41 μάθημα

 

Φέτος έχουμε διάφορα θέματα που θα δουλέψουμε. Θα σας πω τα θέματα που μας έχουν απομείνει. Πάντα η ενεργητική ακρόαση, όποτε έχουμε χρόνο θα κάνουμε άσκηση, όπως κάναμε και το καλοκαίρι αλλά θα το κάνετε αυτό μετά στις ομάδες.

Η εργασία με τον ετοιμοθάνατο άνθρωπο, κάποιος που έχει σοβαρή αρρώστια και είναι ετοιμοθάνατος, πώς μπορούμε να τον συμπαρασταθούμε, βέβαια, εμείς θα κάνουμε ένα, δύο μαθήματα, υπάρχουν ήδη οκτώ μαθήματα που έχουν γίνει Τετάρτη πρωί και θα γίνουν και άλλα τώρα, με πολύ περισσότερη λεπτομέρεια. Αν είναι κάτι στο οποίο σκέφτεστε να ειδικευτείτε, τότε χρήσιμο είναι να πάρετε αυτά τα DVD από το σεμινάριο για τη βοήθεια των ετοιμοθάνατων ανθρώπων.

Επίσης ένα μάθημα ή δύο είναι πώς να βοηθήσουμε κάποιον που έχει χάσει ένα αγαπημένο άνθρωπο. Είναι η πιο δύσκολη εμπειρία της ζωής ενός ανθρώπου, το να χάσει σύντροφό, παιδί, γονιό ίσως λιγότερο, αδέρφια ίσως λιγότερο, αλλά είναι πάντα μία δύσκολη εμπειρία και θα το συζητήσουμε αυτό. Άλλο θέμα οι σχέσεις, πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε συγκρούσεις των σχέσεων, μεταξύ συντρόφων, μεταξύ γονιών και παιδιών ή μέσα στις οικογένειες. Ένα σύστημα με έξι βήματα, όπου ακούμε τις ανάγκες του καθενός και προσπαθούμε να βρούμε πρακτικές και συναισθηματικές λύσεις.

Ένα μάθημα επάνω στο πώς να βοηθήσουμε κάποιον να επιλέξει να ξεκαθαρίσει στο νου του το δίλημμα της επιλογής του συντρόφου. Ίσως να εργαστούμε λίγο περισσότερο πάνω στην ενοχή, που είναι μαζί με τον φόβο, το πιο βασικό συναίσθημα και το πιο μεγάλο εμπόδιο στη ζωή μας. Επάνω στο θέμα της συγχώρεσης, θα δουλέψουμε λίγο περισσότερο, επειδή αυτό είναι το βασικό κλειδί της ευτυχίας και της ελευθερίας του ανθρώπου. Όποιος δεν μπορεί να συγχωρήσει κάποιον άλλον, είναι αιχμάλωτος στην δική του φυλακή της δυστυχίας, γιατί αυτός είναι δυστυχισμένος, αυτός που δεν μπορεί να συγχωρήσει τον άλλον και βέβαια ακόμη χειρότερα, αν δεν μπορεί να συγχωρήσει τον εαυτό του. Θα δουλέψουμε επίσης με την ανταλλαγή των κλειδιών, κάτι που κάνατε στον πέμπτο χρόνο αυτογνωσίας, να μάθουμε και να το κάνουμε εμείς, αλλά και να βοηθήσουμε άλλους ανθρώπους να παραδίδουν την ευθύνη για την πραγματικότητα των άλλων, στους άλλους και να πάρουν τα κλειδιά της αξίας τους, της ασφάλειας, της ικανοποίησης, από τους άλλους. Και να μην έχουν οι άλλοι τα κλειδιά της ευτυχίας ή της ασφάλειας ή της ικανοποίησης. Αυτό που θα δουλέψουμε σήμερα είναι για το καθρέφτισμα, κάτι που κάνατε σε μερικά χρόνια της αυτογνωσίας, πώς μπορούμε να βρούμε, τι καθρεφτίζει, γιατί έλκω, γιατί συναντάω συγκεκριμένες καταστάσεις και συμπεριφορές ανθρώπων και προβλήματα του σώματος και οικονομικά θέματα. Τι καθρεφτίζουν αυτά και πώς να δουλέψω με το καθρέφτισμα. Θα δουλέψουμε το θέμα των προηγούμενων ζωών, αλλά σε ένα εντατικό σεμινάριο, 10 και 11 Ιανουαρίου, που σας έχουμε πει το καλοκαίρι και που το αποφασίσαμε αυτό.

Και μετά υπάρχει ένα ολόκληρο θέμα, που δεν ξέρω καν αν θα προλάβουμε φέτος, ελπίζω, είναι οι δεξιότητες που έχω δουλέψει παλιά με τους συντονιστές. Είναι 15 δεξιότητες του life coach, του προπονητή ζωής, που η εργασία του προπονητή ζωής μοιάζει πολύ με του συντονιστή στην αρμονική ζωή, λιγότερο με την εργασία του ψυχολόγου, γιατί εμείς, δεν περιοριζόμαστε στην αντιμετώπιση προβλημάτων, αλλά και στην βελτίωση του ανθρώπου και στην πραγμάτωση στόχων. Βασικός στόχος του προπονητή ζωής είναι να βοηθήσει τον άλλον να πραγματοποιήσει στόχους. Όπως ένας προπονητής στο μπάσκετ ή στο ποδόσφαιρο ή οποιοδήποτε άθλημα βοηθάει τον αθλητή να αντιμετωπίζει εμπόδια, να τα ξεπεράσει και να είναι πιο αποτελεσματικός σε αυτό που θέλει, το ίδιο σύστημα, μπορεί να αξιοποιηθεί σε αυτό που κάνουμε εμείς. Μπορεί ο στόχος να είναι να απελευθερωθώ από έναν φόβο ή να δημιουργήσω μία σχέση ή να χάσω βάρος ή να τελειώσω ένα δίπλωμα ή να ξεπεράσω ένα συναίσθημα. Μπορεί να δω κάτι σαν πρόβλημα ή μπορεί να δω κάτι σαν στόχο, έχω στόχο να ξεπεράσω το συναίσθημα αυτό, το πρόβλημα αυτό, είναι μία άλλη προσέγγιση και λέγεται life coach ή προπονητής ζωής. Και αυτό έχει 15 δεξιότητες, που θα συζητήσουμε και θα δούμε πως θα το κάνουμε. Αν θα καταφέρουμε να το κάνουμε μέσα στις συναντήσεις αυτές ή εάν θα γίνει κάποιο τριήμερο, Σαββατοκύριακο στη Μυρρινούντα, θα δούμε πώς θα πραγματοποιηθεί. Πιθανόν και οι συντονιστές να θέλουν να το επαναλάβουν. Αυτά είναι αυτά που έχουμε ακόμα μπροστά μας, που θέλουμε να δουλέψουμε.

Σήμερα θα δουλέψουμε, το θέμα μαθήματα ζωής και το καθρέφτισμα. Οι βασικές έννοιες εδώ είναι γραμμένες στις σελίδες σας 171, 172 και 173.

