26ο μάθημα ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ

O ρόλος του συντρόφου είναι ένας ρόλος που έχουμε επιλέξει για να εξελιχθούμε πνευματικά, μπορεί να υπάρχουν καρμικές επιλογές και εξελικτικές επιλογές για να μάθουμε συγκεκριμένα μαθήματα. Εξελισσόμαστε μέσα από την συντροφική σχέση με ευχάριστα και δυσάρεστα ερεθίσματα. Δημιουργούνται διάφορες απαιτήσεις και προσκολλήσεις, όπως να συμφωνεί μαζί μας, να τηρεί τις συμφωνίες που κάνουμε, να είναι καλά και να είναι ευτυχισμένος, να είναι ευχαριστημένος με μας, να λέει την αλήθεια και να μην μας λέει ψέματα και να νοιάζεται περισσότερο για μας παρά για τους άλλους, να είναι σεβαστός στους άλλους, να μας σέβεται μπροστά στους άλλους, να σέβεται τις ανάγκες μας και να μας βοηθάει να τις ικανοποιήσουμε, να μας στηρίζει και να μας βοηθήσει όταν χρειαζόμαστε βοήθεια, να είναι ερωτικά αφοσιωμένος σε μας, να μας λέει ότι μας αγαπάει (το χρειάζονται περισσότερο οι γυναίκες) ή να μας δείχνει ότι μας αγαπάει (το χρειάζονται περισσότερο οι άντρες), να μας συμπεριφέρεται όπως θα ήθελε να του συμπεριφερθούμε εμείς, να μας προσέχει όταν μιλάμε, να μας εμπιστεύεται, να αγαπάει την οικογένειά μας, να έχουμε την ελευθερία να είμαστε αυτοί που είμαστε και να αναζητούμε την ευτυχία με τον τρόπο που οδηγούμαστε από μέσα μας, να είναι παρών μαζί μας τις περισσότερες στιγμές και να υπάρχει (να μην έχει φύγει από το σώμα). Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε όλα αυτά από τον σύντροφο για να νιώθουμε αξία και ασφάλεια και να βιώνουμε την αγάπη και δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι αν δεν τα έχουμε. Αλλιώς βιώνουμε παράπονο, αίσθηση ξεχωριστότητας, θυμό ή και μίσος.

Για το νου οι σχέσεις γίνονται σχέσεις ιδιοκτησίας και ελέγχου, ότι ο ένας ανήκει στο άλλο. Όταν είμαστε εξαρτημένοι από τον σύντροφο για το αίσθημα της αξίας, της ασφάλειας, της ευτυχίας και πληρότητας, δημιουργούνται σχέσεις αλληλοεξάρτησης και όχι αλληλοσυμπαράστασης και ανάγκη για έλεγχο. Χρησιμοποιούνται τότε τακτικές όπως του θύματος, του απόμακρου, του τρομοκράτη και του ανακριτή. Μπορεί να πάρουμε την υπακοή, την συμφωνία, την συνεργασία, αλλά δεν παίρνουμε όμως το πιο σημαντικό, δηλαδή την αγάπη του άλλου. Δεν είμαστε εδώ για να βρούμε τον σύντροφο που θα μας τα δώσει όλα αυτά, είμαστε εδώ για να είμαστε ο σύντροφος που θα τα δώσει και αυτός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να βρούμε ένα σύντροφο που θα μας τα δώσει.

Νιώθουμε πληγωμένοι, παραπονεμένοι, όταν δεν μας προσέχει και δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας, απόρριψη ή μείωση όταν μας κριτικάρει μας φωνάζει ή μας κατηγορεί, αδικία αν μας λέει ψέματα και δεν είναι δίκαιος μαζί μας, καταπίεση όταν απαιτεί πράγματα από εμάς και παίζει παιχνίδια ελέγχου, απόρριψη μείωση και πόνο αν ανακαλύψουμε ότι ενδιαφέρεται για κάποιον άλλο. Κάθε φορά που εκείνος δεν λειτουργεί όπως θέλουμε, είναι μία ευκαιρία εμείς να απελευθερωθούμε και να τον αγαπήσουμε το ίδιο, να καλλιεργήσουμε την μονομερή αγάπη στις σχέσεις μας. Η αξία, η ασφάλεια και η ευτυχία μας είναι μέσα μας, είναι ο προορισμός μας ως πνευματικά όντα να βιώσουμε την αγάπη, την συνεργασία και την αρμονία σε μία σχέση που πρέπει να περιέχει ελευθερία. Για να είμαστε έτσι, πρέπει να είμαστε κοντά στη φώτιση και το ίδιο και ο σύντροφος. Θα χρειαστεί να ομολογούμε όταν κάνουμε λάθος και να ζητήσουμε συγχώρεση και να βλέπουμε τον σύντροφο όπως την πρώτη φορά με το να συγχωρήσουμε το παρελθόν και να πάρουμε την ευθύνη για την πραγματικότητά μας.

