Η Ενότητά μας Είναι Επιστημονική Πραγματικότητα

Η Ενότητά μας Είναι Επιστημονική Πραγματικότητα

Από το Βιβλίο

ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΨΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ

του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ, Εκδώσεις «Ολιστική Αρμονία»

 unity

 

Είμαστε ψυχές που έχουν μια ανθρώπινη εμπειρία. Γι’ αυτό το λόγο, θα βρούμε τη φράση, «εμείς, ως ψυχές», να επαναλαμβάνεται συχνά.

Δεύτερο. Υπάρχει μόνο μία ύπαρξη, μία συνειδητότητα μέσα σε όλα τα όντα και εμείς είμαστε αυτή η συνειδητότητα. Η έννοια ότι υπάρχουν άλλοι διαχωρισμένοι από μας είναι μια ψευδαίσθηση δημιουργημένη από τις ελλιπείς αισθήσεις μας.

=======================

«Ένα ανθρώπινο ον είναι μέρος ενός συνόλου που αποκαλούμε _σύμπαν_ και είναι οριοθετημένο στο χρόνο και το χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του σαν κάτι διαχωρισμένο από το υπόλοιπο σύμπαν… ένα είδος οπτικής απάτης της συνειδητότητάς του. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι για μας ένα είδος φυλακής, περιορίζοντας μας στις προσωπικές μας επιθυμίες και στην αγάπη για λίγα κοντινά σε μας άτομα. Καθήκον μας θα έπρεπε να είναι να απελευθερωθούμε από αυτή τη φυλακή, διευρύνοντας τον κύκλο της συμπάθειάς μας για να αγκαλιάσουμε όλα τα ζωντανά πλάσματα και ολόκληρη τη φύση μέσα στην ομορφιά της»

Albert Einstein

======================= 

 «Η έννοια του διαχωρισμού των υλικών αντικειμένων, ότι εσύ κι εγώ είμαστε ξεχωριστά πράγματα, ή ότι εγώ και το τραπέζι ή εγώ και το δέντρο είμαστε ξεχωριστά πράγματα, είναι μια λανθασμένη αντίληψη δημιουργημένη από τις αισθήσεις μας, λόγω ανικανότητας των αισθήσεών μας να αντιληφθούν την αλήθεια. Αυτή η διαχωρισμένη ύπαρξη δεν είναι πραγματικότητα. Η αδυναμία των αισθήσεων κατατέμνει και διαχωρίζει την ενυπάρχουσα ενότητα κι έτσι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτά είναι ξεχωριστά αντικείμενα. Σκεφθείτε το, αν όλα είναι ένα και κάθε μορφή δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα προσωρινό πύκνωμα ενός ενιαίου (πανταχού παρόντος) πεδίου ενέργειας, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για μας και τους άλλους, επειδή όλα είναι ένα.»

 

«Η έννοια του διαχωρισμού είναι προϊόν του ανθρώπινου γενετικού κώδικά μας. Επιλέγουμε (εννοώ ιστορικά και βιολογικά, μην το παίρνετε προσωπικά) τη μοναξιά της ατομικότητάς μας. Η φύση γεννήθηκε ως ένα. Διαχωρισμός, ατομικότητα, μαζί με οτιδήποτε καλό ή κακό συνεπάγεται αυτό, είναι δημιουργίες του DNA μας με αυτόν το συγκεκριμένο τρόπο και όχι με άλλον τρόπο.»

 

«Αν είχαμε ένα διαφορετικό τύπο DNA και άλλου είδους αισθήσεις, θα βλέπαμε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά από το πώς τα βλέπουμε σήμερα. Έτσι, αυτό που αποκαλούμε ατομικότητα, το κλείσιμο στον εαυτό μας, είναι αποτέλεσμα της ανικανότητάς μας να αντιληφθούμε την ενότητα του σύμπαντος.»

Μάνος Δανέζης, Καθηγητής Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

======================= 

Για πολλούς αιώνες πνευματικοί ηγέτες μάς έχουν διδάξει ότι είμαστε μία οικογένεια και ότι η λύση σε όλα τα προβλήματά μας είναι να ζούμε με ενότητα, ειρήνη, αγάπη και συνεργασία. Ο Χριστός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτές τις αξίες και ενθάρρυνε τους πιστούς του να σκέφτονται το Θεό σαν Πατέρα όλων και όλους τους ανθρώπους σαν αδέλφια τους.

 

Αν και έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες – κυρίως οικονομικές – μορφές συνεργασίας, είμαστε ακόμη αρκετά μακριά από έναν κόσμο στον οποίο όλοι νιώθουμε αδέλφια στην ίδια οικογένεια.

 

Αυτή η έλλειψη ενότητας έχει ένα διαδεδομένο και βαθύ αρνητικό αντίκτυπο σε όλες τις όψεις της ζωής μας. Δημιουργεί μια πραγματικότητα στην οποία νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και γι’ αυτούς που θεωρούμε δικούς μας και αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει σε όλους τους άλλους. Αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, επειδή οτιδήποτε συμβαίνει στον καθένα έχει τελικά αντίκτυπο σε όλους μας. Όταν οι άλλοι δεν είναι ευτυχισμένοι, υγιείς και δεν έχουν αρκετά για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, αυτό τελικά μακροχρόνια επιδρά αρνητικά στην ατομική πραγματικότητά μας.

 

Μόνο με ενότητα και συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε τα συστήματα εκπαίδευσης, επικοινωνιών, υγείας και οικονομικών που εξασφαλίζουν την ευημερία μας πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη. Διαφορετικά, η ανθρωπότητα είναι σαν ένα ανθρώπινο σώμα, μέσα στο οποίο συγκεντρώνεται υπερβολικά πολύ αίμα σε ένα μέρος του και πολύ λίγο ή καθόλου αίμα σε μια άλλη περιοχή του. Και τα δύο μέρη του σώματος θα υποφέρουν. Όταν υλικά αγαθά συσσωρεύονται σε ένα μέρος του κόσμου και όχι σε άλλα, είναι φυσικό να έχουμε θυμό, μίσος και τρομοκρατία. Ιδιαίτερα όταν οι πλούσιοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τους φτωχούς για να γίνουν πλουσιότεροι. Αυτό το πρόβλημα έχει οξυνθεί τώρα ακόμη περισσότερο λόγω της τηλεόρασης και του Διαδικτύου, επειδή αυτοί που δεν έχουν μπορούν να δουν πώς ζουν οι άλλοι και βιώνουν ακόμη περισσότερη μνησικακία. Αναρωτιούνται, «Πώς μπορούν αυτοί να έχουν και να ξοδεύουν τόσα πολλά, όταν βλέπουν ότι εμείς δεν έχουμε τίποτα; Πώς μπορούν να μην μας βοηθούν;»

 

Μόνον όταν όλα τα κύτταρα του σώματος συνεργάζονται, μοιράζονται και εργάζονται για το γενικό καλό όλου του σώματος, μπορεί να είναι καλά το κάθε κύτταρο. Η υγεία του κάθε κυττάρου εξαρτάται από την υγεία του σώματος και η υγεία του σώματος από τη συνεργασία και την ανιδιοτέλεια του κάθε κυττάρου. Αν ένα κύτταρο αποφασίσει να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και να μην αποδίδει τις λειτουργίες του στο σώμα, θα θεωρούνταν καρκινικό και εχθρός του σώματος. Μόνο μέσα από την ενότητα και τη συνεργασία όλων των κυττάρων μπορεί το σώμα να είναι καλά και, μόνον όταν το σώμα είναι καλά, μπορούν τα κύτταρα να προσλάβουν ό,τι χρειάζονται απ’ αυτό.

 

Με τον ίδιο τρόπο κάθε άνθρωπος είναι σαν ένα κύτταρο στο σώμα της ανθρωπότητας και σκοπός του είναι να αναζητά αυτό που είναι ταυτόχρονα το ανώτερο καλό για τον ίδιο, αλλά επίσης και για το σύνολο. Το σώμα της ανθρωπότητας θα θεραπευτεί από τη σοβαρή αρρώστια της αποξένωσης, της δυσαρέσκειας, του πολέμου, της φτώχιας, της πείνας, των ναρκωτικών και της αδικίας, όταν όλοι οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο φροντίζοντας για το σύνολο μπορούμε πραγματικά να δημιουργήσουμε αυτό που ατομικά χρειαζόμαστε.

 

Όλο αυτό έχει να κάνει με τον κύκλο της ταύτισης και τον κύκλο της δράσης. Ο καθένας μας έχει έναν κύκλο ανθρώπων με τους οποίους ταυτιζόμαστε και ενδιαφερόμαστε για την ευημερία τους. Για κάποιους ανθρώπους αυτός ο κύκλος δεν συμπεριλαμβάνει ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους. Δεν νοιάζονται για τον εαυτό τους και δεν φροντίζουν την υγεία ή την ευτυχία τους. Υπονομεύουν τον εαυτό τους ή αυτοτιμωρούνται.

 

Ο κύκλος ταύτισης των περισσοτέρων ανθρώπων περιλαμβάνει το σύντροφό τους, γονείς, παιδιά και συγγενείς. Πέρα απ’ αυτόν τον κύκλο δεν νοιάζονται πώς τα καταφέρνουν οι άλλοι. Καθώς εξελισσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, ο κύκλος μας διευρύνεται για να συμπεριλάβει συναδέλφους, ανθρώπους από την ίδια περιοχή, φυλή, χώρα και θρησκεία και μετά πέρα από αυτούς προς όλα τα όντα, ανεξάρτητα από εθνικότητα, φυλή ή θρησκεία. Τελικά ο κύκλος ταύτισής μας απλώνεται για να συμπεριλάβει όλα τα ζώα, τα έντομα και τα φυτά – σαν εκφράσεις της θεϊκής συνειδητότητας – με τα οποία είμαστε ένα.

 

Ο Χριστός αναφέρθηκε σ’ αυτό στην παραβολή του για τον άνθρωπο στον οποίο παρουσιάστηκε ο Θεός και του είπε, «Δεν νοιάστηκες για μένα όταν ήμουν φτωχός, γυμνός, φυλακισμένος ή άρρωστος». Και ο άνδρας ρώτησε έκπληκτος, «Πότε ήσουν έτσι;» Και ο Θεός απάντησε, «Κάθε φορά που ένα από τα παιδιά μου ήταν σ’ αυτή την κατάσταση, ήμουν εγώ.»

 

Είναι επιτακτικό να συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα σ’ αυτό το σύμπαν και ότι εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Η ίδια θεϊκή συνειδητότητα που βρίσκεται στο κέντρο της ύπαρξής μας είναι στο κέντρο όλων των άλλων όντων, ανεξάρτητα από θρησκεία, φύλο, φυλή ή εθνικότητα. Έτσι, στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος που βλέπουμε είναι το ίδιο το θείο που εκφράζεται μέσα από τη μοναδική μορφή και προσωπικότητα αυτού του όντος. Το ίδιο ισχύει για όλα τα όντα.

 

Φανταστείτε ένα φως που εκπέμπεται από ένα κέντρο μέσα από εκατομμύρια οπές της σφαίρας που το περιβάλλει. Φανταστείτε ότι κάθε οπή έχει μια διαφορετική εικόνα πάνω της, ώστε το φως περνώντας μέσα απ’ αυτήν να παίρνει τη μορφή αυτής της εικόνας. Αυτές οι εκατομμύρια εικόνες προβάλλονται πάνω σε μια σφαιρική οθόνη γύρω από τη σφαίρα δίνοντας εκατομμύρια διαφορετικές μορφές πάνω στην οθόνη. Όμως, στην πραγματικότητα, όλες οι εικόνες είναι διαφορετικές εκφράσεις του ενός φωτός. Έχουν μία πηγή ύπαρξης και η ύπαρξή τους εξαρτάται από τη συνεχή προβολή τους από αυτήν την πηγή. Αν η προβολή σταματήσει, παύουν να υπάρχουν. Η ύπαρξή τους εξαρτάται συνεχώς από αυτή τη μία πηγή.

 

Το σώμα και ο νους μας είναι αυτές οι εικόνες που εμφανίζονται πάνω στην οθόνη και μοιάζουν να είναι διαχωρισμένες η μία από την άλλη. Αλλά, στην πραγματικότητα, έχουμε όλοι μία κοινή θεϊκή πηγή.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα όντα έχουν επίγνωση αυτού του γεγονότος ή συμπεριφέρονται σύμφωνα με την εσώτερη θεϊκή φύση τους. Μπορεί να είναι αναίσθητοι, άπληστοι και βίαιοι. Αλλά στο κέντρο της ύπαρξής τους, είναι θεϊκή συνειδητότητα – η ίδια συνειδητότητα που εκφράζεται και μέσα από μας.

 

Ο κύκλος της δράσης μας είναι συνήθως μικρότερος από τον κύκλο της ταύτισής μας. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων για τους οποίους νοιαζόμαστε, αλλά δεν είμαστε πρόθυμοι να αφιερώσουμε χρόνο, χρήμα και ενέργεια γι’ αυτούς. Το ενδιαφέρον μας δεν φθάνει στη δράση, το μοίρασμα ή τη θυσία.

 

Είναι ουσιαστικό για την προσωπική, κοινωνική και πλανητική ευημερία μας να διευρύνουμε τον κύκλο του ενδιαφέροντός μας και τον κύκλο της δράσης μας. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε υλική, συναισθηματική και πνευματική αφθονία για όλους – που όλοι μας αξίζουμε.

 

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνον όταν απαλλαγούμε από τις πολιτικές, εθνικές και θρησκευτικές διαφορές και επιθυμούμε να έχουν όλοι αυτό που χρειάζονται. Είναι σημαντικό να αφήσουμε το φόβο μας γι’ αυτούς που ανήκουν σε άλλες θρησκευτικές και εθνικές ομάδες και να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κι αυτοί αδέλφια μας εδώ πάνω σ’ αυτό το πλανητικό διαστημόπλοιο που κινείται μέσα στο διάστημα. Χρειάζεται να νοιαζόμαστε το ίδιο για όλους τους Αμερικάνους, τους Ιρακινούς, τους Ιρανούς, τους Ισραηλίτες, τους Παλαιστίνιους, τους Σομαλούς, τους Έλληνες, τους Τούρκους, τους Χριστιανούς, τους Μουσουλμάνους, τους Εβραίους, τους Ινδουιστές και τους Βουδιστές. Σαν ψυχές δεν έχουμε φυλή, εθνικότητα, θρησκεία ή φύλο. Είμαστε πέρα από όλα αυτά. Αυτά είναι ετικέτες που φοράμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας εδώ στη γη. Χρειάζεται να τα υπερβούμε και να νοιαζόμαστε το ίδιο για όλους.

 

Αυτό το ένα της ύπαρξής μας έχει επαληθευτεί σε πολλά επίπεδα. Πνευματικές διδασκαλίες αναφέρουν ξεκάθαρα ότι υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα που εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα.

Είμαστε ένα πνεύμα.

 

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)

gelio

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)  – 

Αλέξανδρος Λουπασάκης

Εκδόσεις Κέδρος, 2002, 237 σελίδες

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Ένα πολύ περιεκτικό βιβλίο που πραγματεύεται το θέμα Γέλιο από όλες τις πλευρές, ακόμα και πλευρές που δεν φανταζόμασταν.

Όλοι θέλουμε να ζούμε και να περνάμε καλά, και το γέλιο έχει τη δυνατότητα να δώσει χαρά.

Εξάλλου, ο ρόλος του γέλιου στην ολιστική θεραπευτική προσέγγιση είναι ουσιαστικότατος.  Βέβαια από μόνο του το γέλιο δεν είναι πανάκεια, αλλά αυτή η οριοθέτηση δε μειώνει στο παραμικρό την αξία του.

Για όσα «τραβάμε» δεν φταίνε τα ίδια τα γεγονότα, αλλά ο τρόπος που τα προσεγγίζουμε.  Το γέλιο μπορεί να γίνει ο καταλύτης για να αλλάξει προς το καλύτερο η δυσλειτουργική οπτική μας.

Η πλειοψηφία των ασθενειών (αν όχι όλες) είναι ψυχοσωματικές και οφείλονται κυρίως σε τοξίνες, διατροφικές αλλά και συναισθηματικές, που δεν εξωτερικεύτηκαν. Στην  υγιή έκφραση ιδίως των τελευταίων, μπορεί να συνδράμει και το γέλιο.

Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει ένα πάνσοφο αμυντικό σύστημα, που αν το αξιοποιήσουμε, ιδίως σε προληπτικό επίπεδο, μπορούμε να έχουμε καταπληκτικά αποτελέσματα. Μάλιστα, παράγει τα δικά του ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα!

