Αποδοχή των Αποτελεσμάτων
(και του εαυτού μας με τα αποτελέσματά μας)
Οι προγραμματισμοί μας, ότι η αξία μας εξαρτάται από την «επιτυχία» μας ή από τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας, μάς εμποδίζουν να αποδεχτούμε τον εαυτό μας και τα αποτελέσματά μας, όταν αυτά δεν είναι όπως επιθυμούμε.
Ανάλογα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, μπορεί να κατευθύνουμε το νου, την ενέργεια και το χρόνο μας προς διάφορους στόχους όπως:
1. Οικονομική επιτυχία, το να έχουμε αρκετή αφθονία για να ικανοποιούμε τις ατομικές και οικογενειακές ανάγκες μας.
2. Να μεγαλώσουμε και να αναθρέψουμε τα παιδιά μας και να τα κάνουμε ευτυχισμένους «επιτυχημένους» ανθρώπους.
3. Να πετύχουμε στην εργασία ή στο επάγγελμα.
4. Να μορφωθούμε στο σχολείο.
5. Να αναμετρηθούμε σε αθλήματα ή άλλα παιχνίδια.
6. Να μαγειρέψουμε ένα πετυχημένο γεύμα.
7. Να κάνουμε κάποιο τύπο δημιουργικής προσπάθειας ή ερμηνείας.
8. Να είμαστε στην ώρα μας.
9. Να διατηρούμε ένα καθαρό σπίτι.
10. Να ανταγωνιζόμαστε επαγγελματικά με άλλους.
11. Να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα υγείας ή πνευματικής ανάπτυξης.
12. Να βελτιώσουμε ή να ηρεμήσουμε το νου μας.
13. Να υπηρετούμε τις ανάγκες των άλλων και να είναι ικανοποιημένοι μαζί μας.
14. Να βελτιώσουμε την κοινωνία μας.
15. Να μάθουμε κάτι νέο.
16. Να χάσουμε ή να πάρουμε βάρος.
17. Να δημιουργήσουμε υγεία.
18. Να αποκτήσουμε φίλους.
19. Να είμαστε αποδεχτοί και αγαπητοί από τους άλλους.
20. Συμπληρώστε ό,τι άλλο θέλετε __________________________________________
Αυτοί οι στόχοι μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής μας ατομικά και συλλογικά, ενώ συγχρόνως θα μας επιτρέψουν να αυξήσουμε τη γνώση μας και να αναπτύξουμε σωματικές, νοητικές και συναισθηματικές ικανότητες. Είναι σημαντικές προσπάθειες.
Το πρόβλημα δεν είναι οι προσπάθειές μας, αλλά ότι είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως η αξία μας αυξάνεται όταν έχουμε τα αποτελέσματα που νομίζουμε ότι πρέπει να έχουμε στη συγκεκριμένη προσπάθεια. Αισθανόμαστε ότι αξίζουμε όταν «πετυχαίνουμε» και ότι δεν αξίζουμε όταν δεν τα καταφέρνουμε.
