1^ο ΜΑΘΗΜΑ

 

 Στο 1^ο μάθημα μιλήσαμε για τις τρεις παρακάτω ενότητες

 

Α. Τι κάνει ένας Σύμβουλος Ψυχοσωματικής Ολιστικής Αρμονίας και ποια εργαλεία χρησιμοποιεί?

Β. Βασικές προϋποθέσεις ενός συντονιστή, ποιες οι παγίδες (do and don’ts)

Γ. Λίγα λόγια για το πως λειτουργεί ο ανθρώπινος νους και ποιος είναι ο σκοπός / η εργασία / η βοήθεια που θα χρειαστεί να προσφέρει ένας συντονιστής.

 

Αναλυτικά:

 

Α. Τι κάνει ένας Σύμβουλος Ψυχοσωματικής Ολιστικής Αρμονίας και ποια εργαλεία χρησιμοποιεί?

 

Ο Σύμβουλος Σύμβουλος Ψυχοσωματικής Ολιστικής Αρμονίας, συνοδεύει τον συνειδητό αναζητητή που έχει διάθεση ν αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του για καλή υγεία, ευτυχία, αρμονία και τον βοηθά να εργάζεται προς αυτές τις κατευθύνσεις. Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε την δική του πραγματικότητα αλλά μόνο να του συμπαρασταθούμε στην προσπάθειά του να δημιουργήσει τη ζωή που επιθυμεί.

 

Τα εργαλεία ενός συντονιστή:

1. Ενεργητική Ακρόαση
2. Προτείνουμε προγράμματα αναζωογόνησης και απελευθέρωσης από το stress
3. Θετικοί οραματισμοί
4. Γραπτές Επιβεβαιώσεις
5. Τεχνικές βαθιάς χαλάρωσης για υποσυνείδητη συγκέντρωση και μεταμόρφωση
6. Χαλάρωση και υποσυνείδητα μηνύματα
7. Τεχνικές ψυχοδράματος
8. Ενημέρωση μέσα από διάβασμα, διαλογισμούς, διαλέξεις, σεμινάρια
9. Τετράγωνα
10. Τήρηση προσωπικού ημερολογίου – για μια πιο αντικειμενική παρατήρηση
11. Συμπλήρωση ερωτηματολογίων – για την καλύτερη κατανόηση του εαυτού
12. Γραπτές επιβεβαιώσεις
13. Επιστολές/Γράμματα που εκφράζουν συναισθήματα με σκοπό τη επίγνωση και την απελευθέρωση από καταπιεσμένα συναισθήματα
14. Γραπτή ιστορία των παιδικών χρόνων
15. Εργασίες πάνω στις σχέσεις (οικογενειακές, φιλικές, συντροφικές κλπ.) / απώλεια αγαπημένων
16. Ενεργειακή ψυχολογία (EFT, BSFF, TAT,  θεραπευτικό κώδικα, εξισορρόπηση των ημισφαιρίων του εγκεφάλου, hoponopono, Ακούγοντας την καρδιά, Μέθοδο Σεντόνα κλπ.
17. Σεμινάρια στην Μυρινούντα – για μια βαθύτερη ανάλυση και εσωτερική έρευνα (περιλαμβάνουν: μεταμόρφωση του προβλήματος του σώματος, μεταμόρφωση του συναισθήματος, των σκεπτομορφών, αναδρομές σε παιδικές εμπειρίες, ψυχόδραμα κανονικό/αντίστροφο, οραματισμούς)
18. Συγχώρεση εαυτού και των άλλων
19. Ποιος έχει την ευθύνη? Αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τη δική του πραγματικότητα, για τις πράξεις του, απόλυτα υπεύθυνος γι αυτό που νιώθει
20. Τεχνική Συναισθηματικής Συμπαράστασης – για έκφραση, εκτόνωση και αποφόρτιση των αρνητικών συναισθημάτων (πόνος, θυμός, ενοχή κλπ.)
21. Δουλεύουμε την ενοχή
22. Εσωτερική Συμφιλίωση
23. Μεταμόρφωση της αντίληψης των παιδικών εμπειριών (αναδρομές, κάθαρση, γράμματα, κατανόηση, συγχώρεση, ψυχόδραμα)
24. Ανακαλύπτουμε ποιο είναι το μάθημά μας μέσα από τις διάφορες καταστάσεις γεγονότα
25. Βοηθάμε να βρουν οι αναζητητές τον σκοπό τους
26. Παροτρύνουμε για Ανιδιοτελή υπηρεσία προς την κοινωνία, Διάβασμα πνευματικών βιβλίων, ασκήσεις επαφής με τον ανώτερο εαυτό

