ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΤΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ

του Πάνου Χριστόπουλου

Α. Τι είναι ο Παρατηρητής;

Είναι ιδιαίτερο κλειδί που οδηγεί στην αλήθεια, επειδή δεν ταυτίζεται με το παρατηρούμενο. Ξεφεύγει από τις ψευδαισθήσεις και οδηγεί στην αποτελεσματική Αυτογνωσία. Βρίσκεται στο Παρόν και έτσι διευρύνει τη συνειδητότητα.

Β. Ποιος είναι ο Παρατηρητής;

Συνήθως είναι ο βιγλάτορας (Παρατηρητής) που από ψηλά βλέπει καθαρά τα χαμηλά και τα μεταβαλλόμενα (προσωρινά), που είναι και θνητά. Ενώ ο Παρατηρητής σταθερός και αληθινός είναι ο Ανώτερος Εαυτός.

Ένα παράδειγμα ταύτισης – αποταύτισης είναι το μεγάλο μποτιλιάρισμα και οι ώρες αναμονής στην ουρά. Πως αισθανόμαστε; Και πως αισθανόμαστε σε απόσταση π.χ. από ψηλά, σ’ ένα ελικόπτερο; Η διαφορά είναι κατανοητή.

Γ. Αν ρωτούσαμε τι δουλειά κάνει ο Παρατηρητής, θα έλεγε:

1. Παρατηρώ και δεν εμπλέκομαι σε συναισθήματα. (δεν κρίνω – δεν κατηγορώ)
2. Παρατηρώ και αξιολογώ.

α) Ποια είναι η αλήθεια και ποια η ψευδαίσθηση.

β) Ποιο είναι το χρήσιμο και ποιο το μη χρήσιμο.

Εδώ είναι ο Παρατηρητής σε διάκριση, που επιλέγει τι χρειάζεται αλλαγή.

3. Παρατηρώ, αξιολογώ και παρεμβαίνω.

Δ. Τι Παρατηρεί ο Παρατηρητής;

1. Τον κόσμο γύρω μας. Στα Μαθήματα Θαυμάτων, βλέπουμε ότι η αποστολή μας είναι η Συγχώρεση. Δηλαδή αποδέχομαι όπως είναι τα πράγματα, όμως γνωρίζω πως δεν είναι έτσι όπως θα ήθελα (είμαστε σε εξέλιξη). Σταματάω να κριτικάρω, να απορρίπτω, να κατηγορώ τους άλλους αλλά και τον εαυτό μου. Δεν εμπλέκομαι σ’ έναν αμυντικό μηχανισμό που μου γνέφει ότι δήθεν κινδυνεύω, με αποτέλεσμα να με απομακρύνει από την αληθινή μου φύση.
2. Τον κόσμο μέσα μας. Είναι σκέψεις και συναισθήματα, ο νους φοβάται, θίγεται, θυμώνει, αντιδρά. Θα διαβάζαμε στο ημερολόγιο σε 3^ο πρόσωπο, «ο νους της Ελένης σήμερα, όταν ο σύντροφός της ύψωσε τη φωνή, γιατί ξέχασε να ανάψει τον θερμοσίφωνο, αισθάνθηκε αδικία και θυμό, επειδή βίωσε απόρριψη, έβαλε τα κλάματα και βγήκε στο μπαλκόνι να πάρει αέρα».

Ο νους είναι το μοναδικό εργαλείο για να αντιλαμβάνομαι και να λειτουργώ και βέβαια είναι σε εξελικτική πορεία.

Η συχνή τήρηση του ημερολογίου ξυπνά τον Παρατηρητή και αμβλύνει την αντίδραση μέχρι να την εξαφανίσει.

3. Παρατηρεί τον διαλογισμό μας, με ή χωρίς αντικείμενο.
4. Παρατηρεί τον πραγματικό χρόνο. Το βιβλίο του Έκαρτ Τόλλε «Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ», μας λέει ότι ο πραγματικός χρόνος είναι το Τώρα. Ο ψυχολογικός χρόνος είναι η σκέψη που με κίνητρο τις ανάγκες μετακινείται στο Παρελθόν και δημιουργεί συναισθήματα αδικίας, πίκρας, ενοχής, θυμού και στο Μέλλον με συναισθήματα άγχους και φόβου. Το αποτέλεσμα είναι να φέρνει πιο κοντά τη γήρανση.

Οι τρεις πόρτες που μας οδηγούν στο Παρόν είναι η αναπνοή, οι αισθήσεις και η ενέργεια μας.

Ε. Οι Αιτίες της Ταύτισης

1. Μπορεί να θεωρηθούν οι πεποιθήσεις που έχουν καταγραφεί στο υποσυνείδητο και δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Είναι προγράμματα που λειτουργούν με ερεθίσματα. Έχουν δύναμη και ταχύτητα. Έλκουν συμπεριφορές και καταστάσεις.
2. Ο τρόπος που ερμηνεύουμε τα πράγματα.
3. Η τάση του νου να μη δέχεται συμπεριφορές, γεγονότα, καταστάσεις, να αντιστέκεται χωρίς αποδοχή και ανάλυση. Ο Τσόπρα επιμένει στο κλειδί – Αποδοχή των Πάντων σαν προσωρινό πεδίο εξέλιξης. Αποδοχή λοιπόν του εαυτού, των άλλων και των γεγονότων, για να διαγνώσουμε το εμπόδιο της εξέλιξής μας (το μάθημά μας).
4. Η συνήθεια να βάζουμε ετικέτες (άνδρας, γυναίκα, θρησκεία, γονιός, παιδί κ.α.) και να μπαίνουμε σε ρόλους. Η ψυχή είναι πολύ πιο πέρα από ρόλους και ετικέτες.

ΣΤ. Πως καλλιεργούμε τον Παρατηρητή;

1. Με το ημερολόγιο στο 3^ο πρόσωπο.
2. Οποιαδήποτε ερωτηματολόγια που αφορούν στην ανάλυση και ενεργοποιούν τον νου.
3. Με τη συγκέντρωση. (αποφυγή της διάσπασης)

α) Άσκηση με την αναπνοή. Όταν φεύγει ο νους από το παρόν και πηγαίνει στο παρελθόν ή στο μέλλον, τον επιστρέφουμε στην αναπνοή.

β) Άσκηση με τις αισθήσεις. Π.χ. στη φλόγα ενός κεριού ή σε ένα λουλούδι. Όταν φεύγει ο νους τον επιστρέφουμε στο αντικείμενο.

γ) Στην παθητική ακρόαση. Ο νους θέλει να εξασφαλιστεί. Είναι γάτα ή μωρό αυτό που κλαίει; Επιστροφή στην ακρόαση.

4. Άσκηση με την ενέργεια του σώματος.
5. Τώρα ποια μας απασχολούν οι σκέψεις. Σκέψεις απανωτές, σκέψεις σε απόσταση. Παρατηρούμε την παρέλασή τους με φόντο το γαλάζιο του ουρανού. Κάθε αρχή και τέλος σκέψης είναι ένα συννεφάκι. Τα συννεφάκια τα αφήνουμε να περνάνε και όσο τα παρατηρούμε χωρίς ταύτιση μειώνουν ταχύτητα και τα κενά μεγαλώνουν. Τότε βλέπουμε το μπλε του ουρανού, εκεί που καταγράφεται η αλήθεια, η έκσταση, το σαμάδι, η μακαριότητα. Πολύ ίσως δύσκολο βίωμα αλλά όχι ακατόρθωτο.

Η ενεργειακή τεχνική Σεντόνα μοιάζει με τον Παρατηρητή. Ο Lever Levinson μηχανικός ανακάλυψε τη μέθοδο και έζησε 44 χρόνια αντί για 3 μήνες, κατά τη διάγνωση των γιατρών.

«Δέχομαι τα συναισθήματα και τα αφήνω να υποχωρήσουν (είναι η καυτή πατάτα). Πίσω από τα συναισθήματα υπάρχει κάποια ανάγκη, τη δέχομαι και την αφήνω (απελευθέρωση από κάθε εξάρτηση – προσκόλληση). Εστιάζομαι σε ένα κομμάτι μέσα μου που βιώνει αγάπη, ευδαιμονία, εσωτερική γαλήνη, ευγνωμοσύνη και συγχώρεση!»

Η αναβάθμιση του Παρατηρητή σε Παρατηρητή, που παρατηρεί τον Παρατηρητή και σε συνεχή αναβάθμισή του οδηγεί σε αίσθηση απώλειας και ανυπαρξίας, μία άβολη θέση στην αρχή που τελικά αναδύει μυρωδιά άλλης διάστασης. Βίωμα ίσως «χαριστικό» στην αρχή με δύναμη θέλησης για κίνητρο κατάκτησης!

Ο χώρος είναι μια συνειδητότητα και μέσα σε αυτήν έρχονται και φεύγουν διάφορα φαινόμενα.

Το σταθερό και αιώνιο είναι η συνειδητότητα.

