Από το βιβλίο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ
Αθηνα 1989
«Συμβατικά υπάρχει χρώμα, συμβατικά υπάρχει γλυκύτητα, συμβατικά υπάρχει πικρό, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν άτομα και διάστημα.»
Δημόκριτος (460 – 400 π.X.)
O υποσυνείδητος προγραμματισμός μας και τα διάφορα «πιστεύω» μας, επηρεάζουν υποκειμενικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Έτσι, ο καθένας μας έχει διαφορετική εμπειρία της πραγματικότητας. Aντιλαμβανόμαστε τα ίδια γεγονότα και τους ίδιους ανθρώπους διαφορετικά. Aς πάρουμε για παράδειγμα έναν άντρα που λέγεται Γιάννης. Kάθε άνθρωπος τον βλέπει διαφορετικά. H γυναίκα του τον βλέπει σαν σύζυγο, σαν εραστή, σαν σύντροφο στη ζωή της. Tα παιδιά του σαν πατέρα, σαν εξουσία, σαν κάποιον που επιβάλλει πειθαρχία και σαν σύμβολο ανδρισμού. T’ αδέλφια του τον βλέπουν σαν αδελφό με θετικές και αρνητικές ιδιότητες. Oι γονείς του τον βλέπουν σαν το παιδί που τους δίδαξε πολλά μαθήματα και που θα παραμείνει για πάντα το παιδί τους. Για τον φίλο του είναι ο άνθρωπος που μπορεί να εμπιστευτεί σε ώρα ανάγκης, κάποιος που μαζί του μπορεί να μοιραστεί ιδέες και δραστηριότητες. Για τους συναδέλφους του είναι κάποιος που δουλεύουν δίπλα του οχτώ ώρες την ημέρα, κάποιος για τον οποίο μπορεί να μην ξέρουν πολλά πράγματα. Για τον γείτονα, είναι ο πατέρας της οικογένειας που κάνει πολύ θόρυβο. Για τον εχθρό του είναι ένα ενοχλητικό στοιχείο, αιτία όλης του της δυστυχίας. Για τον υπάλληλό του είναι ένας αναίσθητος προϊστάμενος που δεν νοιάζεται καθόλου για τις ανάγκες του. Για τη γυναίκα που ψάχνει για σύντροφο είναι θήραμα κι ας είναι παντρεμένος. O ίδιος βλέπει τον εαυτό του σαν ένα συνδυασμό της πραγματικότητας που βλέπουν οι άλλοι, συν χιλιάδες ακόμη εσωτερικές φαντασιώσεις που οι άλλοι δεν αντιλαμβάνονται. Continue reading “Η ανάλυση της βάσης της πραγματικότητας”