Το βιβλίο αναφέρεται στους φυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων το γέλιο βοηθά την υγεία μας.

Αναφέρεται, επίσης, στις βασικές αρχές της ολιστικής ιατρικής και τις διαφορές της από την κλασσική ιατρική, καθώς και τα μειονεκτήματα της δεύτερης.

Χρειάζεται κάποιος να προσπαθήσει πολύ και για πολλά χρόνια, για να καταφέρει να αρρωστήσει.  Και η κλασσική ιατρική μας στέλνει τότε συνήθως από τη μία ειδικότητα στην άλλη.  Επειδή αλλάζουν τα συμπτώματα της παθολογίας τους, οι άνθρωποι νομίζουν ότι πάσχουν κάθε φορά από μία καινούρια ασθένεια και ξεχνάν ότι όλα ξεκίνησαν από μία πρώτη βασική αιτία και σαν αλυσίδα το ένα έφερε το άλλο.

Ο άνθρωπος λειτουργεί ως σύνολο (σώμα, μυαλό, συναίσθημα σε αλληλεπίδραση).  Εάν κάτι δεν πάει καλά κάπου, τότε σίγουρα το πρόβλημα θα ανακλαστεί παντού.

Όταν ένας ασθενής έχει δέκα προβλήματα και τα τέσσερα από αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ριζικά, τότε ασχολούμαστε με αυτά για τα οποία μπορεί να υπάρξει λύση. Έτσι ξεφορτώνουμε τον οργανισμό από όσα είναι εφικτό να φύγουν από τη μέση, ώστε να μπορέσει να φέρει βόλτα τα υπόλοιπα.  Η χορήγηση φαρμάκων σε χρόνια βάση, δε λύνει κανένα πρόβλημα, αντίθετα δημιουργεί πολλά άλλα.

Στη συνέχεια αναζητείται ο ορισμός του γέλιου, από την εποχή των αρχαίων φιλοσόφων έως σήμερα, εξετάζεται η βιολογία του γέλιου, και θέτονται ερωτήματα όπως: γελούν τα ζώα; τι είναι το γαργάλημα; για ποιους πρωταρχικούς λόγους εντέλει γελάμε;

Το γέλιο και το χαμόγελο είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα μεταξύ τους, αλλά βέβαια μπορούν να συνεργαστούν υπέροχα όταν οι συνθήκες της ευχαρίστησης το απαιτούν.  Ανθρωπολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι το χαμόγελο είναι το μόνο μορφολογικό στοιχείο που είναι αναγνωρίσιμο από απόσταση 45 μέτρων, σε αντίθεση με όλα τα άλλα στοιχεία εκφραστικότητας του προσώπου μας που είναι ορατά μόνο από πολύ κοντινή απόσταση.  Ένα ειλικρινές χαμόγελο διαρκεί από 2/3 του δευτερολέπτου έως 4 δευτερόλεπτα, όσο έντονο και αν είναι το συναίσθημα.  Επίσης εμφανίζεται την ακριβή στιγμή, σε αντίθεση με ένα προσποιητό χαμόγελο που εμφανίζεται λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα.

Κάθε συναίσθημα δημιουργεί μια συγκεκριμένη έκφραση στο πρόσωπό μας.  Εάν μιμηθούμε τη συγκεκριμένη έκφραση, θα νιώσουμε και το ανάλογο συναίσθημα, δεδομένου ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της δραστηριότητας των μυών του προσώπου και συγκεκριμένων εγκεφαλικών κέντρων.  Άρα: υποκρίσου το χαμόγελο και σε λίγο η διάθεσή σου θα χαμογελάσει και αυτή!

Σε εμάς τους Έλληνες είναι περισσότερο εμφανής η αίσθηση της πλάκας και του χαβαλέ, που μπορεί ίσως να πληγώσει κάποιον, παρά η αίσθηση του χιούμορ όπου κυριαρχεί η λεπτότητα της ιλαρότητας ή του ευτράπελου.  Η πλάκα δεν διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά, όσο ευφυής και να είναι.  Η αίσθηση του χιούμορ χρειάζεται καλλιέργεια για να εκδηλωθεί και ευρύτητα πνεύματος για να γίνει αντιληπτή από κάποιον άλλον.  Επίσης, τα αστεία και το καλαμπούρι αντιγράφονται, ενώ η αίσθηση του χιούμορ δεν αντιγράφεται.

Στη συνέχεια περιγράφονται τα πολιτισμικά στοιχεία του γέλιου όπως: οι γελωτοποιοί, οι μίμοι, οι γελοιογραφίες, τα κόμικς, τα κινούμενα σχέδια, ο αυτοσχεδιασμός, η κωμωδία (από την αρχαιότητα έως σήμερα), η σάτιρα, ο Καραγκιόζης, οι απόκριες, αλλά και η σχέση των θρησκειών με το γέλιο.

Αναφέρονται διάφορα περιβάλλοντα, όπως το εργασιακό ή το οικογενειακό ή το κοινωνικό, και ο ρόλος του γέλιου σε αυτά.  Επίσης αναλύονται διάφοροι τύποι ανθρώπου, όπως ο ανεκδοτολόγος, το πειραχτήρι, ο (αυτό)σαρκαστικός και ο γελοιοποιητής.

Επιπλέον αφιερώνεται ένα κεφάλαιο στις θεραπευτικές ιδιότητες του γέλιου, με την παράθεση αρκετών επιστημονικών στοιχείων.  Ακόμη, εξηγείται η γελιοθεραπεία: τι είναι, ποια τα οφέλη της, και πώς εκτελείται (αναλυτικά όλα τα στάδια).

Τέλος, το βιβλίο παρέχει μία συνταγογράφηση για γέλιο και χαμόγελο.  Τρόπους δηλαδή να (χαμο)γελάμε περισσότερο μέσα στην καθημερινότητα, όπως: τεχνικές στον καθρέπτη, κάποια βιβλία, χιουμοριστικές ιστοσελίδες, τρόπο περπατήματος και κίνησης, κατοικίδια ζώα, παιχνίδια, παρέα με μωρά (εννοεί βρέφη μόνο..), αναζήτηση γελαστών ανθρώπων, θετικές επιβεβαιώσεις, οραματισμό, συγκεκριμένες αναπνοές, κομπλιμέντα, προσφορά στους άλλους.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το βιβλίο αυτό παρέχει εκτεταμένη βιβλιογραφία και αναφορές ερευνών πάνω στο θέμα γέλιο, καθώς και ένα μικρό λεξικό με όλους τους σχετικούς όρους και φράσεις, αρχαιοελληνικούς και νεότερους.

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

synatges

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

– Γιάννης Παπαγιαννόπουλος

Έκδοση-Διάθεση: Ιατρείο Νηστειοθεραπειών, Χολαργός, 210.6516615

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία σχετικά αυτόνομα τμήματα. Στο πρώτο τμήμα περιγράφονται συνταγές για υγιεινή και επαρκή σίτιση.  Αυτή η σίτιση είναι κατάλληλη για περιόδους όπου αισθανόμαστε εύρωστοι και ακμαίοι.  Στο δεύτερο τμήμα γίνεται μία αξιολόγηση και κατάταξη των τροφών τόσο από την άποψη της βιολογικής τους αξίας και της ευπεπτότητάς τους όσο και από την άποψη της τοξικότητάς τους.  Με αυτήν την πληροφόρηση μπορεί ο αναγνώστης να επιλέγει τις καλύτερες τροφές και να αποφεύγει κάποιες ευτελείς ή βλαπτικές.  Στο τρίτο τμήμα δίνεται μία εικόνα των σταδίων της νηστειοθεραπείας καθώς και μία αδρή περιγραφή των θεραπειών που μπορούν να γίνουν μέσω αυτών.  Επίσης, παρέχονται συστάσεις όχι μόνο για το τι να τρώμε αλλά και για το πώς και το κάθε πότε.  Ακόμα για το πότε πρέπει να διακόπτουμε την κανονική σίτιση και να κάνουμε κάποια  νηστειοθεραπευτική αγωγή προκειμένου να θεραπευτούν οι αρρώστιες.

Μερικές έννοιες-κλειδιά του βιβλίου είναι οι ακόλουθες:

1) Τα κύρια χαρακτηριστικά των εύπεπτων και υγιεινών γευμάτων είναι τα εξής: (α) είναι ευκολοχώνευτα, (β) περιέχουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό όλα τα ζωτικά συστατικά, (γ) καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες του σώματος σε ενεργειακά και δομικά συστατικά, (δ) είναι εύκολα στην παρασκευή τους, (ε) και είναι γευστικά ανώτερα από τα συμβατικά γεύματα.

2) Όταν το πεπτικό σύστημα ανακουφίζεται, περνάει πάντα στην αυτοκάθαρση και στη συνέχεια στην αποτοξίνωση όλου του σώματος.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη θεραπεία πολλών ασθενειών και ενοχλημάτων.

3) Όσον αφορά την επιλογή των υλικών για τα γεύματα, να προτιμούμε φρέσκα και οικολογικά χωρίς θερμική ή χημική επεξεργασία.  Τα ψάρια να είναι από ανοικτές καθαρές θάλασσες, τα ζωικά προϊόντα να προέρχονται από ζώα ελευθέρας βοσκής που τρέφονται φυσικά, χωρίς φάρμακα ή γενετικές παρεμβάσεις.  Βέβαια ο συγγραφέας τονίζει ότι εάν η εύρεση τροφίμων από τέτοιες πηγές είναι εξαιρετικά δύσκολη, τότε ας πάρουμε συμβατικά, καθώς η απλότητα και η αμεριμνησία σε σχέση με το φαγητό είναι πάντα ανώτερες από την καλή του ποιότητα!

4) Όσον αφορά τον τρόπο παρασκευής των γευμάτων, είτε βράζουμε ήπια μόνο με νερό ή ψήνουμε ήπια στη γάστρα (και άρα αποφεύγουμε το τηγάνισμα, το καβούρντισμα, το ξεροψήσιμο, το τσιγάρισμα, κλπ).  Τα ευπαθή υλικά, όπως το λάδι και το λεμόνι, τα προσθέτουμε στο πιάτο όταν το φαγητό είναι ήδη χλιαρό (για την προστασία των βιταμινών).  Φυσικά, όπου δεν είναι απαραίτητο, ούτε βράζουμε ούτε ψήνουμε.

5) Όσον αφορά το πώς και πότε τρώγονται τα γεύματα (που είναι πιο σημαντικός παράγοντας από τους δύο ανωτέρω για ένα σωστό γεύμα, καθώς είναι προτιμότερο να τρώμε με σωστό τρόπο και στο σωστό χρόνο ένα ανθυγιεινό φαγητό παρά με λάθος τρόπο και σε λάθος χρόνο ένα υγιεινό!), παρέχονται οι εξής οδηγίες: (α) Τρώμε μόνο όταν είμαστε ήρεμοι και σε καλή κατάσταση και δεν πιεζόμαστε χρονικά (διαφορετικά είναι καλύτερα να παραλείψουμε ένα γεύμα!), (β) Μεταξύ των γευμάτων αφήνουμε τουλάχιστον 5 ώρες κενό, καθώς και ένα νυχτερινό κενό τουλάχιστον 12 ωρών (χωρίς τροφές και υγρά), (γ) Μασάμε κάθε μπουκιά μέχρι πλήρους υγροποίησης, (δ) Σταματάμε πριν χορτάσουμε τελείως, (ε) Μετά το γεύμα είναι καλή μία ήπια κίνηση όπως αργό περπάτημα και οπωσδήποτε δεν πρέπει να κοιμηθούμε (για τουλάχιστον 3 ώρες), (στ) Κατά τη διάρκεια του γεύματος δεν πίνουμε νερό ή άλλα ποτά (ούτε και το επόμενο δίωρο), (ζ) Δεν τρώμε αργά το βράδυ.

6) Όποιος μπορεί, θα ήταν καλό να κάνει νηστεία (ή ξηρασία, δηλαδή αποχή όχι μόνο από τροφές αλλά και από ροφήματα και νερό) μία τακτή μέρα της εβδομάδας.  Η νηστεία (ή ξηρασία) είναι ο πλέον σύντομος δρόμος για να ανακτήσει το σώμα (και όχι μόνο) πάλι την υγεία του.

7) Είναι καλό να αποφεύγουμε να φάμε όποτε είμαστε άρρωστοι, δεν αισθανόμαστε καλά, αισθανόμαστε βαρείς και ανόρεκτοι, είμαστε κουρασμένοι ή πονάμε.

8) Αν μετά από ένα γεύμα δεν αισθανόμαστε ελαφρότητα, πληρότητα και ακμαιότητα, αλλά αντιθέτως αισθανόμαστε υπνηλία, βάρος ή και λιγούρα, τότε μάλλον το γεύμα δεν ήταν πρέπον (είτε ως προς την ποιότητα, είτε ως προς τον τρόπο, ή ως προς το χρόνο).

9) Το ανθρώπινο σώμα δεν τρέφεται από αυτό που τρώει αλλά από αυτό που μπορεί τελικά να χωνέψει.  Επίσης, η τοξίνωσή του δεν προέρχεται τόσο από τις εξωτερικές τοξίνες, όσο κυρίως από τις εσωτερικές (δηλαδή από αυτές που παράγονται από την κακή πέψη των τροφών και την αρνητικότητά μας).

10) Ο καθένας μας έχει την ελεύθερη βούληση για το τι από αυτά θα υιοθετήσει και εφαρμόσει, αλλά σε κάθε περίπτωση μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ανοχή, υπομονή, οικονομία, σοφία, συγχωρητικότητα και αγάπη με τις οποίες μας περιβάλλει και μας περιθάλπει το σώμα μας (και μέσω αυτού ο Δημιουργός).  Βέβαια, ο εγκρατής μπορεί να βασίζεται επιπλέον στη γενναιόδωρη και υπερανταποδοτική συμπεριφορά του.

11) Όσο πιο ωμή, πλήρης και ανεπεξέργαστη είναι η τροφή, τόσο πιο άξια είναι για το σώμα μας.  Για (αντι)παράδειγμα, ο συγγραφέας θεωρεί ακατάλληλες τροφές τις: τηγανιτές, τσιγαριστές, καπνιστές, καβουρδισμένες, παστεριωμένες ή χημικά επεξεργασμένες.

12) Οι φαρμακευτικές και λαιμαργικές παραβάσεις εξασθενούν όλο και πιο πολύ το πεπτικό σύστημα.  Ταυτόχρονα το κυνήγι του χρήματος, της κοινωνικής αναγνώρισης και των απολαύσεων, και οι καταχρήσεις που αυτά συνεπάγονται, εξασθενούν το αυτόνομο νευρικό σύστημα και συνακόλουθα το πεπτικό.  Όταν τα δύο αυτά συστήματα είναι ασθενή, πολλές φυσικές τροφές δεν μπορούν πια να χωνευτούν και γι’αυτό δεν μας φαίνονται πλέον αρκετά γευστικές.  Από τη (μη-)χώνεψή τους δημιουργούνται συμπτώματα δυσφορίας.  Με τη μηχανική και θερμική επεξεργασία πολλές τροφές γίνονται πάλι προσπελάσιμες στο ασθενές πεπτικό σύστημα, τα δυσπεπτικά φαινόμενα φεύγουν και πολλές τροφές γίνονται πάλι γευστικά ενδιαφέρουσες. (Βέβαια αν η θερμική επεξεργασία είναι υπερβολική, οι τροφές γίνονται και πάλι δύσπεπτες και μάλιστα τώρα είναι και πολύ πιο βλαβερές.)  Όταν η υγεία επανέλθει, εννοείται πως μας συμφέρει να επιστρέψουμε στις πιο ωφέλιμες (αν και δύσπεπτες για τους ασθενείς) τροφές.  Για παράδειγμα οι ωμές φυτικές ίνες είναι άριστες για το υγιές πεπτικό σύστημα, εφόσον η ποσότητά τους δεν είναι πολύ μεγάλη, όμως για το ασθενές πεπτικό σύστημα είναι δύσπεπτες, οπότε χρειάζεται να τις βράσουμε, χάνοντας κάποια συστατικά, αλλά κερδίζοντας σε ευπεπτότητα (που είναι πιο σημαντικό για τον ασθενή).

13) Κάποιοι είναι αλλεργικοί σε κάποιες τροφές.  Σε αυτήν την περίπτωση δεν φταίει η ίδια η τροφή ούτε παίζει ρόλο η θρεπτική της αξία ή ευπεπτότητα.  Η αιτία βρίσκεται στη βλάβη της εντερικής χλωρίδας, λόγω προηγηθέντων φαρμάκων!