===== ΜΑΘΗΜΑ 2 =====

«Η ΚΑΛΛΕΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ» Νο2

Ποιος είμαι; Ένα βίντεο με τέλεια περιγραφή του Παρατηρητή, η ανάγκη εμβαθυμένης αναζήτησης.

Ποιος είμαι; Ερώτημα που υπάρχει εν δυνάμει μέσα μας, περιμένει την ενεργοποίηση του, για να πάρει απαντήσεις.

Το Ποιος είμαι, μας οδηγεί να δούμε πίσω από τα φαινόμενα, ποιος Πραγματικά είμαι.

Ξέρουμε ότι αυτό που μπορώ να σκεφτώ ή να παρατηρήσω, δεν μπορεί να είμαι αυτό.

Είμαι πριν τη σκέψη – κατά τη σκέψη, στη πηγή της – και μετά τη σκέψη.

Το απαραίτητο εργαλείο είναι ο Παρατηρητής.

Η αποταύτιση και η απόσταση που παίρνει από τα φαινόμενα, υποστηρίζουν την αντικειμενικότητά του.

Επειδή, κατά πάσα πιθανότητα, η όλη μας δράση – αντίδραση (συμπεριφορά), είναι προϊόν της αντίληψης, που έχουμε για το ποιοι είμαστε, καταλαβαίνουμε πόσο αποτελεσματικό είναι να αλλάξουμε αυτά που θέλουμε, αλλάζοντας την Επίγνωση του Ποιοι Είμαστε.

Με αγάπη,

Πάνος

=========

3o Μάθημα

Η Επίγνωση

«Τα πάντα βρίσκονται μέσα στη Συνειδητότητα και η Συνειδητότητα μέσα στα πάντα».

Η Επίγνωση της Ύπαρξης είναι η Συνειδητότητα, όπως το Φως στην εικόνα της οθόνης.

Το Φως υπάρχει και χωρίς την εικόνα ενώ η εικόνα δεν υπάρχει χωρίς το Φως.

Η Καλλιέργεια

1. Με το επίμονο ερώτημα του «Ποιος Είμαι;» προβληματίζομαι καθώς διαπιστώνω την ακύρωση κάθε φαινομένου και βιώνω αποταύτιση και ξεχωριστότητα.
2. Με το σανσκριτικό «Νέτι – Νέτι» (όχι αυτό – όχι αυτό) διακρίνω ότι δεν μπορώ να είμαι κάτι που παρατηρώ και περιμένω μία βιωματική απάντηση.
3. Ο Πατάντζελι μου λέει, να «σταματήσω τις διακυμάνσεις του Νου», προκειμένου να βιώσω το Κενό.
4. Ο Γκουρτζίεφ προτείνει, όταν κοιτάω τη φλόγα, συγχρόνως να ρωτάω: «Ποιος κοιτάει;». Με οδηγεί σε (διπλή όραση). Παρατηρώ το αντικείμενο (έξω) και με εσωτερική στροφή παρατηρώ τον Παρατηρητή (μέσα). Στόχος, η πηγή της Συνειδητότητας. Ίσως μία πρόσκαιρη απώλεια των ορίων που με προσδιορίζουν.
5. Με την Κβαντική προσέγγιση, ο χώρος, σαν πεδίο ενέργειας, μοιάζει με τη Συνειδητότητα. Τα αντικείμενα είναι καμπυλότητες. Η εμφάνιση μίας καμπυλότητας είναι η γέννηση, ενώ η απόσυρση ο θάνατος. Ό,τι οργανώνω, δημιουργώ, συνθέτω πρόκειται να διαλυθεί.

Είναι ο φυσικός νόμος της εντροπίας.

 

Είμαι Ψυχή με σώματα και όχι σώμα με Ψυχή.

 

Οι πιο πάνω τεχνικές θα χαρούν να τις επισκεφτώ και να αποκομίσω βιώματα.

 

Καλή Επιτυχία!

Πάνος

======

 

«Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ»

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 4^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Μέσα από τις σελίδες 2 και 3 του φυλλαδίου μας, συνειδητοποιούμε τις ανάγκες, αλλά και τις διαφορές της προσωπικότητας με την Ψυχή.

Π.χ. το «εγώ» εξαρτά την αξία του από την αποδοχή των άλλων, ενώ η Ψυχή ξέρει την αξία της και αποδέχεται τους άλλους χωρίς όρους.

Η διαπίστωση είναι, ότι είμαστε Ψυχή με σώμα και όχι σώμα με Ψυχή!

Μέσα από τις ανάγκες του «εγώ» και της Ψυχής, διακρίνουμε, την αστάθεια, την προσωρινότητα, την κριτική και την εξάρτηση του «εγώ», σε σχέση με τη σταθερότητα, την αιωνιότητα, την αποδοχή και την ελευθερία της Ψυχής!

Κάθε φορά που πονάω ή θυμώνω ή νιώθω ενοχή:

• Δεν βιώνω την αλήθεια της ύπαρξής μου που μπορώ, επειδή ταυτίζομαι με τα μεταβαλλόμενα, είτε είναι το σώμα είτε ο νους.

Το αληθινό είναι σταθερό και παντοτινό!

• Δεν βιώνω την αλήθεια των άλλων, επειδή είμαι ταυτισμένος με τη συμπεριφορά τους, την εμφάνισή τους, τις πράξεις τους, τις προκαταλήψεις μου, με ότι φαίνεται και ερμηνεύω, χωρίς να βλέπω τη θεϊκή τους προέλευση και τις ανεκδήλωτες αξίες και αρετές μέσα τους!
• Δεν βιώνω την αλήθεια των γεγονότων, επειδή είμαι ταυτισμένος με την ικανοποίηση των αναγκών του «εγώ», κρίνω, συγκρίνω, χαρακτηρίζω και δεν βλέπω την ευκαιρία που μου δίνεται, για προσωπική και οικουμενική πορεία εξέλιξης!

Η διαδικασία της Αυτογνωσίας, μέσα από τη Αυτοπαρατήρηση – Αυτοανάλυση – Αυτομεταμόρφωση, μας έδωσε τη βάση για επιτυχημένες λύσεις.

Ο Παρατηρητής, μας οδηγεί σε μια Υπερβατική διάσταση, Ιδιαίτερη και Πνευματική!

Τότε, το πεδίο συνειδητότητας Διευρύνεται, γεμίζει Φως!

Ας πειραματιστούμε με Δύναμη Θέλησης!!

Πάνος

========

5^Ο ΜΑΘΗΜΑ

Η αναφορά μας στις διαφορετικές ανάγκες, μεταξύ του νου και της ψυχής είναι πολύ χρήσιμη, επειδή αυξάνει τη διάκριση του Παρατηρητή να αξιολογεί και να παρεμβαίνει.

Οι ανάγκες του «εγώ» προέλευση έχουν:

1. Τις φορτισμένες εντυπώσεις και τα αμφισβητούμενα συμπεράσματα των παιδικών βιωμάτων.
2. Τις καταγραφές εικόνων, γεγονότων, καταστάσεων του στενού περιβάλλοντος, δηλαδή γονιών, συγγενών, φίλων, σχολείων, που θεωρήθηκαν πρότυπα (αρνητικά ή θετικά).
3. Το διαμορφούμενο καταστάλαγμα της ενήλικης κοσμοθεωρίας του «εγώ».

Οι ανάγκες της ψυχής προέλευση έχουν:

1. Την τάση της εξάγνισης του αιτιατού μέρους της.
2. Την τάση της ένωσης με τον Πατέρα, την Αυτοπραγμάτωση.

Η ψυχή είναι προσωρινή μορφοποίηση της άμορφης συνειδητότητας και ο Παρατηρητής είναι μέρος της Ανώτερης Διάνοιας.

Γίνομαι Παρατηρητής σημαίνει, ξυπνάω από τον ύπνο.

Στη φιλοσοφία ονομάζεται «Αυτοστοχασμός».

Στη ψυχοσύνθεση λέγεται «Αποταύτιση».

Ο Γκουρτζίεφ την αποκαλεί «Αυτοπαρατήρηση».

Οι γιόγκις «Παρατήρηση ή Επίγνωση».

Στο ζεν «Επιμελής Στοχασμός».

Στις ασκήσεις μας σελίδα 11 του φυλλαδίου μας «με το κάνετε ζευγάρια», μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το είδωλο μας στον καθρέφτη. Κάνουμε την ανάλυση στο 3^ο πρόσωπο σαν να είναι απέναντί μας ο άλλος.

Δείτε το βίντεο με το πείραμα των δύο σχισμών στο παρακάτω λινκ – τι μπορεί να κάνει ο Παρατηρητής!:

https://www.youtube.com/watch?v=GnK_RfhlRRI

Καλή επιτυχία!

Πάνος

=======

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 6^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Ο ΙΣΤΟΣ ΤΗΣ ΤΑΥΤΙΣΗΣ (ΣΕΛΙΔΑ 4 ΤΟΥ ΦΥΛΛΑΔΙΟΥ)

Α. Ποια είναι η αλήθεια μας.

