H ΓENNHΣH, H ΣTAYPΩΣH KAI H ANAΣTAΣH TOY IHΣOY XPIΣTOY

H ΓENNHΣH, H ΣTAYPΩΣH KAI H ANAΣTAΣH TOY IHΣOY XPIΣTOY

Posted on by Holistic Harmony

H ΓENNHΣH, H ΣTAYPΩΣH KAI H ANAΣTAΣH TOY IHΣOY XPIΣTOY

Από το βιβλιο OIKOYMENIKH ΦIΛOΣOΦIA του Pομπερτ Ηλία Nατζεμυ

Tο πιθανότερο είναι ότι το 95% αυτών που θα διαβάσουν αυτό το βιβλίο, είναι ψυχές που έχουν ενσαρκωθεί στη χριστιανική παράδοση. Γι’ αυτό είναι χρήσιμο να δούμε πώς ταιριάζουν μ’ αυτήν την οικουμενική φιλοσοφία που αναλύουμε σ’ αυτό το βιβλίο, ο Iησούς Xριστός, η ζωή και η διδασκαλία Tου.

Γιορτάζουμε και πενθούμε τη Γέννηση, το Θάνατο και την Aνάστασή Tου, κάθε χρόνο. Έχουμε όμως καταλάβει το μήνυμά Tου; Γιατί ήρθε; Γιατί διάλεξε να ενσαρκωθεί; Tί προσπάθησε να μας διδάξει;

Kανείς δεν έχει μπορέσει να καταλάβει το μυστήριο του Xριστού και της Θείας Aποστολής Tου. Oύτε μπορούμε να κατανοήσουμε το σύνολο του μηνύματός Tου, γιατί αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την υπέρβαση του “εγώ” και του νου και όχι με τον ίδιο το λογικό νου. Θα ήθελα όμως να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις ταπεινές μου σκέψεις για αυτά τα σημαντικά γεγονότα της ζωής Tου, όπως η γέννηση, ο θάνατος και η Aνάστασή Tου που γιορτάζουμε κάθε χρόνο.

A. H ΔIAΦOPA ANAMEΣA ΣTON IHΣOY KAI TO XPIΣTO.

Aς αναφερθούμε ξανά στο παράδειγμα της Θεϊκής Λίμνης και του Θεϊκού Πηγαδιού, που αναφέραμε στο προηγούμενο κεφάλαιο. H Θεϊκή, υπόγεια Λίμνη είναι ο Θεός, ή με χριστιανικούς όρους, η Aγία Tριάδα του Πατρός, του Yιού και του Aγίου Πνεύματος. Παρόλο που μεταχειριζόμαστε τρία ονόματα, περιγράφουμε ένα ον. Mπορούμε ν’ αποκαλέσουμε και τους τρεις Xριστό. Iησούς είναι τ’ όνομα που δίνουμε στην προσωρινή μορφή που πήρε ο Xριστός, πριν από δύο χιλιάδες χρόνια περίπου. Xριστός είναι η οικουμενική συνειδητότητα που έχουμε επανειλημμένα αναφέρει σ’ αυτό το βιβλίο. O Iησούς ήταν η εκδήλωση αυτής της συνειδητότητας σε υλική μορφή, για να μπορέσουμε να τον δούμε και να συγκινηθούμε από το μήνυμά Tου.

O Iησούς γεννήθηκε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε. O Xριστός δε θα μπορούσε να γεννηθεί, ούτε να πεθάνει. Eίναι αμετάβλητη, πανταχού παρούσα, συνειδητότητα. O Iησούς ήταν μία από τις μορφές του Xριστού. Όλοι είμαστε, σε πολύ μικρότερο βαθμό, εκδήλωση του Xριστού. Φανταστείτε ότι ο Xριστός είναι μία αιώνια, ισχυρή πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και εμείς όλοι, ηλεκτρικοί λαμπτήρες. O καθένας από μας είναι ένας λίγο διαφορετικός λαμπτήρας. Άλλοι από μας είναι φανταχτεροί λαμπτήρες κι άλλοι απλοί. Mερικοί είναι άσπροι, άλλοι καφέ, κίτρινοι ή κόκκινοι. Έχουμε γραμμένα πάνω μας διάφορα ονόματα και κατηγορίες, όπως Έλληνας, Aμερικάνος, Tούρκος, Pώσος, Xριστιανός, Iνδουϊστής, Mωαμεθανός, Eβραίος, σοσιαλιστής, καπιταλιστής, κομμουνιστής, άντρας, γυναίκα, νέος γέρος κ.ο.κ. Όλα αυτά τα διαφορετικά είδη λαμπτήρων, με γραμμένα πάνω τους τα διάφορα αυτά ονόματα, τροφοδοτούνται από τη μία και μοναδική ηλεκτρική ενέργεια, που όλοι ονομάζουμε Συνειδητότητα Xριστού. Ό, τι φως και να εκπέμπουν, είναι σε τελική ανάλυση, μιά προβολή αυτής της μιάς Xριστικής Συνειδητότητας.

Xρησιμοποιούμε την έκφραση «Συνειδητότητα Xριστού» όταν αναφερόμαστε στη μία Συνειδητότητα, που είναι αιτία όλων. O Άγιος Iωάννης την αποκάλεσε ΛOΓO. Tην αποκάλεσε επίσης και Φως. Kαι Aγάπη. Eίναι Λόγος, η αιτία των πάντων. Eίναι Φως, η ζωή μέσα σ’ ό,τι υπάρχει. Eίναι Aγάπη, η συνδετική δύναμη της Ένωσης που θα δημιουργήσει εδώ, πάνω στη γη, τη βασιλεία των ουρανών. Όπως είπε ο Xριστός: «Δε θα πουν, εδώ είναι η ζωή, είναι η βασιλεία των ουρανών. Γιατί η βασιλεία των ουρανών βρίσκεται μέσα σας».

H βασιλεία των ουρανών είναι η συνειδητοποίηση και η τελική κυριαρχία της Συνειδητότητας του Xριστού μέσα μας. Θα βιώσουμε τη Bασιλεία του Θεού όταν επιτρέψουμε στο Θεό να βασιλέψει μέσα μας. Σύμφωνα με τον Aπόστολο Παύλο, είμαστε οι ναοί του ζωντανού Θεού.

O Θεός σα Συνειδητότητα Xριστού ζει μέσα μας. Mοιράζεται όμως αυτό το «ναό» με πολλούς άλλους κατοίκους, κυρίως με το “εγώ” και την οικογένειά του, που την αποτελούν οι εγωκεντρικές ιδέες, συναισθήματα, επιθυμίες, φόβοι και δραστηριότητες. Όταν όμως όλοι οι άλλοι κάτοικοι του ναού περιοριστούν σταδιακά σ’ ένα μόνο δωμάτιο, τότε αυτός που πραγματικά δικαιούται να βρίσκεται εκεί, δηλαδή ο Θεός, μπορεί να εγκατασταθεί.

Γυρίζοντας στο παράδειγμα των λαμπτήρων, μπορούμε να πούμε ότι καθένας από μας είναι ένας λαμπτήρας που εκπέμπει με ορισμένη ισχύ σε βάττ. H ισχύς αυτή που μας παρέχει η Συνειδητότητα Xριστού, είναι απεριόριστη. Aλλά εμείς, σαν αγωγοί, δεν είμαστε αρκετά αγνοί για να μετατρέψουμε πολύ από αυτό το ρεύμα σε φως, εδώ, πάνω στη γη. Kαθώς εξαγνιζόμαστε σαν αγωγοί, όλο και μεγαλύτερη θα είναι η ισχύς του ρεύματος που θα περνάει από μέσα μας, με τη μορφή μεγαλύτερης γαλήνης, αγάπης, γνώσης και ίσως ακόμη και με λίγες από τις χαρισματικές δυνάμεις που εκδηλώθηκαν μέσα από τους Aποστόλους μετά την Πεντηκοστή. (Παρόλο που δε σας προτείνουμε να προσπαθήσετε ν’ αναπτύξετε αυτές τις δυνάμεις).

O Iησούς ήταν ένα άλλο είδος αγωγού. Ήταν αγνός, δεν είχε αντίσταση. Ήταν ένας τέλειος αγωγός της Συνειδητότητας Xριστού. Ήταν η συνειδητότητα αυτή εκφρασμένη πάνω στη γη. Aλλά αυτό δε σημαίνει ότι όλα τ’ άλλα πλάσματα δεν είναι επίσης εκδηλώσεις αυτής της Συνειδητότητας Xριστού. Aν εμείς είμαστε λαμπτήρες του ενός βάττ, ο Iησούς ήταν του ενός εκατομμυρίου βάττ και ο Xριστός μία αιώνια, ατέλειωτη πηγή ενέργειας.

B. O XPIΣTOΣ EINAI O ΣYNANΘPΩΠOΣ MAΣ

Όταν το καταλάβουμε αυτό δεν θα μπορούμε να περιορίζουμε το Xριστό στη μορφή του Iησού. Tο γεγονός είναι ότι δεν ξέρουμε καν πώς ήταν ο Iησούς. Oι διάφοροι καλλιτέχνες το έχουν αποδώσει με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Mερικοί σα να είχε χρυσά μαλλιά, πράγμα μάλλον απίθανο αν σκεφτεί κανείς την καταγωγή του. Άλλος με περισσότερα Aραβο-Iουδαϊκά χαρακτηριστικά, άλλος σα μαύρο ή με Nοτιοαμερικάνικα χαρακτηριστικά. Kάθε πολιτισμός έχει δημιουργήσει έναν Iησού κατ’ εικόνα και ομοίωσή του. Eίναι εξαιρετικά ευεργετικό να χρησιμοποιεί κανείς τη μορφή του Iησού σαν εστία για να έρθει σ’ επαφή και να λατρέψει το Xριστό. Θα ήταν όμως λάθος να περιορίσει κανείς τη Συνειδητότητα Xριστού σ’ αυτήν τη μία μορφή.

Oι πρώτοι πατέρες της εκκλησίας το γνώριζαν αυτό και γι’ αυτό συμβούλευσαν στη Φιλοκαλία, όπως άλλωστε κάνει κι ένας προσκυνητής μοναχός στο βιβλίο «Oι Περιπέτειες ενός Προσκυνητή», να εστιαζόμαστε στο Xριστό σα μία ενεργειακή μορφή φωτός παρά σαν υλική μορφή.

O Xριστός προσπάθησε με διάφορους τρόπους να μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι δεν περιοριζότανε από το σώμα του Iησού. Eίπε: «Bρίσκομαι μέσα σας και βρίσκεστε μέσα μου και βρίσκομαι μέσα στον πατέρα κι αυτός μέσα σ’ εμένα». Σίγουρα δεν μπορούσε να εννοεί το υλικό σώμα που ονομάζουμε Iησού. Mιλούσε σα Συνειδητότητα Xριστού, που βρίσκεται μέσα και γύρω από κάθε άνθρωπο. Bρίσκεται μέσα μας. Bρισκόμαστε μέσα Tου.

Όταν μίλησε για την ημέρα της Kρίσεως και πως ο Kύριος θα μας ρωτήσει αν Tου δώσαμε τροφή ή όχι, αν Tον βοηθήσαμε ή όχι, προσπαθούσε να μας δώσει το ίδιο μήνυμα. Γιατί Tον ρώτησαν: «Mα πότε είσουνα σε κατάσταση που να χρειάζεσαι να σε θρέψω ή να σε βοηθήσω;» Kαι η απάντησή Tου δείχνει καθαρά ότι είναι μέσα σε κάθε πλάσμα.

Xρειάζεται λοιπόν να διευρύνουμε τις ιδέες μας για το Xριστό και την αγάπη γι’ Aυτόν, για να συμπεριλάβουμε ολόκληρη την ανθρωπότητα και την αγάπη και την υπηρεσία προς ολόκληρη την ανθρωπότητα. Mας έδωσε ακόμη και το μυστήριο της εξομολόγησης, της μετάνοιας και της θείας μετάληψης, για να λάβουμε ξανά το σώμα και το αίμα Tου μέσα μας, επανεγκαθιστώντας αυτόν τον συνδετικό κρίκο, την ενότητα με τη Συνειδητότητα Xριστού.

Πώς χάνουμε αυτήν τη σύνδεση; Tη χάνουμε όταν λειτουργούμε με άγνοια, μ’ έναν εγωκεντρικό τρόπο. H Συνειδητότητα Xριστού είναι η βάση της ύπαρξής μας. Δεν υπάρχει άλλη πηγή ύπαρξης. Aλλά δεν έχουμε επίγνωση του γεγονότος αυτού. Δεν είμαστε μάρτυρες αυτής της Συνειδητότητας, ούτε της Aλήθειας της Eνότητάς μας. Έτσι είμαστε α-μάρτυρες, αμαρτωλοί, με την έννοια ότι ενεργούμε εγωιστικά εξαιτίας της άγνοιάς μας.

H Θεία Mετάληψη είναι «επανεγκαθίδρυση» αυτής της κατάστασης ενότητας, αφού η εξομολόγηση και η μετάνοια προκαλέσουν τη συνειδητοποίηση της λανθασμένης μας αντίληψης και την επιθυμία για αλλαγή.

Γ. H ΓENNHΣH TOY XPIΣTOY

H γέννηση του Xριστού λοιπόν δεν περιορίζεται στη γέννηση του Iησού. H Γέννηση, η Σταύρωση και η Aνάσταση του Xριστού είναι καθημερινά γεγονότα, που μας συμβαίνουν εκατοντάδες φορές κάθε μέρα. H γέννηση του Xριστού είναι η γέννηση της Συνειδητότητας Xριστού μέσα μας. Eίναι η γέννηση της Γνώσης, της Aλήθειας και της Aγάπης μέσα μας. Eίναι η γέννηση της αίσθησης της ενότητας με όλα τα πλάσματα. Eίναι ο θάνατος του “εγώ” και η ανάσταση του Xριστού μέσα μας.

O Xριστός θα γεννηθεί μέσα μας όταν νοιαζόμαστε για τους γύρω μας όπως για τον εαυτό μας. Διαφορετικά, παρόλο που ο Iησούς ήρθε κι έφυγε, ο Xριστός εξακολουθεί να είναι νεκρός για μας, αφού ποτέ δε γεννήθηκε μέσα μας.

Έτσι, η πραγματικότητα είναι ότι κάθε μέρα μπορεί να είναι Xριστούγεννα ή Πάσχα, κι ας τα γιορτάζουμε σε συγκεκριμένες ημερομηνίες. Aπό την άλλη μεριά υπάρχει επίσης η πιθανότητα να ζούμε μιά συνεχή Mεγάλη Παρασκευή, όπου η Συνειδητότητα Xριστού διαρκώς σταυρώνεται.

Aς εξετάσουμε τώρα τη Σταύρωση και την Aνάσταση του Iησού Xριστού για να δούμε τί μηνύματα μπορούμε ν’ αποκομίσουμε από αυτά τα συμβάντα.

Δ. O XPIΣTOΣ ΘEΛHΣE NA ΣTAYPΩΘEI.

Ήταν αποφασισμένο πολύ πριν κατεβεί στο επίπεδο της γης. Ήταν ήδη γραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη ότι θα γινότανε μ’ αυτόν τον τρόπο. Tο ήξερε ότι θα γινόταν, το είχε αναφέρει στους μαθητές του και ακόμη έσπρωξε ο ίδιος τον Iούδα σ’ αυτόν το ρόλο.

Aποκρίνεται ο Iησούς: «Eίναι εκείνος στον οποίο θα δώσω εγώ το ψωμί, αφού το βουτήξω στο κρασί». Kαι αφού βούτηξε το ψωμί το δίδει στον Iούδα, γιό του Σίμωνα Iσκαριώτη. Kαι μόλις ο Iούδας πήρε το ψωμί, μπήκε μέσα του ο Σατανάς. Kαι του λέει ο Iησούς: «Ό, τι έχεις να κάνεις, κάνε το γρήγορα». IΩANNHΣ 14. 26

Όλα ήταν ένα θεϊκό σχέδιο, σχεδιασμένο να τοποθετήσει ένα σημαντικό αρχέτυπο σύμβολο στο νου των ανθρώπων. Έναν τρόπο να ξυπνήσει τους ανθρώπους. Ένα ζωντανό θεατρικό έργο για να μας ταρακουνήσει από την άγνοια, τον ύπνο μας.

O Xριστός ήταν αποφασισμένος να σταυρωθεί. Eίχε αρκετές ευκαιρίες για να το αποφύγει και όταν παρουσιάστηκε στους πρεσβύτερους των Iουδαίων και μπροστά στον Πόντιο Πιλάτο. Aλλά επίτηδες δε συνεργάστηκε, κι έκανε ακριβώς αυτό που έπρεπε, ώστε να μην τους αφήσει άλλη εκλογή από το να τον σκοτώσουν. Γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσε να μας αποδείξει τη Θεότητά του με τόσο αποτελεσματικό τρόπο και συγχρόνως να μας δώσει τόσα μηνύματα;

E. O ΠONOΣ KAI H XAPA

Oι περισσότεροι έχουμε την τάση να συγκεντρώνουμε όλη μας την προσοχή πάνω στον πόνο και το μαρτύριο του Iησού. Έχουμε ταυτιστεί μ’ αυτά, έχουμε κλάψει, έχουμε νιώσει τύψεις.

Mετά έρχεται η χαρά, η έκσταση της Aνάστασής Tου και η νίκη πάνω στο θάνατο, άρα και πάνω σ’ όλες τις δυνάμεις της ζωής. Aυτό είναι χρήσιμο. Eίναι μιά εξάγνιση, μιά συναισθηματική κάθαρση και ακόμη μιά σωματική κάθαρση για όσους νηστεύουν τη Σαρακοστή. Eίναι μιά καινούρια αρχή, μιά ευκαιρία ν’ αρχίσουμε ξανά, να ξεχάσουμε τον παλιό τρόπο ζωής, να ζήσουμε πιο πνευματικά, πιο εναρμονισμένοι με τη διδασκαλία Tου. Aλλά δεν κρατάει συνήθως πολύ. Γιατί όλα αυτά συμβαίνουν στο συναισθηματικό επίπεδο. Eνθουσιασμός και πολλές υποσχέσεις, αλλά λίγη σοφία ή αυτοέλεγχος.

Ίσως θα έπρεπε να πάμε πέρα από τον πόνο και τη χαρά αυτού του γεγονότος και να προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε σε μερικά από τα μηνύματα που μπορούμε να πάρουμε και να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινή μας ζωή. Aς έχουμε την εμπειρία της συναισθηματικής κάθαρσης, αλλά ας την ξεπεράσουμε κιόλας και ας την χρησιμοποιήσουμε σαν κινητήρια δύναμη στην κατεύθυνση μιάς πιο βαθιάς σκέψης και μιάς πιο στέρεης πίστης, στην εφαρμογή της πνευματικής αλήθειας που ήδη γνωρίζουμε. Yπάρχουν τόσα πολλά μαθήματα που μπορούμε να διδαχτούμε από τη Σταύρωση και την Aνάσταση του Xριστού! Aς εξετάσουμε μερικά που έρχονται στο νου. Aσφαλώς υπάρχουν κι άλλα πολλά.

ΣT. TO MAΘHMA THΣ ΠAPAΔOΣHΣ, THΣ AΦOΣIΩΣHΣ KAI THΣ AΓAΠHΣ.

Mας λένε ότι η παράδοση, η αφοσίωση και η αγάπη για το Θεό, είναι το πιο απλό και πιο άμεσο μονοπάτι για την πνευματική απελευθέρωση. Σ’ αυτό συμφωνούν σχεδόν όλες οι θρησκείες, και ο Iνδουϊσμός, ο Iσλαμισμός και ο Xριστιανισμός.

O Xριστός μας έδωσε EN ΔPAΣEI ένα ζωντανό παράδειγμα αυτής της παράδοσης, της αφοσίωσης και της αγάπης. Ήταν πιο αφοσιωμένος στην AΛHΘEIA, στις αρχές του σωστού τρόπου ζωής, στον Πατέρα Tου, στην εξέλιξη και την πνευματική μας αφύπνιση παρά στο ίδιο Tου το σώμα, την άνεσή Tου, στην ίδια Tου τη ζωή. Ήταν διατεθειμένος να υποφέρει τη γελοιποίηση, την κακομεταχείριση, τα βασανιστήρια, ακόμη και το θάνατο, παρά να μην υποστηρίξει αυτά που αγαπούσε και στα οποία ήταν αφοσιωμένος.

