Αποφθέγματα Αγίων, Γερόντων και Άλλων
(Μπορείτε να στείλετε ανάλογα αποσπάσματα που σας έχουν αγγίξει στο loussihealing2@gmail.com)
============
ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ
Ο γέροντας Θαδδαίος (Στρμπούλο- βιτς) (1914-2003)
============
Ο πόνος και ο κόπος της ζωής
Από επιστολή του Αγίου Σοφρωνίου του Αθωνιτου
Με λύπη διάβασα το γράμμα σας. Σας γνωρίζω ως «φλογερή καρδιά», ως «ενθουσιώδη ψυχή», και σκέφθηκα ότι τέτοιους ανθρώπους ποτέ δεν τους εγκαταλείπει ή έμπνευση, ότι τέτοιοι άνθρωποι βρίσκουν μέσα τους δυνάμεις για «κρείττονα ανάβασιν» ακόμη και στις πιο απεγνωσμένες στιγμές της ζωής. Πάντοτε αλλά και τώρα πιστεύω σταθερά στην αρχική μου εντύπωση, παρ’ όλο που στο γράμμα σας παρατηρούνται σημεία αθυμίας.
Ώ, βέβαια η ζωή είναι βαρειά. Έξαντλείται η ψυχή από το παράλογο του κόσμου που μας περιβάλλει, από τον ανούσιο αγώνα των ανθρώπων, από το χαμηλό επίπεδο των επιδιώξεών τους, από την τραχύτητα των αισθημάτων τους, από την πενία της σκέψεώς τους, από την ψυχρότητά τους, από το πείσμα της έχθρας και από τα όμοιά τους. Αλλά τί είναι στην ουσία της αυτή η εξάντληση; Σε τελική ανάλυση ο κόσμος ήταν πάντοτε έτσι. Γιατί λοιπόν τώρα εμείς εξαντληθήκαμε από αυτόν; Νομίζω ότι υπάρχουν δύο λόγοι:
Ο ένας, ο πιό συνήθης και τετριμμένος, είναι ότι, απλώς, στους ανθρώπους δεν υπάρχει πιά δύναμη για αγώνα προς επιβίωση, και γι’ αυτό δεν υπάρχει χαρά στη ζωή όλα είναι βαριά, όλα άλγεινά. Ο άλλος λόγος, αληθινά πολύτιμος και πάντοτε αξιόπιστος, είναι η λεπτότητα της πνευματικής αίσθησης, που βιώνει με οξύ πόνο κάθε δυσαρμονία στη ζωή, και επιτείνει τον πόθο για την άλλη ζωή, για τον άλλο κόσμο, όπου «δικαιοσύνη κατοικεί» και Φώς ανέσπερο, κάλλος σοφίας και σοφία ωραιότητος, όπου ποτέ δεν γνωρίζει ύφεση η χαρά της αγάπης και τα παρόμοια.
Από την Αγία Γραφή βλέπουμε ότι οι Προφήτες έπασχαν το τελευταίο αυτό πάθημα τόσο, ώστε ζητούσαν από τον Θεό τον θάνατό τους. Στους βίους των Αγίων επίσης, μπορούμε να παρατηρήσουμε περιπτώσεις κατά τις οποίες όρισμένοι από αυτούς δεν ήθελαν πια να ζήσουν και παρακαλούσαν τον Θεό να πεθάνουν.
Ωστόσο, μου φαίνεται ότι εσείς και εμείς βρισκόμαστε κάπου ενδιάμεσα: δεν φθάσαμε ακόμη στην τελειότητα της πνευματικής μας αίσθησης και δεν είμαστε εντελώς νεκροί κατά τη σάρκα, ώστε να παραδοθούμε τελειωτικά. Γι’ αυτό θα αγωνισθούμε ακόμη. Στην τελευταία μας όμως αναπνοή, ας ενισχυθούμε με τη σκέψη ότι είναι απαραίτητο να περάσουμε από όλα τα παθήματα του κόσμου αυτού, ώστε να γνωρίσουμε βαθύτερα τη ζωή του Μονογενούς Υιού του Θεού πάνω στη γη και να γίνουμε ικανοί να προσλάβουμε τη θεία και άφθαρτη ζωή του. Αυτή η στάση πνεύματος μειώνει την ένταση της «ανούσιας οδύνης», που με τον παραλογισμό της γίνεται ακόμη πιο δυσβάστακτη και από τη δύναμη του πόνου.
Ο πόνος καθεαυτός με κανέναν τρόπο δεν είναι συμφορά. Δεν είναι μόνο δυνατόν, αλλά είναι και αναγκαίο να θεωρούμε τα παθήματα ως την οδό προς την αιώνια γνώση της αλήθειας, της αγάπης, της ανάπαυσης, της ειρήνης.
Είμαστε κτιστά όντα και γνωρίζουμε τα πάντα με τη σύγκριση. Αν δεν είχαμε πείρα των παθημάτων, δεν θα γνωρίζαμε και τη χαρά της αγάπης. Και είναι φανερό ότι όσο βαθύτερα είναι τα παθήματά μας, υπό την αγαθή και συνετη έννοιά τους, τόσο πληρέστερη θα είναι η αγάπη μας, τόσο βαθύτερη θα είναι η γνώση της αιωνιότητας, τόσο πιο αισθητά θα προσλάβουμε την ειρήνη του Θεού, τόσο εγγύτερα θα παρασταθούμε στον Χριστό μέσα στη Βασιλεία Του.
Προσεύχομαι στον Θεό να σας δώσει αληθινή έμπνευση Άνωθεν γι’ αυτή την οδό, για την οποία εγώ με την αφροσύνη μου τόλμησα να σας μιλήσω. Με το ίδιο αίτημα προσεύχομαι στον Θεό και για τον εαυτό μου. Και εσείς να προσεύχεσθε για μένα στο ίδιο επίπεδο με το ίδιο πνεύμα.
Και έτσι θα είμαστε όλοι ένα εν Χριστώ.