Η αληθινή μας φύση, της οποίας έχουμε απολέσει την επίγνωση είναι ότι:

Είμαστε θεία συνειδητότητα, όλοι χωρίς εξαίρεση. Είμαστε εκφράσεις του θείου στην υλική διάσταση και οι ιδιότητες έκφρασης είναι μέσα από τις αρετές όπως η Αγάπη, η Ειρήνη, η Αλήθεια, η Ευτυχία, η Δικαιοσύνη, η Ισότητα.

Ο Πατάντζελι μας ενημερώνει ότι είμαστε:

1. Πνεύμα, Συνειδητότητα χωρίς ιδιότητες και κατά τη διαδικασία της ενσάρκωσής μας αποκτούμε:
2. Αιτιατό Σώμα και
3. Ανώτερη Διάνοια

Στο Αιτιατό Σώμα και στην Ανώτερη Διάνοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατοικεί ο Παρατηρητής.

Β. Ποια φύση βιώνουμε.

Η ενσάρκωσή μας περιβάλλεται από:

1. Τον Νου. Ο νους επιδρά και επηρεάζει:
2. Το Ενεργειακό. Το ενεργειακό επιδρά στο:
3. Υλικό

Οι νόμοι που επικρατούν στον χωροχρόνο και που βιώνουμε είναι:

1. Η Ελεύθερη Επιλογή – Δράση και Αντίδραση (Κάρμα)
2. Το Καθρέφτισμα – Συμπαθητική Δόνηση (Έλξη)
3. Η Εξέλιξη – Ντάρμα ( Έμφυτη Επιθυμία)
4. Η Αγάπη (Ενωμένη Συνειδητότητα)

Η ταύτιση με το Σώμα και τον Νου δημιουργεί:

1. Τον Φόβο για τον πόνο του σώματος και τον Φόβο για τον πόνο του τέλους του σώματος.
2. Τον Φόβο για τον πόνο του νου και τον Φόβο για τον πόνο του τέλους του νου.

Γ. Ο ιστός της ταύτισης.

Επειδή τη φύση που βιώνουμε, είναι μόνο ο νους, η ενέργεια και το σώμα, η συνειδητότητα μας είναι περιορισμένη και αφορά:

1. Το Υλικό Σώμα όπου οι ανάγκες του είναι το οξυγόνο, το νερό, η τροφή, η θερμοκρασία και η προστασία.
2. Τον Νου με τα συναισθήματα.

Προκειμένου να καλύψει το «εγώ» τις ανάγκες του μπαίνει στη ταύτιση μέσα από ρόλους όπως, άνδρας , γυναίκα, σύντροφος, παιδί, γονιός, θύμα, έξυπνος, σωτήρας, κλπ. Προσπαθεί να βρει ασφάλεια, αξία, ευτυχία, ενώ το ζητούμενο της ψυχής είναι η προσφορά, η δημιουργία και η αγάπη.

Μερικές φορές τον Παρατηρητή δυσκολεύει:

1. Το Πονόσωμα. Το κομμάτι που είναι συνηθισμένο να νιώθει δυσάρεστα συναισθήματα και έχει ροπή προς αυτά. Το αντιμετωπίζουμε με το σεμινάριο του ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, με το σεμινάριο της ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗΣ, με Αποδοχή και Εκπαίδευση.
2. Οι διαμορφωμένες συνάψεις του εγκεφάλου που μας καθορίζουν να ερμηνεύουμε πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο. Τις θεραπεύουμε με Ενεργειακές Τεχνικές που δημιουργούν Νέες Συνάψεις, διαγράφοντας τις παλιές.
3. Ο εθισμός στα πεπτίδια που δημιουργούνται από τον υποθάλαμο. Τα κύτταρα αναζητούν τις συνήθειές τους. Για τη λύση χρησιμοποιούμε Ενεργειακές Τεχνικές.

 

Τα συναισθήματα είναι διακυμάνσεις του πεδίου συνειδητότητας που μπορεί να βλέπει ο Παρατηρητής όσο έχει αρκετό πεδίο ελεύθερο. Έτσι το αναγάγει στον Ανώτερο Παρατηρητή και ακόμα στον Οικουμενικό Παρατηρητή, που είναι και το ζητούμενο.

Πάνος

===============

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 7^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΜΕ»

Το αγαπημένο μας εγώ έχει νιώσει κάποια απογοήτευση, επειδή δεν ικανοποιήθηκαν οι ανάγκες του. Προσπαθεί να βρει τρόπους να τις ικανοποιήσει. Ζητάει προσοχή, επιβεβαίωση, αξία, αγάπη, ελευθερία, ασφάλεια. Ο νους παγιδευμένος, βιώνει την αμνησία της αληθινής του φύσης. Χάνει την επαφή του με τον Παρατηρητή και αναζητά την ικανοποίηση των αναγκών του μέσα από ρόλους.

Οι προγραμματισμοί του εγώ για αξία, ασφάλεια, ελευθερία, απόλαυση και νόημα ζωής εξαρτώνται από το «να έχει ή να είναι κάτι». Αυτό λέγεται προσκόλληση. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ευτυχία και χωρίς την προσκόλληση.

Άλλο είναι η προσκόλληση και άλλο η προτίμηση.

• Η προσκόλληση πείθει το νου ότι δεν μπορεί να κάνει χωρίς την ανάγκη αυτή, αλλιώς θα είναι δυστυχισμένος.
• Η προτίμηση με ευγενή προσπάθεια ενεργεί για την ικανοποίηση της ανάγκης. Εάν αυτό δεν επιτραπεί από το ανώτερο γενικό καλό «είναι καλά και χωρίς την ικανοποίηση αυτή». Φαίνεται ότι με την μη ικανοποίηση της ανάγκης αυτής, ευνοείται η προσωπική και η γενική εξέλιξη!

Η απελευθέρωση από τα δυσάρεστα συναισθήματα του νου χρειάζεται ανάλυση:

• Ποιο είναι το συναίσθημα.
• Ποια είναι η προσκόλληση που δημιουργεί το συναίσθημα.
• Ποιος είναι ο ρόλος που δημιουργεί την προσκόλληση.

Ο νους είναι φρόνιμο να θυμάται ότι:

• Η αξία και η ασφάλεια είναι μέσα του.
• Είναι εδώ για να μαθαίνει, να προσφέρει, να δημιουργεί και όχι να ψάχνει να βρει αξία και ασφάλεια μέσα από ρόλους.
• Ο ρόλος χρειάζεται να λειτουργεί με αγάπη, συνέπεια και συμπεριφορές που θα ήθελε να έχει από άλλους.
• Να μην μετράει την αξία του με την γνώμη των άλλων.

Για να κλειδώσουμε την απελευθέρωση από τα αρνητικά συναισθήματα χρησιμοποιούμε την πιο συγγενή ενεργειακή τεχνική στον Παρατηρητή, την ΜΕΘΟΔΟ ΣΕΝΤΟΝΑ.

Μέσα από την εστίαση μας στο ενοχλητικό ερέθισμα, συνειδητοποιούμε τα συναισθήματα, τις προσκολλήσεις, τους ρόλους και τις διακυμάνσεις τους. Αφήνουμε να απλωθούν και να διαλυθούν, από το σώμα, την ενέργεια, τον νου. Αναγνωρίζουμε ότι δεν είμαστε αυτά. Είμαστε μία αιώνια συνειδητότητα. Τέλος, εγκαθιστούμε εξελισσόμενες πεποιθήσεις και νέες πνευματικές αλήθειες.

Αγαπημένη μου ομάδα, ας συμπεριληφθεί στον κύκλο της πράξης ένα ακόμη αποτελεσματικό εργαλείο εξέλιξης.

Καλές συνειδητοποιήσεις!

Πάνος

• ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

ΟΙ 4 ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΜΕ

 

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ

Ελέγχει: Μέσα από το φόβο που προκαλεί.

Φαίνεται να λέει: Είμαι δυνατός, έχω δίκιο, οι άλλοι είναι λάθος, παίρνω ό,τι θέλω, δεν δίνω λογαριασμό.

Η ανάγκη του είναι: Να φοβίζει για να επιτύχει, να στηρίξει την αξία του – που την αμφισβητεί -, θέλει να έχει δύναμη, εξουσία και δίκιο. (Νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία)

Σκέφτομαι για να μη μπαίνω σε ανταποκριτικούς ρόλους: Δεν κινδυνεύω, είμαι ασφαλής, αυτός είναι φοβισμένος και δυστυχισμένος, χρειάζεται ηρεμία, κατανόηση και αγάπη χωρίς να φοβάμαι.

Θυμάμαι για να μη χρησιμοποιώ εγώ τον ρόλο αυτό: Είμαι ικανός να προστατέψω τον εαυτό μου, αξίζω σαν ύπαρξη, αυτό που χρειάζομαι μπορώ να το πάρω με διαπραγμάτευση, αν μπω στο ρόλο χάνω αγάπη και σεβασμό. 

ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ

Ελέγχει: Μέσα από την κριτική που κάνει.

Φαίνεται να λέει: Πες μου πως και γιατί, θέλω να ξέρω, είναι λάθος, έπρεπε αλλιώς, όχι έτσι, εγώ ξέρω, να με ακούς!