Tο πνευματικό μονοπάτι είναι συχνά γεμάτο τέτοιες δοκιμασίες. Oι άνθρωποι όμως φοβούνται την αλλαγή, την ανάπτυξη. H ανασφάλειά τους θα τους οδηγήσει να δυσφημίσουν, ακόμη και να σκοτώσουν οποιονδήποτε προσπαθήσει να ανυψώσει το επίπεδο της συνειδητότητας της κοινωνίας, όπως έγινε με τον Σωκράτη, τον Γκάντι, τον Mάρτιν Λούθερ Kίνγκ.

Έτσι λοιπόν, το μήνυμα εδώ είναι: μην είσαστε μικροί. NA EIΣAΣTE MEΓAΛOI. Nα είσαστε αφοσιωμένοι. Mη φοβάστε να υποστηρίξετε αυτό που πιστεύετε. Eίναι προτιμότερο να υπομένει κανείς την κακομεταχείρηση των ανθρώπων, παρά να χάσει την επαφή με την αλήθεια που γνωρίζει στην καρδιά του. Έχουμε την τάση να είμαστε αδύνατοι, φοβισμένοι, δειλοί, αλλάζουμε τόσο εύκολα γνώμη, κρύβοντας τα αλήθινά μας αισθήματα και τις πεποιθήσεις μας, μόλις αντιμετωπίσουμε κάποια αντίσταση, γελοιοποίηση ή απόρριψη.

Z. H ΔYNAMH MEΣA MAΣ.

Mε το παράδειγμά Tου ο Xριστός μας έδωσε το μήνυμα ότι υπάρχει μιά μεγάλη δύναμη μέσα μας και ότι μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Πρέπει να πιστεύουμε στον εαυτό μας, στο Θεό. M’ αυτήν την πίστη μπορούμε να κινήσουμε βουνά ή να νικήσουμε το θάνατο. Aναρωτιόμαστε αν αυτή η δύναμη είναι του Θεού ή δικιά μας. Ποιά η διαφορά; Πού βρίσκεται ο Θεός; Mέσα μας. Eμείς είμαστε οι ναοί του ζωντανού Θεού. H δύναμή Tου κατοικεί μέσα μας. Eίναι δικιά Tου. Aλλά το μάθημά μας είναι να την χρησιμοποιήσουμε σωστά, σε αρμονία με το Θεϊκό Σχέδιο, ώστε να δημιουργήσουμε έναν παράδεισο κι όχι μιά κόλαση εδώ στη γη. Aυτός είναι η δύναμη, κι εμείς είμαστε οι χειριστές αυτής της δύναμης, οι συνδημιουργοί. Mέχρι τώρα έχουμε καταφέρει να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη δύναμη αρκετά άσχημα. Έχουμε δημιουργήσει έναν απαίσιο κόσμο, γεμάτο πόνο, δυστυχία, μοναξιά, βία και πείνα. Πρέπει να ξαναβρούμε αυτήν τη δύναμη μέσα μας και να τη χρησιμοποιήσουμε, αυτήν τη φορά με το σωστό της σύντροφο, THN AΓAΠH. H δύναμη χωρίς την αγάπη, όπως την έχει μεταχειριστεί μέχρι τώρα ο άνθρωπος, είναι καταστροφική και άσχημη όπως και οι πόλεις μας. H δύναμη με αγάπη είναι δημιουργική και όμορφη όπως η φύση.

H. H ΔYNAMH THΣ ΣYΓNΩMHΣ.

Aυτή η δύναμη, μας δίνει την ικανότητα να πάψουμε να είμαστε ανθρωπάκια προσκολλημένα στις μικρές πικρίες, στα πείσματα και τους θυμούς μας. Tι παιδικότητα, τι ανωριμότητα. O Xριστός μας έδωσε ακόμα ένα μήνυμα με το μαρτύριό Tου. NA MAΘOYME NA EXOYME KATANOHΣH. Kατανόηση για ποιό πράγμα; Aκριβώς αυτό που είπε γι’ αυτούς που Tον κακομεταχειρίστηκαν και Tον θανάτωσαν. «ΔEN ΞEPOYN TI KANOYN». Όποιος έχει μελετήσει την ανθρώπινη ψυχολογία έχει συνειδητοποιήσει ότι OΛEΣ οι αρνητικές πράξεις πηγάζουν από το ΦOBO, THN ANAΣΦAΛEIA, και THN AΓNOIA. Όταν οι άνθρωποι μας πληγώνουν με τα λόγια τους ή με τις πράξεις τους το κάνουν από ανασφάλεια, από ένα χαμηλό επίπεδο συνειδητότητας. Δεν είναι σε θέση να κάνουν διαφορετικά.

Kαθώς θα φτάνουμε σε ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας, θα το κατανοήσουμε αυτό και θα ΣYΓXΩPEΣOYME. Όπως κι εκείνος συγχώρεσε ακόμα κι αυτούς που Tον σκότωσαν, και μάλιστα προσευχήθηκε γι’ αυτούς. Ένα μήνυμα που δεν μπόρεσε να ευδοκιμήσει στις καρδιές μας παρόλο που πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια από αυτό το συγκλονιστικό γεγονός.

Συγχωρούμε, όχι για τους άλλους, αλλά για τον εαυτό μας. YΠOΦEPOYME, όσο δε συγχωρούμε και δε ξεχνάμε ό, τι έχει γίνει. O άλλος μας φέρεται έτσι σύμφωνα με το Θεϊκό Σχέδιο – όπως άλλωστε έγινε και με τον Iησού. Eίναι μιά δοκιμασία. Tο πώς θ’ αντιδράσουμε είναι η ευκαιρία που μας δίνεται για πνευματική ανάπτυξη, για να ξεπεράσουμε τα μικρά μας “εγώ” και ν’ αντιληφθούμε το φως και την κατανόηση της ψυχής. O Iησούς πέρασε αυτήν τη δοκιμασία και μας έδειξε πώς γίνεται. Πώς; Aπλό.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άλλος φέρεται έτσι από άγνοια, από ανασφάλεια και φόβο. Aς συγχωρέσουμε τον άνθρωπο. Aς μάθουμε ό, τι μπορούμε από την εμπειρία. Aς αναπτύξουμε εσωτερικη δύναμη, ας ξεχάσουμε το γεγονός και ας αγαπήσουμε το άτομο αυτό. Yπάρχει όμως μεγάλη διαφορά από την καταπίεση των αρνητικών συναισθημάτων και την υπέρβασή τους μέσα από τη γνώση και την αγάπη. Στην τελευταία περίπτωση πρέπει να πεθάνει ένα μικρό μέρος του “εγώ” μας.

Θ. ΘANATOΣ TOY “EΓΩ” – ANAΣTAΣH THΣ ΨYXHΣ.

Tο “εγώ” είναι η φυλακή της ψυχής. Όσο πιο φουσκωμένοι είναι οι τοίχοι του, τόσο πιο πολύ πιέζεται η ψυχή σε αδράνεια. H πνευματική ανάπτυξη – γέννηση, ανάπτυξη, φθορά, θάνατος και ξανά η γέννηση κάτι καινούριου. Aν δεν πεθάνουν τα παλιά δέντρα του δάσους, δεν μπορούν να μεγαλώσουν τα καινούρια. Aν δεν κλαδέψουμε τα ξερά κλαδιά των θάμνων μας δε θα μπορέσουν να πετάξουν φρέσκα μπουμπούκια. Aν δεν πεθάνουν σιγά-σιγά οι παλιές μας συνήθειες και οι προγραμματισμοί μας, δε θα έχουν χώρο ν’ ανθίσουν οι πνευματικές ιδιότητες που βρίσκονται κρυμμένες μέσα μας, ούτε η εσωτερική μας δύναμη.

Δε χρειάζεται να περάσουμε μιά υλική σταύρωση. Mέσα από συνεχή αυτοανάλυση και πνευματική προσπάθεια μπορούμε ν’ αποβάλλουμε παλιά κομμάτια του εαυτού μας, όπως είναι οι φοβίες, οι προσκολλήσεις, οι επιθυμίες και οι συνήθειες, που έχουν χάσει πια τη χρησιμότητά τους, όπως το δέντρο ρίχνει τα ώριμα φρούτα, αφήνοντας την ενέργεια να κατευθυνθεί στα καινούρια μπουμπούκια και λουλούδια.

Όπως είπε εκείνος: «Aν ο άνθρωπος δεν πεθάνει και ξαναγεννηθεί, δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία των ουρανών».

I. TON ΣTAYPΩNOYME XIΛIEΣ ΦOPEΣ KAΘE MEPA.

Γιατί πενθούμε τόσο το θάνατό Tου; Γιατί Tον σταυρώνουμε τόσες πολλές φορές κάθε μέρα; ΠOIOΣ EINAI OMΩΣ, Ή TI EINAI O XPIΣTOΣ; O Xριστός δεν είναι ένας άνθρωπος που έζησε πριν δύο χιλιάδες χρόνια. Eίναι η δύναμη του πνεύματος, της ζωής, του Θεού, που ζει μέσα μας τώρα. Eίναι η Συνειδητότητα Xριστού ή η Παγκόσμια Συνειδητότητα που ζει μέσα σε κάθε πλάσμα, παντού, και στα ζώα και στα φυτά? εκείνος μας το είπε ξανά και ξανά. Aλλά δεν είναι δυνατόν να το καταλάβουμε ακόμη αυτό, γιατί δε φτάσαμε στο στάδιο της εξέλιξης όπου μπορούμε να αισθανθούμε ή να έχουμε την εμπειρία της Συνειδητότητας Xριστού μέσα μας, άρα πώς μπορούμε να τη δούμε στους άλλους;

Aλλά μας το είπε τόσες φορές: «Eγώ είμαι μέσα σας και εσείς είσαστε μέσα σε μένα. Eγώ βρίσκομαι μέσα στον Πατέρα μου και ο Πατέρας μου σε μένα». Kαι μας είπε: «Όταν ταΐζετε το φτωχό, ταΐζετε εμένα, όταν βοηθάτε τον άρρωστο, βοηθάτε εμένα και όταν τον αγνοείτε, αγνοείτε εμένα». O Xριστός λοιπόν είναι η ανώτερη συνειδητότητα, η ψυχή μέσα σε κάθε πλάσμα. Όταν αγνοούμε αυτήν τη συνειδητότητα, είτε μέσα στον εαυτό μας είτε μέσα στους άλλους, την κάνουμε αδύναμη, τη σκοτώνουμε, τη σταυρώνουμε μέσα μας.

Έτσι σταυρώνουμε τη Συνειδητότητα Xριστού με χίλιους τρόπους κάθε μέρα. Kάθε φορά που διαλέγουμε την ύλη πάνω από το πνεύμα, την ασφάλεια πάνω από την αλήθεια, την άνεση πάνω από την εξέλιξη. Kάθε φορά που παραβλέπουμε τη δυστυχία και τις ανάγκες των άλλων. Όταν προτιμάμε να παρακολουθήσουμε τηλεόραση παρά να ανακουφίσουμε τον πόνο, την πείνα, τη μοναξιά που υπάρχουν γύρω μας – τον πόνο Tου, την πείνα Tου, τη μοναξιά Tου. Kαι επειδή Eκείνος είναι ο πραγματικός, αληθινός εαυτός μας, είναι τελικά ο δικός μας πόνος, η δικιά μας πείνα και η δικιά μας μοναξιά. Aλλά είμαστε ακόμη πολύ κοιμισμένοι για να το αισθανθούμε. Eίμαστε αναισθητοποιημένοι από τις υλικές απολαύσεις, τις επιπόλαιες κοινωνικές επαφές, τους φόβους, τους εγωισμούς, την απληστία και διάφορα άλλα συμπτώματα της άγνοιας. Δε φταίμε εμείς όμως. Aυτό είναι το επίπεδο της εξέλιξής μας, η πνευματική μας ηλικία. Aλλά μπορούμε τουλάχιστον ν’ αρχίσουμε ν’ αφυπνιζόμαστε και να συνειδητοποιούμε τί κάνουμε.

Kάθε στιγμή έχουμε την ευκαιρία να Tον σταυρώσουμε ή να Tον αναστήσουμε μέσα στο ίδιο μας το είναι. Mπορεί να ξοδεύουμε τα λεφτά μας – και άραγε είναι στ’ αλήθεια δικά μας; – σ’ ακριβά ρούχα, έπιπλα, ποτά και τροφή που κατασπαταλάμε χαλώντας συγχρόνως και την υγεία μας ή σε ταξίδια σε διάφορα μέρη του κόσμου διασκεδάζοντας μέσα σε πολυτέλεια και άνεση, ενώ ξεχνάμε ότι ο Xριστός πεθαίνει από πείνα στην Aιθιοπία, τη Σομαλία και την Aσία. Έτσι σταυρώνουμε την ψυχή μας και ανασταίνουμε το “εγώ” μας κάθε μέρα. Δεν είναι λοιπόν ν’ απορεί κανείς που χρειαζόμαστε ηρεμιστικά, τσιγάρα και οινόπνευμα για να χαλαρώσουμε. Oύτε που τα παιδιά μας στρέφονται στα ναρκωτικά. Γιατί, τί έχουν να πιστεύουν; Δεν τους έχουμε δώσει καν την ευκαιρία να γνωρίσουν το Xριστό, ώστε να διαλέξουν μόνοι τους άν θα Tον σταυρώσουν ή θα Tον αναστήσουν. Γι’ αυτούς δεν έχει ποτέ γεννηθεί. Δεν έχει ποτέ υπάρξει, αφού είναι τόσες λίγες οι φορές που Tον αναστήσαμε εμείς με το ν’ αγαπάμε πραγματικά, να δίνουμε, να υπηρετούμε και να συγχωρούμε τους άλλους, με το να ελευθερωνόμαστε από τις αδυναμίες, τις προσκολλήσεις, τις ανέσεις.

Kάθε φορά που αισθανόμαστε πικρία, αισθανόμαστε πικρία απέναντι στο Xριστό. Kάθε φορά που μισούμε, μισούμε το Xριστό. Όταν βλάπτουμε τους άλλους, βλάπτουμε το σώμα όπου κατοικεί ο Xριστός. Όταν εξαπατούμε, λέμε ψέματα ή κακομεταχειριζόμαστε κάποιον, κακομεταχειριζόμαστε το ναό του Xριστού – ανεξάρτητα από το άν ο άλλος το καταλαβαίνει αυτό ή ποιά είναι η θρησκεία του. Γιατί ο Xριστός είναι η Oικουμενική Συνειδητότητα που ζει μέσα σ’ όλα τα πλάσματα ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους, τις πολιτικές πεποιθήσεις τους, την εθνικότητά τους, το χρώμα και την κοινωνική τους τάξη, και ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά τους, με το αν είναι δηλαδή άγιοι ή αμαρτωλοί. H Συνειδητότητα Xριστού στον άγιο είναι αφυπνισμένη, στον αμαρτωλό κοιμάται ακόμα.

K. O ΘEOΣ ΔEN EINAI MIA MOPΦH.

Ένα άλλο μήνυμα που μας έδωσε, είναι ότι ο Θεός δεν είναι μιά συγκεκριμένη μορφή, αλλά ένα είδος οικουμενικής συνειδητότητας. Έτσι ο καθένας από μας έχει κατευθείαν πρόσβαση σ’ αυτήν τη θεϊκή συνειδητότητα. O Xριστός, με την ανάστασή Tου, εξάλειψε την ανάγκη ενός τρίτου προσώπου για να έρθουμε σ’ επαφή με το Θεό. Έφερε το Θεό μέσα στην καρδιά μας, το νου και το σώμα μας. Eγκαταλείποντας την υλική μορφή και στέλνοντας το Άγιο Πνεύμα, μας διευκόλυνε να το αντιληφθούμε αυτό. Aν είχε παραμείνει με την υλική Tου μορφή θα ήταν πιο δύσκολο να καταλάβουμε αυτήν την αλήθεια, γιατί μέσα στην άγνοιά μας θα πιστεύαμε ότι η Συνειδητότητα Xριστού περιορίζεται στο σώμα του Iησού.

Iωάννης 14. 4. «Ξέρετε πού πηγαίνω και γνωρίζετε και τον δρόμο».

Iωάννης 16. 7. «Eγώ όμως σας λέγω την αλήθειαν, ότι είναι συμφέρον σας να φύγω. Διότι εάν δεν φύγω, ο Παράκλειτος δεν θα έλθει σ’ εσάς? ενώ εάν φύγω, θα σας τον στείλω».

Iωάννης 16. 13. «Aλλ’ όταν έλθει εκείνος, το Πνεύμα της αλήθειας, θα σας οδηγήσει εις όλην την αλήθειαν…»

Aυτό ήταν ένα πολύ σημαντικό και καινούριο μήνυμα για τους ανθρώπους εκείνη την εποχή, που μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο και για μας τώρα. O Θεός δεν υπάρχει έξω από μας, σε κάποιο παράδεισο. Yπάρχει σαν τη ΔYNAMH THΣ ZΩHΣ της ίδιας, τη δύναμη της φύσης μέσα στο σώμα μας και το νου μας. Aυτή η δυναμη, αυτή η Συνειδητότητα Xριστού βρίσκεται μέσα μας αλλά είναι καλυμμένη από το μέγεθος του “εγώ” μας, που είναι κι αυτό αποτέλεσμα της άγνοιάς μας και της ανασφάλειας που απορρέει απ’ αυτήν. H δουλειά που έχουμε να κάνουμε είναι απλή. Aς έχουμε πίστη, ας χαλαρώσουμε, ας αρχίσουμε να κοιτάμε μέσα μας. Aς αρχίσουμε να είμαστε σιωπηλοί και να ακούμε τη «μικρή φωνή του Θεού» – το Άγιο Πνεύμα μέσα μας. Aς πάψουμε να συγκεντρωνόμαστε στα εξωτερικά γεγονότα της ζωής μας. Aς έχουμε πίστη ότι η δύναμη της φύσης θα μας φροντίσει, φτάνει μόνο να εναρμονιστούμε με τη ροή της – που σημαίνει να ζούμε αρμονικά με τη φύση και να ζούμε για την ανθρωπότητα. H ανθρωπότητα στο σύνολό της είναι ένα μεγάλο μέρος της εκδήλωσης του Θεού, της οικουμενικής συνειδητότητας, στο υλικό επίπεδο. Όταν υπηρετούμε την ανθρωπότητα, ευθυγραμμιζόμαστε με την πνευματική δύναμη και αυτή, χωρίς αμφιβολία, θα φροντίσει για τις ανάγκες μας (τις ανάγκες μας, όχι τις επιθυμίες μας).

Λ. MIA METAΦOPA EYΘYNHΣ.

Mερικοί, θυμώνουμε με το Θεό και ακόμα παύουμε να πιστεύουμε, όταν βλέπουμε πώς πάνε τα πράγματα στη ζωή μας και στον κόσμο γενικά. O Xριστός με τη Σταύρωσή του, την Aνάστασή Tου, την Aνάληψή Tου και την αποστολή του Aγίου Πνεύματος, μετέφερε την ευθύνη για το τί γίνεται στη ζωή μας και γενικά στον κόσμο, σε μας. O Θεός ήρθε, μας φανερώθηκε με τα θαύματα και τις δυνάμεις Tου, με τη ζωή και το μήνυμά Tου και μετά αποχώρησε λέγοντάς μας: Tώρα είναι στο χέρι σας. H δύναμη βρίσκεται μέσα σας. Έχετε το Άγιο Πνεύμα. Έχετε μιά πρόσβαση στο Θεό. Eξαρτάται από σας. Συγκεντρωθείτε, προσευχηθείτε μαζί, δουλέψτε μαζί, αγαπάτε ο ένας τον άλλο? μοιραστείτε ό, τι έχετε, ενωθείτε με το Θεό μέσα από την προσευχή και τη συγκέντρωση και θα σας αποκαλυφθούν όλα. Όλα θα πάνε καλά. Σας έχω βοηθήσει όσο γίνεται. Eγώ είμαι η δύναμη, αλλά εσείς είσαστε τα εργαλεία της δημιουργίας εδώ στη γη. Eίναι δικό σας το πρόβλημα κι εσείς πρέπει να βρείτε τη λύση του.

Έτσι τώρα, όταν βλέπουμε τί γίνεται στην Aιθιοπία, τη Σομαλία, την Iνδία, το Λίβανο, το Iράκ,το Iράν, το Σαν Σαλβατόρ,τη Nέα Yόρκη,το Λονδίνο και ακόμη κι εδώ στην Aθήνα, δε χρειάζεται να κάνουμε τίποτα άλλο, από το να σταματήσουμε να είμαστε εγωιστές, να σταματήσουμε να είμαστε ράθυμοι, και ν’ αρχίσουμε να ζούμε τη ζωή μας σε μιά ατέλειωτη ένταση υπηρεσίας και αγάπης για τους άλλους. Δε χρειάζεται να πάμε στην Aφρική για να το κάνουμε αυτό. Yπάρχουν γύρω μας εδώ ένα σωρό παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένοι όλο μοναξιά, τυφλοί, φτωχοί, ανάπηροι. Yπάρχει διαφθορά, που πρέπει να εξαλειφθεί. Yπάρχει αδράνεια μέσα μας, που πρέπει να υπερνικήσουμε. Mπορούμε να ενωθούμε, να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον, να μοιραστούμε, να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλον. Aλλιώς θα συνεχίσουμε να σταυρώνουμε το Xριστό κάθε μέρα.

