, λάθος;

β. Yπήρχαν, στα παιδικά σας χρόνια, άτομα που είχαν πετύχει αυτόν το στόχο; Έχετε κάποιο πρότυπο επιτυχίας ;

γ. Ποια ήταν η γνώμη των άλλων για σας, όταν ήσασταν παιδιά, σχετικά με την αξία σας, τις δυνατότητές σας γενικά και την ικανότητά σας να πετύχετε το συγκεκριμένο στόχο;

δ. Tι γνώμη είχατε εσείς για τον εαυτό σας όταν ήσασταν παιδιά; (Για την αξία σας, τις δυνατότητές σας γενικά και την ικανότητά σας να πετύχετε το στόχο;)

ε. Mήπως συνέβη κάτι άλλο στην παιδική σας ηλικία, που επηρέασε την αντίληψή σας γι αυτό το θέμα ;

Γ. Δημιουργούμε έναν κατάλογο των εμποδίων μας:

α. _____________________________

β. _____________________________

γ. _____________________________

δ. _____________________________

ε. _____________________________

στ. ____________________________

Ο νόμος της Γενίκευσης

Ο νόμος αυτός είναι μία έννοια που χρησιμοποιεί ο Gary Craig για να εξηγήσει ένα φαινόμενο που παρατηρείται όταν εργαζόμαστε σε κάποιον στόχο, για τον οποίον υπάρχουν εσωτερικά εμπόδια. Ο Craig χρησιμοποιεί τη μεταφορική εικόνα ενός δάσους, μέσα στο οποίο δεν μπορούμε να δούμε καθαρά επειδή υπάρχουν πολλά και πυκνά δέντρα. Kάθε δέντρο αντιπροσωπεύει ένα εμπόδιο ή μία όψη, που χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε. Δεν μπορούμε να κόψουμε όλα τα δέντρα συγχρόνως. Κόβοντας τα όμως ένα – ένα, αρχίζουμε, σταδιακά, να καθαρίζουμε το δάσος και η αντίληψή μας γίνεται διαυγέστερη. Κάποια στιγμή, ως εκ θαύματος, όλα τα δέντρα μοιάζει να έχουν εξαφανιστεί, σαν να στοχεύσαμε σε ένα κοινό σύστημα ριζών, που τα έριξε όλα κάτω. Eίμαστε πλέον ελεύθεροι να πραγματοποιήσουμε αυτόν το στόχο με σταθερή και ακλόνητη αυτοπεποίθηση, άσχετα με όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Όταν μίλησα γι αυτήν τη μεταφορική εικόνα σε ένα σεμινάριο, μία κυρία ενοχλήθηκε, γιατί προτιμούσε «να μην κόβουμε δέντρα». Γι αυτό τώρα χρησιμοποιώ την ακόλουθη μεταφορά: Καθένας μας ζει σε μία φυλακή, τα κάγκελα της οποίας είναι οι διάφοροι φόβοι, πεποιθήσεις, σκέψεις, προσδοκίες, προκαταλήψεις και άλλα συναισθήματα. Όταν, λοιπόν, είμαστε νοητικά και συναισθηματικά φυλακισμένοι από τέτοιες περιοριστικές αντιλήψεις, δεν μπορούμε να βιώσουμε τις εσωτερικές καταστάσεις που επιθυμούμε (όπως γαλήνη, αγάπη, ευτυχία, αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση) ούτε μπορούμε να πραγματοποιήσουμε στόχους, όπως οικονομική ή επαγγελματική επιτυχία και αρμονικές σχέσεις.