Όταν η ψυχή μας αγγίξει την αιωνιότητα, τότε θα εξαφανισθούν πολλά πάθη μας και εμείς θα απομακρυνθούμε,πολύ μακριά, από τον συχνά άσκοπο αγώνα των ανθρώπων. Η ειρήνη του Χριστού δεν πρέπει να σας εγκαταλείπει. Τί σας χρειάζεται; Φοβόσαστε ότι δεν θα έχετε ένα κομμάτι ψωμί ή στέγη στα χρόνια των γηρατειών σας; Αν όμως, ούτως ή άλλως, αρκεσθείτε στα απολύτως απαραίτητα, δηλαδή, αν έχετε σπίτι να μείνετε, αν δεν σας λείπει το ψωμί, αν είναι καλυμμένο το σώμα σας, τότε αυτό θα σας είναι αρκετό. Η ελευθερία του νού από την ανούσια κοσμική διάχυση και η εμβάθυνσή του στη θεωρία του θείου κόσμου, η έφεση προς τον άνω κόσμο, η νοσταλγία γι’ αυτόν θα αποτελεί την ακατάπαυστη «ευφροσύνη» της ψυχής σας. Τότε τα γηρατειά γίνονται μεγαλειώδη, βασιλικά, ακόμη και μέσα στην έσχατη υλική πτωχεία, αληθινό στέφος σοφίας.
===========
Όταν εύχεται κανείς για τον πλησίον του, μια καλή δύναμη βγαίνει απ’αυτόν και πηγαίνει στον αδελφό και τον θεραπεύει και τον δυναμώνει και τον ζωογονεί.
Πράγματι, αυτός που έχει μέσα του το καλό, στέλνει την καλή αυτή δύναμη στους άλλους μυστικά και απαλά.
Στέλνει στον πλησίον του φως που δημιουργεί έναν κύκλο προστασίας γύρω του και τον προφυλάσσει απ’το κακό.
Όταν έχουμε για τον άλλο αγαθή διάθεση και προσευχόμαστε, θεραπεύουμε τον αδελφό και τον βοηθάμε να πάει προς τον Θεό…….
Αυτό που δεν εκφράζεται, έχει συνήθως περισσότερη δύναμη απ’τα λόγια…….
Άγιος Πορφύριος
ο Καυσοκαλυβιτης.
(ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ)
“Καθώς η ορμή των ανέμων που χτυπά τα γερά δένδρα και από παντού τα φυσά και τα συνταράζει δεν τα ξεριζώνει,αλλά διά των προσβολών τούτων τα κάνει στερεώτερα και δυνατώτερα,έτσι και οι επερχόμενοι πειρασμοί και θλίψεις την αγία ψυχή,που ζεί με ευλάβεια,δεν την καταβάλλουν,αλλά την προετοιμάζουν να έχει μεγαλύτερη υπομονή,όπως έκαναν και τον μακάριο Ιώβ ενδοξότερο και σεμνότερο”
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
Όλη η αγιότητά μας βασίζεται στο να έχει κάποιος τα πόδια στη γη και, ενώ πατά στη γη, συνεχώς να ανυψώνει τον νου του προς τα άνω.
Να είστε προσεκτικοί. Να είστε σε επιφυλακή για την ψυχή σας! Να στρέφετε τους λογισμούς σας μακριά από εκείνα που γρήγορα παρέρχονται, και να τους προσηλώνετε σε εκείνα που είναι αιώνια. Έτσι θα βρείτε την χαρά που ποθεί η ψυχή σας, και για την οποία διψά η καρδιά σας.
Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς
«Στη ζωή σου, παιδί μου, να κάνεις καλοσύνες. Ό,τι καλό σου περνάει από το χέρι να το κάνεις. Ανάγκες έχουμε όλοι. Είδες, όταν σε εξυπηρετεί κάποιος, πως ξεκουράζεσαι. Έτσι κι εσύ να προσεύχεσαι και να βοηθάς όλο τον κόσμο. Να βοηθάς περισσότερο τους φτωχούς, τους ανήμπορους, τους βασανισμένους, εκείνους που δε θα μπορέσουν να σου ανταποδώσουν ποτέ το καλό που τους έκαμες
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
Από το βιβλίο “Εγνώρισα άνθρωπον εν Χριστώ”.
Να προσεύχεσαι σαν όλα να εξαρτώνται από τον Θεό. Να δουλεύεις σαν όλα να εξαρτώνται από εσένα…………………
Τα θαύματα δεν είναι αντίθετα στη φύση, αλλά αντίθετα σ’ αυτά που ξέρουμε για τη φύση….,……………..
Πίστη είναι να πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις, η ανταμοιβή είναι να δεις αυτό που πιστεύεις…,…………….
Να μη λατρεύεις το Θεό που εσύ δημιούργησες, αλλά το Θεό που δημιούργησε εσένα………….
Έχω διαβάσει στον Πλάτωνα και στον Κικέρωνα ρήσεις που ήταν σοφές και ωραίες. Αλλά σε κανέναν απ’ αυτούς δεν διάβασα: «έλθετε προς εμέ πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι»………….
Μην προσπαθείς να κατανοήσεις για να πιστέψεις. Πίστεψε για να κατανοήσεις…………….
Κύριε, χάρισέ μου εγκράτεια και αγνότητα, αλλά όχι ακόμα………
Ευτυχία είναι να εξακολουθείς να ποθείς αυτό που ήδη έχεις.
Αγάπα και κάνε ότι θες
Άγιος Αυγουστίνος
«Καὶ ἡ ἀρρώστεια εἶναι ὠφέλιμη, ὅταν πρόκειται νὰ συνετίσει τὸν ἁμαρτωλό, ἀλλὰ καὶ ἡ ὑγεία εἶναι βλαβερή, ὅταν γίνεται ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἁμαρτήσει ἐκεῖνος πού τὴν ἔχει.»
Μέγας Βασίλειος
«Η προσευχή είναι δώρο του Θεού και δίνεται για την ενάρετη ζωή. Εμείς βλέπομε τους ανθρώπους μόνο αμαρτάνοντας, δεν τους βλέπουμε όμως μετανοούντας.
Χάριν της μετάνοιάς τους ο Κύριος από παλιά έχει ήδη συγχωρέσει τις αμαρτίες τους, αλλά οι άνθρωποι τους τιμωρούν με την κατάκρισή τους.
Ποτέ μην κάθεσθε στον θρόνο της Κρίσεως και μην προσβάλλετε τον Κύριο. Να θεωρείτε τον εαυτό σας χειρότερο όλων».
Στάρετς Σάββας ο Παρηγορητής
Εκείνος μόνο είναι προστατευμένος στην ζωή του με ισχυρά και απόρθητα τείχη, όποιος πάντοτε και σε όλα, ό,τι κι αν συναντήσει στην ζωή του, συμφωνεί με το θέλημα του Θεού, δηλαδή δέχεται τα πάντα σαν να είναι σταλμένα από τον Θεό.
Άς γίνεται σε όλα το θέλημα τού Θεού.