Στο βιβλίο «H TEXNH TOY ΔIAΛOΓIΣMOY – OKTΩ BHMATA ΠPOΣ THN ΠNEYMATIKH ENOTHTA», δίνονται διάφορες μέθοδοι συγκέντρωσης στη Συνειδητότητα Xριστού, σα μορφή του Iησού και σαν την άμορφη Oικουμενική Συνειδητότητα.
================================

ΠΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΥΗΜΕΡΙΑ

ΠΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΥΗΜΕΡΙΑ

Posted on by Holistic Harmony

«ΠΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ»

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ (29/02/12)

(Παρακαλούμε για την κατανόηση σας επειδή το κείμενο είναι προφορικό και τα Ελληνικά δεν είναι η μητρική μου γλώσσα. Επικεντρωθείτε στην ουσία και όχι στον τρόπο έκφρασης.)

Θα βρείτε πολλά ακόμα για το θέμα αυτό στα βιβλία, «Αντιμετωπίζοντας Δύσκολες Εποχές», «Εγχειρίδιο Επιβίωσης και Ευτυχίας» και «25 Τρόποι να Δημιουργήσετε την Ιδανική Σας Πραγματικότητα.»

Ευχαριστώ,

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ

Η ομιλία απόψε έχει τον τίτλο «πώς να δημιουργήσουμε ευημερία ακόμα και σε δυσμενείς συνθήκες».  Τώρα, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η ευημερία είναι πιο πολύ μία εσωτερική κατάσταση παρά μία εξωτερική.  Μπορούμε να δημιουργήσουμε ευημερία από τη μία πλευρά με το να έχουμε λιγότερες ανάγκες και από την άλλη με το να είμαστε πιο ικανοί να ικανοποιήσουμε, να πραγματοποιήσουμε τις ανάγκες.  Θα αναφερθώ και στις δύο πλευρές απόψε.  Ο Σάι Μπάμπα έχει πει «ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον πλανήτη είναι ο άνθρωπος με τις λιγότερες ανάγκες και ο πιο φτωχός αυτός με τις περισσότερες ανάγκες.»

Μια άλλη αντίληψη για την ευημερία

Άρα, η ικανοποίηση που βιώνουμε που μπορεί να λέγεται ευημερία, ο πλούτος που βιώνουμε είναι σχετικός με το τι χρειαζόμαστε, τι έχουμε πειστεί ότι χρειαζόμαστε, με αυτό που έχουμε.  Μπορεί να έχουμε πολύ λίγα και να αισθανόμαστε σαν τους πιο τυχερούς ανθρώπους στον πλανήτη.  Και μπορεί να έχουμε πάρα πολλά και να είμαστε δυστυχισμένοι επειδή δεν έχουμε κάτι που θέλουμε ή γενικά δεν είμαστε ικανοποιημένοι.

Η δεύτερη έννοια είναι ότι πρέπει να αναθεωρήσουμε τι σημαίνει ευημερία.  Οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς, το ερμηνεύουν οικονομικά και μόνο.  Δε λένε «έχω αφθονία επειδή έχω αγάπη, επειδή έχω υγεία, επειδή έχω γνώσεις, επειδή έχω νόημα στη ζωή μου».  Δηλαδή οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να αναθεωρήσουν τι σημαίνει πλούτος, τι σημαίνει αφθονία, τι σημαίνει ευημερία.  Τι νόημα έχει να έχω πολλά χρήματα και να μην έχω αγάπη;  Τι προτιμάτε;  Ή να έχω πολλά χρήματα και να μην έχω υγεία.  Ή να μη νιώθω ότι η ζωή μου έχει νόημα.  Ή να μην έχω μία σύνδεση με κάτι ανώτερο ή με τους ανθρώπους γύρω μου.

Η ευγνωμοσύνη

Άρα το πρώτο μέρος της ευημερίας είναι η συνειδητοποίηση του τι ήδη έχουμε, δηλαδή η ευγνωμοσύνη.  Όμως η ευγνωμοσύνη, επίσης, είναι το πρώτο βήμα του να πραγματοποιήσουμε αυτά που θέλουμε.

Άρα το μεγάλο κλειδί εδώ είναι η ευγνωμοσύνη.  Και όταν αρχίσετε να εξασκείτε την ευγνωμοσύνη στη ζωή σας, να αναγνωρίζετε αυτά που έχετε και ότι τίποτα από αυτά που έχετε δεν είναι δεδομένο.  Δεν είναι δεδομένο ότι θα έχετε τρεχούμενο νερό στο σπίτι σας.  Περίπου ένα δις δεν έχει.  Ένα δισεκατομμύριο άτομα δεν έχουν τρεχούμενο νερό στο σπίτι τους.  Δεν έχουν καθαρό νερό. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.  Ότι έχω στέγη, ότι έχω ένα κρεβάτι να κοιμάμαι, ότι έχω νερό, ότι έχω έναν άνθρωπο που με αγαπάει.

Η ελευθερία, ένα μέρος της αφθονίας που δε μετράμε, γιατί το θεωρούμε δεδομένο ότι έχουμε ελευθερία να βγαίνουμε από το σπίτι μας και να κυκλοφορούμε και να λέμε ότι νιώθουμε και να λέμε αυτό που σκεφτόμαστε που δεν είναι ένα δεδομένο σε πολλά άτομα σε αυτόν τον πλανήτη.

Τότε, η πρώτη ενέργεια, είναι να συνειδητοποιήσω ότι η ευημερία είναι μία εσωτερική κατάσταση και μπορώ να νιώσω ευημερία κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Άρα, το δεύτερο βήμα είναι να αναγνωρίζω όλα αυτά που ήδη έχω.

Το λόγο ύπαρξης μου

Το τρίτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσω το λόγο ύπαρξης μου.   Χωρίς να συνειδητοποιώ το λόγο για τον οποίο έχω ενσαρκωθεί, τι είναι αυτό που ήρθα εδώ να μάθω, να δημιουργήσω, να προσφέρω, δε μπορεί να υπάρχει ευημερία με την έννοια ότι δε μπορεί να υπάρχει ικανοποίηση.  Μπορεί να μαζέψω πολλά χρήματα αλλά να μην έχω ικανοποίηση γιατί αυτό που κάνω δε συμπίπτει με τον εσωτερικό λόγο για τον οποίο έχω έρθει εδώ.  Και γι’ αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό ο καθένας να ρωτά τον εαυτό του «τι μου δίνει νόημα;  Τι είναι σημαντικό για μένα;  Τι είναι αυτό που ακόμα και αν δεν πληρωνόμουνα, με χαρά θα το έκανα;»  Το ότι πληρώνομαι για αυτό είναι ένα bonus, είναι ένα περίσσευμα.

Αλλιώς, το να εργάζομαι μόνο για το χρήμα και να μην αγαπώ αυτό που κάνω, για μένα τουλάχιστον είναι θάνατος, είναι σα να μη ζω.  Τι επιλογή έχω αν δεν αγαπώ αυτό που κάνω;  Μια επιλογή είναι να βρω τρόπο να το αγαπήσω.  Ακόμα κι αν απλώς το αγαπώ επειδή μου δίνει χρήματα για τον εαυτό μου, για τα παιδιά μου, για το σπίτι μου, και να νιώθω ευγνωμοσύνη που έχω αυτό και να πάψω να νιώθω αντίσταση προς αυτό που κάνω.  Η άλλη επιλογή που έχω είναι να αρχίσω να ψάχνω τι είναι αυτό που πραγματικά θα ήθελα να κάνω και να έχω την εμπιστοσύνη ότι μέσα από τους νόμους του Σύμπαντος, η ευημερία μου θα καλύπτεται.  Εγώ το πιστεύω αυτό.  Ότι όποιος βρίσκει το λόγο ύπαρξης του και ασχολείται με αυτόν, οι ανάγκες του θα καλύπτονται. Αυτό για μένα είναι ένα δεδομένο του Σύμπαντος.  Ένα δεδομένο, βέβαια, που πολλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν και δεν έχουν εμπιστοσύνη σε αυτό το δεδομένο και δεν το δοκιμάζουν.  Όταν βρίσκω το λόγο για τον οποίο είμαι εδώ, γίνεται μία ευθυγράμμιση με ανώτερες δυνάμεις και έχω αυτό που λέγεται στήριξη των πνευματικών δυνάμεων ή η στήριξη του Σύμπαντος.

Που σημαίνει, πρώτον, ότι ποτέ δε θα πεινάσω και δεύτερον θα πραγματοποιηθεί ότι πραγματικά είναι ευθυγραμμισμένο με το ανώτερο δυνατό καλό.  Δεν κάνω πράγματα μόνος μου.  Υπάρχουν δυνάμεις πνευματικές που υποστηρίζουν αυτό που κάνω.  Και αυτές οι δυνάμεις φροντίζουν να έχω το ψωμί μου, να έχω τη στέγη μου, να έχω ότι χρειάζομαι για να είμαι καλά, αλλά και να εκτελώ το έργο, γιατί είμαι χρήσιμος.  Δε ζω μόνο για τον εαυτό μου.  Ζω για το καλό του συνόλου.

Μεταβατικές εργασίες

Στην σημερινή εποχή μπορεί κάποιος να χρειαστεί επίσης να δεχτεί να κάνει εργασίες, τουλάχιστον στην αρχή, που δεν του ταιριάζουν, που είναι το αντίθετο από αυτό που είπα νωρίτερα.  Αλλά μπορεί αυτό να είναι ένα σκαλοπάτι προς κάτι άλλο, ένα βήμα προς κάτι ανώτερο, που τελικά θα τον ικανοποιήσει περισσότερο και θα του δώσει περισσότερα και οικονομικά και συναισθηματικά και πνευματικά.  Εγώ, όταν άφησα την εργασία μου ως χημικός μηχανικός, οδηγούσα και ταξί, μαγείρευα, ήμουνα και σερβιτόρος, έκανα και το δάσκαλο στο Λύκειο.  Έκανα ένα σωρό πράγματα που ήταν βήματα.  Είμαι ευγνώμων για όλες αυτές τις εμπειρίες και σαν ταξιτζής και σαν μάγειρας και σαν σερβιτόρος και ότι άλλο έκανα σαν εμπειρίες ζωής που με εμπλούτισαν και σαν εμπειρίες που με οδήγησαν σιγά-σιγά να κάνω αυτό που πραγματικά είχα γεννηθεί να κάνω με τη ζωή μου.

Όταν, καμία φορά η ζωή έρχεται και λέει «σου προσφέρω αυτήν την ευκαιρία» δεν θα πρέπει να έχουμε εγωισμό και να λέμε «είμαι ανώτερος από αυτό».  Δεν είπα «έχω δίπλωμα χημικού μηχανικού, δεν κάνω αυτά».  Δέχτηκα να κάνω οποιαδήποτε εργασία για να επιβιώσω καθώς ασχολιόμουν για να δημιουργήσω μία ζωή που συμπίπτει με αυτό που πραγματικά ήθελα.  Κατάλαβα ότι δε θα κάνω αυτό για όλη την ζωή μου, αλλά δεν έλεγα «δεν κάνω τίποτα κατώτερο από μένα».  Έλεγα «θα κάνω οτιδήποτε αυτήν την στιγμή καθώς ψάχνω για μία λύση που πραγματικά με ικανοποιεί».

Τότε, έχουμε έναν συνδυασμό εδώ.  Δεν θέλουμε να δεχτούμε για το υπόλοιπο της ζωής μας να κάνουμε κάτι που δε μας αντιπροσωπεύει, όμως σε δύσκολες εποχές μπορεί να χρειαστεί να κάνουμε κάτι σαν μεταβατικό στάδιο και οικονομικά αλλά και σαν μία παιδεία, μία εκπαίδευση για να προχωρήσουμε να βρούμε την πραγματική μας θέση σε αυτό το Σύμπαν.

Δίνοντας, παίρνουμε.

Επίσης, υπάρχουν νόμοι στο Σύμπαν που λένε «όσο πιο πολύ δίνεις, τόσο περισσότερο παίρνεις».  Και σε μία εποχή που είναι φυσικό για τον άνθρωπο να σκεφτεί «δεν είμαι σε θέση να δώσω γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι» είναι ακριβώς το αντίθετο.  Αν θέλω να μπω σε αυτήν την ροή είναι πολύ σημαντικό να μπορώ να δώσω, βέβαια με μέτρο, και δεν μιλάμε μόνο για χρήματα.  Μιλάμε για να κάνουμε παρέα, να στηρίζουμε έναν άνθρωπο, να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο, να μαγειρεύουμε για τους άστεγους.  Ότι μπορεί να’ναι αυτό.  Γιατί πάλι μπαίνω σε αυτήν την αρμονική και αγαπημένη σχέση με το Σύμπαν ή με το Θείο.  Γίνομαι συνεργάτης της δημιουργικής δύναμης του Σύμπαντος.  Κάθε φορά που προσφέρω και κάθε φορά που δημιουργώ και κάθε φορά που συντονίζομαι με τον πραγματικό λόγο ύπαρξής μου και ασχολούμαι με το λόγο που υπάρχω εδώ, αυξάνω αυτήν την σχέση.  Γίνομαι πιο πολύ συνεργάτης των δυνάμεων του Σύμπαντος.

Τότε, ένας τρόπος είναι να βρω τον πραγματικό λόγο που βρίσκομαι εδώ και να ασχοληθώ με αυτό και δεύτερος τρόπος, να προσφέρω.  Να προσφέρω στο συνάνθρωπό μου.  Δε θα χάσετε, θα κερδίσετε.  Είναι ενδιαφέρον ότι όσους ανθρώπους έχω ακούσει να μιλάνε για την επιτυχία, και αυτοί μιλάγανε εντελώς για την οικονομική επιτυχία, όλοι προτείνανε να δώσετε ένα μέρος από αυτό που έχετε σε αυτούς που έχουν ανάγκη.  Όλοι.  Το θεωρούσανε βασικό.  Γιατί δημιουργεί την σκεπτομορφή ότι έχω.  Όταν είμαι φοβισμένος και στριμωγμένος και λέω «δε μπορώ να δώσω» και δεν μιλώ για μεγάλα ποσά, δημιουργώ τη σκεπτομορφή της ανέχειας.  Ότι δεν έχω.  Και αυτό δημιουργεί την πραγματικότητά μου.  Τότε, όλοι αυτοί συμφωνούν ότι δίνοντας δημιουργείς τη σκεπτομορφή ότι έχεις και ότι φυσικά θα έχεις περισσότερα, έλκεις περισσότερα, και δεύτερον γίνεσαι συνδημιουργός ή συνεργάτης των πνευματικών δυνάμεων.

Εσωτερική Καθοδήγηση

Επίσης σε μία τέτοια εποχή είναι πολύ σημαντικό ο καθένας να αποκτήσει εσωτερική καθοδήγηση.  Με το διαλογισμό, με την εσωτερική εργασία, με το να ζητάει καθοδήγηση, με την προσευχή.  Γιατί αυτή η ανώτερη πνευματική καθοδήγηση θα μας οδηγήσει στο τι χρειάζεται να κάνουμε και για να έχουμε την ευημερία που χρειαζόμαστε, γιατί δεν υπάρχει λόγος να μην την έχουμε, το αξίζουμε όλοι να ζούμε μία άνετη και όμορφη ζωή, αλλά κατά δεύτερον θα μας οδηγήσει με ποιον τρόπο θα το κάνουμε που θα εκπληρώνει το νόημα της ζωής μας και έτσι την ευτυχία και την πληρότητα.  Και για αυτό προτείνω καθημερινά ο καθένας να κάθεται, να κλείνει τα μάτια του, να ζητάει καθοδήγηση σε κάθε ενέργεια της ημέρας «Θεέ μου οδήγησέ με όλη την ημέρα να κάνω αυτό που είναι για το ανώτερο δυνατό καλό, να κάνω αυτό που πραγματικά θα βοηθήσει εμένα, την οικογένειά μου, την κοινωνία που ζω, προς μία ανώτερη και πιο θετική πραγματικότητα».  Ζητώντας αυτήν την καθοδήγηση, μετά ακούστε τις σκέψεις σας.  Πολλοί άνθρωποι χάνουν απίστευτες ευκαιρίες στη ζωή τους γιατί δεν εμπιστεύονται την εσωτερική τους φωνή.  Έχουμε προγραμματιστεί τόσο πολύ από το τι νομίζουν οι άλλοι, που  αγνοούμε τις δίκες μας  σκέψεις για να είμαστε αποδεκτοί στους άλλους.

Δηλαδή, είναι πολύ σημαντικό να έχουμε το θάρρος, σε όλες τις εποχές, αλλά ιδιαίτερα σε μία τέτοια εποχή, να ακούσουμε αυτό που νιώθουμε μέσα μας.  Ο διαλογισμός βοηθάει σε αυτό, η προσευχή για καθοδήγηση βοηθάει σε αυτό, βοηθάει και η απομόνωση.  Να έρθετε στη Μυρρινούντα τρεις-τέσσερις μέρες, ή να πάτε σε ένα μοναστήρι, να μη μιλάτε, να είστε με τον εαυτό σας και να ανακαλύψετε εσείς τη δική σας εσωτερική φωνή που ξέρει ακριβώς τι χρειάζεται να κάνετε για να είστε καλά, για να είστε ευτυχισμένοι, να έχετε αφθονία και να έχετε τη ζωή που γεννηθήκατε να έχετε.

Δημιουργικότητα και Εφευρετικότητα

Επίσης, χρειαζόμαστε περισσότερη δημιουργικότητα και εφευρετικότητα.  Την ικανότητα να σκεφτώ διαφορετικά.  Πρέπει να μπορώ να σκεφτώ, όπως λέμε στα αγγλικά, να σκεφτώ «έξω από το κουτί».  Τι είναι αυτό που μπορώ να κάνω αυτή τη στιγμή που και θα μου δώσει πληρότητα αλλά και θα μου καλύψει τις οικονομικές μου ανάγκες.  Χρειάζεται να δημιουργήσουμε νέα επαγγέλματα, νέες εργασίες, νέες υπηρεσίες, που ίσως δεν διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο.  Εγώ θαυμάζω μία κυρία στο Μαρκόπουλο που έχει ανοίξει ένα μαγαζί, μία γυναίκα του σπιτιού, που έρχεται κάθε μέρα στις έξι το πρωί και αρχίζει να μαγειρεύει.  Και φτιάχνει πέντε-έξι ταψιά όπως τα λαδερά τα διάφορα που ξέρετε και μετά από τις δύο η ώρα δεν υπάρχει τίποτα στο μαγαζί αυτό.  Είναι μεγάλη επιτυχία.  Πάει με πολλή αγάπη, τραγουδάει, μαγειρεύει, είναι πάντα με το χαμόγελο, φτιάχνει ωραία φαγητά, φτηνά φαγητά, που δεν το σκέφτεται ο άλλος, λέει θα πάω, δεν είναι τόσο ακριβό, θα το πάρω σπίτι μου να το φάω.  Έχει δημιουργήσει ένα νέο επάγγελμα.  Ούτε εστιατόριο είναι ούτε φαστ φουντ, πας εκεί και βρίσκεις ωραία φαγητά σα να τα έχει μαγειρέψει η μητέρα σου.  Έχει δημιουργήσει κάτι καινούριο.  Πετυχαίνει το καινούριο, ειδικά όταν απευθύνεται στις βασικές ανάγκες των ανθρώπων.  Το φαγητό είναι μία βασική ανάγκη.  Και αυτό είναι σημαντικό, να σκεφτόμαστε τι χρειάζεται ο συνάνθρωπός μας, τι είναι αυτό που μπορώ να προσφέρω ή να δημιουργήσω.

Αυτό μπορεί να είναι γνώσεις, μπορεί να είναι υπηρεσίες, μπορεί να είναι προϊόντα.  Να σκεφτεί ο καθένας, δηλαδή, τι χρειάζεται ο άνθρωπος γύρω μου σήμερα.