14) Η νηστειοθεραπεία είναι ένας τρόπος θεραπείας διαφόρων ασθενειών (και το βιβλίο παρέχει εκτεταμένη λίστα αυτών).  Αντί φαρμάκων χρησιμοποιεί τη νηστεία ή κάποια ήπια δίαιτα αποτοξίνωσης.  Εφαρμόζεται εδώ και 2500 χρόνια (ξεκίνησε με τον Ιπποκράτη και το Γαληνό).  Προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότητα της νηστειοθεραπείας είναι: να διακοπούν τα αντίστοιχα φάρμακα, να το έχουμε αποφασίσει συνειδητά, και να είμαστε διατεθειμένοι να περάσουμε τις τυχόν θεραπευτικές (αποτοξινωτικές) κρίσεις.  Οι κρίσεις όσο βαριές και αν είναι δεν έχουν κανέναν κίνδυνο, αντιθέτως είναι επιθυμητές καθώς εκεί συντελείται η θεραπεία.  Σημειώνεται ότι σε περίπτωση γενικευμένης ανίατης νόσου το σώμα δεν μπαίνει στη διαδικασία να εμφανίσει αποτοξινωτική κρίση (δηλαδή να θεραπευτεί)!  Τα στάδια της νηστειοθεραπείας είναι έξι, και περιγράφονται αναλυτικά στο βιβλίο.  Παρέχεται και μία λίστα με δεκάδες ασθένειες που ανταποκρίνονται πολύ καλά στη νηστειοθεραπεία.  Η νηστειοθεραπεία είναι επίσης πολύ καλή για καταστάσεις όπως: ρύθμιση βάρους, προετοιμασία για επέμβαση, οξείες ασθένειες βρεφών και παιδιών, εγκυμοσύνη, θηλασμός, αεροπορικά (ή άλλα μεγάλα) ταξίδια, δυσανεξίες (αλλεργίες).

Στο βιβλίο περιγράφονται, εξάλλου, πολλές δεκάδες συνταγές για όλα τα γεύματα της ημέρας (πρωινά, μεσημεριανά, απογευματινά (όχι βραδινά!), ζωμοί, σούπες, χυμοί, επιδόρπια).

Επίσης, στο βιβλίο περιγράφονται όλες οι κατηγορίες τροφών με τα υπέρ, τα κατά, και τη σύστασή τους.  Εξετάζονται και θέματα όπως τα φύτρα, οι (τεχνητές και φυσικές) γλυκαντικές ουσίες, τα μπαχαρικά, τα βότανα και τα συμπληρώματα διατροφής.

Κάποιες από τις περιγραφόμενες θεραπευτικές εφαρμογές μπορεί ο καθένας να τις κάνει στον εαυτό του και στο οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον.  Κάποιες χρειάζονται οπωσδήποτε την παρέμβαση ενός νηστειοθεραπευτικά εκπαιδευμένου γιατρού, ενώ κάποιες απαιτούν και τη σύμπραξη και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων (σπάνια).  Πάντως οι μέθοδοι είναι δοκιμασμένες και η επιτυχία εξασφαλισμένη, αρκεί να γίνει σωστή εκτέλεση.  Εις υγείαν.

 

Your Health…Your Choice

health

Your Health…Your Choice  –  Dr Ted Morter Jr

Frederick Fell Publishers, Inc., 2009, 272 σελίδες

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Μερικές από τις κεντρικές ιδέες του βιβλίου είναι οι ακόλουθες:

 

Η πιο συχνή αιτία έλλειψης τέλειας υγείας είναι η κακή διατροφή (αν και η πιο σοβαρή είναι τα αρνητικά συναισθήματα).  Άλλες αιτίες είναι η έλλειψη κίνησης και το περιβάλλον.

 

Το επίσημο σύστημα υγείας αντιμετωπίζει την ασθένεια, δεν προάγει την υγεία.

Τα φάρμακα και οι εγχειρήσεις μπορεί να σώσουν μια ζωή ή να απαλύνουν προσωρινά τον πόνο (σε επείγουσες και οξείες περιπτώσεις) αλλά δεν μπορούν να θεραπεύσουν.

Μόνο το ίδιο το σώμα μπορεί να θεραπεύσει τον εαυτό του.

Το σώμα έχει την εγγενή ικανότητα να αυτορυθμίζεται όταν του δοθεί η ευκαιρία (κυρίως μέσω σωστής διατροφής).

 

Το να μην αισθάνεσαι (ακόμα) άσχημα, δεν σημαίνει ότι είσαι απαραίτητα υγιής.

Μπορείς να μετρήσεις την υγεία σου πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων ή νοσημάτων.

Το βιβλίο παρέχει μία απλή μέθοδο εκτίμησης της τωρινής υγείας μας μέσω της μέτρησης του pH των ούρων (τρεις μετρήσεις που εξηγούνται αναλυτικά και γίνονται εύκολα και οικονομικά στο σπίτι).  Συμπληρωματικά μπορούμε επίσης εύκολα να μετρήσουμε και το pH του σάλιου μας.

 

Η αρρώστια δεν είναι αναπόφευκτη.  Το σώμα δεν ξέρει να αρρωσταίνει, ξέρει μόνο τι να κάνει εδώ και τώρα (προσαρμογή) προκειμένου να ανταποκριθεί στα ερεθίσματα που δέχεται για να επιβιώσει.

Οι μικροοργανισμοί δεν αποτελούν αιτία ασθένειας, αλλά το σώμα τους χρησιμοποιεί όταν αναγκάζεται να εμφανίσει κάποια συμπτώματα προκειμένου να αποτοξινωθεί.  Εξάλλου η χαμηλή ενέργεια ευνοεί την εγκατάσταση μικροβίων στο σώμα.

Η κληρονομικότητα εκδηλώνεται μόνο αν έχουμε κακό τρόπο ζωής.

Ούτε η ηλικία είναι δικαιολογία για να έχουμε πόνους και ασθένειες.

Αν κάτι στο σώμα δεν λειτουργεί όπως πρέπει ή αν υπάρχουν πόνοι, σημαίνει ότι πρέπει κάτι να αλλάξουμε στον τρόπο ζωής μας, ώστε να δώσουμε στο σώμα την ευκαιρία να επιστρέψει πάλι στη φυσιολογική κατάστασή του.

Μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις τι τρόπο ζωής θα ακολουθείς (διατροφή, τοξίνες, άσκηση, ύπνος, εθισμοί, άγχος, κλπ).

 

Το τι (και το πώς) έφαγες στο παρελθόν καθορίζει την υγεία σου στο μέλλον.

Η κατάχρηση πρωτεΐνης (ήτοι περισσότερα από 20-25 γρ. την ημέρα!) είναι η μεγαλύτερη αιτία χρόνιων νοσημάτων.  Το βιβλίο εξηγεί κατανοητά και σε βάθος γιατί ισχύει αυτό, αλλά και πώς να αντιστρέψουμε τις βλάβες στο σώμα από την υπερβολική λήψη πρωτεΐνης.

 

Το βιβλίο επίσης αναφέρεται στην ανώτερη διάνοια που δημιούργησε και που λειτουργεί το σώμα μας, και πως ότι και να επινοήσει ο άνθρωπος δεν μπορεί να την ξεπεράσει.  Επομένως κάθε παρέμβαση του κοινού νου (βλ. συμβατική ιατρική) δεν ωφελεί αλλά μάλλον βλάπτει.  Το σώμα ζει στο παρόν και η προσαρμογή του στις συνθήκες είναι πάντα τέλεια.  Επίσης αποκρίνεται πρώτα στο πιο επείγον ερέθισμα (αυτός είναι και ο λόγος που όταν παίρνουμε φάρμακα, τα συμπτώματα υποχωρούν προσωρινά – γιατί το σώμα έχει τώρα να αντιμετωπίσει μία πιο σοβαρή απειλή: το τοξικό φάρμακο).  Τώρα αν η προσαρμογή του τρόπου που λειτουργεί το σώμα είναι προσωρινή και όχι μακροχρόνια ή συχνή, δεν τρέχει τίποτα, αν όμως διαρκεί για πολύ καιρό, τότε οδηγούμαστε σε σοβαρά προβλήματα με σοβαρότερο εξ’αυτών τον πρόωρο θάνατο.  Η εγγενής ευφυΐα μέσα μας είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να αντιμετωπίσει σχεδόν τα πάντα κρατώντας μας σε λειτουργία για όσο το δυνατό περισσότερο.  Παρ’ολ’αυτά, μπορεί να μην είμαστε πάντα χαρούμενοι με τα συμπτώματα του τρόπου με τον οποίο πρέπει να δουλέψει αυτή η ευφυΐα και το όσο το δυνατό περισσότερο μπορεί να μην είναι όσο σχεδιάζαμε!

 

Οποιαδήποτε ουσία εισέρχεται στο σώμα μας, πρέπει να αντιμετωπιστεί: να χρησιμοποιηθεί, να αποθηκευτεί ή να αποβληθεί.  Καμία ξένη ουσία δεν μπορεί να αγνοηθεί από το σώμα, και η τροφή που λαμβάνουμε, μέχρι να αφομοιωθεί, θεωρείται ξένη ουσία.

 

Ζούμε και πεθαίνουμε στο κυτταρικό επίπεδο.  Όταν τα κύτταρα είναι υγιή είμαστε υγιείς, όταν αρκετά κύτταρα πεθάνουν πεθαίνουμε.  Τα τοξινομένα κύτταρα δεν μπορούν να επιτελέσουν την εκάστοτε λειτουργία τους αλλά ούτε και να τροφοδοτηθούν (με γλυκόζη και οξυγόνο).  Τα κύτταρα είναι τοξινομένα όταν τα υγρά μέσα και γύρω τους είναι όξινα (δηλ. pH μικρότερο από 7).  Τα περισσότερα υγρά στο σώμα θα έπρεπε να είναι ελαφρώς αλκαλικά.  Το οξύ στο σώμα παράγεται από: τις φυσιολογικές λειτουργίες των κυττάρων, την άσκηση, κάποιες τροφές (κατά κανόνα τις ζωικές και τις επεξεργασμένες), και τις αρνητικές σκέψεις.  Το οξύ από τις δύο πρώτες περιπτώσεις αποβάλλεται εύκολα από τους πνεύμονες μέσω της εκπνοής.  Το οξύ από την αφομοίωση των τροφών απαιτεί τη χρήση και άλλων οργάνων και πόρων του σώματος, και με την εξήγηση αυτών των μηχανισμών ασχολείται κατά κόρον το βιβλίο.  Για την τελευταία περίπτωση (αρνητικότητα), ο συγγραφέας αναφέρεται ενδελεχώς σε επόμενο βιβλίο του.

 

Πολύ σημαντικό για να αλλάξουμε τρόπο διατροφής και ζωής γενικότερα είναι το κίνητρό μας και η ανάληψη της ευθύνης για την υγεία μας.  Το να ξέρεις τι είναι σωστό να κάνεις, σου δίνει έναν ορατό στόχο.  Η δυσαρέσκειά σου με την παρούσα σου κατάσταση, σου δίνει το κίνητρο να ξεκινήσεις την αλλαγή.  Τα πρώτα θετικά αποτελέσματα σου ανατροφοδοτούν τη διάθεση να συνεχίσεις έτσι.

 

Το 75% της διατροφής μας πρέπει να είναι φρούτα και λαχανικά (ωμά ή όχι).  Το υπόλοιπο 25% όλα τα υπόλοιπα τρόφιμα (υγιεινά αλλά και ανθυγιεινά ενίοτε).

 

Όλες οι τροφές (πλην των διατροφικών ινών) μετά την πέψη τους αφήνουν κάποιο κατάλοιπο που ονομάζεται στάχτη.  Η στάχτη είναι αλκαλική, όξινη ή ουδέτερη.  Πρέπει σταδιακά να αυξήσουμε τις τροφές που αφήνουν αλκαλική στάχτη και να μειώσουμε αυτές που αφήνουν όξινη (κυρίως οι ζωικές).  Στο βιβλίο υπάρχουν αντίστοιχοι πίνακες με τα τρία είδη των  τροφών.  Το βιβλίο προτείνει 4 βήματα για τη μετάβαση από την παρούσα προς μια υγιεινή διατροφή και δίνει συγκεκριμένα παραδείγματα με όλο και πιο βελτιωμένους τρόπους διατροφής.  Το κλειδί είναι η σταδιακή αλλαγή, γιατί ναι μεν η γρήγορη αλλαγή συνηθειών δεν θα βλάψει αλλά θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστη, κάτι που ενδέχεται να μας αποθαρρύνει από αυτόν το νέο τρόπο ζωής μας.  Η απότομη αλλαγή συνίσταται μόνο σε τελικά στάδια χρόνιων ασθενειών, όπου ο χρόνος πιέζει.

 

Οι ωμές τροφές (και μόνο) περιέχουν ένζυμα, που είναι απαραίτητα για την πέψη, γιαυτό και πρέπει να αποτελούν το ένα τρίτο τουλάχιστον της διατροφής μας.  Το πρώτο πράγμα που πρέπει να πέφτει στο στομάχι μας κάθε μέρα είναι φρούτο, και μετά από τουλάχιστον μία ώρα μπορεί να ακολουθεί το πρώτο κυρίως γεύμα.

 

 

Το βιβλίο επίσης αναφέρεται στη στενή σχέση σώματος και νου, και πώς το ένα επιδρά στο άλλο.  Σωματικά προβλήματα θα οδηγήσουν αναπόφευκτα και σε προβλήματα του νου, και το αντίστροφο.  Εξάλλου οι ενοχές είναι καταστροφικές για την υγεία (είτε γιατί έφαγες άσχημα μια φορά, είτε γιατί παραιτήθηκες συνολικά από την προσπάθεια).  Συγχωρούμε τον εαυτό μας και προσπαθούμε από εδώ και πέρα να κάνουμε το καλύτερο δυνατό.

 

Κάθε σώμα διαθέτει μία αποθήκη αλκαλοποιητικών μετάλλων.  Τα μέταλλα αυτά είναι κυρίως το ιώδιο, το ασβέστιο, το κάλιο και το μαγνήσιο.  Όταν γεννιόμαστε έχουμε αρκετό απόθεμα για 4-5 χρόνια, αλλά φυσικά πρέπει να το αναπληρώνουμε, και ο μόνος τρόπος είναι τρώγοντας φρούτα και λαχανικά, που περιέχουν αυτά τα μέταλλα με τη μορφή οργανικών αλάτων.  Γιατί μπορεί μεν αυτά τα μέταλλα να περιέχονται και σε άλλες τροφές όπως το κρέας ή το αλάτι, αλλά είτε υφίστανται με τη μορφή ανόργανων αλάτων που το σώμα πρακτικά αδυνατεί να αξιοποιήσει ή απαιτούν από το σώμα για την αφομοίωσή τους περισσότερα μέταλλα από όσα παρέχουν.  Το ίδιο, κατά το συγγραφέα, ισχύει και για τα συμπληρώματα διατροφής.  Όταν το απόθεμα, λοιπόν, αυτών των μετάλλων εξαντληθεί, αρχίζουν τα συμπτώματα (βραχυπρόθεσμα) και τα σοβαρά προβλήματα υγείας (μακροπρόθεσμα).  Το βιβλίο εξηγεί επακριβώς τους μηχανισμούς, τα συμπτώματα, το τι συμβαίνει σε κάθε όργανο του σώματος, την αιτία των διακυμάνσεων του pH όλων των υγρών του σώματος, καθώς και τι να περιμένουμε μακροχρόνια από μία τέτοια κατάσταση.  Εξηγεί π.χ. γιατί αυτοί που τρώνε πολύ κρέας καταστρέφουν τη χοληδόχο κύστη τους αρχικά και το συκώτι τους και άλλα όργανα στη συνέχεια, γιατί αυτοί που πίνουν πολύ γάλα παθαίνουν οστεοπόρωση, και τι σημαίνει η παρουσία ουρίας, ουρικού οξέος ή αμμωνίας στα ούρα.

 

Το βιβλίο επίσης παρέχει κάποιες πληροφορίες γύρω από: τα οφέλη της νηστείας, τους καλούς και κακούς συνδυασμούς τροφών, τα αμινοξέα, τη βιταμίνη Β12 (που υποτίθεται ότι λείπει πιο πολύ στους χορτοφάγους), τη χοληστερόλη, τους πλήρεις και απλούς υδατάνθρακες, τα λίπη και λιπαρά οξέα, τα ένζυμα, την περιεκτικότητα των τροφών σε πρωτεΐνη, τη συσταλτική (π.χ. από το τυρί) ή διασταλτική (π.χ. από χυμό) επίδραση των τροφών στην ενέργεια και το νου, τα συμπληρώματα διατροφής, την κακή επίδραση του μαγειρέματος στις τροφές.

