Θεραπεύοντας της Κυτταρικές Μνήμες το Υποσυνείδητο και το Εσωτερικό Παιδί

 

Σημείωση: Η εργασία που περιγράφεται σ’ αυτό το κεφάλαιο συνήθως απαιτεί καθοδήγηση και υποστήριξη από άτομο πεπειραμένο σ’ αυτή τη διαδικασία.

 

Στην εφαρμογή του κώδικα αναζητούμε να βρούμε εμπειρίες του παρελθόντος που έχουμε νιώσει συναισθήματα όμοια με αυτά που νιώθουμε τώρα. Το κεφάλιο αυτό θα μας βοηθήσει με την διαδικασία αυτή.

 

Η συναισθηματική μας ζωή, και επομένως η ελευθερία και η ευτυχία μας, καθορίζονται από τα συναισθήματα, τις πεποιθήσεις και τις ανάγκες που δημιουργούνται από τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Αυτό το μέρος του υποσυνειδήτου μας, το οποίο ακόμη αισθάνεται, σκέφτεται και συμπεριφέρεται με τους τρόπους που έμαθε σαν παιδί, μπορούμε να το ονομάσουμε «το εσωτερικό παιδί».

 

Έχουμε γίνει διχασμένες προσωπικότητες που λειτουργούν με δύο τρόπους σκέψης. Ο ένας είναι λογικός, ενώ ο άλλος αντιλαμβάνεται ακόμη τη ζωή με τα μάτια του παιδιού που ήμασταν κάποτε. Ενώ η μία υποπροσωπικότητα γνωρίζει ότι, σύμφωνα με τη λογική, δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε ή να αμφιβάλλουμε για τον εαυτό μας, η άλλη συνεχίζει να βιώνει άγχος, φόβο, ενοχή και αυτοαμφισβήτηση. Ενώ αντιληπτικά γνωρίζουμε ότι έχουμε την ικανότητα να αντιμετωπίσουμε τη ζωή, ένα μέρος του εαυτού μας εξακολουθεί να βιώνει φόβο, πόνο, ζήλια και θυμό.

 

Δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε ελεύθερα την πραγματικότητα που επιθυμούμε, όσο είμαστε υποχείρια αυτού του υποσυνείδητου παιδικού προγραμματισμού που περιορίζει την αντίληψή μας για τον εαυτό μας, τους άλλους και τη ζωή. Ακολουθεί ένα παράδειγμα του πώς περιορίζουμε τον εαυτό μας με λανθασμένες αντιλήψεις από το παρελθόν.

 

Αυτοπεριοριζόμενοι ελέφαντες

 

Οι ελέφαντες που έχουν γεννηθεί σε αιχμαλωσία περιορίζονται από μια αλυσίδα, η οποία δένει το ένα τους πόδι σε ένα μεταλλικό πάσσαλο μπηγμένο στο χώμα. Αυτό τους εμποδίζει να περιφέρονται. Συνηθίζουν στο γεγονός ότι, όσο η αλυσίδα και ο πάσσαλος βρίσκονται δίπλα τους, είναι ανίκανοι να κινηθούν.

Καθώς μεγαλώνουν, ο νους τους προγραμματίζεται. Όταν βλέπουν τον πάσσαλο και την αλυσίδα, «πιστεύουν» και αποδέχονται ότι δεν θα μπορούν να κινηθούν. Περιορίζονται τόσο, ώστε, όταν οι ιδιοκτήτες τους τοποθετούν ένα σχοινί και μια ξύλινη σφήνα δίπλα τους, δεν κάνουν καμία προσπάθεια να απομακρυνθούν απ’ αυτά, επειδή «πιστεύουν» ότι δεν μπορούν.

Στην πραγματικότητα, όταν είναι ενήλικες, η δύναμή τους είναι τόσο μεγάλη που θα μπορούσαν εύκολα να τραβήξουν μια αλυσίδα κι έναν πάσσαλο οποιουδήποτε μεγέθους. Όμως, ο προγραμματισμός ή η «πεποίθησή» τους επιτρέπουν σ’ αυτό το μικρό σχοινί και την ξύλινη σφήνα να περιορίζουν την κίνησή τους.

Είμαστε όλοι μας σαν αυτούς τους ελέφαντες. Επιτρέπουμε στην αδυναμία, τους φόβους και την απόρριψη που βιώσαμε σαν παιδιά να μας προγραμματίσουν σε μια ζωή όπου επικρατούν η έλλειψη δύναμης, γαλήνης, αγάπης και ευτυχίας. Ελεγχόμαστε από τα λανθασμένα παιδικά συμπεράσματα που βγάλαμε για την ικανότητα, τη δύναμη και την αξία μας.

 

Μπορούμε να απομακρυνθούμε από αυτές τις «σφήνες» του αυτοπεριορισμού, αλλά πρέπει να επιλέξουμε να το κάνουμε και μετά να απελευθερώσουμε μεθοδικά τον εαυτό μας από αυτές τις λανθασμένες πεποιθήσεις. Ακολουθεί μια παραβολή που θα μας βοηθήσει να το κατανοήσουμε.

 

Το λιονταράκι

 

Ήταν κάποτε μια μεγάλη λέαινα που πήγε κυνήγι με το νεογέννητο λιονταράκι της. Καθώς επιτέθηκε και κυνηγούσε ένα κοπάδι πρόβατα, η λέαινα έκανε μια λάθος κίνηση, έπεσε στο γκρεμό και πέθανε.

Το λιονταράκι απόμεινε χωρίς μητέρα και μεγάλωσε ανάμεσα στα πρόβατα. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, το λιονταράκι έγινε ένα μεγάλο λιοντάρι, αλλά συμπεριφερόταν αυτόματα σαν πρόβατο. Έτρωγε χορτάρι, βέλαζε και φοβόταν όλα τα άλλα ζώα, ακριβώς όπως τα πρόβατα.

Μια μέρα, ένα άλλο λιοντάρι επιτέθηκε στο κοπάδι και στο κυνήγι του σοκαρίστηκε στη θέα ενός μεγάλου λιονταριού που έτρεχε φοβισμένο να κρυφτεί μαζί με τα πρόβατα βελάζοντας «μπεε-μπεε».

Έπιασε το πρόβατο-λιοντάρι και ρώτησε, «Τι κάνεις; Γιατί ενεργείς μ’ αυτόν το γελοίο τρόπο; Γιατί εσύ, ένα μεγάλο δυνατό λιοντάρι, ενεργείς σαν ένα αδύναμο πρόβατο; Τι σου συνέβη; Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.»

Το πρόβατο-λιοντάρι εξήγησε ότι ήταν πρόβατο και ότι το κοπάδι τού δίδαξε το φόβο και το βέλασμα και έτρεχε τρομαγμένο μακριά από τα δυνατά λιοντάρια.

Το λιοντάρι πήρε το πρόβατο-λιοντάρι κάτω στο ποτάμι και του ζήτησε να κοιτάξει στο καθρέφτισμα του προσώπου του. Εκείνο είδε ότι έμοιαζε με το λιοντάρι και όχι με τα πρόβατα. Τότε συνήλθε από την άγνοιά του και ανακάλυψε το εσωτερικό του θάρρος, τη δύναμη και το μεγαλείο, τα οποία αγνοούσε μέχρι τότε.

 

Είμαστε σαν τα πρόβατα-λιοντάρια. Το πρόβατο αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη φύση μας, την προσωπικότητά μας, η οποία στενάζει, φοβάται, παραπονιέται και ανησυχεί. Το Λιοντάρι είναι η πνευματική όψη της ύπαρξής μας, που είναι η πηγή μεγάλης δύναμης, σοφίας, δημιουργικότητας, καλοσύνης και αγάπης.

 

Μέσα στην ιστορία έχουν εμφανιστεί μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι με το ίδιο μήνυμα για τη «ΛΙΟΝΤΑΡΙΣΙΑ ΦΥΣΗ» μας, την άτρωτη πνευματική δύναμη και μεγαλοσύνη που πηγάζουν από μέσα μας. Όλα τα προβλήματά μας είναι απλώς το αποτέλεσμα της λανθασμένης μας ταυτότητας.