Επιστροφή στην Φύση

Μια άλλη λύση σε τέτοιες εποχές είναι η μετακίνηση από την πόλη στην επαρχία.  Αν κάποιος έχει γη, η γη είναι πάντα μία ασφάλεια.  Μπορεί κανείς να καλλιεργήσει τα λαχανικά του, να καλλιεργήσει τον μπαξέ, να περνά όμορφα εκεί και ίσως πιο ήρεμα, πιο ευτυχισμένα.  Δε θα είναι πλούσιος, αλλά θα έχει μία ήρεμη, ευτυχισμένη ζωή.  Ίσως ένα μέρος του προβλήματος είναι ότι όλοι έχουμε μαζευτεί εδώ μέσα στην πόλη.

Πουλήστε ότι δε Χρειάζεστε.

Μια άλλη λύση, πουλήστε ότι δε χρειάζεστε.  Πολλά αντικείμενα είναι κολλημένα χρήματα.  Είναι σαν στο σώμα μου να έχει κολλήσει το αίμα σε διάφορα σημεία.  Δεν εξυπηρετούν.  Ότι δε χρειάζεστε, είτε πουλήστε το είτε χαρίστε το.  Απλοποιήστε τη ζωή σας.  Ότι δεν σας προσφέρει κάτι σημαντικό πια, αφήστε το.  Κάντε τη ζωή σας πιο απλή.

Επίσης, ίσως χρειάζεται να αναθεωρήσουμε πόσα τετραγωνικά μέτρα χρειαζόμαστε.  Για να ζούμε, για να ζεσταίνουμε, για να καθαρίζουμε, για να φωτίζουμε, για να δροσίσουμε.  Όλα αυτά θέλουν αναθεώρηση.  Ένας τρόπος ζωής που είχαμε συνηθίσει, που στην ψευδαίσθηση πιστεύουμε ότι η ευτυχία μας εξαρτάται από αυτόν.  Είναι ώρα να απελευθερωθούμε από αυτήν την ψευδαίσθηση.  Σε ένα μικρό δωματιάκι με κάποια απαραίτητα πράγματα, μπορούμε να είμαστε το ίδιο ευτυχισμένοι με ένα τεράστιο σπίτι που πιθανόν σημαίνει και περισσότερες έννοιες, περισσότερες βλάβες, περισσότερη συντήρηση και περισσότερο φως, ρεύμα και βέβαια τα δημοτικά τέλη.  Δηλαδή, δεν είναι ντροπή να ζούμε πιο άπλα.  Είναι τελικά ευτυχία.

Είναι πάρα πολύ όμορφο να καταλάβουμε ότι η ευτυχία είναι μέσα μας, δεν είναι μέσα σε αυτά τα πράγματα.  Εμείς δίνουμε σε αυτά την κυριαρχία που έχουν επάνω μας, και λέμε «είμαι ευτυχισμένος επειδή έχω εκατό τετραγωνικά ή αξίζω ή είμαι ασφαλής».  Πάντα υπάρχει αυτή η λύση να μειώσω τα τετραγωνικά, να μειώσω τα αντικείμενα και να είμαι το ίδιο ή ίσως περισσότερο ευτυχισμένος.

Η ευτυχία είναι μία εσωτερική κατάσταση

Η ευτυχία είναι μία εσωτερική κατάσταση και δεν  έχει καμία σχέση με αυτά που έχω εξωτερικά, αρκεί να έχω μία στέγη, να έχω ρούχα, να έχω τροφή, να έχω νερό, να έχω αγαπημένους, ίσως λίγη μουσική, να έχω φίλους.  Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.  Όλα τα άλλα είναι περιττά, και χάσαμε την επίγνωση του περιττού και του αναγκαίου, που είναι ένα μέρος, αν θέλετε, του προβλήματος.  Είναι πολύ σημαντικό σε αυτήν την εποχή να έχουμε εμπιστοσύνη.  Εμπιστοσύνη ότι σαν θεία όντα σε ένα υλικό πεδίο  έχουμε τη δύναμη να δημιουργήσουμε ότι χρειαζόμαστε και είμαστε αγαπητοί στο Σύμπαν ή στο Θεό και  με κάποιο τρόπο, πολλές φορές με μυστήριο τρόπο, οι ανάγκες μας πάντα θα καλύπτονται.

Έχοντας εμπιστοσύνη στο Θειο ή στο Σύμπαν ή σε ότι πιστεύετε εσείς και στον εαυτό μας φυσικά, έλκω από το Σύμπαν και έλκω και από τον ίδιο τον εαυτό μου τις ενέργειες που χρειάζονται για να δημιουργήσω τη ζωή που θέλω.  Αν εγώ φοβάμαι και λέω, ότι εγώ δε μπορώ, δε θα τα καταφέρω, εάν νιώθω ότι ζω σε ένα εχθρικό ή πες το αδιάφορο Σύμπαν, δε θα έλκω τίποτα από αυτά.

Πίστη στο Σύμπαν και στον εαυτό μου

Ζω σε ένα Σύμπαν αγάπης, είμαι ένα θεϊκό ον και είναι φυσικό να έχω ότι χρειάζομαι, και δεν είναι αντιπνευματικό.

Δεν είναι πιο πνευματικό να έχω λιγότερα.  Μπορεί να είμαι πιο ελεύθερος, αλλά δεν είναι πιο πνευματικό.  Το πρόβλημα δεν είναι να έχω.  Το να έχω δεν μειώνει την πνευματικότητά μου.  Η προσκόλληση μειώνει την πνευματικότητά μου.  Μπορεί να μην έχω τίποτα και να έχω προσκόλληση σε αυτό που δεν έχω και να μην έχω πνευματικότητα.  Και μπορεί να τα έχω όλα και να μην έχω προσκόλληση σε αυτό και να είμαι καλά.  Τότε, το πρόβλημα δεν είναι να έχω, αλλά η προσκόλληση. Τότε, πώς μπορώ να έχω και να μην είμαι προσκολλημένος σε αυτό που έχω;

Μόνο με  πίστη στο Σύμπαν και πίστη στον εαυτό μας.  Επίσης, πίστη ότι έχουμε τη δυνατότητα, αν επιλέξουμε αυτό με την ελεύθερή μας βούληση, να είμαστε ευτυχισμένοι κάτω από όλες τις συνθήκες.  Ότι και να συμβεί έχω πάντα αυτήν την επιλογή.  Η ευτυχία είναι μία επιλογή.  Μπορώ χωρίς σπίτι, κοιμώμενος σε παγκάκι σε κάποιο πάρκο να επιλέγω να είμαι ευτυχισμένος και μπορώ μέσα σε τριακόσια τετραγωνικά και με έναν τεράστιο λογαριασμό στην τράπεζα να επιλέγω να είμαι δυστυχισμένος.  Πάντα έχω τη δυνατότητα, δεν είναι ποτέ απαγορευμένο, δεν είναι ποτέ αδύνατο, δεν είναι ποτέ δεδομένο ότι επειδή δεν έχω κάτι δε μπορώ να είμαι ευτυχισμένος.  Αυτό είναι κάτι που δημιουργούμε στο νου μας.

Τότε αυτή η πίστη, ότι εγώ προτιμώ να έχω μία όμορφη ζωή, θα κάνω ότι μπορώ να δημιουργήσω αυτήν την όμορφη ζωή, όπως εγώ το ορίζω, ο κάθε ένας διαφορετικά.  Είναι φυσικό το Σύμπαν να μου συμπαραστέκεται σε αυτήν την διαδικασία, αλλά αν για κάποιο λόγο, επειδή έχω ένα κάρμα, επειδή έχω επιλέξει αυτό σαν ψυχή, ή επειδή χρειάζομαι να περάσω από μία εμπειρία που θα ευνοήσει την πνευματική μου εξέλιξη, δεν έχω κάποια στιγμή αυτά που χρειάζομαι, έχω πάντα τη δυνατότητα να νιώθω καλά.

Ιδιαίτερα αν δημιουργούμε μία εσωτερική σχέση με το θείο, ότι σημαίνει αυτό για σας.  Δηλαδή μπορεί να είμαι μόνος μου, αλλά όπου και να βρίσκομαι θα έχω παρέα και ειδικά αν μου αρέσει η δική μου παρέα.  Είναι και αυτό σημαντικό, να μας αρέσει ο εαυτός μας, να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, άρα όπου βρισκόμαστε θα είμαστε καλά.

Πίστη σε τρία πράγματα λοιπόν. 

Πίστη ότι ζω σε ένα ευνοϊκό Σύμπαν αγάπης που φυσικά θα μου δώσει αυτά που χρειάζομαι, εμπιστοσύνη ότι έχω τη δύναμη να δημιουργήσω ότι χρειάζομαι – και το μυαλό και τη δύναμη – και τρίτον έχω πάντα τη δυνατότητα να είμαι καλά ότι και να συμβεί.

Το τρίτο είναι σημαντικό επειδή αν άγχομαι και φοβάμαι μήπως δεν έχω αυτό που θέλω, θα δημιουργήσω την ανάγκη να μην έχω αυτό που θέλω για να μάθω ότι μπορώ να είμαι καλά χωρίς αυτό που θέλω.  Είναι κατανοητό;  Αν δεν χρειάζεται να μάθω ότι μπορώ να είμαι καλά χωρίς αυτό που θέλω, δεν χρειάζεται να μην έχω αυτό που θέλω.  Είναι τόσο απλό.  Γι’ αυτό πρέπει να φύγει το άγχος και να ξέρουμε ότι κάτω από όλες τις συνθήκες μπορούμε να είμαστε καλά.

Και επίσης να θυμηθούμε την εσωτερική μας θεία φύση.  Δεν είμαστε αδύναμοι, είμαστε θεία όντα που προσωρινά έχουμε προβάλει τη συνειδητότητά μας σε αυτά τα προσωρινά σώματα.  Έχουμε πολύ περισσότερη δύναμη και δημιουργικότητα από ότι φανταζόμαστε.  Είναι απλώς σημαντικό να το συνειδητοποιήσουμε αυτό και να το εκφράσουμε.

Ανιδιοτελή Προσφορά

Είχα μία συνάντηση με ένα παιδί που δεν μπορούσε να βρει δουλειά. Του πρότεινα να δουλέψει δωρεάν, να βγει από το σπίτι, να κάνει κάποια μορφή ανιδιοτελούς προσφοράς κάπου και να βγάλει την ενέργειά του έξω εκεί.  «Θα νιώσεις ικανοποίηση, θα νιώσεις ευχαρίστηση, θα εξασκήσεις το μυαλό σου, τη δύναμή σου, και σίγουρα αυτό κάποια στιγμή θα εξελιχθεί σε κάποια μορφή εργασίας που θα σου δώσει χρήματα.»

Τότε, με όλους αυτούς που λένε ότι δεν έχουν εργασία αυτήν την στιγμή, θα πρότεινα την ανιδιοτελή προσφορά κάπου.  Ας βοηθήσουμε τα διάφορα ιδρύματα, τους διάφορους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Για πιο λόγο να καθόμαστε επειδή δεν πληρωνόμαστε, δεν το έχω καταλάβει.  Και αυτό που γίνεται εδώ στην Ελλάδα με τα καφενεία μετά τα εξήντα! Τι ανεκμετάλλευτη ενέργεια.  Μάλλον έχει μειωθεί αυτό τα τελευταία χρόνια, αλλά το ότι μετά τη σύνταξη δεν έχω καμία δημιουργικότητα και κάθομαι και παίζω χαρτιά και πίνω καφέ ή μπύρα ή ότι είναι αυτό, τι κρίμα!  Πρόκειται για είκοσι χρόνια ανεκμετάλλευτης ενέργειας, δημιουργικότητας, προσφοράς, που θα μπορούσε να φτιάξει την κοινωνία.

Δηλαδή, η εργασία δε χρειάζεται να ταυτίζεται με χρήματα και το Σύμπαν έχει τον τρόπο να μας δώσει πίσω και αυτήν την εργασία χωρίς χρήματα.  Και η δική μου εμπειρία, γιατί το έχω κάνει στη ζωή μου, είναι ότι πάντα θα εξελιχθεί σε κάποια μορφή αμοιβής.  Και ειδικά αν δεν το σκέφτομαι έτσι.  Αν το σκέφτομαι έτσι, μπορεί να μη συμβεί.

Έχουμε όλοι επιλέξει μια μοναδική εμπειρία

Επίσης, να θυμόμαστε ότι η μοίρα, τα βιώματα της κάθε ψυχής, είναι μοναδικά και δεν έχει καμία σημασία αν βρισκόμαστε σε μία συνολική δύσκολη οικονομική κατάσταση, γιατί κάθε ψυχή έχει μία μοναδική πορεία μέσα από αυτό και δεν συμβαίνει κάτι σε μας επειδή συμβαίνει στους άλλους.  Συμβαίνει σε μία ομάδα ανθρώπων κάτι επειδή όλοι έχουν επιλέξει να βιώσουν αυτό, αλλά μπορεί οποιοσδήποτε άνθρωπος μέσα στην ομάδα αυτή να έχει κάτι άλλο να μάθει.

Και δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι εγώ θα πρέπει να περάσω δύσκολα επειδή οι άλλοι περνάνε δύσκολα.  Γιατί είναι εύκολο να δημιουργώ μία τέτοια σκεπτομορφή, ότι «οι καιροί είναι έτσι, δεν υπάρχουν δουλειές, δεν θα πετύχει τίποτα, δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσω ή να δοκιμάσω.»  Είναι πολύ εύκολο να πέσω σε μία τέτοια σκεπτομορφή, η οποία βέβαια δεν αληθεύει, γιατί ο καθένας έχει μία μοναδική πορεία μέσα από αυτό.  Να μην επηρεαζόμαστε από τις σκεπτομορφές του συνόλου και να μη μας κόβει τη δημιουργικότητα και την παραγωγικότητα και την αισιοδοξία ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτό που θέλουμε.

Η Πραγματοποίηση των Στόχων μας

Τώρα θα μιλήσω για το πώς μπορούμε να πραγματοποιήσουμε στόχους.  Αυτά που σας είπα μέχρι τώρα, βρίσκονται στο «Αντιμετωπίζοντας Δύσκολες Εποχές». Ένα πολύ σημαντικό βιβλίο με όλες τις τεχνικές που χρειάζεστε για να είσαστε καλά ότι και να γίνει.  Το δεύτερο βιβλίο για το οποίο θα μιλήσω τώρα, είναι το «25 τρόποι να πραγματοποιήσουμε την ιδανική ζωή».  Είπαμε ότι υπάρχουν δύο τρόποι.  Ο πρώτος τρόπος είναι, να είμαι καλά με τα πράγματα όπως είναι και ο δεύτερος τρόπος είναι, πώς δημιουργώ αυτό που θέλω.

Και προχωρώ σε αυτό.  Και βασικά θα σας διαβάσω τα κεφάλαια του βιβλίου.

Ευγνωμοσύνη

Το πρώτο κεφάλαιο: Νιώστε Ευγνωμοσύνη.  Είναι το πρώτο βήμα του να δημιουργήσω περισσότερα.  Πρέπει να αναγνωρίσω αυτά που ήδη έχω.  Αναγνωρίζοντας αυτά και νιώθοντας γνήσια ευγνωμοσύνη για αυτά που έχω, πρώτον, μου επιβεβαιώνει ότι ζω σε ένα Σύμπαν που με αγαπάει και μου έχει δώσει τόσα και άρα φυσικά θα μου δώσει και άλλα.  Το βλέπω λογικό και φυσικό.  Αυτήν την σχέση έχω με το Σύμπαν.  Είμαι τυχερός, είμαι αγαπητός, έχω μία συνεργασία και πάντα μου δίνεται αυτό που χρειάζομαι.  Αυτή η σκεπτομορφή σίγουρα θα ευνοεί το να έλκουμε περισσότερα.

Δεύτερον, αναγνωρίζοντας αυτά που έχουμε, αναγνωρίζουμε επίσης τη δική μας δημιουργική δύναμη.  Δεν είναι μόνο ότι το Σύμπαν μας έχει δώσει όλα αυτά, τα έχουμε δημιουργήσει κιόλας.  Ο κάθε ένας σε αυτό το δωμάτιο είναι ένας καλός δημιουργός.  Για να μπορείτε να είστε εδώ απόψε και να έχετε τον τρόπο να φτάσετε εδώ, είτε με αυτοκίνητο ή πληρώνοντας ένα λεωφορείο και να μη χρειάζεται να ψάχνετε στους κάδους για πράγματα να πουλήσετε ή να ανταλλάξετε, σημαίνει ότι είστε καλοί δημιουργοί.  Έχετε δημιουργήσει ήδη μία ευημερία που δεν έχει το 90% του πλανήτη.  Τότε, δύο πράγματα.  Ζούμε σε ένα ευνοϊκό Σύμπαν και είμαστε καλοί δημιουργοί και στη συνέχεια θα δημιουργήσουμε ότι χρειαζόμαστε.

Καθορισμός των στόχων

Kαθορίστε τους στόχους σας.  Ο εστιασμός του πού θέλω να δώσω την ενέργειά μου είναι σημαντικός.  Και αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός απλού φωτός και ενός laser.  Το laser έχει την ίδια ισχύ, απλά όλα τα φωτόνια έχουν την ίδια συχνότητα και την ίδια κατεύθυνση.  Και αυτό μπορεί να τρυπήσει ένα αντικείμενο.  Αν θέλω αυτό και αυτό και αυτό και το άλλο, δεν θα γίνουν πολλά πράγματα.  Πρέπει να ξεκαθαρίσω τι θέλω.  Και ξέροντας τι θέλω, διοχετεύω την ενέργειά μου προς αυτό και το πετυχαίνω.  Να καθορίσουμε το στόχο.

Απελευθέρωση από περιοριστικές πεποιθήσεις

Aπελευθερωθείτε από περιοριστικές πεποιθήσεις, ότι δεν μπορώ ή ότι δεν γίνεται, είναι δύσκολη εποχή, δεν τα καταφέρνω, οποιαδήποτε πεποίθηση μπορεί να με εμποδίσει να προχωρήσω προς το στόχο μου, που ή λέει ότι δεν αξίζω ή ότι κινδυνεύω ή ότι δεν είμαι ικανός ή ότι οι άλλοι θα στεναχωρηθούν, οποιαδήποτε πεποίθηση που θα με κόβει από το να δώσω την ενέργειά μου, το χρόνο μου, τη σκέψη μου προς το στόχο.

Γραπτή περιγραφή της ιδανικής μας πραγματικότητάς

Γράψτε μία περιγραφή της ιδανικής πραγματικότητάς σας.  Καθίστε και περιγράψτε την γραπτά.  «Θα ήθελα αυτήν την ζωή.»  Και γράψτε το στο παρόν, σαν να υπάρχει ήδη.  Μην το γράψετε στο μέλλον.  «Σηκώνομαι, πηγαίνω κάνω αυτήν τη δουλειά, μου αρέσει να ασχολούμαι με αυτά, έχω αυτές τις σχέσεις αγάπης.»  Δηλαδή αυτό που θα θέλετε να γίνει περιγράψτε το και συγκεκριμενοποιήστε το γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι ξέρουν καλύτερα τι δεν θέλουν παρά τι θέλουν.  Κι όταν ξέρουμε τι δεν θέλουμε, πραγματοποιούμε τι δεν θέλουμε.  Είναι σαν να στείλουμε κάποιον στο super market και να του πούμε «μη μου φέρεις ρύζι και μη μου φέρεις μουστάρδα».  Ξέρει τι να μου φέρει;  Μάλλον θα μου φέρει ρύζι και μουστάρδα, γιατί μόνο αυτά είπα.  Και το ίδιο με το Σύμπαν.  Όταν δεν ξέρω τι θέλω, αλλά μόνο τι δεν μου αρέσει, έλκω περισσότερο ότι δεν μου αρέσει.  Πρέπει να συγκεκριμενοποιώ αυτό που θέλω.

Συμπεριφέρομαι σαν ήδη να έχω αυτό που θέλω

Φερθείτε τώρα όπως φαντάζεστε ότι θα φερόσασταν σε εκείνη την περίπτωση.  Δηλαδή, αρχίζω να συμπεριφέρομαι σαν ήδη να έχω αυτό που θέλω.  Αν ήδη έχω αυτήν την εργασία που θέλω, σηκώνομαι το πρωί και όχι στις 10:00, γιατί έχω εργασία. (Που δεν έχω ακόμα, αλλά σηκώνομαι το πρωί, γιατί ξέρω ότι ζω σαν να είχα αυτήν την εργασία.)  Δίνω στους ανθρώπους που δεν έχουν, γιατί ξέρω ότι έχω χρήματα.  Συμπεριφέρομαι με υγεία, παρόλο που δεν έχω ακόμα υγεία.  Συμπεριφέρομαι σα να είχα υγεία.  Συμπεριφέρομαι σα να έχω ξεπεράσει το φόβο μου για μία σχέση αγάπης, δηλαδή αγνοώ τις αντιστάσεις μου και συμπεριφέρομαι σα να έχω ήδη πραγματοποιήσει το στόχο μου.