 

 

Τέλος, το βιβλίο αναφέρεται στο θέμα της γυμναστικής.  Αν είμαστε πολύ οξειδωμένοι, η γυμναστική είναι επικίνδυνη.  Πρώτα πρέπει να κερδίσουμε την υγεία μας μέσω της διατροφής και ύστερα να αξιοποιήσουμε τα οφέλη της γυμναστικής.  Δεν είναι όλα τα αθλήματα ωφέλιμα.  Ο συγγραφέας προτείνει το κολύμπι και την ποδηλασία, αλλά στην κορυφή όλων θέτει το περπάτημα και μάλιστα με κίνηση των χεριών, για λόγους που εξηγεί.

 

Δικιά σου η υγεία… δικιά σου και η επιλογή…

 

 

H Συγχώρεση στα Μαθήματα Θαυμάτων

H Συγχώρεση στα Μαθήματα Θαυμάτων

 forgiveness

121 – Η Συγχώρεση Είναι το Κλειδί της Ευτυχίας.

1. Εδώ είναι η απάντηση στην αναζήτηση σου για την ειρήνη.  

2. Ο νους που δε συγχωρεί είναι γεμάτος φόβο και δεν αφήνει χώρο για την αγάπη να βρει τον εαυτό της.

3. Ο νους που δε συγχωρεί είναι λυπημένος, χωρίς ελπίδα ανακούφισης και απελευθέρωσης από τον πόνο.  Υποφέρει και είναι δυστυχισμένος, κοιτάζοντας ερευνη­τικά στο σκοτάδι γύρω του, μη βλέποντας, κι όμως βέβαιος ότι ο κίνδυνος παραμονεύει εκεί.

4. Ο νους που δεν συγχωρεί βασανίζεται από τις αμφιβολίες, αβέβαιος για τον εαυτό του και το καθετί που βλέπει, φοβισμένος και θυμωμένος, αδύναμος και απειλη­τικός, φοβούμενος να προχωρήσει, φοβούμενος να μείνει, φοβούμενος να ξυπνήσει ή να πάει να κοιμηθεί, φοβούμε­νος κάθε ήχο, κι ακόμα περισσότερο φοβούμενος τη σιωπή. Τρομοκρατημένος από το σκοτάδι και ακόμα πιο τρομοκρατημένος από την προσέγγιση του φωτός.  Τι μπορεί να αντιληφθεί ο νους που δεν συγχωρεί, παρά την καταδίκη του;  Τι μπορεί να δει, εκτός από την απόδειξη ότι όλες οι αμαρτίες του είναι πραγματικές;

5. Ο νους που δε συγχωρεί βλέπει μόνο αμαρτίες.  Κοιτάζει τον κόσμο με μάτια που δεν βλέπουν και στριγκλίζει καθώς βλέπει τις ίδιες του τις προβολές να σηκώνονται και να επιτίθενται στην αξιοθρήνητη παρωδία της ζωής του.Θέλει τη συγχώρεση, αλλά δεν βλέπει καμιά ελπίδα.  Θέλει την απόδραση αλλά δεν μπορεί να τη συλλάβει, επειδή βλέπει παντού αμαρτωλούς.

6. Ο νους που δεν συγχωρεί βρίσκεται σε απόγνωση, χωρίς την προοπτική ενός μέλλοντος που να μπορεί να προσφέρει οτιδήποτε άλλο εκτός από πολλή απόγνωση.  Παρ’ όλα αυτά, θεωρεί ότι η κρίση του για τον κόσμο είναι αμετάκλητη, και δε βλέπει ότι έχει καταδικάσει τον εαυτό του σε αυτή την απόγνωση. Νομίζει ότι η κρίση του δεν μπορεί να αλλάξει, διότι ό,τι βλέπει βεβαιώνει ότι η κρίση του είναι σωστή.  Δεν ρωτά, επειδή νομίζει ότι γνωρίζει,  Δεν αμφιβάλλει, βέβαιος ότι είναι σωστός.

7. Η συγχώρεση είναι επίκτητος.  Δεν είναι έμφυτη στο νου, ο οποίος δεν μπορεί να αμαρτήσει.Όπως η αμαρτία είναι μία ιδέα που δίδαξες στον εαυτό σου. έτσι και η συγχώρεση είναι κάτι που πρέπει να μάθεις, όχι όμως από τον εαυτό σου, αλλά από ένα Δάσκαλο ο Οποίος αντιπροσωπεύει τον άλλο εαυτό σε σένα.  Μέσω Αυτού μαθαίνεις πώς να συγχωρείς τον εαυτό που νομί­ζεις ότι έπλασες και να τον αφήνεις να εξαφανίζεται.  Έτσι επιστρέφεις το νου σου αδιαίρετο σε Αυτόν, ο Οποίος είναι ο Εαυτός σου και ο Οποίος δεν μπορεί ποτέ να αμαρτήσει.

8. Αν είσαι πρό­θυμος, μπορείς να μάθεις σήμερα να παίρνεις το κλειδί της ευτυχίας και να το χρησιμοποιείς προς όφελος σου

=====================

29. Ο Θεός υπάρχει σε οτιδήποτε εγώ βλέπω.

31. Δεν είμαι το θύμα του κόσμου που εγώ βλέπω.

32. Εγώ έχω επινοήσει τον κόσμο που εγώ βλέπω.

33. Υπάρχει ένας άλλος τρόπος να κοιτάξω τον κόσμο.

34. Θα μπορούσα να δω ειρήνη αντί για αυτό το πράγμα.

35. Ο νους μου είναι μέρος του Νου του Θεού. Είμαι πολύ ιερός.

36. Η ιερότητά μου περιβάλλει το καθετί που βλέπω.

37. Η ιερότητά μου ευλογεί τον κόσμο.

38. Δεν υπάρχει τίποτα που η ιερότητά μου δεν μπορεί να κάνει.

39. Η ιερότητά μου είναι η σωτηρία μου.

40. Σαν Παιδί τον Θεού είμαι ευλογημένος.

46. Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία συγχωρώ.

47. Ο Θεός είναι η δύναμη στην οποία εμπιστεύομαι.

61. Είμαι το Φως τού κόσμου.

62. Συγχώρεση είναι η αποστολή μου σαν το Φως τού κόσμου.

63.  Το Φως τού κόσμου φέρνει την ειρήνη στον κάθε νου μέσω της συγχώρεσης μου.

64. Ας μην ξεχνώ την αποστολή μου.

67.  Η Αγάπη με δημιούργησε όπως είναι ο Εαυτός Της.

68. Η Αγάπη δεν έχει παράπονα.

=====================

Η ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ Πριν ΜΑΘΗΜΑ 136

1. Η επαγρύπνηση του εγώ για τα λάθη των άλλων εγώ δεν είναι το είδος της, ετοιμότητας που το Άγιο Πνεύμα θα ήθελε να έχεις. Τα εγώ κάνουν κριτική από την άποψη του είδους της “λογικής” που αντιπροσωπεύουν.

Το Άγιο Πνεύμα όμως δεν την καταλαβαίνει καθόλου.

2. Για το εγώ είναι καλό και σωστό και αγαθό να υποδεικνύει κανείς τα λάθη και να τα «διορθώνει». Όταν διορθώνεις έναν αδερφό, του λες ότι κάνει λάθος.  

3. Το εγώ του δεν έχει ποτέ δίκιο, ανεξαρτήτως του τι λέει ή του τι κάνει.

4. Αν υποδεικνύεις τα λάθη του εγώ του αδερφού σου πρέπει να τα βλέπεις μέσω του δικού σου εγώ, επειδή το Άγιο Πνεύμα δεν αντιλαμβάνεται τα λάθη του.

5. Όταν αντιδράς στα λάθη έστω και ελάχιστα, δεν ακούς το Άγιο Πνεύμα. Αυτός τα έχει απλώς αγνοήσει, και αν εσύ τα προσέχεις, δεν Τον ακούς. Αν δεν Τον ακούς, τότε ακούς το εγώ σου και γίνεσαι τόσο παράλογος όσο και ο αδερφός σου του οποίου τα λάθη αντιλαμβάνεσαι. Αυτό δεν μπορεί να είναι διόρθωση. Και δεν είναι μόνο ότι ο αδερφός σου δεν διορθώνεται. Σταματάς, επίσης, τη διόρθωση και για τον εαυτό σου.

6. Όταν ένας αδερφός συμπεριφέρεται παράλογα, μπορείς να τον θεραπεύ­σεις μόνο αν αντιλαμβάνεσαι την ψυχική του υγεία. Αν αντιλαμβάνεσαι τα λάθη του και τα παραδέχεσαι, παραδέχεσαι και τα δικά σου λάθη.  Αν θέλεις να παραδώσεις τα δικά σου λάθη στο Άγιο Πνεύμα, πρέπει να κάνεις το ίδιο και με τα δικά του.  

7. Εσύ δεν μπορείς να διορθώσεις τον εαυτό σου.  Σου είναι λοιπόν δυνατό να διορθώσεις κάποιον άλλο;  Μπορείς όμως να τον δεις αληθινά, επειδή είναι δυνατό να δεις τον εαυτό σου αληθινά.   

8. Η αποστολή σου δεν είναι να αλλάξεις τον αδερφό σου, αλλά απλώς να τον δεχτείς όπως είναι. Τα λάθη του δεν προέρχονται από την αλήθεια που είναι μέσα του, και μόνο αυτή η αλήθεια είναι δική σου.  Τα λάθη του δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό και δεν μπορούν να έχουν καμιά εντελώς επίδραση στην αλήθεια μέσα σου.

9. Όταν αντιλαμβάνεσαι τα λάθη οποιουδήποτε και αντιδράς σε αυτά σαν να ήταν πραγματικά, τα κάνεις πραγματικά για σένα. Δε θα αποφύγεις να πληρώσεις για αυτό, όχι επειδή τιμωρείσαι, αλλά επειδή ακολουθείς λάθος οδηγό και επομένως θα χάσεις το δρόμο σου.

10.Τα λάθη του αδερφού σου δεν προέρχονται από αυτόν, όπως και τα δικά σου λάθη δεν προέρχονται από εσένα. To Άγιο Πνεύμα μέσα σου συγχωρεί τα πάντα σε σένα και τον αδερφό σου. Τα λάθη του συγχωρούνται μαζί με τα δικά σου.

12. Το Άγιο Πνεύμα συγχωρεί τα πάντα, επειδή ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Στο χρόνο δέξου μονάχα την αποστολή της θεραπείας, γιατί αυτός είναι ο σκοπός του χρόνου.  

13.  Το να συγχωρεί κανείς σημαίνει να παραβλέπει. Κοίταξε, λοιπόν, πέρα από τα λάθη και μην αφήνεις την αντίληψη σου να σταματά σε αυτά. Αν θα ήθελες να γνωρίσεις τον εαυτό σου, δέξου σαν αληθινό μόνο αυτό που ο αδερφός σου πράγματι είναι. Αν αντιληφθείς αυτό που ο αδερφός σου δεν είναι, δε θα μπορέσεις να γνωρίσεις ποιος είσαι επειδή τον βλέπεις λάθος. Να θυμάσαι ότι μοιράζεστε την Ταυτότητα σας, και είναι αυτή η μοιρασιά που είναι η πραγματικότητα Της.

ForgiveYourself=======================

122 – Η Συγχώρεση Προσφέρει το Καθετί που Θέλω.

Τι θα μπορούσες να ήθελες που η συγχώρεση δεν μπορεί να σου δώσει,

Θέλεις ειρήνη;  Ή συγχώρεση σου την προσφέρει.
Θέλεις ευτυχία, ένα γαλήνιο νου, βεβαιό­τητα σκοπού και μια αίσθηση αξίας και ομορφιάς που υπερβαίνει τον κόσμο;

Θέλεις φροντίδα και ασφάλεια και τη ζεστασιά της σίγουρης προστασίας πάντοτε;

Θέλεις γαλήνη που δεν μπορεί να αναστατωθεί, καλοσύ­νη που δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί, μια βαθιά, συνεχή ανακούφιση και μια ανάπαυση τόσο τέλεια, που δεν μπορεί ποτέ να διαταραχτεί;

Όλα αυτά σου προσφέρει η συγχώρεση κι ακόμα περισσότερα.

Λάμπει στα μάτια σου καθώς ξυπνάς και σου δίνει χαρά για να ανταμώσεις την ημέρα.

Γαληνεύει το μέτωπο σου καθώς κοιμάσαι και αναπαύεται στα βλέφαρα σου, ώστε να μη δεις όνειρα φόβου και κακού, μοχθηρίας και επίθεσης.

Η συγχώρεση αφήνει να σηκωθεί το πέπλο που κρύβει το πρόσωπο του Χριστού από εκείνους που κοιτάζουν τον κόσμο με μάτια που δεν συγχωρούν.

Σε αφήνει να αναγνωρίσεις τον Υιό του Θεού και απαλλάσ­σει τη μνήμη σου από όλες τις νεκρές σκέψεις, ώστε η ανάμνηση του Πατέρα σου να μπορέσει να περάσει το κατώφλι του νου σου.

Τι θα ήθελες που η συγχώρεση δεν μπορεί να δώσει;

Συγχώρεσε και θα συγχωρεθείς. Καθώς δίνεις θα λάβεις. Δεν υπάρχει άλλο σχέδιο εκτός από αυτό για τη σωτηρία του Υιού του Θεού.

Υπενθύμισε στον εαυτό σου πόσο πολύτιμα είναι αυτά τα δώρα με την παρακάτω υπενθύμιση, η οποία έχει τη δύναμη να κρατά τα δώρα σου στην επίγνωση σου κατά τη διάρκεια της ημέρας:

Η συγχώρεση προσφέρει το καθετί που θέλω.

Σήμερα το έχω δεχτεί αυτό σαν αληθινό.

Σήμερα, έχω λάβει τα δώρα του Θεού.

=====================

121 – ΑΣΚΗΣΗ ΣΥΧΩΡΕΣΗΣ

  1. 1.   Φέρε στο νου σου έναν «εχθρό».
  2. 2.   Τώρα κλείσε τα μάτια σου και δες τον στο νου σου και κοίταξε τον για λίγο.
  3. 3.   Προσπάθησε να αντιληφθείς λίγο φως κάπου μέσα του, μια μικρή λάμψη που δεν είχες ποτέ παρατη­ρήσει. Προσπάθησε να βρεις κάποια μικρή σπίθα φωτός να λάμπει μέσα από την άσχημη εικόνα που έχεις για αυτόν.
  4. 4.   Κοίταξε αυτή την εικόνα μέχρι να δεις ένα φως κάπου μέσα της και μετά προσπάθησε να αφήσεις αυτό το φως να απλωθεί, έως ότου τον καλύψει και κάνει την εικόνα όμορφη και καλή.
  5. 5.   Κοίταξε αυτή την αλλαγμένη αντίληψη για λίγο και μετά στρέψε το νου σου σε κάποιον που αποκαλείς φίλο. Προσπάθησε να μεταβιβάσεις σε αυτόν το φως που έμαθες να βλέπεις γύρω από τον πρώην «εχθρό» σου. Δες τον τώρα σαν κάτι περισσότερο από φίλο σου, διότι σε αυτό το φως η αγιοσύνη του σου δείχνει το σωτήρα σου, σωσμένο και σώζοντα, θεραπευμένο και ακέραιο.
  6. 6.   Μετά άσε τον να σου προσφέρει το φως που βλέπεις σε αυτόν, και άφησε επίσης τον «εχθρό» σου και το φίλο σου να ενωθούν καθώς σε ευλογούν με ό,τι έδωσες.
  7. 7.   Τώρα είσαι ένα με αυτούς και αυτοί με σένα.

8. Τώρα έχεις συγχωρεθεί από τον εαυτό σου.

Μην ξεχνάς, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας το ρόλο που παίζει η συγχώρεση στο να φέρνει την ευτυχία.

Κάθε ώρα λέγε στον εαυτό σου:

Η συγχώρεση είναι το κλειδί της ευτυχίας.

Θα ξυπνήσω, από το όνειρο ότι

είμαι θνητός, ατελής και γεμάτος αμαρτία.

και θα γνωρίσω ότι είμαι ο τέλειος Υιός του Θεού.

Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΔΥΝΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ ΣΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

EnjoyTheJourney

Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΔΥΝΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ ΣΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

 

Η συνταγή για μια ευτυχισμένη και επιτυχημένη ζωή είναι να δώσουμε όλη την ενέργεια μας με ενθουσιασμό, μεράκι και αγάπη προς αυτό που θέλουμε χωρίς καμία προσκόλληση για ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Η προσκόλληση στο αποτέλεσμα λειτουργεί αρνητικά στο ψυχισμό μας όταν βιώνουμε την ψευδαίσθηση ότι η αξία, η ασφάλεια, η ευτυχία ή το νόημα της ζωή μας εξαρτιούνται επάνω στο αποτέλεσμα.

Επίσης, δημιουργεί ένα αρνητικό καθρέφτισμα από το σύμπαν όπου, έλκουμε αυτό που φοβόμαστε, γίνεται – δηλαδή όχι το αποτέλεσμα που θέλουμε.

Όταν έχουμε άγχος για το αποτέλεσμα οποιασδήποτε προσπάθειας ή στόχου, χάνουμε την ηρεμία, την αγάπη, την διαύγεια και βέβαια την επίγνωση της αληθινής μας πνευματικής φύσης και η προσπάθεια μας γίνεται από μια κατάσταση φόβου και απόγνωσης.

Όταν καταλαβαίνουμε, ότι η αξία και η ασφάλεια μας είναι δεδομένα της ύπαρξης μας, τότε δημιουργούμε από μια θέση δύναμης.

Πως μπορούμε να δημιουργούμε αποτελεσματικά χωρίς προσκόλληση στο αποτέλεσμα με ηρεμία, διαύγεια και ευχαρίστηση; 

  1. Σκέψου αυτό που είναι πολύ σημαντικό για σένα.
  2. Δώσε όλη την ενέργεια σου για να πετύχεις τον στόχο αυτό.
  3. Ρώτησε για ποιο λόγο να συνεχίσεις την προσπάθεια αυτή, ακόμα αν δεν θα έχεις ποτέ το αποτέλεσμα που επιθυμείς.
  4. Κάνε την προσπάθεια σου για τους λόγους αυτούς και όχι για το αποτέλεσμα που είχες αρχικά στο νου σας.
  5. Απόλαυσε το αποτέλεσμα και τη διαδικασία.

 

Ποιοι είναι μερικοί λόγοι να κάνουμε μια προσπάθεια προς κάτι που θέλουμε, ακόμα αν δεν έχουμε ποτέ το αποτέλεσμα που επιθυμούμε.

  1. Επειδή πιστεύουμε σε αυτό που κάνουμε.
  2. Επειδή είναι σημαντικό για εμάς.
  3. Επειδή εκφράζει αυτό που είμαστε.
  4. Επειδή μαθαίνουμε μέσα από τη διαδικασία.
  5. Επειδή γινόμαστε πιο δυνατοί και πιο σοφοί μέσα από τη διαδικασία.
  6. Επειδή χαιρόμαστε την ίδια την προσπάθεια.
  7. Επειδή εκφράζει τα ιδανικά μας.
  8. Επειδή δίνει νόημα στη ζωή μας.
  9. Επειδή η συνείδηση μας, μας οδηγεί να το κάνουμε.
  10. Επειδή είναι ένας τρόπος να εκφράζουμε την αγάπη και το ενδιαφέρον μας.
  11. Επειδή νιώθουμε μια εσωτερική φωνή να μας καθοδηγεί να το κάνουμε.
  12. Επειδή αυτό που είμαστε πραγματικά, δεν έχει ούτε να κερδίσει και ούτε να χάσει από το αποτέλεσμα.
  13. Επειδή είμαστε ένα με τον Θεό, όπως δημιουργηθήκαμε.
  14. Επειδή είμαστε αιώνια όντα σε ένα προσωρινό σώμα.
  15. Επειδή είναι καλύτερο από το να μη το κάνουμε.
  16. __________________________________________________
  17. __________________________________________________
  18. __________________________________________________
  19. __________________________________________________
  20. __________________________________________________

Ο ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ

Dreaming

Ο ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ

 

Στα Μαθήματα Θαυμάτων και σε πολλές ακόμα διδασκαλίες παρομοιάζεται η ζωή με ένα όνειρο – κάτι όχι αληθινό από το οποίο θα ξυπνήσουμε και θα καταλάβουμε, ότι τελικά όλα αυτά που νομίζαμε ότι ήταν αληθινά και σχετικά με τα οποία είχαμε πολλά δυσάρεστα και ευχάριστα συναισθήματα, δεν ήταν καν αληθινά αλλά απλές φαντασίες.

 

Η παραβολή της σπηλιάς του Πλάτωνα δηλώνει, ότι  ο κόσμος που βλέπουμε είναι μόνο σκιές του αληθινού κόσμου, που είναι πολύ πιο φωτεινός και όμορφος από το κόσμο των σκιών με τον οποίο είμαστε αποκλειστικά συντονισμένοι. Με αυτή  τη έννοια, βλέπουμε μονό τις σκιές των αγαπημένων μας και του εαυτού μας και όχι την πανέμορφη αληθινή πνευματική μας φύση.

 

Η κβαντική φυσική εξηγεί, ότι οι αισθήσεις μας παραμορφώνουν την αληθινή φύση του αδιαίρετου ενιαίου σύμπαντος, όπου όλα είναι ένα σε χώρο και χρόνο σε ξεχωριστές μορφές, παρελθόν και μέλλον – όλα τα οποία είναι μια ψευδαίσθηση. Δεν υπάρχουν ξεχωριστά αντικείμενα ή άνθρωποι, ζώα κ.λπ. – άλλα μόνο ένα ενιαίο ενεργειακό πεδίο με «καμπυλότητες» ή «πυκνότητες» που αντιλαμβανόμαστε εμείς σαν ξεχωριστά αντικείμενα και γεγονότα μέσα στο χώρο και χρόνο, που τελικά δεν είναι.

 

Τα Μαθήματα Θαυμάτων επαναλαμβάνουν συνέχεια ότι:

  1. Οι σκέψεις δεν φεύγουν ποτέ από την πηγή τους. Άρα οι πραγματικότητες του ονειρευόμενου δεν βρίσκονται έξω από το νου του – ανεξάρτητα από ποιες πραγματικότητες φαντάζεται – είναι όλα μέσα στο νου του.
  2. Είμαστε όπως μας δημιούργησε ο Θεός – αγνοί, αθώοι και ιεροί, ελεύθεροι από κάθε επίδραση από την ψευδαίσθηση του χρόνου ή της φαντασίας του ονειρευόμενου όπου φαντάζεται, ότι έχει αδικήσει ή έχει αδικηθεί στο όνειρο. Ο ονειρευόμενος δεν υπόκειται σε συνέπειες από τις ενέργειες ή πράξεις δικές του ή των άλλων μέσα στο όνειρο.
  3. Δεν είμαστε καν εδώ αλλά ενωμένοι με το Θεό και οι αλλαγές που νομίζουμε ότι γίνονται, είναι ένα όνειρο.

 

Έτσι, ο ονειρευόμενος δεν φεύγει ποτέ από το κρεβάτι του, ανεξάρτητα από τις περιπέτειες που φαντάζεται να συμβαίνουν και τους κινδύνους που ονειρεύεται για τον εαυτό του.

 

Είμαστε πάντα μέσα στο «κρεβάτι του Θεού» και όλα αυτά που φανταζόμαστε ότι μας απειλούν, ή μας δίνουν αξία ή ασφάλεια, είναι απλώς μέρος του ονείρου.

 

Το όνειρο δεν έχει καμία επίδραση στην αληθινή φύση του ονειρευόμενου.

 

 

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ

acting

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ

 

Ο Σαίξπηρ έχει πει ότι «Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή και είμαστε όλοι ηθοποιοί στην σκηνή αυτή».

 

Παίζουμε όλοι ρόλους στο θέατρο της ζωής και ξεχνάμε ότι εμείς και οι άλλοι δεν είμαστε αυτό που παίζουμε.

 

Δίνουμε σημασία στο ρόλο που παίζει ο καθένας και διαμορφώνουμε συναισθήματα και αντιλήψεις σαν οι ρόλοι αυτοί να είναι αληθινοί. Είναι σαν μια ψυχή που παίζει το ρόλο του πρωθυπουργού, του γιατρού, του δικηγόρου, του ταξιτζή, του αγρότη, της γυναίκας του σπιτιού, της ερωμένης ή του εγκληματία, να νομίζουμε, ότι είναι πράγματι οι ρόλοι που παίζουν και όχι αδελφές ψυχές (συνάδελφοι ηθοποιοί),  που προσωρινά παίζουν τους ρόλους αυτούς.

 

Σε άλλες «σκηνές» έχουμε παίξει τόσους άλλους ρόλους σε μια διαδικασία εξέλιξης, πειραματιζόμενοι με την έκφραση μας στη διάσταση αυτή.

 

Όταν θα τελειώσει το προσωρινό θέατρο θα συνεχίσουμε να είμαστε οι ρόλοι που παίζουμε; Όταν φύγουμε από το θέατρο (λόγο του θανάτου ή της φώτισης), θα συνεχίσουμε να είμαστε  και να συμπεριφερόμαστε σαν πρωθυπουργός, γυναίκα του σπιτιού, καθαρίστρια, ταξιτζής, δικηγόρος, γιατρός, δολοφόνος, δολοφονημένος, βιαστής ή θύμα, ιερέας ή καθηγητής, που παίξαμε προσωρινά στο θέατρο;

 

Ή μήπως θα σχολιάζουμε ή θα λέμε αστεία μεταξύ μας, λέγοντας για το πόσο καλά και πειστικά υποκριθήκαμε το ρόλο του κακού, του εγκληματία, του θύματος, του φοβισμένου, του δυνατού, του αδύναμου, του εμποδισμένου, του επιτυχημένου, του αγίου, κ.α.;

 

Όταν φεύγουμε από την παράσταση, είμαστε φίλοι ηθοποιοί που παίξαμε τους ρόλους μας. Οι ρόλοι αυτοί δεν εκφράζουν αυτό που είμαστε πραγματικά όταν δεν παίζουμε πια στην παράσταση. Δεν έχουμε μεταξύ μας τις ίδιες σχέσεις που είχαμε μέσα στην παράσταση και ούτε είμαστε αυτό που φαινόμασταν στην παράσταση. Ούτε αποχτούμε αξία ή ασφάλεια επειδή παίξαμε τέτοιους ρόλους στην συγκεκριμένη παράσταση.

 

Είναι όλα προσωρινά και δεν έχουν σχέση με την αληθινή φύση του ηθοποιού όταν δεν είναι στην προσωρινή παράσταση.

 

Σαν ψυχές, είμαστε κάτι πολύ πιο μεγάλο και όμορφο από τους ρόλους που παίζουμε εδώ, σε αυτή τη διάσταση.

ΘΕΙΚΗ ΦΙΛΙΑ

Book_Theiki_Filia

ΘΕΙΚΗ ΦΙΛΙΑ

Neale Donald Walsch

Το διάβασα Οκτώβριο του 2011

Η περίληψη είναι απο την Χρυσούλα Δημητρίου

Υπέροχα αποσπάσματα

  1. Γιατί φυτεύοντας τη σοφία του Θεού σταθερά στη συνειδητότητά μας, επηρεάζουμε τη συνειδητότητά μας. Την αφυπνίζουμε. Την εξυψώνουμε. Και με αυτό τον τρόπο, καταλαβαίνουμε περισσότερα, θυμόμαστε όλο και περισσότερο Ποιοί Πραγματικά Είμαστε κι αρχίζουμε να το εκφράζουμε. Σελ.13
  2. Ο Θεός Είναι πάντα εδώ, στη ζωή σου. Πάντα, παντού. Εσύ όμως συνειδητοποιείς πολύ περισσότερο την παρουσία Του όταν χαμογελάς ή αγαπάς ή χορεύεις ή τραγουδάς από τη καρδιά σου. Αυτή είναι η ύψιστη εκδοχή του Ποιός Είναι, και όταν εξωτερικεύεις αυτές τις ιδιότητες, εξωτερικεύεις τον Θεό.
  3. Όταν εξυψώνεστε, εξυψώνετε και ο Θεός. Και όταν ταπεινώνεστε, ταπεινώνετε και ο Θεός…. Εσείς και ο Θεός είστε Ένα. Σελ. 31
  4. Δεν υπάρχει αυτό που λέμε θύμα ή θύτης. Δεν υπάρχουν ‘’καλοί‘’ και  ‘’κακοί ‘’. Ο Θεός δημιούργησε μόνο τελειότητα. Κάθε ψυχή είναι τέλεια, καθαρή και όμορφη. Στην κατάσταση της λήθης όπου ζουν τα τέλεια όντα του Θεού εδώ στη Γη, μπορεί να κάνουν ατελή πράγματα- ή αυτό που θα ονομάζαμε ατελή πράγματα- όμως όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή συμβαίνουν για ένα τέλειο λόγο. Σελ. 53
  5. Δεν υπάρχει Ημέρα Κρίσης. Σελ. 55
  6. Τα επτά βήματα για μια φιλία με το Θεό.

Γνώρισε το Θεό.

Εμπιστέψου το Θεό.

Αγάπα το Θεό

Χρησιμοποίησε το Θεό.

Βοήθησε το Θεό.

Ευχαρίστησε το Θεό. Σελ.61

  1. Ο νους σου κρατάει το παρελθόν, το σώμα σου κρατάει το παρόν, η ψυχή σου κρατάει το μέλλον. Για να το πούμε διαφορετικά, ο νους αναλύει και θυμάται, το σώμα βιώνει και αισθάνεται, η ψυχή παρατηρεί και γνωρίζει. Σελ. 77
  2. Η ψυχή σου γνωρίζει τα πάντα- το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Γνωρίζει Ποιός Είσαι και Ποιός Επιδιώκεις να Είσαι. Σελ. 77
  3. Για να γίνεις φίλος με το Θεό, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να γίνεις φίλος με τον  εαυτό σου. Σελ. 78
  4.  Με άλλα λόγια, όσο μεγαλύτερη η κατανόηση σου σχετικά με το Ποιός Αληθινά Είσαι, τόσο μικρότερο το εγώ. Όταν γνωρίζεις Ποιός Πραγματικά Είσαι, τ ο εγώ σου είναι εντελώς φευγάτο. Σελ. 79
  5. Το γέλιο κάνει καλό στη ψυχή. Σελ. 85
  6.   Όταν γνωρίσεις το Ποιός Πραγματικά Είσαι, θα ερωτευτείς τον εαυτό σου. Όταν ερωτευτείς τον εαυτό σου, θα ερωτευτείς το Θεό. Σελ. 86
  7.  Αυτό που καλείσαι να κάνεις  είναι να ζεις  στην παρούσα στιγμή. Να δημιουργείς τον εαυτό σου από την αρχή στη παρούσα στιγμή. Σελ. 86
  8. …άρχιζε από την αρχή σε κάθε χρυσή στιγμή του  Τώρα. Σελ.87
  9.  Κάνοντας στον εαυτό σου μια απλή ερώτηση: Αυτός είμαι; Είναι η πιο σημαντική ερώτηση που κάνεις ποτέ στον εαυτό σου. Μπορείς να τη κάνεις πριν και μετά από κάθε απόφαση που παίρνεις,…. Σελ.88
  10. Μην είσαι αυτός που νόμιζες πως ήσουν, να είσαι αυτός που επιθυμείς να είσαι. Σελ. 88
  11.  Αλλάζεις μόνο επειδή εσύ επιλέγεις να αλλάξεις, επειδή επιλέγεις μια νεότερη εκδοχή του εαυτού σου. Σελ. 89
  12.  Κάθε απόφαση που παίρνεις- κάθε απόφαση- δεν είναι μια απόφαση για το τι κάνεις. Είναι μια απόφαση για το Ποιός Είσαι. Όταν το δεις αυτό, όταν το καταλάβεις, τότε το κάθε τι αλλάζει. Αρχίζεις να βλέπεις τη ζωή με ένα καινούργιο τρόπο. Όλα τα γεγονότα, τα περιστατικά και οι καταστάσεις μετατρέπονται σε ευκαιρίες να κάνεις αυτό που ήρθες να κάνεις εδώ. Σελ. 89
  13. Ο σκοπός της ψυχής σας είναι να ανακοινώσει και να δηλώσει, να βιώσει και να πραγματώσει το Ποιοί Πραγματικά Είστε. Σελ. 90
  14.  Αυτός Είμαι;

Τι θα μου άρεσε να κάνω τώρα;

Με την απόφαση σου να απαντάς σε αυτές τις ερωτήσεις σε κάθε σταυροδρόμι, θα προχωρήσεις και θα γίνεις, από μαθητής δάσκαλος……… Σελ. 91

  1. Συν-χωρώ σημαίνει, στην κυριολεξία, βρίσκομαι στον ίδιο χώρο με κάποιον, τον συναντώ, συγκλίνω προς την κατεύθυνσή του. Αργότερα απέκτησε, μεταφορικά την έννοια που του δίνετε σήμερα. Πάνω από όλα λοιπόν, η συγχώρεση είναι η συνειδητοποίηση ότι εσύ και όλοι οι άλλοι είστε Ένα- και αυτό περιλαμβάνει και το Θεό. Σελ. 93
  2.  Το ύψιστο επίπεδο εμπιστοσύνης είναι να μη χρειάζεται να εμπιστευτείς.  … δε χρειάζεται να ζητάς αυτό που ήδη έχεις. Σελ105
  3.  Αν έχεις πίστη ότι όλες οι ανάγκες θα ικανοποιούνται πάντα, τότε, από τεχνική άποψη, δεν έχεις καθόλου ανάγκες. Σελ. 106
  4.  Όμως ο αληθινά Μεγάλος Δάσκαλος ζει έξω από τη σφαίρα της προσδοκίας. Δεν περιμένει τίποτε και δεν επιθυμεί τίποτε περισσότερο από αυτό που ‘’παρουσιάζεται ‘’. Σελ. 106
  5.  Όταν έχεις ‘’ελπίδα‘’ για κάτι, εύχεσαι να ήταν αλήθεια ή να συμβεί, αλλά δεν είσαι βέβαιος, με καμιά έννοια της λέξης.