 

Β. Βασικές προϋποθέσεις ενός συντονιστής, ποιες οι παγίδες (do and don’ts)

 

1. Κατόπιν συνεννοήσεως με τον Μπομπ, παραπέμπουμε σε ψυχολόγο, ψυχίατρο, εκεί όπου θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη
2. Νιώθω ΑΓΑΠΗ για όλους τους ανθρώπους και ειδικά γι’ αυτούς που θέλω να βοηθήσω
3. Δεν βλέπω τους αναζητητές ως πηγή εσόδων
4. Ακούω με ενδιαφέρον, δίχως κριτική, δεν εκφράζω γνώμη ούτε συμβουλή, δεν ταυτίζομαι με τον άνθρωπο που μιλά – ο καθρέφτης δεν έχει γνώμη, δεν δέχομαι σαν πραγματικότητα αυτό που μου λέει κάποιος για έναν άλλον άνθρωπο μένω ακέραιη, δεν επηρεάζομαι από τα δικά μου θέματα
5. Είμαστε όλοι εκφάνσεις του θείου. Παύω να βλέπω το κακό – αντ αυτου βλέπω άγνοια. Η επιθετικότητα, ο εγωισμός, η αδιαφορία, το κακό πηγάζουν από αδυναμία. Εξοικειώνομαι με το δικό μου κομμάτι εαυτού όταν εγώ νιώθω ότι συμπεριφέρομαι με βίαιο, ψυχρό, εγωιστικό τρόπο και καταλαβαίνω ότι αυτό είναι δική μου αδυναμία και φόβος.
6. Να καταλάβω την λειτουργία του ΝΟΥ. Βασικοί νόμοι για την κατανόηση της λειτουργίας του νου
7. Εμπιστοσύνη στο θείο εαυτό μέσα στον άλλον άνθρωπο. Δεν βάζω ποτέ ταμπέλες (σχιζοφρενής, καταθλιπτικός, διπολικός κλπ.)
8. Δεν μπαίνω στον ρόλο του ΣΩΤΗΡΑ
9. Δεν είμαι υπεύθυνη για το αποτέλεσμα θετικό/ αρνητικό. Αποταυτιση από το αποτέλεσμα διότι δεν γνωρίζω καν τι χρειάζεται αυτή η ψυχή για να εξελιχθεί. Είμαι ανοιχτή στον μοναδικό τρόπο που εξελίσσεται ο καθένας γιατί ο καθένας μας χρειάζεται κάτι διαφορετικό
10. Πάντα προσεύχομαι για τους μαθητές μου και ζητώ καθοδήγηση, ώστε να με χρησιμοποιήσει το σύμπαν σαν ένα αγνό όργανο αρμονίας των άλλων. Ζητώ να γίνομαι αγωγός διαύγειας εξέλιξης και αγάπης για τους άλλους
11. Είμαι φροντιστική, ευέλικτη και έχω ευαισθησία στο θέμα του άλλου
12. Δεν είμαι υπερβολικά αυστηρή ούτε υπερβολικά χαλαρή
13. Αξιοποιώ μόνο τις τεχνικές που έχω εφαρμόσει σ εμένα, αν υπάρχουν τεχνικές που δεν μου ταιριάζουν δεν τις εφαρμόζω και φυσικά εφαρμόζω ότι διδάσκω πρώτα στον εαυτό μου
14. Λειτουργώ με ιδανικά και αξίες
15. Είμαι ταπεινή ειλικρινής και υποκλίνομαι με σεβασμό στην ανθρώπινη αδυναμία
16. Δεν απαντώ απλά κάνω ερωτήσεις ώστε να βοηθήσω τον αναζητητή να έρθει σε επαφή με την αλήθεια μέσα του
17. Διαθέτω χρόνο και ενέργεια εκεί όπου υπάρχει ανάγκη
18. Δεν πιέζω έχω εν συναίσθηση μόνο μέχρι εκεί που αντέχει ο άλλος γιατί ο καθένας θέλει τον χώρο και τον χρόνο του
19. Ασχολούμαι ως συντονίστρια με τη δική μου εξέλιξη, φροντίζω για μια γερή αύρα και ένα γερό ενεργειακό πεδίο. Και επειδή θα είμαι δέκτης αρνητικών συναισθημάτων κάνω καθημερινά ασκήσεις, αναπνοές, διαλογισμό, ενεργειακή ψυχολογία, δουλεύω με τα δικά μου συναισθήματα ώστε να μην υποφέρω μέσω της συμπαθητικής δόνησης και εγώ. Έρχομαι σε επαφή με την πηγή ειδικά όταν οι άλλοι έχουν το ίδιο θέμα μ εμένα αποφεύγω έτσι να του πω πράγματα που είναι για μένα
20. Γίνομαι τέλεια στην ενεργητική ακρόαση, έχω καλή μνήμη και δεν παρασέρνομαι από το συναίσθημα και το μελόδραμα του αναζητητή
21. Βοηθώ τον αναζητητή να βρει το Συναίσθημα το ερέθισμα και την πεποίθηση που κρύβεται από πίσω
22. Απόλυτη Εχεμύθεια