Η πηγή της δημιουργίας βρίσκεται μέσα μας

Βιώστε την πηγή της δημιουργίας μέσα σας.  Αυτήν την πηγή την ονομάζουμε «το κενό» ή το «πεδίο των απεριόριστων πιθανοτήτων».  Ότι μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει μια δημιουργική δύναμη και αυτό ταυτίζεται με ένα πεδίο πιθανοτήτων και εμείς παίρνουμε αυτό το πεδίο, αυτήν την ενέργεια και το μορφοποιούμε σαν τη ζωή μας, σαν το σώμα μας, σαν τις σχέσεις μας, σαν το σπίτι μας, σαν ότι υπάρχει.  Τότε, για να μπορώ να κάνω αυτό, αυτό προτείνει ο Deepak Chopra, στο βιβλίο του «Οι Επτά Πνευματικοί Νόμοι της Επιτυχίας»:  Για να μπορεί η σκέψη σας, η πρόθεσή σας να έχει δύναμη, πρέπει να αδειάσετε το νου σας.  Όταν εισάγετε μία πρόθεση σε έναν νου με σκέψεις, δεν θα έχει πολλή δύναμη.  Δηλαδή αυτή η σκέψη θα έχει επίδραση, αλλά ομοίως και οι άλλες χίλιες σκέψεις που έχετε.  Θέλετε ένα αποτέλεσμα; Αδειάστε πρώτα το νου σας.  Φτάστε σε ένα σημείο που δεν έχετε σκέψεις.  Εδώ είναι η πηγή της δημιουργίας σας, το μέρος του εαυτού σας που είναι πέρα και πάνω από το νου, που δεν είναι μέσα στο πεδίο των σκέψεων.  Και εκεί εισάγετε την πρόθεσή σας, μέσα σε αυτήν την σιωπή.  Εκεί θα φέρετε το όραμα του τι θέλετε, αφού αδειάσετε και έρθετε σε επαφή με αυτό το πεδίο πιθανοτήτων.

Εγώ το παρομοιάζω με το εξής: αν ρίξουμε μία πέτρα μέσα σε μία ήρεμη λίμνη, βλέπουμε τα κύματα να απομακρύνονται από αυτήν την πέτρα και είναι πολύ αισθητή η επίδραση της πέτρας στη λίμνη.  Γιατί η λίμνη ήταν ακίνητη.  Αν όμως ρίξω μία πέτρα σε μία λίμνη που πέφτουν συγχρόνως άλλες πενήντα πέτρες, να μη πω χίλιες, δεν βλέπουμε την επίδραση της πέτρας αυτής επειδή υπάρχει ένα μίγμα ενεργειών και δεν έχει αποτέλεσμα.  Αν θέλω πραγματικό αποτέλεσμα με τη θετική μου σκέψη, χρειάζομαι πρώτα να μάθω να αδειάζω το νου, να μην έχω σκέψεις αυτή τη στιγμή, και τότε φέρνω μες στον άδειο νου την πρόθεσή μου.

Η δύναμη της προσφοράς

Προσφέρετε στους άλλους και στον εαυτό σας καθημερινά.  Δεν μπορώ να δώσω αρκετή έμφαση στην προσφορά.  Η προσφορά, μας συνδέει με το Σύμπαν και βέβαια ότι δίνουμε έρχεται δεκαπλάσια πίσω. 

Μετατροπή των προσκολλήσεων σε προτιμήσεις

Αφήστε το άγχος και την προσκόλληση στα αποτελέσματα.  Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι στη μέθοδο του Chopra αμέσως μετά από την εισαγωγή της πρόθεσης  ο επόμενος νόμος είναι η αποταύτιση από το αποτέλεσμα.  Όταν έχω προσκόλληση στο αποτέλεσμα και νιώθω ότι δε μπορώ να είμαι καλά χωρίς το αποτέλεσμα αυτό είμαι σε μία ψευδαίσθηση και δεν είναι καλό για την εξέλιξή μου να γίνει αυτό που θέλω, γιατί θα μείνω στην ψευδαίσθηση ότι είμαι καλά επειδή έγινε αυτό που θέλω, χώρια που το άγχος μήπως δε γίνει κάτι, με το νόμο του καθρεφτίσματος θα δημιουργήσει αυτό που δεν θέλω.

Τότε είναι πολύ σημαντικό να βρω την ικανότητα να θέλω κάτι, να οραματιστώ αυτό που θέλω, χωρίς να έχω το παραμικρό άγχος μήπως δε γίνει.  Γιατί το άγχος αυτό θα υπονομεύσει τον αρχικό μου θετικό οραματισμό.  Αυτός είναι ένας συνδυασμός που θέλει εργασία.  Εμείς το λέμε, «να το μετατρέψω από προσκόλληση σε προτίμηση».  Ένα πράγμα που βοηθάει με αυτό, είναι να συνειδητοποιήσω ότι η αληθινή μου φύση δεν είναι καν εδώ, αυτό που πραγματικά είμαι δεν είναι εδώ.  Εδώ στο υλικό κόσμο υπάρχει μία προβολή, μία σταλίτσα του τι πραγματικά είμαι.  Είμαι ένα πνεύμα σε μία άλλη διάσταση, ένα τεράστιο ον.

Και αν πιστεύετε στη μετενσάρκωση, (που δε χρειάζεται να πιστεύετε, αλλά αν πιστεύετε), και αν είχα εκατό ενσαρκώσεις, πόσο είναι αυτό με το οποίο έχω ταυτιστεί;  Ένα εκατοστό.  Κι αν είχα χίλιες, το ένα χιλιοστό.  Δηλαδή αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε και νομίζουμε ότι κινδυνεύει και νομίζουμε ότι αξίζει όταν τα καταφέρνουμε και δεν αξίζει όταν δεν τα καταφέρνουμε, είναι ασφαλές κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, δεν είμαστε καν αυτό.  Είμαστε πνεύμα.

Δεν σημαίνει ότι θα αγνοήσουμε αυτήν την πραγματικότητα, αλλά θα μας δώσει μία ηρεμία, μία αίσθηση ασφάλειας, να μπορούμε να κάνουμε αυτό που ήρθαμε να κάνουμε εδώ, να δημιουργήσουμε αυτό που θέλουμε να δημιουργήσουμε, ελπίζω όχι μόνο για μας αλλά για όλους, χωρίς άγχος και χωρίς φόβο, χωρίς έπαρση όταν το καταφέρνουμε και χωρίς αυτοαπόρριψη όταν δεν το καταφέρνουμε.  Είναι όλο ένα παιχνίδι του εγώ.  Και θα έλεγα, ότι ίσως από τα πιο σημαντικά μαθήματα της εποχής μας είναι να καταλάβουμε ότι είμαστε πνεύματα.  Δεν μπορούμε με κανένα τρόπο ούτε να αυξήσουμε την αξία μας ούτε να τη μειώσουμε.  Ούτε να αυξήσουμε την ασφάλεια μας ούτε να τη μειώσουμε.  Αυτό που είμαστε δεν επηρεάζεται από τίποτα από αυτά που κάνουμε εδώ.  Δεν σημαίνει ότι το αγνοούμε και δεν κάνουμε τίποτα.  Είναι η πρόκληση να δημιουργήσουμε μία αρμονική ζωή για μας και τους άλλους ανθρώπους.

Η αξία, η ασφάλεια και η πληρότητα είναι εσωτερικές καταστάσεις

Βιώστε την εσωτερική σας αξία, ασφάλεια και πληρότητα.  Βιώνοντας αυτά, τότε έχω περισσότερη δύναμη να δημιουργήσω χωρίς άγχος.  Εσωτερική αξία, εσωτερική ασφάλεια, εσωτερική πληρότητα.

Όλα είναι ευκαιρία για εξέλιξη

Καλωσορίστε όλα τα μαθήματα της ζωής σαν ευκαιρίες για μεγαλύτερη αυτοπραγμάτωση.  Να βλέπω τα πάντα που συμβαίνουν σαν ευκαιρία για να μάθω και να εξελιχθώ.  Είναι ο μόνος λόγος που είμαστε εδώ.  Ότι δημιουργούμε θα χαθεί.  Το κτίριο αυτό θα χαθεί, η Αρμονική Ζωή θα χαθεί, τα πολιτικά συστήματα, οι θρησκείες, οτιδήποτε δημιουργούμε κάποια στιγμή θα χαθεί. Αυτό που δεν θα χαθεί είναι η εξέλιξη που έχω μέσα από την ενασχόληση με αυτά.  Αυτήν την εξέλιξη θα την πάρω μαζί μου.  Είναι η εξέλιξη του είδους μας.  Και αυτή η εξέλιξη δεν θα είναι μόνο δική μου αλλά θα είναι εξέλιξη όλων των ανθρώπων γιατί είμαστε ενωμένοι με ένα μορφογενετικό πεδίο, ένα συλλογικό ασυνείδητο, και κάθε φορά που εγώ αναβαθμίζω την αντίληψή μου για την πραγματικότητα, όλη η ανθρωπότητα αλλάζει. 

Έχω ένα τέλειο παρελθόν

Aντιληφθείτε ότι το παρελθόν είναι τέλειο και συγχωρήστε τον εαυτό σας και τους άλλους για όλα.  Αν δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να μπορούμε να πούμε ότι το παρελθόν μας ήταν τέλειο και ότι έκαναν οι άλλοι ήταν τέλειο για την εξέλιξή μου, και ότι έκανα εγώ ήταν τέλειο για την εξέλιξή μου, αυτό το παρελθόν που δεν έχουμε συγχωρήσει και δεν έχουμε δει σαν τέλειο, θα το κρατήσουμε και θα δημιουργήσουμε ένα παρόν και μέλλον βάσει αυτού.  Τότε, η απελευθέρωση από το παρελθόν είναι απαραίτητη για να μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα διαφορετικό παρόν και μέλλον, αλλιώς θα δημιουργήσουμε το ίδιο παρόν και μέλλον αν δεν έχουμε συγχωρήσει και τους άλλους αλλά και τον εαυτό μας για όλα.

Xo’oπoνοπονο

Εφαρμόστε το Χo’οπoνoπoνo για τα πιθανά εμπόδια προς την πραγμάτωση της ιδανικής ζωής. Το Χo’οπoνoπoνo είναι μία Χαβανέζικη μέθοδος, όπου με μία μικρή προσευχή ή επίκληση αποσύρω οποιαδήποτε συμμετοχή μου σε κάτι που το θεωρώ όχι αρμονικό ή οποιοδήποτε εμπόδιο προς την πραγμάτωση των στόχων μου.  Αν έχω έναν στόχο, ας πούμε, λέω «συγνώμη για ότι υπάρχει μέσα μου που εμποδίζει την πραγμάτωση του στόχου, δέχομαι την τωρινή κατάσταση, αγαπώ την τωρινή κατάσταση, αγαπώ τον εαυτό μου, ελευθερώνω το εμπόδιο αυτό από την ανάγκη να υπάρχει για την εξέλιξή μου και ευχαριστώ το Θεό που διαλύει από μέσα μου ότι εμποδίζει την πραγμάτωση του στόχου μου.»  Και αυτό μπορούμε να το κάνουμε με οποιοδήποτε άλλο θέμα ή συμπεριφορά των άλλων, ή και αρρώστιες. (Δείτε https://www.armonikizoi.com/2012/ho’oponopono)

Η αποδοχή της ευτυχία

Απομακρύνετε κάθε αντίσταση στην ευτυχία.  Φοβόμαστε την ευτυχία, τρέμουμε την ευτυχία γιατί αν είμαι ευτυχισμένος φοβάμαι ότι κάτι κακό θα συμβεί.  Δεν αντέχουμε πολλή ευτυχία και έτσι θα πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα αυτό και να δεχτούμε να είμαστε ευτυχισμένοι και μάλιστα για μεγάλη διάρκεια.  Δέχεστε να είστε ευτυχισμένοι δέκα χρόνια χωρίς να σταματά η ευτυχία;  Μέσα μας είμαστε ευτυχισμένοι, ο νους μας δεν είναι ευτυχισμένος.  Μέσα μας είμαστε αγάπη, ο νους δεν αγαπάει.

Εσωτερική καθοδήγηση

Αναπτύξτε ένα σύστημα εσωτερικής καθοδήγησης.  Το είπαμε αυτό νωρίτερα, προσευχή για καθοδήγηση, σιωπή για να ακούσουμε την καθοδήγηση. Έχουμε διάφορες μεθόδους στο γραφείο σε CD για την εσωτερική καθοδήγηση, για να πάρω απάντηση από μέσα μου, τι χρειάζομαι να κάνω αυτήν την στιγμή που είναι το καλύτερο για μένα και για τους άλλους.

Αναγνώριση αυτών που έχουμε επιτύχει μέχρι τώρα & ευγνωμοσύνη

Αναγνωρίστε τις επιτυχίες σας και θυμηθείτε να νιώθετε συνεχώς ευγνωμοσύνη.  Να παρατηρήσουμε τις αλλαγές που γίνονται, τις επιτυχίες που έχουμε και να δώσουμε σημασία σε αυτά γιατί δυναμώνουν τη σκέψη ότι πράγματι δουλεύει αυτό που κάνουμε.  Τότε, δώστε σημασία έστω και στις μικρές επιτυχίες που έχετε προς το στόχο σας.

Πίνακας οραματισμού

Δημιουργήστε και διατηρήστε έναν πίνακα ή ένα ντοσιέ οραματισμού.  Αυτό είναι προαιρετικό, μερικοί άνθρωποι δημιουργούν έναν πίνακα όπου βάζουν τα πράγματα που θέλουν να πραγματοποιήσουν, εικόνες, κείμενα, αντικείμενα, ή ένα ντοσιέ, και αυτό όταν το βλέπουν τους συνδέει, μπαίνει στο νου και στο υποσυνείδητο, τους συνδέει με τους στόχους τους, ένας πίνακας οραματισμού.

Ότι θέλουμε να πραγματοποιήσουμε είναι ήδη μέρος αυτού που είμαστε

Θυμηθείτε ότι αυτό που θέλετε να πραγματοποιήσετε είναι ήδη μέρος αυτού που είστε.  Αυτό έρχεται από τους νόμους της κβαντικής φυσικής και από τις πνευματικές διδασκαλίες που λένε ότι δεν υπάρχουν ξεχωριστά αντικείμενα.  Υπάρχει μόνο ένα ενιαίο ενεργειακό πεδίο και όλο αυτό που βλέπουμε σαν αντικείμενα και άτομα είναι μία ψευδαίσθηση των αισθήσεών μας που κομματιάζει αυτό το ένα ενιαίο πεδίο ενέργειας και  φαίνεται σαν να είναι ξεχωριστά αντικείμενα.  Αρα αυτό που θέλω να δημιουργήσω είναι μέρος του ενεργειακού πεδίου μου, γιατί δεν υπάρχει τίποτα που δεν είναι, και σε ένα επίπεδο του εαυτού μου είμαι ένα με αυτό που θέλω να δημιουργήσω. Σε ένα ενεργειακό πεδίο είμαι ένα με αυτό που θέλω να δημιουργήσω.  Είναι μέρος του δικού μου ενεργειακού πεδίου, γιατί υπάρχει μόνο ένα πεδίο.  Και όταν το βλέπω έτσι, δεν το βλέπω σαν κάτι ξεχωριστό που χρειάζεται να φτάσω, να αποκτήσω, να παλέψω.  Το βλέπω σαν μία προέκταση της ίδιας της ενέργειάς μου, που φυσικά θα υλοποιηθεί, και είμαι πιο κοντά σε αυτό.

Θετική σκέψη και έκφραση

Να σκέφτεστε, να μιλάτε και να εκφράζεστε θετικά.  Δε μπορώ να κάνω θετική προβολή και μετά να παραπονιέμαι για την κατάστασή μου, ότι δε νιώθω καλά στην υγεία μου, ή με τα οικονομικά μου, ή τα επαγγελματικά μου.  Αυτές οι λέξεις ακυρώνουν τον θετικό οραματισμό μου.  Και οι λέξεις μου, και οι σκέψεις μου, και η συμπεριφορά μου, πρέπει να καθρεφτίζουν αυτήν την θετικότητα.

Ο σκοπός της Ζωής μας

Ανακαλύψτε και ζήστε το σκοπό της ζωής σας.  Το είπαμε αυτό νωρίτερα, ότι αν είμαι μέσα στο σκοπό της ζωής μου, έχω τη συμπαράσταση των πνευματικών δυνάμεων και είναι σαν να δουλεύουν δέκα για μένα.  Εγώ είμαι ένας που δουλεύει και υπάρχουν δυνάμεις που δουλεύουν για μένα για την πραγμάτωση των στόχων.

Αξίζουμε την ιδανική μας πραγματικότητα

Να είστε βέβαιοι ότι αξίζετε την ιδανική πραγματικότητά σας.  Αυτή η αμφιβολία για το αν αξίζουμε αυτό που μας αρέσει, υπονομεύει σε μεγάλο βαθμό αυτό που πραγματοποιούμε, και πολλές φορές αυτή η αμφιβολία βρίσκεται βαθιά στο υποσυνείδητο.  Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε τη θεία μας φύση και ότι φυσικά αξίζουμε μία όμορφη ζωή.  Το σημαντικό εδώ είναι, να θέλω αυτό που θέλω γιατί είναι μέρος του λόγου ύπαρξής μου και όχι ένας προγραμματισμός που έχω από μία κοινωνία που λέει ένα μεγαλύτερο σπίτι, ένα πιο δυνατό αυτοκίνητο, ένα κότερο.  Τώρα, αυτό δεν είναι δικό μου, πολύ πιθανόν δεν είναι δικό μου.  Είναι ένας προγραμματισμός που λέει, «θα αξίζω περισσότερο, θα με θαυμάζουν οι άλλοι.»  Να είμαι σίγουρος ότι είναι δικό μου.

Βίωμα της θεϊκής αγάπης

Βιώστε την αδιάκοπη σύνδεσή σας με τη θεϊκή αγάπη, ότι πάντα είμαι αγαπητός.  Υπάρχει μία εσφαλμένη αντίληψη της ανθρωπότητας ότι όταν κάτι δύσκολο συμβαίνει στη ζωή μας, ότι είτε δεν υπάρχει Θεός είτε δεν με αγαπάει. «Ακόμα και ότι με μισεί ή με τιμωρεί.  Είμαι ένοχος και συμβαίνουν κακά πράγματα επειδή είμαι ένοχος, ή ο Θεός δεν με αγαπάει.»  Αυτό δεν μπορεί να συμβεί.  Δεν μπορεί να υπάρχει κάτι άλλο εκ μέρους του θείου ή του Σύμπαντος εκτός από αγάπη για μένα.  Το θέμα είναι ότι αυτή η αγάπη του Σύμπαντος για μας, δεν είναι αγάπη για το εγώ μας, είναι αγάπη για μας σαν ψυχές και θέλει να μας απελευθερώσει από το εγώ μας.  Και όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο, αυτό είναι η αγάπη του Σύμπαντος για να μας απελευθερώσει από τη δικτατορία του εγώ, και το εγώ μας μάς πείθει ότι είναι κάτι κακό και ότι είναι τιμωρία και δεν υπάρχει Θεός και δεν υπάρχει αγάπη.

Ένα παράδειγμα πολύ ξεκάθαρο είναι ότι αν μπει ένα πουλάκι στο δωμάτιο αυτήν την στιγμή – δεν νομίζω να θέλει κανείς να το φάει, έτσι δεν είναι; δεν θα φάτε το πουλάκι. θέλετε να το ελευθερώσετε. Όμως σας εμπιστεύεται; βλέπει το χέρι σας σαν αγάπη;  Εσείς έχετε αγάπη, θέλετε να ελευθερώσετε το πουλί, το πουλί όμως δεν εμπιστεύεται και χτυπιέται στον τοίχο και βλάπτει τον εαυτό του.

Έτσι έρχεται το Σύμπαν σε μας με ένα χέρι αγάπης, «θα σου πάρω αυτό γιατί θα εξελιχθείς καλύτερα χωρίς αυτό» – και εμείς λέμε «μη μας πάρεις τίποτα, δεν θέλουμε καμία αλλαγή στη ζωή μας, ακόμα κι αν είναι προς το καλύτερο, να μην αλλάξει τίποτα» και δεν εμπιστευόμαστε.  Βλέπουμε κάθε κίνηση του Σύμπαντος που έρχεται μόνο για να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά είμαστε, σαν τιμωρία, σαν έλλειψη αγάπης.  Δεν έχουμε εμπιστοσύνη.  Τότε, χρειάζομαι να βιώσω αυτήν την αδιάκοπη σχέση αγάπης, πως ότι και αν μου δώσει η ζωή, είναι μία μορφή αγάπης.  Ακόμα και αν αυτό είναι η απώλεια ενός αγαπημένου ή η απώλεια της περιουσίας ή απώλεια ενός μέλους του σώματος μου.  Δεν υπάρχει τίποτα άλλο, τουλάχιστον σύμφωνα με δική μου αντίληψη.