Όταν έχεις ‘’πίστη‘’ για κάτι, πιστεύεις ότι είναι αλήθεια ή ότι θα συμβεί, αλλά δεν είσαι βέβαιος. Νομίζεις πως είσαι βέβαιος και συνεχίζεις να το νομίζεις, εκτός και αν εμφανιστεί κάτι αντίθετο στη πραγματικότητα σου.

Όταν έχεις ‘’γνώση‘’ για κάτι, είσαι σίγουρος ότι είναι αλήθεια ή ότι θα συμβεί. Είσαι βέβαιος με κάθε έννοια της λέξης και συνεχίζεις να είσαι βέβαιος ακόμα και αν κάτι αντίθετο εμφανιστεί μπροστά σου. Δεν κρίνεις από τα φαινόμενα, επειδή γνωρίζεις πως έχουν τα πράγματα. Σελ. 107

  1.  Έχεις  φτάσει στη γνώση ότι θα συμβεί το τέλειο. Όχι ότι θα συμβεί ένα συγκεκριμένο πράγμα, αλλά ότι θα συμβεί το τέλειο πράγμα. Όχι ότι θα συμβεί αυτό που προτιμάς, αλλά ότι θα συμβεί αυτό που είναι τέλειο. Και, καθώς θα προχωράς προς την τέλεια γνώση, αυτά τα δύο γίνονται ένα. Συμβαίνει κάτι, και δεν προτιμάς τίποτε άλλο, παρά αυτό που συνέβη. Η ίδια σου η προτίμηση είναι που κάνει αυτό που συνέβη τέλειο.  Αυτό ονομάζεται ‘’αφήνω τα πράγματα στα χέρια του Θεού‘’. Σελ. 107
  2.  Ο βαθύς γνώστης προτιμάει πάντα αυτό που συμβαίνει. Θα έχεις φτάσει κι εσύ στη βαθιά γνώση όταν θα προτιμάς πάντα αυτό που συμβαίνει. Σελ. 107
  3. Το μυστικό της ζωής δεν είναι να έχεις όλα όσα θέλεις, αλλά να θέλεις όλα όσα έχεις. Σελ. 109
  4.  Δεν υπάρχει ‘’κακή τύχη‘’, και τίποτε δεν συμβαίνει ‘’τυχαία‘’, δεν υπάρχουν ‘’συμπτώσεις‘’ και ο Θεός δεν κάνει λάθη. Σελ. 109
  5.  Αν απαιτείς ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα για να είσαι ευτυχισμένος, τότε έχεις ένα εθισμό. Αν απλώς επιθυμείς ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, τότε έχεις μια προτίμηση. Αν δεν έχεις καμία απολύτως προτίμηση, τότε έχεις αποδοχή. Έχεις αποκτήσει τη βαθιά γνώση.
  6.  … ας μιλήσουμε λιγάκι για τα τρία επίπεδα εμπειρίας – το υπερσυνείδητο, το συνειδητό και το υποσυνείδητο.

Α) Το υπερσυνείδητο επίπεδο είναι ο τόπος της εμπειρίας στον οποίο γνωρίζεις και δημιουργείς τη πραγματικότητα σου σε πλήρη συνείδηση του τι κάνεις. Είναι το επίπεδο της ψυχής.

Β) Το συνειδητό επίπεδο είναι ένας τόπος εμπειρίας στον οποίο γνωρίζετε και δημιουργείτε την πραγματικότητά σας με κάποια επίγνωση του τι κάνετε. Το πόση επίγνωση έχετε εξαρτάται από το ‘’επίπεδο της συνειδητότητας‘’ σας. Αυτό είναι το σωματικό επίπεδο. Όταν είστε αφοσιωμένοι στο πνευματικό μονοπάτι, κινείστε μέσα στη ζωή επιδιώκοντας πάντα να εξυψώνετε τη συνειδητότητά σας ή να διευρύνετε τη σωματική σας εμπειρία ώστε να συμπεριλάβετε και να αγκαλιάσει μια μεγαλύτερη πραγματικότητα από αυτήν που γνωρίζετε ότι υπάρχει.

Γ) Το υποσυνείδητο επίπεδο είναι ο τόπος της εμπειρίας στον οποίο δε γνωρίζετε ούτε δημιουργείτε συνειδητά την πραγματικότητα σας. Το κάνετε υποσυνείδητα – δηλαδή, με πολύ μικρή επίγνωση του τι κάνετε, και πολύ περισσότερο, γιατί το κάνετε. Σελ. 114

  1.  Ο βαθύς γνώστης είναι εκείνος που συμφωνεί πάντα με τα αποτελέσματα, ακόμα κι αν δεν φαίνονται ευνοϊκά, επειδή γνωρίζει ότι σε κάποιο επίπεδο, τα επιδίωξε….. Και για αυτό ο βαθύς γνώστης βλέπει τα πάντα τέλεια. Σελ. 116
  2.  Ο βαθύς γνώστης δεν κρίνει ποτέ κανένα άτομο ή πράγμα. Γνωρίζει ότι ο ίδιος τα έβαλε εκεί. Έχει επίγνωση ότι, σε κάποιο επίπεδο, δημιούργησε αυτό που βιώνει. Σελ. 116
  3. Βρισκόμαστε όλοι ακριβώς εκεί που είναι τέλειο για μας να βρισκόμαστε, πάντα. Σελ. 117
  4.  Και δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο για την εξέλιξη μας πέρα από αυτό ακριβώς που έχουμε και βιώνουμε αυτήν την στιγμή. Σελ. 117
  5.  Κι αν δεν χρειαζόμαστε τίποτε, τότε δεν χρειάζεται να εμπιστευόμαστε τον Θεό. Σελ. 117
  6.  Κι αν δεν χρειάζεται να εμπιστευόμαστε το Θεό, τότε πραγματικά μπορούμε να τον εμπιστευτούμε. Επειδή εμπιστοσύνη σημαίνει να μην χρειάζεται να έχουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, αλλά μάλλον να ξέρουμε ότι το οποιοδήποτε αποτέλεσμα είναι για το ύψιστο καλό. Σελ. 117
  7.  Η ομορφιά σε αυτό είναι ότι το να μη χρειάζεσαι ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα ελευθερώνει τον υποσυνείδητο νου από όλες τις σκέψεις σχετικά με το γιατί δεν μπορείς να έχεις το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, πράγμα που, με τη σειρά του, ανοίγει το δρόμο προς το συγκεκριμένο αποτέλεσμα το οποίο επιδιωκόταν συνειδητά. Σελ.118
  8.  Ο χρόνος όπως τον έχουμε καταλάβει δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο μια στιγμή, η Αιώνια Στιγμή του Τώρα. Όλα όσα έχουν συμβεί ποτέ, όλα όσα συμβαίνουν και θα συμβούν ποτέ, συμβαίνουν αυτή τη στιγμή. Σε. 119
  9.  Αυτό , λοιπόν, είναι το μεγαλύτερο μυστικό απ’ όλα σε σχέση με το Θεό. Θα σας εμφανίζεται όπως Τον βλέπετε. Σελ. 120
  10.  Απλώς κάνε το. Σελ. 122
  11.  Ο Θεός εισακούει πάντοτε τις προσευχές- και ξέρω πως ότι σκεφτόμαστε, λέμε και κάνουμε είναι προσευχή και προκαλεί απόκριση από το Θεό. Σελ. 135
  12.  Ο Θεός δεν μας έχει δώσει τίποτε που μα μην είναι θησαυρός, και το αν θα εμφανιστεί με αυτό τον τρόπο στην εμπειρία μας εξαρτάται από το πως το χρησιμοποιούμε. Σελ. 145
  13.  Το κόλπο είναι να μην κάνεις αυτό που κάνεις για αναγνώριση, αλλά ως έκφραση του Ποιός Είσαι. Σελ. 147
  14.  Να αναδημιουργείς τον εαυτό σου από την αρχή κάθε στιγμή του Τώρα στην πιο μεγαλειώδη εκδοχή του πιο μεγαλειώδους οράματος που είχες ποτέ για το Ποιος Είσαι. Όταν το κάνεις θα δοξαστεί και ο Θεός, γιατί η δόξα του Θεού είναι η δική σου δόξα, εκφρασμένη θαυμαστά. Σελ. 147
  15.  Η αγάπη είναι ο Θεός εκφρασμένος. Σελ. 152
  16.  Αγάπη είναι η ελευθερία να εκφράσεις το πιο χαρούμενο κομμάτι του Ποιός Πραγματικά Είσαι. Σελ. 153
  17.  Το μέρος που γνωρίζει ότι είσαι Ένα με όλους και με όλα. Αυτή είναι η αλήθεια της ύπαρξης σου και η πλευρά του εαυτού που θα επιδιώκεις με μεγαλύτερη λαχτάρα και ανυπομονησία να βιώσεις. Σελ. 153
  18. Η πιο βαθιά, η πιο τέλεια ευτυχία σας βρίσκεται μέσα σας, και όταν τη βρείτε, τίποτε έξω από τον εαυτό σας δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτήν και τίποτε δεν μπορεί να την καταστρέψει. Σελ. 159
  19.  Όμως, όταν φτάσεις στη βαθιά γνώση, θα επιτρέπεις σε άλλους να βιώνουν το Ποιοί Είναι μέσα από σένα. Έτσι θα αναγνωρίζεις ένα Δάσκαλο όταν τον συναντάς: ο Δάσκαλος είναι κάποιος που βλέπει εσένα. Σελ. 160
  20.  Ο Μεγάλος δάσκαλος σε δίνει ξανά στον εαυτό σου, γιατί σε γνωρίζει. Δηλαδή σε ανα-γνωρίζει- σε γνωρίζει ξανά. Κι έτσι, ανα-γνωρίζεις για μια ακόμη φορά τον εαυτό σου, ξανά ως Αυτόν που Πραγματικά Είναι. Ύστερα περνάς αυτή τη γνώση στους άλλους. Έχεις γίνει κι εσύ Δάσκαλος και δεν επιδιώκεις πια να γνωρίσεις τον εαυτό σου μέσα από τους άλλους, αλλά επιλέγεις να γνωρίζουν οι άλλοι  τον εαυτό τους μέσα από σένα. Σελ. 160
  21.  Ο αληθινός Δάσκαλος δεν είναι εκείνος που έχει τους περισσότερους μαθητές, αλλά αυτός που δημιουργεί τους περισσότερους Δασκάλους. Σελ. 160
  22.  Κανένα αίσθημα ή πηγή δεν μπορεί να συγκριθεί με την απόλυτη ευδαιμονία της εσωτερικής ‘’κοινωνίας‘’. Σελ. 161
  23. Μέσα σου θα βρεθεί αυτή η ευδαιμονία. Εκεί θα θυμηθείς και πάλι Ποιός Είσαι κι εκεί θα βιώσεις ότι δε χρειάζεσαι τίποτε έξω από τον εαυτό σου. Εκεί θα δεις την εικόνα σου, μέσα από τη ομοιότητα σου μαζί με το Θεό. Κι εκείνη την ημέρα θα τελειώσει η ανάγκη σου για οτιδήποτε άλλο και θα μπορέσεις, επιτέλους, στ’ αλήθεια να αγαπήσεις, και να αγαπήσεις αληθινά. Σελ. 161
  24.   Πως μπορείς να πάεις μέσα σου και να γνωρίσεις τον εαυτό σου ως κάποιον που δεν χρειάζεται τίποτε έξω από τον ίδιο.                                                                                                                Απλώς ησύχασε. Μείνε με τον εαυτό σου στην ακινησία. Κάνε το συχνά. Κάνε το καθημερινά. Ακόμα και κάθε ώρα σε μικρές δόσεις, αν μπορείς.                                      Σταμάτα όλη σου τη δράση. Σταμάτα κάθε σκέψη. Άφησε τον εαυτό σου απλώς να ‘’είναι‘’ για λίγο. Έστω και για μια στιγμή. Αυτό μπορεί να αλλάξει τα πάντα.        Αφιέρωνε κάθε μέρα μία ώρα στον εαυτό σου, την αυγή. Να συναντάς εκεί τον εαυτό σου, σε αυτή την ιερή στιγμή. Ύστερα ξεκίνα τη μέρα σου. Θα γίνεις διαφορετικός άνθρωπος. Σελ. 161
  25.   Η αγάπη του Θεού για σας είναι χωρίς όρους και χωρίς περιορισμούς. Θα επιστρέψετε στα Ουράνια, είτε έχετε αγαπήσει το Θεό με το σωστό τρόπο είτε όχι. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην επιστρέψετε στα Ουράνια, επειδή δεν υπάρχει δεν υπάρχει κανένα άλλο μέρος να πάτε. Έτσι, η αιώνια ζωή σας είναι εξασφαλισμένη και η αιώνια ανταμοιβή σας εγγυημένη. Σελ. 163
  26.  Γιατί όταν είσαι αληθινά ερωτευμένος υπάρχει μόνο ένας στο δωμάτιο. …..Στη πραγματικότητα αυτός είναι ο σκοπός της σεξουαλικής έκφρασης και κάθε μορφής αγάπης. Σελ. 163
  27.  Όταν αγαπάς κάποιον, του δίνεις απόλυτη ελευθερία να είναι αυτός που είναι, γιατί αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσες να του κάνεις- και η αγάπη κάνει πάντα το μεγαλύτερο δώρο. Είναι το δώρο που σας κάνει ο Θεός, ….. Σελ. 164
  28.  Μπορείτε να αγαπήσετε το Θεό χωρίς όρους; Επειδή μπορείτε να δεχτείτε την αγάπη του Θεού μόνο με τον τρόπο που Του δίνετε τη δική σας. Σελ. 165
  29.  Μπορείτε να δεχτείτε την αγάπη κάποιου άλλου μόνο με τον τρόπο που του δίνετε τη δική σας. Ας σας αγαπάει εκείνος όσο θέλει με το δικό του τρόπο. Εσείς μπορείτε να δεχτείτε την αγάπη του μόνο με το δικό σας. Δεν μπορείτε να βιώσετε αυτό που δεν επιτρέπετε στους άλλους να βιώσουν. Σελ. 165
  30.  Όταν αγαπάς κάποιον για αυτό που είναι, είτε σου δίνει αυτό που χρειάζεσαι είτε όχι, τότε τον αγαπάς πραγματικά. Όταν δεν υπάρχει τίποτε που να χρειάζεσαι, τότε μπορείς πραγματικά να αγαπήσεις. Σελ. 173
  31.  Ειλικρίνεια είναι η ύψιστη μορφή αγάπης. Είναι αυτή που μπορεί να ‘’κριθεί στο φως του ήλιου ‘’, γιατί αυτό σημαίνει ειλι- κρίνεια. Σελ 174
  32.  Λέω ότι αν δεν χρειάζεσαι τίποτε, τότε μπορείς να αγαπήσεις κάποιον άλλον δίχως κανένα όρο, δίχως κανένα περιορισμό του δίνεις απόλυτη ελευθερία. Σελ. 176
  33.  Οι βαθείς γνώστες δίνουν στον εαυτό τους την ελευθερία να κάνουν  όποια επιλογή θέλουν – και δίνουν σε εκείνους που αγαπούν την ίδια ελευθερία. Σελ. 176
  34.  Η ελευθερία δεν είναι ο στόχος της ανθρώπινης ψυχής, αλλά η ίδια της η φύση. Από τη φύση της η ψυχή είναι ελεύθερη. Σελ. 176
  35.  Σε αληθινά ελεύθερες κοινωνίες, η ελευθερία δεν αναγνωρίζεται ως δικαίωμα, αλλά ως γεγονός. Είναι κάτι που υπάρχει, όχι κάτι που δίνεται, η ελευθερία δε δίνεται, θωρείται δεδομένη. Σελ. 176
  36.  Είσαι ελεύθερος να ανακοινώνεις και να δηλώνεις Ποιός Είσαι σε κάθε στιγμή του Τώρα. Στην πραγματικότητα, το κάνεις, χωρίς καν να το ξέρεις. Δεν είσαι ελεύθερος, όμως, να δηλώσεις ποιός είναι κάποιος άλλος ή ποιός πρέπει να είναι. Αυτό δε θα το έκανε ποτέ η αγάπη. Ούτε και ο Θεός, που είναι η ίδια η ουσία της αγάπης. Σελ. 179
  37.  Σκέψη, λόγος και πράξη είναι τα τρία επίπεδα δημιουργίας. Σελ. 185
  38.  Δημιούργησε από μια κατάσταση του είναι, αντί από μια κατάσταση του νου. Σελ. 186
  39.  Μεγαλοφυΐα δεν είναι κάποιος που δημιουργεί μια απάντηση, αλλά κάποιος που ανακαλύπτει ότι η απάντηση υπήρχε πάντα. Η μεγαλοφυΐα δεν δημιουργεί τη λύση , βρίσκει τη λύση. Σελ. 186
  40.  Η μεγαλοφυΐα δεν εφευρίσκει τη λύση, την αποκαλύπτει. Δηλαδή την ξεσκεπάζει….. Η μεγαλοφυΐα έχει θυμηθεί κάτι που όλοι είχατε ξεχάσει. Σελ. 187
  41.  …. όλα υπάρχουν στην Αιώνια Στιγμή του Τώρα. Όλες οι λύσεις, όλες οι απαντήσεις. Όλες οι εμπειρίες, όλη η κατανόηση….. όλα όσα επιθυμείτε και όλα όσα επιδιώκεται έχουν ήδη δημιουργηθεί. Σελ. 187
  42.  Θυμήσου ότι είσαι ανθρώπινο ον- και το ‘’ον ‘’δεν είναι παρά μετοχή του αρχαίου ‘’ειμί‘’, δηλαδή του ‘’είμαι‘’- δεν είσαι ανθρώπινο ‘’νοόν‘’. Μπες λοιπόν στη κατάσταση του είναι. Σελ. 187
  43.  Απλώς να είσαι. Διάλεξε απλώς να ‘’είσαι’’ ευτυχισμένος, και όλα όσα κάνεις θα ξεπηδούν από αυτό. Θα γεννηθούν από αυτό. Αυτό που  είσαι γεννάει αυτό που κάνεις. Να το θυμάσαι πάντα αυτό. Σελ. 190
  44.  Εσύ είσαι αυτός που επιλέγει, την κάθε στιγμή, να είσαι ευτυχισμένος. Ή επιλέγεις να είσαι λυπημένος. Θυμωμένος ή μεγαλόψυχος ή φωτισμένος ή κι Εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Εσύ επιλέγεις. Εσύ. Όχι κάτι έξω από εσένα. Και επιλέγεις αυθαίρετα. Σελ. 190
  45.  Η σκέψη δημιουργεί μια πραγματικότητα, κι έτσι, αν έχεις δημιουργήσει μια πραγματικότητα που δεν σου αρέσει, μην της  αφιερώσεις δεύτερη σκέψη! Σελ. 191
  46.  Σκέψου αυτό που σκέφτεσαι. Αυτό είναι το πρώτο βήμα προς τη βαθιά γνώση. Σελ 192
  47.  (Για την αυτο-ύπνωση) Όταν θα  κάνεις αυτή την άσκηση, μην τη σκέφτεσαι. Να είσαι απλώς με την  εμπειρία . Όταν νοιώσεις ότι θέλεις να κλείσεις τα μάτια σου, κλείσε τα. Μην το σκέφτεσαι. Άφησε τα να κλείσουν από μόνα τους. Θα το κάνουν εντελώς φυσικά, αν δεν πασχίζεις να τα κρατήσεις ανοιχτά. Έτσι περιορίζεις τα εισερχόμενα αισθητηριακά ερεθίσματα. Αυτό κάνει καλό.