 

 

Γ. Λίγα λόγια για το πως λειτουργεί Α. ο ανθρώπινος νους και Β. ποιος είναι ο σκοπός / η εργασία / η βοήθεια που μπορεί να προσφέρει ένας συντονιστή.

 

Α. Πως λειτουργεί ο Νους

Πως ο Νους δημιουργεί την πραγματικότητα που βιώνουμε?

 

Η πραγματικότητα του κάθε ανθρώπου δεν είναι αυτό που συμβαίνει στη ζωή του, είναι αυτό που συμβαίνει στο νου του, με τον τρόπο δηλαδή που ερμηνεύει αυτό που συμβαίνει στη ζωή του. Δεν μπορούμε ν αλλάξουμε αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας αλλά μπορούμε ν αλλάξουμε τις πεποιθήσεις που δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα

 

 

Οι φωτεινές ανάγκες ενός ανθρώπου είναι, η ανάγκη για Ευτυχία, Ασφάλεια, αξία, ελευθερία κλπ. Πίσω από κάθε συναίσθημα υπάρχει μια ανάγκη, όταν έχει εμποδιστεί η ικανοποίηση των αναγκών από τα παιδικά μας χρόνια συν του ότι του ότι προσπαθούμε να βιώσουμε την αληθινή μας φύση μέσα από εξωτερικούς παράγοντες, τότε ο νους μπορεί να δημιουργήσει διάφορους μηχανισμούς ικανοποίησης των αναγκών με περίεργους αμυντικούς ή ακόμη και αυτοκαταστροφικούς τρόπους και μπαίνει σε διάφορους ρόλους πχ τρομοκράτη ανακριτή θύμα απόμακρου επαναστάτη του καλού παιδιού κλπ που αυτοί οι ρόλοι είναι αντίθετοι του φωτός και δεν φέρνουν την εκπλήρωση της βασικής ανάγκης. Ρόλοι που δεν μας συμφέρουν δεν μας εξυπηρετούν.

 

 

Β. Είμαστε λοιπόν εδώ για να βοηθήσουμε τον αναζητητή

1. Να συνειδητοποιήσει την ανάγκη το συναίσθημα την πεποίθηση/προσκόλληση/την ψυχολογική αντιστροφή και να απελευθερωθεί από την ανάγκη αυτή και να είναι καλά ακόμη και όταν δεν ικανοποιείται αυτή η ανάγκη, ακόμη και όταν ο εξωτερικός κόσμος δεν είναι όπως θα ήθελε να είναι.
2. Να βιώσει την αληθινή του φύση
3. Να καταλάβει ότι η αλλαγή γίνεται πρώτα από μέσα μας και να μην περιμένει ν αλλάξουν πρώτα οι άλλοι διότι οι άλλοι μπορεί να μην αλλάξουν και ποτέ.
4. Να καταλάβει πως λειτουργεί ο νους

 

 

2^ο ΜΑΘΗΜΑ

 

Ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνει ο άνθρωπος, όταν ο νους του έχει μια ανάγκη ή προσκόλληση?