Στάρετς Σάββας ο παρηγορητής
Ο Κύριος όταν προσευχόταν γονάτιζε (Λουκ. 22,41). Και εσύ, δεν πρέπει να περιφρονείς τις γονυκλισίες, αν οι σωματικές σου δυνάμεις, σου τις επιτρέπουν. Με το γονάτισμα στη γη, λένε οι Πατέρες, εικονίζεται η πτώση στην αμαρτία και γίνεται ένα είδος εξομολογήσεως, ενώ με την ανόρθωση απο τη γη υποδηλώνετσι η μετάνοια και συμβολίζεται η υπόσχεση για ενάρετο βίο.
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ
Είπε γέρων: “Δεν είναι ο σκεπτόμενος που λύνει τα προβλήματα του κόσμου αλλά ο προσευχόμενος”
«…Κανείς μας ας μη χάσει το θάρρος, ας μην αμελήσει, ας μη δειλιάσει, ας μην πτοηθεί μπροστά στα σκάμματα του πνευματικού αγώνα. Γιατί έχουμε βοηθό τον Θεό, που μας δυναμώνει στον δύσκολο δρόμο της αρετής… Αγωνίσου τον αγώνα τον καλό και ο Θεός θα σε ενισχύει. Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας. Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως. Όποιος δεν αγωνίστηκε, δε γνώρισε τον εαυτό του…».
Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης
Ἂν θέλεις ν᾿ ἀκολουθήσεις τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ νὰ κρεμάσεις μαζί Του, πάνω στὸ σταυρό, τὸν παλιό σου ἑαυτό, πρέπει (πρῶτα) νὰ διώξεις ἀπὸ κοντά σου ἐκείνους ποὺ σὲ κατεβάζουν ἀπὸ τὸ σταυρό, (ἔπειτα) νὰ ἑτοιμαστεῖς γιὰ νὰ ὑπομείνεις ταπεινώσεις, καὶ (τέλος), νὰ ἀναπαύεις τὶς καρδιὲς ἐκείνων ποὺ σὲ στενοχωροῦν.
Τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ
Ο σκοπός δεν είναι να ξεχάσει ο άνθρωπος τη στεναχώρια του αλλά να λυτρωθεί.
Άγιος Παϊσίος
Πολὺ βοηθάει τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ἁπλὸς στὶς σχέσεις του μὲ τοὺς ἄλλους, νὰ ἔχη γι ̓ αὐτοὺς πάντοτε καλὸ λογισμὸ καὶ νὰ μὴν παίρνη ὅλους τοὺς ἀνθρώπους στὰ σοβαρά.
Νὰ μὴν περιμένη πνευματικὴ κατανόηση ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό.
Καλύτερα νὰ εὔχεται γι ̓ αὐτοὺς νὰ τοὺς συγχωρήση ὁ Θεὸς καὶ νὰ τοὺς φωτίση.
Νὰ μιλάη στὸν καθέναν μὲ τὴν δική του γλῶσσα καὶ νὰ μὴ φανερώνη τὶς μεγάλες ἀλήθειες ποὺ πιστεύει καὶ ζῆ, γιατὶ δὲν θὰ τὸν καταλάβουν, ἐπειδὴ μιλάει σὲ ἄλλη συχνότητα καὶ σὲ διαφορετικὸ μῆκος κύματος.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου:
ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή» -89
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε αρετή εργαστούμε σ’ αυτήν τη ζωή, αν δεν τη φυλάξουμε από τον κίνδυνο δηλητηριάσεώς της από την κενοδοξία και υπερηφάνεια, τότε αυτή ενώπιον του Θεού είναι μισητή.
Η ταπείνωση και χωρίς άλλες αρετές, έσωσε πολλούς, αλλά χωρίς την ταπείνωση πολλοί χάθηκαν και απομακρύνθηκαν από τον Θεό.
Γέροντας Κλεόπας Ηλίε
† 2 Δεκεμβρίου 1998.
Δεν υπάρχει απελπισία. Στενοχώρια μπορεί να έχεις, αλλά απελπισία όχι.
Ο Θεός, μέσα από την εξομολόγηση σε βοηθά και ξεπερνάς αυτά τα οποία μπορεί να σε οδηγήσουν στα έσχατα όρια της απελπισίας.
Έχει ο Θεός. Εκεί που απελπίζεσαι, σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις… αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς.
«Βίος καί Λόγοι» αγ. Πορφύριος
Να πως πρέπει να ζητάς κάτι, από το Θεό:
«Κύριε, Εσύ βλέπεις ότι χρειάζομαι το τάδε πράγμα η ότι υποφέρω από τη δείνα συμφορά. Βοήθησέ με, όπως ξέρεις και όπως θέλεις! Γενηθήτω το θέλημα Σου…»
Μ’ αυτή την εσωτερική τοποθέτηση, να προσεύχεσαι πολύ. Όχι μια φορά, εστω και παρατεταμένα, ούτε για μια μέρα μόνο, αλλά για εβδομάδες, μήνες, χρόνια…
Όλο να ικετεύεις, όλο να κραυγάζεις: «Κύριε, βοήθησέ με! Κύριε, λύτρωσέ με! Ωστόσο, ας μη γίνει ο,τι θέλω εγώ, μα ο,τι θέλεις Εσύ».
Αυτό ακριβώς έλεγε και ο Χριστός στη Γεθσημανή, όταν προσευχόταν στον Πατέρα Του……
……Η προσευχή ποτέ δεν πάει χαμένη, είτε ο Θεός μας εισακούει είτε όχι. Και φυσικό είναι να μη μας εισακούει πάντα, γιατί συχνά Του ζητάμε πράγματα άχρηστα και ανώφελα.
Και τότε όμως, εκτιμώντας τον κόπο της προσευχής μας, μας δίνει, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, κάτι άλλο, χρήσιμο και ωφέλιμο.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος.
“Άφησε το παρελθόν στο έλεος του Θεού, το παρόν στην αγάπη Του και το μέλλον στην πρόνοια Του”.
Αββάς Ησύχιος.
: «Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» (Μάτθ. ε’ 8).
Κάθε καλὸ ποὺ ἔχεις ἀποκτήσει φύλαγε τὸ σὰν θησαυρὸ στὴν καρδιά σου καὶ μὴν τὸ φανερώνης χωρὶς ἀνάγκη. Διαφορετικά, κινδυνεύει ἀπὸ τοὺς ὁρατοὺς καὶ ἀοράτους ἐχθρούς. Μὴν ἀποκαλύπτης στὸν καθένα τὰ μυστικὰ τῆς καρδιᾶς σου.
~ Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σαρωφ
Να μὴ προσευχώμαστε ὅπως-ὅπως, χωρὶς νὰ παρακολουθοῦμε τὰ λόγια τῆς προσευχῆς μας, ἐνῷ οἱ καρδιές μας θὰ εἶναι βυθισμένες σὲ συναισθήματα τελείως ἄσχετα μὲ τὴν προσευχή μας καὶ οἱ σκέψεις μας θὰ περιπλανῶνται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, ὅπου θέλουν.
Ἡ προσευχὴ δὲν εἶναι μιὰ λειτουργία μηχανική, ἀλλὰ μιὰ συνάντηση μὲ τὸν Θεό, μιὰ συνομιλία μαζί του.
«Προσεύχεσθε ταπεινά, λοιπόν, μὲ φόβο Θεοῦ, μὲ εὐλάβεια, ἔτσι ὥστε ἡ προσευχή μας νὰ μὴ γίνῃ μία ὕβρις τῆς προσευχῆς»
Στάρετς Ζαχαρίας
Ἐσύ νομίζεις ὅτι δέν ἔφθασεν ἡ φωνή σου εἰς τούς Ἁγίους, εἰς τήν Παναγίαν μας, εἰς τόν Χριστόν. Μά, προτοῦ ἐσύ φωνάξεις, οἱ Ἅγιοι ἔσπευσαν εἰς βοήθειάν σου γνωρίζοντες ὅτι θά τούς ἐπικαλεσθείς καί θά ζητήσεις τήν ἐκ Θεοῦ προστασίαν τους. Ὅμως ἐσύ, μή βλέπων πέραν αὑτῶν ὅπου φαίνονται καί μή γνωρίζων τό πῶς ὁ Θεός κυβερνᾶ τόν κόσμον, θέλεις εὐθύς ὡς ἀστραπή νά γίνεται τό αἴτημά σου. Ὅμως δέν εἷναι ἔτσι.
Ὁ Κύριος ζητεῖ τήν ὑπομονήν. Θέλει νά δείξεις τήν πίστην σου…
~Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής~
Να ξέρεις, παιδί μου, τίποτε δεν έγινε εική και ως έτυχε. Όλα έχουν τον σκοπό τους.
Και τίποτα δεν γίνεται χωρίς να υπάρχει αιτία. Ούτε μια πευκοβελόνα δεν πέφτει από το πεύκο αν δεν θέλει ο Θεός. Γι’ αυτό θα πρέπει να μη στενοχωριέσαι για ότι σου γίνεται. Έτσι αγιαζόμαστε.
Να! Εσύ στενοχωριέσαι με τα πρόσωπα του σπιτιού σου και βασανίζεσαι πότε με τη γυναίκα σου και πότε με τα παιδιά σου. Αυτά είναι όμως που σε κάνουν και ανεβαίνεις πνευματικά ψηλά… Αν δεν ήσαν αυτοί, εσύ δεν θα προχωρούσες καθόλου. Σου τους έχει δώσει ο Θεός για σένα. Μα θα μου πεις -συνέχισε ο Γέροντας- είναι καλό να υποφέρουμε από τους αγαπημένους μας;
Ε! Έτσι το θέλει ο Θεός. Και εσύ είσαι ευαίσθητος πολύ, και από τη στενοχώρια σου, σου πονάει το στομάχι σου και η κοιλιά σου εκεί χαμηλά.
– Ναι, μα είναι κακό, Παππούλη, να είναι κάποιος ευαίσθητος;
– Ναι, είναι κακό να είναι κανείς πολύ ευαίσθητος σαν εσένα, γιατί με τη στενοχώρια δημιουργείς διάφορες σωματικές αρρώστιες.
~ Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
Αγαπάτε τον άνθρωπο ακόμα και μες στην αμαρτία του……
«Αδερφοί μου, μη σας τρομάζουν οι αμαρτίες των ανθρώπων, αγαπάτε τον άνθρωπο ακόμα και μες στην αμαρτία του, γιατί αυτή η αγάπη είναι το ομοίωμα της αγάπης του Θεού κι αποτελεί την ανώτερη άγάπη επί της γης. Αγαπάτε τη δημιουργία του Θεού και στην ολότητά της μα και στο κάθε της κομματάκι. Αγαπάτε το κάθε φυλλαράκι, την κάθε αχτίδα του Θεού . Αγαπάτε τα ζώα, αγαπάτε τα φυτά, αγαπάτε το κάθε τι . Όταν θα αγαπήσεις το κάθε τι, θ’ ανακαλύψεις μέσα σ’ αυτά τα πράγματα το μυστικό του Θεού. Και μια και θα το ανακαλύψεις, θα το κατανοείς όλο και πιο πολύ με την κάθε μέρα που θα περνάει. Και στο τέλος θ’ αγαπήσεις όλο τον κόσμο με μια ακέραια, παγκόσμια αγάπη. Ν’ αγαπάτε ιδιαίτερα τα παιδάκια γιατί κι αυτά είναι αναμάρτητα, σαν τους αγγέλους, και ζούνε για να μας δίνουν χαρά, για να εξαγνίζουν τις καρδιές μας και είναι σαν μια υπόδειξη για μας. Αλλοίμονο σ’ όποιον προσβάλει ένα παιδί.»
ΠΗΓΗ: Αδελφοί Καραμάζοφ του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ βλάψει τὸν ἄνθρωπο ἐκεῖνο πού δὲν βλάπτει τὸν ἑαυτὸ του .Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ ἀρχιτέκτονες, οἱ μοναδικοὶ ἀρχιτέκτονες, τοῦ μέλλοντὸς μας.
Η απιστία προέρχεται από την υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος ισχυρίζεται πως θα γνωρίσει τα πάντα με το νού του και την επιστήμη, αλλά η γνώση του Θεού παραμένει ανέφικτη γι’ αυτόν, γιατί ο Θεός γνωρίζεται μόνο με την αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος.
Ο Κύριος αποκαλύπτεται στις ταπεινές ψυχές. Σ’ αυτές δείχνει τα έργα Του, που είναι ακατάληπτα για το νου μας. Με τον φυσικό μας νου μπορούμε να γνωρίσουμε μόνο τα γήινα πράγματα, κι αυτά μερικώς, ενώ ο Θεός και όλα τα ουράνια γνωρίζονται με το ’Αγιο Πνεύμα.