 

Γνωρίζοντας το υποσυνείδητο / εσωτερικό μας παιδί

 

Μπορεί να μην έχουμε συνειδητά επίγνωση ότι το υποσυνείδητο ή το εσωτερικό μας παιδί αισθάνεται τρωτό, μοναχικό, φοβισμένο, θυμωμένο ή πληγωμένο, όμως αυτά τα συναισθήματα είναι πολύ ορατά με τη μορφή του άγχους, των φόβων και των αμυντικών αντιδράσεων μας. Τα κρυμμένα συναισθήματά μας είναι επίσης αρκετά φανερά στα όνειρά μας, στο μυϊκό σφίξιμο και στις ψυχοσωματικές ασθένειες.

 

Από την άλλη, το εσωτερικό μας παιδί και άλλες όψεις του υποσυνειδήτου μας είναι μια πλούσια και άφθονη πηγή έμπνευσης, χαράς, δημιουργικότητας και αγάπης για τη ζωή.

 

Μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με το υποσυνείδητο / εσωτερικό μας παιδί και να μάθουμε να το αποδεχόμαστε και να το αγαπάμε όπως είναι, ενώ συγχρόνως το εκπαιδεύουμε ως προς την αλήθεια της αξίας και ασφάλειας του. Τότε μπορούμε να το θεραπεύσουμε από τα τραύματα και τις παρανοήσεις του, ενώ συγχρόνως ξαναβρίσκουμε από αυτό την αθωότητά μας, τη χαρά και την εσωτερική σύνδεσή μας με τη ζωή.

 

Ανεξάρτητα από ποιες τεχνικές εφαρμόζουμε σε σχέση με το υποσυνείδητο / εσωτερικό παιδί, είναι ουσιαστικό να αναπτύξουμε μια σχέση μαζί του με καθημερινή επικοινωνία. Προτείνουμε την ακόλουθη τεχνική.

 

Καθημερινή επικοινωνία με το παιδί μέσα μας

 

1. Κάθισε ή ξάπλωσε με τη σπονδυλική σου στήλη ίσια.

 

2. Χαλάρωσε όλο το σώμα και το νου με κάποια τεχνική χαλάρωσης ή συγκέντρωσης.

 

3. Τώρα οραματίσου το εσωτερικό παιδί και επικοινώνησε μαζί του. (Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία.)

α) Ρώτησε το πώς νιώθει. Συνειδητοποίησε τα συναισθήματα που έχουν μείνει μέσα σου. (Μερικές απαντήσεις μπορεί να είναι; φόβος, απόρριψη, μοναξιά, εγκατάλειψη, αδικία, ενοχή, θυμός, ντροπή, αδυναμία, σύγχυση αλλά και χαρά, αγάπη ή ενότητα, κ.α.)

β) Ρώτησε το αν έχει κάποιες ανάγκες που θα ήθελε να ικανοποιήσει.

(Μερικές απαντήσεις μπορεί να είναι ανάγκη για; αγάπη, στοργή, αποδοχή, στήριξη, ελευθέρια, παιχνίδι, κατανόηση, ασφάλεια, προστασία, αφοσίωση κ.α. )

γ) Μίλησε του για τις δικές σου ανάγκες σαν ενήλικας.

(Μερικές τις δικές σου ανάγκες σαν ενήλικας μπορεί να είναι; ανάγκη να έχεις πειθαρχεία και να πετύχεις στόχους, να τρως με έναν τρόπο, να ξυπνάς νωρίς και να κάνεις ένα πρόγραμμα για την υγεία, να αφοσιωθείς στην εργασία σου ή άλλους στόχους, να είσαι εντάξει σε σχέση με τις ευθύνες σου κ.α. )

 

4. Δώσε του θετική υποστήριξη. Το παιδί έχει ανάγκη να ακούσει για την αγάπη, την ασφάλεια και την αξία του. Εξήγησε στο παιδί τις αλήθειες που χρειάζεται να γνωρίσει για να νιώσει την αξία, την ασφάλεια και την ελευθέρια που έχει ανάγκη.

(Μερικές αλήθειες αναφέρονται αργότερα σε αυτό το κεφάλαιο. )

 

5. Αγκάλιασε νοερά το παιδί και δώσε του τρυφερότητα και αγάπη.

α) Νιώσε (οραματίσου) το παιδί στην αγκαλιά σου και μετά

β) Ταυτίσου με το μικρό του σώμα, νιώσε τον εαυτό σου σαν παιδί μέσα στην αγκαλιά και δέξου την αγάπη και την τρυφερότητα που σου προσφέρονται.

γ) Μετά νιώσε συγχώνευση με το παιδί ώστε να είσαι τώρα ένα θετικό συνδυασμό απο ολα τα θετικά του παιδιού και του ενήλικα.

 

Αυτή η τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί μόνη της όπως είναι ή σαν εισαγωγή σε κάθε διαλογισμό, χαλάρωση, προσευχή ή τεχνική θετικής προβολής. Όταν τη μάθουμε, μας παίρνει μόνο πέντε λεπτά.

 

Ανακαλύπτοντας το παρελθόν μας

 

Ένα σημαντικό βήμα στην θεραπεία του υποσυνειδήτου είναι να ανακαλύψουμε τα γεγονότα που ίσως έχουν προγραμματίσει το εσωτερικό μας παιδί να είναι υπερευαίσθητο σε καταστάσεις ή ερεθίσματα, για τα οποία τώρα αντικειμενικά αντιλαμβανόμαστε ότι δεν αξίζει να χάνουμε τη γαλήνη μας. Μελετώντας τον ακόλουθο κατάλογο πιθανών παιδικών εμπειριών, μπορεί να βρούμε κάποιες εμπειρίες που περιγράφονται ακριβώς όπως τις θυμόμαστε, ενώ κάποιες άλλες μπορεί να μας θυμίζουν δικές μας εμπειρίες που είναι κάπως διαφορετικές από αυτές που περιγράφονται. Μερικές μνήμες ή συσχετισμοί μπορεί να χρειαστούν λίγο χρόνο για να έρθουν. Ακόμη μπορεί να θυμηθούμε κάτι άλλο για το οποίο θα θέλαμε να ερευνήσουμε.

 

Ενθύμηση παιδικών εμπειριών

 

Σημείωση: Δεν αναζητούμε να παρασυρθούμε στο παρελθόν και να βρούμε αιτίες και δικαιολογίες να νιώθουμε δυστυχισμένοι ή θυμωμένοι με τους άλλους ή τον εαυτό μας για πιθανά λάθη. Η διαδικασία αυτή θα είναι πορεία προς την ελευθερία, μόνον αν προσεγγίσουμε αυτές τις αναμνήσεις με σκοπό να απελευθερωθούμε απ’ αυτές και να τις υπερβούμε με τη συγχώρεση του εαυτού μας και των άλλων.

 

Η συγχώρεση, όμως, πρέπει να είναι βιωματική και όχι διανοητική. Χρειάζεται να είναι κάτι που αισθανόμαστε και όχι κάτι που σκεφτόμαστε. Για να μπούμε στο χώρο της αληθινής συγχώρεσης, χρειάζεται να απελευθερώσουμε τον πόνο, την πίκρα, το πλήγωμα, το φόβο, την αδικία, τη ντροπή, την ενοχή και το θυμό που έχουν συσσωρευτεί σ’ αυτές τις αναμνήσεις. Στο βιβλίο αυτό θα πλησιάσουμε την βιωματική συγχώρεση με το Θεραπευτικό Κώδικα και την Εξισορόπησης του Εγκεφάλου μαζί με εμψυχωτικές ερωτήσεις. Όμως όλες οι τεχνικές της Ενεργειακής Ψυχολογίας όπως το EFT, το TAT, το BSFF, το EMDR, η Μέθοδος «Σεντόνα», το Ακούγοντας την Καρδιά και το Ho’oponopono θα είναι πολίτιμα για την διαδικασία αυτή. Αν δεν γνωρίζετε αυτές τις τεχνικές, μπορείτε να πληροφορηθείτε γι’ αυτές στο www.armonikizoi.com. (Επίσης στο βιβλίο μου Ενεργειακή Ψυχολογία.)