Ο σύντροφος μπορεί να μην ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας όταν δεν έχουμε εκφράσει την ανάγκη μας καθόλου, ξεκάθαρα ή/και με ήρεμο τρόπο, όταν έχουμε υποσυνείδητα εμπόδια και αντιστροφή να δεχτούμε αυτό που θέλουμε, όταν δεν βοηθάει η συμπεριφορά μας και όταν έχουμε μία καρμική ή εξελικτική σύμβαση ψυχής να μην ανταποκριθεί για να απελευθερωθούμε. Καμία φορά η εξέλιξη θα είναι να απελευθερωθούμε από προσκολλήσεις που δημιουργούν δυστυχία μέσα μας όταν ο άλλος δεν λειτουργεί όπως θέλουμε και η εξέλιξή μας είναι η απελευθέρωση από πεποιθήσεις και προσκολλήσεις που μας εμποδίζουν και άλλες φορές είναι να έχουμε αρκετό αυτοσεβασμό να εκφράζουμε τις ανάγκες μας και να καθορίζουμε όρια. Όταν η σχέση περιέχει σωματική ή ψυχολογική κακοποίηση ή ο σύντροφος μάς απατά ή μάς κλέβει ή κάνει κάτι ανήθικο, δεν χρειάζεται να μείνουμε με τον άλλο, εκτός και αν το έχουμε επιλέξει καρμικά, αλλά χρειάζεται να αγαπήσουμε και να διατηρούμε θετικά συναισθήματα.

Υπάρχει σε ορισμένους η ανάγκη να μιλάνε αρνητικά για ένα πρώην σύντροφο και να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα όταν ο άλλος είναι ευτυχισμένος. Οι σχέσεις που κάνουμε είναι καρμικές ως συμφωνίες ψυχών και η λήξη τους δεν έχουν σχέση με την αξία μας. Ο πρώην σύντροφος είναι μία άλλη αδερφή ψυχή με την οποία είχαμε συνδεθεί για αμοιβαία εξέλιξη για ένα χρονικό διάστημα, μας πρόσφερε και χρειάζεται να πάρουμε το 50% από τη ευθύνη γιατί επιλέξαμε την εμπειρία, να απελευθερωθούμε από όλα τα αρνητικά συναισθήματα, να συγχωρήσουμε και να ζητήσουμε συγνώμη και να νιώθουμε αγάπη και ευγνωμοσύνη για αυτή για όλα όσα μοιραστήκαμε, ευχάριστα και δυσάρεστα.

Σε αυτό το σύμπαν υπάρχει δυαδισμός, και στα περισσότερα όντα χρειάζονται δύο για την αναπαραγωγή μέσα από τη σεξουαλική πράξη. Στον άνθρωπο έχει πάρει διαστάσεις απόλαυσης, επιβεβαίωσης, παιχνιδιών δύναμης, κυριαρχίας και αξίας, και χρειάζεται να αποταυτιστούμε. Η ερωτική επαφή με ένα άλλο ον ενώνει τις αύρες μας, ενώνει το συναισθηματικό ενεργειακό πεδίο και γινόμαστε ανοιχτοί στις ενέργειες του άλλου ανθρώπου. Η ερωτική επαφή συνδέεται και με την πνευματική ανάταση, όπως στην τάντρα, ως μία μεγάλη έκφραση αγάπης και ενότητας.

Ο ιδανικός σύντροφος σε μία σχέση ψυχής με ψυχή, δεν είναι αυτός που εξυπηρετεί το βόλεμα του εγώ μας, αλλά την εξέλιξή μας. Θα έχει κάποιες διαφορές που θα είναι μία ευκαιρία για να υπερβούμε τον εαυτό μας, τις προσκολλήσεις μας και να βιώσουμε αγάπη εκεί που δυσκολευόμασταν πριν. Έχει την δική του πηγή αξίας, ασφάλειας και νοήματος. Βιώνει πληρότητα και έχει λιγότερες απαιτήσεις από τον άλλο και μπορεί πιο σταθερά να αγαπήσει. Έχει την ικανότητα να τον αγαπάμε, ακόμα και όταν δεν λειτουργεί όπως θέλουμε. Θέλει να είμαστε ευτυχισμένοι με τους τρόπους που οδηγούνται από μέσα μας. Επικοινωνεί ανοικτά και ειλικρινά ανάγκες και συναισθήματα, χωρίς να κατηγορεί και συνεχίζει να μας αγαπά ακόμα και όταν δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες που επικοινωνεί. Είναι ανοικτός να ακούσει τις ανάγκες και τα παράπονα χωρίς να θίγεται. Αφήνει τον σύντροφο να έχει την ευθύνη της πραγματικότητάς του, ακόμα και αν εκείνος δεν είναι καλά.

Στην ιδανική συντροφική σχέση υπάρχει απόλυτη αλήθεια, ισότητα και αποτελεσματική επικοινωνία. Είναι σημαντικό να επιβεβαιώνει ο ένας τον άλλο λέγοντας θετικά λόγια. Χαιρόμαστε να κάνουμε πράγματα μαζί, αλλά και δεχόμαστε να κάνουμε πράγματα ξεχωριστά. Η πραγματική αγάπη έρχεται από την ελευθερία και την ανεξαρτησία. Όλα τα ερεθίσματα από τον σύντροφο είναι μία ευκαιρία για εξέλιξη.

Όλες οι σχέσεις είναι ιερές καρμικές σχέσεις για να μάθουμε να αγαπήσουμε χωρίς όρους και να απελευθερωθούμε από όσους φόβους, προσκολλήσεις και αμφιβολίες μας εμποδίζουν να βιώσουμε αξία, ασφάλεια, ελευθερία και νόημα μέσα σε αυτές τις σχέσεις.

 

Ερωτήσεις για την άσκηση (σελ.72)

1.Ποιες είναι οι ευκαιρίες για εξέλιξη μέσα από την συντροφική σου σχέση;

2.Ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνεις σε σχέση με τον σύντροφο;

3.Ποιες αλήθειες θα σε ελευθερώσουν από αυτά τα συναισθήματα;