22ο μάθημα ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ
Στο μάθημα αναφέρθηκε η διαφορά μεταξύ της ψυχής, του νου και του εγώ. Δεν είμαστε τα συναισθήματα μας, είμαστε μια ανεξάρτητη ύπαρξη από τα συναισθήματα και το νου. Μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε τις πεποιθήσεις και τις προσκολλήσεις που δημιουργούν τα συναισθήματα αυτά και να τα αφήσουμε όλα και να συνειδητοποιήσουμε τους ρόλους που δημιουργούν τις προσκολλήσεις και τα συναισθήματα, και να θυμηθούμε ότι δεν είμαστε οι ρόλοι. Όταν είμαστε στο ρόλο, θέλουμε οι άλλοι να το γνωρίζουν.
Το εγώ µας πιστεύει ότι η ζωή είναι δύσκολη, ζει µέσα στην αυτοαµφισβήτηση και το φόβο και αµφιβάλλει αν µπορεί να αντιµετωπίσει καταστάσεις και να πετύχει, και χρειάζεται συνεχή επιβεβαίωση από τους άλλους. Το εγώ µας αντιστέκεται, απορρίπτει και καταδικάζει τον εαυτό του, τους άλλους και τη ζωή. Το εγώ δεν έχει αυτοεκτίµηση, έχει έλλειψη εσωτερικής ασφάλειας και χρειάζεται να το αγαπούν, να το στηρίζουν, να του προσφέρουν και να το φροντίζουν και θέλει να παραµείνει εξαρτηµένο από πρόσωπα και εξωτερικούς παράγοντες. Το εγώ µας θα πει ψέµατα και θα εξαπατήσει ή θα κρύψει την αλήθεια, όταν νιώθει ανασφάλεια ή θέλει κάτι πάρα πολύ.
Το εγώ µας ζει στο μέλλον και βιώνει άγχος και φόβο για την αλλαγή, την εγκατάλειψη, την απώλεια σε κάθε επίπεδο, το θάνατό του και των αγαπημένων του. Το εγώ µας φοβάται τη σύγκρουση µε τους άλλους, επειδή φοβάται για το τι σκέφτονται, ότι θα το απορρίψουν, θα το αποδοκιµάσουν και θα χάσει την αγάπη των άλλων.
Το εγώ µας µπορεί να «αγαπά» µόνο εκείνους που ικανοποιούν τις ανάγκες του και αυτή η «αγάπη» µετατρέπεται σε αρνητικά συναισθήµατα, όπως πόνο και µίσος, όταν οι άλλοι δεν ικανοποιούν αυτές τις ανάγκες. Το εγώ µας δυσκολεύεται να συγχωρήσει όταν πληγώνεται και θέλει να εκδικηθεί και να δει τους άλλους να υποφέρουν. Το εγώ µας εύκολα αισθάνεται πόνο, πίκρα και θυµό, όταν οι άλλοι δεν του δίνουν αυτό που θέλει. Το εγώ µας θυµώνει όταν οι άλλοι δεν συµφωνούν και ζηλεύει την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων.
Το εγώ µας πιστεύει ότι η γη είναι το σπίτι του, είναι προσκολληµένο στις απολαύσεις και τις ανάγκες του και χάνει τη γαλήνη και τη διαύγειά του χωρίς αυτές. Το εγώ µας το αντιλαµβάνεται σαν µια µορφή ελευθερίας και αντιλαµβάνεται την πειθαρχία σαν µια µορφή καταπίεσης της ελευθερίας του. Το εγώ µας ζει στο παρελθόν και µπορεί να εθιστεί στον πόνο, την ενοχή, τον φόβο, τον θυµό και άλλα αρνητικά συναισθήµατα και αναζητά υποσυνείδητα να τα ξαναδηµιουργήσει.
Το εγώ µας προτιµά να ζει από την ενέργεια των άλλων, αντιλαµβάνεται τους άλλους σαν ένα µέσο για να ικανοποιεί τις ανάγκες του. Το εγώ µας προτιµά να µην πληρώνει φόρους ή να µην πληρώνει τους άλλους για τις υπηρεσίες τους – θέλουµε τα πράγµατα δωρεάν. Το εγώ µας θα ήθελε το ίδιο, τα παιδιά του και οι αγαπηµένοι του να ζουν µια ζωή χωρίς δοκιµασίες ή δυσκολίες.
Ως ψυχές, επιθυµούµε να απελευθερωθούµε από αυτές τις περιοριστικές προσκολλήσεις και να βιώσουµε εσωτερική ελευθερία, αξία και ασφάλεια.
Ως ψυχές, αγκαλιάζουµε την αλλαγή και την εξέλιξη από το παλιό στο καινούριο. Η εσωτερική µας ασφάλεια, µάς επιτρέπει να είµαστε αληθινοί και φυσικοί και να εστιαζόµαστε στο να αγαπάµε τους άλλους και να συµβάλλουµε στην ευτυχία τους. Είµαστε ασφαλείς γνωρίζοντας ότι κάθε γεγονός και αλλαγή είναι ευκαιρία ανάπτυξης και ότι θα είµαστε καλά, ανεξάρτητα από τις αλλαγές στη ζωή µας, αγαπάµε χωρίς όρους, ανεξάρτητα από το αν οι άλλοι ικανοποιούν τις ανάγκες µας ή όχι και ζούμε µέσα στην αλήθεια.
