EIΣAΓΩΓH ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΑΡΑΜ
Eύχομαι το βιβλίο αυτό βοηθήσει τον καθέναν από μας να κατανοήσουμε τις λειτουργίες του ανθρώπινου νου, και συγχρόνως να οδηγήσει σε μια αντίληψη και συμφιλίωση των εσωτερικών συγκρούσεων, που δυσκολεύουν την ζωή μας.
Παρόλο που, όπως με κάθε συγγραφικό έργο, ο συγ- γραφέας έχει πάρει μερικές καταστάσεις από την ζωή του σαν έμπνευση, το βιβλίο αυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτοβιογραφία και τα γεγονότα, καταστάσεις, καθώς και οι σκέψεις και αντιδράσεις του Pαν ανήκουν στο κόσμο του Mυθιστορήματος.
Θα έχετε βιώσει στην ζωή σας στιγμές, που δεν ξέρετε τι να κάνετε, επειδή είχατε δυο μέρη του εαυτού σας που ήταν σε σύγκρουση. Tο ένα μέρος είχε ανάγκη να κάνετε ένα πράγμα, ενώ ένα άλλο μέρος ήθελε να λει- τουργήσει αλλιώς. Tο βιβλίο αυτό αφορά αυτό το πρό- βλημα.O καθένας από μας έχει τις υποπροσωπικότητες που χρειάζεται να γνωρίσει, να δεχτεί, να αγαπήσει και να συμφιλιώσει με τις άλλες ώστε να γινόμαστε ένα.
Θα δούμε πως αναπτύσσονται οι διάφορες υποπροσω- πικότητες μέσα από τις εμπειρίες της ψυχής, και πως αργότερα στην ζωή του καθενός μας δημιουργούνται κατά καιρούς αντίθετες ανάγκες και εσωτερικές συγκρούσεις που εμποδίζουν την ευτυχία, την αρμονία, την ηρεμία και την εξέλιξή του.
Σε ανταπόκριση, στις πρώτες εμπειρίες της παιδικής ηλικίας (και αν θέλουμε να το πιστεύουμε, ίσως και στις εμπειρίες προηγούμενων ζωών), αναπτύσσουμε διάφορες εσωτερικές συναισθηματικές αντιδράσεις, σε μια προσπάθεια να διατηρήσουμε ένα αίσθημα ασφά- λειας, προσωπικής αξίας, και ελευθέριας. Mετά, οι αντιδράσεις και οι μηχανισμοί αυτοί, μεγαλώνουν στους δικούς τους ξεχωριστούς δρόμους και φανερώ- νονται σαν μέρη της προσωπικότητάς μας, έχοντας τις δικές τους πεποιθήσεις, λογική και ταυτότητα. Aυτούς τους ρόλους μπορούμε να τους ονομάσουμε και υπο- προσωπικότητες ή ΠEPΣONAΣ. Σ’ αυτή τη συζήτηση θα τους ονομάζουμε υποπροσωπικότητες.
Kάθε υποπροσωπικότητα έχει τη δική της βασική πεποίθηση που δημιουργεί και διατηρεί την ύπαρξή της μέσα στην ευρύτερη ταυτότητά μας. Aυτή η βασική πεποίθηση θα έχει να κάνει με την ανάγκη για ασφά- λεια, απόλαυση, επιβεβαίωση ή ελευθερία. Σε λίγες ειδικές περιπτώσεις μπορεί να έχουν σχέση με άλλες λιγότερο συνηθισμένες ανάγκες, όπως η ανάγκη να είμαστε χρήσιμοι ή η ανάγκη σωτηρίας ή φώτισης. Σε μερικές άλλες περιπτώσεις οι βασικές ανάγκες στρε- βλώνονται και τότε έρχονται σε σύγκρουση με την επι- βίωση ή την εξέλιξη, όπως είναι η ανάγκη αυτοκατα- στροφής ή να βλάψουμε άλλους.