Αυτό δημιουργεί πολλά ερωτήματα. Πώς θα τα απαντούσες;
Αν κάνω μια πολύ καλή προσπάθεια, ίσως την καλύτερη δυνατή, αλλά δεν «πετυχαίνω» (που σημαίνει δεν έχω το αποτέλεσμα που έχω κατά νου), τότε αξίζω λιγότερη αγάπη και σεβασμό απ’ ό,τι θα άξιζα αν «πετύχαινα»;
Αν κάποιος κάνει πολύ λίγη προσπάθεια και δεν νοιάζεται πραγματικά, αλλά κατορθώνει το αποτέλεσμα που εγώ επιθυμώ, τον κάνει αυτό να αξίζει περισσότερο;
Αν κάνω μια πολύ πρόχειρη προσπάθεια αλλά έχω το αποτέλεσμα που επιθυμώ, αξίζω περισσότερο απ’ ό,τι αν κάνω μια πολύ καλή προσπάθεια αλλά δεν έχω το επιθυμητό αποτέλεσμα;
Είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα πραγματικά αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε επιτυχία; Για παράδειγμα, αν πετύχω να πλουτίσω ή να γίνω διάσημος αλλά είμαι δυστυχισμένος με τη ζωή μου, είναι αυτό επιτυχία;
Αν έχω χρήματα αλλά δεν έχω αγάπη, υγεία ή μια ζωή με νόημα, είμαι επιτυχημένος;
Για πόσο καιρό μετά την «επιτυχία» αξίζω; Διαρκεί αυτό για πάντα; Και αν έχω μια επιτυχία και μετά δεν έχω ένα νέο επιθυμητό αποτέλεσμα, ποιο είναι πιο σημαντικό, η προηγούμενη «επιτυχία» μου ή η πρόσφατη «αποτυχία» μου; Πώς θα έπρεπε να μετρήσω την αξία μου;
Ποιος αξίζει περισσότερο, αυτός που πετυχαίνει πολλούς στόχους αλλά με ανήθικο τρόπο ή αυτός που είναι ηθικός αλλά δεν πετυχαίνει τόσους στόχους;
Τι μας κάνει να αξίζουμε, το πόσα πολλά κατορθώνουμε ή η κατάσταση του νου μας στη διαδικασία; Αν είμαι γεμάτος άγχος και έχω καλύτερα αποτελέσματα, είναι καλύτερο από το να είμαι ήρεμος αλλά με λιγότερα αποτελέσματα;
Τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου βασίζονται μόνο στις προσπάθειές μου ή υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, όπως το κάρμα, οι επιλογές της ψυχής να μάθω ορισμένα μαθήματα ή η κατάσταση της κοινωνίας αυτή τη στιγμή;
Επίσης, αν το αποτέλεσμα που αναζητώ είναι για κάποιον άλλον (όπως το παιδί ή ο σύντροφός μου) μπορώ να παρακάμψω την ελεύθερη βούλησή του και τα μαθήματα που σαν ψυχή έχει επιλέξει να μάθει; Μπορώ να δημιουργήσω την πραγματικότητα μιας άλλης ύπαρξης;
Μπορούμε να μετρήσουμε την αξία μας με το αν μια άλλη ύπαρξη, όπως το παιδί μας, εκπληρώνει τις προϋποθέσεις μας για το πώς θα έπρεπε να είναι για να αξίζουμε εμείς;
Είναι αυτό αγάπη ή ανάγκη να βρούμε την αξία μας μέσα από κάποιον άλλο; Αξίζω περισσότερο επειδή το παιδί μου εκπληρώνει τις προϋποθέσεις μου για να αποδεχτώ εγώ τον εαυτό μου; Αν κάνω την καλύτερη προσπάθεια με αγάπη και φροντίδα μόνο για την ευτυχία του παιδιού μου, αλλά το παιδί μου έχει να ακολουθήσει έναν άλλο δρόμο σ’ αυτή τη ζωή, αξίζω ή όχι; Τι είναι πιο σημαντικό, τα κίνητρά μου και οι προσπάθειες ή τα αποτελέσματα που πιστεύω ότι πρέπει να έχω για να αξίζω στο ρόλο του γονιού;
Αν κάποιος άλλος γονιός είναι αδιάφορος και αγνοεί το παιδί του ή ακόμη και το κακοποιεί, αλλά το παιδί γίνεται πολύ επιτυχημένο οικονομικά και κοινωνικά, και εγώ νοιάζομαι και αγαπώ το παιδί μου, αλλά αυτό δεν πετυχαίνει κοινωνικά, ποιος αξίζει περισσότερο;
Ίσως χρειάζεται να αναθεωρήσουμε αυτή την αντίληψη και να αφήσουμε το άγχος που δημιουργεί, καθώς και την τάση να γίνουμε ανταγωνιστικοί ή μη συνεργάσιμοι σε μια προσπάθεια να αποδείξουμε την «αξία» μας.
Το να μην έχουμε τα ακριβή αποτελέσματα που θέλουμε είναι απλώς μια διαδικασία μάθησης που μας επιτρέπει να μάθουμε και να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στην ικανότητά μας να δημιουργήσουμε την πραγματικότητα που αναζητούμε. Η επιτυχία δεν καθορίζει την αξία μας.