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
(Από βιβλίο “Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης” του μαθητή του Αγίου Σοφρωνίου του Έσσεξ)
Χωρίς την πίστη στην ανάσταση κάθε δοκιμασία αποβαίνει σχεδόν παράλογη, χωρίς κανένα νόημα, ικανή να δαμάσει τη δύστροπη ψυχή αλλά όχι να τη θεραπεύσει από την υπερηφάνεια που κρύβεται στα βάθη της. Πλουτίζει την πείρα της ζωής αλλά χωρίς προσευχή δεν ανάγει τη ψυχή στην απάθεια. Βαθμιαία σκοτώνει και το σώμα και τη καρδιά και το νου , πρίν αυτά τελειωθουν στη γνώση του Θεού. Όταν το Φως του άνω κόσμου αγγίξει τη ψυχή, τότε τα πάντα μεταβάλλονται. Τα γήινα πάθη σβήνουν και το πνεύμα ανυψώνεται στη θεωρία του Αιώνιου
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.( Βιβλίο “οψομεθα τον Θεόν καθώς έστι”)
Ως νικητής του κόσμου ο “άνθρωπος Χριστός Ιησούς ” (Α’ Τιμ.β ‘5) έγινε υπερκόσμιος. Σε μια τέτοια νίκη οδηγείται η ζωή μας όταν είναι σύμφωνη με τις ευαγγελικές εντολές. Και εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να νικήσουμε και να γίνουμε υπερκόσμιοι, δηλαδή θεοί, όχι όμως με άλλο τρόπο παρά μόνο εν Αυτώ και με τη δύναμη Του. Δεν υπάρχει κανείς σε όλη τη κτίση που να μπορεί να μας αποκαλύψει τα μυστήρια του Είναι στην απειροτητα Του, μόνο ο Κύριος Ιησούς.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.( Βιβλίο “οψομεθα τον Θεόν καθώς έστι”)
Όταν πυκνό σκοτάδι τυλίγει με φρίκη τη ψυχή μας, τότε με ανεξήγητο τρόπο το θαυμαστό Φώς μεταβαλλει τη βαθειά νύχτα σε διαυγή ημέρα.
Είναι αδύνατον να μην υμνήσουμε το Θεό όταν βγαίνουμε από τη φλόγα της μετανοίας, που αθέατα μας μεταποιησε σε νέα μορφή του είναι καταφλεγοντας ότι ήταν μέσα μας φθαρτό, καταθλιπτικό για εμάς σα βαρύ φορτίο
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.( Βιβλίο “οψομεθα τον Θεόν καθώς έστι”
“Όπως κάποιος εξετάζει στο ειδικό καμίνι τη γνησιότητα του χρυσού και του ασημιού, έτσι εξετάζονται στους πειρασμούς οι ψυχές των ανθρώπων. Επομένως, πριν από τον πειρασμό μη θεωρείς τον εαυτό σου σπουδαίο, αλλά όταν έρθει ο πειρασμός, τότε θα καταλάβεις τη δύναμή σου. Και αν δεις ότι πέφτεις, επικαλέσου τη βοήθεια του Θεού, και θα σε λυτρώσει”. Όσιος Εφραίμ ο Σύρος
Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεσθε στο Θεό να σας δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας, και αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.
Αγρυπνείτε και προσεύχεστε για να μην μπείτε σε πειρασμό. Μην απελπίζεστε, αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. Πολλές απ’ αυτές είναι και απο την φύση τους ισχυρές και απο την συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου όμως και με την επιμέλεια νικούνται. Τίποτε να μην σας απελπίζει.»
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως
Μην αφήνεις τον εαυτό σου ανεπίσκοπο. Κάθε ώρα να εποπτεύεις, να εξετάζεις και να ελέγχεις τον εαυτό σου. Είσαι εντάξει αυτή την ώρα;
Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης
Από τους δύο ληστές ο ένας σώθηκε. Μην απελπίζεσθε.
Από τους δύο ληστές ο ένας χάθηκε. Μην επαναπαύεσθε. Αγωνίζεσθε!
(ιερός Αυγουστίνος)
«Μια παρθένος πήγε στον Αββά Παμβώ και του λέγει: «Αββά, εγώ νηστεύω πολύ και τρώω ανά επτά ημέρες. Κάνω και διάφορες άλλες ασκήσεις. Έχω αποστηθίσει τη Πάλαια και Καινή Διαθήκη. Τί μου υπολείπεται ακόμη να πράξω, ώστε να φθάσω στην τελειότητα;»
Ο σοφός γέροντας της λέει:
-Παιδί μου, όταν κανείς σε βρίσει, σε χλευάσει, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε επαινεί;
-Όχι.
-Όταν σε επαινεί κάποιος, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε βρίζει;
-Όχι Αββά.
-Άντε παιδάκι μου πήγαινε, λέει, και τίποτα δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα.»
Αββάς Παμβώ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ υπεύθυνος ο άνθρωπος γιά τούς λογισμούς πού τόν προσβάλλουν, αλλά γιατί τούς κρατεί και κάνει συγκατάθεσι. Μπορεί κανείς από τους λογισμούς να ναυαγήση κι’ από αυτούς πάλι να στεφανωθή..
~ Αββάς Σισώης
(Γεροντικόν Κεφ ΙΓ’ σελ, 406. Θεοδώρας Χαμπάκη)
Ο πόνος είναι το δαχτυλίδι που προσφέρει ο Κύριος στους εκλεκτούς του
Άγιος Νεκτάριος
Σᾶς συνιστῶ νὰ ἔχετε σὲ ὅλα διάκριση καὶ φρόνηση. Ν᾿ ἀποφεύγετε τὰ ἄκρα. Οἱ αὐστηρότητες συμβαδίζουν μὲ τὰ μέτρα τῆς ἀρετῆς. Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει μεγάλες ἀρετὲς καὶ συναγωνίζεται μὲ τοὺς τέλειους, θέλοντας νὰ ζεῖ μὲ αὐστηρότητα, ὅπως οἱ ἅγιοι ἀσκητές, αὐτὸς κινδυνεύει νὰ ὑπερηφανευθεῖ καὶ νὰ πέσει. Γι᾿ αὐτὸ νὰ πορεύεσθε μὲ διάκριση καὶ νὰ μὴν ἐξαντλεῖτε τὸ σῶμα μὲ ὑπέρμετρους κόπους. Νὰ θυμάστε πὼς ἡ ἄσκηση τοῦ σώματος ἁπλῶς βοηθάει τὴν ψυχὴ νὰ φτάσει στὴν τελειότητα, ἡ τελειότητα κατορθώνεται κυρίως μὲ τὸν ἀγώνα τῆς ψυχῆς.