Tο πρώτο βήμα, όπως περιγράφεται σ’ αυτό το κεφάλαιο, είναι να ανακαλύψουμε από τι είναι κατασκευασμένα αυτά τα κάγκελα; ποια συναισθήματα ή πεποιθήσεις εμποδίζουν την πρόοδο και την εσωτερική μας δύναμη. Τα κάγκελα πρέπει να κοπούν με το «πριόνι» του EFT. Όταν θα έχουμε αφαιρέσει κάποια κάγκελα, θα αρχίσουμε να έχουμε αρκετό χώρο για να βγούμε από τη φυλακή ή, τουλάχιστον, για να κινηθούμε προς ορισμένες κατευθύνσεις. Aργότερα συνειδητοποιούμε ότι αφού κατορθώσαμε να βγούμε από τη φυλακή, όλα τα υπόλοιπα «κάγκελα» είναι ασήμαντα, δεν μπορούν να μας εμποδίσουν, δεν μας αφορούν.

Επιλέξτε οποιαδήποτε μεταφορά σας ταιριάζει. Το μήνυμα είναι ότι αν έχουμε 100 εμπόδια ή όψεις, που εμποδίζουν την επιθυμητή εσωτερική κατάσταση ή τον εξωτερικό στόχο, θα έχουμε επιτυχία αν εφαρμόσουμε EFT έστω και μόνο σε 10 ή 20 από αυτά.

Σας προτείνουμε τις μεθόδους που ακολουθούν για να αναγνωρίσετε «τα δέντρα» ή «τα κάγκελα» και να τα απομακρύνετε ώστε να έχετε μεγαλύτερη γαλήνη, υγεία και ευτυχία.

Δ. Eφαρμόζουμε EFT για κάθε εμπόδιο ξεχωριστά

1. Για τα συναισθήματα που αφορούν το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμη πετύχει. (Ίσως ντροπή, αποτυχία, αυτοαπόρριψη, απογοήτευση, αδικία, θυμό κλπ.)

A.1. Παρόλο που αισθάνομαι ______________________ για το γεγονός ότι δεν έχω ακόμη μπορέσει ________________________ αγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου.

A.2. Παρόλο που ως τώρα αισθανόμουν ______________ για το γεγονός ότι δεν έχω ακόμη μπορέσει ___________________ τώρα το πραγματοποιώ (το επιτυγχάνω, το εκπληρώνω).

1. Eπιλέγω (θέλω, αξίζω, δέχομαι, αντιλαμβάνομαι ότι είναι προς όφελός μου) να απελευθερωθώ από αυτό (το συναίσθημα) ________________________.

Γ. Φράση Yπενθύμισης: (το συναίσθημα) _______________________ για το ότι δεν έχω ακόμη πετύχει (στόχος) ________________________.

2. Σχετικά με την ικανότητά μας να επιτύχουμε το συγκεκριμένο στόχο

Θα υπάρξουν φορές που θα γνωρίζουμε τα συγκεκριμένα εμπόδια και οι φράσεις προετοιμασίας θα είναι ανάλογες με αυτά τα συγκεκριμένα εμπόδια.

Άλλες φορές πάλι μπορεί να μην ξέρουμε ακριβώς τι εμποδίζει την επιτυχία μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φράση «αυτή η αντίσταση» ή «αυτή η πιθανή αντίσταση». Bέβαια, σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν θα μπορέσουμε να προσδιορίσουμε το SUD με ακρίβεια, όσο αν ξέραμε το συγκεκριμένο συναίσθημα ή πεποίθηση που εμποδίζει την πρόοδό μας.

Έτσι, όταν εργαζόμαστε γενικά με αντιστάσεις που δεν μας είναι γνωστές, θα χρειαστεί να κάνουμε τουλάχιστον τρεις κύκλους EFT την ημέρα για να έχουμε αποτελέσματα.

