ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΣΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕ 97 ΑΤΟΜΑ
Δεν έχει γίνει διόρθωση των απαντήσεων τους.
Για τα αποτελέσματα απο την ερευνα που εγινε στην διαρκει του σεμιναρίου που έγινε Κυριακή 10/11, δείτε εδω.
ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΔΕΙΓΜΑ 97 ΑΤΟΜΑ
| 1. Δεν είχα τόσο Χρόνο / Προτεραιότητα που θα ήθελα να έχω από τους γονείς μου. |
72 |
74% |
| 8. Ελεγχόταν από τα δικά τους παιδικά χρόνια, τις πεποιθήσεις και προσκολλήσεις που δημιουργήθηκαν τότε. |
72 |
74% |
| 18. Δεν ήταν σε θέση να με βοηθήσουν με τα συναισθήματα μου. |
71 |
73% |
| 12. Ένιωσα ότι δεν είχανε κατανόηση για τις ανάγκες ή τα συναισθήματα μου. |
66 |
68% |
| 11.Είχαμε δυσκολία στην επικοινωνία. |
65 |
67% |
| 40. Είχα ανάγκη για περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης |
65 |
67% |
| 6. Είχανε Φόβο για την γνώμη των άλλων – μέσα από μένα. |
63 |
64% |
| 19. Τουλάχιστον ένας από τους γονείς μου ήταν απόμακρος (η). |
63 |
64% |
| 21. Τουλάχιστον ένας από τους γονείς μου έπαιξε το ρόλο του Θύματος |
62 |
64% |
| 16. Υπήρξαν άτομα που θύμωσαν μαζί μου ή / και με μάλωσαν, με απέρριψαν ή με κατηγόρησαν |
59 |
61% |
| 25. Τουλάχιστον ένας από τους γονείς μου ήταν Συναισθηματικά κουρασμένος (η) |
58 |
60% |
| 39. Βίωσα το συναίσθημα της εγκατάλειψης κάποια στιγμή. Ένιωσα ότι δεν με καταλαβαίνουν ή ότι δεν υπάρχει συμπαράσταση |
58 |
60% |
| 37. Ήταν εγκλωβισμένοι σε αντιλήψεις και “πρέπει”, που μας εμποδίζανε να ρέουμε με νέες καταστάσεις και προκλήσεις. |
56 |
58% |
| 27. Με συγκρίνανε με τα άλλα παιδιά. |
53 |
54% |
| 35. Δώσανε πιο πολύ σημασία στο τι θα νομίζουν οι άλλοι πάρα στις ανάγκες μου. |
53 |
54% |
| 7. Είχανε αμφιβολίες για την δική τους άξια ή ασφάλεια. |
51 |
52% |
| 20. Τουλάχιστον ένας από τους γονείς μου έπαιξε το ρόλο του ανακριτή. |
51 |
52% |
| 38. Υπήρξαν άνθρωποι που μάλωναν μεταξύ τους ή απέρριπταν ή πλήγωναν ο ένας τον άλλον. |
51 |
52% |
| 56. Ένιωσα καταπίεση |
51 |
52% |
| 26. Είχαν οικονομικά προβλήματα. |
50 |
51% |
| 55. Βίωσα απόρριψη προς τουλάχιστον ένα γονιό |
46 |
|
| 50. Με έκαναν να καταλάβω με κάποιο τρόπο (αρνητικό ή θετικό) ότι για να αξίζει κάποιος (να είναι αποδεκτός και αγαπητός) θα πρέπει: Να είναι καλύτερος από τους άλλους |
45 |
|
| 31. Είχανε τη τάση να με κρίνουν. |
44 |
|
| 10. Ένιωσα έλλειψη σεβασμού εκ μέρος τους. |
43 |
|
| 28. Είχανε Δυσκολία να με αντιμετωπίζουν με ηρεμία όταν είχανε προβλήματα – με την ζωή, με άλλους, με τον εαυτό τους ή με μένα. |
43 |
|
| 34. Με χτύπησαν. |
42 |
|
| 47. Με έκαναν να πιστεύω ότι το σεξ είναι βρόμικο ή αμαρτία |
41 |
|
| 23. Δυσκολεύονταν να μου δώσουν ανεξαρτησία καθώς μεγάλωνα. |
40 |
|
| 42. Βίωσα το συναίσθημα της μείωσης μπροστά στους άλλους ή σε σχέση με τους άλλους |
37 |
|
| 41. Υπήρξαν άνθρωποι στο περιβάλλον που ήταν συχνά άρρωστοι ή μιλούσαν συχνά για αρρώστια |
35 |
|
| 44. Oι γονείς μου είπαν έχουν κάνει μια μεγάλη θυσία για εμένα και ότι τους χρωστάω. |
35 |
|
| 14. Είχα δυσκολία συγκέντρωσης ή μάθησης. |
34 |
|
| 22. Να σέβεται περισσότερο τις αποφάσεις ή / και τις ανάγκες σου. |
34 |
|
| 3. Βίωσα ότι οι γονείς μου είχαν Φόβους για την «επιτυχία» μου. |
33 |
|
| 4. Είχανε ανάγκη επιβεβαίωσης μέσα από τις αποδόσεις μου |
33 |
|
| 53. ή Nα είναι έξυπνος, εύστροφος, ή Nα είναι όμορφος (η) (στις πρώτες απαντήσεις να είναι όμορφος ήταν το 54) |
33 |
|
| 54. Πόνος και άλλα συναισθήματα επειδή οι γονείς μου είχανε εντάσεις ή χώρισαν |
33 |
|
| 48. Μου μίλαγαν για την τιμωρία από το Θεό |
32 |
|
| 52. ή Να είναι τέλειος, χωρίς λάθη |
32 |
|
| 51. ή Nα είναι πρώτος σε αυτό που κάνει |
30 |
|
| 9. Είχανε δυσκολία να θέσουν όρια. |
29 |
|
| 24. Τουλάχιστον ένας από τους γονείς μου ήταν Υπερπροστατευτικός. |
29 |
|
| 30. Είχανε την τάση να εφαρμόσουν υπερβολικές τιμωρίες ή συνέπειες. |
29 |
|
| 43. Έχασα τουλάχιστον ένα αγαπημένο άνθρωπο στα παιδικά χρόνια |
29 |
|
| 2. Βίωσα ότι οι γονείς μου είχαν Φόβους για την υγεία μου. |
26 |
|
| 17. Είχα αντιζηλία και ανταγωνισμό με τα αδέλφια μου ή και άλλα παιδιά.. |
26 |
|
| 49. Μου είπαν ότι είμαι υπεύθυνος(η) για τα άλλα αδέλφια σου ή για άλλους γενικά και πως ό,τι συμβαίνει σε αυτούς είναι δική σου ευθύνη |
25 |
|
| 5. Είχανε ανάγκη επιβεβαίωσης από μένα. |
24 |
|
| 13. Είχανε άγχος για το σχολείο και την τάση να μου ασκούν πίεση για υψηλές επιδόσεις. |
23 |
|
| 32. Δεν συμπεριφερθήκαν με τους τρόπους που ζήτησαν από μένα να συμπεριφέρομαι. |
23 |
|
| 33. Έλεγαν ψέματα. |
23 |
|
| 36. Δεν τηρήσανε πάντα το λόγο μας – για τις ευχάριστες υποσχέσεις ή και για συνέπειες που απειλήσανε να εφαρμοστούν. |
22
|
|
| 29. Δυσκολευτήκαν να εφαρμόζουν όρια ή συνέπειες ή τιμωρίες όταν χρειαζόταν. |
21 |
|
| 45. Μου είπαν ότι φταίω για διάφορα (για τη δυστυχία, την αρρώστια, τα νεύρα, τα προβλήματα των άλλων ) |
20 |
|
| 46. Μου είπανε κάποτε ότι δε θα κάνω τίποτα στη ζωή μου, ότι είμαι τεμπέλης(α), ανίκανος(η) ή ότι δεν είμαι έξυπνος(η) |
18 |
|
| 15. Είχα την τάση για Υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών συσκευών Ή σχετικά με το διαδίκτυο.. |
6 |
|
ΆΛΛΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ
—- Βίωμα απόπειρας αυτοκτονίας του πατέρα.
—- Καθημερινή κακοποιητική συμπεριφορά
—- ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ
—- Οι καβγάδες μεταξύ των γονιών μου ήταν μερικές φορές ανεξέλεγκτοι. Πρέπει να αισθανόμουν φόβο. Έχω ξεχάσει τα πρώτα 12 χρόνια της ζωής μου. Μου έμαθε ο πατέρας μου ότι είμαι έξυπνη και υπεύθυνη (περισσότερο από τη μητέρα μου και τον αδερφό μου που ήταν αδύναμοι).
Η μητέρα μου πέταξε στον πατέρα μου μια τεράστια γλάστρα και τρόμαξα ότι θα τον σκοτώσει. Εκείνος γέλασε και πρόλαβε να κλείσει την πόρτα (ήμουν 12-13 χρονών περίπου)
—- Υοθετουσα το ρολο του καλου παιδιου, του υπακουου για να παρω την αγαπη τους, καταπιεζα τον εαυτο μου, συμπερανα οτι δεν αξιζω, οτι δεν ημουν ικανη κ οφειλα να κανω οτι μου ελεγαν γιατι αυτοι γνωριζαν, εγω οχι.
—- Η μαμά μου πέθανε όταν ήμουν 9 ετών μέσα σε 15 ημέρες απ’ όταν αρρώστησε. Οι γιατροί ρώτησαν πόσο πολύ στενοχωριόταν αυτή η κοπέλα για να το πάθει αυτό; Ο πατέρας μου ήταν αλκοολικός και την χτυπούσε. Δεν τον είχα δει, πάνω από 10 ημέρες μέχρι τα 80 του που πέθανε, χωρίς να είναι μεθυσμένος. Μια μέρα έριξε βενζίνη στο σπίτι και προσπάθησε να μας κάψει ζωντανές. Μετά τον θάνατό της, χτυπούσε εμένα.
—- Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΓΝΩΣΘΕΙ ΜΕ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ, ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΑΣ ΜΟΥ
—- οταν εκανα κατι που δεν άρεσε στην μαμα μου, με εβαζε να την προσκινω και να της ζητάω συγνωμη, με χτύπαγε συνεχεια, με κυνηγούσε για να με βαρεσει, μου ελεγε στάματα να σε βαρέσω για να μου περάσει.
—- Αισθανόμουν τους γονείς μου σαν να είναι μία ομάδα και ανάλογα με το αν συμφωνούσαν με τις επιλογές και τις επιδόσεις μου με συμπεριλάμβαναν ή με απέρριπταν. Συνήθως ήμουν μόνη..
—- Βίωσα ολοκληρωτική απόρριψη από τον πατέρα μου. Με κατηγόρησε ότι εγώ φταίω για το διαζύγιό τους, ή που τον χώρισε η μητέρα μου. Μέχρι και σήμερα, παρά τις πολλές προσπάθειές μου, δεν με παίρνει τηλέφωνο να δει τι κάνω, δεν έρχεται να με δει, δεν επικοινωνεί μαζί μου παρά μόνο όταν εγώ του τηλεφωνώ ή πάω να τον δω
—-Σωματική & συναισθηματική κακοποίηση
—- Δεν θυμάμαι να αντιδρούσα μέχρι τα 14, αλλά και ούτε ότι θυμάμαι να καταπιέζομαι από τους γονείς μου, ήταν σαν να αποδεχόμουν χωρίς όμως βίαιο τρόπο , χωρίς τιμωρίες, ότι μου λέγανε το θεωρούσα ότι έπρεπε να το κάνω
ήμουν το δεύτερο παιδί και γενικά ήταν πιο χαλαροί μαζί μου , νομίζω ότι όλο το ενδιαφέρον τους και ο έλεγχος έπεφτε στην αδερφή μου που ήταν μεγαλύτερη . Μετά τα 14 άρχισα να αντιδράω και τώρα συνειδητοποιώ ότι αυτό συνέπεσε όταν έφυγε η αδερφή μου από το σπίτι για σπουδές .
γενικά θυμάμαι τον μπαμπά μου να μας συμβουλεύει να μην αντιμιλάμε , να μην αντιδράμε ούτε στους δασκάλους ούτε στους μεγαλυτέρους και ας κάνουν λάθη . Για μένα ότι έλεγε ο μπαμπάς μου ήταν το σωστό , έτσι ΄το είχα αποδεχτεί , ότι αυτός ξέρει και αποφασίζει το καλύτερο για μένα , αυτός έπαιρνε τις αποφάσεις για την οικογένεια μας , αργότερα τα συζητούσε όταν μεγάλωσε η αδερφή μου με την αδερφή μου , η μαμά μου δεν εξέφραζε σχεδόν ποτέ κάποια διαφορετική άποψη γιατί΄ νόμιζε και κείνη ότι δεν ήξερε, ήταν υπεύθυνη μόνο για το φαγητό μας το ντύσιμο μας
—- Η μητέρα μου ήταν πολύ σκληρή κατά τα παιδικά μου χρόνια με έβαζε να κάνω δουλειές του σπιτιού βαρείες για την ηλικία μου 6-9 χρόνων και πολλές φορές με τιμώρησε ! Γενικά επειδή είχε και αυτή δύσκολα βιώματα από το σπίτι που μεγάλωσε με πολλά αδέλφια και δεν ήθελε να κάνει γρήγορα παιδιά αλλά να κάνει καριέρα δεν μπορούσε να χειριστεί σωστά όλα αυτά μαζί !! Ήταν και πολύ νέα τότε που με γέννησε 21 χρόνων ! Επίσης έκανε ακόμη ένα παιδί επειδή εγώ ήθελα αδελφάκι και παρακαλούσα στην προσευχή μου το βράδυ ! Έχω μια αδελφή 7 χρόνια μικρότερη ! Για μένα ήταν θείο δώρο ! Η μαμά μου μου είπε ότι εκείνη δεν ήθελε άλλο παιδί αλλά το έκανε για εμένα !
—- ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
—- Διαβάζοντας το παραπάνω ερωτηματολόγιο, αισθάνθηκα τυχερή γιατί δεν βίωσα τίποτα από όλα αυτά στην παιδική μου ηλικία. Δεν υπάρχει τίποτα δυσάρεστο να θυμηθώ. Τέλεια παιδικά χρόνια.
Και το περίεργο ήταν ότι οι γονείς μου δεν είχαν ιδιαίτερες ακαδημαϊκές γνώσεις.
Η καταγωγή τους ήταν από ένα μικρό νησί, η μητέρα μου τέλειωσε το δημοτικό και ο πατέρας μου το γυμνάσιο.
Αλλά ήταν πολύ έξυπνοι, έβλεπαν μπροστά, αγαπούσαν πολύ ο ένας τον άλλο, και είχαν και οι δύο λατρεία για μένα, το μοναχοπαίδι τους.
Είχαν σωστό ένστικτο, και με μεγάλωσαν με σοφία, σύνεση και κυρίως με άπειρη αγάπη, χωρίς όμως να με κακομάθουν.
Και αυτή η αγάπη, και η αποδοχή, ήταν το μεγαλύτερο δώρο και το πιο δυνατό εφόδιο, για να αντιμετωπίσω τις δυσκολίες, και τις προκλήσεις της ζωής.
Και όταν έκανα τα δικά μου παιδιά, έκανα ότι μπορούσα για να τους προσφέρω αυτά που μου χάρισαν οι γονείς μου.
Σε κάποια τα κατάφερα, σε άλλα όχι.
—- Ντρεπόμουν για τους γονείς μου.
—- Έντονος ξυλοδαρμού στην εφηβεία βρισιές εκφοβισμός απειλές.
—- Δούλευα στον αγρό τα καλοκαίρια.
Δεν ήταν τόσο κακό, απλά τα άλλα παιδιά δεν πήγαιναν στον αγρό.
—- Ήταν εγκλωβισμένοι σε αντιλήψεις και «πρέπει», που μας εμποδίζανε να ρέουμε με νέες καταστάσεις και προκλήσεις.
—- Υπήρχε ένα γενικό πλαίσιο υλικής ασφάλειας και παρουσίας των γονιών, όμως όχι ουσιαστικής συμμετοχής στο πώς αισθανόμουν, πώς ήμουν και τι περνούσα. Επίσης υπήρχε η τάση να υποβιβάζουν τα συναισθήματα (“Δεν έγινε τίποτα”, “Σιγά μην κάνεις έτσι”) και η πεποίθηση ότι αν γκρινιάζεις, κλαις και παραπονιέσαι “δεν θα σε θέλει κανείς”.
—- Ημουν ο διαμεσολαβητής παντα. Ομηρικοί καβγάδες. Ήμουν στη μεση. Ο ενας υπερ μου, ο αλλος κατα. Με τσακίσαν. Με εκμεταλλεύτηκαν. Με χειρίστηκαν κ τωρα καταλαβα οτι αυτο ολο τους ετρεφε. Τους εδινε δυναμη.
—- Εκτο παιδί , μεγαλωμένη ως μοναχοπαίδι.
Μητέρα που με γέννησε στα 45 της.
Από μικρή βοηθούσα στις δουλειές του σπιτιού και σε μικρο θελήματα.
Ανακούφιζα την μητέρα συχνά κάνοντάς της massage.
Ζητούσα την αγκαλιά της.
Περιπάτους μαζί μιλώντας για δικά της βιώματα.
Αθετούσε υποσχέσεις.
Ο πατέρας δούλευε και Σ/Κ.
Πάντα βοηθούσε σε απορίες σχετικά με το σχολείο και προμήθευε με βιβλία ( εγκυκλοπαίδεια, λεξικό )
Μαζί στην αγορά στην πόλη.
Επιβραβεύσεις για επιτυχίες με ταξίδια . Έδωσε 20.000 δραχμές το 1980 για ταξίδι στο Παρίσι!
—- Σχετικά με το σεξ, το μήνυμα δεν ήταν ότι είναι ξεκάθαρα αμαρτία. Αλλά ότι δεν είμαστε ώριμοι να επιδοθούμε σε αυτό παρά μόνον μετά τα 21, κι έτσι κατέληξα να το κρύβω, να νιώθω ενοχή που τόλμησα να το κάνω νωρίτερα, και ίσως να ένιωθα πάντα ότι δεν το πράττω στο ευλογημένο και σοφό επίπεδο που θα μπορούσε να το πράττει ένας ώριμος και πνευματικά εξελιγμένος άνθρωπος! (Ο,τι να ναι δηλαδή?)
Κατά τα άλλα, κάθε αρνητικό συναίσθημα ήταν λάθος, και άδικο προς τον γονιό το να το εισπράττει? Επίσης δεν υπήρχε καμία ιδιωτικότητα στο σπίτι όλες οι πόρτες ήταν εξαναγκαστικά ανοιχτές.
—- Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΗΘΕΛΕ ΓΙΟ. ΑΠΛΑ ΥΠΗΡΧΑ
—- 1.Ένιωσα ότι άλλα λέγανε μπροστά στους ανθρώπους και άλλα πίσω τους. Το ίδιο αισθανόμουν ότι έκαναν και με μένα. Με σύγκριναν με τους άλλους και μ΄έβγαζαν ανώτερη, το βλέμμα τους όμως έλεγε ότι δεν είμαι αρκετή.
- Μ΄έκαναν να πιστέψω ότι φίλοι και σύντροφοι είτε με ζηλεύουν είτε με πλησιάζουν για να μ΄εκμεταλευτούν οικονομικά.