Η αξία μας βασίζεται στην εσώτερη αμετάβλητη ουσία μας ως θεϊκές υπάρξεις μέσα σ’ αυτά τα προσωρινά φυσικά οχήματα. Δεν μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί. Είναι αμετάβλητη.
Η επίτευξη των στόχων και η «επιτυχία» δεν μας κάνει να αξίζουμε περισσότερο απ’ ό,τι πριν από αυτό το αποτέλεσμα. Είμαστε το ίδιο ον. Αξίζουμε την ίδια αγάπη και σεβασμό όπως και πριν από αυτό το επίτευγμα.
Η «επιτυχία» μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο ευχάριστη και άνετη, αλλά δεν μας κάνει να αξίζουμε περισσότερη αγάπη και σεβασμό. Εμείς και οι άλλοι αξίζουμε το ίδιο όταν «πετυχαίνουμε» και όταν δεν «πετυχαίνουμε».
Και κάτι άλλο. Δεν είμαι σίγουρος ότι οι άλλοι μας αγαπούν περισσότερο επειδή πετυχαίνουμε. Μπορεί στην πραγματικότητα να μας αγαπούν λιγότερο, επειδή νιώθουν κατώτεροι, εκτός κι αν είναι πολύ σίγουροι για τον εαυτό τους. Δεν λέω ότι θα έπρεπε να αποφεύγουμε την επιτυχία. Αλλά, απλώς, να αναζητούμε να δημιουργήσουμε την επιθυμητή πραγματικότητά μας επειδή αυτό εκπληρώνει το σκοπό της ζωής μας και μας δίνει μια αίσθηση νοήματος και όχι επειδή έχουμε την ψευδαίσθηση ότι η αξία μας εξαρτάται απ’ αυτή την επιτυχία.
Δύο βαθύτερα ερωτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω:
«Πώς γνωρίζουμε ότι το αποτέλεσμα που θέλουμε είναι το καλύτερο για εμάς μακροχρόνια;»
«Ποιοι είναι οι παράγοντες που καθορίζουν το αποτέλεσμα που έχουμε όταν κάνουμε μια προσπάθεια;»
Ο νους μας είναι προγραμματισμένος να αναζητά εξωτερικές λύσεις για το εσωτερικό πρόβλημα και έτσι γεμίζουμε το εσωτερικό κενό μας και τις αμφιβολίες μας με εξωτερικές συνθήκες.
Για παράδειγμα, ο προγραμματισμένος νους μας σπάνια αναζητά να αναπτύξει εσωτερική αίσθηση αξίας, ασφάλειας και νοήματος, αλλά μάλλον προσπαθεί να δημιουργήσει εξωτερικές συνθήκες που προσωρινά επιβεβαιώνουν την αξία και ασφάλειά μας. Επομένως, προκύπτει το ερώτημα, «Τι είναι καλύτερο για εμένα μακροχρόνια, να πετύχω και να βασίσω την αξία μου σ’ αυτή την επιτυχία ή να μην έχω το αποτέλεσμα που θέλω και να αναπτύξω μια εσωτερική αίσθηση αξίας και ασφάλειας;»
Αυτά δεν αποκλείουν το ένα το άλλο. Αλλά όσο πιστεύουμε ότι δεν αξίζουμε και δεν είμαστε ασφαλείς εκτός κι αν πετύχουμε σ’ αυτή την εξωτερική προσπάθεια, τότε δεν θα βιώσουμε ποτέ σαν ψυχές τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας. Άρα, ποια είναι η αληθινή «επιτυχία» σ’ αυτή την περίπτωση;.
Επίσης, αναφέρθηκε ήδη, «Τι είναι πιο σημαντικό, η ποιότητα των προσπαθειών μας ή τα αποτελέσματα;» Μπορεί να ζούμε σε μια κοινωνία που θα απαντούσε, «τα αποτελέσματα», αλλά αυτό είναι ψευδαίσθηση, βασισμένη στην πνευματική μας άγνοια και επιπολαιότητα.