 

Αν δεν έχετε σκοπό να αφήσετε, να μεταμορφώσετε και να υπερβείτε όλες αυτές τις εμπειρίες του παρελθόντος, αλλά ψάχνετε για αιτίες να νιώσετε πλήγωμα, θυμό ή ενοχή, τότε είναι καλύτερα να μην προχωρήσετε.

 

Σε κάθε περίπτωση θα ωφεληθείτε εξετάζοντας ποιες πεποιθήσεις, λανθασμένα συμπεράσματα, κυτταρικές μνήμες και συναισθήματα έχουν φυτευτεί μέσα στο υποσυνείδητο σας από αυτές τις εμπειρίες. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα κατανοήσετε γιατί είστε ευαίσθητοι σε συγκεκριμένα γεγονότα, καταστάσεις και συμπεριφορές.

 

Αυτή η γνώση, αν χρησιμοποιηθεί σωστά θα σας επιτρέψει μεγαλύτερη ελευθερία από τόσο περιοριστικές αντιδράσεις. Θα μπορείτε να θυμίζετε στον εαυτό σας ότι δεν είστε αυτό που αισθάνεστε και ότι τα συναισθήματα σας είναι προϊόν συγκεκριμένων γεγονότων του παρελθόντος, τα οποία έχουν προγραμματίσει το νου σας μ’ αυτόν τον τρόπο.

 

Το επόμενο βήμα θα είναι να θυμηθείτε ότι δεν είστε ο νους σας και οι σκέψεις του, αλλά η συνειδητότητα που τις παρατηρεί. Δεν γίνεται να είμαστε αυτό που παρατηρούμε. Λογικά είμαστε κάτι άλλο από αυτό που παρατούμε για μπορούμε να το δούμε. Έτσι εφόσον μπορούμε να παρατηρούμε το νου και το σώμα, πρέπει να είμαστε κάτι άλλο από αυτά για να τα δούμε και να τα αξιολογούμε.

 

Κατάλογος παιδικών εμπειριών

 

Όπου οι ερωτήσεις αναφέρονται στους γονείς μας ή άλλα πρόσωπα στην παιδική μας ηλικία, να σκεφθούμε όχι μόνο τους γονείς μας, αλλά και τους παππούδες μας, θετούς γονείς, θείους, θείες, αδέλφια, ξαδέλφια, δασκάλους και άλλους ανθρώπους στη ζωή μας σαν παιδί μέχρι και την ηλικία των 18 ετών.

 

Θυμηθείτε και γράψτε μετά από κάθε περίπτωση που σας αφορά ποιες πεποιθήσεις και παιδικά συμπεράσματα αναπτύχθηκαν σαν αποτέλεσμα αυτής της εμπειρίας. Ποιες κυτταρικές μνήμες έχουν γραφτεί στα κύτταρα σας από τις εμπειρίες αυτές;

 

1. Υπήρξε κάποιος (ή κάποιοι) που θύμωσε μαζί σου, σε μάλωσε, σε απέρριψε ή σε κατηγόρησε; Ποιος και πότε;

 

2. Υπήρξαν άνθρωποι στην οικογένεια ή στο περιβάλλον που μάλωναν μεταξύ τους ή απέρριπταν ή πλήγωναν ο ένας τον άλλον; Ποιοι και πότε;

 

3. Βίωσες ποτέ το συναίσθημα της εγκατάλειψης; Σε άφησαν ποτέ μόνο/η; Ένιωσες ποτέ ότι οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν ή ότι δεν υπάρχει συμπαράσταση; Πότε; Από ποιον; Πώς;

 

4. Είχες ανάγκη για περισσότερη στοργή, τρυφερότητα ή εκδήλωση της αγάπης; Από ποιον και πότε (σε ποιες περιόδους);

 

5. Υπήρξαν άνθρωποι στο περιβάλλον σου που ήταν συχνά άρρωστοι ή μιλούσαν συχνά για αρρώστια; Μήπως σου είπαν ότι εσύ ευθύνεσαι για την αρρώστια τους ή μήπως ένιωσες ενοχή για την αρρώστια τους; Ποιοι και πότε;

 

6. Βίωσες το συναίσθημα της μείωσης και του εξευτελισμού μπροστά στους άλλους ή σε σχέση με τους άλλους; Σε ποιες περιπτώσεις;

 

7. Σε συγκρίνανε ποτέ με άλλους λέγοντας ότι είσαι λιγότερο ή περισσότερο ικανός/η ή άξιος/α από κάποιον άλλο; Με ποιον, σε ποιες περιπτώσεις και για ποιες ικανότητες ή χαρακτηριστικά;

 

8. Έχασες κάποιο αγαπημένο άτομο; Ποιον και πότε;

 

9. Σε πλησίασε κανένας ποτέ σεξουαλικά χωρίς τη συγκατάθεση σου; Ποιος, πότε και πώς ένιωσες;

 

10. Άκουσες ποτέ τους γονείς σου ή άλλους να κάνουν έρωτα; Ποιους και πότε; Πώς ένιωσες και τι σκέφτηκες;

 

11. Oι γονείς σου σού είπαν ποτέ ότι έμειναν μαζί μόνο για σένα και ότι αυτό ήταν μια μεγάλη θυσία γι’ αυτούς; Ή σου είπαν ποτέ ότι έχουν κουραστεί ή θυσιάσει πολλά για σένα και ότι δηλαδή τους είσαι υπόχρεος; Πότε; Για ποια θέματα; Τι ακριβώς τους χρωστάς;

 

12. Σου είπαν ότι φταις εσύ για τη δυστυχία, την αρρώστια, ή τα προβλήματα τους; Ποιος σε κατηγόρησε και για ποιο πράγμα συγκεκριμένα; Ποιο εννοούσαν ότι ήταν το λάθος σου; Τι σημαίνει αυτό για σένα; Σύμφωνα με αυτούς τι έπρεπε να κάνεις;

 

13. Σου είπαν ποτέ ότι δεν θα καταφέρεις τίποτε στη ζωή σου, ότι είσαι τεμπέλης/α, ανίκανος/η ή ότι δεν είσαι έξυπνος/η; Ποιος, πότε και για ποιο θέμα;

 

14. Σε βρήκαν ποτέ να παίζεις με τα σεξουαλικά σου όργανα (μόνος ή με άλλους) και σε έκαναν να νιώσεις ενοχή; Ποιος; Πότε; Ποιο ήταν το μήνυμά τους;

 

15. Σου έλεγαν συχνά για την ενοχή και την τιμωρία (από άνθρωπο, γονιό, την αστυνομία ή το Θεό); Ποιος, πότε, για ποια θέματα και τι είδος τιμωρίας;

 

16. Κάποιος δάσκαλος σε έκανε ποτέ να νιώσεις μειωμένος/η μπροστά στα άλλα παιδιά; Πότε; Πώς; Για ποιο θέμα;

 

17. Στις παρέες σαν παιδί ένιωσες ποτέ απόρριψη ή μειονεκτικότητα; Από ποιον και με ποια κριτήρια;

 

18. Σου είπαν ποτέ ότι είσαι υπεύθυνος/η για τα άλλα αδέλφια σου ή για άλλους γενικά και πως ό,τι συμβαίνει σε αυτούς είναι δική σου ευθύνη; Ποιος; Για ποιον; Σχετικά με ποια θέματα ήσουν υπεύθυνος;

 

19. Σε έκαναν να καταλάβεις με κάποιο τρόπο (αρνητικό ή θετικό) ότι για να αξίζει κάποιος (να είναι αποδεκτός/η και αγαπητός/η) θα πρέπει:

α. Nα είναι καλύτερος/η από τους άλλους;

β. Nα είναι πρώτος/η σε ό,τι κάνει;

γ. Nα είναι τέλειος/α, χωρίς λάθη;

δ. Nα είναι έξυπνος/η, εύστροφος/η;