Μὴν τεντώνετε περισσότερο ἀπὸ τὸ μέτρο τὴ χορδή. Νὰ ξέρετε ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἐκβιάζεται στὶς δωρεές Του· δίνει, ὅταν αὐτὸς θέλει. Ὅ,τι παίρνουμε, τὸ παίρνουμε δωρεὰν ἀπὸ τὸ θεῖο ἔλεος.
Μὴ ζητᾶτε νὰ φτάσετε ψηλὰ μὲ μεγάλες ἀσκήσεις χωρὶς νὰ ἔχετε ἀρετές, γιατὶ κινδυνεύετε νὰ πέσετε σὲ πλάνη γιὰ τὴν ἔπαρση καὶ τὴν τόλμη σας. Ὅποιος ἐπιζητεῖ θεῖα χαρίσματα καὶ ὑψηλὲς θεωρίες, ἐνῶ εἶναι ἀκόμα φορτωμένος μὲ πάθη, αὐτός, σὰν ἀνόητος καὶ ὑπερήφανος, πλανιέται. Πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα ὀφείλει ν᾿ ἀγωνιστεῖ γιὰ τὴν κάθαρσή του. Ἡ θεία χάρη στέλνει τὰ χαρίσματα σὰν ἀμοιβὴ σ᾿ ὅσους ἔχουν καθαριστεῖ ἀπὸ τὰ πάθη. Τοὺς ἐπισκέπτεται χωρὶς θόρυβο καὶ σὲ ὥρα ποὺ δὲν γνωρίζουν.
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως
Ἐρεύνησε καὶ καλλιέργησε τὸν ἑαυτὸ σου, καὶ μὴν ἀσχολεῖσαι μὲ τὰ ξένα ἁμαρτήματα. Δὲν θὰ δώσεις λόγο στὸν Θεὸ γι’ αὐτά, ἀλλὰ γιὰ τὰ δικὰ σου. Σου ζήτησε κανεὶς νὰ παρατηρεῖς καὶ νὰ καταγράφεις τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων; Ἀντίθετα, ἔχεις ὑποχρέωση νὰ παρακολουθεῖς τὴ δικὴ σου πνευματικὴ πορεία.
Ἅγιος Δημήτριος τοῦ Ροστὼφ
“Καμιά φορά ίσως να μην ξέρεις τι ν’ αποφασίσεις, ιδιαίτερα όταν βλέπεις τα κρίματα των ανθρώπων, κι αναρωτιέσαι:
“Να του επιβληθώ με τη βία ή με την ταπεινή αγάπη;”
Πάντα να αποφασίζεις:
“Θα επιβληθώ με την ταπεινή αγάπη”.
Αν το αποφασίσεις αυτό μια για πάντα, θα μπορέσεις να υποτάξεις όλο τον κόσμο. Η ταπεινοσύνη, η γεμάτη αγάπη, είναι φοβερή δύναμη, δυνατότερη από κάθε άλλη.” (Ντοστογιέβσκη).
Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, με την Εκκλησία Του. Ζει μια τρέλα!
Η ζωή αυτή είναι διαφορετική απ’ τη ζωή των ανθρώπων. Είναι χαρά, είναι φως, είναι αγαλλίαση, είναι ανάταση.
Αυτή είναι η ζωή της Εκκλησίας, η ζωή του Ευαγγελίου, η Βασιλεία του Θεού. «Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστίν» (Λουκ. 17,21)
Έρχεται μέσα μας ο Χριστός κι εμείς είμαστε μέσα Του. Και συμβαίνει όπως μ’ ένα κομμάτι σίδηρο που τοποθετημένος μες στη φωτιά γίνεται φωτιά και φως. έξω απ’ τη φωτιά, πάλι σίδηρος σκοτεινός, σκοτάδι.
Άγιος Πορφύριος
“Γνώριζε ότι χωρίς πειρασμούς βρίσκεσαι μακριά από το δρόμο του Θεού και δεν περπατάς στα ίχνη των αγίων”
Άγιος Ισαάκ ό Σύρος.
Όλοι, όμως, οφείλουν να μάθουν τον πόλεμο με τους λογισμούς, και να μάθουν να μετατρέπουν τους κακούς λογισμούς σε αγαθούς. Αυτό είναι σημάδι πεπειραμένης ψυχής
Άγιος Σιλουανός( από το βιβλίο του άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης του Αγίου Σοφρωνίου του Έσσεξ)
Ἡ λέξη “σ΄ ἀγαπῶ” εἶναι ταπεινό πρᾶγμα νά τήν λές.
Δέν λέγεται. Κερδίζεται σιωπηλά μέ τήν προσωπικότητα πού φτιάνεις.
Φτιάνεσαι, κι ὁ ἄλλος τρελαίνεται μαζί σου.
Καλλιεργεῖσαι, καί κοιτᾶς νά τό κρύψεις κιόλας.
Ἀλλά ὁ ἄλλος τό νιώθει καί ἑλκύεται.
Ἃμα ἀγαπᾶς καί δέ ζητᾶς τήν ἀγάπη τῶν ἄλλων, ὃλοι θά ἔρχονται κοντά σου. Εἶναι μυστικό.
Μυστικά θά τούς ἀγαπᾶς καί ἐκεῖνοι θά τό καταλαβαίνουν καί θά σοῦ στέλνουν κι ἀπό μακριά ἀκόμη τά καλά τους αἰσθήματα.
Κατάλαβες;
– Τί νά καταλάβω; Πῶς ὄρη μετακινοῦνται;
– Αὐτό πού ἐσύ λές φυσιολογικό, εἶναι ἀφύσικο. Φυσιολογικό εἶναι τοῦτο πού σοῦ λέω ἐγώ: Ν΄ ἀγαπᾶς ἀνιδιοτελῶς!
Όσιος Πορφύριος, ο Καυσοκαλυβίτης. ____________________
Η αληθινή ταπείνωση δεν μιλάει, δεν λέει ταπεινολογίες, δηλαδή, «είμαι αμαρτωλός, ανάξιος, ελάχιστος πάντων …;».
Φοβάται ο ταπεινός μήπως με τις ταπεινολογίες πέσει στην κενοδοξία. Η χάρις του Θεού δεν πλησιάζει εδώ.
Αντίθετα, η χάρις του Θεού βρίσκεται εκεί όπου υπάρχει αληθινή ταπείνωση, η θεία ταπείνωση, η τέλεια εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εξάρτηση από Εκείνον.
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβιτης.