Η πρώτη έννοια είναι, ότι είμαστε οι αποκλειστικοί δημιουργοί της πραγματικότητας μας. Είναι μάταιο και ψευδαίσθηση να περιμένουμε άλλους να δημιουργήσουν την πραγματικότητα που θέλουνε. Και είναι μάταιο και ψευδαίσθηση να έχουμε αρνητικά συναισθήματα προς τους άλλους ή προς την ζωή ή προς τον Θεό για την πραγματικότητα που δημιουργούμε ή που έλκουμε ή που επιλέγουμε. Τώρα, μπορεί να μην επιλέγουμε αυτήν την πραγματικότητα συνειδητά, μπορεί να την επιλέξουμε υποσυνείδητα, μπορεί να την επιλέξουμε από τον ανώτερο εαυτό μας. Ο ανώτερος εαυτός, η ψυχή, που είμαστε πριν καν ενσαρκωθούμε, μπορεί να έχει επιλέξει να περάσουμε από συγκεκριμένες εμπειρίες, συγκεκριμένες δοκιμασίες, τεστ, μερικά ευχάριστα, άλλα δυσάρεστα. Γιατί υπάρχουν τεστ και ευχάριστα, από κει και πέρα, είναι δική μας, ελεύθερη βούληση, πώς τα αντιμετωπίζουμε αυτά. Δεν είμαστε πότε θύματα ανθρώπων, κυβερνήσεων, του Θεού ή κάποιας άλλης δύναμης στο Σύμπαν. Είναι πολύ σημαντικό, εμείς τουλάχιστον σαν συντονιστές, να το χωνέψουμε αυτό, να το δεχτούμε αυτό, γιατί μόνο τότε μπορούμε να το μεταφέρουμε στους άλλους. Όλα τα προβλήματα μας είναι ότι νοιώθουμε ότι οι άλλοι ευθύνονται για την δική μας πραγματικότητα και ότι εμείς ευθυνόμαστε για την δική τους. Το 90% από τα αρνητικά μας συναισθήματα αδικία, πίκρα, απογοήτευση, θυμός, ένοχη, όλα αυτά, είναι συναισθήματα που έχουμε επειδή ή πιστεύουμε ότι οι άλλοι δημιουργούν την πραγματικότητά μας, άρα αδικία και θυμό και πίκρα και μίσος ή ότι εμείς δημιουργήσαμε την πραγματικότητα τους. Άρα ένοχη, ντροπή, αυτό απόρριψη. Άρα, είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό και να καταλάβουμε ότι το κάθε τι, καθρεφτίζει κάτι. Τώρα, όπως έχουμε πει, μπορεί να καθρεφτίζει ενέργειες του παρελθόντος, ότι μερικές ενέργειες και καταστάσεις που βιώνουμε σήμερα στη ζωή μας, είναι αποτέλεσμα ενεργειών που εμείς έχουμε στείλει στο Σύμπαν, με σκέψεις, με συναισθήματα, με λόγια, με πράξεις και αυτά πραγματοποιούνται στη ζωή μας σήμερα, αντανακλώνται, φεύγει αυτή η ενέργεια, είτε ευχάριστη, είτε δυσάρεστη, αρνητική ή θετική και γυρίζει σε μας στην τωρινή μας κατάσταση, το λεγόμενο κάρμα ή όπως έλεγε ο Χριστός, όπως σπέρνεις έτσι θα θερίσεις. Θερίζουμε τώρα τις ενέργειες που σπείραμε όχι μόνο τόσα χρόνια αλλά σε τόσες ενσαρκώσεις, αυτά γυρίζουν και τα βιώνουμε.

Ο δεύτερος παράγοντας, το καθρέφτισμα, είναι η ενέργεια που εκπέμπω τώρα, η ενέργεια σε μορφή σκέψης που έχω, αντιλήψεις που έχω, συναισθήματα που έχω, ότι φοβάμαι, ότι μου προκαλεί ενοχή, ότι μου προκαλεί θυμό, ότι μου προκαλεί ευχαρίστηση, αγάπη και ομορφιά, όλα αυτά τα έλκω. Και τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα έρχονται με συμπαθητική δόνηση στη ζωή μου.

Το τρίτο είναι αυτό που είπα νωρίτερα, τα μαθήματα που έχω επιλέξει σαν ψυχή να μάθω σε αυτήν την ενσάρκωση. Συγκεκριμένες εμπειρίες ή καταστάσεις, οι πιο πολλές οικογενειακές, σωματικές στην υγεία, καταστάσεις υγείας, καταστάσεις οικονομικές. Έχουμε συμφωνήσει όλοι μαζί σαν πλανήτης να περάσουμε από μία οικονομική κρίση τώρα, αυτό είναι το δεδομένο, πόσο θα επιδράσει στον καθένα είναι η επιλογή της κάθε ψυχής, αλλά πώς θα αντιδράσει ο καθένας είναι ελεύθερη βούληση, ότι θα περάσουμε ομαδικά μία οικονομική κρίση και ότι θα περάσουμε πολύ πιθανόν σεισμούς, πλημμύρες, το ανέβασμα του επίπεδου του νερού, η θέρμανση του πλανήτη, ακραία καιρικά φαινόμενα, τουλάχιστον μέχρι το 2012 μάλλον θα γίνουν με μεγάλη πιθανότητα, αλλά δεν θα συμβεί σε καμία ψυχή αυτό που δεν έχει επιλέξει η ίδια η ψυχή. Μπορεί να γίνει σεισμός αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό που θα γίνει σε κάθε ψυχή, θα είναι αυτό που θα έχει επιλέξει κάθε ψυχή. Ο ένας έχει επιλέξει να φύγει από τον πλανήτη, άλλος έχει επιλέξει να μείνει ανάπηρος, ο άλλος έχει επιλέξει να περπατάει στο σπίτι του χωρίς τίποτε και να μην έχει κανένα πρόβλημα. Δεν θα είναι μία μοίρα ανεξάρτητη από αυτό που έχει επιλέξει κάθε ψυχή, σε αυτό το κοινό γεγονός. Θα υπάρχουν κοινά γεγονότα που θα αφορούν όλους, όπως συμβαίνει τώρα, αλλά αυτό που θα συμβεί στον καθένα, θα είναι ατομικό και επιλεγμένο και από κει και πέρα είναι ελεύθερη βούληση πώς το χειρίζομαι, μπαίνω στο φόβο, μπαίνω στην αποξένωση, απομονώνομαι και προστατεύω τον εαυτό μου, αγνοώ τους άλλους, γίνομαι αμυντικός, ξεπερνάω τον φόβο μου και λειτουργώ με ενότητα, αυτό θα είναι η ελεύθερη βούληση της κάθε ψυχής. Η δική μας εργασία σαν συντονιστές είναι, όποια κατάσταση μας φέρνει ο κάθε άνθρωπος, είναι να τον βοηθήσουμε να δεχτεί την κατάσταση σαν γεγονός και παρά να χάνει ενέργεια με φόβο, πίκρα, θυμό, ή ενοχή, να δει, τι μπορεί να κάνει. Και ή μπορεί να κάνει κάτι, να αλλάξει την κατάσταση, να τον βοηθήσουμε ή να κάνει κάτι που τον βοηθάει να διατηρεί την ευτυχία του παρ΄ όλη την κατάσταση ή και τα δύο. Συνήθως, θα χρειαστείτε να δουλέψετε σε αυτά τα δύο πεδία. Τι πιθανότητες υπάρχει για τον άνθρωπο να βελτιώσει την κατάσταση του εξωτερικά και εδώ είναι πιο πολύ η εργασία του προπονητή ζωής και τι μπορεί να κάνει για να είναι ήρεμος και ευτυχισμένος και ασφαλής όπως είναι. Και τα δύο χρειάζονται.

Ο τέταρτος παράγοντας που δημιουργεί την πραγματικότητα μας και που το έχουμε συζητήσει από την πρώτη μέρα του σεμιναρίου, δηλαδή την πρώτη μέρα της συγκινησιακής αρμονίας, είναι πώς ερμηνεύουμε τα γεγονότα και τις καταστάσεις. Εκεί είναι η βασική μας εργασία σαν συντονιστές, να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να αλλάξει την ερμηνεία των πραγμάτων. Επειδή κάποιος δεν θέλει να είναι μαζί του, δεν σημαίνει ότι δεν αξίζει, επειδή δεν έχει τόσα λεφτά όσα έχει προγραμματιστεί ότι πρέπει να έχει, δεν σημαίνει ότι δεν έχει ασφάλεια, δεν σημαίνει ότι κινδυνεύει. Οι άνθρωποι φέρνουν σε μας τους προγραμματισμούς τους, για γεγονότα που υπάρχουν στη ζωή τους και οι προγραμματισμοί που έχουν αυτή τη στιγμή δεν τους επιτρέπουν να νιώθουν καλά. Η δική μας εργασία είναι να τους βοηθήσουμε να δούνε αυτούς τους προγραμματισμούς. Τώρα, εδώ δημιουργείται ο φαύλος κύκλος, γιατί; Γιατί όσο πιο πολύ ο άνθρωπος έχει έναν προγραμματισμό που κάνει μία συγκεκριμένη κατάσταση απαράδεκτη για αυτόν και άρα να έχει αρνητικά συναισθήματα, τόσο περισσότερο έλκει αυτή την κατάσταση και γίνεται ένας φαύλος κύκλος. Έλκει όλο και περισσότερο από αυτό που δεν μπορεί να δεχθεί. Εκεί που δεν μπορεί να μετατρέψει την προσκόλληση σε προτίμηση, εκεί που δεν μπορεί να προτιμά μία κατάσταση, άρα, να νιώθει ασφάλεια, αξία, ηρεμία, ευτυχία, ακόμα αν δεν έχει αυτό ακριβώς το οποίο θέλει. Όσο περισσότερες προσκολλήσεις και προγραμματισμούς έχει ένας άνθρωπος, τόσο πιο δύσκολα να είναι ευτυχισμένος. Τώρα, εμείς για να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο να απελευθερωθεί από μια προσκόλληση, πρέπει να είμαστε εμείς ελεύθεροι από τη προσκόλληση και όχι μόνο αυτό, συνήθως η ζωή θα μας φέρει ανθρώπους που έχουν τις ίδιες προσκόλλησης που έχουμε και εμείς. Γιατί αυτό θα μας βοηθήσει την ώρα που μιλάμε, να ακούμε κιόλας. Δηλαδή να καταλάβουμε ότι η ζωή έχει φέρει αυτόν τον άνθρωπο, όχι μόνο για αυτόν αλλά και για μας και αυτό θα συμβαίνει πολύ συχνά μέσα στην ζωή μας και έτσι είναι αμοιβαία η εξέλιξη και ο άλλος εξελίσσεται και εμείς εξελισσόμαστε μέσα από αυτό. Τώρα τα μαθήματα που έχει να μάθει κάποιος μπορεί να πέφτουν σε μερικές κατηγορίες. Είπαμε τώρα τέσσερα στοιχεία που δημιουργούν την πραγματικότητά, το παρελθόν, το παρόν, τα μαθήματα που έχουμε επιλέξει και η ερμηνεία που δίνουμε.

