Περίληψη 14^ου μαθήματος 7^ου χρόνου αυτογνωσίας

Η πρώτη βασική αρχή του Τόλε είναι η δύναμη του τώρα.

Ο φόβος για το μέλλον, τα αρνητικά συναισθήματα του παρελθόντος, στερούν την απόλαυση του παρόντος.

Στην παρούσα στιγμή βρίσκεται η δύναμη για να γίνουν οι αλλαγές. Όλες οι πηγές μας έχουν πει πως δεν είμαι ο νους, αλλά ο παρατηρητής του νου.

Κάθε ρόλος έχει προσκολλήσεις.

Δεν βλέπουμε τίποτα όπως είναι. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει συνειδητότητα χωρίς σκέψεις.

Δεν πονάμε λέει ο Τόλε όταν αγαπάμε κάποιον, αλλά επειδή χρειαζόμαστε κάτι απ΄αυτόν.

Εθίζεται το πονόσωμα, στο να θέλει να βιώνει αυτά που έχει συνηθίσει.

Το παρελθόν δεν υπάρχει, το μέλλον είναι απλώς πιθανότητες, δεν υπάρχει τίποτα που δεν είναι μέσα στο τώρα.

Κάθε δευτερόλεπτο που δεν είμαστε στο παρόν, είμαστε στον ψυχολογικό χρόνο.

Να μπορούμε να είμαστε καλά με αυτό που υπάρχει.

Η αιτία του πόνου, είναι η μη αποδοχή του παρελθόντος, του παρόντος, ή του μέλλοντος. Το να δέχομαι τα πάντα ήταν, και είναι η τέλεια ευκαιρία για εξέλιξη. Το πιο δύσκολο είναι η αποδοχή του κάθε πιθανού μέλλοντος.

Να μάθουμε λέει προκειμένου να βρισκόμαστε στο παρόν, να νοιώθουμε το ενεργειακό σώμα, μέσω της αναπνοής και των αισθήσεων.

Ο στόχος είναι να εκτελώ το έργο μου με απόλυτη ηρεμία.

Ό,τι είναι ευχάριστο, να περνάω χρόνο μαζί του.

Δοκιμάζοντας να μη χρειάζομαι τίποτα από τους άλλους, είναι η καλλίτερη συνταγή για ευτυχία.

Όταν δεν παίρνω την αποδοχή, την επιβεβαίωση, την αγάπη που επιθυμώ, μπορώ να δοκιμάσω να δώσω στον άλλο όλα αυτά που δεν παίρνω.

Το εγώ πάντα διαστρεβλώνει πράγματα και καταστάσεις, επειδή παίρνει τα πράγματα προσωπικά.