3.Η μητέρα μου τα έκανε όλα για μένα και δε μ΄άφηνε ποτέ να πάρω πρωτοβουλία.
—- Πολύ αυστηρότητα από μητέρα.
—- Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 4 χρονών και ο μπαμπάς μου με έκλεψε από την χώρα που ήταν η μαμά μου. Δεν την ξαναείδα, έμαθα μόνο ότι πέθανε όταν ήμουν 13 χρονών.
—- Απόρριψη από την μητέρα. Τιμωρία από την μητέρα.
—- Οταν ημουνα τριων/τεσσαρων ετων πεθανε ο μπαμπας μου, αυτο μου δημιουργησε φοβο , αισυημα εγκατάλειψης, αδυναμία, οτι δεν μπορω, και ας προχωρουσα στη ζωη μου κανοντας οτι και τα άλλα παιδια. Επειδη υπηρχαν οικονομικα προβλήματα, ενοιωθα φοβο και οτι θα πεθανει και η μαμα μου η οι μεγαλυτερες αδελφες μου, υστερα ο συντροφος μου, υστερα το παιδι μου και οι αγαπημενοι μου και εγω η ίδια. Μεγαλο δεντρο οι φοβιες μου λογω θανατου και οικονομικων δυσκολιων. στο περιβαλλον δεν υπηρξαν ανθρωποι να μας υποστηριξουν. ολη η παιδικη μου και εφηβικη ηλικια σε ενα τεντωμενο συναισθηματικο σχοινι. η μαμα μου ειχε τρυφεροτητα, αγαπη, προσηλωση σε εμας τα παιδια της
—- ΑΠΟΔΟΧΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ. ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΜΕ ΣΤΗΡΙΞΑΝ ,ΔΕΝ ΜΕ ΚΡΙΝΑΝΕ. ΠΑΡΟΤΙ ΕΙΧΑΝ ΧΩΡΙΣΕΙ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 9 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ , ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΑΝ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟΥΣ ΕΝΙΩΘΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ. ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΟΥΛΕΥΕ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ,ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΧΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΕΝΙΩΘΑ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ KAI ΕΧΤΙΖΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΜΟΥ. Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ ΝΑ ΕΧΩ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ , ΙΣΑ ΙΣΑ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΝΙΩΘΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΕ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ.
—- Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΠΟΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΕΘΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΖΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. ΑΣΧΟΛΙΟΤΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ,ΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΣΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ .
—- Βίωσα απόρριψη, εγκατάλειψη και κατηγόρια από τον πατέρα μου.
—- Σε ένα παρκο ειδα καποιον που παραπατουσε και μιλουσε ακατανοητα και φοβηθηκα πολύ.
—- Θυμαμαι τη μαμα μου στο μπαλκονι να φωναζει ότι θα πεσω και θα χτυπησω όταν μαθαινα ποδηλατο. Τελικα δεν εμαθα ποδηλατο …..
—- Τη μαμα μου να μου λεει ότι πρεπει να εμπιστευομαι παρα πολύ τον εαυτο μου, να ειμαι πολύ δυνατη, να μπορω να αναλαμβανω ευθυνες γιατι σαν μοναχοπαιδι, μπορει να μην εχω βοηθεια από κανενα στο μελλον κι όταν βρεθω σε αναγκη. Και ότι ειμαι πολύ εξυπνη και ικανη για τα παντα. Και ότι αξιζω τα καλυτερα και πρεπει να εχω πολύ υψηλα στανταρ για τους ανθρωπους. Να δειχνω κατανοηση και αγαπη αλλα να βαδιζω το δικο μου δρομο παντα.
—- Αποφάσισα να πάρω ασπιρίνες για να τραβήξω την προσοχή τους. Τις σταμάτησα μόνη μου γιατί φοβήθηκα ότι θα πέθαινα. Δεν πήραν πότε είδηση για το γεγονός. Ήμουν αόρατη.
—- Η κατά 7 χρόνια μεγαλύτερη αδελφή μου με ζήλευε, με καταπίεζε, αποφάσιζε για μένα σε προσωπικά μου θέματα, μερικές φορές με κακοποιούσε. Πλήγωνε την μητέρα κι εγώ πονούσα γι αυτό.
=================
ΣΑΝ ΓΟΝΙΟΣ
| 4a. Δυστυχώς μερικές φορές μάλωσα, απέρριψα ή κατηγόρησα τα παιδιά. |
63 |
65% |
| 2a. Φόβοι για την υγεία (σωματική και συναισθηματική των παιδιών) ή «επιτυχία» των παιδιών. |
56 |
57% |
| 14a. Φοβόμουν για την Υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών συσκευών. |
49 |
50% |
| 6a. Αμφέβαλα για την δική μου άξια ή ασφάλεια. |
48 |
49% |
| 1a. Χρόνος / Προτεραιότητα – Έλλειψη χρόνου (ή να δώσουμε προτεραιότητα) να ασχολούμαι με τα παιδιά. |
46 |
47% |
| 8a. Είχα δυσκολία να θέσω όρια και να διαχειριστώ τα ξεσπάσματα θυμού (tantrums) ή την ανυπακοή των παιδιών, ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες. |
45 |
46% |
| 25a. Δυσκολεύτηκα να εφαρμόσω όρια ή συνέπειες ή τιμωρίες όταν χρειάζεται. |
45 |
46% |
| 21a. Ένιωσα Συναισθηματική κούραση που με εμποδίζει να έχω ενέργεια, ηρεμία ή και διαύγεια για τα παιδιά. |
44 |
45% |
| 29a. Δυστυχώς τουλάχιστον μια φορά χτύπησα το παιδί. |
44 |
45% |
| 5a. Φόβος για την γνώμη των άλλων – μέσα από τα παιδιά. |
39 |
|
| 7a. Ελεγχόμουνα ακόμα από τα δικά μου παιδικά χρόνια, τις πεποιθήσεις και προσκολλήσεις που δημιουργήθηκαν τότε. |
38 |
|
| 10a. Είχαμε Δυσκολία στην επικοινωνία. Ιδιαίτερα κατά την εφηβεία, τα παιδιά μπορεί να απομακρύνονται συναισθηματικά και να κλείνονται στον εαυτό τους. |
36 |
|
| 34a. Μαλώναμε μεταξύ μας ή απέρριπτε ή πλήγωνε ο ένας τον άλλον μπροστά στο παιδί. |
36 |
|
| 27a. Συμπεριφέρθηκα μερικές φορές με τρόπους που ζήτησα από το παιδί να μη συμπεριφέρεται. |
35 |
|
| 49a. ή Nα είναι έξυπνος, εύστροφος, να είναι όμορφος (η) (στις πρώτες απαντήσεις να είναι όμορφος ήταν το 50α) |
35 |
|
| 9a. Είχα δυσκολία να αντιμετωπίσω την Έλλειψη σεβασμού από το παιδί. |
34 |
|
| 15a. Ένιωσα Ανασφάλεια σχετικά με το διαδίκτυο. |
34 |
|
| 36a. Ίσως να μπορούσα να δώσω περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης |
32 |
|
| 3a. Ανάγκη επιβεβαίωσης μέσα από τα ίδια τα παιδιά ή τις αποδώσεις των παιδιών. |
31 |
|
| 20a. Ίσως να ήμουν Υπερπροστατευτικός (η) – να μην αφήσω τα παιδιά να βρουν την δύναμη μέσα τους. |
31 |
|
| 33a. Ήμουν κατά καίριους εγκλωβισμένος (η) σε αντιλήψεις και “πρέπει”, που με εμποδίζουν να ρέω με νέες καταστάσεις και προκλήσεις. |
30 |
|
| 26a. Είχα τη τάση να κρίνω το παιδί για αυτά που κάνει λάθος ή όχι αρκετά καλά. |
29 |
|
| 52a. Ίσως να καταπίεσα |
29 |
|
| 35a. Ίσως άφησα το παιδί μόνο και μπορεί να ένιωσε ή ότι δεν υπάρχει συμπαράσταση |
28 |
|
| 11a. Είχα Δυσκολία στην κατανόηση των συμπεριφορών των παιδιών. |
27 |
|
| 13a. Τα παιδιά είχανε δυσκολία συγκέντρωσης ή μάθησης. |
26 |
|
| 17a. Είχα δυσκολία να βοηθήσω τα παιδιά να διαχειριστούν το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας. |
26 |
|
| 12a. Είχα Άγχος για το σχολείο και τη τάση να ασκώ πίεση για υψηλές επιδόσεις. |
25 |
|
| 22a. Είχαμε Οικονομικά προβλήματα που μας εμποδίζουν να έχουμε, χρόνο, ηρεμία ή και διαύγεια για τα παιδιά. |
25 |
|
| 30a. Δυστυχώς μερικές φορές έκανα στο παιδί αυτά που μου έκαναν οι γονείς μου. |
25 |
|
| 39a. Έχασαν τα παιδιά τουλάχιστον ένα αγαπημένο άνθρωπο στα παιδικά χρόνια |
23 |
|
| 31a. Δυστυχώς μερικές φορές έδωσα πιο πολύ σημασία στο τι θα νομίζουν οι άλλοι πάρα στις ανάγκες των παιδιών. |
22 |
|
| 32a. Δυστυχώς δεν τήρησα το λόγο μου – για τις ευχάριστες υποσχέσεις ή και για συνέπειες που απειλήσαμε να εφαρμοστούν. |
21 |
|
| 28a. Μερικές φορές έλεγα ψέματα – έστω ακόμα για να προστατεύω το παιδί. |
20 |
|
| 23a. Είχα την τάση να συγκρίνω τα παιδιά με άλλα παιδιά. |
19 |
|
| 37a. Yπήρξαν άνθρωποι στο περιβάλλον που ήταν συχνά άρρωστοι ή μιλούσαν συχνά για αρρώστια |
18 |
|
| 38a. Ίσως το παιδί να ένιωσε το συναίσθημα της μείωσης μπροστά στους άλλους ή σε σχέση με τους άλλους |
18 |
|
| 16a. Με στεναχώρησε η Αντιζηλία και ο ανταγωνισμός μεταξύ των παιδιών. |
16 |
|
| 46a. Ίσως να τους έκανα να πιστεύουν με κάποιο τρόπο (αρνητικό ή θετικό) ότι για να αξίζει κάποιος (να είναι αποδεκτός και αγαπητός) θα πρέπει: Να είναι καλύτερος από τους άλλους |
16 |
|
| 50a. Είχαμε εντάσεις ή /και χωρίσαμε με το σύντροφο |
15 |
|
| 19a. Δυσκολεύτηκα να δώσω στα παιδιά την απαραίτητη ανεξαρτησία καθώς μεγαλώσανε. |
14 |
|
| 24a. Δυσκολεύτηκα να έχω την ηρεμία να ακούσω τα παιδιά όταν είχαν προβλήματα – με την ζωή, με άλλους, με τον εαυτό τους ή με μας. |
13 |
|
| 51a. Βιώνω απόρριψη προς τουλάχιστον ένα παιδί |
13 |
|
| 42a. Ίσως να έδωσα την εντύπωση ότι δε θα κάνουν τίποτα στη ζωή, ότι είναι τεμπέληδες, ανίκανοι ή ότι δεν είναι έξυπνοι. |
12 |
|
| 18a. Είχα αποσυρθεί Συναισθηματικά. |
11 |
|
| 40a. Ίσως να έδωσα την εντύπωση στα παιδιά ότι έχουμε κάνει μια μεγάλη θυσία και ότι μας χρωστάνε. |
10 |
|
| 48a. ή είναι τέλειος, χωρίς λάθη |
10 |
|
| 41a. Ίσως να έδωσα την εντύπωση ότι φταίνε για διάφορα (για τη δυστυχία, την αρρώστια, τα νεύρα, τα προβλήματα των άλλων |
9 |
|
| 45a. Ίσως να τους έκανα να νομίζουν ότι είναι υπεύθυνοι για τα άλλα αδέλφια σου ή για άλλους γενικά και πως ό,τι συμβαίνει σε αυτούς είναι δική τους ευθύνη |
7 |
|
| 47a. ή Nα είναι πρώτος σε αυτό που κάνει |
6 |
|
| 43a. Ίσως να έδωσα την εντύπωση ότι το σεξ είναι βρόμικο ή αμαρτία. |
3 |
|
| 44a. Τους μίλαγα για την τιμωρία από το Θεό. |
2 |
|
| 53a. Είχα τη τάση να εφαρμόσω υπερβολικές τιμωρίες ή συνέπειες. |
2 |
|
ΆΛΛΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΑΝ ΓΟΝΙΟΣ
—- Αγάπη, Ενότητα, Αρμονία, Ευτυχία. Έχω κάνει πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία και έχω σπουδάσει παιδοψυχολογία (δεν άσκησα το επάγγελμα). Ο σύζυγος μου σαμποτάρισε κάθε προσπάθειά μου για την εκμάθηση των ορίων και του σεβασμού από υπερβολικά αγάπη και προστασία προς την κόρη μου. Η κόρη μου είναι 25 χρονών με ιδεοψυχαναγκαστική διατάραχή, κοινωνική φοβία, κατάθλιψη και παχυσαρκία (170 κιλά). Με κατηγορεί για τα περισσότερα.
Μόλις γέννησα διαγνώστηκα με ΣΕΛ και η κούραση με εμπόδισε να κάνω όσα θα ήθελα για το παιδί μου.
—- Έδιωξα τον άντρα μου όταν τα οι γιοι μου ήταν 2μισυ και 5 ετών κι εγώ 22. Επειδή με χτυπούσε και δεν έδινε χρήματα για τις ανάγκες επιβίωσης. Ήταν χαρτοπαίκτης
—- ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΟΥΡΑΣΗ, ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΝΑ ΧΑΡΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ
—- εχω χωρισει ,και ανυσχω για τον συναισθηματικο κοσμο του παιδιου μου-
—- δεν ήμουν ήρεμη πάντα
είχα άγχος για την υγεία , για την ανατροφή τους , πιεστική να μάθαίνω για την ζωή τους μήπως και προλάβω κανενα κακό .
—- Παραδοσιακή κοινωνία που δεν αφήνει τα παιδιά της ελευθερα
—- Με στεναχωρεί που δεν θέλουν τα παιδιά μου να παίζουμε και να περνάμε χρόνο μαζί. Καταλαβαίνω και σέβομαι τα θέλω τους αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μου λείπουν κι ότι δεν νιώθω απόρριψη από αυτά.
—- Τα παιδιά μου είναι ακόμα μικρά, για αυτό οι απαντήσεις μου αφορούν στην ηλικία έως και 5 ετών. Δεν ξέρω αν τους έδωσα να πιστεύουν με κάποιον τρόπο ότι για να αξίζει κάποιος πρέπει να είναι καλύτερος ή τέλειος, έξυπνος ή όμορφος, όμως τα επαινώ με αυτά τα επίθετα (“είσαι έξυπνος, όμορφος, μπράβο”) που ενδεχομένως να δημιουργήσουν κάποια τέτοια πεποίθηση στο μέλλον.
—- ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΙΩΣΑ ΩΣ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΛΗΓΩΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΚΑΝΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ.
—- Καθε φορα που ενοιωθα οτι αντιγραφω τους γονεις μου, θυμωνα με μενα κ εκανα προσπαθεια βελτιωσης..
—- Προτεραιότητα στη γνώση: γλώσσες, μουσική.
Αθλήματα για εκτόνωση .
Πρωτοβουλίες και δικές τους επιλογές για τα παραπάνω.
Όλη η οικογένεια ταξιδεύει και παίζει ομαδικά .
Σεβασμός και συχνές επισκέψεις στους παππούδες.
—- Το παιδί είναι μόνο 3, οπότε καποιες προκλήσεις δεν τις έχω συναντήσει ακομα.
- Είμαι πολύ ανεκτική και δεν ξέρω αν έπρεπε να έχω επιβάλλει περισσότερες συνέπειες,
- Είμαι πάρα πολύ υποστηρικτική και δεν ξέρω αν φτάνω σε σημείο υπερπροστασιας.
—- ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΦΕΡΟΜΟΥΝ ΠΙΟ ΑΝΕΚΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ.
—- Βίωνα ανικανότητα να είμαι γονιός
Ένιωθα πολύ άγχος για τα λάθη που έκανα ως γονιός και αισθανόμουν και αισθάνομαι ότι δε μπορώ να τα διορθώσω.
Βιώνω επίσης ότι τώρα που το παιδί μου είναι 19 ετών είναι πολύ αργά πια για να δημιουργήσω μια όμορφη σχέση μαζί του.
—- Βιώνω μεγάλο άγχος μήπως και δεν χαρεί,αγαπήσει,αγαπηθεί,ζήσει,λάμψει αρκετά στη ζωή του.
—- ΒΙΩΣΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ 1ο ΜΟΥ ΓΙΟ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 9-10 ΟΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΕΥΕ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΟΥ ? ΚΥΡΙΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΤΑΝ ΑΣΧΗΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΓΕΝΗΘΗΚΕ ( 2 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΟΥΝ, ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΥΣΗΧΟΥΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΗ Η ‘ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΜΑΛΩΣΑ ΜΕ ΦΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑ 2 ΦΟΡΕΣ.
ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΟΤΙ ΖΗΛΕΥΕΙ ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΜΑΛΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΠΕΡΡΙΠΤΑ. ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ ΘΛΙΨΗ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΑΛΛΑΞΑ ΕΓΩ ? ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΥ ΓΟΝΕΑ(ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ) ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΑΝΤΙΔΡΑΕΙ ΕΤΣΙ ΓΙΑΤΙ ΠΟΝΑΕΙ , ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ? ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΠΩΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΟΥΣΑΝ, ΑΛΛΑΞΕ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ .
ΑΝΥΣΗΧΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΡΟΗ ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΩ.
—- ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΧΑΝ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ( ΙΝΣΟΥΛΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 7 ΕΤΩΝ , ΑΥΤΙΣΜΟ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΒΑΡΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ, ΠΑΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΥΨΗΛΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΑΥΤΙΣΜΟ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΜΟΥ ΓΙΟΣ). ΕΝΙΩΣΑ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΦΟΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ. ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΩΘΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ , ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΕΩΣ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑ. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑΤΡΟΣ ΑΥΤΟΦΡΟΝΤΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ 26 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 23 ΕΤΩΝ ,ΕΙΝΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΕΓΗ ΗΜΙΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ”ΑΛΚΥΟΝΗ΄’ ΣΤΗΝ ΝΑΥΠΑΚΤΟ.ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ.ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 1.5 ΧΡΟΝΟ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΑΕΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.Ο ΤΡΙΤΟΣ ΜΟΥ ΓΙΟΣ 21 ΕΤΩΝ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ‘ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΥΛΙΚΩΝ”ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ,ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΜΥΡΡΙΝΟΥΝΤΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ,ΕΙΝΑΙ ΦΕΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.ΝΙΩΘΩ ΕΥΤΥΧΙΑ ,ΓΑΛΗΝΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ.
—- Δυσκολεύομαι να διαθέσω χρόνο στο να παίξω με τα παιδιά μου και νιώθω ενοχές, αυτοαπόρριψη και στεναχώρια. Πιέζω τον μεγάλο μου γιο να μην έχει κενά στο σχολείο. Αισθάνομαι υπεύθυνη που ο μικρός μου γιος λέει “κακές” λέξεις και αισθάνομαι ενοχές και ντροπή.