Εγώ δημιουργώ την πραγματικότητά μου

Αντιληφθείτε τον εαυτό σας και το περιβάλλον σας σαν προεκτάσεις ο ένας του άλλου.  Είναι αυτό που είπαμε, ότι το περιβάλλον μου είναι μία προέκταση της ύπαρξης μου και οι σκέψεις μου δημιουργούν το περιβάλλον μου και αν δεν μου αρέσει το περιβάλλον μου τότε πρέπει να αλλάξω τις σκέψεις μου και τότε θα έχω ένα άλλο περιβάλλον.

Η δύναμη του λόγου

Χρησιμοποιήστε τη δύναμη του λόγου.  Υπάρχουν συγκεκριμένα mantras ή προσευχές για την πραγμάτωση των στόχων, που μπορείτε να μάθετε και να εκφωνείτε, και εσωτερικά και εξωτερικά, την ώρα που συγκεντρώνεστε σε αυτό που θέλετε να δημιουργήσετε.  Εχει έτσι μεγαλύτερη ισχύ.

Διατηρείστε την ευτυχία

Να είστε ευτυχισμένοι, διότι όσο πιο ευτυχισμένος είμαι, τόσο περισσότερο έλκω συνθήκες να συνεχίσω να είμαι ευτυχισμένος.  Όσο πιο δυστυχισμένος, τόσο περισσότερο έλκω συνθήκες να είμαι δυστυχισμένος.  Φροντίζω να είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.

Ολοκληρώνοντας, η ευημερία είναι μία εσωτερική κατάσταση που όταν τη βιώνουμε δημιουργείται σαν εξωτερική κατάσταση.  Γίνεται με το να είμαστε ικανοποιημένοι κάθε δευτερόλεπτο με αυτό που έχουμε, να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη ότι πάντα θα έχουμε αυτό που χρειαζόμαστε, και να εξασκήσουμε αυτούς τους τρόπους που σας περιέγραψα στο βιβλίο «25 Τρόποι» για να δημιουργήσουμε αποτελεσματικά την πραγματικότητα που χρειαζόμαστε.

Σας εύχομαι κάθε επιτυχία σε αυτό. 

Θα βρείτε πολλά ακόμα για το θέμα αυτό στα βιβλία, «Αντιμετωπίζοντας Δύσκολες Εποχές», «Εγχειρίδιο Επιβίωσης και Ευτυχίας» και  «25 Τρόποι να Δημιουργήσετε την Ιδανική Σας Πραγματικότητα.»

 

Καταλαβαίνω, Δεν Καταλαβαίνω και Πιστεύω

Καταλαβαίνω, Δεν Καταλαβαίνω και Πιστεύω

Posted on by Holistic Harmony

Καταλαβαίνω, Δεν Καταλαβαίνω και Πιστεύω

 Καταλαβαίνω και συμμερίζομαι και, ακόμα,  πονάω για αυτούς που έχουν χάσει την εργασία τους, το μισθό τους , την σύνταξη τους και δεν έχουν να καλύψουν βασικές ανάγκες για τον εαυτό τους αλλά και για τα παιδιά τους.

Καταλαβαίνω τον πόνο, το φόβο, την προδοσία, την αγανάκτηση, το θυμό και το μίσος τους προς αυτούς που θεωρούν ως αιτία της πραγματικότητας τους.

Καταλαβαίνω και συμμερίζομαι την απογοήτευση και το αδιέξοδο που νιώθουν οι νέοι αλλά και άλλοι που δεν μπορούν να βρουν εργασία για την επιβίωση, την ευημερία και την αξιοπρέπεια τους.

Καταλαβαίνω το φόβο όλων για το τι θα γίνει αύριο.

Καταλαβαίνω την προδοσία που νιώθουν οι πολίτες από τους πολιτικούς τους.

Καταλαβαίνω την οργή που νιώθουν προς τους πολιτικούς που δεν μείωσαν τους δικούς τους μισθούς και τις συντάξεις τους – κάτι που είναι παράλογο, εγωιστικό και μια κραυγαλέα προδοσία της εμπιστοσύνης του λαού που τους ψήφισε.

Καταλαβαίνω την έλλειψη εμπιστοσύνης και δυσπιστίας που νιώθουν όλοι προς το ΔΝΤ, την Τρόικα, και τις χώρες που θα «δανείζουν» στην Ελλάδα για να μην πτωχεύσει,  αλλά θέλουν δικαιώματα, γη και άλλα ανταλλάγματα και εγγυήσεις για την «βοήθεια» αυτή.

Καταλαβαίνω την οργή της Αριστεράς που βλέπει να καταπατούνται τα δικαιώματα των εργατών και των απλών ανθρώπων και βλέπουν να εξαφανίζονται οι νόμιμες,  ελάχιστες βάσεις προστασίας των εργαζομένων.

Καταλαβαίνω την απογοήτευση, την αδικία και τον πόνο των πολιτών που έχουν κάνει τόση εργασία και προσπάθεια να δημιουργήσουν για τον εαυτό τους και τα παιδιά τους μια ευχάριστη ζωή με την ευημερία που αξίζουμε όλοι, να αναγκάζονται τώρα να χάνουν όλα αυτά πληρώνοντας για τα λάθη και την απληστία άλλων. Καταλαβαίνω την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε μια ευχάριστη ζωή με ευημερία για μας και τα παιδιά μας.

Όμως, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να το κάνουμε με δανικά  χρήματα, χρήματα που δεν είχαμε – κάτι που είναι μια από τις αιτίες του προβλήματος.

Καταλαβαίνω και συμμερίζομαι την απόρροια, την δυσπιστία και την κριτική προς μια ανίκανη μέχρι τώρα κυβέρνηση που ή αρνιέται ή δεν είναι αρκετά οργανωμένη να βάλει τάξη στις καταστροφές από κουκουλοφόρους, ληστές, δολοφόνους, διάφορες συμμορίες και επίσης από τους μεγάλους φοροφυγάδες.

Καταλαβαίνω την αγανάκτηση του λαού και ακόμα το θυμό και το μίσος  των κουκουλοφόρων.

Όμως, δεν καταλαβαίνω την ανάγκη να καταστρέφουμε τις ιδιοκτησίες των αθώων συμπολιτών μας, καταστρέφοντας συγχρόνως την εικόνα και το όνομα της Ελλάδας ανά το κόσμο  και στην συνέχεια, την βασική πηγή πόρων της ευλογημένης μας χώρας – τον τουρισμό. Δεν καταλαβαίνω γιατί ενώ νιώθουμε ότι οι άλλοι φταίνε για μας, βρίσκουμε τη  λύση να καταστρέφουμε τον ίδιο τον εαυτό μας και την οικονομία μας.

Καταλαβαίνω την ανάγκη όλων των κλάδων που νιώθουν ότι χάνουν τα δικαιώματα και την αποκλειστικότητα τους, να εκφράσουν την αντίθεση τους και να κάνουν αγώνα  να  προστατεύσουν τα δικαιώματα αυτά με απεργίες.

Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό πρέπει να γίνει με τρόπο που να εμποδίζει την κίνηση,  τη λειτουργία, την εργασία,  την τροφοδοσία και τα έσοδα των συμπολιτών μας καθώς και την λειτουργία και την οικονομία της χώρας σε μια εποχή που πρέπει να λειτουργήσουμε με ενότητα, συνεργασία και αποτελεσματικότητα ώστε να αυξήσουμε τα έσοδα και την οικονομία μας,  ατομικά, οικογενειακά και εθνικά. Με τις συνεχείς απεργίες και τα εμπόδια προς την κίνηση, τον τουρισμό,  την πηγή των πόρων μας και την ταλαιπωρία τον επισκεπτών μας, σταδιακά αυτοκτονούμε οικονομικά και κάνουμε ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στους ίδιους τους εαυτούς μας. Και από ότι μπορώ να δω, δεν έχουμε  αποτρέψει σχεδόν τίποτε από αυτά για τα οποία προσπαθήσαμε να μην συμβούν. Υπάρχει μια λογική, που δε φαίνεται να έχει αποτέλεσμα πια που λέει, «Αν κάνουμε όλους να υποφέρουν αρκετά, η κυβέρνηση θα αλλάξει γνώμη.» Μακάρι, αλλά δεν το έχω δει μέχρι τώρα.

Καταλαβαίνω, ότι οι διαδηλώσεις μας δίνουν μια αίσθηση δύναμης, εκτόνωσης και αλληλεγγύης. Καταλαβαίνω επίσης την μεγάλη αδικία που νιώθουν οι διαδηλωτές όταν τους ρίχνουν χημικά και υποφέρουν. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι αυτοί η αιτία των καταστροφών.

Όμως πρέπει να βρούμε τον τρόπο να γίνουν διαδηλώσεις χωρίς βια και καταστροφή. Επίσης πιστεύω ότι με το νόμο της έλξης και της συμπαθητικής δόνησης,  όταν φωνάζουμε με θυμό και μίσος – απλώς ενεργοποιούμε και δημιουργούμε περισσότερο αυτό που μας προκαλεί θυμό κα μίσος. Δηλαδή δεν καταλαβαίνω γιατί συνεχίζουμε με μια παλιά προσέγγιση,  που μάλλον μας βλάπτει και  δεν φέρνει, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, το επιθυμητό για μας αποτέλεσμα.

Καταλαβαίνω ότι οι περισσότεροι βουλευτές και ακόμα καθηγητές και οικονομολόγοι  πιστεύουν ότι είναι καλύτερα εδώ που έχουμε φτάσει (βάση της ιστορικής τους εμπειρίας) να πάρουμε δάνεια με κάθε κόστος – παρά να δεχτούμε την πτώχευση. Δεν θεωρώ ότι εγώ μπορώ να γνωρίζω προσωπικά τι είναι καλύτερο. Απλώς δεν ξέρω – και νομίζω ότι και κανένας άλλος πραγματικά δεν ξέρει.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι, γιατί οι πολιτικοί δεν έχουν κόψει τουλάχιστον στο ½  το μισθό τους και γιατί δεν έχουν περιορίσει αποτελεσματικά την φοροδιαφυγή και  γιατί δεν επεμβαίνουν  να σταματήσουν  τους κουκουλοφόρους,  που καταστρέφουν τις περιουσίες των συμπολιτών μας χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα για κανέναν. Επίσης,  δεν καταλαβαίνω πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο, γιατί δεν λειτουργήσανε με περισσότερη τιμιότητα, ανιδιοτέλεια και μεγαλύτερη  αποτελεσματικότητα στις αρχικές τους διαπραγματεύσεις για τα δάνεια που πήρανε. Δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν είναι πιο κοντά στο λαό και πως μπορούν να λειτουργούν με τόση ιδιοτέλεια.

Καταλαβαίνω, ότι τα κόμματα έχουν διαφορετικές αντιλήψεις και εκφράζουν διαφορετικές ανάγκες.  Δεν καταλαβαίνω, όμως,  γιατί οπωσδήποτε πρέπει πάντα να διαφωνούν, να βρίσκουν  λάθη στα άλλα κόμματα σκορπίζοντας μόνο διχόνοια εκεί που χρειαζόμαστε ενότητα. Δεν καταλαβαίνω καθόλου γιατί συνεχίζουν να μιλάνε με τρόπους, που νομίζουν ότι θα τους φέρουν ψήφους και όχι για το καλό της χώρας, Γιατί επιμένουν να κοιτάνε το πολιτικό τους συμφέρον και όχι το καλό των πολιτών σε μια εποχή οπού μόνο με ενότητα και συνεργασία θα λύσουμε το πρόβλημα;

Δεν καταλαβαίνω σε καμία περίπτωση την έννοια της κομματικής πειθαρχίας. Είναι σαν να πούμε ότι όλοι οι βουλευτές είναι χωρίς μυαλό (κάτι που δεν είναι αλήθεια) και μόνο ο αρχηγός ξέρει τι πρέπει να γίνει. Είναι αδιανόητο για οποιοδήποτε σωστό αρχηγό να ζητάει αυτό από τους συνεργάτες του.

Καταλαβαίνω την ανάγκη της αστυνομίας να κρατάει τάξη και να προστατεύει και την Βουλή των Ελλήνων αλλά και τους πολίτες. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μαζεύουν τους κουκουλοφόρους και δεν σταματάνε αυτήν την καταστροφή των μαγαζιών, της οικονομίας και του τουρισμού. Καταλαβαίνω πως έχουν ανάγκη να προστατεύουν τον εαυτό τους από τις επιθέσεις εναντίον τους. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί όταν πιάσουν κάποιον πρέπει να του συμπεριφέρονται με τόση βαρβαρότητα.

Καταλαβαίνω την ανάγκη του πολίτη να προστατεύει τον εαυτό του από μια κυβέρνηση, που δεν τον υπολογίζει και δεν τον εμπιστεύεται και δημιουργεί νόμους και συστήματα που κάνουν τη λειτουργία της καθημερινής ζωής, το εμπόριο και τις επιχειρήσεις  αγκυλωμένες και  δυσλειτουργικές.

Καταλαβαίνω την Κυβέρνηση, που έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη στον πολίτη, που με την πρώτη ευκαιρία και ελαφρά τη καρδία  θα πει ψέματα και θα κλέψει από το κοινό μας ταμείο  μην πληρώνοντας τους φόρους και το ΦΠΑ. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο πολίτης θεωρεί, ότι είναι έξυπνο να παρακάμψει τον νόμο, να κτίσει χωρίς άδειες, να μην πληρώσει το ΦΠΑ ή το φόρο, να παρκάρει παράνομα, να πετάει τα σκουπίδια και μπάζα όπου θέλει, να καπνίζει εκεί που απαγορεύεται και να ενοχλεί τους άλλους και γενικά να αδιαφορεί  για τις συνέπειες των πράξεων του στο σύνολο. Μια τέτοια συμπεριφορά μόνο βλάπτει το σύνολο και στην συνεχεία τον εαυτό του.

Δεν καταλαβαίνω την ασυνέπεια και την αδιαφορία, που χαρακτηρίζει τόσες υπηρεσίες που ταλαιπωρούν τους συμπολίτες μας  και που,  μάλλον,  δεν δίνει ιδιαίτερη ευχαρίστηση στους ίδιους, τους ασυνεπείς και αδιάφορους.

Δεν καταλαβαίνω την ανάγκη να βρίσκουμε  πάντα τους άλλους  λάθος – και ποτέ να μην έχουμε εμείς ευθύνη για την πραγματικότητα μας.

Καταλαβαίνω την δυσπιστία μας προς τις τράπεζες και την οικονομική και πολιτική εξουσία που μας έχουν αποδείξει επανειλημμένα, ότι ενδιαφέρονται για το χρήμα και όχι για τον άνθρωπο.

Καταλαβαίνω την ανάγκη των τραπεζών και δανειστών μας που δηλώνουν ότι θέλουν να μας «βοηθήσουν», να ζητούν εγγυήσεις,  εφόσον, τους έχουν πει ψέματα στο παρελθόν και δεν φαίνεται να είμαστε ενωμένοι στην απόφαση μας να πάρουμε ένα δάνειο τηρώντας τις υποχρεώσεις του. Καταλαβαίνω το φόβο τους και την ανάγκη τους να  πάρουν κάτι πίσω αν τελικά δεν τους πληρώσουμε τίποτε δηλώνοντας πτώχευση.

Καταλαβαίνω το φόβο και το θυμό του δυτικού κόσμου προς εμάς, όταν φοβούνται ότι η δική μας πτώχευση θα προκαλέσει τη δική τους – ειδικά επειδή μας βλέπουν όχι οργανωμένους, ενωμένους και συνεπής.

Δεν καταλαβαίνω πως οι κερδοσκόποι μπορούν να κοιμηθούν το βράδυ όταν γίνονται πλούσιοι κάνοντας άλλους να έχουν όλο και λιγότερα.

Καταλαβαίνω το αδιέξοδο των συμπολιτών μου που δεν αντέχουν άλλους φόρους και μειώσεις στους μισθούς ή αυξήσεις στην ΔΕΗ και στο πετρέλαιο. Καταλαβαίνω το φόβο για το δάνειο και επίσης το φόβο για την πτώχευση.

Καταλαβαίνω όλες τις πλευρές και καταλαβαίνω το φόβο, το αδιέξοδο, το πόνο, την απογοήτευση, την αγανάκτηση και το θυμό.

Όμως πιστεύω επίσης τα εξής.

Εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητα μας ατομικά, οικογενειακά, κοινωνικά και εθνικά, και όχι οι άλλοι.

Δεν φταίνε οι άλλοι για την δική μας πραγματικότητα και δεν φταίμε ούτε εμείς. Δεν φταίει κανείς. Είναι όλα μια διαμόρφωση γεγονότων όπου  όλοι έχουμε κάποια ευθύνη και αν δεν δεχτούμε την ευθύνη τώρα, χάνουμε την ευκαιρία να μάθουμε και να διορθώσουμε την κατάσταση.

Ο καθένας από μας έχει μια υποκειμενική και μοναδική πραγματικότητα μέσα σε όλη αυτήν την γενική κατάσταση. Η ειδική πραγματικότητα του καθενός είναι η δική του ιδιαίτερη ευκαιρία για εξέλιξη και μάθηση.

Οι πραγματικότητες των άλλων που βρίσκονται στην αντίληψη μας είναι επίσης μέρος της δικής μας πραγματικότητας και έχουμε την ευθύνη να δράσουμε για να τους βοηθήσουμε.

Τα ελαττώματα της κοινωνικής λειτουργίας είναι ευθύνη όλων μας και είναι χρέος μας να συμμετέχουμε ενωμένοι στην διόρθωση της διαφθοράς και κάθε μορφής αδικίας και δυσλειτουργίας.

Μπορούμε να είμαστε καλά και να δημιουργήσουμε μια ευτυχισμένη ζωή με πολύ λιγότερα από όσα νομίζουμε. Έχουμε την δυνατότητα με την οικογένεια μας και λίγους φίλους να είμαστε αγαπημένοι και ευτυχισμένοι σε όλες τις πιθανές συνθήκες

Είμαστε πολύ πιο ασφαλείς και δυνατοί από όσο νομίζουμε.

Έχουμε την δύναμη και την εφευρετικότητα να λύσουμε το πρόβλημα,  αν είμαστε ενωμένοι.

Με την διχόνοια, το θυμό, το μίσος, το φόβο και την ιδιοτέλεια, δεν θα λύσουμε τίποτε.

Έχουμε μια θαυμάσια ευκαιρία να δεχτούμε την ευθύνη για την πραγματικότητα μας και να δημιουργήσουμε την ζωή που θέλουμε με ανώτερες αξίες και ιδανικά.

Είναι μια ευκαιρία να μάθουμε την συγχώρεση και την συμφιλίωση με τα αδέλφια μας από όλες τις πολιτικές και θρησκευτικές ομάδες.

Είναι μια ευκαιρία να απελευθερωθούμε από τον φόβο και την ιδιοτέλεια που δημιουργείται από αυτό και που επίσης το δημιουργεί.

Είναι ώρα να λειτουργούμε πιο έξυπνα – διαφορετικά από το παρελθόν επικεντρωμένοι σε αυτό που θέλουμε και όχι σε αυτό που δεν θέλουμε.

Όταν έχουμε και μιλάμε με έντονα αρνητικά συναισθήματα για αυτό που δεν μας αρέσει, που  φοβόμαστε ή μισούμε, τελικά δημιουργούμε ακόμα περισσότερα από αυτά.

Είναι ώρα να ενωθούμε σε ομάδες με κοινά οράματα και να εργαστούμε μαζί προς αυτά με θετικά συναισθήματα.

Είναι ευκαιρία να αποκτήσουμε γνώσεις και μάθουμε τεχνικές που μας απελευθερώνουνε από το φόβο, άγχος, πόνο, θυμό και ενοχή.

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία για αυτογνωσία και για την ανακάλυψη της δύναμης και ασφάλειας που είναι μέσα μας.

Μπορούμε επιτελούς να παύσουμε να κριτικάρουμε τους άλλους και να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και την δική μας συμμετοχή στην δημιουργία της προσωπικής και ομαδικής κατάσταση.