Η θεία Πρόνοια είναι τέτοια, που αληθινά θα εκπλαγείτε βλέποντας πώς ενεργεί.
Αυτό με κάνει να πω ότι η Πρόνοια του Θεού ενεργεί με “μαθηματική ακρίβεια”
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ (Σαχάρωφ)
Αγάπησε τον Ένα για να σε αγαπήσουν όλοι. Θα σε αγαπούν όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και αυτά τα άλογα ζώα, γιατί η θεία χάρη όταν βγαίνει έξω, ηλεκτρίζει και μαγνητίζει ότι βρει μπροστά της. Αλλά όχι μόνο θα σε αγαπούν, θα σε σέβονται κιόλας, γιατί στο πρόσωπο το δικό σου θα εικονίζεται το αγνό παρθενικό πρόσωπο Εκείνου, που θα αγαπάς και θα λατρεύεις.
Γέροντας Αμφιλόχιος
Συλλογιστήκαμε ὅμως καὶ τὶς μεγάλες ὑποχρεώσεις, πού, μὲ τὸ βάπτισμά μας, ἀναλάβαμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;
Συνειδητοποιήσαμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ συμπεριφερόμαστε σὰν παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ σὰν ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου μας;
Ὅτι ἔχουμε χρέος νὰ συνταυτίσουμε τὸ δικό μας θέλημα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ;
Ὅτι πρέπει, σὰν παιδιὰ δικά Του, νὰ μένουμε ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία;
Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν ἀγαπᾶμε μ᾿ ὅλη μας τὴ δύναμη, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς μας;
Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν λατρεύουμε καὶ νὰ λαχταροῦμε τὴν ἕνωση μαζί Του γιὰ πάντα;
Σκεφτήκαμε, ἄραγε, ὅτι ἡ καρδιά μας πρέπει νά᾿ ναι πλημμυρισμένη ἀπὸ τὴν ἀγάπη, ὥστε αὐτὴ νὰ ξεχύνεται καὶ στὸν πλησίον μας;
Ἔχουμε τὴ συναίσθηση ὅτι ὀφείλουμε νὰ γίνουμε ἅγιοι καὶ τέλειοι καὶ εἰκόνες τοῦ Θεοῦ καὶ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν
Άγιος Νεκτάριος.
Εμπιστευτείτε στο Θεό τον Αγαθό, τον Ισχυρό, τον Ζώντα, και Αυτός θα σάς οδηγήσει στην ανάπαυση. Μετά τις δοκιμασίες ακολουθεί η πνευματική χαρά. Ο Κύριος παρακολουθεί όσους υπομένουν τις δοκιμασίες και τις θλίψεις για τη δική Του αγάπη. Μη λιποψυχείτε λοιπόν και μη δειλιάζετε.
Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως
Οι ωραιότερες στιγμές που έζησα ήταν της αδικιας. Όποιος δέχεται το άδικο δέχεται τον αδικημένο Χριστό στην καρδιά του
Άγιος Παϊσίος
Μην μιλάτε στους ανθρώπους για τον Κύριο, αν δεν θέλουν να ακούσουν γι’ Αυτόν. Ζήστε όπως ο Κύριος και οι ίδιοι θα σας ρωτήσουν για να μάθουν……
Πατριάρχης Παύλος της Σερβίας
«Μὴ ζητᾶτε νὰ φτάσετε ψηλὰ μὲ μεγάλες ἀσκήσεις χωρὶς νὰ ἔχετε ἀρετές, γιατί κινδυνεύετε νὰ πέσετε σὲ πλάνη γιὰ τὴν ἔπαρση καὶ τὴν τόλμη σας. Ὅποιος ἐπιζητεῖ θεία χαρίσματα καὶ ὑψηλὲς θεωρίες, ἐνῷ εἶναι ἀκόμα φορτωμένος μὲ πάθη, αὐτός, σὰν ἀνόητος καὶ ὑπερήφανος, πλανιέται. Πρῶτα ἄπ’ ὅλα ὀφείλει ν’ ἀγωνιστεῖ γιὰ τὴν κάθαρσή του. Ἡ θεία χάρη στέλνει τὰ χαρίσματα σὰν ἀμοιβὴ σ’ ὅσους ἔχουν καθαριστεῖ ἀπὸ τὰ πάθη. Τοὺς ἐπισκέπτεται χωρὶς θόρυβο καὶ σὲ ὤρα ποὺ δὲν γνωρίζουν».
Άγιος Νεκτάριος
Όταν έχομε κάποιο πρόβλημα εμείς ή κάποιος άλλος, να ζητάμε κι από άλλους προσευχές και να παρακαλούμε όλοι τον Θεό με πίστη και αγάπη.
Να είστε σίγουροι ότι ο Θεός ευαρεστείται σ’ αυτές τις προσευχές και επεμβαίνει κάνοντας θαύματα.
Αυτό δεν το έχομε καταλάβει καλά.
Το πήραμε έτσι απλά και λέμε: «Κάνε μια προσευχή για μένα».
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβιτης.
(ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ)
«Ελεημοσύνη δεν είναι μόνο να δίνης από το σακουλάκι σου. Ελεημοσύνη είναι να δέχεσαι τον άνθρωπο να καθίσει δίπλα σου, χωρίς να τον απομακρύνεις με τον λογισμό σου».
Γέρων Αρσένιος Παπατσιώκ
Ο άνθρωπος, εφόσον ζει, πρέπει πάντοτε να αγωνίζεται.
Και ο πρώτος αγώνας είναι να νικήσει τον εαυτό του.
Είναι ο ίδιος ο άνθρωπος εις τον εαυτό του επίβουλος.
Και τούτο διότι δεν ακούει τον άλλον, ακούει τι τον λέει ο λογισμός του.
Ενώ έχουμε τόσους αγίους Πατέρες να τους μιμηθούμε διαβάζοντας τα συγγράματά τους, εντούτοις όμως το εγώ μας κυριεύει πολλές φορές.
Όταν ο άνθρωπος νικήσει τον εαυτό του, είναι ο μεγαλύτερος μεγαλομάρτυρας και τροπαιοφόρος και νικηφόρος ενώπιον του Θεού!
Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιωτης.
Ο Θεός δεν χρειάζεται τις προσευχές μας!
Εκείνος γνωρίζει τι έχουμε ανάγκη και πριν Του το ζητήσουμε.
Προσφέρει πλούσια το Έλεός Του ακόμα και στους ανθρώπους που δεν Του το ζητούν.
Εμείς χρειαζόμαστε την προσευχή!
Γιατί η προσευχή ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό.