Άρχισε τώρα να ακούς τη αναπνοή σου.  Εστιάσου στην αναπνοή σου. Ιδιαίτερα, άκου τις εισπνοές σου. Το να ακούς τον εαυτό σου σε σταματάει από το να ακούς όλα τα άλλα. Τότε είναι που έρχονται οι μεγάλες ιδέες.  Όταν ακούς την εισ-πνοή σου, ακούς την έν-πνευσή σου.

Σταμάτα να σκέφτεσαι! Εστιάσου τώρα στην εσωτερική σου όραση. Γιατί όταν έχεις έν- πνευση, θα σου έρθει η εν- όραση. Εστίασε αυτή την ενόραση στο σημείο που βρίσκεται το κέντρο του μετώπου σου, λίγο πιο πάνω από τα μάτια σου. Σε αυτό που λέμε ‘’τρίτο μάτι ‘’. Συγκέντρωσε εκεί την πρσοχή σου. Κοίτα βαθιά εκεί. Μην κοιτάς περιμένοντας να δεις κάτι. Κοίτα το τίποτε. Μείνε με το σκοτάδι. Μην πασχίζεις να δεις κάτι. Χαλάρωσε και αρκέσου στη γαλήνη και στο κενό. Το κενό είναι καλό. Η δημιουργία δεν μπορεί  να έρθει παρά μόνο μέσα στο κενό. Απόλαυσε το λοιπόν. Μην περιμένεις τίποτα περισσότερο , μη θέλεις τίποτε περισσότερο. Σελ.  192 και193