ε. Nα είναι όμορφος/η;

στ. Nα έχει τέλεια τάξη και καθαριότητα στο σπίτι;

ζ. Nα έχει πολλές ερωτικές επιτυχίες;

1. n. Nα έχει οικονομική ή και κοινωνική επιτυχία;

θ. Nα έχει την αποδοχή όλων;

ι. Nα κάνει πολλά πράγματα; Να πετυχαίνει πολλά πράγματα;

ια. Nα ικανοποιεί πάντα τις ανάγκες των άλλων;  

ιβ. Nα μη λέει ποτέ «όχι» στους άλλους;

ιγ. Nα μην εκφράζει τις ανάγκες του;

 

20. Σε έκαναν να καταλάβεις με κάποιο τρόπο ότι είσαι ανίκανος/η να σκεφτείς, να πάρεις αποφάσεις ή να τα βγάλεις πέρα μόνος/η σου και ότι θα χρειάζεται πάντα να στηρίζεσαι πάνω στους άλλους; Ποιος σου πέρασε αυτό το μήνυμα; Για ποια θέματα είσαι, υποτίθεται, «ανίκανος» να πάρεις αποφάσεις ή να τα χειριστείς κατάλληλα;

 

21. Είχες ποτέ πρότυπα (γονείς, μεγάλα αδέλφια ή άλλους) που ήταν ή είναι ακόμη πολύ δυναμικοί και ικανοί και έτσι δημιουργήθηκε μέσα σου:

α. Η ανάγκη να τους μοιάζεις;

β. Η ανάγκη να αποδείξεις την αξία σου;

γ. Η απόγνωση, αυτοαπόρριψη, εγκατάλειψη της προσπάθειας, ίσως και αυτοκαταστροφικές τάσεις (πιθανώς υποσυνείδητα), επειδή πίστευες ότι δεν μπορούσες να αναμετρηθείς μαζί τους;

 

22. Υπήρξε κάποιος στο περιβάλλον σου με απρόβλεπτη, αλλοπρόσαλλη, νευρική, ακόμη και σχιζοφρενική συμπεριφορά (ίσως αλκοολικός ή και ναρκομανής), ώστε να μην ξέρεις τι να περιμένεις από αυτόν τον άνθρωπο; Υπήρξε βία (σωματική ή ψυχολογική); Από ποιον και πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

 

23. 23. Βίωσες ποτέ απόρριψη ή ντροπή για έναν από τους γονείς σου; Για ποιον και γιατί;
24. Ανακάλυψες ποτέ ότι ένας από τους γονείς σου είχε απατήσει τον άλλον ερωτικά με μια άλλη σχέση; Ποιος και υπό ποιες συνθήκες; Πώς ένιωσες γι αυτό;

 

25. 25. Ένιωσες ότι άλλα σου είπαν και άλλα έκαναν, ότι δεν υπήρξε συνέπεια στα λόγια τους, ότι είχαν διπλά κριτήρια – ένα για τον εαυτό τους και ένα άλλο για τους άλλους – ή ότι ήταν υποκριτές, ψεύτικοι, όχι αληθινοί; Ποιοι και πότε; Για ποια θέματα;

 

26. Πάνω σε τι βασιζόταν η ασφάλεια των γονιών σου;

α) Στα χρήματα;

β) Στη γνώμη των άλλων;

γ) Στη μόρφωση;

δ) Στην προσωπική δύναμη;

ε) Στην ενότητα της οικογένειας;

στ) Στην περιουσία;

ζ) Στο σύντροφο;

η) Σε άλλα;

 

27. Ήσουν ένα χαϊδεμένο παιδί που είχε ό,τι ήθελε και δεν του χάλαγαν ποτέ χατίρι; Αν ναι, τι επίδραση είχε αυτό πάνω σου;

 

28. Σου καταπίεσαν την ελευθερία της κίνησης σου και της έκφρασής σου; Σε ανάγκαζαν να κάνεις πράγματα που δεν ήθελες (μελέτη, επισκέψεις, ντύσιμο). Σου απαγόρεψαν να κάνεις πράγματα που ήθελες; Τι σε ανάγκαζαν ή σου απαγόρευαν να κάνεις;

 

29.(Για γυναίκες). Σε έκαναν να καταλάβεις με κάποιο τρόπο ότι αφού είσαι κορίτσι:

α. Αξίζεις λιγότερο;

β. Δεν είσαι ασφαλής χωρίς άντρα;

γ. Tο σεξ είναι βρώμικο (αμαρτία);

δ. Για να είσαι κοινωνικά αποδεκτή πρέπει να παντρευτείς;

ε. Είσαι λιγότερο ικανή από τους άντρες;

στ. H μόνη αποστολή σου είναι να υπηρετείς τους άλλους;

ζ. Δεν πρέπει να εκφράζεις τις ανάγκες, τα συναισθήματα, τη γνώμη σου;

η. Πρέπει να υποτάσσεσαι στον άνδρα σου;

θ. Πρέπει να είσαι όμορφη για να είσαι αποδεκτή;

ι. Πρέπει να συναγωνίζεσαι τους άνδρες;

ια. Δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεσαι τους άνδρες;

ιβ. Οι άνδρες σε θέλουν μόνο για το σεξ;

ιγ. Κινδυνεύεις να καταπιεστείς από τους άνδρες;

30. (Για άνδρες). Σε έκαναν να καταλάβεις με κάποιο τρόπο ότι αφού είσαι αγόρι:

α. Πρέπει να είσαι δυνατός;

β. Πρέπει να είσαι ανώτερος, ικανότερος, δυνατότερος, εξυπνότερος από τη γυναίκα σου;

γ. H αξία σου μετριέται με τις ερωτικές σου επιτυχίες;

δ. Η αξία σου μετριέται με την επαγγελματική σου επιτυχία (χρήματα, θέση, κλπ.);

ε. Πρέπει να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους άντρες;

στ. Κινδυνεύεις να σε ελέγχουν οι γυναίκες;

 

Ο δικός σου κατάλογος

 

Έχοντας σημειώσει τις αναφερόμενες πιο πάνω πιθανές παιδικές εμπειρίες που μπορεί να έχουν προγραμματίσει το υποσυνείδητό σου να αντιδρά με ανεπιθύμητους τρόπους (φόβο, πλήγωμα, ντροπή, ενοχή, θυμό, πόνο) σε συγκεκριμένες συμπεριφορές, γεγονότα και καταστάσεις, το επόμενο βήμα είναι να προσθέσεις οποιεσδήποτε άλλες εμπειρίες που δεν υπάρχουν εδώ.

 

Τώρα αποφάσισε από ποιες από αυτές τις εμπειρίες του παρελθόντος θα ήθελες να απελευθερωθείς πρώτα. Θα συνεχίσεις την εργασία με τις άλλες, αφού αποφορτίσεις και μεταμορφώσεις τις πρώτες. Είναι πιο αποτελεσματικό να εργάζεσαι με μία εμπειρία τη φορά.

 

Πολλοί χάνονται και δεν έχουν επιτυχία, επειδή βάζουν όλα τα προβλήματά τους μαζί και μπερδεύονται και αποτυγχάνουν να απελευθερωθούν. Ίσως παραπονιέστε ότι είναι τόσα πολλά, ότι θα πάρει χρόνια για να απελευθερωθείτε εργαζόμενοι μ’ αυτά ένα- ένα.

 

Υπάρχουν δύο απαντήσεις σ’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα, τα χρόνια δεν είναι μεγάλο διάστημα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν απελευθερώνονται ποτέ και εκείνοι που ακολουθούν ψυχοθεραπεία συχνά τούς παίρνει πολλά χρόνια για να απελευθερωθούν. Η εμπειρία μου είναι ότι, αν ξεκινήσετε να κάνετε αυτήν την εργασία (καλύτερα με έναν πεπειραμένο οδηγό), μπορείτε με την ενεργειακή ψυχολογία μαζί με τις τεχνικές στο βιβλίο αυτό, να αποφορτίσετε τις περισσότερες μεμονωμένες εμπειρίες (ίσως όχι όλες) σε μερικές μέρες ή σε μερικές βδομάδες.