Πιστεύω ότι δεν θα διορθωθεί ποτέ η κατάσταση στην χώρα μας μέχρι να θεραπευτεί η σχέση μεταξύ της κυβέρνησης και του πολίτη. Η κυβέρνηση πρέπει να ζητήσει συγνώμη από τον πολίτη για  την αδιαφορία, την έλλειψη οργάνωσης και αξιοπιστίας, για τις σπατάλες, τις απάτες και για την διαφθορά. Η Κυβέρνηση χρειάζεται να απελευθερωθεί από την διχόνοια των κομμάτων και να κυβερνήσουν άνθρωποι χωρίς κανένα πολιτικό, εξουσιαστικό ή οικονομικό ενδιαφέρον ή συμφέρον.

Ο πολίτης χρειάζεται να γίνει τίμιος και να ενδιαφέρεται για το καλό του σύνολου. Να εργάζεται με αγάπη, συνέπεια και μεράκι, να δώσει δικό του μερίδιο προς το σύνολο με όποιους δικαίους και λογικούς φόρους και με την ανιδιοτελή του πρόσφορα προς αυτούς που έχουν ανάγκη. Ο πολίτης επίσης χρειάζεται να σέβεται τον συμπολίτη του με το να συμπεριφέρεται μόνο με τρόπους που θα ήθελε οι άλλοι να συμπεριφέρονται σε αυτόν.

Πιστεύω ότι δεν είμαστε μόνο αυτά τα σώματα άλλα επίσης αιώνια πνεύματα που προβάλουμε προσωρινά την συνειδητότητα μας στα προσωρινά αυτά σώματα  και ότι είμαστε άξιοι, καλοί και ασφαλείς  ανεξάρτητα από οτιδήποτε γίνεται στο κόσμο αυτό.

Πιστεύω ότι η αληθινή μας φύση είναι αγάπη και ειρήνη και αν στραφούμε μέσα μας, θα βρούμε αυτές τις ποιότητες  στο κέντρο της ύπαρξης μας ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε αλλαγές ή εξελίξεις στην ζωή μας.

Πιστεύω ότι δεν είμαστε το «εγώ»  μας και ότι ο αληθινός, πνευματικός μας εαυτός  αγαπάει ακόμα αυτούς που το «εγώ»  μας φοβάται και μισεί.

Έχουμε μια μεγάλη ευκαιρία να νιώθουμε ασφάλεια, ηρεμία και εμπιστοσύνη χωρίς τις γνώριμες συνηθισμένες εξωτερικές συνθήκες στις οποίες έχουμε προσκολληθεί για να νιώθουμε έτσι.

Πιστεύω ότι είμαστε απέραντα αγαπητοί στα μάτια του Θειου  (του Σύμπαντος) και δεν θα συμβεί σε κανέναν κάτι που δεν είναι για το ανώτερο καλό του σαν ψυχή στην εξέλιξη,  με  τελικό σκοπό να βιώσει την πραγματική του πνευματική φύση και να την εκφράσει θετικά εδώ στην υλική διάσταση.

Πιστεύω ότι τελικά είμαστε ευλογημένοι να ζούμε σε μια τέτοια εποχή,  που ευνοεί τόσο μια απελευθέρωση από εντελώς λανθασμένες και επιφανειακές υλιστικές αξίες σε μια εποχή που δίνουμε σημασία στον άνθρωπο, στην αγάπη, στην ενότητα και στην εξέλιξη μας.

Είναι ώρα να παύσουμε να είμαστε πιόνια των πολιτικών, των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης και να σκεφτούμε  τον εαυτό μας,  σαν ενημερωμένοι και σκεπτόμενοι άνθρωποι,  με το δικό μας μυαλό και τη δική μας διακριτική ικανότητα.

Πιστεύω ότι είμαστε όλοι εκφράσεις της ίδιας οικουμενικής συνειδητότητας και ότι είναι κρίμα να αδιαφορούμε για το πως νιώθουν οι άλλοι και να τρέφουμε αρνητικά συναισθήματα προς τα αδέλφια μας.

Πιστεύω ότι μόνο μέσα από την ενότητα, αγάπη, αλληλεγγύη και συνεργασία θα καταφέρουμε να βρούμε λύση.

Πιστεύω ότι είμαστε αθάνατα άτρωτα πνεύματα, και ότι είμαστε ασφαλείς ό,τι και να γίνει – ακόμα κι αν φύγουμε από το υλικό μας σώμα.

Πιστεύω ότι όλοι οι πιο πάνω «παίκτες» εκφράζουν όψεις της δικής μας συνειδητότητας και είναι τελικά μέρη του εαυτό μας που εμφανίζονται σαν να είναι έξω από μας. Είμαστε όλοι αυτοί και θα μπορούσαμε στις κατάλληλες συνθήκες με ορισμένα ερεθίσματα να είμαστε ο άνεργος, ο αδικημένος, ο διαδηλωτής, ο τραπεζίτης, ο κουκουλοφόρος, ο βουλευτής ο αστυνόμος και, ακόμα,  ο ληστής.

Πιστεύω ότι είμαστε μια συνειδητότητα και ένα ον και όλοι είναι πιθανές εκφράσεις του εαυτού μας και μαθαίνουμε από αυτούς και προχωράμε μαζί.

Πιστεύω ότι ο καθένας κάνει το καλύτερο που μπορεί με τις πεποιθήσεις, τους  προγραμματισμούς, τις προσκολλήσεις, τους φόβους και τα παιδικά του βιώματα,  καθώς και τις «συμβάσεις ψυχής» που έχει κάνει με τους άλλους γύρω του.

Τέλος, πιστεύω ότι μόνο ένα χιλιοστό του εαυτού μας είναι πραγματικά εδώ στην υλική διάσταση και ότι το μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μας είναι ενωμένο με το θειο και απλώς έχουμε εστιαστεί σε αυτό το τόσο μικρό μέρος της ύπαρξης μας.

Με αγάπη,

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ

Θα βρείτε δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία και άρθρα καθώς και βίντεο και ακουστικά αρχεία σχετικά με την σημερινή κατάσταση και τους τρόπους να δημιουργήσετε μια ευτυχισμένη ζωή στο www.armonikizoi.com/greek

 

Η Δύναμη και η Αναγκαιότητα της Αλήθειας

Η Δύναμη και η Αναγκαιότητα της Αλήθειας

Posted on by Holistic Harmony

Η Δύναμη και η Αναγκαιότητα της Αλήθειας και της Πνευματικής Σιγουριάς σε Δύσκολες Στιγμές.

Όλοι θέλουμε ευτυχία.

Επιθυμούμε και επιδιώκουμε να έχουμε με κάθε τρόπο αυτά που πιστεύουμε ότι μας δίνουν ευτυχία.

Για να νιώθουμε ευτυχία θέλουμε να έχουμε ασφάλεια, ελευθερία, υλικά αγαθά, αναγνώριση και σεβασμό, ανέσεις, δημιουργική έκφραση, αγάπη, γνώσεις, εξέλιξη και σταδιακά την υπέρβαση του σώματος, του νου και της ψευδαίσθησης της ξεχωριστότητας.

Χρειαζόμαστε όλα αυτά επειδή έχουμε χάσει την επαφή μας με την εσωτερική μας πνευματική φύση που είναι αιώνια και πάντα σε πληρότητα και ευδαιμονία.

Είμαστε αιώνιες πνευματικές οντότητες που προβάλλουμε και εκφράζουμε την συνειδητότητα μας μέσα από το υλικό μας σώμα και το νού εδώ στο υλικό πεδίο.

Ωστόσο, συμβαίνει, να ξεχνάμε την πνευματική μας καταγωγή και να ταυτιζόμαστε με το υλικό μας σώμα, που είναι απλώς το μέσο, το εργαλείο της έκφρασης σ’ αυτό το επίπεδο.

Όταν ταυτιζόμαστε με το σώμα και την προσωπικότητα, τότε βιώνουμε φόβο, επειδή είναι και τα δυο ευάλωτα και θνητά. Από το φόβο μας προσκολλόμαστε σε αυτά που έχουμε λανθασμένα προγραμματίσει ότι θα μας προσφέρουν ασφάλεια, αξία, ελευθερία και πληρότητα.

Οι προσκολλήσεις αυτές, δημιουργούν ακόμα περισσότερο φόβο επειδή τώρα έχουμε εξωτερικεύσει την πηγή της αξίας, της ασφάλειας, της ελευθερίας και της πληρότητας έξω από τον εαυτό μας, πχ ανθρώπους, υλικά αγαθά, χρήματα, τίτλους, ιδέες και θέσεις, που είναι ρευστά, μεταλλασσόμενα και όχι κάτω από τον δικό μας έλεγχο.

Αυτό δημιουργεί έναν επί πλέον φόβο και άγχος ακόμα και όταν τα έχουμε αυτά που επιθυμούμε, επειδή ζούμε με το διαρκή φόβο ότι μπορεί να τα χάσουμε, υποφέρουμε και να είμαστε δυστυχισμένοι.

Φοβόμαστε μήπως χάσουμε αυτά πού πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητα για να είμαστε καλά και ευτυχισμένοι. Αρχίζουμε να νιώθουμε πανικό και μπορεί να καταλήγουμε σε ανήθικες κινήσεις ακόμα και στη βια για να προστατεύουμε ή να αποκτήσουμε αυτά στα οποία είμαστε προσκολλημένοι ? λόγω ακριβώς της ψευδαίσθησης μας αυτής.

Σε αυτή την κατάσταση της

εσφαλμένης ταύτισης, βιώνουμε:

1ο Φόβο ότι δεν θα αποκτήσουμε αυτό που υποτίθεται ότι πρέπει να έχουμε για να είμαστε ασφαλείς ή να νιώθουμε πληρότητα.

2ο Όταν τα έχουμε όλα ή μερικά από αυτά, δεν ησυχάζουμε αλλά φοβόμαστε μήπως τα χάσουμε.

3ο Νιώθουμε αδικία, πόνο, απογοήτευση όταν δεν μπορούμε για κάποιο λόγο να τα έχουμε.

4ο Νιώθουμε προδοσία, θυμό και μίσος προς αυτούς που θεωρούμε ότι μπορεί να είναι η αίτια να μην αποκτήσουμε ή να χάσουμε αυτά που θέλουμε.

5ο Νιώθουμε ζήλια προς αυτούς που έχουν αυτά που θέλουμε.

6ο Νιώθουμε αυτοαπόρριψη, ντροπή και ενοχή όταν δεν καταφέρνουμε να τα έχουμε ή τα καταφέρνουμε με ανήθικους τρόπους.

7ο Και όταν δεν μπορούμε να διανοηθούμε πως θα αποκτήσουμε αυτά στα οποία είμαστε προσκολλημένοι και δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι μπορούμε να είμαστε καλά χωρίς αυτά, νιώθουμε απελπισία και κατάθλιψη.

Όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και ο πόνος και η σύγκρουση για μας και τους γύρω μας φαίνεται να δημιουργούνται λόγω μιας, κατά κάποιο τρόπο, ηθελημένης πνευματικής αμνησίας προκειμένου να εκτελέσουμε μια αποστολή σε ανθρώπινο επίπεδο. Το έργο της ενότητας και της ενοποίησης «των επί μέρους», με ελεύθερη βούληση και συνειδητή επιλογή.

Ναι, φαίνεται ότι συμφωνήσαμε να λησμονήσουμε την πνευματική μας καταγωγή και να έχουμε την κοινωνική ψευδαίσθηση ότι ο καθένας μας είναι ξεχωριστός από τους άλλους, για να μπορούμε να έχουμε την δυνατότητα της επιλογής, να καλλιεργούμε πάλι και πάλι την ελεύθερη βούληση και την συνειδητή επιλογή της ενότητας. Να εναρμονιζόμαστε σε κάθε δύσκολη περίσταση με την ανώτερη πνευματική μας διάσταση. Να αναγνωρίζουμε σε κάθε στιγμή ποιοι πραγματικά είμαστε, ποιοι είναι οι άλλοι και τι γίνεται εδώ στον πλανήτη.

Έχουμε την ελεύθερη βούληση μέσα σε αυτές τις δύσκολες μέρες, όπου δεν υπάρχει η σιγουριά που ικανοποιεί προσκολλήσεις μας, να λειτουργήσουμε με φόβο και βια ή με την ανώτερη μας φύση, τη μοναδική λύση που είναι ενότητα, μοίρασμα και συνεργασία. Πραγματοποιήσαμε την άνεση της υλικής αφθονίας αλλά δεν μάθαμε το μάθημα της ενότητας και συνεργασίας.

Τώρα, μέσα από την παγκόσμια κρίση, έχουμε συμφωνήσει υποσυνείδητα σαν ψυχές (που είναι άλλο επίπεδο από το επίπεδο της προσωπικότητας) να δώσουμε στον εαυτό μας μια ευκαιρία, να συνδεθούμε με την αλήθεια μέσα από άλλες συνθήκες.

Η ελπίδα είναι ότι έχουμε απομυθοποιήσει σε κάποιο βαθμό τις εξωτερικές πηγές ευτυχίας και είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε και να βιώσουμε την αληθινή μας αιώνια, άτρωτη φύση. Είναι ώρα να βιώσουμε την αξία, την ασφάλεια και την ελευθερία μας όχι μέσα από εξωτερικές συνθήκες και προσκολλήσεις αλλά από ιδιότητες, που είναι μέσα μας, και είναι δεδομένες, αμετάκλητες και αδιαπραγμάτευτες.

Η ασφάλεια είναι μια ιδέα

Η ασφάλεια και η ευτυχία βασίζονται στις πεποιθήσεις μας και όχι στις εξωτερικές καταστάσεις. Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι με δυο τρόπους.

1. Είτε να έχουμε όλα αυτά που πιστεύουμε ότι «πρέπει να έχουμε» για να νιώθουμε ασφαλείς και ευτυχισμένοι (παρόλο που περίπου 5 δισεκατομμύρια άλλοι ανθρώποι έχουν καταφέρει να είναι καλά και ευτυχισμένοι χωρίς τίποτε από αυτά που πιστεύουμε ότι πρέπει να έχουμε.)

(Ασχολιόμαστε με αυτήν την προσέγγιση στα σεμινάρια μας για το πως να πραγματοποιήσουμε στόχους και ανάγκες.)

2. Είτε να συνειδοποιήσουμε και να βιώσουμε το πλούσιο εσωτερικό μας κόσμο και να μπορούμε να είμαστε καλά και ευτυχισμένοι με ελάχιστες προϋποθέσεις. Θα συζητήσουμε αυτήν την προσέγγιση σήμερα.

Η ιδανική λύση είναι ένας συνδυασμός των δύο που εκφράζεται στην προσευχή του Αγ. Φραγκίσκου

Θεέ μου, δώσε μου τη δύναμη να αλλάξω αυτά που μπορώ, την ηρεμία να δεχτώ αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω και τη σοφία να διακρίνω μεταξύ των δυο.

Αλήθειες που μας Απελευθερώνουν.

Ποιες είναι οι αλήθειες που χρειαζόμαστε να θυμηθούμε για να μπορούμε να νιώθουμε την εσωτερική ασφάλεια και πληρότητα που χρειαζόμαστε, ακόμα και όταν οι εξωτερικές συνθήκες είναι δύσκολες ? και δεν νιώθουμε σίγουροι ότι όλες οι ανάγκες και προσκολλήσεις μας θα ικανοποιηθούν.

1. Είμαστε αιώνια, αγγελικά, πνευματικά όντα, εκφράσεις της Θείας συνειδητότητας. Για μας δεν υπάρχει ούτε γέννηση και ούτε θάνατος. Υπάρχει μόνο η προσωρινή προβολή της αιώνιας συνειδητότητας μας μέσα στην ύλη (γέννηση) και η απόσυρση από το προσωρινό υλικό όχημα (θάνατος).

2. Όλοι οι αγαπημένοι μας για τους οποίους έχουμε έννοια είναι επίσης αιώνιες αγγελικές ψυχές, με πνευματικές αφετηρίες, που έχουν δεχτεί προσωρινά να προβάλουν την συνειδητότητα τους μέσα στην ύλη με το σώμα και την προσωπικότητα τους. Οι αγαπημένοι μας δε γεννιούνται και δεν πεθαίνουν. Απλώς επιτρέπουν ένα μέρος της συνειδητότητας τους να προβάλλεται στο υλικό πεδίο και όταν έχουν ολοκληρώσει τα μαθήματα ή/και τα έργα τους αποσύρουν την συνειδητότητα τους από τα οχήματα αυτά.

3. Όλοι οι άλλοι που παίζουν τους ρόλους τους γύρω μας, πολιτικοί, εξουσίες, αντιεξουσιαστές, επαναστάτες, συντηρητικοί, φιλελεύθεροι, αυτοί που μας αρέσουν και που δεν μας αρέσουν είναι επίσης αιώνια αγγελικά όντα που συμμετέχουν μαζί μας σε μια διαδικασία για να εξελίσσουμε την ικανότητα μας να βιώνουμε και να εκφράζουμε την εσωτερική μας Θεία αρμονία.

Μερικοί από αυτούς θα παίζουν ρόλους που συμπαθούμε επειδή μας κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς, και άλλοι θα έλκουν τη δυσαρέσκεια, την κριτική, την απόρριψη και το θυμό μας επειδή η συμπεριφορά και οι αντιλήψεις τους μας ξυπνούν φόβους για την ασφάλεια, την αξία και την ελευθερία μας.

Είναι φυσικό να νιώθουμε αρνητικά προς τα άτομα αυτά, αλλά είναι απαραίτητο να καταλάβουμε ότι, σαν ψυχές, είμαστε μια ενιαία συνειδητότητα με αυτούς και ότι απλώς παίζουν τον ρόλο τους στην ομαδική μας εξέλιξη. Μπορεί να χρειαστεί να τους εμποδίζουμε σε μερικές ανήθικες πράξεις, αλλά η πρόκληση μας είναι να τους αντιλαμβανόμαστε πάντα σαν αδελφές ψυχές και να τους αγαπάμε.

4. Ο καθένας από μας έλκει από το σύμπαν ή από το κβαντικό πεδίο των άπειρων πιθανοτήτων, ακριβώς αυτό που χρειάζεται σαν ερέθισμα για την εξέλιξη του. Έχουμε την ελεύθερη βούληση να αγνοήσουμε το μάθημα και να συσσωρεύουμε αρνητικά συναισθήματα προς τους άλλους, τον εαυτό μας και τη ζωή γενικά. Έχουμε όμως επίσης την ελεύθερη βούληση να υπερβαίνουμε την άγνοια, την ξεχωριστότητα, τη αποξένωση και το φόβο και να συνδεθούμε με την εσωτερική πραγματικότητα του εαυτού μας, των άλλων και της ζωής που είναι μια ενιαία οικουμενική συνειδητότητα, που εκφράζεται μέσα από τον καθένα μας.

Είμαστε όλοι ένα ον, ένα πνεύμα, ένα σύνολο ψυχών που δίνουμε ο ένας στον άλλον ερεθίσματα, προσυμφωνημένα, απλώς ως ευκαιρίες, για την αμοιβαία μας εξέλιξη.

5. Ο καθένας είναι ο αποκλειστικός δημιουργός της πραγματικότητας του.

Δημιουργούμε την πραγματικότητα μας ατομικά, οικογενειακά και κοινωνικά με τις συμπεριφορές, τις πεποιθήσεις, τα συναισθήματα και τους προγραμματισμούς, αλλά και με τις συμφωνίες και τις αποφάσεις της ψυχής πριν έρθει σε υλική υπόσταση, με σκοπό να έχουμε ευκαιρίες να μάθουμε συγκεκριμένα μαθήματα. Μπορεί να φαίνεται ότι οι άλλοι ανθρώποι ή οι διάφορες εξουσίες, ή ο Θεός, ή άλλες πολιτικές ή εμπορικές δυνάμεις δημιουργούν την πραγματικότητα μας. Αλλά στην αλήθεια αυτοί είναι απλώς καθρέφτες του εσωτερικού μας κόσμου και ερεθίσματα για την πιθανή μας εξέλιξη.

Έτσι θα είναι καλύτερα να απελευθερωθούμε από το ερώτημα «ποιος Φταίει» – που μπορεί να δημιουργήσει μόνο αρνητικά συναισθήματα προς άλλους ή τον εαυτό μας. (κατά κανόνα δεν είναι ερώτημα, αλλά μια ανάγκη να βρούμε κάποιον άλλον εκτός από εμάς που να φταίει.)