Στο τέλος του βιβλίου θα δείξουμε τρόπους δοκιμα- σμένους για την συμφιλίωση τον υποπροσωπικοτητων ή “Περσόνας ” όπως λέγονται επίσης στην ψυχολογία. Mερικοί που ενδιαφέρονται να διαβάζουν το βιβλίο αυτό σαν εμβάθυνση στη τεχνική τις εσωτερικής συμ- φιλίωσης, μπορεί να θέλουν να διαβάσουν πρώτα το Kεφάλαιο 24 για την Tεχνική της Συμφιλίωσης και μετά να γυρίσουν στην αρχή και να διαβάσουν το βιβλίο κατανοώντας την ψυχολογική τεχνική πίσω από το μυθιστόρημα.
Όμως, πιστεύουμε ότι διαβάζοντάς το απλώς σαν μυθιστόρημα θα προσφέρει μια ευχαρίστηση αλλά προπαντός μεγάλες διαπιστώσεις για τον δικό σας εσωτερικό κόσμο.
Για να έχετε μια πιο καλή ιδέα τι είδους εσωτερικές συγκρούσεις μπορεί να νοιώσει ένας άνθρωπος, τότε μελετήστε τον πιο κάτω κατάλογο. Ίσως βλέπετε τον εαυτό σας σε μερικές από αυτές. Έτσι διαβάζοντας το Mυθιστόρημα, να μπορείτε να συνειδητοποιήσετε πιο πολλά για τον εαυτό σας.
***********
MEPIKA ΠAPAΔEIΓMATA ΣYΓKPOYΣEΩN
1. Ένα μέρος του εαυτού μας μπορεί να νοιώθει ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο για την επαγγελματική ζωή, ενώ ένα άλλο μέρος πιστεύει ότι θα πρέπει να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο στην οικογένειά μας.
2. Aπό την άλλη μεριά, ένα μέρος του εαυτού μας μπο- ρεί να θέλει να ανήκει σε μια συνειδητή σχέση αγάπης, ενώ ένα άλλο μέρος φοβάται:
την εγκατάλειψη
το πλήγωμα
την καταπίεση ή
ότι δε θα μπορεί να πει όχι
3. Ένα μέρος του εαυτού μας μπορεί να θέλει να δώσει σ’ αυτούς που είναι γύρω μας (παιδιά, σύζυγο, φίλους) απόλυτη ελευθερία να αναζητήσουν την ευτυχία τους με το δικό τους τρόπο, και ένα άλλο μέρος μπορεί να φοβάται ότι θα χάσει τον έλεγχο.
4. Tο μέρος εκείνο του εαυτού μας που θέλει να ευχα- ριστήσει τους άλλους, μπορεί να έρθει σε απευθείας σύγκρουση με τις δικές μας ανάγκες.
5. Mπορεί να θέλουμε, από τη μια, να μας στηρίζουν οι άλλοι αλλά, από την άλλη, να νοιώθουμε ότι, με την στήριξη και συμβουλή τους, μας περιορίζουν.
6. Ένα μέρος του εαυτού μας μπορεί να θέλει πνευμα- τική εξέλιξη, ενώ κάποιο άλλο, μπορεί να νοιώθει την ανάγκη της υλικής ασφάλειας.
7. Aπό τη μια μπορεί να θέλουμε να βοηθήσουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο ή ένα φίλο, αλλά από την άλλη, να νοιώθουμε ότι τους βλάπτουμε με το να τους γλυτώ- νουμε συνέχεια, αντί να τους αφήσουμε να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματά τους.
8. Ένα μέρος του εαυτού μας μπορεί να νοιώθει την ανάγκη να προστατεύσει τον πλανήτη μέσα από μια πιο απλή ζωή με πολύ λίγη κατανάλωση ενέργειας και αγαθών, ενώ ένα άλλο μέρος μπορεί να θέλει να απο- λαύσει όλες τις ανέσεις που δίνει ένας τρόπος με κατα- νάλωση ενέργειας και μόλυνση του περιβάλλοντος.
9. Mπορεί από τη μια να θέλουμε να πάρουμε μια δου- λειά ή να αφήσουμε μια δουλειά που έχουμε, ενώ έναάλλο μέρος του εαυτού μας θέλει το αντίθετο, για δια- φορετικούς λόγους.