 

Μερικές εμπειρίες μπορεί να πάρουν περισσότερο χρόνο να αποφορτιστούν – το κυριότερο εμπόδιο είναι η δική μας εσωτερική αντίσταση στο να αφήσουμε τον πόνο, τη μνησικακία, το θυμό ή την ενοχή. Οι τεχνικές δουλεύουν, όταν στο βάθος θέλουμε να δουλέψουν. Εάν έχουμε ταυτιστεί με τον πόνο ή το θυμό μας ή ακόμη και με την ενοχή και τα κουβαλάμε σαν «παράσημα πολέμου», για τα οποία είμαστε περήφανοι ή νιώθουμε ότι η αξία μας εξαρτάται από αυτά, τότε απλά δεν θέλουμε να τα αφήσουμε. Αυτό είναι το βασικό μας εμπόδιο, ο φόβος της ευτυχίας και ο φόβος της πραγματικής ελευθερίας.

 

Η δεύτερη απάντηση είναι ότι, όταν εργαζόμαστε πάνω σε μια συγκεκριμένη εμπειρία η οποία είναι ακόμη φορτισμένη υποσυνείδητα με φόβο, θυμό, πλήγωμα ή ενοχή και διαλύουμε αυτές τις συναισθηματικές ενέργειες με κάποια μορφή ενεργειακής ψυχολογίας, τότε μειώνεται η ενέργεια από αυτά τα συναισθήματα σε όλες τις άλλες παρόμοιες εμπειρίες του παρελθόντος.

 

Όταν έχουμε εργαστεί με περίπου το 20% από αυτές τις μεμονωμένες εμπειρίες, οι υπόλοιπες απλά χάνουν τη δύναμή τους και δεν χρειάζεται τελικά να εργαστούμε μαζί τους ειδικά. Επομένως, είναι σημαντικό να επιλέξετε όταν εφαρμόσετε τις τεχνικές ένα συγκεκριμένο γεγονός από το παρελθόν, από το οποίο θα θέλατε να απελευθερωθείτε.

 

Γεγονότα, καταστάσεις και εμπειρίες

 

Είναι σημαντικό για την εσωτερική μας εργασία να ξεκαθαρίσουμε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα γεγονός, μια κατάσταση και μια εμπειρία. Ένα γεγονός είναι κάτι που συμβαίνει και το έχουμε αντιληφθεί. Μια κατάσταση είναι μια σειρά γεγονότων. Μια εμπειρία είναι το πώς εσωτερικεύουμε το γεγονός ή την κατάσταση. Τρία παιδιά στην ίδια οικογένεια μπορεί να είναι μάρτυρες του ίδιου γεγονότος ή κατάστασης και να έχουν τρεις εντελώς διαφορετικές εμπειρίες, επειδή ερμηνεύουν και επομένως εσωτερικεύουν το γεγονός με διαφορετικούς τρόπους, που εξαρτώνται από τις έμφυτες τάσεις και το χαρακτήρα τους.

 

Δεν είναι αυτό που συμβαίνει που προκαλεί τα συναισθήματα και τα συμπεράσματά μας, αλλά μάλλον η παιδική (και η τωρινή) ερμηνεία μας γι’ αυτό που συνέβη, η οποία γίνεται εμπειρία μας και επομένως το «παρελθόν» μας. Καθένα από αυτά τα τρία παιδιά, ενώ βιώνουν το ίδιο γεγονός, θα έχουν διαφορετική εμπειρία, άρα και διαφορετικό «παρελθόν».

 

Στην πραγματικότητα, το παρελθόν δεν υπάρχει. Είναι ανύπαρκτο. Δεν βρίσκεται πουθενά. Ούτε και το μέλλον. Μόνο το παρόν υπάρχει. Αυτό που ονομάζουμε παρελθόν είναι μόνο η προσωπική υποκειμενική ερμηνεία μας για ένα περασμένο γεγονός που δεν υφίσταται πια. Μπορούμε να επιτρέψουμε σ’ αυτήν την ερμηνεία χωρίς να αλλάξουμε το γεγονός να αλλάξουμε την ερμηνεία μας και έτσι να αλλάξουμε τις κυτταρικές μνήμες και το «παρελθόν» και στην συνεχεία το παρόν μας.

 

Όταν μεταβάλλουμε την ερμηνεία ενός περασμένου γεγονότος, η εμπειρία μας από αυτό το γεγονός αλλάζει και το ίδιο αλλάζει και το «παρελθόν» μας. Όταν η εμπειρία του παρελθόντος αλλάζει, τότε μεταμορφώνονται οι πεποιθήσεις και τα αντίστοιχα συναισθήματα και αντιδράσεις μέσα στο παρόν. Το παρελθόν δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ερμηνεία.

 

Αυτό είναι το σημείο της δύναμής μας – η τωρινή ικανότητά μας να αλλάξουμε τα συμπεράσματά μας για το παρελθόν, ώστε να βιώσουμε το παρελθόν και το παρόν διαφορετικά.

 

Σημείωση: Όπως αναφέραμε, μια κατάσταση είναι μια σειρά γεγονότων. Όταν θέλουμε να εργαστούμε με καταστάσεις, είναι καλύτερα να κάνουμε έναν κατάλογο των γεγονότων που σχηματίζουν αυτήν την κατάσταση, ώστε να μπορέσουμε να εργαστούμε πιο συγκεκριμένα με ένα ορισμένο γεγονός μέσα σ’ αυτήν την κατάσταση, επειδή η κατάσταση μπορεί να είναι γενική και η εργασία μαζί της μπορεί να μη μας δώσει την ίδια επιτυχία όπως αν εργαστούμε με μια σειρά συγκεκριμένων γεγονότων.

 

Δεν αναζητούμε να αλλάξουμε τα γεγονότα. Αλλάζουμε την αντίληψή μας και τα συμπεράσματά μας σε σχέση με αυτά. Αλλάζουμε την εμπειρία μας.

 

Παραδείγματα λανθασμένων παιδικών συμπερασμάτων

 

Σαν παιδιά, μέχρι μια ορισμένη ηλικία, είναι φυσιολογικό να συμπεραίνουμε ότι οι ενήλικες της ζωής μας πρέπει να είναι σωστοί και, επομένως, όταν δεν παίρνουμε ό,τι χρειαζόμαστε απ’ αυτούς, τότε πρέπει να είμαστε εμείς λάθος και όχι αυτοί. Τα δύο βασικά συμπεράσματα είναι ότι:

 

1. Αυτό που βιώσαμε σαν παιδιά είναι αυτό που αξίζαμε.
2. Αυτό που βιώσαμε είναι αυτό που μπορούμε να προσδοκούμε και θα έχουμε στη ζωή.

 

Αυτά τα δύο λανθασμένα συμπεράσματα παράγουν στη συνέχεια μερικές γενικές κατηγορίες συμπερασμάτων:

1. Κινδυνεύω. Δεν είμαι ασφαλής.
2. Δεν αξίζω την αγάπη και το σεβασμό εκτός κάτω από μερικές προϋποθέσεις.
3. Δεν ξέρω να σκέφτομαι και να παίρνω αποφάσεις.
4. Δεν είμαι ικανός/η να τα καταφέρω στη ζωή.
5. Είμαι υπεύθυνος/η για τα συναισθήματα των άλλων και για ό,τι τους συμβαίνει.
6. Οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για ό,τι μου συμβαίνει και για ό,τι αισθάνομαι.