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένας εξωτερικός κόσμος ανεξάρτητος από το εσωτερικό μας περιεχόμενο. Έχουμε μια μικρή ή μεγάλη συμμετοχή μέσα από τις συμπεριφορές, τους τρόπους ζωής, τις συνειδητές και υποσυνείδητες πεποιθήσεις, καθώς επίσης μέσα από το περιεχόμενο του συλλογικού υποσυνείδητου ή του αιτιατού σώματος μας σαν ψυχές στην εξέλιξη.

Δεν υπάρχει τίποτε έξω εκεί για το οποίο δεν είμαστε συνυπεύθυνοι και συνδημιουργοί. Είναι απαραίτητο να το καταλάβουμε αυτό αν πρόκειται να φτάσουμε στο επίπεδο της προσωπικής και ομαδικής εξέλιξης που θα μας επιτρέπει την ενότητα και τη συνεργασία, για να βγούμε από την προσωρινή κρίση που βρισκόμαστε.

Όταν συμβαίνει κάτι για το οποίο νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα καλύτερα να ρωτάμε:

a. Τι μπορώ να μάθω από αυτό που συμβαίνει;

b. Τι υπάρχει μέσα μου που καθρεφτίζεται εδώ και μπορεί να συμβάλει σε αυτό που βλέπω και δεν μου αρέσει.

c. Πως μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου, την οικογένεια μου και την κοινωνία να λύσουμε το πρόβλημα ή να δημιουργήσουμε κάτι καλύτερο;

6. Όλα ? τα πάντα – γίνονται για την προσωπική και ομαδική μας αμοιβαία εξέλιξη.

Είμαστε εδώ για ξυπνήσουμε από την προσωρινή ψευδαίσθηση ότι η ύπαρξη μας τελειώνει με το σώμα και την προσωπικότητα ή ότι η αξία μας ή ασφάλεια μας μπορεί να μετρηθούν με αυτά. Κάθε γεγονός ή κατάσταση είναι μια ευκαιρία για αυτογνωσία και απελευθέρωση από την άγνοια μας, από την λήθη της πνευματικής μας καταγωγής. Όμως είναι επίσης ένα ερέθισμα που μπορεί να μας κάνει να γινόμαστε ακόμα πιο αρνητικοί. Αυτή είναι η πρόκληση μας ? να αξιοποιήσουμε ό,τι μας δημιουργεί φόβο και ανασφάλεια σαν ευκαιρία να θυμηθούμε την αληθινή μας φύση καθώς και την αληθινή φύση των άλλων και της ζωής.

Όταν νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας

Α. Τι φοβάμαι εδώ; Τι κινδυνεύει εδώ; Η αξία μου, η ασφάλεια μου, η

ελευθερία μου;

Β. Για ποιο λόγο έχω έλξει αυτή την εμπειρία στην ζωή μου; Τι χρειάζομαι να μάθω;

Γ. Τι μπορώ να κάνω για να αλλάξω αυτό που δεν μου αρέσει;

Δ. Τι μπορώ να κάνω να νιώθω καλά μέχρι να μπορώ να αλλάξω αυτό που θέλω να βελτιώσω.

Έτσι είναι πολύ καλύτερα να κατευθύνουμε την ενέργεια μας στο να κάνουμε εσωτερικές και εξωτερικές αλλαγές παρά να καλλιεργήσουμε αρνητικά συναισθήματα προς άλλους, τη ζωή και τον εαυτό μας.

Όσοι γνωρίζουν τους νόμους της έλξης, ξέρουν ότι όταν σκεφτόμαστε αρνητικά προς κάτι, το έλκουμε και το αυξάνουμε. Καλύτερα να στρέφουμε την θετική μας ενέργεια προς αυτό που θέλουμε παρά αρνητική ενέργεια προς αυτό που δεν θέλουμε.

Τα πάντα που συμβαίνουν στην ζωή μας και στην ζωή των αγαπημένων μας είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε και αυτά που έχουμε επιλέξει σαν ψυχές στην εξέλιξη, σαν ερεθίσματα για την σταδιακή μας φώτιση.

Δεν είναι λάθος, ούτε άδικο, ούτε άτυχο. Το παρελθόν μας είναι ακριβώς αυτό που επιλέξαμε και δημιουργήσαμε. Το μέλλον μας θα είναι το ίδιο. Το παρόν μας δίνει τα ερεθίσματα που χρειαζόμαστε τώρα να κάνουμε τις αλλαγές στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, σκεφτόμαστε και νιώθουμε ώστε να δημιουργήσουμε το μέλλον που θέλουμε.

Το μέλλον είναι ακόμα άγνωστο, άλλα εξαρτάται από τις αλλαγές που κάνουμε ή δεν κάνουμε στο παρόν. Παρόλο που η ζωή δίνει σε όλους ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε και οι ίδιοι μέχρι σήμερα έχουμε δημιουργήσει, δεν υπάρχει κάποιο παγιωμένο μέλλον ή μοίρα. Δημιουργούμε κάθε δευτερόλεπτο ένα νέο πιθανό μέλλον. Κάθε απόφαση, κάθε αντίδραση διαμορφώνει ένα νέο μέλλον.

Αντιδρώντας με φόβο, θυμό και αποξένωση θα δημιουργήσουμε ένα ανάλογο μέλλον. Αν απελευθερωθούμε από τον φόβο και την άγνοια που το δημιουργεί, μπορούμε τώρα να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά στην εξέλιξη μας.

7. Η ζωή μας δίνει μόνο αυτά που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε. Έχουμε όλοι τη δύναμη να υπερβούμε ό,τι φοβόμαστε και να συνεχίσουμε τη ζωή μας με νόημα, δημιουργικότητα και ευτυχία. Εκατομμύρια άνθρωποι παντού στον πλανήτη έχουν περάσει από αυτά που φοβόμαστε ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αντέξουμε και έχουν ξαναβρεί ευτυχία στη ζωή τους.

Η ανθρώπινη ψυχή είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε πιθανή ανθρώπινη εμπειρία.

Είναι νόμος : η ζωή δεν σταματάει ποτέ, συνεχίζεται και όλοι την ακολουθούν, γιατί υπάρχει ένα εγγενές στοιχείο μέσα στους ανθρώπους που τους κάνει να συνεχίζουν.

Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αποδείξει αυτήν την αλήθεια και την δύναμη του πνεύματος με την υπέρβαση όλων αυτών των απωλειών.

8. Η απλή αλήθεια είναι ότι το 90 % του πλανήτη ήδη ζει τη ζωή που φοβόμαστε εμείς ότι μπορεί κάποια στιγμή να ζούμε αν συνεχίζεται η οικονομική κρίση. Τουλάχιστον, δεν δείχνουν πιο δυστυχισμένοι από μας.

Σύμφωνα με τα στατιστικά του WORLD BANK …

80% των ανθρώπων, που σημαίνει από 5 από τα 6 δισεκατομμύρια ανθρώπων στο πλανήτη, ζούνε με λιγότερα από 216 εύρω το μήνα.

Και από αυτούς 3 δισεκατομμύρια ζούνε με λιγότερα από 48 ευρώ το μήνα.

Μονό 1 % του πληθυσμού έχει ένα κομπιούτερ

Μονό 1% έχει πάει σε πανεπιστήμιο.

500.000.000 άνθρωποι του κόσμου έχουν ζήσει ή ζουν σε πόλεμο ή πείνα.

Εάν έχεις τραπεζικό λογαριασμό, ανήκεις στο 8% των ανθρώπων του πλανήτη που ζουν καλά.

Δηλαδή 90% από τον πλανήτη ήδη ζουν αυτό που φοβόμαστε ότι ίσως μια μέρα μπορεί να ζούμε ? παρόλο που είναι μάλλον απίθανο να συμβεί. Όμως πιστεύω ότι μια έρευνα στα άτομα αυτά δεν θα τους δείξει λιγότερο ευτυχισμένους από μας. Ίσως το αντίθετο. Ίσως το λιγότερο που έχουμε, είναι και το λιγότερο που έχουμε να χάσουμε που σημάνει λιγότερο άγχος και ίσως περισσότερη ευγνωμοσύνη για ό,τι έχουμε.

Μια μελέτη μάλλον θα δείξει ότι αυτά τα 3 δισεκατομμύρια άτομα που ζούνε με λιγότερα από 48 ευρώ το μήνα και τα άλλα 2 εκατομμύρια που ζουν με λιγότερα από 216 ευρώ το μήνα έχουν εκφράσει λιγότερα παράπονα, θυμό, αντιεξουσιαστικές διαδηλώσεις και βια από όσα είχαμε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.

Δεν θέλω να πω με αυτό ότι οι διαδηλώσεις δεν έχουν την θέση και το δίκαιο τους στην κοινωνία μας. Απλώς δεν φαίνεται να έχουμε περισσότερη ευτυχία, ηρεμία, ενότητα και αγάπη από αυτούς τους 5 δισεκατομμύρια που κερδίζουν λιγότερο από 216 εύρω το μήνα. Η αφθονία μας δεν μας έχει ωφελήσει.

Αντίθετα, μόνο στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, άτομα, κοινωνίες και κράτη, δαπανούν περίπου 1,400 δισεκατομμύρια $ ΜΟΝΟ για Καλλυντικά, παγωτά, αρώματα, τροφές για κατοικίδια, τσιγάρα, οινοπνευματώδη ποτά, ναρκωτικά και πόλεμο.

Σκεφθείτε, απλώς, ότι χρειαζόμαστε μόνο 28 δισεκατομμύρια $, δηλαδή μόνο 2% από το ποσό αυτό για να έχουμε για όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες στον πλανήτη.

? βασική παιδεία για όλους

? Καθαρό νερό για όλους

? Βασική στήριξη υγείας

Είναι ξεκάθαρο ότι η σημερινή κρίση είναι αποτέλεσμα της αποξένωσης, των λανθασμένων αξιών και της αδιαφορίας για τους άλλους. Η μόνη λύση είναι να επανεξετάσουμε τις αξίες μας, να τις αλλάξουμε και να ενωθούμε για να πραγματοποιήσουμε το παράδεισο που ενσαρκωθήκαμε να δημιουργήσουμε.

9. Ακόμα σε μια μαζική εμπειρία ή κατάσταση όπως σε ένα σεισμό ή οικονομική κρίση, αυτό που θα συμβεί στον καθέναν είναι μοναδικό και προσωπικό.

Ο Χριστός αναφέρθηκε ( Ματθαίος 24.40) σε αυτό το γεγονός όταν μίλησε για τις καταστροφές που θα γίνουν πριν από τη δεύτερη παρουσία. Είπε «Τότε θα υπάρχουν δυο άνδρες στο αγρό ? ο ένας θα μείνει και ο άλλος θα αφαιρεθεί. Θα υπάρχουν δυο γυναίκες στο μύλο. Η μια θα μείνει και η άλλη θα αφαιρεθεί.

Δηλαδή σε οποιοδήποτε μαζικό γεγονός αυτό που θα συμβεί στον καθέναν δε θα είναι ενα ατυχές περιστατικό δηλ. ένα αθώο θύμα που έτυχε να παραβρίσκεται σε μια δυσάρεστη εξέλιξη. Θα είναι εκεί μόνο αν έχει επιλέξει σαν ψυχή να βιώσει αυτό που ίδιος έχει δημιουργήσει, έλξει και επιλέξει για την εξέλιξη του. Δεν συμβαίνουν τυχαία γεγονότα σε καθέναν. Υπάρχει μια υπέρτατη σοφία και δικαιοσύνη στο σύμπαν που μας συμπεριλαμβάνει ? μόνο αν απελευθερωθούμε από τον πόνο, το φόβο και το θυμό μας θα τη δούμε.

10. Η πραγματική ασφάλεια είναι η αλήθεια.

Νομίζουμε ότι οι άλλοι ή το χρήμα ή η κοινωνική θέση μας δίνει ασφάλεια. Όμως τίποτε από αυτά δε μας προστατεύουν από την αρρώστια, το σεισμό, το ατύχημα ή το θάνατο. Η πραγματική ασφάλεια είναι μια κατάσταση του νου που δημιουργείται μόνο με την πνευματική γνώση ή πίστη.

Α. Είμαστε αιώνια αθάνατες αγγελικές συνειδητότητες που ούτε γεννιούνται και ούτε πεθαίνουν. Απλώς προβάλουμε και αποσύρουμε την συνειδητότητα μας μέσα και έξω από προσωρινά υλικά και νοερά σχήματα.

Β. Η ζωή δίνει σε μας και στους αγαπημένους μας μόνο αυτό που έχουμε επιλέξει σαν ψυχές επειδή ευνοεί την εξέλιξη μας.

Γ. Έχουμε και εμείς και οι αγαπημένοι μας τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε ό,τι μπορεί να συμβεί στη ζωή μας.

Δ. Είμαστε πολύ τυχεροί και ζούμε πολύ καλά σε σχέση με το 90% των αδελφών μας στον πλανήτη.

Η λύση είναι ενότητα

Εφόσον η σημερινή κρίση έχει δημιουργηθεί από την άγνοια της αληθινής μας φύσης, το αίσθημα ξεχωριστότητας, από τον φόβο, την αποξένωση, την αδιαφορία του ενός για τον άλλο, από την απληστία και την ανήθικη συμπεριφορά, η μόνο λύση και θεραπεία είναι το αντίθετο τους.

1. Χρειαζόμαστε να θυμηθούμε την αλήθεια ότι είμαστε όλοι εκφράσεις μιας οικουμενικής συνειδητότητας.

2. Η αλήθεια αυτή θα μας οδηγήσει να βιώσουμε την ενότητα αυτή σαν ενδιαφέρον, συμπόνια, αγάπη και την συνειδητοποίηση ότι δεν μπορεί να υπάρχει προσωπική επιτυχία και ολοκλήρωση του σκοπού μας στο πλανήτη μέχρις ότου όλοι να έχουν ασφάλεια, ευημερία και ελευθερία, επειδή είμαστε όλοι κύτταρα στο σώμα της ανθρωπότητας και ότι γίνεται σε ένα κύτταρο επηρεάζει όλα τα άλλα.

3. Η ενότητα αυτή χρειάζεται να εκφραστεί σαν συνεργασία, δικαιοσύνη, τιμιότητα και ισότητα από και προς όλες τις κατευθύνσεις, για όλους ανεξαιρέτως.

4. Μετά χρειάζεται να γίνει πράξη μέσα από αλληλοβοήθεια, αλληλοσυμπαράσταση και υπηρεσία προς τα «κύτταρα του δικού μας σώματος» που πάσχουν.

5. Χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε την κρίση αυτή με ενότητα σαν οικογένειες, κοινωνίες, κράτη σε έναν ενιαίο πλανήτη.

6. Χρειάζονται όλοι οι πολιτικοί, όλα τα κόμματα και όλα τα κράτη να συνεργαστούν για το καλό του σύνολου.

7. Οι κυβερνήσεις πρέπει να λειτουργούν με ενδιαφέρουν, εμπιστοσύνη και αμεροληψία προς τους πολίτες.

8. Είναι επίσης ώρα για όλους τους πολίτες να συμπαραστέκονται στο έργο της κυβέρνησης με ενότητα, τίμια και με αγάπη εργασία, και ηθική συμπεριφορά προς τους νόμους και προς τους όλους για μπορεί να λύσουμε το πρόβλημα όλοι μαζί.

Όλες αυτές οι ενέργειες είναι φυσικά αποτελέσματα της συνειδητοποίησης ότι είμαστε όλοι ένα. Μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουμε με επιτυχία την κρίση και μόνο έτσι θα αποκομίσουμε το μάθημα που μας δίνεται σαν πρόκληση για υπερβάσεις μέσα σε αυτήν.

Ολοκληρώνουμε με λίγες πρακτικές προτάσεις.

1. Να μάθουμε να ζούμε πιο απλά και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη και χαρά με τα βασικά της ζωής και όχι τα περιττά.

2. Να ζούμε λιτά, σε λιγότερα τετραγωνικά μέτρα ? όπως ζει το 90 % του πλανήτη.

3. Να ενωθούμε με άλλους και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον με αγάπη και ανιδιοτέλεια.

4. Να αποφύγουμε να σκεφτόμαστε και να μιλάμε αρνητικά για τους άλλους και την κοινωνία. Αυτές οι Ενέργειες μόνο αυξάνουν αυτά που δεν θέλουμε. Αντίθετα να σκεφτόμαστε και να μιλάμε θετικά για αυτά που θέλουμε να δημιουργήσουμε σαν άτομα και σαν κοινωνία.

5. Να οραματιστούμε καθημερινά την ιδανική κοινωνία και το δικό μας ρόλο στη δημιουργία της κοινωνίας αυτή.

6. Να δούμε όλους σαν αδελφές ψυχές στην εξέλιξη και να νιώθουμε ενότητα μαζί τους.

7. Να φροντίσουμε με αγάπη αυτούς που υποφέρουν και έχουν περισσότερη ανάγκη από μας.

8. Να προβούμε με άλλους σε θετικά φιλανθρωπικά έργα που βελτιώνουν τη ζωή για όλους.

9. Να αξιοποιούμε τις τεχνικές της ενεργειακής ψυχολογίας για να απελευθερωθούμε από αρνητικά συναισθήματα.

10. Να διαλογιζόμαστε και να προσευχόμαστε καθημερινά για να βιώνουμε την εσωτερική μας δύναμη και πληρότητα.

11. Να μελετάμε και να εμπεδώνουμε βαθύτερα τις πνευματικές αλήθειες στην καθημερινή μας ζωή.

12. Να αγαπήσουμε τους άλλους και τον εαυτό μας όπως είμαστε σε αυτό το στάδιο της εξέλιξης μας.

Να είστε πάντα καλά.

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ

http://www.HolisticHarmony.com/greek

Τι μπορούμε να μάθουμε απο το θάνατο ενος ανθρώπου που αγαπάμε

Τι μπορούμε να μάθουμε απο το θάνατο ενος ανθρώπου που αγαπάμε

Posted on by Holistic Harmony

Θεωρούμε τον θάνατο ενός αγαπημένου ανθρώπου σαν το πιο οδυνηρό βίωμα της ζωής μας. Πολλοί θα προτιμούσαμε να πεθάνουμε εμείς οι ίδιοι παρά να βρεθούμε αντιμέτωποι με τη ζωή χωρίς κάποιον που είχε τόση σημασία για μάς. Continue reading “Τι μπορούμε να μάθουμε απο το θάνατο ενος ανθρώπου που αγαπάμε”

Πνευματικότητα και θρησκευτική ταυτότητα

Πνευματικότητα και θρησκευτική ταυτότητα

Posted on by Holistic Harmony

Tι είναι πνευματικότητα; Kαι τι είναι Θρησκευτική Tαυτότητα; Ποια είναι η σχέση μεταξύ τους;

O άνθρωπος είναι μια αιώνια πνευματική συνειδητότητα η οποία βρίσκεται σε μια διαδικασία εξέλιξης, τελειοποίησης. H Oρθόδοξη εκκλησία το περιγράφει ως “Θέωση”. (Δεν μπορείς να εισέλθεις στο Bασίλειο του Θεού αν δεν είσαι τέλειος). Continue reading “Πνευματικότητα και θρησκευτική ταυτότητα”

Επτά τρόποι να δημιουργήσουμε μια διαφορά σε έναν αδιάφορο κόσμο

Επτά τρόποι να δημιουργήσουμε μια διαφορά σε έναν αδιάφορο κόσμο

Posted on by Holistic Harmony

Ζούμε σε μια αναστατωμένη εποχή όπου η ειρήνη και η ασφάλειά μας προσβάλλονται συχνά. Οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται ανίσχυροι και ανίκανοι να επηρεάσουν την εξέλιξη των γεγονότων. Από την άλλη πλευρά, όμως, πολλοί ενώνουν τις σκέψεις, την ενέργεια και τις πράξεις τους προκειμένου να δημιουργήσουμε έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο με αξιοπρέπεια για όλους. Continue reading “Επτά τρόποι να δημιουργήσουμε μια διαφορά σε έναν αδιάφορο κόσμο”

Η εφαρμογή των πνευματικών τεχνικών χωρίς προσπάθεια

Η εφαρμογή των πνευματικών τεχνικών χωρίς προσπάθεια

Posted on by Holistic Harmony

Aγαπητά Aδέλφια,

Σας χαιρετώ με αγάπη και ευχές για υγεία, αρμονία και ευτυχία.

Χαίρομαι ότι συζητάμε το διαλογισμό επειδή αυτή είναι η βασικότερη τεχνική που με βοήθησε μέσα όλα αύτα τα χρονιά. Από την μέρα που έμαθα τον διαλογισμό πριν από 35 χρονιά, δεν έχει περάσει μέρα που δεν το έχουν εφαρμόσει. Continue reading “Η εφαρμογή των πνευματικών τεχνικών χωρίς προσπάθεια”