Ένα βασικό μάθημα που θα έχει ο άνθρωπος είναι η μεταμόρφωση του συστήματος πεποιθήσεων. Όλοι έχουμε να εργαστούμε πάνω σε αυτό. Εγώ αυτή τη στιγμή προσπαθώ να αλλάξω το σύστημα πεποιθήσεων και να καταλάβω ότι ο τοίχος δεν είναι τοίχος, είναι ενέργεια και ακόμα το βλέπω σαν τοίχο, αν το χτυπάω το κεφάλι μου πονάει, δεν έπρεπε να πονάει, δεν είναι τοίχος, δεν είναι ύλη, αλλά έχω πιστέψει ότι είναι ύλη. Αν με δείτε με κανένα σημάδι θα καταλάβετε. Θέλω να πω ότι αν δεν έχω φτάσει στο σημείο να περάσω από το τοίχο, χρειάζεται να αλλάξω το σύστημα πεποιθήσεων. Δεν τελειώνει το πράγμα (η εξέλιξη) δεν έχει φτάσει κανένας σε αυτό το σημείο. Μην αράξετε και πείτε δεν έχω εγώ κάτι να αλλάξω. Το καταλαβαίνετε; Γιατί, ζούμε σε πλάνη. Χρειάζεται συνέχεια εμείς να αναθεωρήσουμε, κάθε τι που μας ενοχλεί, είναι ένα δώρο από τη ζωή να δούμε ποια πεποίθηση, ποιος φόβος, ποιος προγραμματισμός, ενεργοποιείται εδώ. Είναι μία ατελείωτη διαδικασία. Η άλλη πιθανότητα είναι ότι το μάθημα του ανθρώπου είναι να αλλάξει συμπεριφορά, όχι μόνο να αλλάξει σύστημα πεποιθήσεων, αλλά μπορεί να κάνει πράγματα που τον εμποδίζει να έλκει αυτά που θέλει. Μπορεί να θέλει να χάσει βάρος, αλλά να τρώει πάρα πολύ, μπορεί να θέλει μία καλή σχέση με κάποιον, αλλά να τον κριτικάρει συνέχεια, μπορεί να θέλει να έχει μία οικονομική άνεση, αλλά σπαταλάει τα χρήματα του ή δεν θέλει να δουλεύει.

Τότε, εκτός από την αλλαγή συστήματος πεποιθήσεων, μπορεί κατά καιρούς να χρειαστούμε να συζητήσουμε συμπεριφορές. Οι συμπεριφορές ενός ανθρώπου που αυξάνουν το πρόβλημα του, που τον εμποδίζουν να δημιουργήσει αυτό που θέλει.

Το τρίτο σημείο των μαθημάτων είναι η πιο αποτελεσματική επικοινωνία. Πολλά προβλήματα πολλών ανθρώπων είναι επειδή δεν επικοινωνούν αποτελεσματικά ή δεν επικοινωνούν καθόλου ή επικοινωνούν με εσύ μηνύματα, δηλαδή κριτικάρουν, απορρίπτουν, επιτίθενται ή καταπιέζονται, παίζουν το ρόλο του θύματος, οι άλλοι δεν τους δίνουν αυτό που χρειάζονται και αυτοί είναι πανευτυχής που είναι άλλη μία φορά θύματα και αδικημένοι, θέλουν να είναι αδικημένοι. Άρα εκτός από την αλλαγή συστήματος πεποιθήσεων, εκτός από την αλλαγή συμπεριφοράς, θα χρειαστεί να βοηθήσουμε μερικούς ανθρώπους με πιο αποτελεσματική επικοινωνία. Ο τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να τους ζητάμε να γράφουν εγώ μηνύματα, να τα φέρουν σε μας, να τα διαβάσουν, να τα ακούσουμε, να κάνουμε ενεργητική ακρόαση επάνω στο μήνυμά τους, για να τους βοηθήσουμε να το ολοκληρώσουν πιο σωστά ή να κάνουμε ψυχόδραμα και να πούμε στον άνθρωπο εδώ και τώρα, φαντάσου ότι είμαι ο άνθρωπος αυτός, πες μου τι θέλεις να μου πεις, εγώ είμαι ο τάδε και κάνουμε ψυχόδραμα.

Μπορεί να χρειαστεί επίσης αλλαγή τρόπου ζωής, αλλαγή του τρόπου που ζει ένας άνθρωπος, μπορεί να χρειάζεται να κάνει ασκήσεις, αναπνοές, χαλάρωση, να αλλάξει τη διατροφή του, να αλλάξει δουλειά, να αλλάξει περιοχή, να αλλάξει παρέα, δηλαδή, μπορεί να χρειαστεί να αλλάξει τον τρόπο ζωής του για να λυθεί το πρόβλημά του, μπορεί να μην μπορεί να λυθεί με τον τρόπο ζωής που έχει. Τότε έχουμε αλλαγή πεποιθήσεων, αλλαγή συμπεριφοράς, πιο αποτελεσματική επικοινωνία και αλλαγή τρόπου ζωής. Όλα αυτά τα έχουμε στο νου μας, την ώρα που συζητάμε με τον άνθρωπο, σε μία προσπάθεια να βρούμε, να βρει αυτός μάλλον μία λύση. Υπάρχουν φορές επίσης που μπορεί το μάθημα του ανθρώπου να είναι να δώσει ενέργεια, να βοηθήσει την ζωή των άλλων. Μπορεί αυτή η ψυχή να βρίσκεται σε μία αίσθηση ματαιότητας, σε μια κατάθλιψη, επειδή η ζωή του δεν έχει νόημα, τα παιδιά του έχουν μεγαλώσει δεν τον χρειάζονται, έχει πάρει σύνταξη, έχει πεθάνει ένας αγαπημένος, που ήταν το νόημα ζωής ενός ανθρώπου και αυτός ο άνθρωπος χρειάζεται νόημα. Τώρα, νόημα βρίσκουν οι άνθρωποι με τέσσερις βασικές κατηγορίες, νόημα βρίσκουν στις σχέσεις αγάπης, νόημα βρίσκουν στην δημιουργικότητα, όταν δημιουργούν κάτι, νόημα βρίσκουν στην εξέλιξη, να ασχοληθούν με την εξέλιξη, την αυτό βελτίωση και νόημα βρίσκουν στην προσφορά. Το πιο προσιτό και το πιο εύκολο από αυτά είναι η προσφορά, δεν μπορούν όλοι να δημιουργήσουν εύκολα, ειδικά αν έχουν προχωρήσει στην ηλικία τους. Δεν μπορεί ξαφνικά να πάω στο Μαρινόπουλο να αγοράσω ένα σύντροφο ή να βρω μία σχέση αγάπης. Η προσφορά είναι το πιο εύκολη, είναι άνθρωποι έξω εκεί, που θέλουν βοήθεια, ορφανά, ηλικιωμένοι, φυλακισμένοι, άποροι, άρρωστη , τόσοι άνθρωποι. Εγώ το να βοηθάω αυτά τα άτομα και δίνει νόημα στη δική μου ζωή και θεραπεύει την κοινωνία και ανοίγει την ζωή του ανθρώπου αυτού προς μία δραστηριότητα που πραγματικά τον δίνει ικανοποίηση και σε πολλούς ανθρώπους αυτό είναι θεραπεία. ο Βίκτωρ Φρανκελ, ένας Ελβετός ψυχίατρος μίλησε για την λόγω θεραπεία, αλλά δεν ήταν θεραπεία μέσα από το λόγω, ήταν θεραπεία μέσα από το λόγω ύπαρξης. Αν ο άνθρωπος δεν έχει λόγω ύπαρξης, δεν μπορεί να βρει ευτυχία και υγεία μέσα στη ζωή του. Τώρα, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν λόγω ύπαρξης στα παιδιά τους ή στο επάγγελμα τους, τη δουλειά τους. Κάποια στιγμή όμως, αυτά δεν υπάρχουν, αυτό το στάδιο τελειώνει και χρειάζεται να βρουν ένα νέο λόγω ύπαρξης μέσα στη ζωή τους, αλλιώς πνίγουν τα παιδιά τους, τσακώνονται συνέχεια, παθαίνουν κατάθλιψη και έχουν δυστυχία. Άρα εμείς έχουμε ένα χαρτί που μας βοηθάει με την διαπίστωση του μαθήματος της ζωής, είναι η σελίδα 173, που πιθανόν έχετε κάνει δυο-τρεις φορές τουλάχιστον, μέσα στην πορεία της αυτογνωσίας. Το θεωρώ από τις πιο σημαντικές εργασίες και γραπτά και σαν χαλάρωση και όπως βλέπετε εδώ βρίσκεται στο cd 3,23 και στο dvd πάλι 3,23 και όχι 21 όπου μπορείτε να κάνετε αυτήν την άσκηση.