 

Αυτές οι βασικές κατηγορίες μπορούν να οδηγήσουν σε έναν μεγάλο αριθμό συγκεκριμένων συμπερασμάτων. Έτσι, όταν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι θείοι, οι παππούδες και άλλοι μάς κριτικάρουν, μας απορρίπτουν, μας κακοποιούν, μας αγνοούν, μας εγκαταλείπουν ή απλά δεν μας δίνουν την αγάπη και την προσοχή που χρειαζόμαστε, ή ακόμη κι όταν είναι άρρωστοι ή πεθαίνουν, το παιδικό «λογικό» συμπέρασμα είναι:

1. Αυτό είναι που μου αξίζει.
2. Είναι δικό μου λάθος.
3. Όταν οι άνθρωποι θυμώνουν μαζί μου, είναι δικό μου λάθος.
4. Όταν οι άνθρωποι θυμώνουν μαζί μου, κινδυνεύω.
5. Είμαι λάθος.
6. Αν κάποιος με αφήσει, είναι επειδή εγώ φταίω.
7. Αυτό είναι ό,τι μπορώ να προσδοκώ από τη ζωή μου.
8. Όταν οι άλλοι είναι άρρωστοι ή όχι ευτυχισμένοι, εγώ φταίω.
9. Δεν είμαι αξιαγάπητος/η όπως είμαι.
10. Πρέπει να είμαι σαν τους άλλους για να είμαι αξιαγάπητος/η.
11. Πρέπει να έχω την αγάπη και την αποδοχή των άλλων για να είμαι ασφαλής.
12. Δεν είμαι καλός άνθρωπος.
13. Δεν αξίζω και δεν θα έχω αγάπη στη ζωή μου.
14. Οι άνθρωποι που με αγαπούν θα με πληγώσουν.
15. Οι άνθρωποι που αγαπώ θα με εγκαταλείψουν.
16. Είμαι πιο ασφαλής, όταν δεν ανοίγομαι στους άλλους.
17. Είμαι πιο ασφαλής, όταν δεν λέω την αλήθεια.
18. Είμαι πιο ασφαλής, όταν κρύβω τα πραγματικά μου συναισθήματα από τους άλλους.
19. Δεν αξίζω να είμαι ευτυχισμένος/η.
20. Είμαι υπεύθυνος για ό,τι αισθάνονται οι άλλοι.
21. Οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για ό,τι αισθάνομαι.
22. Πρέπει να ___________ για να με αποδέχονται και να με αγαπούν οι άλλοι.
23. Πρέπει να είμαι καλύτερος/η από τους άλλους για να αξίζω την αγάπη και το σεβασμό.
24. Δεν ξέρω τι να κάνω με τη ζωή μου. Χρειάζομαι να μου πουν οι άλλοι τι να κάνω.
25. Δεν είμαι ασφαλής σ’ αυτόν τον κόσμο. Κινδυνεύω από τους ανθρώπους.
26. Δεν είμαι ικανός/η να επιβιώσω μόνος μου. Χρειάζομαι άλλους να με στηρίζουν και να με φροντίζουν.
27. Είμαι βρώμικη και αδιάντροπη επειδή έχω σεξουαλικές επιθυμίες.
28. Το σεξ είναι αμαρτία.
29. Πρέπει να κάνω αυτό που θέλουν οι γονείς μου και οι άλλοι για να είμαι καλός άνθρωπος και για να με αποδέχονται και να με αγαπούν.
30. Δεν είμαι ικανός/η και ποτέ δεν θα πετύχω.
31. Πρέπει να είμαι όμορφη και ελκυστική στο αντίθετο φύλο για να αξίζω.
32. Δεν μπορώ να εμπιστευτώ το/τη σύντροφό μου – θα χάσει τελικά το ενδιαφέρον του/της για μένα και θα βρει κάποιον άλλην / άλλον.
33. Ο Θεός δεν με αγαπάει εκτός κι αν είμαι τέλειος.
34. Είμαι ασφαλής μόνο αν έχω πολλά χρήματα.
35. Οι άνθρωποι θέλουν να καταπιέσουν την ελευθερία μου. Πρέπει να αγωνιστώ για να την προστατεύσω.
36. Σαν γυναίκα χρειάζεται να είμαι ίση με τους άνδρες.
37. Σαν γυναίκα χρειάζομαι τον άνδρα μου να είναι δυνατότερος και ικανότερος από μένα.
38. Σαν άνδρας πρέπει να είμαι ικανότερος και πιο επιτυχημένος από τη γυναίκα μου και από όλες τις γυναίκες.
39. Η αξία μου εξαρτάται από τη γνώμη των άλλων για μένα, από το τι λένε για μένα και από το πώς μου συμπεριφέρονται.

Και πολλά, πολλά, πολλά άλλα.

 

Αυτά είναι μερικά από τα εκατοντάδες λανθασμένα συμπεράσματα που έχουν προγραμματιστεί μέσα στο εσωτερικό μας παιδί, επειδή δεν μπορούσαμε να κατανοήσουμε την αλήθεια για το ποιοι είμαστε, ώστε να μπορούμε να εξηγήσουμε τα γεγονότα με διαφορετικό τρόπο. Είμαι σίγουρος ότι μπορείτε να προσθέσετε περισσότερα. Επιλέξτε από τον κατάλογο αυτά που πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρχουν στο υποσυνείδητό σας και προσθέστε όποια άλλα μπορείτε να σκεφτείτε.

 

Ανακαλύπτοντας εναλλακτικές αντιλήψεις – Δημιουργώντας νέες πραγματικότητες

 

Βασικά η πραγματικότητα όπως τη φανταζόμαστε δεν υπάρχει. Δημιουργούμε τη δική μας προσωπική, υποκειμενική πραγματικότητα μέσα από τις αντιλήψεις και τις ερμηνείες μας για το τι έχει συμβεί και για το τι συμβαίνει και επίσης για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Αυτό είναι που ονομάζουμε πραγματικότητα – είναι ολοκληρωτικά υποκειμενική και μπορούμε να την αλλάξουμε μεταβάλλοντας την αντίληψή μας για το τι συνέβη, συμβαίνει ή θα μπορούσε να συμβεί.

 

Για κάθε ένα από τα λανθασμένα συμπεράσματά μας χρειάζεται να βρούμε νέους πιο φωτισμένους τρόπους αντίληψης των ίδιων γεγονότων, ώστε να μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα αναβαθμισμένη εμπειρία του ίδιου γεγονότος ή κατάστασης. Ποιες είναι αυτές οι πιθανές εναλλακτικές πεποιθήσεις;

 