Δεν θα πάρουμε μαζί μας κανένα αποτέλεσμα όταν θα αφήσουμε το φυσικό επίπεδο. Εντούτοις, θα πάρουμε μαζί μας τις ικανότητες, το χαρακτήρα, τις αρετές και τη γνώση που αναπτύσσουμε κατά την προσπάθειά μας προς αυτούς τους στόχους. Όσον αφορά τον αληθινό εξελισσόμενο εαυτό μας, τα αποτελέσματά μας μέσα σ’ αυτή τη διάσταση του χρόνου και του χώρου είναι ασήμαντα σε σχέση με τα νοητικά και πνευματικά οφέλη που κερδίζουμε με τις προσπάθειές μας ανεξάρτητα από την επιτυχία μας ή τα αποτελέσματα. Ούτε η αξία μας ούτε η ασφάλειά μας σαν ψυχές αυξάνεται ή μειώνεται από τα αποτελέσματα.
Επίσης, χρειάζεται να μπορούμε να αποδεχτούμε και να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια ή τις καθυστερήσεις που εμφανίζονται στο δρόμο μας. Το πρώτο βήμα είναι να αποδεχτούμε ότι υπάρχει κάποιος λόγος γι’ αυτό. Ένας λόγος θα μπορούσε να είναι το να είμαστε σε ειρήνη μαζί τους και να έχουμε πίστη πως το σύμπαν γνωρίζει καλύτερα. Σε τέτοια περίπτωση, μπορούμε είτε να περιμένουμε είτε να συνεχίσουμε στον ίδιο ρυθμό, χρησιμοποιώντας αυτή την ευκαιρία για να μάθουμε υπομονή, αλλά επίσης και επιμονή. Το να στεναχωριόμαστε θα δημιουργήσει μόνο την ανάγκη για περισσότερα εμπόδια και θα μας κάνει λιγότερο εστιασμένους και αποτελεσματικούς. Το να αποδεχτούμε γαλήνια πως υπάρχει κάποια σοφία πίσω από τα εμπόδια και τις καθυστερήσεις δεν μας σταματά από το να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας.
Ένα άλλο θέμα που μπορεί να προκύψει σε σχέση με τα αποτελέσματα είναι ότι δεν παίρνουμε πίστωση γι αυτά ούτε χρειάζεται να μοιραστούμε την πίστωση γι’ αυτά. Εφόσον αποδεχόμαστε ότι το σύμπαν γνωρίζει τι κάνει και ότι αυτό είναι ευκαιρία εξέλιξης για να αφήσουμε τις ανάγκες του εγώ μας, μπορούμε να ζητήσουμε με αγάπη και σταθερότητα να αποδοθεί δικαιοσύνη. Δεν χρειάζεται να χάσουμε την ηρεμία μας. Μπορούμε να εμπιστευτούμε ότι κάθε γεγονός και κατάσταση είναι ευκαιρία μάθησης.
Θα θέλουμε, επίσης, να αποδεχτούμε τα «λάθη» μας ως απολύτως φυσικά σε κάθε διαδικασία μάθησης ή δημιουργίας. Τα αποτελέσματα, στα οποία είμαστε συνήθως προσκολλημένοι, είναι αυτό που χρειάζεται το εγώ μας για να νιώθει ασφάλεια και αξία. Κάθε άλλο αποτέλεσμα το ονομάζουμε λάθος. Πολλές επιστημονικές ανακαλύψεις έχουν γίνει από τέτοια «λάθη». Και μαθαίνουμε πολλά για τον εαυτό μας και για το πώς να βελτιώσουμε την προσέγγιση στην προσπάθειά μας. Τα λάθη είναι ευκαιρίες μάθησης. Ας τα αναγνωρίσουμε, ας τα αποδεχτούμε και ας τα χρησιμοποιήσουμε θετικά.
Είμαστε δημιουργοί
Από την άλλη, είμαστε εδώ για να μάθουμε, να δημιουργήσουμε, να εκδηλώσουμε και να υπηρετήσουμε. Ο Χριστός το εξήγησε μέσα από διάφορες παραβολές. Τους ζήτησε να κόψουν τη συκιά που δεν έκανε καρπούς. Τους είπε για τον υπηρέτη που δεν χρησιμοποίησε τα τάλαντά του και το αφεντικό που του τα πήρε και τα έδωσε σε άλλους που τα χρησιμοποίησαν. (Όπως λέμε, χρησιμοποίησέ το αλλιώς το χάνεις.)