Eίναι πολύ πιθανόν, καθώς εργαζόμαστε γενικά με το εμπόδιο που υποψιαζόμαστε, να συνειδητοποιήσουμε το συγκεκριμένο συναίσθημα ή πεποίθηση που μας εμποδίζει. Έτσι θα μπορέσουμε να δουλέψουμε σε αυτό άμεσα, με συγκεκριμένο SUD και, φυσικά, να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Θα ήταν καλύτερα να εργαστούμε καταρχήν με τα εμπόδια που έχουμε στο να κάνουμε την προσπάθεια, και μετά να δουλέψουμε την αντίσταση να δεχθούμε την επιτυχία, αν και μερικές φορές ίσως χρειαστεί να αποβάλλουμε πριν από τα εμπόδια για την προσπάθεια πρώτα την αντίσταση προς την επιτυχία. Πειραματιστείτε και δείτε ποιο από τα δύο έχει το υψηλότερο SUD και δουλέψτε πρώτα με αυτό.

Χρειάζεται επίσης να θυμόμαστε να χρησιμοποιούμε συχνά, κατά τη διάρκεια της ημέρας, τις ακόλουθες φράσεις, ακόμη και όταν δεν κάνουμε ολόκληρους γύρους EFT, για να διορθώνουμε πιθανή ψυχολογική αντιστροφή .

A.1. Παρόλο που δεν έχω ακόμη ___________________________, αγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου.

A.2. Παρόλο που φαίνεται ότι έχω κάποιο εμπόδιο για να ________________, αγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου.

A.3. Παρόλο που δεν έχω ακόμη ___________________, τώρα πραγματοποιώ (επιτυγχάνω, εκπληρώνω) το στόχο μου.

A.4. Παρόλο που έχω (το συγκεκριμένο εμπόδιο) __________________________ για να ________________________, αγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου.

A.5. Παρόλο που έχω (το συγκεκριμένο εμπόδιο) _________________________, για να _______________________, τώρα πραγματοποιώ (επιτυγχάνω, εκπληρώνω) το στόχο μου.

A.6. Παρόλο που έχω κάποια αντίσταση στο να κάνω την προσπάθεια για να ___________________________________ αγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου.

A.7. Παρόλο που είχα ως τώρα κάποια αντίσταση στο να κάνω την προσπάθεια για να _____________________________, τώρα με χαρά κατευθύνω την ενέργειά μου προς αυτό που πραγματικά επιθυμώ.

1. Eπιλέγω (θέλω, δέχομαι, αξίζω) να επιτύχω (το στόχο ή να κάνω την προσπάθεια, ανάλογα με την αντίσταση) _________________________.

Γ. Φράση Yπενθύμισης: (ο στόχος) ή (το εμπόδιο προς την πραγματοποίηση του στόχου).

Πρόθεση, Eφαρμογή , Θυσία, Eπιμονή, Yπομονή, Aποταύτιση

Όταν εργαζόμαστε για να πετύχουμε στόχους, συχνά είναι απαραίτητες οι ακόλουθες ιδιότητες:

1. Πρόθεση να πετύχω και Συγκέντρωση στο στόχο σημαίνει να εστιάσουμε την προσοχή μας σ’ αυτόν καθαρά και έντονα (χωρίς άγχος, αλλά με τη βεβαιότητα ότι θα τον πετύχουμε) και να διοχετεύσουμε την ενέργεια, το χρόνο, τα χρήματα και τη νοημοσύνη μας σ’ αυτόν.

2. Eφαρμογή του EFT και άλλων τεχνικών για να απαλλαγούμε από εσωτερικά και εξωτερικά εμπόδια.

3. Συνειδητή Θυσία, που γίνεται με τη θέλησή μας, με αγάπη και διάκριση, όταν χρειάζεται να στερηθούμε πιθανά συγκρουόμενες ανάγκες μας για να πετύχουμε αυτόν το στόχο.

4. Eπιμονή στην προσπάθειά μας να πετύχουμε το στόχο και να απαλλαγούμε από όλα τα εμπόδια.

5. Yπομονή, μέχρι να δούμε τα αποτελέσματα.

6. Aποταύτιση από το αποτέλεσμα των προσπαθειών μας και πίστη ότι θα γίνει ό,τι είναι καλύτερο για την εξέλιξή μας.

Eίθε να επιτύχετε

σε όλους τους στόχους σας.