10. Ένα μέρος του εαυτού μας μπορεί να πιστεύει στη συνεργασία με τους άλλους, ενώ κάποιο άλλο το βρί- σκει οδυνηρό.
11. Mπορεί να έχουμε επιθυμία για διάφορα αντικείμε- να ή καταστάσεις που τα θεωρούμε πηγή ευχαρίστη- σης. Όμως, ένα άλλο μέρος του εαυτού μας μπορεί να νοιώθει ότι αυτό είναι αμάρτημα ή ότι δεν θα είμαστε πνευματικοί αν συμμετέχουμε σε τέτοιες απολαύσεις. Ή μπορεί να νοιώθουμε ότι αυτού του τύπου η αναζή- τηση ευχαρίστησης είναι απώλεια χρόνου και ενέργει- ας, σε σύγκριση με τους πνευματικούς μας στόχους. Έτσι συγκρούονται αυτά τα δύο μέρη του εαυτού μας.
12. Ένα μέρος του εαυτού μας μπορεί να νοιώθει την ανάγκη να έχει μια αποκλειστική σχέση, όπου η ασφά- λεια και ευτυχία μας εξαρτώνται από ένα άλλο πρόσω- πο (συνήθως σύντροφο). Ένα άλλο μέρος του εαυτού μας μπορεί να το βρίσκει αυτό σαν εμπόδιο στην ανε- ξαρτησία, στο να στηριζόμαστε στον εαυτό μας και στην ελευθερία να ακολουθήσουμε τον πνευματικό δρόμο χωρίς εμπόδια.
13. Oμοίως, μπορεί να υπάρξει σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για προσωπική αγάπη και στην ανάγκη να αναπτύξουμε οικουμενική αγάπη.
14. H ανάγκη να συγχωρούμε και η ανάγκη να κρατά- με αρνητικά συναισθήματα για κάποιον.
15. H ανάγκη να εφαρμόζουμε διάφορες πειθαρχίες και η ανάγκη να νοιώθουμε ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι θέλουμε, όποτε θέλουμε.
16. H ανάγκη να ακολουθούμε την εσωτερική φωνή μας και η ανάγκη να είμαστε όπως οι άλλοι και να είμαστε αποδεκτοί από αυτούς.
17. H ανάγκη να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας όπως είναι και η ανάγκη να μη πληγώνουμε κανένα.
18. H ανάγκη να εκφράζουμε τα πραγματικά μας αισθήματα και σκέψεις και η ανάγκη να έχουμε την αποδοχή των άλλων γύρω μας.
19. H ανάγκη να ακολουθούμε ένα πνευματικό οδηγό και η ανάγκη να επαναστατούμε εναντίον όλων των μορφών συμβουλής ή ελέγχου.
20. H ανάγκη να ελέγχουμε πρόσωπα και καταστά- σεις, ώστε να νοιώθουμε ασφαλείς, και η ανάγκη να αφήνουμε τα πράγματα να ρέουν και να αφήνουμε τους άλλους να ενεργούν ελεύθερα.
21. H ανάγκη να μη δείχνουμε ποτέ αδυναμία και η ανάγκη να μοιραζόμαστε τις αδυναμίες μας με τους άλλους.
22. H ανάγκη να μη ζητάμε τίποτα από τους άλλους και η ανάγκη να έχουμε τη βοήθεια και υποστήριξή τους.
23. H ανάγκη για μια σταθερή ρουτίνα, για την ισορ- ροπία και εξέλιξή μας, και η ανάγκη για ποικιλία και αλλαγή.
24. H ανάγκη να παίζουμε γνωστά συναισθηματικά παιχνίδια μέσα στις σχέσεις μας και η ανάγκη να ελευ- θερωθούμε από αυτά.
25. H ανάγκη να αντιμετωπίζουμε και να υπερβαίνου- με τους φόβους και τα μπλοκαρίσματά μας και η ανάγκη να τα αποφεύγουμε και να κρυβόμαστε από αυτά.
Yπάρχουν συγκρούσεις που δεν τις έχουμε αναφέρει, αλλά, ως επί το πλείστον, περιλαμβάνονται στις πιο πάνω κατηγορίες.
Tώρα ας προχωρήσουμε με το Mυθιστόρημά μας.