—- Ο γιός μου, όταν πήγε φαντάρος, άρχισε να λέει ακατανόητα πράγματα, και τελικά διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή.
—- Ένοιωσα ότι ήμουν μόνη μου όλα τα χρόνια τα παιδικά. Η ευθύνη ήταν όλη δική μου. Ο σύζυγος μόνο δούλευε ή ήταν άρρωστος.
ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ
| 7b. Ελεγχόμασταν από τα δικά μας παιδικά χρόνια, τις πεποιθήσεις και προσκολλήσεις που δημιουργήθηκαν τότε. |
46 |
47% |
| 4b. Mε μάλωσαν – τους μάλωσα |
37 |
38% |
| 34b. Μαλώναμε μεταξύ μας ή απέρριπτε ή πλήγωνε ο ένας τον άλλον μπροστά στο παιδί. |
33 |
34 % |
| 1b. Έλλειψη χρόνου για μένα – και για τα παιδιά. |
31 |
32% |
| 5b. Φόβος για την γνώμη των άλλων |
31 |
32% |
| 29b. Έστω και μια φορά Χτυπήσαμε |
31 |
32% |
| 8b. Δυσκολία να θέσουμε όρια. |
29 |
30% |
| 10b. Δυσκολία στην επικοινωνία. |
29 |
30% |
| 52b. Ίσως να καταπιέσαμε |
29 |
30% |
| 21b. Συναισθηματική κούραση |
28 |
29% |
| 36b. Ίσως να μπορούσαμε να δώσουμε περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης |
27 |
28% |
| 2b. Φόβοι για την υγεία |
26 |
27% |
| 6b. Αμφιβολίες για άξια ή ασφάλεια. |
26 |
27% |
| 35b. Ίσως αφήσαμε το παιδί μόνο και μπορεί να ένιωσε ή ότι δεν υπάρχει συμπαράσταση |
23 |
|
| 3b. Ανάγκη επιβεβαίωσης μέσα από τα ίδια τα παιδιά ή τις αποδώσεις των παιδιών. |
22 |
|
| 17b. Δυσκολία να βοηθήσουμε να διαχειριστούν το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας. |
22 |
|
| 31b. Μερικές φορές δώσαμε πιο πολύ σημασία στο τι θα νομίζουν οι άλλοι πάρα στις ανάγκες των παιδιών. |
21 |
|
| 33b. Είμαστε κατά καίριους εγκλωβισμένος (η) σε αντιλήψεις και “πρέπει”, που με εμποδίζουν να ρέω με νέες καταστάσεις και προκλήσεις. |
21 |
|
| 27b. Συμπεριφερόμαστε μερικές φορές με τρόπους που ζητήσαμε τον άλλον να μη συμπεριφέρεται |
20 |
|
| 30b. Κάναμε στο παιδί αυτά που μας έκαναν οι γονείς μας. |
20 |
|
| 22b. Oικονομικά προβλήματα |
19 |
|
| 28b. Μερικές φορές λέγαμε ψέματα – έστω ακόμα για να προστατεύουμε. |
19 |
|
| 46b. Ίσως να τους κάναμε να πιστεύουν με κάποιο τρόπο (αρνητικό ή θετικό) ότι για να αξίζει κάποιος (να είναι αποδεκτός και αγαπητός) θα πρέπει: Να είναι καλύτερος από τους άλλους |
19 |
|
| 9b. Δυσκολία να αντιμετωπίσουμε την Έλλειψη σεβασμού. |
18 |
|
| 20b. Υπερπροστατευτικοί |
18 |
|
| 23b. Τάση να συγκρίνουμε |
18 |
|
| 13b. Δυσκολία συγκέντρωσης ή μάθησης. |
17 |
|
| 11b. Δυσκολία στην κατανόηση των συμπεριφορών των άλλων. |
16 |
|
| 49b. ή Nα είναι έξυπνος, εύστροφος, να είναι όμορφος (η) (στις πρώτες απαντήσεις να είναι όμορφος ήταν το 50β |
16 |
|
| 12b. Άγχος για το σχολείο και τη τάση να ασκούμε πίεση για υψηλές επιδόσεις. |
15 |
|
| 24b. Δυσκολία να έχουμε την ηρεμία να ακούσουμε. |
15 |
|
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
- Τι βρήκατε που ήταν κοινό σχετικά με τις συμπεριφορές των γονιών σας προς εσάς και τις δικές σας συμπεριφορές προς τα παιδιά σας;
—- Προσπαθησα να μην κανω αυτά που εκαναν οι γονεις που ηταν λιγο ανωριμοι.
—- Ότι πρεπει να κανουμε αρκετα πραγματα για να νιωθομε ότι αξιζουμε το σεβασμο των αλλων.
—- Μαλλον αντιθετες συμπεριφορες και όχι ομοιες.
—- Ελλειψη οριων
—- Σχεδον τιποτα.
—- Κριτική, ελεγχος, γνωμη των αλλων
—- Με ειχαν απορροφήσει τα προβλήματα μου και έβαλα και το παιδί μου μεσα σε αυτά
—- Το πως βάζουμε όρια.
—- Ευτυχώς είναι πολύ λίγες οι κοινές συμπεριφορές.
—- Φόβος για την γνώμη των άλλων, . Τάση να συγκρίνουμε, Μερικές φορές λέγαμε ψέματα ? έστω ακόμα για να προστατεύουμε.
—- Το μόνο κοινό θεωρώ πως με τη μαμά μου είναι, πως έδινε και δίνω για τα παιδιά μας ακόμη και την ζωή μας
—- ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΟ Γ, δηλ. σε 25 σημεία
—- ΚΟΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ:
ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΟΥΡΑΣΗ
ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ
ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΝΕΥΡΙΚΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ ΘΥΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ
—- Η γνώμη των αλλων
—- Dυσκολια να θεσω ορια,και μαλωνα με την πρωην συζυγο μπροστα στο παιδι
—- Η γνώμη των άλλων που πρέπει να δίνουμε σημασία (σε λίγο υπερθετικό βαθμό ).
—- Ευτυχως οχι ολλα. Και ;πο τοτε που γνωρισα τον κ. Νατζεμυ κ ασχοληθηκα με την αυτογνωσια, ειμαι υπερηφανη για τη ςταση μου.
—- Όταν κουράζομαι και το παιδί τυχαίνει να είναι πολύ απαιτητικό μπορεί να ξεσπάσω πολύ άσχημα με άγριο τρόπο, ώστε να εκφοβισω το παιδί. Αυτό μου βγαίνει αυθόρμητα πριν προλάβω να το ελέγξω. (Έχει συμβεί 4-5 φορές να μην μπορέσω να ελέγξω την αντίδραση μου). Θεωρώ ότι τέτοια ανούσια αγριάδα έχει ο πατέρας μου. Ο οποίος ακόμα και τώρα την ξεσπάει συχνά πυκνά προς τον γιο μου, πασχίζοντας να θέσει τα όρια του στο 3χρονο που φωνάζει.
—- ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΚΦΡΑΖΑΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΛΠ
ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΩ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΡΟΣΕΧΑΝ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΚΑΠΟΥ ΟΤΑΝ ΗΘΕΛΑ.
ΕΓΩ ΕΠΙΡΕΑΣΤΗΚΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
—- Η αναγκη να συγκρινομαι με αλλους
—- Κριτική
—-. Ψέματα και οικονομικά προβληματα
— – Ότι δεν μου καλυψαν τις συναισθηματικες μου αναγκες όταν ημουνα παιδι.Δε νοιαζονταν για τους φοβους μου, εχω ακομα αισθηματα ντροπης, π.χ. όταν πηγαινω καπου και εχει κοσμο.
—- Τα παραπανω (τα παιδια μου είναι 8 και 3,5 χρονων).
—- Οι δεσμοι αλληλοεξάρτησης και αλληλοβοηθειας , ότι έγω δεν μπορώ να τα καταφέρω χωρίς τους γονείς μου και γω ως γονεας θέλω να με έχουν τα παιδιά μου ανάγκη για να παίρνω μάλλον αξία
η αξ’ια των γονιών μου επιβεβαιωνόταν μέσα απο τα κατορθώματα μου και γω επιβεβαίωνομαι μέσα απο τα κατορθώματα των παιδιών μου
δεν αντιμετώπισα βιαιες συμπεριφορες απο τους γονείς μου ούτε και γω προς τα παιδιά μου , όπως και σε μένα τα περισσότερα πρέπει και το περισσότρο ενδιαφέρον ήταν στην μεγαλυτερη αδερφή μου και ο έλεγχος του καλου παιδιου έτσι και γω ώς γονιός νομίζω ότι τα περισσότερα πρέπει τα εφάρμοσα στον μεγαλυτερο γιο μου
—- Το κοινό ανάμεσα σε μένα και τους γονείς μου είναι ότι και εγώ δεν είχα χρόνο να δώσω στα παιδιά μου για να τα καταλάβω τις στιγμές που έπρεπε και να τα βοηθήσω , να τα δυναμώσω ψυχικά και να νοιωσουν αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση !!
—- Η αγωνια μην παθουν κατι.
—- Ένταση /καυγάδες (για κάποιο χρονικό διάστημα) μεταξύ των γονέων, 2. οικονομική ανασφάλεια, 3. έκφραση θυμού προς το παιδί λόγω προβλημάτων του γονέα, 4. η γνώμη των άλλων έπαιζε κάποιο ρόλο
—- Σημασια στη γνωμη των αλλων
Ελλειψη επικοινωνιας για τις αναγκεςτου παιδιου
Ελλειψη περισσοτερης στοργης και εκδηλωση αγαπης και τρυφεροτητας
—- Έλλειψη επικοινωνίας, συναισθηματική υποστήριξη, ικανότητα διάκρισης των αναγκών των παιδιων
—- Γνώμη των άλλων.
Μάλωμα.
Χτύπημα.
—- 1. Άγχος για την υγεία, με τη διαφορά ότι εγώ έχω άγχος και για τη συναισθηματική υγεία των παιδιών και την παρουσία τοξικών ανθρώπων στην ζωή τους.
2. Βιώνω δυσκολία στο να ελέγξω τον θυμό μου όταν κάνουν κάτι επικίνδυνο το ένα στο άλλο (π.χ. το ένα χτυπάει το άλλο) και να το αντιμετωπίσω με ηρεμία κα πλήρη κατανόηση.
3. Υπάρχουν εντάσεις με τον σύντροφο μπροστά στα παιδιά.
4. Γίνομαι υπερπροστατευτική και φοβάμαι την ανεξαρτησία και τους κινδύνους τους οποίους μπορεί να αντιμετωπίσουν αν δεν έχουν την στήριξή μου και ασφάλεια από εμένα.
—- Έλλειψη χρόνου για μένα και για τα παιδιά
Mε μάλωσαν, τους μάλωσα.
Ίσως να καταπιέσαμε
Δυσκολία να εφαρμόσουμε όρια ή συνέπειες ή τιμωρίες όταν χρειάζεται.
Δυσκολία να βοηθήσουμε να διαχειριστούν το άγχος και την πίεση της
καθημερινότητας.
—– ΕΛΕΧΧΟΣ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΒΟΗΘΗΣΕ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑΕΙ.
ΕΠΙΣΗΣ Η ΤΑΣΗ ΓΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ.
—- Κυρίως ο θυμός που νιώθω με συμπεριφορές του παιδιού ή αν είναι άρρωστα.
—- Φόβος για την υγεία.
—- Τον φόβο για την υγεία, τη δυσκολία της συγκέντρωσης, την υπερπροστασία, τον τσακωμό μεταξύ του ζευγαριού, την πεποίθηση ‘Για να αξίζεις πρέπει να είσαι καλύτερος από τους άλλους’..
—- Πίστη στον εαυτό μας και στις ικανότητές μας.
Σε ασφαλές περιβάλλον με αρετές και αξίες.
—- ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ. ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ.
—- Φόβο για τη γνώμη των άλλων
Σύγκριση με τους άλλους
Άγχος στην καθημερινότητα
Συγκρούσεις, φωνές, νευρωτικές συμπεριφορές.
—- Δυσκολία στο να θέσουμε όρια και τιμωρίες.
—- Φόβοι για την καταπίεση.
—- Η μητερα μου φοβοτανε για εμενα και τις αδελφες μου να μην πεσουμε θυματα εκμεταλευσης, εγω ανησυχω για το παιδι μου μην κακοποιηθει απο το διαδικτυο η οτι άλλο.
—- ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΒΡΩ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ? ΑΓΑΠΗ , ΑΠΟΔΟΧΗ , ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ.
—- Τάση κριτικής
-Συμπεριφέρθηκα μερικές φορές με τρόπους που ζήτησα από τον άλλον να μη συμπεριφέρεται, καταπίεση ίσως στα δύο μου παιδιά στο φάσμα του αυτισμού σε θέματα εκπαίδευσης και μάθησης ,υπήρχαν περίοδοι που είχαμε πέντε ειδικούς με τους οποίους δουλεύαμε όλοι μαζί τις δυσκολίες τους.
-Στο σπίτι υπερτονιζόταν η μόρφωση ,η μάθηση ,η εξυπνάδα.
Φόβοι για την υγεία ,ιδίως την ψυχική. -όταν ο Διονύσης ήταν στην εφηβεία ‘ήμουν πολύ κουρασμένη ,είχα αποστασιοποιηθεί και δεν πήρα είδηση γρήγορα ότι άρχισε να νοσεί από κατάθλιψη (εγκατάλειψη)μπορεί να ένιωσε ότι δεν έχει συμπαράσταση,
αντιμετώπισα δυσκολίες στην επικοινωνία ιδίως με τα παιδιά μου στο φάσμα αυτισμού,
είχα χτυπήσει κάποιες φορές τον Διονύση(τον δεύτερο γιο μου) όταν ήταν μικρός (όχι τους άλλους δύο).
Ελεγχόμασταν από τα δικά μας παιδικά χρόνια, τις πεποιθήσεις και προσκολλήσεις που δημιουργήθηκαν τότε.
Mε μάλωσαν – τους μάλωσα( τον Διονύση), συναισθηματική κούραση.
—- Ένιωθα κι εγώ και η μαμά μου ενοχές, αυτοαπόρριψη, φόβο, πικρία, θυμό και αδικία.
—- Κριτικη, μειωμενος χρονος που δωσαμε στο παιδι.
—- Καταπιεση, εντασεις στην οικογενεια, φωνες.
—- Τα πρεπει….
Όλα τα αλλα τα εκανα αντιθετα από αυτά με τα οποια ειχα μεγαλωσει, χωρις ξυλο, χωρις τιμωρια, αλλα με συνεπεια και χωρις εκβιασμους.
—- Το θυμο μου, το ασχημο βλεμμα.
—- 1) Τα οικονομικά προβλήματα.
2) Ο άρρωστος πατέρας.
3) Εντάσεις μεταξύ των γονιών
4) Εγώ αλλά κι τα παιδιά μου είχαν μαθησιακές δυσκολίες. Ευτυχώς όμως ο τρόπος αντιμετώπισης ήταν διαφορετικός.
—- Συναισθηματική κούραση και απόσυρση.
Μαλώναμε ή απέρριπτε ή πλήγωνε ο ένας τον άλλο μπροστά στα παιδιά.
Δεν θα κάνει τίποτα στην ζωή του κάποιος που είναι τεμπέλης.
Αξίζει κάποιος που δεν κάνει λάθη.
Δυσκολία στην επικοινωνία.
Αφήσαμε το παιδί μόνο του και μπορεί να ένιωσε έλλειψη συμπαράστασης.
Δυσκολία να έχουμε την ηρεμία να ακούσουμε το παιδί
—- Το φόβο της σύγκρουσης ? εντάσεις και καυγάδες
Την σύγκριση με άλλους σε κοινωνικό επίπεδο
Έλλειψη αποδοχής μεταξύ μας
- Ποιες είναι / ήταν οι εμπειρίες μου με τους γονείς μου που θέλω να αποφορτίσω;
—- Ανταγωνιστικοι.Η μητερα μου στην εμφανιση και ο πατερας μου στα επαγγελματικα.
—- Φοβος ότι θα χασω από γυρω μου ανθρωπους που με ενδιαφερουν να είναι στη ζωη μου, με το να πω κατι η να κανω κατι που δεν τους αρεσει.
—- Η εγκαταλειψη που βιωσα σε ορφανοτροφειο. Μετα από 4ο χρονια ειδα πως εχει ακομα επιδραση στις συμπεριφορες μου, αυτό το βιωμα.
—- Η αγωνια της μανας μου για τα παιδια της.
—- Εγκατάλειψη, χειραγωγηση, φοβος, αγωνια
—- Θεωρώ ότι έχω αποφοιτήσει αρκετά όμως η αίσθηση θυσίας από το έναν γονιό η συναισθηματική πίεση αξίας μέσω εμένα από τον άλλον.
—- Λεκτική και ψυχοσωματική κακοποίηση
—- Η ελλειψη κατανόησης για χαρά στην ζωή.
—- ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΣΘΗΣΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΑ .ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ,ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ
—- ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΠΟΥ”ΕΓΙΝΑΝ¨ ΚΑΙ ΜΟΥΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΑΝ ΕΝΟΧΕΣ..
—- Τη συναισθηματική απομάκρυνση, έλλειψη χαράς για τη ζωή και κούραση. Την έλλειψη ψυχικής φροντίδας.
—- Η απόρριψη της μητέρας μου και οι ατέλειωτες απαιτήσεις της.
—- Δεν μου δίδαξαν το να διεκδικώ και να αγωνίζομαι για τα θέλω μου.
—- Την αδιαφορία, την εγκατάλειψη τα ψέματα η έλλειψη φροντίδας και ο φόβος ότι δεν ήμουν ασφαλής γιατί υπήρχαν εντάσεις με σωματική και λεκτική βία από το μπάνιο προς τη μαμα.
—- Ελειψη χρονου, σεβασμος στην προσωπικοτητα του παιδιου, να μην επιβαλουν στο παιδι, να μην ξεχωριζουν τα παιδια τους, να δινουν αγαπη κ κατανοηση. Να ειναι συμπαραστατες κ να βοηθουν το παιδι να ανακαλυψει τα θετικα του εαυτου του.
—- Όλες
—- Η συναισθηματική απόσταση και έλλειψη τρυφερότητας
—- Έλλειψη στήριξης, ζεστασιάς,αγκαλιας.
—- Έχω παγιωμένη αποψη για τον πατέρα μου: Ήταν η αιτία που αρρώστησε και πέθανε η μαμά μου. Δεν χρειάζεται να αποφορτιστω από αυτή την πεποίθηση, γιατι είναι μια πραγματικότητα, μιας και το πιστοποίησαν οι γιατροί της.
—- Όχι γκρίνια για χαζά πράγματα.
—- Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, ΤΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ, Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, Η ΑΠΟΥΣΙΑ, Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ, Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ, Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ
—- Τον χρονο που δεν ειχα μαζι τουσ,και την αυστηροτητα της μανας μου,και του πατερα μου που δεν με πηγε μια βολτα
—- Τις στιγμές που μου δημιουργούσαν άγχος και έθεταν τον οργανισμό μου σε κατάσταση επιβίωσης
—- Η σύγκριση με άλλα άτομα, η αποδοχή της εικόνας του σώματος, η αντιζηλία από την μητέρα.
—- ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΦΟΡΤΙΣΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΔΗΛΑΔΗ
ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ ΠΑΩ ΟΠΟΥ ΘΕΛΩ , ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΙ ΘΕΛΩ ΕΝΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ
—- Φόβος για την γνώμη των άλλων Δυσκολία στην επικοινωνία, Συναισθηματική κούραση
—- Είχα πολύ θυμό για χρόνια για τους γονείς μου για 4-5 λόγους.
1. Για την λανθασμένη παρουσίαση του σεξ όπως περιέγραψα παραπάνω.(Από Μαμά)
2. Για μια αφόρητη γενική ηθικολογία περί των πάντων!(Από Μαμά)
3. Για την γελοιοποίηση των συναισθημάτων μου από μικρό παιδί. Έχω καταγεγραμμένη μνήμη που οι γονείς μου γελάνε όταν εγώ έχω θυμώσει και είμαι πεισμωμενη. Τους φαίνονταν αστεία τα καμώματα, αλλά στην ουσία είχαν παντελή έλλειψη συνειδητοποίησης ότι για μένα τα συναισθήματα μου ήταν αληθινά (κι από τους δύο)
4. Έλλειψη σοβαρότητας απέναντι στις ανάγκες μου. Με διαφορετικές συμπεριφορές ο καθένας γελοιοποιούσε ή απέρριπτε τις ανάγκες μου σαν να ήταν ασήμαντες. (Η προτίμηση σε κάποιο παιχνίδι, σε κάποιο ρούχο, σε κάποιο έργο, σε κάποιο φαγητό.
—- Άδικο μαλωμα .
Δουλειά σε μικρή ηλικία.
—- Ότι δεν μου καλυψαν τις συναισθηματικες μου αναγκες όταν ημουνα παιδι.Δε νοιαζονταν για τους φοβους μου, εχω ακομα αισθηματα ντροπης, π.χ. όταν πηγαινω καπου και εχει κοσμο.
—- Oικονομικά προβλήματα
—- Δυσκολία να εφαρμόσουμε όρια στον εαυτό μου!
Μερικές φορές δώσαμε πιο πολύ σημασία στο τι θα νομίζουν οι άλλοι πάρα στις ανάγκες των παιδιών ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ
Ίσως να μπορούσαμε να δώσουμε περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.
—- Ελλειψη διαλόγου με μοιβαία κατανόηση
—- Ο απομακρος τρόπος επικοινωνίας στα παιδικά μου χρόνια ειδικά με τον πατερα μου, να νιώθω ότι είμαι ανήμπορη μονη , εως και θύμα αφού οι άλλοι παίρνουν τις αποφάσεις για μένα ως παιδί , και περισσότερο ο μπαμπας μου ενω η μητέρα έχει μονο τον ρόλο του φροντιστή και είναι αβουλη .
ότι μόνο η οικογένεια νοιαζεται για μένα και όχι οι φίλοι
—- Μετά από πολύ δουλειά με τον εαυτό μου και σ αυτό με βοήθησε πολύ η αρμονική ζωή και τα βιβλία του Ηλία Νατζεμυ που διάβασα και προσπάθησα να εφαρμόσω τις τεχνικές ενεργειακής ψυχολογίας ζήτησα συγγνώμη από τους γονείς μου νοερά γιατί δεν ζουν πια , και δεν έχω κάτι που πρέπει να αποφορτίσω σχετικά με αυτούς !
—- ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 5 ΧΡΟΝΩΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΘΗΛΩΘΗΚΕ ΣΕ ΑΝΑΠΗΡΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΠΕΘΑΝΕ Η ΜΑΜΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΜΟΥ .
Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ 24 ΧΡΟΝΩΝ ΜΕ ΕΜΕΝΑ 5ΧΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ 2ΧΡ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ (ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ) ΝΑ ΜΠΕΝΟΒΓΕΝΕΙ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΙΑ ΕΠΙ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΚΛΙΘΗΚΕ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΤΑ 2 ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΗΣ .
ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ΟΤΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΣΑΝ ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΗ .
ΤΟΥΣ ΕΝΙΩΣΑ ΑΠΟΜΑΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΕ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΩ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΥΣ
ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ..
—- Η αίσθηση ότι η μητέρα δεν ήταν πάντα παρούσα (λόγω κάποιας ελαφριάς θλίψης και άγχους, γενιά του πολέμου ).
—- Οτι δεν είχανε κατανόηση για τις ανάγκες ή τα συναισθήματα μου
—- H ανάγκη να αναγνωρίζω την αξία μου μέσω της μητέρας μου, 2. να αναζητώ ακόμη κατανόηση για τα συναισθήματά μου και τις ανάγκες μου από τους γονείς μου, 3. να αναζητώ συμπαράσταση, ασφάλεια από εκείνους
—- Σημασια για τη γνωμη των αλλων
Μη αποτελεσματικη επικοινωνια
—- Την έλλειψη επικοινωνίας με μένα και μεταξύ τους.
—- Ξύλο κατακριση να με απαξιωνουν κ να με μειώνουν παντα
—- Η συναισθηματική απουσία του πατέρα μου, το άγχος του πατέρα μου και τα οικονομικά προβληματα.
—- Καταπιεση,κακή επικοινωνία,ανακριτική συμπεριφορά,δε μου έδειξαν εμπιστοσύνη.
—- ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΟΥ
ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ.
—- 1. Το γεγονός ότι μου φώναζαν, κάποιες φορές φέρονταν βίαια και τους φοβόμουν (ειδικά τον πατέρα).
2. Το γεγονός ότι δεν με άφηναν να ανεξαρτητοποιηθώ και αισθανόμουν ότι χρειαζόταν να κάνω αυτά που θέλουν εκείνοι για να είμαι αποδεκτή και να με αγαπάνε.
2. Το ότι η μητέρα μου δεν αντιδρούσε να με στηρίξει στις απότομες συμπεριφορές του πατέρα μου, στις υπερπροστατευτικές του τάσεις(και συνεχίζει να τον στηρίζει).
3. Το ότι δεν με άφηναν να έχω σεξουαλική ταυτότητα εκτός αν ήταν στα πλαίσια γάμου ή κάτι σοβαρού.
4. Το ότι δεν υπολόγιζαν καθόλου τα δικά μου συναισθήματα σαν να μην είχαν ιδιαίτερη αξία (“ελα πώς κάνεις έτσι”, μην γκρινιάζεις, κανείς δεν θα σε θέλει) ή όσα ήθελα να κάνω εγώ και πάντα ακολουθούσα αθόρυβα ένα δικό τους πρόγραμμα.
5. Ότι υπήρχε διάκριση ανάμεσα σε όσα επιτρέπονταν στον αδερφό μου και σε εμένα (έξοδοι, σχέσεις με το άλλο φύλο) γιατί εκείνος ήταν αγόρι και εγώ κορίτσι. Για εκείνον μπορεί να επιτρεπόταν κάτι αλλά για εμένα όχι μόνο να απαγορευόταν αλλά και να με απειλούσαν ότι θα έχω συνέπειες αν το κάνω και το μάθουν (πχ ραντεβού).
6. Ότι γενικά ήταν ξύλινοι στις απόψεις τους και θεωρούσαν ότι ξέρουν το σωστό και δεν άκουγαν καθόλου τα συναισθήματα ή τις επιθυμίες.
7. Ότι θεωρούσαν ότι με την υλική παροχή σπιτιού, χρημάτων και οικονομικής ασφάλειας τα παρείχαν όλα και ήταν αχάριστο και προβληματικό ή τρελό να γκρινιάξεις ή να μην είσαι ευτυχισμένος.
8. Ότι ποτέ δεν είπαν συγγνώμη ή παραδέχτηκαν τα λάθη τους.
—- Με έκαναν να νιωθω ανεπαρκής και οτι αν ειμαι διπλα στον πατερα μου για
να μαθω δεν θα τα καταφέρω.
Δεν με αφησαν να φύγω στο εξωτερικο και να κανω αυτο που θελω.
Με καταπίεσαν με τα πρέπει τους και με το τι θα πει ο κόσμος.
Με έκαναν να έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση.
—- ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΝΑ ΜΗ ΧΑΝΩ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΜΟΥ,ΝΑ ΜΗΝ ΤΣΙΜΠΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΩ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ.
—- Το αίσθημα πόνου και αδικίας που κάνει να νιώθω.
—- Φόβος για το μέλλον του παιδιού στην υγεία του .
—- Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μου
—- Το οτι με χρησιμοποιησαν. Δεν με σεβαστηκαν σαν ανεξαρτητο ατομο. Εζησα ολη μου τη ζωη με το να σκεφτομαι τη σχεση τους κ τα γεγονοτα, καθε μερα.
—- Επειδή οι γονείς μου δεν είναι πια σ΄αυτή τη διάσταση, θα ήθελα ν΄αποφορτίσω την μεγάλη ενοχή που νιώθω επειδή δεν τους φρόντισα, όταν ήταν κοντά στο θάνατο.
—- Η απόρριψη που δέχτηκα ως δεύτερο παιδί στην οικογένεια, επειδή γεννήθηκα κορίτσι και όχι αγόρι, όπως το επιθυμούσαν..
Γεγονός που συνειδητοποίησα μόλις πρόσφατα.. Η αδυναμία τους στη μεγάλη αδερφή ήταν εμφανέστατη σε όλους, (απ΄ό,τι μου λένε πλέον φίλοι και συγγενείς.. στα 62 μου χρόνια), ενώ εγώ δεν το καταλάβαινα.
Κάποτε μάλιστα στην εφηβεία μου, η μητέρα μου μού είχε πει, ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έλεγαν με τον πατέρα, ότι αν το δεύτερο παιδί δε γίνει αγόρι.. να μη γίνει καθόλου..! Μπορώ πλέον να φανταστώ την απογοήτευσή τους όταν γεννήθηκε δεύτερο κορίτσι..
Πάντα στη ζωή μου για κάποιον ανεξήγητο λόγο, πάλευα να είμαι αρεστή σε όλους..! Πάντα ένοιωθα ενδόμυχα ενοχές? χωρίς να ξέρω το γιατί..
Η σχέση με τη μητέρα μου δεν υπήρξε ποτέ καλή!
Στο τέλος τής ζωής της, στα 78, μού ζήτησε μία και μοναδική φορά συγνώμη. Ποτέ στη ζωή της δεν το είχε ξανακάνει..
—- Οτι με άφησαν μόνη μου να χειρουργηθώ στο εξωτερικό.
—- Υπέρ προστασία πατερα.Μειωση από την μητέρα
—- Φόβος για την υγεία.
—- Η εμπειρια της οικονομικης ανεχειας, οτι μπορω να κάνω οτι θελω, εχω τις ικανοτητες, να φτιαχνω τη ζωη μου με ασφαλεια, αξια, απολαυση, ελευθερια, επιβεβαιωση.να ξεριζωθει η αποριωη της παιδικης μου ηλικιας, που εκτος των άλλων βιωσα διοτι οι γονεις παντρεμενοι με αλλους ανθρωπους, εκαναν την δικη μας οικογενεια η οποια εγινε αποδεκτη οταν ειχαμε μεγαλωσει τα παιδια. εν τω μεταξυ χλευαζομασταν, δε μας κανανε παρεα ολα τα παιδια. ομως υπηρξαν και ανθρωποι που σταθερα μας αγκαλιασαν και βοηθησαν να επιβιωσουμε, να αναπτυχθουμε, να εξελιχθουμε ολη η οικογενεια.
(Θα δουλευω λοιπον με EFT Μεθοδο ΣΕΝΤΟΝΑ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ της καρδιας, αφου ειμαι στο β ετος αυτογνωσιας, να βιωσω οτι ολα αυτα ητανε τα μαθηματα επιλογης μου, στο σχολειο της ζωης, για αυτη την ενσαρκωση μου Επισης θα δουλεψω ακομα με οτι υπολοιπο θυμου εχει μεινει , διότι εχω δουλεψει από το 2000, αλλά η βοηθεια της ενεργειακής ψυχολογιας εχει δωσει αποτελεσματα σε μενα.)
—- ΝΙΩΘΩ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΒΙΩΜΑΤΑ.
—- Ενιωσa ότι δεν υπάρχει συμπαράσταση αλλά εκμετάλλευση,ελλειψη σεβασμου εκ μερους τους, ότι δεν ειχανε κατανοηση για τις αναγκες και τα συναισθηματα μου, ειχα αναγκη από περισσοτερη στοργη, τρυφεροτητα ή εκδηλωση της αγαπης τους.Ενιωσα μειωση και ότι ημουνα ανεπιθυμητη σαν κοριτσι.
—- Βίωσα απόρριψη και εγκατάλειψη και τώρα έχω φόβο εγκατάλειψης και το προβάλλω στον άντρα μου. Νομίζω ότι δεν με αγαπάει και θα με αφήσει.
—- Το γεγονός ότι μου έδωσαν από νωρίς ένα ρόλο του “υπεύθυνου” , “υπάκουου ” και “τέλειου” παιδιού, και έτσι, στην προσπάθειά μου να ανταποκριθώ ,
καταπίεζα τον εαυτό μου και τις ανάγκες μου πολλές φορές, και , κυρίως, έκανα πράγματα που δεν ήθελα κατά βάθος.
—- Απουσια τρυφεροτητεας, συνεχης κριτικη, λεκτικη και σωματικη βια.
—- Αρνηση να ακουσουν τις αναγκες μου,στερηση παιχνιδιου, φιλων και διασκεδασης.
—- Τα πρεπει και η πιεση του χρονου.
—- Το θυμο τους τα πολλα λογια που ελεγαν παντα.
—- Την υπερπροστατευτικοτητα της μητερας μου, την πεποιθηση της ότι το καθηκον είναι πανω από όλα, τα νευρα της όταν βιαζοταν να τα προλαβει όλα, τις ερωτησεις που εκανε για να προλαβει μην παθω κατι, τους μεγαλους φοβους της μην μας χασει.
—- 1) Την απόρριψη.
2)Τον φόβο που μου καλλιεργούν.
—- Η διαρκής κριτική και η απόρριψη.
Έλλειψη της αίσθησης της απόλαυσης.
Δυσκολία στην επικοινωνία.
Έλλειψη κατανόησης.
—- Την έλλειψη της αξίας μου από την γνώμη των άλλων
Το φόβο να επικοινωνήσω τις ανάγκες μου
Το φόβο να πω την γνώμη μου για να μη κάνω λάθος
- Ποιες είναι οι συμπεριφορές μου προς τα παιδιά μου που θα ήθελα να διορθώσω;
—- Πιστευω ότι ειμαι καλη μητερα. Ο γιος μου λεει ότι καποιες φορες ειμαι υπερβολικη
—- Ότι φωναζω ευκολα και ότι φοβαμαι μη χασουν τους φιλους τους (όπως φοβαμαι για εμενα αν και δεν τους το δειχνω)..
—- Να μη χρειαζεται να αποδειξω στα παιδια μου ότι αξιζω.
—- Καμμια, τωρα είναι μεγαλα τα παιδια μου.
—- Δεν με πειράζει η αποτυχία αλλά η έλλειψη προσπάθειας αυτό δε μπορώ να διαχειριστώ
—- Να μη προσπαθώ να τον ελέγχω και να είμαι ειλικρινής μαζί του. Να μη κρύβω τα συναισθήματα μου
—- Φοβάμαι καποιες φορές να βάλω όρια
—- Κριτική, φόβος, μοναξιά, φτώχεια, μαλωματα μεταξύ τους, ανασφάλεια
—- Όχι ακριβώς να διορθώσω αλλά να μην αμφιβάλλω για το πως είμαι και κατά επέκταση πως είμαι προς εκείνον. Μεγαλύτερο βαθμό ασφάλειας δικής μου
—- Να μην ανησυχώ τόσο πολύ.
—- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΔΙΟΡΘΩΝΩ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
—- Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΛΑΥΤΕΡΑ ΣΕ ΟΛΑ.
—- Τη συναισθηματική κούραση. Το φόβο για το μέλλον/ εμπειριες του παιδιού. Τη γνώμη των άλλων για το παιδί και για εμάς
—- Νομίζω ότι πλέον είμαι πολύ υποστηρικτική και την έχω αποδεκτεί έτσι όπως είναι. Μακάρι να το είχα κκάνει νωρίτερα
—- Δεν θα ηθελα να την καταπιεζα για τις επιδοσεις της στα μαθηματα.
Ελεγα πολλες φορες κατι κ περιμενα να το ακουσει, αυτο την καταπιεζε, μεχρι που εμαθα να λεω μονο μια φορα.
Εχω τυψεις για τους τσακωμους μπροστα στο παιδι οταν ηταν πολυ μικρο ακομη.
—- Ολες
—- Ήρεμος. Να ακούω. Να έχω υπομονή. Να δείχνω συναίσθημα
—- Όρια και περισσότερη ψυχραιμία και καλύτερη διαχείριση στα ξεσπάσματα / δύσκολες συμπεριφορές
—- Κυρίως οι τσακωμοί μπροστά τους.
—- Μου λένε πως τους πιέζω κάποιες φορές. Εγώ νομίζω ότι τους συμβουλεύω.
Ωστόσο, αν κάνω λάθος, θα ήθελα να το διορθώσω.
—- Περισσότερη αγκαλιά.
—- ΤΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ, ΟΙ ΦΩΝΕΣ, ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ, Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΟΥΡΑΣΗ
—- Να μην της φωναζω
—- Συγκριση με τους αλλους και ορια.
—- Το ότι μονίμως νιώθω ενοχές, δεν έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, νιώθω ότι με όποιον τρόπο και να τα μεγαλώσω κάνω κάτι λάθος –
—- ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΣΩΣΤΗ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
—- Αν και έχω επικοινωνία καλή μαζί τους πιστεύω πως δεν έχω φτάσει στην σωστή επικοινωνία γιατί μπαίνω ακόμα στον ρόλο του γονιού
Συναισθηματική κούραση
Oικονομικά προβλήματα
Να δώσω περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης
—- Να μην εκνευρίζομαι
Να βάζω όρια
—- Να έχω περισσότερο χιούμορ και να μην θυμώνω,
να μην εχω το δασκαλίστικο το ύφος,
να συζητάω χωρις κριτική και έλεγχο για τισ πράξεις τους,
να δειχνω και να έχω εμπιστοσύνη στις πράξεις τους,
να είμαι πιο ήρεμη , χωρίς αγχος και να έχω περισσότερο χρόνο.
—- Αυτό που θέλω να κάνω σχετικά με τα παιδιά μου είναι να προσπαθήσω να τα βοηθήσω να κατανοήσουν την δύναμη που έχουν μέσα στην ψυχή τους και να μην συγκρίνουν τον εαυτό τους με κανέναν ! Να μην βλέπουν εμπόδια στον δρόμο τους παρά μόνο λύσεις και εξέλιξη !
—- Έδωσα περισσότερο σημασία και αγάπη στο παιδί μου.
—- Τα νευρα μου.
—- Να απελευθερωθώ από την ανάγκη τους.
—- Να δείξω περισσότερη αγάπη.
—- ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΕΛΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ( ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΩ).
—- Να είμαι περισσότερο εκεί παρούσα, όταν ήταν μικρά.
—- Έλλειψη σεβασμού ` δεν τηρήσα πάντα το λόγο μου ` αφήσα το παιδί μόνο και να ένιωσε ότι δεν υπάρχει συμπαράσταση.