Η ανάγκη του είναι: Να τον αποδεχτούμε επειδή ο ίδιος αμφισβητεί τον εαυτό του, ανακρίνει, κατηγορεί, συμβουλεύει, τονίζει τα λάθη και τα ελαττώματα των άλλων για να νοιώθει ανώτερος.

Σκέφτομαι για να μη μπαίνω σε ανταποκριτικούς ρόλους: Η αξία μου δεν μετριέται με το δικό του μέτρο, ο ίδιος είναι ανασφαλής και επιζητά επιβεβαίωση, είναι αγχωμένος, του προσφέρω αγάπη και αποδοχή.

Θυμάμαι για να μη χρησιμοποιώ εγώ το ρόλο αυτό: Είμαι ασφαλής, αξίζω και χωρίς να κρίνω τους άλλους, πιστεύω στον εαυτό μου, η αποδοχή από τους άλλους δεν συμβάλει στην εξέλιξη μου αλλά ούτε και στην αξία μου. Μέσα στο ρόλο χάνω την αγάπη, τη φιλία και την ενότητα.

ΘΥΜΑ

Ελέγχει: Μέσα από την ενοχή που δημιουργεί στον άλλον.

Φαίνεται να λέει: Φταίτε εσείς που δεν είμαι καλά, έχω δίκιο, είμαι καλός, είστε άδικοι, δεν βλέπετε πόσο υποφέρω;

Η ανάγκη του είναι: Να επιρρίπτει ευθύνες στους άλλους ή στις καταστάσεις, στο σύστημα, στην τύχη, δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για την πραγματικότητα του, βολεύεται.

Σκέφτομαι για να μη μπαίνω σε ανταποκριτικούς ρόλους: Δεν είμαι υπεύθυνος για την κατάσταση του άλλου, δεν είναι ανίκανος, αδύναμος, οι λύσεις είναι μέσα του. Τον ενθαρρύνω και τον αγαπώ χωρίς ενοχή και ευθύνη.

Θυμάμαι για να μη χρησιμοποιώ εγώ το ρόλο αυτό: Είμαι απόλυτα υπεύθυνος για την πραγματικότητα μου, εγώ δημιουργώ την ευτυχία μου, δεν φταίνε οι άλλοι αν είμαι δυστυχισμένος, έχω τη δύναμη να ανταποκριθώ στις δυσκολίες. Όταν μπαίνω στο ρόλο αυτό, με αποφεύγουν, με λυπούνται και γίνομαι κουραστικός.

ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ

Ελέγχει: Μέσα από τη σιωπή του.

Φαίνεται να λέει: Δεν θέλω να μιλήσω, δεν με καταλαβαίνεται, δεν με προσέχετε, δεν με αγαπάτε, τι λάθος έκανα; Αφήστε με ήσυχο ή ψάξτε με!

Η ανάγκη του είναι: Να κρυφτεί για να προστατευτεί, να μη πληγωθεί, να μην εκφράσει τα συναισθήματα του, να τον συμμερίζονται.

Σκέφτομαι για να μη μπαίνω σε ανταποκριτικούς ρόλους: Δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρεται για μένα, ότι αδιαφορεί, ίσως θέλει το δικό του χρόνο, επανεκτιμάει και συνειδητοποιεί πράγματα, είναι απελπισμένος, θα τα καταφέρει μόνος του, νοιώθω αγάπη χωρίς άγχος.

Θυμάμαι για να μη χρησιμοποιώ εγώ το ρόλο αυτό: Δεν χρειάζομαι την προσοχή των άλλων για να αξίζω, η κατανόηση των άλλων δεν επιβάλλεται, το μοίρασμα των συναισθημάτων δημιουργεί ενότητα. Αλλιώς χάνω επαφή, επικοινωνία, μοίρασμα, κατανόηση και αγάπη.

1^ος Χρόνος Αυτογνωσίας 2016 – 2017 / Συντονιστής: Πάνος 6932597912

========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 8^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«ΑΛΛΑΓΗ ΤΑΥΤΙΣΗΣ»

1. Δεν είμαι ο ρόλος.
2. Είμαι ο άλλος.

 

Οι δύο προτάσεις ασκήσεων, (σελίδες 15 και 16 του φυλλαδίου μας) στη σημερινή αναφορά για τον Παρατηρητή δίνουν την ευκαιρία να χαλαρώσει η ατομική μας ταύτιση.

• Πρώτον η αλλαγή της ταύτισης και δεύτερον η ταύτιση με άλλους είναι καταλυτικό δίδυμο για την προσωπική μας μεταμόρφωση.
• Η αποταύτιση από το εγώ, μας φέρνει πιο κοντά στην αντικειμενικότητα.
• Η ταύτιση με το εγώ, εμποδίζει να βιώσουμε: α) την αληθινή μας φύση και β) να βιώσουμε την πραγματικότητα των άλλων.
• Σύμφωνα με τις διδασκαλίες, Μία είναι η συνειδητότητα στο Σύμπαν. «Η Οικουμενική». Εδώ είναι η συνάντηση όλων. Τροφοδοτούμε και τροφοδοτούμαστε από αυτήν. Αναγνωρίζουμε την αληθινή μας φύση. Ασφυκτιούμε, εγκλωβισμένοι στην ατομική αντίληψη του εαυτού. Κατεχόμαστε από Φόβους, Ανασφάλειες, Πόνους, Ανταγωνισμούς, Προσκολλήσεις, Ζήλειες, Ενοχές, Εσωτερικές Συγκρούσεις και Συγκρούσεις με τους Άλλους. Όλα αυτά παρεμποδίζουν την πορεία μας προς την διεύρυνση της συνειδητότητας.
• Η πρώτη άσκηση, φέρνει τη διαπίστωση: «Νόμιζα ότι είμαι ο Πάνος, τώρα καταλαβαίνω ότι είμαι ένα αιώνιο Πνεύμα, που προσωρινά παίζει τον ρόλο του Πάνου».

Συνειδητοποιούμε: 1) Το προσωρινό και επομένως μεταβαλλόμενο. 2) Το αιώνιο και αληθινό.

• Η δεύτερη άσκηση, απομακρύνει την αντίληψη της ατομικότητας και προωθεί την ενότητα. Φανταζόμαστε πως είναι ο άλλος. «Βγαίνουμε από τα παπούτσια μας» και τα δικά μας βήματα για να μπούμε σε «άγνωστα παπούτσια» και βήματα άλλου. Τώρα, βιώνουμε διαφορετική αίσθηση ερεθισμάτων, πεποιθήσεων, συναισθημάτων και αντιδράσεων. Διακρίνουμε την αδελφή ψυχή του άλλου και την πορεία της εξέλιξής του. Αναγνωρίζουμε διαφορετικά μαθήματα και συμφωνίες ψυχών. Αποκτάμε κατανόηση, αποδοχή της διαφορετικότητας, διευρύνουμε τη συνειδητότητα και μπαίνουμε σε αρμονία με τις σχέσεις.

 

Δοκιμάστε την αποτελεσματικότητα των δύο αξιόλογων ασκήσεων!

Πάνος

========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 9^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ – ΑΠΟΤΑΥΤΙΣΗ – ΥΠΕΡΒΑΣΗ»

Το ένατο μάθημα για την Καλλιέργεια του Παρατηρητή, επιμένει στη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου (σελίδα 17 και 18 του φυλλαδίου μας).

Θέλει να γίνει σε τρίτο πρόσωπο, προκειμένου το «εγώ» να υπερβεί την ταύτισή του με το σώμα και το νου. Εδώ ο Παρατηρητής είναι το απαραίτητο εργαλείο.

Καλά κάνει και επιμένει το μάθημα αυτό στη συμπλήρωση, επειδή έχει να πετύχει δύο στόχους:

Ο πρώτος να παρατηρεί τη λειτουργία του νου και ο δεύτερος να αποταυτιστεί από τη λειτουργία του.

Επίσης η αναλυτική προσέγγιση του ερωτηματολογίου, διευρύνει τη γνώση του εαυτού, για να περάσει βήμα βήμα στην υπερβατικότητα.

Προτείνω, την επιμονή μας και τη συνειδητή προσπάθεια στη διαδικασία του ερωτηματολογίου και μάλιστα με επανάληψη της άσκησης για να καλύψουμε τις ψυχολογικές μας διακυμάνσεις.

Θέλω ακόμα να τονίσω την ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα που έχει η συχνή χαλάρωση που συνοδεύει το μάθημα και περιέχει τις τεχνικές: Σεντόνα – Παρατηρητής – Χο οπονοπόνο.

Δοκιμάστε όσο πιο τακτικά μπορείτε, νιώστε και βιώστε τα βήματα της απελευθέρωσης, από το θέμα που μας φέρνει το ερέθισμα. Την απελευθέρωση των συναισθημάτων από την ανάγκη – προσκόλληση που τα δημιουργεί. Εντοπίζουμε τι νομίζει ο νους ότι κινδυνεύει. Ο παρατηρητής διαπιστώνει, ότι δεν μπορεί να είναι αυτό που παρατηρεί, αναρωτιέται ποιος είναι (απώλεια ταυτότητας), έτσι μας οδηγεί στην αλήθεια και στην απάντηση – «είμαι αιώνια συνειδητότητα». Η επίγνωση αυτή αποτρέπει το «εγώ» να μπαίνει σε στρατηγικές επειδή νομίζει ότι θα βρει την ευτυχία μέσα από ρόλους.