  1.   Αν συγχωνευτείς μαζί της, (της ψυχής) αν γίνεις ένα μαζί της, θα γνωρίσεις μια μεγαλειώδη πληρότητα χαράς που θα την ονομάσεις ευδαιμονία. Θα ανακαλύψεις ότι η ουσία της ψυχής σου είναι Θεϊκή ουσία….Και τότε θα ανακαλύψεις ότι δεν χρειάζεσαι τίποτε και κανέναν έξω από τον εαυτό σου. Σελ. 197
  2.  Άλλο είναι να γνωρίζεις και άλλο είναι να χρησιμοποιείς αυτό που γνωρίζεις. Άλλο είναι να έχεις γνώση και άλλο να έχεις σοφία. Η σοφία είναι εφαρμοσμένη γνώση. Σελ. 197
  3.  ….. να είσαι με τη σιωπή, να είσαι με τον Εαυτό, για λίγες χρυσές στιγμές κάθε μέρα. Από εκεί μπορείς να ξεκινήσεις. Όταν είσαι με τον Εαυτό- τον Αληθινό Εαυτό- είσαι με τον Θεό, γιατί ο Θεός είναι ένα με τον  Εαυτό και Εαυτός είναι ένα με τον Θεό. Σελ. 198
  4.  Όσο σίγουρο είναι ότι βιώνεις τη πραγματικότητα σου, άλλο τόσο σίγουρο είναι ότι τη δημιουργείς. Είσαι τόσο ο δημιουργός , όσο και το δημιούργημα, όπως και ο Θεός. Σελ. 199
  5.  Η αγάπη για τον εαυτό σου και για τους άλλους είναι η λύση. Σελ. 200
  6.  Στην πραγματικότητα, καμιά ψυχή δεν χρειάζεται να σωθεί, γιατί αυτό που είναι κάθε ψυχή είναι αγάπη. Κι όταν δίνεις σε μια άλλη ψυχή αυτό που είναι, τότε την έχεις ξαναδώσει στον εαυτό της. Σελ. 200
  7.  Η ζωή είναι αιώνια, θάνατος δεν υπάρχει. Σελ. 208
  8.  Η ζωή είναι μπροστά σου, όχι πίσω σου. Αυτό που έχεις κάνει είναι αυτό που έχεις κάνει. Δεν μπορείς να το αλλάξεις. Μπορείς όμως  να προχωρήσεις. Σελ. 211
  9.  Ο σκοπός της ζωής είναι να αναδημιουργείτε τον εαυτό σας από την αρχή, κάθε στιγμή, στην επόμενη πιο μεγαλειώδη εκδοχή, του πιο μεγαλειώδους οράματος που είχατε ποτέ για το Ποιοί Είστε. Σελ 213
  10.  Σκέψεις, λόγια και πράξεις είναι τα τρία εργαλεία της δημιουργίας. Όταν το γνωρίζεις αυτό, τότε μπορείς να επιλέξεις την αιτία της εμπειρίας σου, αντί για το αποτέλεσμα  της. Σελ. 224
  11.  Ότι κάνεις το κάνεις σκόπιμα – και ο σκοπός σου είναι, πράγματι, να ζήσεις την πιο μεγαλειώδη εκδοχή του πιο μεγαλειώδους οράματος που είχες ποτέ για το Ποιος Είσαι. Σελ. 224
  12.  Όταν χρησιμοποιείς την γαλήνια σοφία, βοηθάς το Θεό να είναι περισσότερο αυτό που Είναι και επιδιώκει να βιώσει. Σελ. 225
  13. Η αγνή αγάπη έχει τοποθετηθεί από τον Θεό σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. Είναι αυτό που είναι ο Θεός κι αυτό που Είστε. Η καρδιά σας είναι γεμάτη από αυτή την αγάπη. Ξεχειλίζει από αυτήν. Ολόκληρος ο εαυτός σας είναι εμποτισμένος με αυτήν. Η αγνή αγάπη είναι το Ποιοί Είστε. Σελ 225
  14.  Όταν εκφράζεις την αγνή αγάπη, δίνεις στον εαυτό σου την άμεση εμπειρία του Ποιός Είσαι. Είναι το μεγαλύτερο δώρο. Φαίνεται σαν να δίνεις ένα δώρο στους άλλους αλλά το δίνεις στον εαυτό σου. Κι αυτό επειδή δεν υπάρχει κανείς άλλος στο δωμάτιο. Απλώς φαίνεται ότι υπάρχει. Η αγνή αγάπη σου επιτρέπει να δεις την αλήθεια. Σελ. 225
  15.  Το ‘’αγαπάν’’ άγει στο παν. Στο Παν του Παντός, στο Ένα. Καταλαβαίνεις τι σημαίνει να είσαι με τους πάντες και τα πάντα. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη ευεργεσία που προσφέρει η αγάπη. Το σπουδαιότερο έργο. Όταν, σε οποιαδήποτε κατάσταση, χρησιμοποιείς την αγνή αγάπη, βοηθάς τον Θεό να είναι και να βιώνει περισσότερο αυτό που Είναι. Σελ. 225
  16.  Το Είναι είναι, η σκέψη κάνει. Σελ. 235
  17.  Με δυο λόγια, το ‘’είναι’’ είναι ταχύτερο από τη ‘’δράση’’ κι επομένως το ‘’είμαι’’ είναι ταχύτερο από το σκέφτομαι. Σελ. 235
  18.  Η σκέψη δημιουργεί την πραγματικότητα σου. Σελ.236
  19. Οι δηλώσεις γίνονται πιο ισχυρές με φράσεις που αρχίζουν  με το ‘’Εγώ είμαι’’. Μια από τις  πιο φημισμένες από αυτές ήταν η δήλωση που έκανε ο Ιησούς: ‘’Εγώ ειμί η οδός και η ζωή’’.  Σελ. 239
  20. Κάθε λέξη είναι ένα φωνητικό ταχυδρομείο προς το Θεό. Κάθε τι που σκέφτεσαι, λες και κάνεις στέλνει ένα μήνυμα σχετικά με σένα. Σελ. 239
  21. Μεγαλώνεις τη μέρα που γελάς με την καρδιά σου με τον εαυτό σου. Σελ. 249
  22. Η χαρά είναι η ψυχή. Η ψυχή είναι αυτό που θα μπορούσες να ονομάσεις χαρά. Καθαρή χαρά. Ατέλειωτη χαρά. Ανόθευτη απεριόριστη, ανεμπόδιστη χαρά. Αυτή είναι η φύση της ψυχής. Σελ. 249
  23. Το χαμόγελο είναι ένα παράθυρο προς την ψυχή σου. Το γέλιο είναι η πόρτα. Σελ. 249
  24. Το  ζεστό και το κρύο, επομένως, είναι το ίδιο πράγμα σε ποικίλους βαθμούς. Το ίδιο είναι και η χαρά και  η λύπη. Σελ. 249
  25. Ελευθέρωσε τη χαρά που βρίσκεται μέσα σε κάποιον άλλο και ελευθερώνεις τη χαρά που είναι μέσα σου.                                                                                                                           Μπορεί να γίνει με κάτι τόσο απλό όσο ένα χαμόγελο. Ή ένα κομπλιμέντο. Ή μια τρυφερή ματιά. Και μπορεί να γίνει τόσο απλό κι αποτελεσματικό, όπως το να κάνεις έρωτα.                                                                                                                                              Με το να μοιραστείς ένα συναίσθημα, με το να πεις την αλήθεια, με το να σταματήσεις τον θυμό, με το να πάψεις να κάνεις κριτική. Με την προθυμία να ακούσεις και με την προθυμία να μιλήσεις. Με την απόφαση να συγχωρήσεις και με τη επιλογή να ελευθερώσεις. Με την αυτοδέσμευση να δίνεις  και με τη χάρη να δέχεσαι. Σελ. 253
  26.  Δεν υπάρχει στιγμή που είστε μόνοι σας. Ο θεός είναι πάντα μαζί σας και είστε πάντα μαζί Του. Σελ. 273
  27.   Μπορείς να επιλέξεις να βιώνεις την ψευδαίσθηση και να την κάνεις αληθινή ή μπορείς  να επιλέξεις να βιώνεις την έσχατη πραγματικότητα, σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή.  Σελ. 275
  28. Ησύχασε, και γνώριζε ότι είναι ο Θεός.                                                                             Ησύχασε.                                                                                                                                           Έτσι θα ξέρεις ότι είναι ο Θεός και ότι είναι πάντα μαζί σου. Έτσι θα ξέρεις ότι είσαι ένα μαζί Του. Έτσι θα συναντήσεις τον Δημιουργό μέσα σου.                                                         …. να Τον εμπιστεύεσαι, να Τον αγαπάς και να Τον αγκαλιάζεις…. πέρνα λίγες στιγμές κάθε μέρα αγκαλιάζοντας την εμπειρία Του.  Σελ. 276
  29. Ο Θεός δεν είναι περιορισμένος ούτε και οι τρόποι που μπορείς να φτάσεις σε Αυτόν. Σελ. 276
  30. Όταν θα έχεις αληθινά αγκαλιάσει το Θεό, όταν θα έχεις κάνει αυτή τη θεϊκή σύνδεση, δε θα θέλεις ποτέ να τη χάσεις, γιατί θα σου φέρνει τη μεγαλύτερη χαρά που είχες ποτέ. Αυτή η χαρά είναι Αυτό που Είναι και Αυτό που Είσαι. Είναι η ίδια η ζωή που εκφράζεται στην ύψιστη συνείδηση. Σε αυτό το επίπεδο λειτουργεί η δημιουργία. Σελ. 276
  31. Όλοι σας γνωρίζεται τα πάντα. Κανείς δε στέλνεται σε τούτη τη ζωή χωρίς τη γνώση. Κι αυτό επειδή είστε η γνώση. Η γνώση είναι αυτό που είστε. Όμως έχετε ξεχάσει ποιοί Είστε, για να μπορέσετε να το δημιουργήσετε ξανά. Σελ. 280
  32. Η βασική σου φύση ως άνθρωπος είναι να αγαπάς, να αγαπάς τους πάντες και τα πάντα, …. Σελ. 293
  33. Η ελευθερία είναι η βασική φύση του Θεού. Είναι επίσης η βασική φύση της ανθρώπινης ψυχής. Σελ. 296
  34. Έτσι αγαπά ο Θεός.  Ο Θεός επιτρέπει.                                                                              Επιτρέπει σε όλους να κάνουν ότι θέλουν. Σελ. 296
  35. …. δεν υπάρχει τιμωρία στη Βασιλεία του Θεού . Αντίθετα, υπάρχουν συνέπειες. Σελ. 296
  36. Οι συνέπειες είναι η προσωπική εμπειρία κάποιου ότι κάτι δεν λειτούργησε. Δηλαδή, δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σελ. 297
  37. Ολοκληρωτική αγάπη… σημαίνει ότι η αγάπη σας είναι αρκετά μεγάλη ώστε να χωρέσει και την πιο λαθεμένη συμπεριφορά. Σημαίνει κάτι περισσότερο κι από αυτό. Σημαίνει ότι καμιά συμπεριφορά δεν αποκαλείται καν ‘’λαθεμένη’’. Σελ. 298
  38. Δε χρειάζεται να εφαρμόσει κάποιος αυτό που είναι.                                                                 Ο Θεός είναι η αγάπη που δε γνωρίζει όρους και όρια οποιουδήποτε είδους. Αγαπά ολοκληρωτικά. Και ολοκληρωτική αγάπη σημαίνει ότι είσαι πρόθυμος να δίνεις σε κάθε ώριμο αισθανόμενο ον πλήρη ελευθερία να είναι και να έχει αυτό που επιθυμεί. Σελ. 299
  39. Αυτή η γαλήνη μπορεί να επιτευχθεί οποιαδήποτε στιγμή. Ο δρόμος προς αυτήν μπορεί να βρεθεί κάνοντας τη απλή ερώτηση: τι θα έκανε τώρα η αγάπη; Σελ. 301
  40. Μπες μέσα στην καρδιά της αγάπης, λειτούργησε από εκείνο το σημείο σε όλες σου τις επιλογές και τις αποφάσεις, και θα βρεις τη γαλήνη. Σελ. 302
  41.  Άσε τον εξωτερικό κόσμο να είναι αυτό που είναι. Δημιούργησε τον εσωτερικό σου κόσμο όπως θα ήθελες να είναι . αυτό εννοεί το ‘’είμαι εντός του κόσμου τούτου, αλλά όχι εκ του κόσμου τούτου’’. Αυτή είναι η τέχνη της ζωής. Σελ. 303
  42. Για να αλλάξετε κάτι, χρειάζεται πρώτα να δεχτείτε ότι υπάρχει. Για να αγαπήσετε κάτι, χρειάζεται να κάνετε το ίδιο. Σελ. 306
  43. Να θυμάσαι ότι ο Θεός δε σου έχει στείλει τίποτε άλλο παρά αγγέλους και δε σου έχει φέρει τίποτε άλλο παρά θαύματα. Σελ. 307
  44. Δίνεις σε κάτι την ευλογία σου, όταν του δίνεις τη καλύτερη ενέργεια σου, τις ευγενέστερες σκέψεις σου. Σελ. 307
  45. Ευλογείτε, ευλογείτε, ευλογείτε τους εχθρούς σας και προσευχηθείτε για εκείνους που σας καταδιώκουν. Στείλτε τους την καλύτερη σας ενέργεια, τις πιο ευγενικές σκέψεις σας. Σελ. 309
  46. Η ευγνωμοσύνη είναι η διάθεση που αλλάζει τα πάντα. Το να είσαι ευγνώμων για κάτι σημαίνει ότι παύεις να αντιστέκεσαι, ότι βλέπεις και το αναγνωρίζεις  ως δώρο ακόμα κι  όταν το δώρο δεν είναι φανερό εκείνη τη στιγμή. Σελ. 309
  47. Η εκ των πρότερων ευγνωμοσύνη για μια εμπειρία, κατάσταση ή αποτέλεσμα είναι ένα ισχυρό εργαλείο στη δημιουργία της πραγματικότητας σου και ένα σίγουρο σημάδι βαθιάς γνώσης. Σελ. 309
  48. Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που με βοηθάς να καταλάβω ότι αυτό το πρόβλημα έχει ήδη λυθεί για μένα. (μια καλή προσευχή) Σελ. 310
  49. (Για το πρόβλημα) Δώσε του την καλύτερη σου ενέργεια και τις υψηλότερες σκέψεις σου. Με αυτό τον τρόπο, το κάνεις φίλο σου και όχι εχθρό σου, κάτι που σε στηρίζει, αντί για κάτι που σου αντιτίθεται.                                                                                                        Ύστερα, τύλιξε το με αγάπη. Ότι κι αν βιώνεις, με την αγάπη σου μπορείς να κάνεις οποιαδήποτε ανεπιθύμητη εμπειρία να φύγει. Κατά μία έννοια μπορείς να την ‘’αγαπήσεις μέχρι θανάτου’’. Σελ. 310
  50. Τίποτε δεν μπορεί να σου πάρει τη χαρά, γιατί Αυτό που Είσαι είναι χαρά κι αυτό θα είσαι πάντα. Έτσι, όταν αντιμετωπίζεις ένα πρόβλημα, κάνε κάτι χαρούμενο. Σελ. 310
  51. Γνώριζε πάντα ότι κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή είναι ένα άλλο ένα ξεκίνημα, άλλη μια ευκαιρία, άλλη μια δυνατότητα να ανα-δημιουργήσεις τη ζωή σου από την αρχή.Σελ.336
  52. Να βαδίζεις στη ζωή σαν να ήταν όλοι και όλα προεκτάσεις σου. Να φέρεσαι στους άλλους ανθρώπους σαν να αποτελούσαν μέρος σου. Να φέρεσαι και σε όλα τα άλλα με τον ίδιο τρόπο. Σελ. 343
  53. Όλη η ζωή είναι διαδικασία αναδημιουργίας. Είναι έκφραση ψυχής. Αυτή είναι η μεγαλύτερη χαρά του Θεού. Η έκφραση της ψυχής σου είναι η ανα-ψυχή του Θεού. Σελ. 351
  54. Κάντε στους άλλους αυτό που θέλετε να κάνουν οι άλλοι σε σας, γιατί πραγματικά το κάνετε σε σας. Σελ. 354
  55. Η ψυχή είναι αυτό που βλέπει ομορφιά, ακόμα κι όταν ο νους το αρνείται. Σελ. 363
  56. Αρμονία σημαίνει σύνδεση, σύναψη, δημιουργία ‘’αρμού’’. Αρμονικό λοιπόν είναι αυτό που συνδέει, σε ενώνει  με τους άλλους. Σελ. 374
  57. Επίγνωση σημαίνει ότι μεταφέρεσαι στο επίπεδο του απαρατήρητου παρατηρητή. Παρατηρείς τον εαυτό σου. Και ύστερα παρατηρείς τον εαυτό σου να παρατηρεί τον εαυτό σου. Σελ. 377
  58. Αυτό είναι η πλήρη επίγνωση.                                                                                                      Είναι εύκολο. ….. Είναι να σταματάς, να κοιτάζεις, να ακούς. Να νοιώθεις. Είναι να γνωρίζεις ότι γνωρίζεις. Είναι το τέλος της προσποίησης. Σελ. 377
  59.  Το να είσαι απόλυτα ορατός σημαίνει να είσαι απόλυτα διάφανος. Δηλαδή, οι άνθρωποι μπορούν να δουν μέσα από  σένα. Δεν υπάρχουν κρυφά τεφτέρια. Όσο πιο ορατός γίνεσαι, όσο πιο ‘’ευδιάκριτος κάτω από το φως του ήλιου’’, τόσο πιο διάφανος είσαι. Σελ. 378
  60. Χρησιμοποιείστε το εργαλείο της ειλικρίνειας με συνέπεια, και παρακολουθείστε πως θα αλλάξει η ζωή σας. … Χρησιμοποιείστε το παντού και πάντα. Σελ. 378
  61. Να έχετε επίγνωση αυτού που κάνετε, και ύστερα να είστε ειλικρινείς σε σχέση με αυτό. Να είστε ειλικρινείς για τα αποτελέσματα που ξέρετε πολύ καλά ότι έχετε δημιουργήσει. Ύστερα επιλέξτε να αναλάβετε την ευθύνη για αυτά. Αυτό είναι το τρίτο εργαλείο. Είναι σημάδι μεγάλης ωριμότητας, και πνευματικής ανάπτυξης. Σελ. 378
  62. Πολύ συχνά, ‘’ παίρνω την ευθύνη’’, σημαίνει ‘’αναλαμβάνω να <<πληρώσω>>’’. Όμως ευθύνη δεν σημαίνει ενοχή. Σημαίνει κάνω κάτι ευθύ, το ισιώνω’’, δηλαδή, να διορθώσω τις συνέπειες αυτού που κάνω. Σελ. 378
  63. Είστε όλοι υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλον. Είστε, κυριολεκτικά, ‘’αλληλέγγυοι’’. Και όταν θα το καταλάβετε αυτό, κάθε δυστυχία, κάθε λύπη, κάθε πόνος της ανθρώπινης εμπειρίας θα εξαφανιστεί. Θα υπάρξει αληθινή  αλληλεγγύη. Δηλαδή ευθύνη του ενός για τον άλλον. Τότε θα δημιουργήσετε μια Νέα Κοινωνία, βασισμένη στο Νέο Ευαγγέλιο και στηριγμένη στις κεντρικές έννοιες: επίγνωση, ειλικρίνεια, υπευθυνότητα. Σελ. 379
  64. Θα καταλήξετε να καταλάβετε, επιτέλους, ότι είναι αδύνατο να αποφύγετε την ευθύνη για την εμπειρία κάποιου άλλου, γιατί δεν υπάρχει ‘’άλλος’’. Υπάρχετε μόνο Εσείς, που εκφράζεστε με πλήθος μορφών. Χάρη σε αυτή τη γνώση, όλα θα αλλάξουν. Σελ. 380
  65. Οι διαφορές επιβεβαιώνουν, και καθιστούν δυνατή, την εμπειρία σας σχετικά με το Ποιοι Είστε. … Χωρίς τις διαφορές μεταξύ του εδώ και του εκεί, του πάνω και του κάτω, του γρήγορου και του αργού, του ζεστού και του κρύου, κανένα από αυτά τα πράγματα δε θα μπορούσε να βιωθεί. Σελ. 380
  66. Η ζωή είναι αιώνια και υπάρχει μόνο Ένας Μας. Σελ. 382
  67. Δώσε τους ανθρώπους ξανά στον εαυτό τους. Αυτό είναι το έργο σου, αυτή είναι η αποστολή σου, αυτός είναι ο σκοπός σου. Σελ. 385
  68. Ακόμα και οι πιο ζοφερές μας στιγμές είναι δώρα. Σελ. 388
  69. Σας έχει απονεμηθεί μια θέση στη Βασιλεία των Ουρανών και στην καρδιά του Θεού. Είναι η δική σας θέση. Και όταν αυτή θα αντανακλάται στη ‘’θέση’’ σας. Στη στάση σας απέναντι στη ζωή. Τότε θα έχετε γίνει πραγματικά βαθείς γνώστες. Σελ. 389
  70. Δεν υπάρχει ‘’άλλος’’ από τον Θεό. Όταν το γνωρίζετε αυτό. Γνωρίζετε το μεγαλύτερο μυστικό. Είναι καιρός να βγείτε και να ζήσετε αυτό το μυστικό. Ζήστε το με πίστη, μοιραστείτε το με ελπίδα, δείξτε το με αγάπη. Σελ. 390
  71.    … γίνε αγάπη, όπου κι αν είσαι, και τότε το φως σου θα μπορεί πραγματικά να φωτίσει τον κόσμο.

 

 

ΤΕΛΟΣ

 

H EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

H EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

H EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

Του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ – Εκδόσεις: ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ – Σελίδες: 334

 

Η αλήθεια είναι, ότι δυσκολεύομαι πολύ να γράψω μία περίληψη για το βιβλίο, που ουσιαστικά άλλαξε τη ζωή μου για πάντα.

Δύο χρόνια πριν, έπεσε στα χέρια μου «τυχαία» σε μία περίοδο της ζωής μου, που ήμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Εργαζόμουν 12 ώρες την ημέρα σε μία δουλειά, που δεν αγαπούσα και τη θεωρούσα ανούσια και βαρετή.

Η μαγική φράση που λειτούργησε μέσα μου ήταν:

«Η ΖΩΗ ΣΟΥ, ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ»

Σαν να χτύπησαν εσωτερικά καμπανάκια και με ξύπνησαν από τον λήθαργο που είχα πέσει.

Αρχίζοντας να διαβάζω το βιβλίο, όλο και περισσότερο αντιλαμβανόμουν, ότι ζούσα τη ζωή μου σε σχέση με το τι περίμεναν οι άλλοι από εμένα. Δεν ήμουν εγώ που ζούσα. Ήμουν μία εικόνα, που προσπαθούσε να έχει τους άλλους ευχαριστημένους.

«Είμαστε όλοι ελεύθεροι και δεν το γνωρίζουμε καν. Μέσα στη σύγχυσή μας πιστεύουμε ότι άνθρωποι, δυνάμεις και καταστάσεις έξω από τον εαυτό μας είναι η αιτία για το τι κάνουμε με το χρόνο και τη ζωή μας».

Αν κανείς μείνει στην επιφάνεια αυτών που ζει και βιώνει, σίγουρα θα διαφωνήσει με τις παραπάνω φράσεις. Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε, ότι είμαστε τα θύματα των περιστάσεων γύρω μας. Ότι οι άλλοι ευθύνονται για την δυστυχία μας ή για τις καταστάσεις της ζωής μας. Νομίζουμε, ότι εξωτερικοί παράγοντες μας επιτρέπουν ή δεν μας επιτρέπουν να ζούμε μία ζωή όπως τη θέλουμε.

Αυτό το βιβλίο είναι σχεδιασμένο να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε τις λανθασμένες πεποιθήσεις, που περιορίζουν την ελευθερία και την ευτυχία μας, ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια ζωή, στην οποία να απολαμβάνουμε αυτό που κάνουμε κάθε στιγμή είτε επειδή είμαστε τώρα ελεύθεροι να μην κάνουμε αυτό που δεν αγαπάμε, είτε επειδή είμαστε τώρα ελεύθεροι να αγαπάμε αυτό που κάνουμε.

Θα δούμε τι είναι πραγματικά η ελευθερία και η ευτυχία, πως δημιουργούνται τα συναισθήματα μας, πως μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε θετικά και πως μπορούμε να τα μετασχηματίσουμε. Αναλύεται με λεπτομέρεια η σημασία της αγάπης και της αποδοχής.

Θα μάθουμε τη δυναμική μέθοδο Ho’oponopono, που πολύ εύκολα και γρήγορα θα μπορούμε να εφαρμόζουμε στην καθημερινότητά μας, σε οποιαδήποτε κατάσταση μας αγχώνει ή μας στεναχωρεί.

Θα μάθουμε τεχνικές μεταμόρφωσης των πεποιθήσεων και αντιλήψεων, καθώς και αύξησης των εσωτερικών πηγών ενέργειας.

Επίσης, ένα κεφάλαιο αφιερώνεται στη θεραπεία και απελευθέρωση του εσωτερικού μας παιδιού ή του υποσυνειδήτου από λανθασμένους προγραμματισμούς που περιορίζουν την ευτυχία μας στο παρόν.

Θα κατανοήσουμε το γεγονός, ότι κάποια μέρη του εαυτού μας δεν θέλουν, για διάφορους λόγους, μια πιο ευτυχισμένη ή πιο ελεύθερη πραγματικότητα και πως μπορούμε να υπερβούμε αυτή την εσωτερική αντίσταση.

Θα βρούμε χιουμοριστικές συνταγές για το πώς δημιουργούμε κάποια δυσάρεστα συναισθήματα και πως μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτά που προτιμάμε.

Θα μάθουμε τη δύναμη της ευγνωμοσύνης καθώς και τη δύναμη της συγχώρεσης του εαυτού μας και των άλλων.

«Η ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου» είναι κατά τη γνώμη μου ένα βιβλίο, που κάθε άνθρωπος θα πρέπει να διαβάσει. Κι’ αυτό γιατί πιστεύω, ότι όλοι έχουμε δικαίωμα στην ευτυχία, στην αγάπη, στην αποδοχή του εαυτού μας και των άλλων.

Είναι πραγματικά ένα βιβλίο, που μπορεί να μεταμορφώσει τη ζωή σας

«αν και εφόσον του το επιτρέψετε».

Περίληψη: Όλγα Τσιμπανούλη