Ως ψυχές, έχουµε προτιµήσεις, αλλά δεν είµαστε προσκολληµένοι σε τίποτα και, όταν οι άλλοι δεν µπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες µας, νιώθουµε ευγνωµοσύνη για την ευκαιρία να γίνουµε ακόµη πιο ελεύθεροι. Προτιµούµε µια ζωή χωρίς δυσκολίες και τα παιδιά µας και οι αγαπηµένοι µας να ζουν χωρίς δυσκολίες, αλλά καλωσορίζουµε κάθε κατάσταση σαν ευκαιρία για εξέλιξη.
Ως ψυχές, είµαστε σίγουροι για τον εαυτό µας, είµαστε συνδεδεµένοι µε την εσωτερική µας πηγή της ευηµερίας, γνωρίζουµε ότι µπορούµε να πραγµατοποιήσουµε αυτό που είναι αναγκαίο και απαραίτητο για τον σκοπό της ζωής µας και προτιµούµε να συµµετέχουµε υπεύθυνα µε τη δική µας ενέργεια στη δηµιουργία µιας υγιούς κοινωνίας βασισµένης στη δική µας οικονοµική και προσωπική ενέργεια και στη δηµιουργία αυτού που χρειαζόµαστε, και να µην επιβαρύνουµε τους άλλους, και να εστιαζόµαστε στο πώς µπορούµε να βελτιώσουµε αυτό που κάνουµε εµείς.
Ως ψυχές, ζούµε ευτυχισµένοι στο παρόν, αποδεχόµαστε τον εαυτό µας, τους άλλους και τη ζωή όπως είναι, βιώνουµε την εσωτερική αξία µας ως θεία συνειδητότητα και δεν χρειάζεται να προβάλλουµε τον εαυτό µας ή να κερδίσουµε την προσοχή των άλλων. Είµαστε σε θέση να ενθαρρύνουµε τους άλλους να αγκαλιάσουν τον εαυτό τους και απολαµβάνουµε να στηρίζουµε τους άλλους όταν είναι απαραίτητο. Προτιµούµε να βοηθήσουµε να θεραπευτούν εκείνες οι ψυχές, που µπορεί να µας έχουν πληγώσει, από οτιδήποτε µπορεί να τις έκανε να φερθούν έτσι. Παίρνουµε την ευθύνη για την πραγµατικότητά µας και δεν βρίσκουµε καµία χαρά να τους βλέπουµε να υποφέρουν.
Ως ψυχές, αγαπάµε χωρίς προσπάθεια – είναι στη φύση µας και συνεχίζουµε να κατανοούµε και να αγαπάµε εκείνους που δεν συµφωνούν μαζί μας. Είµαστε ευτυχισµένοι µε την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων. Νιώθουµε άνετα να αντιµετωπίσουµε τους άλλους µε δικαιοσύνη, αγάπη και σταθερότητα, όταν η συµπεριφορά τους είναι ανήθικη ή άδικη. Ενδιαφερόµαστε να βοηθάµε τους άλλους και τον εαυτό µας για να ικανοποιούµε αµοιβαία τις ανάγκες µας.
Ως ψυχές, κατανοούµε ξεκάθαρα ότι η αληθινή ελευθερία είναι στην πραγµατικότητα η ελευθερία να µην βλάπτουµε το σώµα μας µε διάφορους τρόπους και αντιλαµβανόµαστε την πειθαρχία σαν ένα µέσο για αληθινή ελευθερία από προσκολλήσεις και παλιές αυτοπεριοριστικές συνήθειες. Προτιµούµε τις απολαύσεις µας και τις χαιρόµαστε, αλλά µπορούµε να είµαστε ευτυχισµένοι και χωρίς αυτές.
Ως ψυχές, γνωρίζουµε ότι το σπίτι µας είναι στην πνευµατική διάσταση και ότι µόνο προσωρινά βρισκόµαστε εδώ, οτι δεν υπάρχει θάνατος, απελευθερώνουµε τους αγαπηµένους µας ώστε όλοι να απολαύσουμε την επιστροφή µας στο σπίτι, στην αληθινή µας βάση. Βιώνουµε τη θεϊκή µας αξία και αθανασία και τη χαρά της θεϊκής µας ύπαρξης.
Ερωτήσεις για την άσκηση
1.Απαντήστε στις ερωτήσεις 11-31 των σελ.66-67 σχετικά με την παρατήρηση του εγώ και του νου, στο τρίτο πρόσωπο.
2.Τι συναισθήματα δημιουργούνται μέσα σας;
3.Τι θα θέλατε να πείτε στο νου σας , ποιες αλήθειες θα ελευθερώσουν το νου σας από την τάση να χάσει την ηρεμία του, την ευτυχία του ή την αγάπη;