Ας διαπιστώσουμε μόνοι μας, μέσα από το βίωμα των τεχνικών, τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας!

===========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 10^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

• Εδώ θέλουμε να θυμηθούμε μερικές από τις βασικές ενέργειες, γύρω από την Καλλιέργεια του Παρατηρητή. Περνάνε σαν υπότιτλοι και εικόνες από μπροστά μας.
• Ο Διαλογισμός – Ο Παρατηρητής – Η Αποταύτιση από το Παρατηρούμενο – Το Κενό – Το Ημερολόγιο – Η Ανάλυση σε Τρίτο Πρόσωπο και Η Διαπίστωση ότι δεν μπορεί να είμαι αυτό που Παρατηρώ – Στιγμιαία Απώλεια Ταυτότητας – Η Απάντηση Είμαι Θεία Συνειδητότητα, υποχρεώνει Νέα Ταυτότητα με Νέα Χαρακτηριστικά Προσδιορισμού του Νέου Εαυτού – Χαλάρωση – Sedona – Παρατήρηση – Χο’ οπονοπόνο – Εσωτερική Γαλήνη.
• Με τις απαντήσεις μας στο ερωτηματολόγιο, ταξιδεύουμε σε άγνωρα μονοπάτια και αναζητάμε ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ, του μέρους του εαυτού που Φοβάται και έχει ταυτιστεί με κάποιο Ρόλο – Ίσως μας διευκολύνει ένας διάλογος με το νου.
• Μαθαίνουμε πως διαμορφώνονται ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ με την ιδέα ότι Δεν είμαστε το κομμάτι που Φοβάται ή ο Ρόλος που υποδύεται ο νους.
• Αναρωτιόμαστε τότε, πως εξαφανίζονται ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ με την επίγνωση ότι είμαστε όλοι Αδελφές Ψυχές. Που βρίσκεται τώρα το θέμα που ενόχλησε το νου;
• Είναι αλήθεια πως η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ δεν είναι προσβάσιμη έννοια· άπτεται του Υπερβατικού. Μόνο μέσα από το Κενό στο Διαλογισμό έχουμε Φευγαλέα Αίσθηση.
• Ενδιαφέρον και Βοηθητικό ερώτημα μπορεί να είναι: «Ποιος ήμουν πριν μπω στο Ρόλο που δημιουργεί δυσκολίες;».
• Στην Ανάλυση υπενθυμίζουμε τα βήματα: ΤΟ ΕΡΕΘΙΣΜΑ – ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ – Η ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ – Ο ΡΟΛΟΣ και ανάποδα, Ο Ρόλος που δημιουργεί την Προσκόλληση και Παράγει το Συναίσθημα, όταν Αντιλαμβανόμαστε το Ερέθισμα.
• Στο που είναι εστιασμένη η Προσοχή μας, αυτό πιστεύουμε ότι είμαστε. Οι Ρόλοι είναι ευκαιρίες Εξέλιξης και όχι άντληση ικανοποίησης των Αναγκών του «Εγώ».
• Ας ρωτήσουμε και ας ακούσουμε με Προσοχή, τον Αγαπημένο μας νου, τι τον Απασχολεί. Ποια Συναισθήματα και με τι Συχνότητα έρχονται; Οι Προσκολλήσεις, τι Ανάγκες θέλουν να Ικανοποιήσουν; Ποιες Στρατηγικές τον Οδηγούν και σε ποιους Ρόλους; Ποιες Πεποιθήσεις κρατάνε ενεργά τα «κουμπιά» της Ευαισθησίας; Ποιες είναι οι Αμφιβολίες του, που τον καθιστούν Ευάλωτο σε γεγονότα και καταστάσεις; Σε ποιους έχει δώσει τα «κλειδιά»; Από ποιους και σε τι ζητάει Έγκριση; Τι χρειάζεται για να Αγαπήσει τον εαυτό του;
• Καίριες ερωτήσεις, που οι απαντήσεις τους, γίνονται υλικό για Αυτοδιάγνωση, με απαίτηση να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο Δημιουργικής Εργασίας, προκειμένου να Βιώσει ο νους, την Τέλεια Έκφραση της Τέλειας Ύπαρξής του…
• Συγκρουσιακές Ανάγκες μέσα από αντιπαραθέσεις, συγκρίσεις, ταξίδια στο παρελθόν, σε ραντεβού με την Υποκειμενική Πραγματικότητα και Αντιδράσεις Παράλογες. Αντιστάσεις και αναβλητικότητες στην Εξελικτική Πορεία, ενώ η Πνευματική Φύση περιμένει να Εκφραστεί και να Προστεθεί στην Οικουμενική Συνειδητότητα…
• «Ποιοι είμαστε πριν έλθουμε στο σώμα και ποιοι όταν φεύγουμε από αυτό;» Ένα γνωστό δημιουργικά Υπαρξιακό ερώτημα.

 

Πάνος

================

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 11^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

• Με την εγκυρότητα που αποκτά ο Παρατηρητής, μέσα από την καλλιέργειά του, πείθει τον Ανώτερο Εαυτό να διαπιστώσει: Το αξιόλογο του νου σαν πολύ χρήσιμο εργαλείο, αλλά και ότι ο νους δεν μπορεί να βλέπει, στο στάδιο που βρίσκεται, την πραγματικότητα. Εκείνο που βλέπει είναι, μια δημιουργημένη πραγματικότητα, επηρεασμένη από το Παρελθόν. Δίνει σημασία στην υποκειμενική του αντίληψη, επειδή είναι βυθισμένος στους Φόβους, τις Ανάγκες, τις Προσκολλήσεις, τις Στρατηγικές και τους Ρόλους που του επιβάλει η υλική του υπόσταση.
• Η απεραντοσύνη της Σοφίας του Σύμπαντος, λογικό είναι να μην χωράει στη πεπερασμένη δυνατότητα του νου. Ο απεγκλωβισμός από τη δέσμευση που έχει επιβάλει, είναι Απελευθερωτικός.
• Η εξομολόγηση του νου, μέσα από την άσκηση του ερωτηματολογίου για τα «Μαθήματα Θαυμάτων» δρα δημιουργικά και θεραπευτικά. Το μοίρασμα με τα μέλη της ομάδας ή και η δήλωση μπροστά σε έναν καθρέφτη, έχει αποτέλεσμα στην αφομοίωση της.
• Η ταύτιση του νου με τα ερεθίσματα, οδηγεί στα αρνητικά συναισθήματα που έρχονται από το Παρελθόν ή από τους φόβους για το Μέλλον. Οι σκέψεις γι’ αυτά κυκλοφορούν ενεργειακά και επηρεάζουν, όχι μόνο το προσωπικό αλλά και το κοινό πεδίο σκεπτομορφών.
• Γίνεται χρήσιμο να υπηρετούμε τη σύγκλιση για ενότητα και υπέρβαση, στηριγμένοι στην εσωτερική ασφάλεια, επειδή υπάρχει θεϊκή προστασία, η οποία ανοίγει το δρόμο για Αυτοπραγμάτωση.
• …Υπήρξα πριν από το σώμα, θα συνεχίσω να υπάρχω και μετά το σώμα…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 12^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

 