Είμαστε εδώ στο φυσικό κόσμο για να δημιουργούμε και να εκδηλώνουμε και να μάθουμε να το κάνουμε με όλο και πιο ισχυρούς και εξελιγμένους τρόπους. Επίσης, είμαστε εδώ για να εξελίξουμε τα κίνητρά μας για δημιουργία και εκδήλωση, από το να το κάνουμε για τον εαυτό μας στο να το κάνουμε για το σύνολο.
Επομένως, δεν είμαστε εδώ για να τεμπελιάζουμε ή να αδιαφορούμε για την επίτευξη στόχων. Όμως, θέλουμε να είμαστε βέβαιοι πως είναι στόχοι μας και όχι κάτι που αναζητούμε μόνο για να έχουμε έγκριση από τους γονείς μας ή την κοινωνία.
Αυτή είναι μια ευαίσθητη ισορροπία, να έχουμε ενθουσιασμό και να δίνουμε όλη την ενέργεια και τη δημιουργικότητά μας προς τους στόχους μας, χωρίς να έχουμε προσκόλληση σ’ αυτούς για την αξία ή την ασφάλειά μας. Μερικοί δεν δίνουν αρκετό χρόνο και ενέργεια στους στόχους τους. Άλλοι αφιερώνονται στους στόχους τους, αλλά βρίσκονται σε κατάσταση άγχους και ίσως ακόμη και ανταγωνισμού με τους άλλους. Καμία από τις δύο προσεγγίσεις δεν είναι επιθυμητή.
Τώρα, για το ερώτημα, τι καθορίζει τα αποτελέσματά μας:
1. Προφανώς η τακτική μας, η συγκέντρωσή μας και η ποιότητα της προσπάθειας θα παίξουν σημαντικό ρόλο.
2. Επίσης, τα καρμικά μαθήματά μας μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν την πιθανότητα επίτευξης των επιθυμητών αποτελεσμάτων.
3. Το ίδιο ισχύει για τα μαθήματα που η ψυχή έχει επιλέξει να μάθει. Τα αποτελέσματα που επιθυμούμε μπορεί να συγκρούονται με τα μαθήματα που έχουμε επιλέξει να μάθουμε.
4. Τα αποτελέσματα μπορεί, επίσης, να επηρεάζονται από τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις μας ως προς το αν αξίζουμε ή όχι μια ευτυχισμένη πραγματικότητα, γεμάτη υγεία και αγάπη. Επίσης, από το αν το υποσυνείδητό μας νιώθει ή όχι πως το συγκεκριμένο αποτέλεσμα είναι καλό και ασφαλές.
5. Ακόμη, τα αποτελέσματα μπορεί να επηρεάζονται από τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες γύρω μας.
6. Αν το αποτέλεσμα που αναζητούμε είναι για κάποιον άλλον, τότε θα επηρεάζεται από τα συγκεκριμένα μαθήματα και τις καταστάσεις της ζωής που η άλλη ψυχή έχει επιλέξει για τη διαδικασία εξέλιξής της.
Από αυτή την ανάλυση μπορούμε να δούμε ότι η προσπάθειά μας είναι ένας σημαντικός, αλλά σε πολλές περιπτώσεις ίσως μικρός παράγοντας στον καθορισμό του αποτελέσματος που αναζητούμε. Γι’ αυτό το λόγο, θα ήταν παράλογο να μετράμε την αξία μας με τα αποτελέσματα και όχι με την αγνότητα και την ποιότητα των προσπαθειών μας.
Χρειάζεται να αναπτύξουμε την ικανότητα να δίνουμε όλο τον εαυτό μας με ενθουσιασμό σε κάθε προσπάθεια αποδεχόμενοι σε κάθε στάδιο τον εαυτό μας και τα αποτελέσματά μας, ενώ συνεχίζουμε να κατευθύνουμε την ενέργειά μας προς τους στόχους μας, αν επιλέγουμε να το κάνουμε.