—- Nα αφιερώνω περισσότερο χρόνο σε πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους (βόλτες, χορό, εκδρομές), 2. να έχω πίστη στην αξία μου
—- Να έπαιζα περισσότερο μαζί τους.
Να είχα πιο δυνατό χαρακτήρα
—- Περισσοτερη στηριξη στις αναγκες τους
Πιο αποτελεσματικη επικοινωνια
Μη κριτικη
Αποδοχη
—- Την ανικανότητα μου να τους πλησιάσω πιο ουσιαστικά και να εκφράσω την αγάπη μου.
—- Όταν τα πιεζα να διαβάσουν με το ζόρι
—- Θα ήθελα να έχω λιγότερο αγχος.
—- Καταπιεση,δεν τα κατάλαβα αρκετά,βυθισμένη στα προσωπικά μου πρόβληματα δεν πήρα είδηση για τα δικά τους
—- Να βοηθάω παραπάνω.
Ανησυχώ για την ανάπτυξη ενός παιδιού μου που δείχνει να είναι πιο ευαίσθητο.
—- ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΧΩ ΠΙΕΣΕΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΧΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥ
—- Να μην απειλώ ότι θα τους πετάξω τα παιχνίδια προκειμένου να τα τακτοποιήσουν.
Να μην δίνω πολλές εντολές ταυτόχρονα
Να μην αναλαμβάνω τόσο πολύ τις ευθύνες τους εις το όνομα της φροντίδας.
—- 1. Να ελέγχω τα συναισθήματά μου όταν κάνουν κάτι ακραίο, πχ το ένα χτυπάει το άλλο. Να μην θυμώνω και να μην ανεβάζω τον τόνο της φωνής.
2. Να μην έχω εντάσεις με τον σύντροφο (είναι το δυσκολότερο καθώς εκείνος μπορεί να το πάει στα άκρα). Και καθώς η μητέρα μου δεν μιλούσε να μας στηρίξει και στήριζε τον τρομοκράτη πατέρα μου προς εμάς, μου βγαίνει αυθόρμητα να μιλήσω έντονα και να επαναστατήσω στις αρνητικές συμπεριφορές του συντρόφου προς τα παιδιά ή εμένα. Θα ήθελα να αντιδρώ, να δείξω τη δύναμη, όμως να το κάνω με ηρεμία και κατανόηση για να δουν τα παιδιά ότι μπορεί να γίνει με αυτόν τον τρόπο, να μην ταραχθούν και να νιώθουν ασφάλεια.
3. Να μην τους περάσω φόβους για την υγεία τους και να τους πω ότι είναι ασφαλείς ότι και αν γίνει.
4. Να μην δυσκολεύομαι να έχουν συνέπειες όταν κάτι κάνουν (ως τώρα θέλω να γίνονται γρήγορα όλα καλά ξανά και να αποκαθίστανται όλα).
5. Να μην γκρινιάζω για την κούρασή μου ή να τα κάνω να νιώθουν ότι φταίνε εκείνα.
—- Να μην τα πιέζω συνέχεια με τα πρέπει
Να τα εμπιστεύομαι περισσότερο
Να τα “ακούω”
Να παίζω μαζί τους κάθε μέρα και ξεχωριστά με το καθένα.
—- Τόσα ήξερα τόσα έκανα.
—- Να μην τα πιέζω συνέχεια με τα πρέπει
Να τα εμπιστεύομαι περισσότερο
Να τα “ακούω”
Να παίζω μαζί τους κάθε μέρα και ξεχωριστά με το καθένα..
—- ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΡΙΝΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΛΩΝΩ.
—- Να παίζω με περισσότερη ευκολία μαζί της και να μη βαριέμαι.
—- Να μπορώ να τα ακούω με ηρεμία και να είμαι δίπλα τους όταν έχουν ανάγκη από συμβουλή ή βοηθεια.
—- Να μην γίνομαι πιεστική και να μην μεταδίδω το άγχος μου.
Να δείχνω σεβασμό και να αποδέχομαι τις επιλογές του ακόμα κι αν δεν μου αρέσουν.
Να έχω υπομονή και να δίνω περιθώρια χρόνου.
—- ωρα πλεον με τα παιδια μου ειμαδτε σε αλλο επιπεδο σχεσης. Εχουν κανει οικογενειες κ ειμαστε καλα.
—- Τα ξεσπάσματα θυμού μου, τα οποία έχω αντιγράψει από τον πατέρα μου σαν τρόπο συμπεριφοράς, και τα οποία σχετίζονται με την ψυχολογική μου κούραση (σαν της μαμάς), και τα οποία επηρεάζονται από σκέψεις σχετικά με την γνώμη των άλλων και την κοινή γνώμη. Δεν είναι τυχαίο ότι στα περισσότερα από τα ξεσπάσματα μου έχω πιάσει μέσα μου μια σκέψη που λέει “ε τώρα το παρακανε, δεν είναι σωστό να τον αφήνεις να σε καβαλάει, θα πρέπει να τον διδάξεις όρια!” Ενώ στην πραγματικότητα ο εγωισμός μου δεν έχει πληγωθεί από την “ανυπακοή” του, εγώ είμαι απλά κουρασμένη και θα μπορούσα πολύ απλά να δώσω ένα τέλος στην κατάσταση με το να απομακρυνθω. Αλλά μια φωνή μέσα μου μου λέει ότι “τώρα θα έπρεπε να τον διδάξεις όρια!” Και κει γίνεται το σώσε.
—- Να μην είμαι έρμαιο των προγραμματισμών μου,να φύγω από το ρόλο του παιδιού και να φέρομαι στο παιδί μου σαν ενήλικας με ηρεμία, και χιούμορ.
—- Έχω άριστες σχέσεις με τα παιδιά μου 35 και 36 ετών.
—- Να μην τον κρίνω.Να δεχτώ ότι είναι διαφορετικός από μένα και ότι επιθυμεί αλλά πράγματα από ότι εγώ.
—- Επικοινωνία, πίεση για θέματα μελέτης.
—- Οτι ποιο μικρο, παιδακι, τον μαλωνα, στα μαθηματα, ενω εχει ΔΕΠΥ.
—- Θα ηθελα σταθερα να εμπιστευομαι τον εφηβο γιο μου, να μην θελω να τον ελεχγω, απο φοβο και απο την αναγκη μου για να παιρνω αξια, ασφαλεια, να μην κανω τον ανακριτη, τον τρομοκρατη, να βιωσω οτι ειναι ωθχη σε εξελιξη, να ειμαι διπλα του ή πισω του, να μαθαινω απο το παιδι μου πραγματα για μενα, και να μην του τα φορτωσω.
—- ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΩ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ /ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ.
—-Οταν δεν είναι καλά να έχω εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους, να στηρίζω και συμπαραστέκομαι με θετικά συναισθήματα ,πίστη και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του σύμπαντος και στα ίδια διότι είναι θείες συνειδητότητες και σ εμένα ως θεία συνειδητότητα .Καθώς όλα είναι μαθήματα εξέλιξης.Καλυτερη επικοινωνια μαζι τους. ( από τα υπολοιπα στα οποια αναφερομαι παραπανω, νιωθω ότι εχω απελευθερωθει.
—- Να έχω περισσότερη πίστη ότι θα τα καταφέρουν και χωρίς εμένα, ότι θα επιβιώσουν θα είναι ευτυχισμένοι και χωρίς εμένα. Να νιώθω ασφαλής ότι θα προστατεύουν τον εαυτό τους και θα είναι ασφαλείς και χωρίς εμένα. Να έχουν αυτοπεποίθηση και αυτοπαραδοχή..
—- 1. Θα ήθελα να αφιερώσω πλέον πολύ περισσότερο χρόνο στο να είμαι κοντά στα παιδιά μου
- θα ήθελα να είμαι πιο ελαστική στον τρόπο που παρουσιάζω τα “πιστεύω” μου κάποιες φορές, και όχι τόσο απόλυτη.
- Θα ήθελα να μην με ενοχλούν κάποιες δικές τους απόψεις , τόσο, ώστε να δείχνω ότι τις υποτιμώ
- Θα ήθελα να μην δείχνω τόσο “πληγωμένη” από συμπεριφορές των παιδιών μου, κάποιες φορές.
—- Μειωμενη εκδηλωση τρυφεροτητας, κριτικη.
—- Απουσια μεγαλη από το σπιτι λογω δουλειας.
—- Θα ηθελα να εχομε με τα παιδια μου περισσοτερες δραστηριοτητες όταν ηταν μικρα.
—- Τους εδειχνα πολλη αγαπη χωρις λογικη
—- Τα παντα.
—- 1) Να μιλώ ήρεμα κι να εμνεω σιγουριά.
2) Να μην τους φορτώνω με πρέπει κι φόβους.
—- Να είμαι συναισθηματικά διαθέσιμη.
Να μπορώ να τους ακούσω και να τους κατανοήσω.
Περισσότερη επικοινωνία.
Να τους δίνω ασφάλεια.
Να τους εκφράζω τα συναισθήματα μου με τον σωστό τρόπο
—- Να είμαι ήρεμη να αφιερώνω χρόνο και να εκφράσω περισσότερο την αγάπη μου
- Σε σχέση με ποιες συμπεριφορές θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τα παιδιά μου;
—- Στη κακη επιλογη του πατερα.
—- Για τις φωνες μου και την ανασφαλεια μου που μπορει να τους δειχνω.
—- Που δεν ημουν εκει οσο θα ηθελαν και οσο θα ηθελα.
—- Από τη μεγαλη μου κορη.
—- Για την υπερπροστασια και τον έλεγχο που έκανα. Την πιεσα πολύ στο σχολειο για τις επιδοσεις της.
—- Για την κατάθλιψη μου
Για τον φόβο που πέρασε οταν εγώ προσπαθουσα να κανω κακό στον εαυτό μου
Που δεν ημουν ποιό δυναμική ώστε να βαλω όρια στην σχέση μου με τον πατέρα του
Και το ποιό σημαντικό που απο εκει ξεκινουσαν όλα ηταν η έλλειψη αγάπης και αυτοεκτίμησης που ειχα για τον εαυτό μου.
—- Συγνώμη θα ήθελα να ζητήσω ίσως στο να ήμουν πιο έτοιμη με την έννοια της δικής μου ενηλικίωσης και περισσότερο αγάπης εαυτού. Αγάπησα περισσότερο εμένα καθώς ήρθε στην ζωή μου το παιδί καθώς βρήκα χώρο να ασχοληθώ με εμένα και να με βάλω πρώτη προτεραιότητα για εκείνον να είμαι το παράδειγμα αγάπης εαυτού.
—- Για οποιαδήποτε συμπεριφορά που έχει φωλιάσει στο υποσυνείδητο τους
Ή δεν μου έχουν επικοινωνήσει
—- ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΕΙΧΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΠΑΡΟΜΙΕΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑΞΑ
—- Για το χαστουκι που τους εδωσα.
—- Που πολλές φορές δεν εχω αρκετή ενέργεια. Που ίσως εισπράττει αυτά που αισθάνομαι σχετικά με το φόβο για το το αντιμετωπίζει (δεν τα εκφράζω λεκτικά, αλλά πιστεύω ότι είσπραττει το συναίσθημα).
—- Ξυλο
—- Υπήρξα συναισθηματικά απούσα τα πρώτα χρόνια της ζωής της γιατί έχασα τον πατέρα μου. Στην εφηβεία της έχασα τον έλεγχο. Ήμουν στην εμμηνόπαυση, δεν μπόρεσα να τη βοηθήσω με τα άγχη και τις φοβίες που ήταν πλέον ορατές.
—- Θελω να ζητησω συγγνωμη για τους τσακωμους μπροστα της που σημαδεψαν την ψυχουλα της.
Επισης για την καταπιεση που βιωσε για τα μαθηματα κ επειδη πιστευα λογω του οτι αυτο ειχα βιωσει, οτι τα παιδια οφειλουν να υπακουν τους γονεις, την εκανα ετσι πολυ αντιδραστικη απεναντι μου.
—- Για τις επιθετικές συμπεριφορές λεκτικές και σωματικές
—- Για τους τσακωμούς και τις φωνές μεταξύ των γωνιών τους που έπρεπε να υφίστανται. Δυστυχως δεν έχουν εικόνα από εμάς για το πώς ένα ζευγάρι έχει σωστή επικοινωνία, εκδήλωση τρυφερότητας και αγκαλιας
—- Πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές δεν είχα και δεν έχω κακές συμπεριφορές απέναντί τους
—- Φωνές καυγάδες με μαμά.
—- Για κάποιες φορές έντασης των γονιών και για τον χρόνο, λόγω δουλειάς που δεν τους δόθηκε.
—- ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ, ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ, ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ
—- οτι μερικες φορες την κρινω και της φωναζω
—- Ότι συνεχώς προσπαθούσα ν τα ελέγξω και ότι δεν τα προστάτευσα όταν θεωρούσαν ότι αδικούνται
—- ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΑΣ.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΣΑ ΟΣΟ ΕΠΡΕΠΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΑΣ
—- Να ζητήσω συγνώμη που δεν εδώσα πιο πολύ σημασία στις ανάγκες τους
να ζητήσω συγνώμη που δεν εδώσα περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης όσο πραγματικά ήθελα που του φόρτωσα το βάρος της οικονομικής ανασφάλειας μου, που του φόρτωσα το βάρος της οικονομικής ανασφάλειας μου.
—- Ελλειψη υπομονης.
—- Για όλες τις φορές που δεν πήγα μια βαθιά ανάσα και κάθισα να τους
“ακούσω” και να τους αφουγραστώ.
Για τις φορές που δεν έκατσα να παίξω μαζί τους όταν μου το ζήτησα.
—- Συγνώμη επειδή ήμουν κολλημένη στα πρέπει και δεν ήμουν τόσο απελευθερωμένη
να είχα περισσότερο χρόνο να παίζαμε περισσότερο και ας άφηνα στην άκρη τισ δουλειες του σπιτιού όταν ήταν μικρά
να ήμουν πιο χαλαρή και να μην ανησυχούσα τόσο μήπως πάθουν κάτι ή δεν μεγαλώσουν σωστά
συγνώμη όταν ήμουν επικριτική για την συμπεριφορά τους
συγνώμη όταν δεν τους μιλούσα ήρεμα , να έβαζα όρια με αγάπη και όχι με γκρίνια
να σας ενημερώσω ότι όλα αυτά περνάν απο ένα δυνατό φίλτρο , την απώλεια του μεγάλου μου του γιου , πριν 4 χρόνια.
—- Που ελάχιστες φορές φωναξα
—- Θέλω να τα ζητήσω συγγνώμη για τον χρόνο που τους στέρησα όταν με χρειαζόταν και δεν τον μοιράστηκα μαζί τους κατά την παιδική και εφηβική ηλικία τους !!
—- Ζητώ συγνώμη γιατί πολλές φορές ήμουν απότομη, ίσως να τα στεναχώρησα.
—- Την κουραση μου και τον εκνευρισμο μου.
—- ΝΙΟΘΩ ΟΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΝΩ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΠΙΛΟΤΟ
—- Από τον μεγαλύτερο που είχε ασπεγκερ δεν το ήξερα και νευριαζα με την συμπεριφορά του (40 χρόνια πριν).
—- Τη τάση να εφαρμόσω υπερβολικές τιμωρίες ή συνέπειες. Έλλειψη χρόνου για μένα ? και για τα παιδιά. οτι τα καταπίεσα `να δώσω περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης ` διαχειριστούν το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας `μια φορά το χτυπήσα.
—- Για τον θυμό μου προς το παιδί μου, επειδή είχα δικές μου εσωτερικές εντάσεις, 2. για την συναισθηματική μου κούραση λόγω των φόβων μου για την αξία μου
—- Στο ότι πολλές φορές δεν τα υπερασπίστηκα γιατί φοβόμουν τις συγκρούσεις
—- Οταν δεν ερμηνευα σωστα τις αναγκες τους
Οταν ασκουσα κριτικη.
—- Όταν ήταν μικρά και ήμουν πολύ κουρασμένη κι ένιωθα εξάντληση ανέβαζα το τόνο της φωνής μου.
—- Για το ότι δεν ήμουν όσο θα ήθελαν κοντά τους ,φυσικά η συναισθηματικά, όταν με χρειαζόταν.
—- Που είχα κούραση κ νεύρα κ έβγαινα εκτός ορίων κ φωναζα
—- Τον γιο μου τον έχω ζητήσει πολλές φορές συγνώμη για το μαλωμα που του έκανα όταν ήταν 2,3,4,5,6 ετών επειδή έκανε ζημιές στο σπίτι.
—- Πoυ δεν τα προστατεψα όπως θα έκανα τώρα,παίρνοντας πιο σωστές αποφάσεις
—- Μαλωμα.
—- ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΧΤΥΠΗΣΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ
ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΝΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΛΕΣ ΦΟΡΕΣ
ΠΟΥ ΕΔΙΝΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ
— -Που τα χτύπησα, που τα απείλησα.
—- 1. Για τις φορές που έχω ανεβάσει τον τόνο της φωνής μου όταν κάνουν κάτι που δεν είναι σωστό ή δεν με ακούνε.
2. Για τις φορές που δεν χειρίστηκα καλά τις εντάσεις με τον πατέρα τους.
3. Για τις φορές που μείωσα τον πατέρα τους μπροστά τους, είτε με αιχμές, είτε με γκρίνια, είτε με υπόνοιες.
4. Για τις φορές που ίσως τα έκανα να νιώσουν ότι είναι υπεύθυνα για το πώς αισθάνομαι εγώ ή οι άλλοι.
—- ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΜΑΛΩΣΑ ΚΑΙ ΥΨΩΣΑ ΤΟΝ ΤΟΝΟ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΟΥ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΓΩΣΑΝ.
—- Για την έλλειψη υπομονής σε πολλά θέματα.
—- Καμμια, Νιώθω καλά με το παιδί μου.
—- Αν τα πλήγωσα προσπαθώντας να τα βοηθήσω να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι σύμφωνα με τις δικές μου πεποιθήσεις και όχι τις δικές τους.
—- θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη γιατί συμεριφέρθηκα αντίθετα από απ΄αυτό που ζήτησα.
—- Αν τα πιεσα για οτιδηποτε.
—- Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για όλες τις φορές που άφησα να μπει πιο πάνω από τον γιο μου η γνώμη των άλλων και αυτό με οδήγησε στο να τον προσβάλλω. Και για όλες τις φορές που άσκησα βία και τον τρόμαξα και του δημιούργησα έλλειψη εμπιστοσύνης και ασφάλειας.
—- ΓΙΑ ΟΣΕΣ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΕΚΑΝΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ
—- Θέλω να ζητήσω συγνώμη από το παιδί μου, επειδή ήμουν έρμαιο των προγραμματισμών και των εξαρτήσεων μου και του φέρθηκα κάποιες φορές με μεγάλο θυμό και βία.
—- Το κάνω κατά διαστήματα, ακόμα και χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Ζητώ συγνώμη αν τα πλήγωσα εν αγνοία μου.
—- Στο ότι είμαι συνεχώς επικριτική και στο ότι δεν επέμεινα να βάζω όρια.
—- Χειριστικη με το μεγάλο γιο..
—- ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΦΩΝΑΞΑ ΚΑΙ ΜΑΛΩΣΑ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ.