• Εάν θέλαμε να συνοψίσουμε την μέχρι σήμερα πορεία μας, στο σεμινάριο της Καλλιέργειας του Παρατηρητή θα λέγαμε ότι:
• Έχουμε στη διάθεσή μας την ιστοσελίδα με τα μαθήματα σε βίντεο και ξεχωριστά τις τεχνικές που τα αφορούν.
• Έχουμε τις περιλήψεις σε κείμενα των μαθημάτων, ιδιαίτερα το εισαγωγικό σημείωμα της πρώτης περίληψης, στο οποίο υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες που είναι στη διάθεσή μας για περισσότερη μελέτη.
• Στις σελίδες 2-3 του φυλλαδίου μας, διακρίνουμε τις διαφορές που έχουν, οι ανάγκες του Νου, από τις ανάγκες της Ψυχής· και είναι ιδιαίτερα χρήσιμες.
• Στις σελίδες 5-6, το κείμενο για το βίντεο με το ερώτημα «ποιος είμαι». Με την αφαιρετική μέθοδο, του ποιος νομίζουμε ότι είμαστε και τη διαπίστωση ότι, δεν μπορεί να είμαστε κάτι που παρατηρούμε, στο τέλος μένει ένα πλαίσιο αγνής συνειδητότητας, πάνω στο οποίο εμφανίζονται και εξαφανίζονται τα διάφορα μεταβαλλόμενα φαινόμενα, όπως ανάγκες, σκέψεις, συναισθήματα.
• Στη σελίδα 6 αρχίζουμε τις τεχνικές για ανάλυση στο τρίτο πρόσωπο, με στόχο την αποταύτιση από τα φαινόμενα και τις ψευδαισθήσεις.
• Η τεχνική «ταύτιση με τους άλλους» και η επιστολή στον εαυτό εκ μέρους κάποιου άλλου, μας δίνει συνειδητοποίηση της ταύτισης, αλλά και κατανόηση στο πως λειτουργεί ο νους του άλλου, χωρίς να τον κρίνουμε.
• Εντοπισμός του ρόλου και η επιδίωξη να αποκομίσουμε αξία, ασφάλεια, αντί να εστιαστούμε στην προσφορά, στη δημιουργία και στην ευκαιρία για εξέλιξη. Η Λύση του Πατάντζελι: «Εντοπίστε το συναίσθημα – βρείτε την προσκόλληση πίσω από το συναίσθημα – αναγνωρίστε τον ρόλο με τον οποίο έχετε ταυτιστεί»· Το αντιμετωπίζουμε με κάποιες πνευματικές αλήθειες, π.χ. «η ζωή μας δίνει ότι είναι χρήσιμο για την εξέλιξή μας, τότε ησυχάζουμε μέσα στο ρόλο ή αλλιώς φεύγουμε από τον ρόλο λέγοντας «δεν είμαι αυτό, απλώς, προσωρινά παίζω αυτό τον ρόλο».
• Με την μέθοδο σεντόνα εντοπίζουμε το συναίσθημα, αποδεχόμαστε την ύπαρξή του, συνειδητοποιούμε την ανάγκη που δημιουργεί το συναίσθημα, ανακαλύπτουμε τον ρόλο και αφήνουμε να αποχωρίσουν όλα αυτά ενεργειακά από το σώμα, το νου, την ενέργειά μας.
• Χρήσιμο είναι επίσης να θυμόμαστε σε τακτά χρονικά διαστήματα να συντονιζόμαστε για 2-3 λεπτά με κάποια Πνευματική Αλήθεια. Π.χ. «η θεϊκότητα είναι σε ότι βλέπω».
• Το νετι νετι, είτε στο Διαλογισμό είτε στη καθημερινότητα, η χρήση του μας κρατάει συνειδητούς στο ότι «δεν είμαστε αυτό».
• Μια μορφή Διαλογισμού είναι, να προσφέρουμε όλα τα αποτελέσματα στο Σύμπαν, με Εμπιστοσύνη ότι θα γίνει «το ανώτερο δυνατό καλό». Μπορούμε βέβαια να οραματιστούμε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Η προσπάθεια ανήκει σ’ εμάς, το αποτέλεσμα στο σύμπαν.
• Άλλη μορφή Διαλογισμού, είναι από το βιβλίο «ο ανώτερος προορισμός του ανθρώπου». Ο Ανώτερος Εαυτός μιλάει στα κύτταρα, στο σώμα, στο νου μας και λέει: «ηρέμησε, μην αγχώνεσαι, δεν υπάρχει κίνδυνος και γνώρισε, είμαι πνεύμα, φως, ενέργεια, συνειδητότητα – είμαι θεός!!…».
• Ας θυμηθούμε «τη διπλή όραση» του Γκουρτζίεφ. Κοιτάμε ένα εξωτερικό φαινόμενο, αντικείμενο, ζώο, λουλούδι και συγχρόνως, εσωτερικά, προσέχουμε να αντιληφθούμε «ποιος κοιτάει το εξωτερικό φαινόμενο».
• Δεν ξεχνάμε το Ημερολόγιο, σε Τρίτο πρόσωπο για Αποταύτιση.
• Το πρόσφατο ερωτηματολόγιο στη σελίδα 12. «φράσεις για τα μαθήματα θαυμάτων», που οδηγεί στην Απελευθέρωση από το στένεμα του νου.
• Τέλος, «το ερωτηματολόγιο για την υπέρβαση», με στόχο να κατανοήσουμε, τη λειτουργία του Νου και ότι δεν είμαστε ο Νους.

«δεν είμαι αυτό! Ηρέμησε και γνώρισε, είμαι θεός»

Πάνος

==========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 13^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

• Η μετάβασή μας, από τις ιδιότητες και το βίωμα του αγαπημένου μας «εγώ», στο βίωμα και τις ιδιότητες της αληθινής μας φύσης, λογικό είναι να έχει κάποιες δυσκολίες.

Ταυτισμένοι μέχρι τώρα, με το σώμα και το νου βιώνουμε τις ανάγκες του «εγώ».

Ο «βιγλάτορας» όμως παρατηρεί και εποπτεύει!!!

• Με το ερώτημα «who am I?» (ποιός είμαι;) μας βάζει σε προβληματισμό απαντήσεων. Επειδή μέχρι τώρα είμαστε ταυτισμένοι με το νου και το σώμα, το «εγώ» προσδιόρισε το «ποιος θέλω να είμαι» σύμφωνα με τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά του. Έτσι αποκρυστάλλωσε εικόνα και αντίληψη του εαυτού.
• Με τη απάντηση «neti neti» (όχι αυτό – όχι αυτό), χάσαμε τον προσδιορισμό μας, ξαφνιαστήκαμε από την απώλεια της ταυτότητας και προέκυψε η ανάγκη της νέας ταυτότητας.

Εδώ, για την βοήθεια της αντίληψης του νέου έρχεται να μας συντονίσει «ο Θεραπευτικός Κώδικας με τα 12 δεδομένα της αληθινής μας φύσης». Έρχεται να προετοιμάσει το νέο περιβάλλον μας και τις ιδιότητές του, που απαντά ικανοποιητικά στο ποιος είμαι.

• Εάν ο ερχομός μας στην υλική υπόσταση στόχο έχει, να βιώσουμε την αλήθεια μας και να την εκφράσουμε με τα νέα χαρακτηριστικά, χρειάζεται να υπερβούμε το νου. Να δραπετεύσουμε από την παγίδα των ψευδαισθήσεων.

 

Η περίληψη της αποτελεσματικής τεχνικής του Θεραπευτικού Κώδικα με τα 12 δεδομένα της αληθινής μας φύσης έχει ως εξής:

 

1. Τα δάκτυλα στη γέφυρα της μύτης.

Υγεία: στο κέντρο της ύπαρξής μας υπάρχει απόλυτη υγεία.

Ας βιώσουμε τη υγεία (μας). 30’’

 

2. Τα δάκτυλα στο λαιμό.

Αξία: είμαστε θεία συνειδητότητα, αξίζουμε αγάπη και σεβασμό.

Ας βιώσουμε την αξία μας. 30’’

 

3. Τα δάκτυλα στο σαγόνι.

Ασφάλεια: είμαστε αιώνια όντα σε ένα σύμπαν αγάπης.

Ας βιώσουμε την ασφάλειά μας. 30’’

 

4. Τα δάκτυλα στους κροτάφους.

Αθωότητα: πίσω από το νου και το σώμα είμαστε θεία συνειδητότητα.

Ας βιώσουμε την αθωότητά μας. 30’’

 

5. Τα δάκτυλα στη γέφυρα της μύτης.

Ιερότητα: είμαστε αγωγοί ροής της ευλογίας.

Ας βιώσουμε την ιερότητά μας. 30’’

 

6. Τα δάκτυλα στο λαιμό.

Ελευθερία: είμαστε ελεύθερη ψυχή μέσα στο σύμπαν.

Ας βιώσουμε την ελευθερία μας. 30’’

 

7. Τα δάκτυλα στο σαγόνι.

Αγάπη: αγαπάμε όλους κι όταν ακόμη ο νους δεν αγαπάει.

Ας βιώσουμε την αγάπη. 30’’

 

8. Τα δάκτυλα στους κροτάφους.

Δημιουργοί: είμαστε δημιουργοί – συν δημιουργοί με τους άλλους και το θείο.

Ας βιώσουμε την δημιουργικότητά μας. 30’’

 

9. Τα δάκτυλα στη γέφυρα της μύτης.

Πληρότητα: είμαστε πλήρης. Έχουμε απουσία αναγκών.

Ας βιώσουμε την πληρότητά μας. 30’’

 

10. Τα δάκτυλα στο λαιμό.

Ειρήνη: στο βάθος του εαυτού μας έχουμε απόλυτη ειρήνη.

Ας βιώσουμε την ειρήνη. 30’’

 

11. Τα δάκτυλα στο σαγόνι.

Ευδαιμονία: είμαστε ευδαιμονία. Ευτυχία χωρίς λόγο.

Ας βιώσουμε την ευδαιμονία. 30’’

 

12. Τα δάκτυλα στους κροτάφους.

Ευλογία: είμαστε στην ευλογία του θείου αμετάκλητα.

Ας βιώσουμε τη χάρη της ευλογίας. 30’’

 

Τώρα, ας φέρουμε τις παλάμες στο στήθος και ας νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όλους και για όλα.