Κάποια βήματα προς την επιτυχία των στόχων μας είναι:
1. Να αναπτύξουμε επικοινωνία με τον εσώτερο εαυτό μας και να ξεκαθαρίσουμε τις ανάγκες και τους στόχους μας.
2. Να αφήσουμε όλα τα εμπόδια προς την αφοσίωσή μας στην προσπάθεια.
3. Να κάνουμε την καλύτερη προσπάθεια.
4. Να οραματιζόμαστε και να βιώνουμε συναισθηματικά πως έχουμε ήδη πετύχει.
5. Να αφήσουμε την προσκόλλησή μας στο αποτέλεσμα και να έχουμε πίστη πως θα συμβεί ό,τι είναι καλύτερο για εμάς και τους άλλους, εφόσον κάνουμε αυτό που μας αναλογεί.
6. Να βάλουμε νοερά το επιθυμητό αποτέλεσμα μέσα σε μια σφαίρα φωτός και να το προσφέρουμε στο θείο, εμπιστευόμενοι τη σοφία του σύμπαντος.
7. Να συνειδητοποιήσουμε πως η αξία, η ασφάλεια και το νόημα της ζωής μας βρίσκονται μέσα μας και δεν έχουν καμία σχέση με το αποτέλεσμα ή τη γνώμη των άλλων για το αποτέλεσμα.
Χρειάζεται, επίσης, να πιστεύουμε τα ακόλουθα:
1. Πως αξίζουμε την επιτυχία σ’ αυτή την προσπάθειά μας.
2. Πως η επιτυχία είναι δυνατή.
3. Πως είμαστε ικανοί να το πετύχουμε.
4. Πως η επιτυχία ή το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι καλό και ασφαλές για εμάς και τους άλλους.
5. Πως είμαστε έτοιμοι να κάνουμε μια σοβαρή προσπάθεια.
6. Πως όλες οι όψεις της ύπαρξής μας συμφωνούν να πετύχουμε.
7. Πως ό,τι και να συμβεί θα είναι μακροχρόνια το καλύτερο για την εξέλιξή μας.
8. Πως μπορούμε να ζήσουμε ευτυχισμένη και αποδοτική ζωή, ακόμη κι αν δεν έχουμε αυτό το συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Γιατί δεν θα κάναμε την καλύτερη προσπάθειά μας;
1. Μπορεί να φοβόμαστε μήπως κάνουμε λάθος ή να φοβόμαστε ότι δεν θα πετύχουμε, κι έτσι να μην ριψοκινδυνεύουμε να κάνουμε προσπάθεια. Αν δεν κάνουμε προσπάθεια, δεν μπορούμε να αποτύχουμε.
2. Μπορεί να φοβόμαστε ότι δεν θα είμαστε τόσο καλοί όσο οι άλλοι ή και καλύτεροι απ’ αυτούς.
3. Μπορεί να πιστεύουμε πως είναι «έξυπνο» να μην κάνουμε προσπάθεια – ειδικά αν μπορούμε να πληρωθούμε χωρίς να κάνουμε καμία προσπάθεια.
4. Νιώθουμε καταπίεση όταν κάνουμε προσπάθεια ή εφαρμόζουμε κάποιο είδος πειθαρχίας.
5. Μπορεί να μην μας αρέσει το επάγγελμά μας ή η εργασία που κάνουμε.
6. Μπορεί να έχουμε χαμηλή ενέργεια σαν αποτέλεσμα, σε κάποιες περιπτώσεις, ενός μη ισορροπημένου τρόπου ζωής.
7. Μπορεί να έχουμε συναισθηματικά προβλήματα που μας εμποδίζουν να απολαύσουμε την προσπάθεια.
8. Μπορεί να μην έχουμε βρει ακόμη το σκοπό της ζωής μας που μας εμπνέει.
9. Μπορεί να έχουμε προγραμματιστεί πως δεν είμαστε έξυπνοι ή ικανοί ή άξιοι.
10. Μπορεί να φοβόμαστε πως δεν θα έχουμε τέλεια αποτελέσματα.