—- Οτι ποιο μικρο, παιδακι, τον μαλωνα, στα μαθηματα, ενω εχει ΔΕΠΥ.
—- Κριτική, Οικονομικά προβλήματα
—- Τάση κριτικής
από τον Διονύση όταν τον χτύπησα κάποιες φορές όταν ήταν μικρός,
από τον Διονύση που είχα αποστασιοποιηθεί και δεν πήρα είδηση γρήγορα ότι άρχισε να νοσεί από κατάθλιψη μπορεί να ένιωσε ότι δεν έχει συμπαράσταση,
για την καταπίεση ίσως στα παιδιά μου στο φάσμα αυτισμού ,σχετικά με την εμμονή μου στην εκπαίδευση τους,
τους μάλωνα καποιες φορές που δεν ένιωθα καλά.( συγνώμη για ότι υπήρξε μέσα μου ή υπάρχει που συνδημιουργεί την πραγματικότητά μας.)
—- Που τα μάλωσα, τα πίκρανα, τα χτύπησα, τα στεναχώρησα, τα έκανα να αισθάνονται ίσως υπεύθυνα για τη δυστυχία μου. Που δεν έπαιξα μαζί τους.
—- 1.’Εδωσα προτεραιότητα στις δικές μου δραστηριότητες, που μου έδιναν χαρά, την οποία μετέφερα και στα παιδιά , πιστεύοντας ότι έτσι θα γίνουν κι αυτά χαρούμενα κι ευτυχισμένα
- Δεν ασχολήθηκα πραγματικά με τα βιώματά τους, αλλά περισσότερο επιφανειακά
- Αφιέρωσα πολύ χρόνο στην επαγγελματική μου δραστηριότητα, πιστεύοντας ότι εκεί θα βρώ την αξία , την ασφάλεια και την ελευθερία, οικονομική και ατομική, σε βάρος του χρόνου που έπρεπε να αφιερώσω στα παιδιά μου.
—- Μειωμενη τρυφεροτητα προς αυτά., κριτικη.
—- Καυγαδες με τον πατερα τους μπροστα τους.
—- Που δεν τα προστατεψα από τη λεκτικη βια και τις προσβολες του θυμωμενου πατερα.
—- Για τις φορες που δεν τα ρωταγα τι ηθελαν αλλα τους ελεγα τι πρεπει να κανουν επειδη εγω ηθελα αυτό.
—-Που θυμωνα και δεν τα ακουγα
—- 1) Μικρά τους φορτωνα με πολύ φαγητό.
2)Τους μιλούσα με ένταση κι άγχος.
3) κάποια φορά τα χτύπησα.
—- τους μάλωσα χωρίς να τους ακούσω.
πιστεύοντας κάποιους άλλους αρχικά τους αμφισβήτησα.
τους χτύπησα.
Είχα νεύρα από δικά μου προβλήματα και ξέσπασα πάνω τους.
Είμαι απότομη στην συμπεριφορά μου, έχω εκρηκτικές αντιδράσεις.
—- Για πράγματα που δεν έκανα στο ένα παιδί επειδή ελεγχόμουν από το άλλο
- Σε σχέση με ποιες συμπεριφορές θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τους γονείς μου;
—- Που δεν τους ειπα νωριτερα οσα με ενοχλουσαν στη συμπεριφορα τους και απλα σιωπουσα.
—- Στο ότι ακομα και αν αλλαξαν εγω ακομα λεω παραπονα μου για τοτε που ημουνα μικρο παιδι.
—- Σε καμμια.
—- Από τη μανα μου γιατι δεν της φερομαι ομορφα, της φωναζω,γιατι μιλαει πολύ και δεν την αντεχω.
—- Για την άσχημη συμπεριφορά μου
—- Σε κάποια φάση της ζωής μου φερθηκα άσχημα στον πατερα μου του μιλησα σκληρά. Οσο για την μητέρα μου δεν τα κατάφερα μέχρι το τέλος της να ειμσι δίπλα της γιατί ήμουν άρρωστη.
—- Δεν έχω καμία
—- Αγανάκτηση!
—- ΗΜΟΥΝ ΑΠΟΜΑΚΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΚΕΣ
—- Που τους έκρινα γιατί έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν. Που εχω ακόμη ανάγκη για φροντίδα.
—- Οι γονείς μου έκαναν τόσα λάθη που περιμένω ακόμη να ακούσω εγώ μια συγγνώμη
—- Συγγνωμη που δεν ηξερα να σας διδαξω, να σας μαθω τον τροπο να φερθειτε στα παιδια σας. Συγγνωμη για οτι υπαρχει μεσα μου που συνετελεσε σε αθτη τη συμπεριφορα. Σας ευχαριστω γιατι αυτη σας η συμπεριφορα μπορει να διαμορφωσε την παιδικη κ εφηβικη μου ηλικια, αλλα μου εγινε μαθημα για να εξελιχθω κ ν αλλαξω βρισκοντας τον εαυτο μου.
Ευχαριστω το θεο που απομακρυνει απο μενα αυτες τις συμπεριφορες.
Σας αγαπω
Με αγαπω κ σας απελευθερωνω.
—-Καμμια
—- Για όσα είπα που τους πλήγωσαν και για τις συμπεριφορές που τους μείωσαν
—- Συγγνώμη που δεν τους αποδέχτηκα έτσι όπως ήταν και μπορούσαν.
—- Δεν είχα κακές συμπεριφορές απέναντί τους
—- Δε μιλούσα
—- ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΙΣΗ
—- Που δεν ελεγα οχι εκει που ηθελα
—- Στη μαμά μου που αργότερα ως ενήλικας της μίλησα πολύ άσχημα
—- Θα ηθελα να τους ζητήσω συγνώμη που δεν μπόρεσα να τους επικοινωνήσω τα σωστά μηνύματα, δεν έχω ανάγκη να τους ζητήσω συγνώμη για κάτι άλλο
—- Ελλειψη κατανοησης
—- Για το ότι δεν ήμουν το ήσυχο παιδί και αναλάμβανα πρωτοβουλίες που τους έφερναν προ τετελεσμενου γεγονοτος.
—- Γιατί δεν ήμουν τόσο εκφραστική όταν ήμουν μικρή
γιατί πολλες φορές ντραπηκα όταν ήμουν μικρή επειδή ήταν αγράμματοι αγρότες και για την οικονομική μας κατάσταση όπως γιατί είχαμε τρακτερ και όχι αμαξι παρόλου που έβλεπα την προσπάθεια του πατερα μου να τα βγάλςι πέρα οικονομικά και να μας σπουδάσει.
—- Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους γονείς μου γιατί κι αυτοί έπραξαν σύμφωνα με τα βιώματα τους σαν παιδιά και με τις περιοριστικές τους πεποιθήσεις που είχαν από τους γονείς τους.
—- Ζητώ συγνώμη από τους γονείς μου γιατί με έμαθαν να φωνάζω και να είμαι απότομη και έτσι τους αντιμετώπισα κι εγώ όταν εχανα την υπομονή μου?ποιο πολύ από την μαμά μου στον πατέρα μου δεν το έκανα πολύ αυτό γιατί είχα τύψεις από την μητέρα μου.
—- Τον εκνευρισμο μου.
—- Όταν είπα στην μητέρα μου, στην εφηβεία, αφού δεν είχες λεφτά να μην έκανες 3 παιδιά
—- Οτι ημουν αντιδραστικος και πολες φορες δε μπορουσα να τους καταλαβω
—- Για τον θυμό μου όταν νιώθω ότι με αδικούν
—- Στο ότι δεν άκουσα τη γνώμη τους για το μέλλον μου, και παρασύρθηκα από τα συναισθήματα μου.
—- Σχεδόν από καμία, έκρυβα κάποια δυσάρεστα συναισθήματά μου προς αυτούς, τους σεβόμουν, και με σέβονταν κι αυτοί…
—- Που δεν ημουν κοντα τους σε στιγμες που με ειχαν αναγκη
Που δεν επικοινωνησα με το σωστο τροπο μαζι τους
—- Για το ότι ήμουν κι εγώ αδιάφορη προς αυτούς.
—- Που ήμουν τόσο εκρηκτική στην εφηβεία
—- Που φωνάζω άσχημα στην μαμά μου όταν διαφωνούμε. Στεναχωριέμαι και μετά το μετανιώνω.
—- Που με τη φυγή μου,τους έκανα να πονέσουν.Οχι για τη φυγή μου όμως.
—- Αν τους δυσκόλεψα κάπου πολύ.
—- ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΗΜΟΥΝΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΙ ΖΩΗΡΗ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΜΙΣΟΣ ΟΤΑΝ ΜΕ ΚΑΤΑΠΙΕΖΕ
—- Που δεν επέμεινα να μείνει μαζί μου ο γονιός μου όταν ήταν άρρωστη,
που δεν έδειξα ενδιαφέρον για την καθημερινότητα του γονιού που πέθανε (καθαριότητα σπιτιού, ρούχων, χρήματα) θεωρώντας ότι όλα είναι τακτοποιημένα.
—- Πλήγωσα τη μητέρα μου με τη κακή μου συμπεριφορά στο σχολείο και γενικά με τη παραβατικότητα μου. Στο μπαμπά μου ελεγα ψέματα κι έκρυβαν την εξωσυζυγική σχεση της μαμάς με άλλο αντρα.
—- 1. Για το ότι δεν πήρα την προσωπική ευθύνη για τις επιλογές μου όταν ενηλικιώθηκα και συνέχισα να τους κατηγορώ ως υπεύθυνους.
2. Για το ότι δεν είδα τις συμπεριφορές τους ως προκλήσεις από τις οποίες έγινα πιο δυνατή και αυτή που είμαι σήμερα.
3. Για το ότι τα κακά υπερίσχυσαν τον καλών για πολύ καιρό.
4. Για το ότι δεν τους είδα ως απλούς ανθρώπους που μπορούν να κάνουν λάθη.
5. Για το ότι θεώρησα ότι η αγάπη τους είναι με όρους που έβαζαν οι ίδιοι, ενώ στην πραγματικότητα είχαν όρους και πεποιθήσεις και όρια οι ίδιοι στους εαυτούς τους.
6. Για το ότι δεν αποδέχτηκα ότι έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν
—- Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη για όσες φορές φώναξα στην μητέρα μου.
—- ΓΙΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΑ.
—- Δε θεωρώ ότι έκανα κάτι πολύ τραγικό για να ζητήσω συγνώμη.
—- Στο ότι δεν τους αποδέχτηκα όπως είναι.
—- Που δεν ήμουν ανοιχτός σαν χαρακτήρας για να επικοινωνώ καλύτερα αυτά που ήθελα ή που με ενοχλούσαν.
—- Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τους γονείς μου γιατί τους υποτίμησα. Υπήρχε σοφία στην υπομονή, την αποδοχή και την κατανόηση τους.
—- Συγνωμη πιυ μπηκα στη μεση κ τους εκρινα.
—- Καμία! Χαχαχαχ
Αν πιεστω να βρω λόγο μπορώ να πω συγγνώμη που στα 30 μου δεν είχα καταφέρει να ηρεμήσω μόνη μου και είχα την ανάγκη να ξεσπάσω πάνω τους. Και συγγνώμη που δεν είχα βρει μέσα μου νωρίτερα την αλήθεια ότι όλοι μας έχουμε αδυναμίες και είμαστε ισάξιες ψυχές και αν μπορέσω να δω ότι δεν είμαι παιδί δεν χρειάζεται να νιώθω σαν παιδί για πάντα?
Επίσης θα έλεγα συγγνώμη στην μάνα μου που δεν πίστευα σ αυτήν τόσα χρόνια και την θεωρούσα υποκριτρια και αδύναμη. (Η μαμά μου έχασε ξαφνικά τον αδερφό μου πριν δύο μήνες και αποδείχθηκε και πάρα πολύ δυνατή και απολύτως αληθινή και υπεύθυνη απέναντι στις αξίες της.)
—- Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τους γονείς μου για το γεγονός ότι τους θεωρούσα υπεύθυνους για την πραγματικότητά μου και τη δυστυχία μου και τους φερόμουν βίαια με θυμό και απόρριψη (στη μητέρα μου κυρίως).
—- Στη μητριά μου ότι δεν την αγαπούσα αλλά ήταν αμοιβαίο.
—- Ημουνα το καλο παιδι, δεν ειχα θεματα με τη μητερα μου ιδιαιτερα, την αγαπουσα πολυ, και ενοιωθα και την αγαπη της. ειχαμε καλη σχεση, ητανε καλος ανθρωπος.
—- Υγεια.
—- Κριτική, απορριψη, μη συγχωρεση καποιων συμπεριφορων τους, και που δεν εβαλα ορια με αγαπη κατά την ενηλικιωση μου.
—- Που τους απέρριψα, θύμωσα μαζί τους, τους φώναξα, τους κράτησα σε απόσταση.
—- Ότι ηξεραν, εκαναν.
—- Στον πατερα μου που σε ένα τσακωμο του ειχα πει να πεθανει. Και στη μητερα μου που δεν πηγαινω να τη δω συχνα.
—- Καποιες φορες που δεν κατανοησα τη μαμα μου και τη δυσκολια της να προσαρμοστει στις αλλαγες, τις φορες που της φωναξα πολύ εντονα επειδη πηρε λαθος αποφασεις τα τελευταια δυο χρονια της ζωης της με αποτελεσμα να ταλαιπωρηθουμε πολύ (κι εγω και οι γονεις μου) και να περασω ακραια κουραση και ανατροπη στη ζωη μου.
—- 1) οι αντιδράσεις μου ήταν προκλητικές κι προκαλούσαν τις δικές τους αντιδράσεις.
2) Να ζητήσω συγνώμη από τον πατέρα μου , που δεν πήγα ούτε μια φορά στο τάφο του, από τα 29 χρόνια που έχει πεθάνει
—- Ζητούσα να κάνουν κάτι που δεν μπορούσαν να κάνουν.
Ζητούσα κάτι που δεν είχαν να μου δώσουν γιατί δεν το πήραν και δεν το κατανοούσαν.
—- Για κάποιες απαιτήσεις μου που όμως ήταν λίγες
- Ποιες είναι οι συμπεριφορές μου προς τον εαυτό μου που θα ήθελα να διορθώσω;
—- ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΑΥΣΤΗΡΗ
—- ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΑΝΑΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ.
—- Που δεν αποδέχομαι τα λάθη μου, τις αδυναμιες μου, δε με συγχωρώ. Δε με φροντίζω αρκετά (όπως φροντίζω τους άλλους).
—- Δουλεύω με τον ευατό μου και την πνευματικότητα. Μαθαίνω σιγά-σιγά να με αγαπάω και να προσέχω την υγεία μου δίνοντας πάντα προτεραιότητα στις αληθινές ανάγκες του παιδιού μου.(υλικές ή συναισθηματικές
—- Θελω να δεχομαι κ ν αγαπω τον εαυτο μου, να τον συγχωρησω για την επαναληψη συμπεριφορων προς την κορη μου,επειδη τις βιωσα σαν παιδι, αποδοχη του παρελθοντος, συγχωρω τον εαυτο μου που δεν ανακαλυψε ολες τις πτυχες του οταν χρειαζοταν να το κανει απο το φοβο οτι δεν θα τον αγαπουσαν.
—- Μαλωμα
—- Να μη βιάζομαι και να ακούω περισσότερο
—- Να είμαι πιο ανεξάρτητη,να μην καταπιεζω τις ανάγκες μου,να δείχνω μεγαλύτερη κατανόηση και συμπόνια στον σύζυγό μου που βιώνει μια δυσκολη ασθένεια από το 2017
—- Νομίζω πως μου συμπεριφέρομαι καλά.
—- Επικοινωνία ενσυναισθηση
—- Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΗΡΕΜΙΑΣ
—- Προσοχή για την υγεία μου
Διατροφή, περπάτημα κλπ
—- Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΗΡΕΜΙΑΣ
—- Να μην χανω την υπομονη μου και θυμωνω
—- Που φοβάμαι να με υποστηρίξω και να αρνηθώ κάτι που μου ζητάνε άνθρωποι με τους οποίους εμπλέκομαι συναισθηματικά ή εργασιακά
—- ΝΑ ΜΑΘΩ ΝΑ ΖΗΤΩ ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΚΑΤΙ. ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΤΙ ΝΙΩΘΩ , ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΙ
—- Συναισθηματική κούραση
Να σέβομαι περισσότερο τις αποφάσεις ή / και τις ανάγκες μου και να τις αναγνωριζω,
να καταλάβω με κάποιο ότι αξίζω και είμαι αποδεκτή και αγαπητή όπως είμαι
—- Καταπιεζω ακομα τον εαυτο μου να κανει πραγματα που είναι αποδεκτα κοινωνικα αλλα δεν μου αρεσουν.Παντα προσπαθω να ικανοποιησω τους αλλους, και όχι σε μενα.
—- Ελλειψη υπομονης, υπερβολικες απαιτησεις
—- Η προσπάθεια διεκπεραίωση πολλών αναγκών η λιγότερο αναγκαίων θεμάτων με ταχύτητα κ μερικες φορές με απροσεξία.
—- Να μην τον κρίνω τόσο αυστηρα, να έχω εμπιστοσύνη και ας κάνω λάθη , να παίρνω πιο γρηγορα αποφάσεις και όχι να νιώθω τύψεις ότι και να κάνω . . να μην νιώθω υπευθυνη για την πραγματικότητα των άλλων ,οθτε ότι οι άλλοι είναι υπεθυνοι για την δική μου πραγματικοτητα
—- Νοιώθω τύψεις για τον χρόνο που έχασα όταν μεγάλωνα τα παιδιά μου και θέλω τώρα να τα βοηθήσω να μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά , τα εγγόνια μου όταν κάνουν.
—- Θέλω να διορθώσω το απότομο τρόπο μου.
Την ανυπομονησία μου. Θέλω να είμαι ποιο ευγενική και με υπομονή .Θέλω να έχω δύναμη να δίνω περισσότερο αγάπη στους γύρω μου.
—- Η τραγικοτητα με την οποία αντιμετωπίζω την ζωή.
—- ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ( ΚΑΦΕ ΤΣΙΓΑΡΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ , ΓΛΥΚΑ)
—- Ανεκτικότητα σε συμπεριφορές και διεκδίκηση των θέλω μου
—-Του απομακρου και αμετοχου και να δώσω περισσότερη στοργή, τρυφερότητα και εκδήλωση της αγάπη μου
—- Να αποκτήσω εσωτερική γαλήνη, αρμονία και να μην εξαρτώ την αξία μου και την ασφάλεια μου από εξωτερικούς παράγοντες, 2. να αναλαμβάνω την ευθύνη για την πραγματικότητά μου.
—- Να μην φοβάμαι να επιβάλλω τη γνώμη μου και να ζω τη ζωή που θέλω να ζω.
—- Να εχω περισσοτερη αγαπη και αποδοχη των αδυναμιων μου
Να επικοινωνω αποτελεσματικα
Να μην εχω αρνητικα συναισθηματα
—- Να μπορώ να επικοινωνώ καλύτερα.
—- Αγαπη.
—- Να τον απενοχοποιήσω.
—- Θυμός ξεσπάσματα όταν χάνω την ψυχραιμία μου κ παθαίνω αμοκ που λεμε
—- Το άγχος μου και την τελειομανία μου,
—- Να είμαι πιο υπεύθυνη,να μη φοβάμαι να πάρω αποφάσεις και να είμαι αυθεντική,ο εαυτός μου?