Τι κάνουμε; Επιλέγουμε σε αυτήν την περίπτωση μία συμπεριφορά ενός ανθρώπου που μας στεναχωρεί, που μας ενοχλεί και ρωτάμε εδώ, τι είναι αυτό που υπάρχει μέσα μου, που δημιουργεί την ανάγκη, να υπάρχει αυτό το ερέθισμα στη ζωή μου; Τώρα πρέπει να προσέξουμε εδώ, μεταξύ καθρεφτίσματος και προβολή. Ποια είναι η διαφορά. Στο καθρέφτισμα υπάρχει κάτι μέσα μου, που δημιουργεί την ανάγκη να υπάρχει αυτή η συμπεριφορά ή αν δεν είναι συμπεριφορά, αυτή η κατάσταση ή γεγονός που μπορεί να είναι στη δουλειά μας, στην υγεία μας, τα οικονομικά μας, αλλά και σε μία σχέση. Αυτό καθρεπτίζει κάτι που υπάρχει μέσα μου που χρειάζεται να μάθω. Αυτό είναι το καθρέφτισμα και λειτουργεί με συμπαθητική δόνηση. Αυτό που υπάρχει μέσα μου, έλκει αυτές τις καταστάσεις, για να έχω την ευκαιρία να δω τον εαυτό μου, να δω τι υπάρχει και να το αλλάξω.

Η προβολή, είναι άλλο, η προβολή είναι, ότι βλέπω κάτι που δεν υπάρχει π.χ. άλλο να κάνω την άσκηση για το καθρέφτισμα της απόρριψης, που δέχομαι από έναν άνθρωπο ή την ανευθυνότητα που έχει ένας άνθρωπος ή τα ψέματα που μου λέει ένας άνθρωπος και άλλο να πιστεύω ότι υπάρχουν όταν δεν υπάρχουν. Αυτό είναι προβολή, καταλάβατε την διαφορά; Στο καθρέφτισμα υπάρχει, αλλά υπάρχει επειδή κάτι μέσα μου το έλκει και χρειάζεται να το αλλάξω. Χρειάζεται να αλλάξω κάτι μέσα μου και για αυτό, ποια είναι η πιο αποτελεσματική τεχνική εδώ; Ho’opono-pono, συγνώμη για ότι υπάρχει μέσα μου, που έλκει αυτήν τη συμπεριφορά, που δημιουργεί αυτή την ανάγκη, που σε εγκλωβίζει κιόλας σε αυτή τη συμπεριφορά απέναντί μου, σε αγαπώ με αγαπώ σε ελευθερώνω και ευχαριστώ το Θεό που μας απελευθερώνει από αυτό. Υπάρχουν και άλλες τεχνικές, αλλά το Ho’opono-pono, πάει στο θέμα, χωρίς καν να χρειάζεται να ξέρουμε τι ακριβώς είναι το καθρέφτισμα. Αλλά, άλλο αυτό και άλλο η προβολή. Στην προβολή βλέπω αυτό που δεν υπάρχει, το φαντάζομαι, το προβάλλω, βλέπω απόρριψη επειδή είμαι προγραμματισμένος να βιώνω απόρριψη και δεν υπάρχει απόκρυψη, υπάρχει ενδιαφέρον και το ερμηνεύω σαν απόρριψη, καταλαβαίνετε; Όταν βοηθάμε κάποιον είναι σημαντικό να κάνουμε αυτήν τη διευκρίνιση πριν, γιατί όταν θα κάνουμε αυτή την τεχνική όταν ουσιαστικά είναι μία προβολή μπορεί να μην έχει τόσο αποτελεσματικότητα. Αν είναι προβολή, πρέπει να βοηθήσουμε τον άνθρωπο, να καταλάβει ότι αυτό που πιστεύει ότι υπάρχει, δεν υπάρχει, το προβάλει στον άλλον ή στο γεγονός ή στην κατάσταση. Μπορούμε να ξανακάνουμε την άσκηση γιατί κάθε ερέθισμα δεν χρειάζεται να είναι πραγματικό μπορεί να είναι φανταστικό, γιατί με ενοχλεί, άλλο είναι γιατί υπάρχει και αν υπάρχει, ακόμα να μην υπάρχει και να το προβάλλω και να με ενοχλεί, πάλι έχω να δουλέψω με το γεγονός ότι με ενοχλεί. Το καταλάβατε αυτό; ότι είναι διπλή δουλειά. Οι άνθρωποι που έχουν παράνοια, ίσως θα τους συναρτήσετε κάποια στιγμή, θα νομίζουν οι άνθρωποι ότι τους ακούνε στο σπίτι τους, ότι έχουν βάλει στο σπίτι τους κοριούς, ότι τους βλέπει η CIA, ότι οι άλλοι θέλουν να τους κάνουν κακό, ότι οι άλλοι κάνουν μαύρη μαγεία επάνω τους. Έχω συναντήσει τουλάχιστον 50 άτομα, μέσα από τα χρόνια, που το πιστεύουν αυτό. Ότι ο άλλος δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει το βράδυ, παρά να κάθεται εκεί, να μου στέλνει αρνητική ενέργεια, είναι πολύ μικρή η πιθανότητα να είναι αλήθεια. Εντάξει; Δεν το αποκλείουμε, αλλά ο άλλος δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει; Είμαι τόσο σημαντικός για να κάθεται όλο το βράδυ και να προσπαθεί να με ελέγχει και να τα κάνει όλα αυτά; Αλλά υπάρχουν άνθρωποι που το έχουν αυτό. Η δική μου γνωμάτευση για αυτό είναι ότι πιθανόν αυτά τα άτομα, ίσως σε προηγούμενη ζωή το έχουν κάνει αυτό και σε αυτή την ενσάρκωση φοβούνται ότι αυτό γίνεται. Είναι σαν μία βαθύτερη ένοχη. Θέλει ευαισθησία εδώ, αν πεις στον άνθρωπο ότι δεν γίνεται αυτό που νομίζεις, μπορεί να φύγει, θέλει κάποιον που θα συμφωνήσει ότι γίνεται. Θέλει μία ευαισθησία πώς θα το χειριστούμε. Καταρχήν δεν είμαστε για αυτά, αυτά τα παραπέμπουμε σε ψυχίατρο, δεν είμαστε εμείς ικανοί, συνήθως θέλουν φάρμακα και δεν είμαστε εμείς ικανοί να τους βοηθήσουμε. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση θέλει μία ευαισθησία, πώς, θα εξηγήσουμε πως μπορεί να μην είναι έτσι, γιατί ο άλλος να κάθεται τόσες ώρες και να το κάνει αυτό; Τι κίνητρο μπορεί έχει; Δηλαδή να σπείρουμε αμφιβολία. Τώρα αυτό είναι ακραία κατάσταση. Όλες οι άλλες προβολές που κάνουμε; Προβολές ότι προσπαθεί να με καταπιέζει ο άλλος επειδή έχω καταπιεστεί σαν παιδί, προβολές ότι ο άλλος θέλει να με απόρριψη ή θέλει κάτι ύπουλο να κάνει. Πολλές προβολές πιο ήπιες κάνουμε όλοι καθημερινά με τους ανθρώπους που υπάρχουν γύρω μας και άλλοι κάνουν σε εμάς. Δηλαδή άλλο προβολή, άλλο συντονισμό καθρέφτισμα.

Ερώτηση: Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να καταλαβαίνει δια της λογικής ότι δεν συμβαίνει αυτό που λέει, τότε τι κάνουμε;

Απάντηση: Τον βοηθάμε να ενώσει το αίσθημα με τη λογική.