Άγχος-Ένταση, 2. Στεναχώρια, Δυστυχία, Πίκρα, 3. Αδικία, θυμό, επιθετικότητα – προς αυτούς που πιστεύει ότι τον εμποδίζουν, 4. Ζήλια, 5. Αυτοαπόρριψη 6. κάποιες φορές ο άνθρωπος μπορεί να λειτουργήσει ανήθικα για να έχει αυτό που θέλει – ψέματα, κλοπές, απάτες, 7 ενοχή, 8 Φόβο και άγχος.

 

ΤΙ πιστεύει Ο Μπομπ?

Πιστεύει ότι δεν φταίει κανείς, όλα έγιναν όπως έπρεπε να γίνουν. Ότι έχει γίνει, είναι το αποτέλεσμα των καρμικών επιλογών, των εξελικτικών επιλογών και του καθρεφτίσματος. Δεν υπάρχει άλλη αιτία της πραγματικότητας. Έτσι λειτουργούν οι νόμοι του σύμπαντος, τα data που μπαίνουν μέσα στους νόμους του σύμπαντος, βγάζουν το αποτέλεσμα που ευνοεί την εξέλιξη του καθενός. Ο καθένας μας έχει την ελεύθερη βούληση να την αξιοποιήσει την ευκαιρία ή οχι.

 

Για να φτάσουμε στην πραγματική αγάπη πρέπει να απελευθερωθούμε από κάθε προσκόλληση/ανάγκη και να μετατρέψουμε τη προσκόλληση σε προτίμηση! Όταν το καταφέρουμε αυτό και νιώσουμε/οραματιστούμε αυτό που θέλουμε ότι ήδη το έχουμε και μετά το αφήσουμε τότε μπορούμε να δημιουργήσουμε όλα όσα θέλουμε.

 

ΤΟ ΘΕΛΩ, ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΧΩ, ΑΛΛΑ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ Θ ΑΞΙΖΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ.

 

Προσκολλήσεις – Ρόλοι – Ψευδαίσθηση – Ψυχολογική Αντιστροφή

Μιλήσαμε ξανά για τις προσκολλήσεις και τους αμυντικούς μηχανισμούς που δημιουργούν πχ διάφορους ρόλους που παίζουμε στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε αυτά που χρειαζόμαστε: Θύμα, Τρομοκράτη, Ανακριτή, Απόμακρο, να γινόμαστε πολύ δραστήριοι ή να μην κάνουμε τίποτα.

 

Αποσαφηνίσαμε ότι η ΑΣΦΑΛΕΙΑ μας δεν ταυτίζεται με την ΑΞΙΑ μας, είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Και ότι το 90% των προβλημάτων μας και τα αρνητικά συναισθήματα πηγάζουν από την αμφιβολία μας για την αξία μας και από το φόβο μας για τη γνώμη των άλλων.

 

Δημιουργούμε στο νου μας την ψευδαίσθηση ότι αξίζω και είμαι ασφαλής και ελεύθερος μόνο όταν έχω τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις και έτσι δημιουργείται η προσκόλληση, κάτι που είναι λάθος.

 

Μιλήσαμε για την Ψυχολογική Αντιστροφή – όταν κάνουμε τα πάντα για να μην έχουμε αυτό που θέλουμε! Χίλιοι λόγοι για να μην εφαρμόσω αυτά που πρέπει για να πετύχω αυτό που θέλω. Η Ψυχολογικη Αντιστροφή υπάρχει ή από την ψευδαίσθηση ότι δεν αξίζω το καλό και το όμορφο ή από την ψευδαίσθηση ότι κινδυνεύω αν έχω το καλό και το όμορφο (φόβος ευτυχίας επιτυχίας).