—- Παραπάνω συμπόνια και να μην αναλύω πολύ τα πράγματα
—- ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΙΝΩ ΑΛΛΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΜΕ ΕΓΚΡΙΝΟΥΝ
—- Δεν έχω μεγάλη σταθερότητα
—- Να με προσέχω περισσότερο και να με ξεκουράζω. Να δέχομαι βοήθεια από άλλους ανθρώπους.
—- 1. Ότι είμαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου και δεν του δίνω εύσημα για όσα καλά κάνει.
2. Ότι γκρινιάζω πολλές φορές όταν είμαι κουρασμένη και ο τρόπος που το κάνω είναι σαν να φταίνε οι άλλοι για αυτό.
3. Ότι δεν μου δίνω την προσοχή, φροντίδα και προτεραιότητα που δίνω στους άλλους.
4. Ότι είμαι πολύ σκληρή μαζί του και συνέχεια απαιτώ κι άλλα κι άλλα.
—- Να σταματήσω να με κατηγορώ για κάθετι που γίνεται και μπορεί να πηγαίνει
στραβά
Να πιστέυω στον εαυτό μου και στην αξία μου
Να μην κάνω αρνητικά σενάρια
Να μην παραλύω από τον φόβο.
—- ΝΑ ΕΧΩ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΓΩΝΟΜΑΙ.ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΩ ΤΟΝ ΠΑΡΟΡΜΗΤΙΣΜΟ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΣΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΩ.ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΩ ΚΑΝΕΝΑΝ.
—- Που δεν τον προσέχω όσο θα έπρεπε και του προσθέτω αχρηστο βάρος .
—- Στην απελευθέρωσή από τους γονείς μου δηλ να τους βλέπω ως ψυχές σε εξέλιξη.
—- Να μην είμαι εγωιστής, να έχω την υπομονή να ακούω τον συνομιλητή μου χωρίς να τον διακόπτω, να μην κρίνω τίποτα και κανένα, να αγαπάω κάποιον χωρίς να χρειάζεται να σκεφτώ ποιος είναι ή την συμπεριφορά του.
—- Την έλλειψη αυστηρότητας και στοχοθέτησης που μου δείχνω.
—- Αυτοφροντίδα.
—- ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΚΡΙΤΗΣ
—- Θα ήθελα να συγχωρέσω και να αγαπήσω τον εαυτό μου, να μην ακούω συνέχεια τη φωνή του αδυσώπητου εσωτερικού κριτή και να βρω την εσωτερική μου δύναμη.
—- Να μην αυτομαστιγώνομαι τόσο πολύ.
—- Να αγαπησω τον εαθτο μου, να τον μάθω να λεει τα οχι του, να τον εχω σε προτεραιοτητα και οχι τελευταιο, οχι οτι περισσευει, να πειθαρχω ξια να ειμαι υγιης και να προλαβαινω να κάνω πραγματα που μου αρεσουν, να τον κακομαθω και λιγο, στην ξεκουραση, στην αναμελια, στην εμπιστοσύνη, στην διαλυση του φοβου, να ζω με γαληνη, αρμονια, υγεια , ευτυχια.. Όχι, δεν προλαβαινω το διαλογισμό μου, διοτι τον αφηνω τελευταιο, και οταν εχω πλεον κουραστει τοοοσο πολυ, πηγαινω για υπνο, να ξεκιναω την καθε ημερα απο μενα.
—- Περισσότερη αυτοφροντίδα του νου και του σώματος μου,
συγχώρεση του εαυτού μου και των άλλων,
όρια με αγάπη στους άλλους και σ εμένα,
αυτοπαραδοχή και αναγνώριση της ιερότητας και αθωότητάς μου,
αγάπη προς εμένα.
—- Να βάζω όρια στον εαυτό μου, να μην με κρίνω να μην με κατηγορώ, να με φροντίζω.
—- 1.Οι ενοχές μου σχετικά με τον λίγο χρόνο που αφιέρωσα στο μεγάλωμα των παιδιών μου.
- Έχω την τάση να παίρνω την ευθύνη για την πραγματικότητα των άλλων εύκολα, και, εν τέλει, να αδικώ τον εαυτό μου
- Δεν πιστεύω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα, θα ήθελα να έχω απεριόριστη Πίστη στον εαυτό μου, στους άλλους, στο Δημιουργο μας.
στον Δημιουργό μας…
—- Δεν προστατευω τα ορια μου.
—- Του ασκω κριτικη, δεν βαζω προτεραιοτητες στις αναγκες του.
—- Θελω να μαθω να με αγαπω, να με σεβομαι και να με τιμω.
—- Ολες.
—- 1) Να έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στις πράξεις κι στις αποφάσεις που πήρα
2) Να μην κατηγορώ τον εαυτό μου για αυτά που έκανε, αλλά κι για αυτά που δεν έκανα.
—- Να εκφράζω με τέτοιο τρόπο που να μην προσβάλλω τους άλλους.
Να έχω την ηρεμία, να δεχτώ την αξία μου.
Να μην αυτοαπορρίπτομαι.
Να δέχομαι την κατάσταση όπως είναι.
Να αναγνωρίζω τα συναισθήματα μου.
—- Να λέω χωρίς φόβο την γνώμη μου
Να μη φοβάμαι να κάνω λάθος
Να δεχθώ τον εαυτό μου έτσι όπως είμαι
- Ποιες είναι οι συμπεριφορές των γονιών προς εμένα ή άλλους που θα ήθελα να συγχωρέσω;
—- Τους εχω συγχωρεσει.
—- Ολη αυτή η ανισορροπια που εζησα σαν παιδι μεσα στη σχεση των γονιων μου, τα ορια που δεν τεθηκαν ποτε σε λειτουργια, τις ενοχες που με εκανε η μαμα μου να νιωθω για τα προβληματα της, την απορριψη που ενιωσα από τον πατερα μου οντας απομακρυσμενος απντα από εμας.
—- Δεν ξερω αν μπορω ακομα αλλα ειμαι εκει κοντα όταν πια τους βλεπω σαν μικρα παιδια.
—- Το ότι έχουν αδυναμία και ξεχωρίζουν τα παιδιά μεταξύ τους και να είναι αδικοι
—- Εχω κατανοήσει και εχω συγχωρησει.
—- Έχω συγχώρεση συμπεριφορές όμως με έμαθαν να μην προδίδω εμένα τις έχω πάρει όλες αυτές τις συμπεριφορές ότι ήταν οι ευκαιρίες εξέλιξης μου
—- Η συμπεριφορά του Τρομοκράτη.
—- ΚΡΑΤΑΩ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟΣΟ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ,ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.
—- ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΜΑ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΟΙΩΘΩ “ΑΤΕΛΗΣ
—- Τη συναισθηματική απομάκρυνση.
—- Οι ατελείωτες φωνές στο σπίτι. Η απόρριψη της μητέρας μου.
—- Υποσυνειδητα εβγαζαν τα αποθημενα τους, δεν καταλαβαιναν τι εκαναν, ας ειναι συγχωρεμενοι, συνειδητα εκαναν οτι καλυτερο ηξεραν για τα παιδια τους. Αυτα ηξεραν αυτα εκαναν.
—- Ξυλο
—- Επιθετικότητα του πατέρα μου προς τον αδερφό μου
—- Θα ήθελα να συγχωρήσω την απουσία της μητέρας μου στην ενήλικη ζωή μου και στην ζωή των παιδιών μου.
—- Δεν έχω να συγχωρήσω κανέναν. Η μαμά μου ήταν άψογη και τον πατέρα μου τον είχα αποδεχτεί όπως ήταν, όταν μεγαλωσα
—- Την γκρίνια μεταξύ τους
—- Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΗΡΕΜΙΑΣ
—- θα ηθελα να συγχωρεσω την αγνοια των γονιων μου,οτι ενα παιδι χρειαζεται αγαπη ,χρονο και φροντιδα
—- Επεισόδια βίας, απόρριψης, μείωσης, και απαξίωσης
—- ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΑΦΗΝΑΝ ΝΑ ΒΓΩ ΕΞΩ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ
ΠΟΥ ΣΑΝ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΝΑ ΒΓΩ ΜΕ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ
—-ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΩ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΠΑΠΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΦΩΝΑΖΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ
ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ Μ ‘ΑΦΗΝΑΝ ΝΑ ΒΓΩ ΕΞΩ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ
ΠΟΥ ΣΑΝ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΝΑ ΒΓΩ ΜΕ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ
ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΩ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΦΩΝΑΖΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ
—- Που με κτυπούσαν με μάλλωναν, που με καταπίεζαν και που δεν με σεβάστικαν
—- Ότι με καταπιεζαν σε όλα τα επιπεδα.
—- Το ότι δεν έδειξαν όση κατανόηση και τρυφερότητα ηθελα
—- Ο πατέρας μου ήταν αρκετα ισχυρογνώμονας ενώ αντίθετα η μάνα μου αβουλη εντελως και πάντα προηγούνταν οι επιθυμίες των άλλων και μετα οι δικές της και δεν της αφηνε κανένα σχεδόν περιθώριο να εκφραστεί ή να υπολογίσει σοβαρά την αποψή της
ότι έχω ανάγκη πάντα την οικογένεια στην άρχη και μετά την παρουσία ενός συζυγου για να μπορώ να ανταπεξερθω στην ζωή και θα είμαι πάντα απροστάτευτη αν μείνω μονη
όσο ήμουν παιδί ο πατερας δεν είχε ούτε τον χρόνο ούτε την διάθεση να παίξει μαζί μου, επειδή περίμενε να γεννηθώ αγόρι , ήμουν το δευτερο κορίτσι μέσα στην οικογένεια και δεν είχε την άνεση να μας αγκαλιαζει παρά μόνο ήταν υποχρεωμένος να δουλεύει για να ανταπεξέλεθει στα έξοδα,.
—- Δεν ήμουν αρκετά απελευθερωμένη απο τα πρέπει , ήμουν κολλημένη με τα στερεότυπα χωρίς πολλές φορές να βλέπω τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών , να αφιέρωνα περισσότερο χρόνο να παίζω με τα παιδιά και όχι στις δουλειες
—- Τα έχω συγχωρέσει όλα.
—- Τους γονείς μου τους συνχωρεσα έτσι κι αλλιώς έχουν φύγει από τη ζωή
—- Η καταπίεση.
—- ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ
—- Συγχώρεσα (την έλλειψη προσοχής )
—- Το θυμο του πατερα μου `και τη μητερα μου που δεν βαζει ορια.
—- Θα ήθελα να συγχώρεση την απουσία ολόκληρης της οικογένειας του συζύγου μου από εμένα και το παιδί μου. Θα ήθελα να συγχώρεση όλους τους πρώην ερωτικους συντρόφους που είχα. Θα ήθελα να συγχώρεσω κάποιες παλιές μου φίλες.
—- Την άρνηση της μητέρας μου να με ακούσει και να μιλήσει μαζί μου για πράγματα που με πλήγωσαν ως παιδί. Ότι κρίνει εμένα και τις επιλογές μου, ότι δεν έχει εκφράσει θετικά συναισθήματα για όσα έχω πετύχει στη ζωή μου.
—- Από τους άλλους είναι η καταπίεση
—- Ελλειψη κατανοησης, κριτικη, μνησικακια, αποδοχη, λερισσοτερη τρυφεροτητα.
—- Πιστεύω ότι τους έχω συγχωρέσει εδώ και χρόνια.
—- Ξύλο υποτίμηση βρισιές κατακριση.
—- Τα έχω συγχωρήσει όλα .
—- Απόμακρη συμπεριφορά προς εμενα και την αδερφή μου .
—- ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ
ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ
ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ
—- Η σύγκριση, η μη αποδοχή, η έλλειψη χρόνου, η αδικία με τα περιουσιακά .
—- Τη βία, την αδιαφορία το θυμό. Τα ψέματα.
—- 1. Για το ότι με πλήγωσαν με τις απότομες ή βίαιες συμπεριφορές τους.
2. Για το ότι είχαν διάκριση και μου απόκοβαν βασικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην έξοδο, στη συναναστροφή με το άλλο φύλο και την σεξουαλική ελευθερία.
3. Για την αδιαφορία τους.
4. Για το ότι πρώτα από όλα πάντα έβαζαν πρώτα τους ίδιους και τη σχέση τους, και μετά τα παιδιά τους, και το κάνουν ακόμα.
—- Που ήθελαν να αυτοπροσδιοριστούν μέσα από εμένα και που με χρέωσαν
οικονομικά.
—- ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗΣ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΠΟΤΕ ΠΟΣΟ ΕΧΩ ΠΛΗΓΩΘΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΝΙΩΘΑ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΟΥ.
—- Τον θυμό τους, που με χτύπησαν.
—- Την εγκατάλειψη και την βία στα παιδικά μου χρόνια.
—- Η αγάπη και η στοργή τους ήταν τόσο μεγάλη που τα έχω συγχωρήσει όλα χωρίς να κρατάω κάτι μέσα μου να με βαραίνει.
—- Την περισσή ανοχή τους στην επιπολαιότητα μου.
—- Οι γονεις μου δεν με σεβαστηκαν. Αυτοι γουσταρανε κ γω αρρωστησα..
—- Την άγνοια των γονιών μου και την έλλειψη ικανότητας να συνδεθούν και εγκεφαλικά και καρδιακά με εμένα μωρό. Νιώθω ότι ένιωθαν απειλή από μένα, και αυτό θα ήθελα να συγχωρήσω, την άγνοια τους ότι εγώ δεν αποτελώ απειλή κι ότι είναι απολύτως δυνατό να συνδεθείς με κάποιον κι ας μην εκφράζεται όπως εσύ, κι ας μην συμπεριφέρεται όπως εσύ, κι ας μην μιλάει όπως εσύ, είτε γιατί είναι μωρό είτε γιατί είναι διαφορετικός. Θα ήθελα να συγχωρήσω το ότι μιλάνε πιο πολύ απ’ ό,τι ακούνε.
—- ΜΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ
—- Θα ήθελα να συγχωρέσω τη μητέρα μου, η οποία με αντιμετώπιζε σαν άψυχη κούκλα χωρίς ανάγκες, χωρίς συναισθήματα, και δε μου επέτρεπε να παίξω ή να κουνηθώ από τη θέση μου,
και θα ήθελα να συγχωρέσω τον πατέρα μου , ο οποίος ενώ καταλάβαινε, επέτρεπε αυτή τη συμπεριφορά επειδή δεν ήθελε ποτέ να της χαλάσει χατίρι .
—- Τις άδικες συμπεριφορές τους απέναντί μου.
—- Υπέρ προστασία και έλεγχος από τον πατέρα Απόρριψη από την μητέρα .
—- Δουλευοντας εσωτερικα εχω συγχωρεσει συμπεριφορες απο συγγενεις και συμπατριωτες της δυσκολης παιδικης μου ηλικιας. Εχω ακομα παραπονο υπολοιπο προς το χωρο δουλειας, που δεν καταφερνα να λεω οχι, και περιμενα την καλη διαθεση των αλλων, ομως ο καθενας κοιταζει τον εαυτο του. επισης να συχγωρησω το συζυγο μου διοτι σε καποιες δυσκολες στιγμες δε με ενοιωσε και δε με στηριξε. Επισης απο τις αδελφες μου αν και μεγαλυτερες δεν πηρα τη βοηθεια που χρειαζομουνα, καποιες φορες
—- Αυστηροτητα.
—- Εκμετάλλευση για εξυπηρέτηση των επιθυμιών ή αναγκών τους,
έλλειψη ενσυναίσθησης προς εμένα ή αλλους ανθρώπους,
τις αλλοπρόσαλλες και απρόβλεπτες συμπεριφορές του πατέρα μου εξαιτίας κυρίως της ψυχικής του νόσου.
—- 1. θα ήθελα να τους συγχωρήσω, γιατί, άθελά τους, μου δημιούργησαν άγχος με το να μου δίνουν συνέχεια το ρόλο της “υπεύθυνης”,
ακόμη και του “γονιού” απέναντι στον αδελφό μου, του οποίου τις συμπεριφορές δεν μπορούσαν να ανέχονται.
- θα ήθελα να τους συγχωρήσω, γιατί δεν πίστεψαν ότι μπορώ να έχω κι εγώ προβλήματα ή δυσκολίες, ειδικά στην εφηβεία, και έτσι δεν ήλθαν πραγματικά κοντά μου, ειδικά η μητέρα μου
- Την καταπιεστική συμπεριφορά της μητέρας μου , και σε μένα, και στα άλλα μέλη της οικογένειάς μου, και το ότι ήθελε πάντα “να γίνεται το δικό της”
—- Τη συγκριση μεταξυ αδερφων και την ατελειωτη κριτικη!
—- Που με συγκριναν με τα παιδια στο χωριο μου.
—- Την καταπιεση από τη μαμα μου.( ότι εχει μεινει ακομα ενεργειακα).
—- 1) την κακοποίηση .
2) Την απόρριψη
3) την αμφισβήτηση.
—- ότι είπαν και με έκαναν να νιώσω ντροπή.
τις νευριασμένες αντιδράσεις τους.
την έλλλειψη κατανόησης.
που μου έριξαν την ευθύνη να είμαι υπεύθυνη για τις πράξεις των μικρότερων αδερφών μου.
την αμφισβήτηση τους για τις ικανότητες μου και για την αξία μου.
—- Για τον πόνο που μου προκαλούσαν από τις εντάσεις μεταξύ τους
Επειδή δεν έβαζαν όρια στην αδελφή μου για τον πόνο που μου προκαλούσε
- Ποιες είναι οι συμπεριφορές μου που θα ήθελα να συγχωρέσω;
—- Δεν μπορω να σκεφτω κατι συγκεκριμενο.
—- Ότι ημουνα πολύ δεκτικη από διαφορες συμπεριφορες όπως προσβολες από αλλους, νομιζοντας ότι εγω φταιω που κανουν ετσι και ότι αξιζα αυτή τη συμπεριφορα.
—- Το κρυφτο που παιζω και επαιζα, οι ψευτικοι ρολοι που επαιξα για να αποδειξω την αξια ψευδων πεποιθησεων, οι επιλογες που εκανα .
—- Όταν κριτικαρω και συμβουλευω τους αλλους
—- Νομίζω ότι με εχω συγχωρέσει.
—- Να μην με προδίδω αλλά με έχω συγχώρεση καθώς μέσα από τα βιωματα μου έμαθα να με αγαπώ να με σέβομαι να ζω προς ωφελος μου . Έμπαινα πολύ στον ρόλο του σωτήρα και έτσι βοηθούσα τους άλλους πριν προλάβω να βοηθήσω εμένα και να με ενδυναμωσω.
—- Ενοχές, Τύψεις, θλίψη
—- ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΩ ΤΟΝ ΕΥΑΥΤΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ
—- Η ΤΑΣΗ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΜΑΙ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΟΥ
—- Ότι είμαι επικριτική. Ότι κάνω λάθη.
—- Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΗΡΕΜΙΑΣ
—- Η συναισθηματική μου απόσυρση. Μια φωρά έκανα υστερική σκηνή στην κόρη μου στην εφηβεία της
—- Ο τροπος που συμπεριφερθηκα στον εαυτο μου γιατι δεν ηξερα την αξια μου.