Θα θέλουμε να βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στο να κάνουμε την καλύτερη προσπάθεια και να είμαστε ελεύθεροι από την προσκόλληση στο αποτέλεσμα. Πώς μπορούμε να το κάνουμε;
Ποιοι θα ήταν κάποιοι λόγοι να κάνουμε προσπάθεια ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα;
Ακολουθούν μερικές απαντήσεις:
1. Πιστεύουμε στην ίδια την προσπάθεια και θεωρούμε ότι αξίζει να κατευθύνουμε το χρόνο, τη σκέψη, την ενέργειά μας και ίσως οικονομικούς πόρους προς αυτό το σκοπό, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
2. Κάνοντάς την, μπορούμε να εκφράσουμε τις αξίες και τα ιδανικά μας, ανεξάρτητα από την επιτυχία.
3. Η ίδια η προσπάθεια είναι μια ευκαιρία να αναπτύξουμε σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά προτερήματα.
4. Αισθανόμαστε ότι, για να κάνουμε αυτή την προσπάθεια, έχουμε καθοδήγηση από μέσα μας ή από τον ανώτερο εαυτό μας.
5. Η ίδια η δημιουργική διαδικασία μάς δίνει χαρά.
6. Η ίδια η προσπάθεια μάς δίνει νόημα και σκοπό.
7. Έχουμε πίστη πως το τελικό αποτέλεσμα, οποιοδήποτε κι αν είναι, θα είναι το καλύτερο για εμάς στη διαδικασία της εξέλιξής μας.
8. Μ’ αυτό τον τρόπο, θα είμαστε συμφιλιωμένοι με τη συνείδησή μας πως έχουμε τουλάχιστον κάνει την καλύτερη προσπάθειά μας.
Και ακόμη κι αν δεν έχουμε τα αποτελέσματα που ελπίζουμε:
1. Θα έχουμε περισσότερη πληροφόρηση και θα έχουμε μάθει πως η συγκεκριμένη προσέγγισή μας μπορεί να μην είναι ο καλύτερος τρόπος να έχουμε το αποτέλεσμα που επιθυμούμε. Λέγεται πως ο Τόμας Έντισον προσπάθησε με 10.000 τρόπους να δημιουργήσει έναν ηλεκτρικό λαμπτήρα πριν ανακαλύψει έναν τρόπο που λειτουργούσε καλά.
2. Θα έχουμε τώρα μια ευκαιρία να βιώσουμε την αξία μας ανεξάρτητα από τα αποτελέσματά μας.
3. Μπορούμε τώρα να μάθουμε ότι μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι χωρίς αυτό το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Μπορούμε να μετατρέψουμε την προσκόλλησή μας σε προτίμηση.
4. Μπορούμε να αναπτύξουμε ακόμη πιο δημιουργικές προσεγγίσεις προς το στόχο μας.
5. Μπορούμε να αφήσουμε το συναίσθημα της ήττας και να διατηρήσουμε τον ίδιο ενθουσιασμό και να συνεχίσουμε την προσπάθεια.
6. Μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν θα πάρουμε κανένα αποτέλεσμα μαζί μας. Θα πάρουμε μόνο τη γνώση, τις ιδιότητες, τις ικανότητες και τις αρετές που αναπτύξαμε κατά τη διαδικασία ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
7. Είμαστε, και πάλι, συμφιλιωμένοι με το γεγονός ότι έχουμε προσπαθήσει.
Ας μάθουμε, επομένως, να είμαστε ενθουσιώδεις και δημιουργικοί σε όλες τις προσπάθειές μας, ενώ ταυτόχρονα αποδεχόμαστε με ηρεμία τα αποτελέσματά μας σαν τα καλύτερα, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, και αποδεχόμαστε τον εαυτό μας ως θεϊκή ύπαρξη ανεξάρτητα από τα αποτελέσματά μας.
Ακολουθούν μερικοί λόγοι να είμαστε άνετοι με τις ευθύνες, την εργασία, τις προσπάθειες και τα αποτελέσματά μας σε κάθε κατάσταση:
1. Επειδή έχω κάνει, κάνω και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ σε σχέση με αυτά.
2. Επειδή ζω σε ένα σύμπαν αγάπης και όλα θα καταλήξουν με τον ανώτερο δυνατό τρόπο για εμένα, τους αγαπημένους μου και τις ευθύνες και τις αρμοδιότητές μου.