 

Πάνος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 14^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«Η ΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ»

• Οι ανάγκες έχουν μεγάλη ενεργειακή φόρτιση, η οποία ζητάει κατεύθυνση εκτόνωσης. Πηγές της ανάγκης είναι, η επιθυμία του «εγώ» και η επιθυμία της ψυχής. Στο σταυροδρόμι αυτό, αρωγός είναι ο Παρατηρητής. Ευτυχής είναι αυτός που διακρίνει από ποια πηγή έρχεται η δύναμη αυτή και μπορεί να την κατευθύνει στην επιλογή της καρδιάς.
• Οι ανάγκες δημιουργούν θέματα που μας απασχολούν. Η διαχείριση των θεμάτων αυτών χρειάζεται συνειδητοποίηση και όχι σύγχυση. Στη σελίδα 21 του φυλλαδίου μας, υπάρχει πρόταση άσκησης, που μας οδηγεί, μέσω της ανάλυσης, στη συνειδητοποίηση, το πώς ο νους θα ήθελε να καταλήξει κάποιο θέμα.
• Την εκπλήρωση της επιθυμητής κατάληξης αναλαμβάνει ο ενεργειακός οραματισμός με τη βοήθεια της «σφαίρας φωτός». Έτσι βοηθάμε, το άμορφο κβαντικό πεδίο να πάρει μορφή της επιθυμίας μας!
• Μέσα στη σφαίρα φωτός που κρατάμε μπροστά μας, τοποθετούμε τα θέματά μας και τον οραματισμό μας, για την επιθυμητή εξέλιξή τους.

Τέλος, με εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη την αφήνουμε να ανέβει στη συμπαντική συνειδητότητα. Μέχρι εδώ είναι η δική μας φροντίδα. Το αποτέλεσμα ανήκει στο Σύμπαν, που συνυπολογίζει το ανώτερο γενικό καλό.

• Στη διαδικασία της σφαίρας του φωτός, αν θα έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα, εμπλέκονται τέσσερεις (4) παράγοντες:

Πρώτος: Ο νους, με την επιθυμία τι θέλει να γίνει.

Δεύτερος: Ο ανώτερος εαυτός, που λαμβάνει υπ’ όψιν του την εξέλιξή μας.

Τρίτος: Η ψυχολογική αντιστροφή, που παγιδεύεται στην αντίφαση της.

Τέταρτος: Η ραθυμία που μας καθιστά ανενεργούς, στον κύκλο της πράξης.

• Προσοχή!: Κάθε ανησυχία, κάθε φόβος που μας προκαλεί άγχος, στην ιδέα ότι δεν θα γίνει, ενεργοποιεί τον νόμο της έλξης και ακυρώνει την επιθυμία μας. Καλύτερα να μείνουμε ήρεμοι, με εμπιστοσύνη ότι θα γίνει το ανώτερο δυνατό καλό.

Καλή Επιτυχία!

Πάνος

=============

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 15^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ»

• Λέγεται πως μητέρα της μάθησης είναι η επανάληψη. Το σημερινό μάθημα, μας δίνει αυτή την ευκαιρία.
• Βασική αξία του Παρατηρητή είναι η μη ταύτιση. Αυτό το πετυχαίνουμε, με το να απέχουμε από κρητικές και συγκρίσεις, που μας οδηγούν στο φαινόμενο με τις ιδιότητες του και όχι στην ουσία αυτού που παρατηρούμε.
• Δύο βασικές τεχνικές για την καλλιέργεια του Παρατηρητή είναι: Πρώτον, να γράφουμε και να μιλάμε για τον εαυτό μας, στο Τρίτο Πρόσωπο, το πώς λειτουργεί ο νους ή το «εγώ» μας. Δεύτερον, η άσκηση του «ποιος είμαι» κατά τη διάρκεια της ανεκτίμητης τεχνικής του διαλογισμού.

Η αρχή του ό,τι μπορώ να παρατηρώ, δεν μπορεί να είμαι. Παρατηρώ σκέψεις; Δεν είμαι οι σκέψεις. Παρατηρώ συναισθήματα; Δεν είμαι τα συναισθήματα.

Έτσι μπαίνουμε σε αναζήτηση μιας αγνής συνειδητότητας.

Η συνειδητότητα, είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο, όλα τα φαινόμενα εμφανίζονται και εξαφανίζονται, όπως στο φως της μηχανής προβολής στο σινεμά, που προσωρινά, παίρνει μορφές και ρόλους, μέσω του φιλμ, παραμένει όμως αγνό φως.

• Η ευελιξία να χειριζόμαστε την αλλαγή ταύτισης, φαίνεται να είναι απαραίτητη. Στη σελίδα 15 του φυλλαδίου μας, με την αναφορά στην άσκηση, διαπιστώνουμε την αποταύτιση από τον ρόλο και την ταύτιση στη νέα θέση, στο Πνεύμα. Π.χ. Νόμιζα ότι είμαι … «γονιός», τώρα συνειδητοποιώ ότι είμαι Πνεύμα, που προσωρινά παίζω το ρόλο του … «γονιού».
• Στην άσκηση ταύτιση με τον άλλον, σελίδα 16, συμπληρώνουμε επιστολή, για λογαριασμό του άλλου, προς εμάς και περιγράφουμε πως μπορεί να βλέπει, τις ανάγκες, τα συναισθήματα, τα πιστεύω μας και τι ίσως χρειαζόμαστε. Άρα, αποταύτιση από το δικό μας «εγώ» και ταύτιση με το «εγώ» του άλλου, που στην επίγνωση του αληθινού μας εαυτού, θα διαπιστώσουμε ότι είμαστε και ο άλλος!
• Καιρός είναι τώρα, να εγκαταλείψουμε τη θεωρία και να βιώσουμε το κενό, μέσα από τον καθοδηγούμενο διαλογισμό και την εσωτερική άσκηση του «ποιος είμαι».

Καλές συνειδητοποιήσεις.

Πάνος

=========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 16^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«ΝΑ ΔΩ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ!»

• Αν στη ζωή, δεν μας αρέσουν μερικά πράγματα, νιώθουμε την ανάγκη να τα αλλάξουμε.

Η αρχή, ότι τα πράγματα αλλάζουν, όταν αλλάζει ο τρόπος που τα βλέπουμε, μας οδηγεί στην άσκηση, σελίδα 21, «Πάνω απ’ όλα θέλω να δω διαφορετικά». Τι να δω διαφορετικά;

Μα τους ανθρώπους! Πρώτα τον εαυτό και μετά τους άλλους.

 

• Τι να δω διαφορετικά; Τις ανάγκες, τις συμπεριφορές και γενικά την προσωπικότητα.

Επίσης, να δω διαφορετικά, τα γεγονότα που συμβαίνουν και τις καταστάσεις που επικρατούν.

 

• Στην αναζήτηση, πως θα γίνει αυτό, διαπιστώνω ότι χρειάζεται να τα δω όλα στην πραγματική τους διάσταση, έξω από ψευδαισθήσεις και μηχανοποιημένους προγραμματισμούς.

 

• Ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Ασφαλώς ο «Παρατηρητής»! (Βιγλάτορας)

Ο Ανώτερος Εαυτός! Η Αληθινή μου Φύση!

 

• Η διαφορετική ματιά ή ξεκινάει με ανιδιοτελή αγάπη ή το λιγότερο, οδηγείται στην ανιδιοτελή αγάπη, κατά τη διαδικασία, που ενεργοποιείται η ανάγκη της ψυχής!

 

Η Αλλαγή της Αντίληψης

 

• Η συνεργασία των εξελιγμένων πεποιθήσεων που βασίζονται στη Διαίσθηση και στη Πίστη, με τον Παρατηρητή, μετουσιώνουν την αντίληψη και την αλλάζουν σε καθαρή και εξαγνισμένη αντίληψη, που υπηρετεί τις ανάγκες της ψυχής!

 

• Με την άσκηση στη σελίδα 22, ερχόμαστε πιο κοντά στο να πετύχουμε την αλλαγή αυτή.

 

• Ας θυμόμαστε δύο πράγματα: Δεν είμαστε το σώμα, ούτε ο νους. Είμαστε αιώνια συνειδητότητα, που χρησιμοποιεί προσωρινά, σώμα και νου, για εξέλιξη, δημιουργία και προσφορά στη διάσταση αυτή.

 

• Μέσα στη διάσταση αυτή να αντιληφθούμε, τι δημιουργεί άγχος, φόβο, ξεχωριστότητα, πόνο, επιθετικότητα αλλά και ένα τρόπο που μπορούμε να βλέπουμε, τι δημιουργεί ασφάλεια, αξία, ελευθερία, συγχώρεση, κατανόηση για εμάς και τους άλλους, για να βιώνουμε αγάπη και να ζούμε με ειρήνη και αρμονία.

 

Σημείωση: Ας λάβουμε υπόψη μας ότι, τα τέσσερα βασικά συναισθήματα, που συχνά εμφανίζονται και με τα οποία χρειάζεται να εργαστούμε είναι, ο πόνος, το άγχος, ο θυμός και η ενοχή.

Καλές αλλαγές αντίληψης!