1. Αξίζω και πάντα άξιζα την αποδοχή, το σεβασμό και την αγάπη, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν την έμφυτη ομορφιά και καλοσύνη μου.
2. Όταν οι άλλοι δεν μπορούσαν να μου δείξουν την αγάπη και το σεβασμό, που αξίζω και πάντα άξιζα, είναι απλά επειδή εκείνοι υπέφεραν και ήταν δυστυχισμένοι εκείνες τις στιγμές.
3. Όταν κάποιος είναι θυμωμένος, επιθετικός, με κατηγορεί ή ακόμη και με πληγώνει, είναι επειδή αυτός φοβάται και υποφέρει μέσα του.
4. Όλοι – ακόμη και οι ενήλικες των παιδικών μας χρόνων – έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν κάθε στιγμή, με την ερμηνεία των δικών τους παιδικών εμπειριών που είχαν σαν αποτέλεσμα φόβους, προγραμματισμούς, πόνο, θυμό και ενοχή.
5. Η αξία μου είναι αμετάβλητο γεγονός που δεν μπορεί ποτέ να αυξηθεί ή να μειωθεί από τα λόγια, τις πράξεις ή τα προβλήματα των άλλων.
6. Στην πραγματικότητα ήμουν πάντοτε ασφαλής σε κάθε περίσταση – η απόδειξη είναι ότι βρίσκομαι εδώ σήμερα.
7. Σαν ψυχή, πριν από την ενσάρκωση, είχα επιλέξει όλα τα γεγονότα της παιδικής ηλικίας μου, επειδή για κάποιο λόγο (ίσως μια μέρα τον καταλάβω) μού προσφέρουν το τέλειο ερέθισμα για τα μαθήματα και την εξέλιξη που έχω επιλέξει γι’ αυτήν τη ζωή.
8. Οτιδήποτε μπορεί να έχουν κάνει οι άνθρωποι, που με πλήγωσε, ήταν πάντοτε λόγω της άγνοιας τους για τη δική τους και τη δική μου αληθινή φύση.
9. Είμαι μια έκφραση της θεϊκής συνειδητότητας και αυτό το σώμα και ο νους είναι τα προσωρινά οχήματα έκφρασής μου στη γη. Η αξία μου και η ασφάλειά μου δεν εξαρτώνται με κανένα τρόπο από αυτά τα προσωρινά οχήματα έκφρασης.
10. Όλοι οι ενήλικες της παιδικής μου ηλικίας, ακόμη κι εκείνοι που έπαιξαν το ρόλο των γονιών μου (βιολογικών ή όχι), είναι απλά αδελφές ψυχές στη διαδικασία της εξέλιξης, με τις οποίες έχουμε συμφωνήσει να παίξουμε αυτούς τους ρόλους βάσει ενός πνευματικού συμβολαίου.
11. Αυτές οι ψυχές που έχω επιλέξει δεν είναι καθόλου τέλειες και βρίσκονται επίσης σε διαδικασία μάθησης. Μαθαίνουμε μαζί εδώ στον υλικό κόσμο. Δεν μπορώ να περιμένω από αυτές να είναι καλύτερες από όσο τους επιτρέπουν οι προγραμματισμοί τους.
12. Οφείλω αγάπη, φροντίδα και σεβασμό στους γονείς μου, αλλά δεν θα ζήσω τη ζωή μου σύμφωνα με τις δικές τους πεποιθήσεις, όταν αυτές συγκρούονται με τις βαθύτερες αξίες μου. Τους σέβομαι και τους αγαπώ, αλλά ζω τη ζωή μου σύμφωνα με τις δικές μου αξίες.
13. Δεν ήμουν ποτέ υπεύθυνος για την πραγματικότητα των άλλων. Ο καθένας δημιουργεί τη δική του πραγματικότητα.
14. Παρόμοια, οι άλλοι δεν ήταν ποτέ υπεύθυνοι για τη δική μου πραγματικότητα.
15. Είμαι ασφαλής σε κάθε περίπτωση και πάντοτε ήμουν ασφαλής στο παρελθόν, ακόμη κι όταν φοβόμουν.
16. Αξίζω την αγάπη και την αποδοχή, ακόμη κι όταν κάνω λάθη, τα οποία είναι μέρος της εξελικτικής μου πορείας.
17. Αξίζω την αγάπη και το σεβασμό, ακόμη κι όταν δεν κάνω αυτό που θέλουν οι άλλοι. (Φυσικά χρειάζεται να τους αγαπώ κι εγώ, όταν εκείνοι δεν κάνουν αυτό που θέλω εγώ.)
18. Είμαι ασφαλής μέσα στην αγάπη. Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη ισχύς μου.
19. Αξίζω και πάντοτε άξιζα να με αγαπούν χωρίς όρους, ανεξάρτητα από την ικανότητα των άλλων να μ’ αγαπούν.
20. Είμαι και πάντοτε ήμουν ασφαλής και αξιαγάπητος/η, ακόμη κι όταν ήμουν διαφορετικός/η από τους άλλους ή δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στις ανάγκες ή τις απαιτήσεις τους.
21. Είμαι και πάντοτε ήμουν ασφαλής και αξιαγάπητος/η, ακόμη κι όταν οι άλλοι ήταν άρρωστοι, δυστυχισμένοι, υπέφεραν, έκριναν, κακοποιούσαν, απέρριπταν, κατηγορούσαν, απειλούσαν, θύμωναν και μισούσαν.
22. Είμαστε όλοι θεϊκά μοναδικοί και δεν υπήρξε ποτέ, ούτε και τώρα υπάρχει, κανένας λόγος να συγκρίνω τον εαυτό μου με οποιαδήποτε άλλη αδελφή ψυχή στη διαδικασία της εξέλιξης.
23. Ήταν και είναι πάντοτε απόλυτα φυσικό και αγνό να βιώνω και να εκφράζω τη δοσμένη από το Θεό σεξουαλικότητά μου.
24. Ανεξάρτητα από την ικανότητα των άλλων να αντιληφθούν την εξυπνάδα και την ικανότητά μου, είμαι σαν όλες τις άλλες ψυχές απόλυτα ικανός να δημιουργήσω τη ζωή που με ικανοποιεί.
25. Ανεξάρτητα από τη σύγχυση της κοινωνίας και ίσως και του κλήρου πάνω σ’ αυτό το σημείο, ο Θεός πάντοτε αγαπούσε εμένα (και όλους τους άλλους) όπως ήμουν κάθε στιγμή στο παρελθόν – ό,τι κι αν έκανα ή δεν έκανα. Και ακόμη μ’ αγαπάει ακριβώς όπως είμαι σήμερα.
26. Παρόλο που μπορεί να έχω μάθει στο παρελθόν να ταυτίζω τα χρήματα με την ασφάλεια και την αξία, ήμουν πάντοτε και είμαι και σήμερα ασφαλής και αξίζω, ανεξάρτητα από την οικονομική μου κατάσταση.
27. Δεν είμαι πια παιδί. Είμαι ενήλικας και μπορώ να δημιουργήσω την πραγματικότητα που επιλέγω.
28. Τα γεγονότα του παρελθόντος δεν υπάρχουν. Δεν έχουν δύναμη πάνω μου πια, εκτός από τη δύναμη που εγώ τους δίνω. Επιλέγω να αποδέχομαι οτιδήποτε συνέβη, να αγαπώ τον εαυτό μου, να αγαπώ τους άλλους και να αφήνω «αυτό που έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει».
29. Είμαι και πάντοτε ήμουν ελεύθερος/η. Σε στιγμές που ένιωσα καταπιεσμένος, η αλήθεια ήταν και είναι ότι αντάλλαξα την ελευθερία μου για ασφάλεια, αποδοχή ή αγάπη. Ήταν μια ελεύθερη επιλογή. Αν τώρα επιθυμώ να κάνω διαφορετικές επιλογές, είμαι ελεύθερος/η να τις κάνω.

 

Μπορείτε να προσθέσετε εκατοντάδες εναλλακτικές αντιλήψεις ανάλογα με τη συγκεκριμένη εμπειρία που θέλετε να μεταμορφώσετε. Θυμηθείτε ότι δεν αναζητούμε να καταπιέσουμε αυτό που νιώθουμε ή να καλύψουμε το γεγονός. Θέλουμε να εστιαστούμε σ’ αυτό, ακριβώς όπως «θυμόμαστε» ότι συνέβη, αλλά τώρα να ερμηνεύσουμε διαφορετικά τη σημασία που έχει για μας, τους άλλους και τη ζωή.

 

Αλλάζοντας τις προηγούμενες εγγραφές

 

Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι, όταν μεταβάλλουμε την αντίληψη του παρελθόντος, χρειάζεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί να μην καλύψουμε ή καταπιέσουμε συναισθήματα ή ενέργειες. Αυτό θα οδηγούσε σε μια κατάσταση όπου αυτά τα καταπιεσμένα συναισθήματα ή ενεργειακά πεδία θα εργάζονταν υποσυνείδητα για να υπονομεύσουν τη ψυχοσωματική μας υγεία, ακόμη και τη νοητική μας κατάσταση και συμπεριφορά. Δεν θα ήμασταν ελεύθεροι.

 

Αυτή δεν είναι μια φιλοσοφική ή διανοητική άσκηση, αλλά μάλλον μια βιωματική. Χρειάζεται πρώτα να απομακρύνουμε τη συναισθηματική φόρτιση μέσα από έκφραση, συναισθηματική απελευθέρωση και ενεργειακή ψυχολογία, πριν να αρχίσουμε να μεταβάλλουμε την αντίληψή μας για ό,τι συνέβη. Αλλιώς θα ήταν σαν να ηχογραφούμε ένα νέο τραγούδι σε μια παλιά κασέτα χωρίς να σβήσουμε το προηγούμενο τραγούδι. Όταν παίζουμε την κασέτα, θα ακούγονται και τα δύο τραγούδια, το παλιό και το νέο. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα βιώνουμε τα παλιά μας συναισθήματα μαζί με την προσπάθειά μας να πιστέψουμε τις νέες μας αντιλήψεις.