—- Ξυλο
—- Επιθετικότητα
—- Τα ξεσπάσματα θυμού,η κατάθλιψη και η ” παραίτηση
—- Δεν ξέρω
—- Το να μην περνάω πολύ χρόνο με το παιδί μου
—- Τον επιπλέον χρόνο προς εργασία που έδωσα και έλλειψε από την οικογένεια
—- Οι εκρηξεις θυμου
—- Μακάρι να μπορούσα να μετανιώσω για οτιδήποτε έχω κάνει, Αντ αυτού στεναχωριέμαι που ούτε με φωνές ή ανάρμοστη συμπεριφορά ποτέ δε με υποστήριξα
—- ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΗ , ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΩ ΤΟ ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ
—- ΒαθΙά θλίψη, αυτοαπόρριψη, αυστηρή με τον εαυτό μου, καταπίεση των συναισθημάτων μου, μη αναγνώριση της αξίας μου.
—- Ότι μεχρι τα 49 μου εζησα μια ζωη χωρις να ειμαι πρωταγωνιστης
—- Ο.τι προσπαθούσα να κάνω πολλά πραγματα
—- Ακόμα τις ψάχνω αυτές τις συμπεριφορές ! Παρόλα αυτά ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω !!
—- Ο απότομος λόγος μου
Η ανυπομονησία μου
Η διάθεση μου.
—- Ο εκνευρισμός μου.η θλίψη μου.
—- ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΛΩ ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ.
—- Τις Συγχώρεσα όλες με αγάπη προς εμένα και τα παιδιά μου.
—- Οτι χτυπησα μια φορα την κορη μου οτι δεν ημουν κοντα τους οσο θα μεχρειαζοντουσαν
—- Τον φόβο μου/ την άρνησή μου να αποδεχτώ το σώμα μου μετά τις αλλαγές που έχει υποστεί λόγω εγχειρήσεων. Τον φόβο μου να είμαι πιο ειλικρινής με το παιδί μου για όσα με φοβίζουν
—- Αγαπώ και δέχομαι τον εαυτό μου όπως είναι.
—- Μη αποτελεσματικη επικοινωνια
Κριτικη
Αρνητικα συναισθηματα
Μνησικακια
—- Ότι θα να ήμουν πιο επικοινωνίας και συντρεχτικη μάνα.
—- Που δεν ήμουν αυστηρή μαμά να βάζω όρια που είχα ξεσπάσματα νεύρα κ θυμού που δεν τα ζούσα έκανα μηχανικά όλες τις υποχρεώσεις μου
—- Θα ήθελα να συγχώρεση την αγχώδεις συμπεριφορά μου προς τον εαυτό μου και στον γιο μου.
Θα ήθελα να συγχώρεση την τελειομανία μου.
—- Tην μη aναληψη ευθύνης του εαυτού.
—- Αναλύω πολυ τα πράγματα.
Αγχώνομαι
—- ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ
ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΩΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΡΓΗ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ
—- Που προσκολλήθηκα σε άτομα, που απειλησα, που χτυπησα.
—- Ο θυμός.
—- 1. Ότι είμαι πολύ σκληρή και απότομη στον σύντροφό μου.
2. Ότι απαιτώ τελειότητα από τον εαυτό μου και τους άλλους.
3. Ότι δεν προσέχω τον εαυτό μου όσο πρέπει και τον πιέζω.
4. Ότι δεν ζητούσα συγγνώμη στο παρελθόν.
5. Ότι κάποιες φορές είχα αδικήσει άτομα ή και τον εαυτό μου..
—- Που αμφισβήτησα επανειλημμένα τον εαυτό μου και για όσες φορές άφησα
τον φόβο να με καταβάλλει.
—- ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ,ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΙ .ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΠΩΣ ΝΙΩΘΩ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ.ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
—- Tων υπερφαγικών επεισοδίων και επιπλέον πίεσης που ασκώ στον εαυτό μου.
—- Η απότομη συμπεριφορά στην μητέρα μου.
—- Το να φωνάζω σε κάποιον, το να τον κρίνω για κάτι που έκανε, το να σκέφτομαι κάτι κακό για κάποιον.
—- Τις ανασφάλειες και τη νευρικότητα μου.
—- Δεν επρεπε να κρινω κ να παρω θεση υπερ η κατα.
—- ΕΡΓΑΣΙΟΜΑΝΙΑ.
—- Κακή διαχείριση του χρόνου
Δεν κάνω πολλά μέσα στην ημέρα
Δε μπορώ να συγκεντρωθώ
Δε μαγειρεύω.
—- Αν λόγω αγανάκτησης, κάποια φορά δε φέρθηκα σωστά.
—- Οτι είμαι επικριτική και θυμωμένη μερικές φορές με το παιδί μου.
—- Λάθη στην ανατροφή των παιδιών μου.
—- Που ενω φοβομουνα να γινω μητερα , ειχα φοβο για τα μωρα παιδια, εγινα μητερα και ολοι οι φοβοι μου ενεργειακα ισως εχουν περασει στον εφηβο γιο μου..
που ολη τη ζωη μου φοβομουνα και ετρεχα πισω απο τις φοβιες μου, δεν ειχα τη διαυγεια ποια ειμαι, τι θελω, τι δε θελω, τι νοιωθω, φοβομουνα να κυταξω ποσο φοβαμαι, ποσο ντρεπομαι, δεν ηθελα να τα βλεπω, ηθελα να τα υπερβω.
—- Να ένιωθα ασφάλεια.
—- Δεν έβαλα όρια με αγάπη σε συμπεριφορές του άδικες και ανάρμοστές κατά την ενηλικίωση μου από φόβο απόρριψης και ότι έτσι δεν θα έχω την αγάπη τους,
ασκηση έντονης κριτικής και αποστροφής για τις πράξεις τους (συγχώρεση ,κατανόησή ότι ήταν έρμαια των πεποιθήσεων ,των προγραμματισμών και της αρρώστιας τους)
και να ζω στον παρόν .
—- 1. Η τάση μου για κριτική
- η έμμεση απαξίωση της συμπεριφοράς ή της γνώμης των άλλων, αν δεν συμφωνούν με τις δικές μου
- ‘Οτι με ενδιαφέρει, κάποιες φορές, η γνώμη των άλλων , και να “έχω δίκιο”.
—- Κριτικη, θυμος , δυσκολια για ορια, .
—- Δυσκολια να ζητησω συγνωμη
—- Δυσκολια να εκφρασω τρυφεροτητα.
—- Την κριτικη και την αποστασιοποιηση από τα πραγματα.
—- Ολες.
—- 1) Τις συμπεριφορές μου που έγιναν από φόβο κι θυμό.
Πάντα έριχνα την καρδαρα με το γάλα, λίγο πριν γεμίσει.
—- η ανικανότητα να πιστέψω ότι είμαι αρκετή σε κάθε περίπτωση.
η έλλειψη αυτοπεποίθησης.
η συμπεριφορά μου ως θύμα.
—- Άνιση κατανόηση των αναγκών των δύο παιδιών μου
Για την ηρεμία που δεν είχα
- ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Ή ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ
—-Μια κοινωνια με σεβασμο στο συνανθρωπο , βοηθεια στον αδυναμο.Οι πολιτικοι να λενε την αληθεια οσο σκληρη κι αν είναι και να εχουν λιγοτερο πελατειακη σχεση με τους πολιτες.
—- Καμμια.
—- Όλα στο φως. Η υποκρισια που βιωσα από την κοινωνια ενώ γνωριζαν τη κακοποιηση μου και των αδερφων μου, με εχει στιγματισει με θυμο και ντροπη.
—- Στηριξη στην πολυτεκνη μανα
—- Ειρηνη, αξιοπρεπεια, σεβασμος, προστασια στο περιβαλλον, αγαπη προς το Θεο.
—- Επιτυχία . εντούτοις η ανάγκη για επιτυχία κοινωνική και οικονομική είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ γιατί οικονομικά η ζωή δεν παλεύεται πλέον.
—- Να υπάρχει διαφάνεια και να μη λένε ψεματα
—- Ενσυναίσθηση καθαρότητα αγάπη.
—- Να διαβάζουν και να ακούν περισσότερο Νατζεμυ
Μια στροφή προς τα μέσα όλοι μας να φτάσουμε στον ουμανισμο. Όλα καλά είναι νομίζω σε σχέση με 20 χρονια πριν περισσότερο οι άνθρωποι νοιάζονται να εξελιχθούν οπότε αυξάνεται η συνειδοτητα η ενσυναισθηση
—- Δικαιοκρισία, Ισότητα, Ενότητα.
—- Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ .ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΙΟΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
—- ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΩ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ.
—- Αλληλεγγύη, χαμόγελο, μοίρασμα, αγάπη. Βοήθεια προς τους άλλους. Πιο αληθινές σχέσεις, πιο ανοιχτές. Κράτος πρόνοιας.
—- Ιδανικα θα ηθελα περισσοτερη δικσιοσυνη, να λειτουργουν ολοι οχι με το συμφερον, να μην προσκυνουν το χρημα, τα κρατη να μην εμπλεκονται σε πολεμους για τα συμφεροντα κ τη δυναμη. Να λειτουργουν με Αρχες κ νομους δικαιους
—- Υποστήριξη προς τις εργαζόμενες μητέρες που λόγω κόπωσης και εντατικής εργασίας δεν είναι στο κέντρο τους και φτάνουν στα όρια τους.
—- Ανάγκη κοινωνικής πρόνοιας για οικογένειες που βιώνουν προβλήματα σωματικής ή ψυχικής υγείας στα μέλη της.
—- Δεν ασχολουμαι με σάπια πράγματα. Εγώ, πράττω κατά συνείδηση.
—- Ευχαριστημένος από την Κοινωνία
Αν βελτιωθούμε όλοι μας, μπορεί να υπάρξουν καλύτεροι Πολιτικοί.
—- ΚΑΜΙΑ
—- να ειμαστε ολοι μια ομαδα και να θελουμε το καλο με αγαπη
—- Σχολές γονέων σε κάθε Δήμο, ψυχολόγους στα σχολεία, ενημέρωση και επιμορφώσεις εκπαιδευτικών, εισαγωγή μαθημάτων ψυχολογίας στο σχολείο
—- Δεν υπάρχει αλληλοσεβασμός, αγάπη, εκτίμηση ούτε απο την κοινωνία ούτε απο τους πολιτικούς οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται καθ΄όλου για την ευημερία του λαούς του και της χώρας τους
—- Αλληλεγγυη & Συμπαρασταση προς διευρυμενη οικογενεια οπως παλαιοτερα_μικρες κοινωνιες
—- Ληψη πιο ωριμων αποφασεων σε σχεση με τα παιδια & εκπαιδευση τους
—- Να βοήθήσουν τους νέους γονεις μέσα απο την ενημέρωση να κάνουν αυτογνωσία οποτέ μέσα απο την αυτογνωσία θα γνωρίσουν τον εαυτό τους και έτσι θα γίνουν και καλύτεροι γονεις απελευθερώνοντας έτσι ααπο στερεότυπα όπως *τι θα πει ο κόσμος *
η κοινωνία να είναι πιο ανοιχτή.
—- Οι πολιτικοί πρέπει να θεσπίσουν νόμους που να βοηθούν την οικογένεια να αναπτυχθεί ομαλά ώστε οι γονείς να έχουν ουσιαστικό χρονο για τα παιδιά τους ενώ δουλεύουν !! Αν και νομίζω ότι η δομή της οικογένειας εξαρταται από το αν οι δυο άνθρωποι που αποφασίσουν να ζήσουν μαζί θέλουν πραγματικά να κάνουν και οικογένεια !!
—- Περισσότερη ενσυναίσθηση και δικαιοσύνη.
—- Να είναι δίκαιοι,να έχουν συμπόνοια,να μην βάζουν παντα μπροστά το συμφέρον τους.
—- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ!
—- Να στρέψουν το ενδιαφέρον στον άνθρωπο και ιδιαίτερα στον αδύναμο
—- Nα βαλουν αυτογνωσια στα σχολια και ομαδικη και οικογενειακη ψυχοθεραπεια
—- Να υπάρχει αξιοκρατία, σεβασμός, ειλικρίνεια
—- Να υπάρχει ομόνοια, σύμπνοια, συνετή διαχείρηση των πόρων, να μην κατηγορεί ο ένας τον άλλο, και να σκέπτονται το καλό του συνόλου και το καλό της πατρίδας.
—- Περισσοτερη δικαιοσυνη
Ισονομια,τιμωρια για ανηθικες παρανομες δραστηριοτητες,απο την κοινωνια αλληλεγγυη
Συμμετοχη στα κοινα.
—- Ωριμότητα, για να αντιμετωπιζουν ανάλογα τις προκλήσεις
—- Να μπορούσε η κοινωνία να μορφώνει τους γονείς κ ναψτους εκπαιδευε σχετικά με την ανατροφή παιδιών. Να ήταν υποχρεωτικό όμως
—- Έχω ανάγκη για περισσότερο σεβασμό σε μένα και στο παιδί μου από την κοινωνία και από τους πολιτικούς. Και φυσικα θα ήθελα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα.
—- Ειλικρίνεια,εντιμοτητα ,φιλότιμη προσπάθεια .
—- Να μην κοιταζουν το συμφερον τους και να μη δρουν χωρις δικαιοσυνη.
—- ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΕ ΟΜΑΔΙΚΟ ΜΕ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ
—- Εκπαίδευση στην επικοινωνία, συναισθήματα, σχέσεις, γονεϊκότητα από μικρή ηλικία.
—- Να φροντίζουν τους άλλους χωρίς να κοιτάζουν μόνο το συμφέρον τους.
—- Περισσότερη διαφάνεια και παροχές. Ηθική και καθαρούς ανθρώπους. Μία συλλογικότητα και όχι ο κάθε ένας να κοιτάζει τον εαυτό και τη θέση μόνο.
—- Να σταματήσει η τρομολαγνεία και ο εκφοβισμός των ανθρώπων.
—- ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΤΑ ΛΥΝΟΥΝ.ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ.ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΜΕ ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
—- Να λένε λίγα και να τα κάνουν πράξη.
—- Το να φωνάζω σε κάποιον, το να τον κρίνω για κάτι που έκανε, το να σκέφτομαι κάτι κακό για κάποιον.
—- Να υοστηριξουν ολιστικα τα νεα παιδια κ τις οικογενειες τους.
—- Από την κοινωνία? Στήριξη στον ρόλο της μαμάς. Διακριτικότητα. Και θάρρος για προσωπική εξέλιξη κόντρα στα παγιωμένα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις.
Από τους πολιτικούς? Δεν έχω ιδέα, έχω παραιτηθεί από αυτόν τον τομέα? Νιώθω παντελώς ανίκανη να αντιληφθώ τον τομέα της πολιτικής, καθώς το κυριότερο μου συναίσθημα είναι ότι είναι εμποτισμένη με ψέματα και προσωπικές επιθυμίες.
—- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ.
—- Νομίζω ότι το μόνο που μπορεί να μας σώσει είναι όλο και περισσότεροι από εμάς τους ανθρώπους να δουλεύουμε με τον εαυτό μας, να πριονίζουμε τα πόδια του τραπεζιού των λανθασμένων πεποιθήσεων και των άρρωστων συλλογικών σκεπτομορφών, να προσπαθούμε να εγκαταστήσουμε μέσα μας τις πνευματικές αλήθειες, την αγάπη και την αλληλεγγύη.
Το ίδιο ισχύει για τους πολιτικούς (αν και αυτοί είναι λίγο χειρότεροι 🙂 όπως και για κάθε άλλο ανθρώπινο όν.
Και ίσως έτσι κάποια στιγμή δημιουργηθεί αυτή η κρίσιμη μάζα που θα είναι απαραίτητη για τη μεγάλη αλλαγή!
—- Επιτέλους να νοιαστούν για τους πολίτες και όχι μόνο για τον εαυτό τους.
—- Δωρεάν ψυχοθεραπεία.
—- Απο την κοινωνια και τους πολιτικους χρειαζομαι να ειναι καλοι ανθρωποι, εντιμοι, να κρατανε τις αξιες, να αγαπανε , να σεβονται τους αλλους λαους, να μη κανουν πολεμους, να ειναι ευαισθητοι στον ανθρωπινο πονο, να αγαπανε τον πλανητη γη, να σεβονται το περιβαλλον, τη διαφορεικοτητα, να ειναι δικαιοι, να βαζουν στην ακρη το προσωπικο συμφερον αν συγκρουεται με το κοινωνικο, δηλαδη να μην ειναι ψευτες και κλεφτες, να αγαπανε τη δουλεια τους, οχι μονον το κερδος.
—-Υγεια και ειρηνη.
—- Δικαιοσύνη, αφθονία και ευημερία για όλους, εντιμότητα, συνέπεια, αγάπη, αποδοχή ,στήριξη των ανθρώπων που πάσχουν, ουσιαστική θεραπεία των ατόμων που παρεκκλίνουν σε ανάρμοστες συμπεριφορές προς τους συνανθρώπους τους. Ένα όμορφο περιβάλλον για όλους, τροφές υγιεινές για όλους , ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να σέβεται την διαφορετικότητα και βοηθά την μάθηση και την πνευματική εξέλιξη και αφύπνιση. Να ζούμε πιο συνειδητά.
—- Να κοιτάνε το καλό της πατρίδας και των συνανθρώπων μας, να μπούνε και λίγο στη δική μας θέση.
—- Σαν κοινωνία, έχω ανάγκη να μην λέμε ψέμματα, να παίρνουμε την ευθύνη της πραγματικότητάς μας, να αγαπάμε την εργασία και τη συνεργασία
Από τους πολιτικούς έχω ανάγκη να είναι ειλικρινείς, τίμιοι, να κοιτάνε το γενικότερο όφελος, να ενεργούν με αξιοκρατία και
να υπάρχει εφαρμογή των κανόνων δικαίου και συνέπειες , ίδιες προς όλους.
—- Να σεβονται τους νομους και να μη λενε ψεμματα
—- Επιτελους να αναλαβουν την ευθυνη της πραγματικοτητας τους, να σταματησουν να κοροιδευουν τον κοσμο, να λειτουργησουν με ενοτητα, ενσυναισθηση, με το οραμα μιας καλυτερης συλλογικης ζωης και να προσφερουν υλικα αγαθα σε αυτους που τα χρειαζονται. Να βοηθησουν τη νεολαια και να βαλουν αυτογνωσια (τη δικη μας αυτογνωσια) σε ολες τις βαθμιδες εκπαιδευσης!
—- 1) Να στηρίξουν πραγματικά την εργαζόμενη μητέρα
2) Να σταματήσουν να προβάλουν την εργαζόμενη μητέρα, σαν υπερηρωα.
—- ανάγκη για ισονομία και δικαιοσύνη.
ανάγκη για ίσες ευκαιρίες
οι πολιτικοί πρέπει να υπηρετούν τις ανάγκες των πολιτών και όχι προσωπικές ανάγκες
ασφάλεια και προστασία όλων των πολιτών.
—- Δικαιοσύνη, Αξιοκρατία, περισσότερη αλληλεγγύη στην κοινωνία
Ο καθένας μας να μη απαιτεί να έχει περισσότερα από αυτό που μπορεί να έχει με γνώμονα την προσφορά του και μέγεθος των δεξιοτήτων του.
Υπευθυνότητα, παραγωγικότητα και ανιδιοτέλεια στο έργο των πολιτικών.