Πάνος

========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 17^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«Δήλωση – Αφομοίωση – Δέσμευση»

• Ο νους μου, δίνει σε κάθε τι, τη σημασία που έχει γι’ αυτόν.
• Οι σκέψεις μου, επηρεάζονται από το παρελθόν.
• Οι σκέψεις μου, δημιουργούν την πραγματικότητά μου.
• Και οι άλλοι βιώνουν την επίδραση των σκέψεών μου.

 

• Η διαπίστωση ότι δεν είμαι ο νους.

 

• Ότι ο νους δεν βιώνει την αλήθεια, αλλά προγραμματισμένος από τις εμπειρίες του, προβάλει το παρελθόν στη θέση του πραγματικού παρόντος.

 

• Ότι ο νους είναι ένα εξαιρετικό, λειτουργικό εργαλείο και ότι η αγνή, αιώνια συνειδητότητα, δεν επικρατεί ακόμη, στην αντίληψή μας και λόγω, της διαδικασίας εξέλιξης του, στη πορεία του προς το πνεύμα.

 

• Όλα τα πιο πάνω καλύπτουν τον κύκλο της διάγνωσης. Αυτό δεν είναι αρκετό, εάν δεν προχωρήσουμε στο πεδίο της πράξης.

 

• Όταν ο νους ταυτίζεται με τις ανάγκες του σώματος και μπαίνει σε ρόλους, προκειμένου να υπηρετήσει τις ανάγκες αυτές, δημιουργούνται πολλά αρνητικά συναισθήματα.

 

• Μια βοήθεια στην εγκατάσταση της νέας αντίληψης, αποτελεί η άσκηση «Μερικές φράσεις για τα Μαθήματα Θαυμάτων» στη σελίδα 12 του φυλλαδίου μας. Εδώ δίνονται ξεκάθαρα οι έννοιες, τι δίνει ο νους, τι κάνουν οι σκέψεις, πως δημιουργείται η πραγματικότητά μας και πόσο οι σκέψεις μας επιδρούν στους άλλους. (Συγκοινωνούντα δοχεία)

 

Με την επανάληψη των φράσεων και την παρεμβολή βαθιών αναπνοών μεταξύ των, συνειδητοποιούμε την ουσία της άσκησης σε «Δήλωση – Αφομοίωση – Δέσμευση».

• Χρήσιμο είναι, να εντοπίζουμε πιθανές αντιδράσεις στην αποδοχή φράσεων, προκειμένου να τις επεξεργαστούμε.

 

Καλές επιγνώσεις!

Πάνος

========

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 18^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

«Δήλωση – Βίωμα – Δέσμευση»

• Εάν η βάση της κοσμοθεωρίας μας είναι, ότι τα πάντα είναι έκφραση μίας και μόνο συνειδητότητας, που ονομάζουμε «θεία ή οικουμενική συνειδητότητα», τότε οι άνθρωποι, τα ζώα, τα έντομα, τα φυτά, τα αστέρια, οι πλανήτες, είναι εκφράσεις και φαινόμενα της ίδιας συνειδητότητας, σε υλικό πεδίο και μάλιστα σε διαδικασία εξέλιξης.
• Στόχος της έκφρασης, η ισορροπία, η αγάπη, η δικαιοσύνη, η ισότητα και γενικά ό,τι οδηγεί στην τάξη και στην αρμονία.
• Η αρχή, το σταθερό και αμετάβλητο είναι το Πνεύμα – η θεία συνειδητότητα. Το ενδιάμεσο και επηρεαζόμενο είναι η Ανώτερη Διάνοια και το Αιτιατό Σώμα. Στο υλικό πεδίο, προσωρινό είναι, ο νους, το ενεργειακό και το υλικό σώμα.
• Στην προηγούμενη άσκησή μας, προσπαθήσαμε να βιώσουμε, ότι ο νους δίνει στο κάθε τι, τη σημασία που έχει γι’ αυτόν, ότι οι σκέψεις επηρεάζονται από το παρελθόν, ότι οι σκέψεις δημιουργούν την πραγματικότητα, ότι και οι άλλοι βιώνουν την επίδραση των σκέψεων.
• Με τους άλλους ανθρώπους, συντονιζόμαστε, σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες, μέσα από το σύστημα πεποιθήσεών μας και δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα.

Η συνέχιση της άσκησης σε ζευγάρια ή στον καθρέφτη (σελίδα 13), με φράσεις από τα Μαθήματα Θαυμάτων, μας οδηγεί σε Νέο και πιο Πραγματικό Σύστημα Πεποιθήσεων.

• Η επανάληψη των φράσεων όπως, «είμαι αγάπη», «είμαι αθώος», «είμαι ένα με το θείο», «είμαι ιερός», «είμαι ελεύθερη ψυχή», γίνεται παρακαταθήκη πεποιθήσεων, που οδηγεί να βλέπω διαφορετικά και πιο αντικειμενικά. Η αξιοποίηση του κώδικα με τα Δώδεκα Δεδομένα της Αληθινής μας Φύσης, είναι ότι πρέπει για άσκηση.
• Ο κορμός της διαδικασίας της καλλιέργειας του Παρατηρητή είναι ο Διαλογισμός και ειδικά του «ποιος ή τι είμαι». Επίσης, το ημερολόγιο και τα ερωτηματολόγια, σε τρίτο πρόσωπο. Την άσκηση με τους Ρόλους, του Πατάντζελι, Συναίσθημα – Προσκόλληση – Ρόλος. Το συναίσθημα προκύπτει από κάποια προσκόλληση, επειδή μπήκαμε σε ρόλο, προκειμένου να καλύψουμε κάποια ανάγκη.
• Εάν δεν λειτουργεί ο Παρατηρητής, δεν θυμόμαστε την Αληθινή μας Φύση και έτσι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε, μέθοδο δραπέτευσης από τις Ψευδαισθήσεις!

Καλή Δραπέτευση!

Πάνος

==============

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 19^ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

• Αγαπημένοι συνοδοιπόροι «Βιγλάτορες».

Εδώ φαίνεται να τελειώνει μια φιλότιμη προσπάθεια που κάναμε μαζί, με στόχο να δούμε τα πράγματα διαφορετικά!

Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία αυτή. Μπορεί να περάσαμε από δύσβατα μονοπάτια σε άγνωρες περιοχές, μα ενδιαφέρουσες, όμως ελπίζω τα αποτελέσματα να δικαίωσαν τις προσδοκίες και τις προσπάθειές μας.

• Σίγουρο είναι ότι τίποτε δεν τελειώνει. Η όμορφη αυτή περιήγηση, μας έδωσε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε περισσότερο και να βιώσουμε ξέχωρες εμπειρίες. Η Καλλιέργεια του Παρατηρητή θα συνεχίσει να εμπνέει τον καθένα ξεχωριστά, αλλά κι όλους μαζί σε πορεία εξέλιξης.
• Κορμός της προσπάθειας ο Διαλογισμός. Ας προσφέρουμε στο Σύμπαν οποιαδήποτε μεταβαλλόμενα φαινόμενα και αποτελέσματα προσπαθειών, που προσωρινά προβάλλονται μέσα από την αιώνια, αγνή συνειδητότητα μας.
• Μη ξεχνάμε, όσο μπορούμε πιο συχνά, στη καθημερινότητα μας, να σταματάμε για 2-3 λεπτά τις μηχανοποιημένες ασχολίες και να φέρνουμε την αλήθεια στην παρούσα στιγμή, με την επίγνωση ότι: «η θεία συνειδητότητα, είναι μέσα σε ότι βλέπω και αντιλαμβάνομαι».
• Με πειθώ ας ηρεμήσουμε το σώμα και το νου και ας διαβεβαιώσουμε, ότι δεν χρειάζεται να διακατέχονται από ένταση. «Είμαστε οικουμενικό ον κι ότι γίνεται οδηγεί με συνέπεια στην εξέλιξη».
• Ας κλείσουμε με τις απελευθερωτικές φράσεις από τα Μαθήματα Θαυμάτων, που χρειάζεται να βιώσουμε. Ο «Βιγλάτορας» ας παρατηρήσει τα συναισθήματα και τις πιθανές αντιδράσεις που γεννιούνται από τις φράσεις:
• Δεν είμαι ο νους, ούτε οι ρόλοι που ο νους παίζει!
• Υπήρξα πριν από το σώμα μου!
• Θα συνεχίσω να υπάρχω και μετά από το σώμα μου!
• Είμαι ένα αγνό κι ευλογημένο παιδί του Θεού!

Κι επειδή είμαι ένα αγνό κι ευλογημένο παιδί του Θεού, τι;

Συμπληρώστε με συγκέντρωση και έμπνευση, αφού μοιραστείτε τις δηλώσεις σας με ένα άλλο μέλος ή με το είδωλο σας μπροστά σε έναν καθρέφτη. Μη ξεχνάτε τις βαθιές αναπνοές.

 

Πολλούς «Βιγλατορικούς» χαιρετισμούς.

Θα συναντιόμαστε στις σκοπιές της «Βίγλας».

 

Καλή συνέχεια!

Πάνος