Περίληψη 22ου μαθήματος 6ου χρόνου αυτογνωσίας

 

Το μάθημα αυτό ασχολείται με την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας που ζω.

Επειδή ο νους δυσκολεύεται να αντιληφθεί την αλήθεια, οι ψευδαισθήσεις που δημιουργούνται από αυτό, με εμποδίζουν να διακρίνω το νόημα των πραγμάτων. Αλλά όμως παράλληλα, μέσα σε αυτές τις ψευδαισθήσεις, γεννάται μία πρόκληση, απέναντι σε αυτό που συμβαίνει.

Όταν είμαι ταραγμένος, νιώθω ξεχωριστός, και βλέπω ένα κόσμο χωρίς νόημα. Τότε αναπτύσσω αμυντικούς μηχανισμούς, που με οδηγούν να προστατευτώ. Καλό είναι να θυμάμαι πως με την κατάσταση αυτή, συχνά δημιουργείται εθισμός, με πρωταγωνιστές, το πονόσωμα, τα πεπτίδια και τις συνάψεις του εγκεφάλου. Η μειωμένη συμμετοχή των συναισθημάτων μου, με βοηθάει να βρω την χαμένη ηρεμία μου.

Ο νους είναι κλειστό κύκλωμα. Κανείς δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι που είναι μέσα στο νου μου. Μόνο εγώ δημιουργώ οτιδήποτε μου συμβαίνει. Με το κάρμα, επιλογή ψυχής, και καθρέφτισμα.

Ο νους διαφεντεύει, δημιουργώντας την αίσθηση του κινδύνου.

Άσκηση προς μελέτη:

Που θέλεις να θυμηθείς αυτές τις σκέψεις;

Που δίνεις σημασία σε κάτι και δημιουργείται μια πραγματικότητα με την σημασία που δίνεις σε αυτή την σκιά, στην προβολή της θείας συνειδητότητας, σε μια προσωρινή μορφή, ή ανταλλαγή μορφών, ενέργειες και πράξεις;

Που δίνεις σημασία σε αυτό, και εάν η σημασία αυτή σε ταράζει, που θέλεις να θυμηθείς αυτό;