 

Χρειάζεται να σβήσουμε την κασέτα πρώτα και μετά να ηχογραφήσουμε το νέο τραγούδι. Χρειάζεται πρώτα να ηρεμήσουμε την παλιά συναισθηματική ενέργεια που σχετίζεται με κάθε γεγονός, πριν προχωρήσουμε στην επανερμηνεία του. Αυτό μπορεί να γίνει με EFT, BSFF, TAT, EMDR και Μέθοδο Σεντόνα. Μερικές από αυτές τις τεχνικές, όπως το TAT, EMDR και το EFT με επιλογές, εμψυχωτικές ερωτήσεις και θεραπευτικό κώδικα εμπεριέχουν την εγκατάσταση της νέας αντίληψης εφόσον η παλιά συναισθηματική φόρτιση έχει μειωθεί. Προσέξτε αυτήν την επεξήγηση.

 

Ξαναζώντας το γεγονός

 

Σε γενικές γραμμές αυτό που θέλουμε είναι βιωματικά να «ξαναζήσουμε» το γεγονός, ενώ έχουμε στο νου μας ότι ήμασταν πάντοτε ασφαλείς και άξιοι της αγάπης και του σεβασμού ανεξάρτητα από το τι συνέβαινε και από το αν οι άλλοι ήταν σε συναισθηματική κατάσταση να μας φερθούν όπως αξίζαμε. Απλά τώρα συνειδητοποιούμε ότι είμαστε καλές, άξιες, αξιαγάπητες υπάρξεις – ακόμη κι αν ήμασταν άδικοι ή κάναμε λάθος. Όλα τα όντα όλων των εποχών είναι εκφράσεις του Θεού. Κανένα ον δεν είναι ποτέ ανάξιο της αγάπης και του σεβασμού. Όλα τα όντα είναι θεϊκά. Κάνουμε λάθη και χρειάζεται να τα αναγνωρίσουμε και να τα διορθώσουμε. Αλλά κι εμείς και οι άλλοι είμαστε πάντοτε άξιοι της αγάπης και του σεβασμού, παρόλα τα λάθη που μπορεί να κάνουμε.

 

Όταν ήμασταν παιδιά, ήμασταν αγνοί και καλόκαρδοι και προφανώς δεν επιθυμούσαμε το κακό κανενός. Οι περισσότερες περιπτώσεις, όπου βιώσαμε απόρριψη και κακοποίηση, ήταν επειδή οι ενήλικες είχαν τα δικά τους προβλήματα, τους δικούς τους φόβους και προσκολλήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι η λύση είναι να τους κατηγορήσουμε, να τους απορρίψουμε και να τους μισήσουμε. Αυτό δεν θα δώσει λύση σε τίποτα.

 

Πριν γεννηθούμε, έχουμε κάνει μαζί τους «συμφωνίες ψυχής» ότι θα ενεργήσουμε με αυτούς τους τρόπους για την πνευματική μας αφύπνιση. Δεν φταίμε εμείς. Δεν φταίνε αυτοί. Κανείς δεν φταίει. Όλα συμβαίνουν όπως θα έπρεπε να συμβούν. Κατανοήσαμε σαν ψυχές πριν από την ενσάρκωσή μας ότι αυτό θα εξυπηρετούσε την αμοιβαία εξέλιξή μας.

 

Τώρα είναι η στιγμή της ελευθερίας. Μπορούμε τώρα να μεταβάλλουμε τις αντιλήψεις μας και να κατανοήσουμε ότι στην πραγματικότητα είμαστε ασφαλείς, άξιοι, ικανοί, καλοί και ελεύθεροι να ζήσουμε τη ζωή μας με τρόπο που μας ικανοποιεί. Μπορούμε τώρα να απελευθερωθούμε από αυτές τις λανθασμένες πεποιθήσεις και τα επακόλουθα συναισθήματα, και να ζήσουμε ένα νέο παρόν βασισμένο σε ένα «νέο παρελθόν» που έχουμε μόλις δημιουργήσει μεταβάλλοντας την αντίληψη για τον εαυτό μας, για τους άλλους και για οτιδήποτε μπορεί να έχει «συμβεί», αλλά δεν υπάρχει πια.

 

Έχουμε όμως ελεύθερη βούληση.

 

Κανείς δεν μπορεί ούτε και θα μπορέσει ποτέ να μας αναγκάσει να συγχωρήσουμε τους άλλους ή τον εαυτό μας και να απελευθερωθούμε από την πίκρα, τον πόνο, το θυμό και την ενοχή. Αν επιλέγουμε να κρατιόμαστε στην δική μας έκδοση του παρελθόντος, αυτή είναι μια δική μας, όχι πολύ σοφή, επιλογή και θα υποστούμε τις συνέπειές της. Τα μέσα για να απελευθερωθούμε είναι εδώ σ’ αυτό το βιβλίο. Απλά χρειάζεται να επιλέξουμε την ελευθερία αντί για τη σκλαβιά του παρελθόντος.

 

Αυτό μπορεί να γίνει ιδιαίτερα αποτελεσματικά μέσα από όλες τις μορφές ενεργειακής ψυχολογίας.

 

Με το ΤΑΤ, τις εμψυχωτικές ερωτήσεις και τον Θεραπευτικό Κώδικα η εναλλακτική μας αντίληψη του παρελθόντος πιθανόν να περιλαμβάνει ότι βιώνουμε την ασφάλεια και την αξία μας ανεξάρτητα από το τι μπορεί να συμβαίνει ή από το τι μπορεί να κάνουν οι άλλοι. Θα βιώσουμε ότι οι άλλοι είναι αδελφές ψυχές που προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο μέσα στην ίδια διαδικασία εξέλιξης όπου έχουμε εμπλακεί. Ότι εκείνοι έκαναν ό,τι μπορούσαν ανάλογα με το «παρελθόν», τους φόβους, τους προγραμματισμούς τους κλπ., καθώς και τα «συμβόλαια ψυχής» που είχαμε συμφωνήσει πριν να έρθουμε στο φυσικό βασίλειο. Θα βιώσουμε τα ίδια γεγονότα μέσα από το πρίσμα ότι η ζωή μάς έδωσε ακριβώς ό,τι χρειαζόμασταν για τη διαδικασία εξέλιξής μας. Ίσως ακόμη να μπορέσουμε να σκεφτούμε όλα τα μαθήματα που μάθαμε και τους τρόπους που έχουμε γίνει δυνατότεροι και καλύτεροι άνθρωποι εξαιτίας αυτών των γεγονότων και καταστάσεων.

 

Έχοντας στο νου το γεγονός του παρελθόντος, θα θυμηθούμε ότι είμαστε αιώνια θεϊκή συνειδητότητα και ότι η ασφάλεια και η αξία μας είναι επίσης αιώνιες και αμετάβλητες. Καθώς ξαναζούμε αυτά τα γεγονότα, θα αισθανθούμε κατανόηση, συμπόνια, συγχώρεση και αγάπη για τον εαυτό μας και όλες τις αδελφές ψυχές που συμμετείχαν σ’ εκείνα τα «δράματα» μαζί μας.

 

Θα απελευθερωθούμε από όλες τις εσωτερικές αιτίες και τις συνέπειες εκείνων των γεγονότων πάνω στις σχέσεις μας με το σώμα, τον εαυτό μας, τους άλλους (του ίδιου ή του αντίθετου φύλου), τους ανθρώπους στην εξουσία, με τα χρήματα, το σεξ, το επάγγελμά μας, ακόμη και με την πνευματική μας ζωή.

 

Για να ξεκινήσετε αυτή τη διαδικασία, προτείνω να έρθετε σε επαφή με έναν πεπειραμένο οδηγό. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, τότε ελάτε σε επαφή μαζί μας μέσω της ιστοσελίδας μας για περισσότερες πληροφορίες για το πώς μπορείτε να προχωρήσετε.

(www.armonikizoi.com/greek)

 

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν και άλλες αργάσεις και ερωτηματολόγια και προτάσεις που βοηθάνε με την απελευθέρωση του υποσυνειδήτου και του εσωτερικού παιδιού.