Ερώτηση: Με ποιόν τρόπο;

Απάντηση: Με όλα αυτά που κάνουμε, με EFT, ΤΑΤ, με αναδρομές για να βρούμε την εμπειρία που το έχει δημιουργήσει αυτό. Εγώ πάντα υποψιάζομαι ενοχές πίσω από αυτά και θέλω να τις βρω για να βοηθήσω τον άνθρωπο αυτόν, να αγαπάει τον εαυτό του, να δέχεται τον εαυτό του, θα το δούμε αυτό. Κοιτάξτε την σελίδα αυτή. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά του άλλου που με ενοχλεί και που θα ήθελα να αναλύσω εδώ, είναι, εδώ κάνουμε τη συμπεριφορά, μετά αρχίζει η ανάλυση.

1. Τα συναισθήματα που νιώθω, ποια συναισθήματα έχω, αυτό είναι χρήσιμο.
2. Οι πεποιθήσεις που έχω για την συμπεριφορά αυτή, αυτό θα είναι μέσα στην κανονική σας ανάλυση, τι νιώθεις και τι πιστεύεις; Είναι οι δύο πρώτες ερωτήσεις. Εφόσον συγκεκριμενοποίησε το ερέθισμα, τώρα προσέξτε όταν συγκεκριμενοποιείτε το ερέθισμα, αν όπως είπα νωρίτερα είναι γεγονός και όχι ερμηνεία, π.χ ότι ο άλλος δεν μιλάει είναι γεγονός, το ότι με απορρίπτει είναι ερμηνεία. Μπορεί να μη μιλάει επειδή είναι κουρασμένος, επειδή έχει προβλήματα, επειδή είναι φοβισμένος, επειδή φοβάται ο ίδιος την απόρριψη, επειδή δεν μπορεί να δεχθεί τον εαυτό του. Δηλαδή άλλο δεν με αγαπάει και άλλο δεν μου μιλάει. Καταλάβατε; Άρα χρειάζεται πρώτα να διευκρινίσετε ότι το ερέθισμα είναι πραγματικά ένα γεγονός ή κατάσταση και όχι μία ερμηνεία, μέσα στο νου του άλλου.
3. Στο 3 τώρα αρχίζουμε να αναλύουμε τα πιθανά στοιχεία που υπάρχουν σε εμάς, που μπορεί να έλκουν αυτή τη συμπεριφορά. Αν έχω συμπεριφερθεί εγώ κάποια στιγμή στο παρελθόν με αυτό τον τρόπο προς αυτόν ή προς άλλα άτομα, τότε σε τέτοια περίπτωση η ζωή μας δίνει την ευκαιρία, την θετική ευκαιρία, να βιώσουμε πως νιώθει κάποιος όταν του συμπεριφέρεται κάποιος έτσι, ώστε να καταλάβουμε εμείς ότι και εμείς το κάνουμε αυτό και ο άλλος μας το κάνει. Αυτό δεν είναι τιμωρία, είναι ευκαιρία να απελευθερωθούμε από την τάση αυτή, γιατί μπαίνουμε στη θέση του δέκτη της συμπεριφοράς αυτής. Ξεχάστε ότι είναι κάρμα, ξεχάστε ότι είναι τιμωρία. Είναι ευκαιρία, τώρα που αυτός το κάνει αυτό, σκέφτομαι εγώ ότι το έκανα σε αυτόν, και στον άλλον και στον άλλον και μου δίνει το ερέθισμα τώρα να απελευθερωθώ από ότι υπάρχει μέσα μου που με οδηγεί σε αυτήν τη συμπεριφορά.

Δύο, φόβος, αυτά τα πρώτα δύο είναι τα πιο σημαντικά. Ότι φοβάμαι, επειδή τι; Επειδή φοβάμαι ότι απειλείται η αξία, η ασφάλεια, η ελευθερία, το έλκω και όσο το φοβάμαι θα υπάρχει στη ζωή μου. Χρειάζομαι να νιώθω ασφάλεια, ακόμα και με τη συμπεριφορά αυτή για να είμαι ασφαλής μέσα μου και να μην το χρειάζομαι πια αυτό. Όταν θα νιώθω ασφάλεια δεν θα το χρειάζομαι πια και δεν θα το έλκω πια. Όπως το γνωστό, όποιος δεν φοβάται τα σκυλιά, δεν τον επιτίθενται, γιατί ακτινοβολεί μία ενέργεια και ο σκύλος δεν αντιδρά, νιώθει ασφάλεια και το σκυλί.

5. Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μου που έμαθε να περιμένει αυτή τη συμπεριφορά; Που έμαθε, στο σημείο να πιστέψει ότι αυτός είναι ο τρόπος που θα συμπεριφερθεί αυτό ή κάποιο άλλο άτομο; Όταν είμαστε σε μία σχέση πάνω από κάποιους μήνες, που σημαίνει σύντροφος, παιδιά, γονείς, φίλοι, συνεργάτες, αρχίζουμε να διαμορφώνουμε μία σκεπτομορφή και με την σκεπτομορφή αυτή ακτινοβολούμε στον άνθρωπο αυτό, αυτό το μοτίβο, αυτό το ενεργειακό σχήμα ότι περιμένουμε αυτήν τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, του να είναι απόμακρος, του να είναι θύμα, να είναι κριτής, να θυμώσει, να είναι ασυνεπής, ότι είναι αυτό. Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να αλλάξουμε αυτήν τη σκεπτομορφή, να βλέπουμε τον άνθρωπο σαν μία οικουμενική ενέργεια, συνειδητότητα, πίσω από αυτήν την κρυσταλλωμένη συμπεριφορά, που μπορεί να αλλάξει οποιαδήποτε στιγμή. Όσο εγώ περιμένω αυτό, όχι μόνο σε ανθρώπους, όσο περιμένω απόρριψη, όσο περιμένω αποτυχία, ατυχήματα, κρυολογήματα, οτιδήποτε είναι, όλα αυτά δημιουργούνται στη ζωή μας.
6. Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μου που πιστεύει ότι για κάποιο λόγω μου αξίζει αυτή η συμπεριφορά; Τώρα, μερικοί άνθρωποι το έχουν αυτό, όχι όλοι, αλλά μερικοί στο υποσυνείδητο πιστεύουν ότι αξίζουν δυσάρεστα πράγματα ή επειδή νιώθουν ένοχοι ή επειδή δεν είχανε αυτό θετικό στα παιδικά τους χρόνια και το συμπέρασμα ήταν ότι αυτό αξίζω και αυτό θα έχω. Πολλοί άνθρωποι περιμένουν την εγκατάλειψη στις σχέσεις ή να πονάνε στις σχέσεις, υπάρχει μία επιδημία στο φόβο αυτό και για αυτό, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να είναι μόνοι τους. Έτσι ο πληθυσμός θα κατέβει σιγά-σιγά στον πλανήτη, άλλα είναι ένας φόβος που έχουμε.
7. Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μου που συμπεριφέρεται στον ίδιο τον εαυτό μου όπως μου συμπεριφέρεται το άτομο αυτό. Όλες αυτές είναι ερωτήσεις που όχι με αυτό τον τρόπο τώρα, αλλά μέσα στην ενεργητική ακρόαση θα ρωτήσετε. Να σε ρωτήσω, μήπως εσένα, σε ενοχλεί η έλλειψη σεβασμού του άλλου, δεν λογαριάζει τις ανάγκες σου, υπάρχουν φορές που εσύ δεν λογαριάζεις τις ανάγκες σου; Υπάρχουν φορές που εσύ δεν λογαριάζεις ανάγκες του; Αν δεν λογαριάζεις τις ανάγκες του, τι σημαίνει αυτό; Τι είναι αυτό που χάνεις, τι είναι ο κίνδυνος; Δηλαδή όλες αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να μπουν μέσα στην ενεργητική ακρόαση για να βοηθήσει τον άνθρωπο, χωρίς να πάρετε μία λίστα εδώ, να δει τι είναι το καθρέφτισμα, τι χρειάζεται να αλλάξει ο άλλος για να παύει να υπάρχει αυτό. Αν εγώ δεν σέβομαι τον εαυτό μου, πού θα βρω σεβασμό, αν απορρίπτω τον εαυτό μου όλη την ημέρα, δεν είναι φυσικό ότι θα δεχτώ απόρριψη από όλους τους άλλους, είναι εντελώς φυσικό.
8. Υπάρχει κάποιο μέρος του εαυτού μου που θα ήθελε πότε-πότε να ενεργήσει ή να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που συμπεριφέρεται ο άλλος, αλλά κάτι τον σταματάει. Μπορεί π.χ. να μας ενοχλεί η ανευθυνότητα του άλλου επειδή εμείς θα θέλαμε να είμαστε πιο ανεύθυνοι και όχι τόσο αναγκασμένοι να είμαστε υπεύθυνοι, αλλά δεν μπορούμε και θυμώνουμε με τον άλλον που δίνει στον εαυτό του το δικαίωμα να είναι ανεύθυνος ή όχι συνεπής ή να χαλαρώσει. Τότε ίσως μέσα μας υπάρχει μία μικρή κρυφή ζήλια, ότι θυμώνουμε, ότι εγώ κουράζομαι, εγώ είμαι συνεπείς. Τώρα, μπορεί να με ενοχλεί η ανευθυνότητα και η έλλειψη συνέπειας επειδή έχει άλλες συνέπειες και όχι επειδή θα μου άρεσε να το κάνω, αλλά μπορεί να μην είναι αυτό καθόλου, αλλά μπορεί να είναι και αυτό. Μπορεί να είναι ότι χάνω χρόνο, χάνω αποτελέσματα, κινδυνεύουν αποτελέσματα, ανάλογα με την περίπτωση δεν είναι μόνο αυτό. Μήπως αυτή η συμπεριφορά μου θυμίζει κάτι που βίωσα όταν ήμουν παιδί. Όποια παιδικά βιώματα δεν λύνουμε, θα μείνουν σαν ζωντανές ενέργειες, που θα έλκουν συνέχεια και 50 και 60 και 80 χρόνων τις ίδιες καταστάσεις γιατί είναι περιπτώσεις που επιλέξαμε να δουλέψουμε. Άρα ότι ακόμα ευαισθησίες έχουμε από τα παιδικά χρόνια, θα συνεχίσουν να έλκουν συμπεριφορές, καταστάσεις, μέχρι εμείς να λύσουμε αυτές. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως είναι πιο αποτελεσματικό να δουλέψουμε με τα παιδικά βιώματα. Τώρα εσείς όλοι έχετε δουλέψει με το εσωτερικό παιδί, θα ξανακάνω με την πρώτη φορά ένα πιο μεθοδικό σεμινάριο, μία φορά την εβδομάδα στη Μυρρινούντα, Δευτέρες 6:00 με 9:00, αλλά ξέρετε ότι υπάρχει και το καλοκαιρινό σεμινάριο που πιθανόν οι περισσότεροι από σας έχετε κάνει και αν δεν το έχετε κάνει καλό θα ήταν να το κάνετε το καλοκαιρινό τουλάχιστον. Γιατί συνήθως αυτά δεν λύνονται στο παρόν τόσο εύκολα χρειάζεται να απευθυνόμαστε στα παιδικά βιώματα για να λυθούν και EFT, ΤΑΤ, BSFF, σεντονά και Ho’οpono-pono για αυτά τα παιδικά βιώματα.
9. Μήπως παίζω κάποιο ρόλο που έλκεται από τον άλλον αυτή τη συμπεριφορά. Μήπως παίζω το θύμα, τον τρομοκράτη, τον δάσκαλο, το γονιό, το παιδί, τον έξυπνο, τον σωστό, τον επαναστάτη, τον δυνατό, χωρίς ανάγκες, τον δίκαιο, τον καλό άνθρωπο, τον υπεύθυνο για όλους, τον υπηρέτη, τον αδύναμο, τον πνευματικό άνθρωπο, τον δικαστή, τον απόμακρο, τον ανακριτή ή κάποιο άλλο ρόλο. Κάθε ρόλος είναι μία δόνηση που φεύγει από μας και γυρίζεις και σε εμάς, σε μία ανταπόκριση από τον άλλον, η ανταπόκριση μπορεί να είναι με ίδιο ρόλο ή με κάποιον άλλο ρόλο, μπορεί να παίξει τον ίδιο ρόλο μαζί μας ή κάποιον εντελώς διαφορετικό και αντίθετο, αλλά είναι εγκλωβισμένος ο άλλος στο ρόλο αυτό, όσο εμείς παίζουμε τον δικό μας ρολό. Τώρα όταν εμείς αλλάζουμε ρόλο, μπορεί να θέλει αρκετό χρόνο να αλλάξει, μπορεί να αλλάξουμε μία μέρα και λέει, ότι σήμερα δεν έκανα την κριτική μου και περιμένουνε ότι ο άλλος θα αλλάξει. Μπορεί να θέλει ίσως και ένα χρόνο, ο άλλος να συνηθίσει ότι δεν το κριτικάρουμε πια ή ότι δεν θα κάνουμε τη δουλειά για αυτόν και μπορεί τα πιάτα να μείνουν βρώμικα για μία εβδομάδα, μέχρι σιγά-σιγά να νιώθει την ανάγκη να τα πλένει. Θέλει χρόνο, οι αλλαγές συμπεριφοράς δεν έχουν άμεσα αποτελέσματα.
10. Ποιες είναι οι ανάγκες, οι προσκολλήσεις μου που απειλούνται από αυτήν τη συμπεριφορά και μαζί με το 12. Τι θα χάσω αν δεν έχω τη συμπεριφορά που θέλω από αυτό το άτομο. Τώρα γυρίζουμε στο πρώτο μάθημα της συγκινησιακής αρμονίας. Οι προσκολλήσεις μας είναι η αιτία των αρνητικών συναισθημάτων, τα αρνητικά συναισθήματα είναι ενέργειες που εκπέμπονται στο Σύμπαν και έλκουν συμπεριφορές που αντιστοιχούν σε αυτά. Αυτές οι συμπεριφορές είναι ακριβώς οι ευκαιρίες που έχουμε να μετατρέψουμε προσκόλλησης σε προτιμήσεις. Δεν λέμε να μην το θέλουνε, λέμε να μην αφήσουμε την αξία ή την ασφάλειά μας να κινδυνεύουν από αυτά. Να νιώθουμε ότι το θέλω, αλλά δεν κινδυνεύω αν δεν γίνει.
11. Μήπως έχω συναισθήματα ενοχής που ίσως καθρεφτίζονται εδώ μήπως τα συναισθήματα ενοχής ή ευθύνης για τον άλλον με κάνουν να ενοχλούμε από τη συμπεριφορά του. Η ενοχή είναι πολύ δυνατό συναίσθημα, εκπέμπει πολύ ενέργεια, όπως ο φόβος και έλκει ότι ενεργοποιεί την ενοχή μας και αν υπήρξαν άνθρωποι που προκάλεσαν ένοχη μέσα μας και φεύγουν από τη ζωή μας, θα βρούμε τρόπο ή να βρούμε άλλους ή να το κάνουμε μόνοι μας, να παράγουμε την ενοχή και φοβόμαστε να μην νιώθουμε ενοχή γιατί δεν θα είμαστε καλοί άνθρωποι και ο Θεός δεν θα μας αγαπήσει. Ο Θεός θα μας αγαπήσει εάν νιώθουν τύψεις, ντροπή, ένοχη, είναι ένας πολύ γερός χριστιανικός προγραμματισμός και εβραϊκός και ισλαμικός, λιγότερο στις άλλες θρησκείες στον Βουδισμό και στον Ινδουισμό και άλλες θρησκείες. Άρα μπορεί συμπεριφορές ανθρώπων να είναι στη ζωή μου επειδή ακόμα ξυπνάνε ενοχές και μπορεί το μάθημά μου να είναι να απελευθερωθώ από τις ενοχές αυτές.

