Συνάντηση με το χαρούμενο εσωτερικό παιδί
Ανθρώπινη Αρμονία – Tόμος 1 Φυλλάδιο αρ. 16
από τον Αλέξανδρο Λουπασάκη
Η ψυχολογία μάς διδάσκει ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη ζωή, τις διάφορες καταστάσεις, τους ανθρώπους κ.λπ. με τρία διαφορετικά, ανάλογα με την περίσταση, επίπεδα του «εγώ». Μέσα μας, λοιπόν, κρύβουμε ένα «παιδί», έναν «ενήλικο» και έναν «γονιό».
Το «παιδί» αντιστοιχεί στο καινούργιο, στην περιέργεια, στο παιχνίδι. Το παιδί διαθέτει το πλεονέκτημα της αβεβαιότητας. «Διαβάζει» διαφορετικά το ίδιο πράγμα κάθε φορά. Το παιδί καταξιώνει τον ρομαντισμό της επιθυμίας. Ο «ενήλικος» λειτουργεί με λογική και υπευθυνότητα. Όσο μεγαλώνει, έχει λιγότερες ερωτήσεις και πράττει μόνο τα αναγκαία. Το πολύ – πολύ να χρησιμοποιεί τον υπαινιγμό, την έμμεση παρατήρηση. Ξεχνά όμως ότι η σημερινή ουτοπία είναι η αυριανή δυνατότητα. Τέλος, ο «γονιός» εστιάζει το ενδιαφέρον του στην καθοδήγηση και στην προστασία. Πολλές φορές όμως γίνεται θύμα της βιολογικής του μοίρας: της φθοράς που επέρχεται, όσο περνούν τα χρόνια, μιας φθοράς που δεν του επιτρέπει να παίζει τον ρόλο του πάντοτε εξίσου καλά. Continue reading “Συνάντηση με το χαρούμενο εσωτερικό παιδί”