Δίχως αυτήν, ο άνθρωπος είναι χωρισμένος από τον Θεό.
Όσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο Τον πλησιάζει.
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
Όλη η βάση είναι ο καλός λογισμός. Αυτό είναι πού ανεβάζει τον άνθρωπο, τον αλλοιώνει προς το καλό. Πρέπει να φθάσει κανείς στο σημείο να τα βλέπει όλα καθαρά…
…Ο άνθρωπος, όταν τα βλέπει όλα με καλούς λογισμούς, εξαγνίζεται και χαριτώνεται από τον Θεό. Με τους αριστερούς λογισμούς κατακρίνει και αδικεί τους άλλους, εμποδίζει την Θεία Χάρη να έρθει
…Γι’ αυτό προσπαθήστε, όσο μπορείτε, πρίν προλάβει ο πειρασμός να σας φυτέψει κακούς λογισμούς, να φυτεύετε εσείς καλούς λογισμούς, γιά να γίνει η καρδιά σας ανθόκηπος και να συνοδεύεται η προσευχή σας από την θεία ευωδία της καρδίας σας.
Αγίου Παϊσίου
Όταν, η χριστιανική σου ζωή αρχίζη να γίνεται δύσκολη και να σου φαίνεται ασήκωτος σταυρός, εκεί στάσου ακλόνητος, γίνε μάρτυρας. Πες στον εαυτό σου, «στώμεν καλώς» στάσου ακλόνητος. Πες, όπως ο προφήτης, «ιδού εγώ, Κύριε, στέκομαι εδώ να εκτελέσω το θέλημά σου» ή όπως η Παναγία, «ιδού η δούλη Κυρίου• γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Εάν επιμείνης, μετά από την καταιγίδα θα έρθη η γαλήνη, θα ξαναγίνη γιορτινή η ζωή σου. Θα έχης τώρα επί πλέον και την πείρα του πνευματικού αγώνος, θα έχης εμπειρία. Μετά από την δοκιμασία αυτή, μετά από το σήκωμα του σταυρού σου, θα ανάψουν πια μέσα σου οι φλόγες του θείου έρωτος• θα αποκτήσης την ωραιότερη, την δυνατώτερη, την αγνότερη, την αγγελικώτερη αγάπη, την αγάπη του Θεού.
Απόσπασμα από το βιβλίο Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ
Όταν αγαπάς κάποιον, τον νοιώθεις ζωντανό μπροστά σου. Μοναξιά νοιώθει αυτός που δεν αγαπά, και η μοναξιά γίνεται μεγαλύτερη, όταν θέλω να με αγαπούν. Οιοσδήποτε άνθρωπος, είτε βασιλιάς, είτε ζητιάνος είναι, μόλις θελήσει να τον αγαπούν, θα δείτε ότι αμέσως θα νοιώσει μοναξιά.
~ Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
«Οἱ προσευχὲς καὶ οἱ δεήσεις ἀπὸ μόνες τους δὲν μᾶς ὁδηγοῦν στὴν τελειότητα. Στὴν τελείωση ὁδηγεῖ ὁ Κύριος, ποὺ ἔρχεται καὶ κατοικεῖ μέσα μας, ὅταν ἐμεῖς ἐκτελοῦμε τὶς ἐντολές Του.
Καὶ μία ἀπὸ τὶς πρῶτες ἐντολὲς εἶναι νὰ γίνεται στὴ ζωή μας τὸ θέλημα ὄχι τὸ δικό μας, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ.
Άγιος Νεκτάριος
Εκείνος που ζητάει ταπείνωση από τον Θεό, αλλά δεν δέχεται τον άνθρωπο που του στέλνει ο Θεός, για να τον ταπεινώσει, δεν ξέρει τι ζητάει, διότι οι αρετές δεν αγοράζονται τα ψώνια στον μπακάλη (όσα κιλά θέλουμε), αλλά μας στέλνει ο Θεός ανθρώπους να δοκιμαστούμε, να εργαστούμε, να την αποκτήσουμε και να στεφανωθούμε».
«Όποιος σκύβει ταπεινά και δέχεται τα χτυπήματα από τους άλλους, διώχνει τα δικά του εξογκώματα, ομορφαίνει πνευματικά σαν Άγγελος και έτσι χωράει από την στενή πύλη του Παραδείσου».
(γέροντας Παΐσιος)
Η τελεία εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού -αυτή είναι η αγία ταπείνωση.
Η τέλεια υπακοή στο Θεό χωρίς αντίρρηση, χωρίς αντίδραση, έστω κι αν ορισμένα πράγματα φαίνονται δύσκολα και παράλογα. Το άφημα στα χέρια του Θεού.
Αυτό που λέμε στην Θεία Λειτουργία τα λέγει όλα: «πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα»……
Σ’ εσένα Κύριε, τα αφήνομε όλα.
Αυτή είναι η εμπιστοσύνη στον Θεό.
Αυτή είναι η αγία ταπείνωση.
Αυτή μεταμορφώνει τον άνθρωπο.
Τον καθιστά θεάνθρωπο.
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβιτης.
(βιβλίο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ)
Ἐκεῖνος πού ἔχει μέσα του τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ θά τή μεταδώσει ἀνεπαίσθητα καί στούς ἄλλους.
Δέν μπορεῖ νά ὑπάρχει εἰρήνη στόν κόσμο, παρεκτός κι ἄν ὑπάρχει ἐσωτερική εἰρήνη στόν καθένα ἀπό μᾶς…
Ἡ εἰρήνη ξεκινᾶ μέσα ἀπό τόν καθένα μας. Ὅταν ἔχουμε μέσα μας εἰρήνη, τή διαχέουμε τριγύρω μας στούς ἄλλους.
Γέροντας Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα.
“Αγρυπνείτε! Μένετε στέρεοι στην πίστη! Να είστε γενναίοι και δυνατοί! Όλες τις πράξεις σας να τις εμπνέει η αγάπη.”
(Α Κορ. 16. 13)
Έλεγε ο Άγιος Πορφύριος, “Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διαφόρους λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που κατά καιρούς στη ζωή του τον τραυμάτισαν. Ο Χριστός είναι νέα ζωή. Πως το λέω; Ο Χριστός είναι το παν. Είναι η χαρά, είναι η ζωή, είναι το φως, το φως το αληθινόν, που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να βλέπει όλα, να βλέπει όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά στο Χριστό….”
Υπομονή και όλα θα περάσουν…
«εκείνον που αγαπά ο Κύριος, τον παιδαγωγεί» (Εβρ. 12, 6).