Η ενοχή συνήθως αυξάνει τον φόβο. Δεν νιώθω ενοχή επειδή φοβάμαι, αλλά νιώθουμε φόβο επειδή είμαστε ένοχοι, ο ένοχος δεν είναι κάτω από την προστασία του Θεού, ένας ένοχος πρέπει να τιμωρηθεί, είναι εκτός Χάρης, δεν νιώθει ενότητα με το θείο, δεν νιώθει ενότητα με τους ανθρώπους και ασφάλεια, που είναι μέσα στην ενότητα και με το Θεό και με τους ανθρώπους, η ασφάλεια υπάρχει στην κατάσταση της Χάρης. Είμαστε πάντα στην κατάσταση της Χάρης δεν μπορούμε να φύγουμε από αυτήν την κατάσταση, αυτό είναι μία ψευδαίσθηση του νου. Τώρα το να βλέπουμε λάθη, να τα ομολογήσουμε και να τα διορθώσουμε, είναι απαραίτητο, αλλά να νιώθουμε εκτός Χάρης και ότι αξίζουμε τιμωρία και ότι δεν μας αγαπάει ο θεός, είναι μία πλάνη, τότε συνήθως η ενοχή αυξάνει τον φόβο και άνθρωποι παραδείγματος χάρη που νιώθουν τύψεις για τη συμπεριφορά τους προς τους γονείς, όταν ο γονιός ήταν άρρωστος ή ο γονιός πέθανε, όταν προχωράνε στην ηλικία, νιώθουν ότι πρέπει να είναι άρρωστοι αυτοί και ξαφνικά στα 50 παθαίνουν αρρωστοφοβία, μα δεν είχανε ποτέ, αλλά ήρθε η ώρα αυτοί να πληρώσουμε αυτή την αδιαφορία τους ή την επιθυμία τους να πεθάνει ο γονιός, επειδή δεν συμπεριφερόταν σωστά στο παιδί ή οτιδήποτε. Αυτές οι ενοχές δημιουργούν αυτοτιμωρία και δημιουργούμε πραγματικότητες και φοβόμαστε πραγματικότητες λόγω της αίσθησης της ενοχής, χώρια βέβαια που όλοι οι κοντινοί μας άνθρωποι συντονίζονται με αυτό και χρησιμοποιούν τις ενοχές μας για εκβιασμό. Είσαι ένοχος, καλώς, κάνε κάτι, κάνε μία μετάνοια, δώσε λεφτά κάπου, κάνε 100 προσευχές, δεν είμαι ενάντια στη μετάνοια, Θεωρώ ότι η μετάνοια πολύ σπουδαίο πράγμα και αυτό εμείς κάνουμε αυτή τη στιγμή. Συνειδητοποιούμε το λάθος μετανιώνουμε και το αλλάζουμε, άλλο αυτό και άλλο να το κρατάω αιώνια. Ο λόγος που ήρθε ο Χριστός ήταν να μας απαλλάξει από την ενοχή και όχι να προσθέσει, είπε τα καλά νέα η πρόσθεση του Χριστού στον εβραϊκό νόμο ήταν η διαδικασία της εξομολόγησης της μετάνοιας και τη θεία κοινωνία έφερε μία διαδικασία πνευματική, αλλά και ψυχολογική ίσως πιο ψυχολογική παρά πνευματική, όπου άνθρωπος μπορεί να φύγει από την κατάσταση της ενοχής. Τότε όλος ο χριστιανισμός είναι αυτό που λέμε εμείς, όλος ο Χριστιανισμός λέει, όποια, ενοχή έχεις, ότι έχεις κάνει, αν το εξομολογηθείς, αν μετανιώνεις για αυτό και παίρνεις θεία κοινωνία είσαι απαλλαγμένος.

Ερώτηση: δηλαδή, κάποιος 80 ετών που είχε αμαρτωλή ζωή, ζητάει συγχώρεση και όλα καλά; αυτό δεν είναι αδικία;

Απάντηση: Καταρχήν όλα αυτά είναι ανθρώπινα μέτρα και ανθρώπινα συναισθήματα, δεν μπορούσε τότε ο Χριστός να πει δεν υπάρχει αμαρτία, όπως το λέει ο Σάι Μπάμπα σήμερα, δεν υπάρχει καν, δεν μπορεί το σώμα σου να κάνει κάτι που θα αλλάξει αυτό που είσαι, σαν πνεύμα, σαν οικουμενική συνειδητότητα, άρα μην μπορώντας να πει δεν υπάρχει, είπε υπάρχει αυτή η διαδικασία, συνειδητοποίησε το λάθος σου , πέστω και στους άλλους ότι έκανες λάθος, δέξου το, αποφάσισε να μην το ξανακάνεις και μην το ξανακάνεις και πάρε αυτήν τη θεία κοινωνία. Υπάρχει η άλλη παραβολή του Χριστού που λέει, ήρθαν μερικοί άνθρωποι, συμφώνησαν να εργαστούν από τις 8:00 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι για ένα ποσό, μετά ήρθαν οι άλλοι στις 10:00 τους έβαλα, οι άλλοι ήρθανε μία ώρα πριν το τέλος και έδωσα τα ίδια λεφτά σε όλους και παραπονέθηκαν οι άλλοι που δούλεψαν τις οκτώ έως στις 2:00 και πήραν τα ίδια λεφτά με αυτούς που δουλέψανε από τις 1:00 έως στης 2 και λέει συμφωνία κάναμε, εγώ με τους άλλους έχω άλλη συμφωνία, εμείς κάναμε συμφωνία; μην κοιτάς τι συμφωνία έχω κάνει με τους άλλους, εμείς έχουμε κάνει αυτή τη συμφωνία και αν ένας άνθρωπος έχει αυτή τη συμφωνία με το Θεό, να κάνει και να ράνει μέχρι τα 80 και μετά να το μετανιώσει, αυτό είναι δικό του, αλλά δεν υπάρχει, όλα αυτά είναι μέσα στο δικό μας πολύ μικρό μυαλό που βλέπει όλα αυτά σαν πραγματικότητα εδώ, που δεν είναι καν. Τέλος πάντων η ένοχη ότι και να μου πει ο ψυχολόγος ή ακόμα και ο παπάς δεν εξυπηρετεί ούτε την εξέλιξη ούτε την Ευτυχία του ανθρώπου ούτε την σωστή συμπεριφορά του ανθρώπου. Γιατί οι ένοχοι άνθρωποι δεν συμπεριφέροντε σωστά, τους οδηγεί σε πολύ αρνητικές συμπεριφορές, τότε από κάθε άποψη δεν βοηθάει, βοηθάει σαν στιγμιαία συνειδητοποίηση ότι δεν θέλω να συμπεριφέρομαι έτσι και να μπω στη μετάνοια και την αλλαγή, όχι όμως σαν ταύτιση, δεν είμαι καλός άνθρωπος και πρέπει να τιμωρηθώ, αυτό είναι πρόβλημα. Για να ολοκληρώσουμε,