 

7 chakras – 7 κέντρα συνειδητότητας

 

1ο Ασφάλεια

2^ο Απόλαυση

3^ο Δύναμης και Επιβεβαίωσης

4^ο Αγάπης

5^ο Αφθονίας

6^ο Συνειδητή Επίγνωση

7^ο Κοσμική Συνειδητότητα

 

Πως δημιουγούνται τα συναισθήματα?

-Με αμνησία

-Ταύτιση με το σώμα και το νου

-Ταύτιση με ρόλους

-Οι πεποιθήσεις του κάθε ρόλου (πεποίθηση ότι αξίζω και είμαι ασφαλής μόνο όταν..)

-Δυσάρεστα συναισθήματα όταν : δεν ικανοποιούνται οι προσκολλήσεις μας

 

Γίνεται ένας φαύλος κύκλος μεταξύ αντίληψης και πεποιθησης. Διοτι τα παιδικά βιώματα έχουν δημιουργήσει προγραμματισμούς – πεποιθησεις. Μέσα από την ομάδα μπορουμε να δούμε τον εαυτό μας και την υποκειμενικότητα μας.

 

Βλεπουμε αυτο που πιστεύουμε – δεν βλεπουμε αυτο που πραγματικά υπάρχει. Μεχρι που να έρθει ένα δυνατό γεγονός και να μας αφιπνίσει, και πάλι όμως έχουμε την ελευθερία να μην αλλάξουμε τιποτα στη ζωή μας.

 

Με το νόμο της συμπαθητικής δόνησης το σύστημα πεποιθήσεων δημιουργεί κυριολεκτικά την εξωτερική μου πραγματικότητα δηλαδή ελκουμε καταστάσεις και γεγονότα που βασίζονται στις πεποιθήσεις μας. Ενώ δεν είναι αυτή η πραγματικότητα, τα βλέπουμε διαστρεβλωμένα.  Δεν ενοχλούμαι από αυτό που κάνει ο άλλος αλλά από αυτό που υπάρχει μέσα μου το οποιο ενεργοποιείται με αυτο που κάνει ο αλλος. Ας μην μεινουμε λοιπον κολλημένοι στην ίδια συχνότητα!  Αυτέ ςοι αντιστάσεις προς τη θετικη αλλαγή βρισκονται κυρίως στο υποσυνειδητο, ανοικουν στο πονοσωμα και στις συνάψεις του εγκεφάλου.

 

Με το καθρέφτισμα.

 

Ο νόμος της έλξης. – οπου έλκουμε επανηλλημένα καταστάσεις συμπεριφορές γεγονότα εξωτερικά και εσωτερικα (σώμα) που αντιστοιχουν στο τι πιστεύουμε υποσεινήδητα.

 

Η εργασία των συντονιστών είναι να βοηθήσουν πρώτα τον εαυτό τους και μετά τους αλλους, να εντοπισουν συγκεκριμένες πεποιθήσεις στο κάθε στάδιο της εξέλιξης που δημιουργουν αυτές τις δυσάρεστες πραγματικότητες.   Και να εφαρμόσουν ενεργειακές ασκήσεις ώστε να μεταμορφώσουν ολ αυτά τα δυσάρεστα στο αντίθετό τους.

Στόχος να γίνουμε συναισθηματικά ωριμοι ανθρωποι και να

1. Δεχόμαστε τον εαυτο μας
2. Νιώθουμε την αξία μας
3. Νιώθουμε ασφαλής
4. Είμαστε ελευθεροι από την ανάγκη να παιζουμε παιχνίδια και να ανταγωνιζόμαστε
5. Επικοινωνούμε ειλικρινά
6. Έχουμε ξεκαθαρίσει μέσα μας οτι ο καθενας ειναι υπευθυνος για τη δικη του πραγματικότητα και οι άλλοι ειναι υπευθυνοι για τη δική τους
7. Είμαστε ανθρωποι χαρούμενοι και χαμογελαστοι

 

ΔΟΜΗ

Η σειρα που δημιουργουμε την πραγματικοτητα μας είναι

 

ΒΗΜΑ 1

ΕΡΕΘΙΣΜΑ… που περνά από την

ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

 

*Η σειρά της ανάλυσης μπορει να ξεκινήσει είτε με το ερεθισμα είτε με το συναισθημα

 

ΒΗΜΑ 2

Προχωράμε στον εντοπισμό και την αναλυση των πεποιθήσεων που δημιουργουν αυτά τα συναισθήματα. Οι βασικές ερωτήσεις είναι:

 

–               Κινδυνεύει η αξία μου?