3. Επειδή η αξία και η ασφάλειά μου είναι δεδομένες σαν έκφραση του θείου.
4. Επειδή όλα είναι απλώς εμπειρίες με ευκαιρίες να αντιληφθώ και να εκφράσω την αληθινή μου φύση.
5. Επειδή είμαι πνεύμα αιώνιο και όλα αυτά είναι προσωρινά.
6. Επειδή οι αγαπημένοι μου είναι αιώνια όντα που έχουν γεννηθεί, ζήσει και φύγει από τα σώματά τους εκατοντάδες φορές και έχουν τη δύναμη να επιβιώσουν και να αντιμετωπίσουν ό,τι μπορεί να προκύπτει.
7. Επειδή το άγχος και ο φόβος μου δεν λύνουν κανένα πρόβλημα και δεν προσφέρουν τίποτα στους άλλους.
8. Επειδή το άγχος και οι φόβοι μου έλκουν ακριβώς αυτά που φοβάμαι και δεν με εξυπηρετούν.
9. Επειδή προτιμώ να εργάζομαι και να σκέφτομαι με διαύγεια για να βρω λύσεις και όχι να αγχώνομαι και να φοβάμαι.
10. Επειδή είμαστε όλοι αγαπημένα παιδιά το Θεού.
11. Επειδή κάνω και θα κάνω με ηρεμία κάθε στιγμή αυτά που μπορώ να κάνω για να επιλυθούν τα θέματα μου, καθώς είμαι ήρεμος και αισιόδοξος για το αποτέλεσμα.
12. Επειδή μόνο η προσπάθεια είναι κάτω από τον έλεγχο μου και όχι το αποτέλεσμα.
13. Επειδή κάθε αποτέλεσμα είναι και θα είναι το τέλειο για την εξέλιξή μου.
14. Επειδή η θετική σκέψη και η ευγνωμοσύνη, ότι θα γίνει πράγματι αυτό που είναι καλύτερο, είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να γίνει αυτό που επιθυμώ.
15. Επειδή είμαι δημιουργός και μπορώ να δημιουργήσω αυτό που χρειάζομαι.
16. Επειδή οι αγαπημένοι μου είναι δημιουργοί και μπορούν να δημιουργήσουν αυτά που χρειάζονται.
17. Επειδή η εμπιστοσύνη στη δύναμη και την εσωτερική καθοδήγηση των αγαπημένων μου είναι το μεγαλύτερο δώρο και συμπαράσταση που μπορώ να τους δώσω.
18. Επειδή βλέπω το φως πίσω από όλους και όλα και είμαι ελεύθερος από το φόβο για τον ονειρικό αυτό κόσμο.
19. Επειδή ο Χριστός έχει υποσχεθεί πως όλοι αξίζουμε την αφθονία. «Μην αγχώνεστε για το αύριο. Δεν βλέπετε πως ο Θεός φροντίζει για τα λουλούδια και τα πουλιά; Εσείς είστε πολύ πιο σημαντικοί στα μάτια Του. Κάντε το έργο του Θεού και όλα θα σας δοθούν».
20. Ο Χριστός το εξηγεί, όταν λέει στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφάλαιο Ζ’ : «Ζητήστε και θα σας δοθεί, γυρέψτε και θα το βρείτε, χτυπήστε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί…. Αν λοιπόν εσείς,…. γνωρίζετε να δίνετε καλά πράγματα στα παιδιά σας, πολύ περισσότερο ο ουράνιος Πατέρας σας θα δώσει αγαθά σ’ εκείνους που τα ζητούν!»
21. Επειδή έχω στεναχωρηθεί και φοβηθεί χιλιάδες φορές και τελικά δεν έγινε αυτό που φοβόμουν και, ακόμα κι αν έγινε, μπόρεσα να τα ξεπεράσω όλα με το χρόνο.
22. Επειδή είμαστε όλοι αθάνατες ψυχές σε προσωρινά σώματα και θα φύγουμε από εδώ έτσι κι αλλιώς.
23. Επειδή η αγάπη είναι πάντα η λύση.
24. Επειδή με ηρεμία είμαι πολύ πιο αποτελεσματικός στο να βρίσκω λύσεις.