14. Μήπως στη συγκεκριμένη περίπτωση κρίνω κατακρίνω απορρίπτω, είναι φαύλος κύκλος ότι κρίνω ότι απορρίπτω θα το βρίσκω μπροστά μου συνέχεια και γιατί κρίνω; Κρίνω επειδή με ενοχλεί, άρα κάποια προσκόλληση προσβάλλεται ή κρίνω επειδή προσπαθώ να βρω αξία βλέποντας τα λάθη των άλλων, ανεβάζω τον εαυτό μου κατεβάζοντας τους άλλους ή κρίνω επειδή θέλω να ελέγξω τον άλλον. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις βέβαια, θα έλκει συνέχεια αυτό που κρίνω ή απορρίπτω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε κάθε δικαίωμα να κάνουμε ένα πολύ ξεκάθαρο εγώ μήνυμα, σε κάποιον γύρω από τη συμπεριφορά που μπορούμε να δεχτούμε και δεν μπορούμε να δεχτούμε, με όλους τους λόγους που μπορούμε και δεν μπορούμε. Δεχόμαστε τον ίδιο σαν ψυχή στην εξέλιξη, αλλά οι συγκεκριμένες συμπεριφορές δεν ευνοούν αυτό που θέλουμε στη ζωή.
15. Μήπως καθρεφτίζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση κάποιες εσωτερικές συγκρούσεις. Αυτό είναι κλασσικό, εγώ συγκρούομε με τον εαυτό μου και συνέχεια έλκω ανθρώπους που παίρνουν τη μία θέση ή την άλλη. Άρα όταν βλέπετε κάποιον που έρχεται σε σας με κάποιο πρόβλημα με κάποιον, ψάξτε για την εσωτερική σύγκρουση που μπορεί να καθρεφτίζεται, βοηθήστε να καταλάβει ότι η συμπεριφορά του συντρόφου ή παιδιού ή του γονιού, μπορεί να καθρεφτίζει το γεγονός ότι ο ίδιος δεν είναι ξεκάθαρος, το πιο κλασικό για αυτόν είναι οι άνθρωποι που έρχονται στην αρμονική ζωή, που δέχονται κοροϊδία και πίεση, μέχρι ο ίδιος να το ξεκαθαρίσει μέσα του και να μην έχει καμία αμφιβολία, δηλαδή όταν ο ίδιος ακτινοβολεί ότι δεν είναι σίγουρος, οι άλλοι το καθρεφτίζουν αυτό, όταν είναι σίγουρος, οι άλλοι το δέχονται, αλλά υπάρχουν πολύ πιο σοβαρές περιπτώσεις.
16. Μήπως υπάρχει συναισθήματα ανάγκης και πεποιθήσεις που δεν έχω επικοινωνήσει καθαρά εδώ. Άρα το καθρέφτισμα είναι η μη επικοινωνία ή λανθασμένη επικοινωνία. Καθρεφτίζει το γεγονός ότι δεν εκφράζω αυτό που νιώθω ή ότι το εκφράζω με εσύ μηνύματα, με κριτική, με απόρριψη, με κατηγορία. Άρα χρειάζεται να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να βρει τον τρόπο να επικοινωνήσει πιο αποτελεσματικά.
17. 17. Ποιο είναι το μάθημά μου εδώ; τι χρειάζεται να αλλάξω για να πάψω να έλκω τη συμπεριφορά αυτή και στην περίπτωση που παρουσιαστεί, να μη με ενοχλεί, πρέπει μάλλον να φτάσω να μη με ενοχλεί, για να μην παρουσιαστεί. Τι χρειάζεται να κάνω να διατηρήσω την ευτυχία μου. Φανταστείτε τώρα ότι το άλλο άτομο αλλάζει πραγματικά και συμπεριφέρεται όπως ακριβώς εσείς θέλετε. Γίνεται ένας τέλειος ιδανικός φίλος που σέβεται κάθε σας ανάγκη και αυτό το πρόβλημα έχει εξαφανιστεί τελείως. Παρατήρησε πως νιώθεις με την ιδέα αυτή. Αυτή την ερώτηση την κάνουμε και πολλές φορές ζητάω από τον άνθρωπο να κλείσει τα μάτια του και να το φανταστεί και μπορείτε να δώσετε εσείς αυτό το cd σε κάποιον, υπάρχει και στον δεύτερο χρόνο αυτογνωσίας σαν cd και στο τρίτο, για να δούμε αν έχει ψυχολογική αντίστροφη. Μήπως κάποιο κομμάτι του εαυτού του, το έχει συνηθίσει, το χρειάζεται, του δίνει νόημα, σημασία, ενδιαφέρον, ρόλο του θύματος και αυτό ίσως είναι η πιο σημαντική ερώτηση γιατί ότι και να αλλάξει πιο πάνω, αν αυτός ο άνθρωπος έχει ψυχολογική αντίστροφη, δεν θα θέλει να αλλάξει, δεν θα επιτρέψει την κατάσταση να αλλάξει. Τώρα όταν αντιλαμβανόμαστε το καθρέφτισμα, τι μπορούμε να κάνουμε. Πρώτον κάνουμε EFT για τα συναισθήματα που παίζουν ρόλο. TAT και BASF για τα βιώματα του παρελθόντος, που μπορεί να παίζουν ρόλο. Προπαντός κάνουμε Ho’ οpono-pono, για να πάρουμε την ευθύνη και να ζητήσουμε να φύγει από εμάς ότι μπορεί να παίξει ρόλο εδώ. Μία άλλη λύση είναι η απομυθοποίηση της κατάστασης, δηλαδή να μιλάω με τον άλλον και να ομολογήσω ότι έχω συνειδητοποιήσει ότι παρόλο που παραπονιέμαι για τη συμπεριφορά αυτή, βλέπω ότι υπάρχουν κομμάτια μέσα μου που μπορεί να έλκουν αυτό, σαν να το φοβάμαι, το κάνω εγώ μερικές φορές, το έχω βιώσει σαν παιδί ή παίζω το συγκεκριμένο ρόλο. Αυτή η εξομολόγηση, αποδυναμώνει τα κομμάτια του εαυτού μου που έλκουν την κατάσταση. Το καταλαβαίνετε αυτό; Όταν εγώ δεν το κρύβω πια και βέβαια οποιαδήποτε αλλαγή συμπεριφοράς εκ μέρους μας, αν βλέπουμε ότι μία συμπεριφορά μας παίζει ρόλο εδώ, να μπούμε σε αυτή την αλλαγή συμπεριφοράς. Πολύ σημαντικό είναι ότι και να κάνει ο άλλος να μπορούμε να νιώθουμε αγάπη και αυτό είναι όλο το κλειδί του Ho’ οpono-pono αυτό είναι το μάθημα σε κάθε περίπτωση, αν το μάθημα επίσης είναι να μιλάω ή να μη μιλάω ή να αλλάξω συμπεριφορές ή ακόμα να αποχωρήσω από την σχέση, όλα αυτά είναι πιθανότητες, πάντα το μάθημα το να τον αγαπάω είναι εκεί, σε κάθε περίπτωση. Τότε πάρτε αυτό το CD το 323 κάντε αυτή την άσκηση αυτή την εβδομάδα για να μπορείτε να ρωτήσετε ότι θέλετε στην επόμενη εβδομάδα.

Ερώτηση: Η ενοχή με την ευθύνη πώς συνδέονται;

Απάντηση: Όταν νιώθω ευθύνη για κάποιον ή για κάτι και δεν βγαίνει όπως εγώ πιστεύω ότι πρέπει να βγει, τότε ή νιώθω αποτυχία ή νιώθω ένοχος, εξαρτάται τι είναι, αν είναι για έναν άλλο άνθρωπο, τότε νιώθω ένοχος. Αν νιώθω ευθύνη να φτιάξω ένα πράγμα, τότε νιώθω αποτυχία, μπορεί να νιώθω και ένοχη για τα παιδιά μου και αποτυχία για τα παιδιά μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά μου είναι αιώνιες ψυχές που έχουν ζήσει χιλιάδες ενσαρκώσεις τα οποία διαμορφώνουν την δική τους πραγματικότητα. Αν έκανα κάτι μέσα σε αυτά τα χρόνια, που βλέπω ότι δεν θα το ξανακάνω όταν θα ξανακάνω παιδιά, να το μάθω, να το ομολογήσω να ζητήσω συγνώμη και να διορθώσω αυτό μέσα στο νου μου, αυτό είναι μετάνοια. Αλλάζω νου, αλλά δεν είμαι υπεύθυνος για τη δική τους πραγματικότητα

Ερώτηση: Η ευθυνοφοβία τι είναι;

Απάντηση: Ο φόβος της αποτυχίας, φόβος των συνεπειών, της μη σωστής αντιμετώπισης των ευθυνών, φόβο των συνεπειών βασικά είναι. Γενικά ζούμε σε μία κοινωνία που δεν της αρέσει η ευθύνη.

Ερώτηση: Για την προβολή θέλω να ρωτήσω, μπορεί μες στην προβολή να υπάρχει καθρέφτισμα;

Απάντηση: Ναι, βλέπω αυτό που περιμένω, βλέπω αυτό που είμαι, βλέπω αυτό που φοβάμαι, όλα αυτά επιδρούν. Η προβολή γίνεται ουσιαστικά από τα στοιχεία που υπάρχουν μέσα μου, απλώς η διαφορά είναι ότι στο καθρέφτισμα υπάρχουν και στην προβολή δεν υπάρχει καν, αλλά και οι δύο έρχονται από τα στοιχεία που υπάρχουν μέσα μας.

Ερώτηση: Αυτό δεν είναι αντίφαση;

Απάντηση: Κοίταξε κάτι, εσύ μπορεί να με απορρίπτεις, πράγματι μπορεί να με απορρίπτεις και αυτή η απόρριψη που νιώθεις προς εμένα καθρεφτίζει ή την απόρριψη που έχω σε σένα ή τον φόβο μου για απόρριψη ή ότι περιμένω απόρριψη και από την άλλη αυτό είναι καθρέφτισμα, από την άλλη πλευρά μπορεί εγώ να φοβάμαι τόσο πολύ να κάνεις εσύ κάτι που εγώ ερμηνεύω σαν απόρριψη όταν δεν είναι καθόλου, ενδιαφέρεσαι για μένα, θέλεις να με βοηθήσεις και με κάνεις μία πρόταση και εγώ ερμηνεύω αυτή την πρόταση σαν απόρριψη, μία συμβουλή και εγώ το παίρνω προσωπικά και λέω με απορρίπτεις με τη συμβουλή αυτή. Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Στη μία περίπτωση όντως με απορρίπτεις, έχεις μπει στην ενέργεια αυτή και στην άλλη δεν έχεις μπει, ενδιαφέρεσαι, π.χ τα παιδιά σας αγαπάτε τα παιδιά σας, δεν θέλετε να τα καταπιέζετε, θέλετε να τα βοηθήσετε, αλλά πόσες φορές τα παιδιά έχουν προβάλει επάνω σας κίνητρα καταπίεσης και όχι κίνητρα βοήθειας, δηλαδή άλλο να θέλω να ελέγξω κάποιον και άλλο να θέλω να βοηθήσω κάποιον, μπορεί αυτός ή να το ερμηνεύει πράγματι σαν προσπάθεια βοήθειας ή να το ερμηνεύει σαν προσπάθεια ελέγχου καταπίεσης, μπορεί να υπάρχει και μπορεί να μην υπάρχει. Άλλο η προβολή και άλλο το καθρέφτισμα. Οι συντονιστές πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ να μην προβάλετε πάνω στον άλλον, και αυτοί θα προβάλουν σε εσάς, γιατί θα σας βάλουν στον ρόλο του γονιού, αυτοί θα απευθύνουν διάφορα κίνητρα σε εσάς που δεν έχετε αλλά που προγραμματίστηκαν οι άνθρωποι, που είχαν οι γονείς τους και είναι κάτι που χρειάζεται να προσέξετε πιο σημαντικό από όλα να μην προβάλουμε πάνω στον άλλο.