–               Κινδυνεύει η ασφάλεια μου?

–               Κινδνεύει η ελευθερία μου?

 

 

99% οι πεποιθήσεις λένε ότι κινδυνεύει ένα απο αυτά τα τρια.

 

Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε άλλο η ΑΝΑΓΚΗ ΑΛΛΟ Η ΑΞΙΑ

Πχ έχω ανάγκη από φαγητό αγάπη αλλά αξία σημαίνει ότι θέλω να συμπεριφέρομαι με ευγένια.

 

Πως απελευθερωνομαστε από τα δυσάρεστα συναισθήματα?

1. Ποιο είναι το βασικό συναίσθημα?
2. Να βρούμε την προσκόλληση (τι κινδυνεύει εδώ αξία? Ασφάλεια? Ελευθερία? Απόλαυση? Νόημα? Ελεγχος?
3. Ποιος είναι ο ρόλος που δημιουργεί τις προσκολλήσεις? Ο ρόλος που έχουμε ταυτιστεί?

 

 

 

Βρίσκουμε σε ποιον ρόλο είμαστε προσκολλημένοι

 

Θύμα, Τρομοκράτης, Δάσκαλος, Εξυπνος, Δικαιος, Αδύναμος, Αντιδραστικός, Υπεύθυνος, Δικαστής, Γονιώς, Παιδί, Δυνατός, Προθυμος, Απομακρος, Ανακριτης, Υπευθυνος για όλα, Πνευματικός κλπ.

 

Ποια βασικά βιώματα δημιουργούν αυτές τις πεποιθήσεις? Προσκολλήσεις? Αρνητικά Συναισθήματα? Βιώματα που εξηγούν τις πεποιθήσεις προσκολλήσεις!

 

Λίγες από τις προτεινόμενες ερωτήσεις

 

Σχετικά με το ερέθισμα:

1. Τι είναι αυτό που έγινε ακριβώς ή γίνεται που σε κάνει να νιώθεις έτσι?
2. Αν πρόκειται για συμπεριφορά, τι είναι αυτό ακριβώς που κάνει ο άλλος που σε κάνει να νιώθεις όπως νιώθεις?
3. Ποιες είναι ακριβώς οι λέξεις πράξεις γεγονότα που σε ενοχλούν πιο πολύ?

 

Σχετικά με το Συναίσθημα:

1. Ποια συναισθήματα νιώθεις σχετικά με το θέμα που σε απασχολεί?
2. Τι άλλο νιώθεις?
3. Έχεις κάποια άλλα συναισθήματα σχετικά μ αυτό?
4. Πόσο συχνά νιώθεις έτσι?

 

Σε σχέση με τις πεποιθήσεις:

1. Τι πιστεύεις γι’ αυτό που συμβαίνει εδώ, που σε κάνει να νιώθεις αυτό το συγκεκριμένο συναίσθημα?
2. Τι πιστεύεις που σε κάνει να το πιστεύεις αυτό?
3. Ποιος είναι ο πιθανός κίνδυνος εδώ?

 

Μερικές από τις ερωτήσεις σχετικά με τις αλλαγές που θέλει να κάνει είναι:

1. Αν δεχθείς ότι η ζωή είναι ένα σχολείο, τι μπορείς να μάθεις σ αυτή την περίπτωση?
2. Θες να κάνεις αύτη την αλλαγή στη ζωή σου?
3. Αν ναι, γιατί?

 

Μετά προχωράμε σε μια εμψυχωτική ερώτηση και απαντήσεις

Σχετικά με την ικανότητα μου να είμαι καλά, ήρεμη, ευτυχισμένη στη συγκεκριμένη περίπτωση

Γιατί μπορώ/επιλέγω/ με συμφέρει να είμαι καλά ακόμη και όταν / παρόλο που……

Απαντήσεις λογικές και πνευματικές στην 1^η ερώτηση.

 

*πολύ βασικό να δημιουργούμε εμψυχωτικές ερωτήσεις

 

(ΕΔ)