13ο μάθημα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ # 8
Ακεραιότητα (Φιλότιμο)

Το όγδοο μάθημα είναι η ακεραιότητα. Μέσα στην ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας και της διτότητας, είναι η πρόκλησή μας να είμαστε ακέραιοι και να συντονιστούμε με την αληθινή μας φύση και να μην υπάρχει χάσμα μεταξύ αυτού που πιστεύουμε, αυτού που σκεφτόμαστε, αυτού που λέμε και αυτού που κάνουμε. Περιλαμβάνει τη συνέπεια του λόγου (να κάνουμε αυτό που λέμε) και να συμπεριφερόμαστε πάντα στους άλλους με τον τρόπο που θα θέλαμε να συμπεριφερθούν σε μας.
Το μεγάλο εμπόδιο είναι ο φόβος του κινδύνου αν είμαστε αληθινοί, αν αγαπάμε, αν συγχωρούμε, αν λειτουργούμε νόμιμα και τότε μπαίνουμε σε αμυντική συμπεριφορά. Επίσης ξεχνάμε ότι είμαστε αιώνιοι και πιστεύουμε ότι είμαστε αυτά τα σώματα και ότι πρέπει να τα προστατεύουμε.
Υπάρχει επίσης η σκεπτομορφή ότι αν με αδικούν, δεν είμαι υποχρεωμένος να λειτουργήσω με ακεραιότητα. Αν ο άλλος κάνει λάθη, αυτό δεν μου δίνει το δικαίωμα να τον μειώνω ή να τον απορρίπτω, ακόμα και αν είναι ανήθικος. Μας βοηθάει η επίγνωση των νόμων, ότι ο άλλος είναι ένα φωτεινό όν που έχει άγνοια, είναι το μέσο και όχι η αιτία και ότι εμείς παίρνουμε την ευθύνη της πραγματικότητάς μας. Μας βοηθάει επίσης ο καθορισμός ορίων με αγάπη.
Ένα άλλο εμπόδιο είναι όταν έχουμε μεγάλες και έντονες επιθυμίες, με αποτέλεσμα να αγνοούμε τι χρειάζεται και τι νιώθει ο άλλος, καθώς ικανοποιούμε την επιθυμία μας.
Κάποιες φορές δυσκολευόμαστε από συνήθεια, επειδή το μάθαμε σαν μικρά παιδιά, ως προγραμματισμό.
Για ποιο λόγο να µάθω να λειτουργώ µε ακεραιότητα – µε το φιλότιµο (σελ. 44)
Α. Μόνο έτσι µπορώ να νιώθω ήρεµος, ευτυχισµένος και ασφαλής. Β. Μόνο τότε µπορώ να αγαπώ τους άλλους πραγµατικά και σταθερά. Γ. Είναι απαραίτητο για την υγεία και τις σχέσεις µου. Δ. Είναι βασικό για να µπορώ να βιώσω την αληθινή µου φύση και να εκτελώ το λόγο ύπαρξης µου. Ε. Θα είµαι πολύ πιο ευτυχισµένος (η) και ευχάριστος (η). Στ. Θα υπερβώ το συναισθηµατικό εαυτό µου και θα βιώσω ανώτερες καταστάσεις συνειδητότητας. Ζ. Είναι σηµαντικό µέρος της εξέλιξης µου. Η. Αν δεν λειτουργώ με ακεραιότητα, είμαι σε αντίθεση µε την συνείδηση µου. Θ. Αν δεν λειτουργώ με ακεραιότητα, βιώνω ενοχή που φέρνει φόβο.
Θα είχαμε την τέλεια κοινωνία αν όλοι λειτουργούσαν με ακεραιότητα. Θα υπήρχε σεβασμός και ενότητα ανάμεσα στους ανθρώπους και ενδιαφέρον, θα υπήρχε ισότητα και δικαιοσύνη, εμπιστοσύνη και συνεργασία ανάμεσα στο κράτος και τους πολίτες, οι υπηρεσίες και ανταλλαγές θα γίνονταν με τρόπο που θα ήμασταν ικανοποιημένοι αν ήμασταν από την άλλη πλευρά της συναλλαγής, θα τηρούνταν οι συμφωνίες.
Μας βοηθάει η σκέψη για το ποια θα ήταν η πραγματικότητά μας, ποια θα ήταν η επίπτωση, αν όλοι θα έκαναν αυτό που κάνουμε εμείς. Σημαντική είναι η συγχώρεση των άλλων και του εαυτού μας, να αποφύγουμε να μιλήσουμε αρνητικά για άλλους ανθρώπους και να πιστέψουμε κάτι που αφορά άλλους, χωρίς να το επιβεβαιώσουμε από τους ίδιους. Επίσης μας βοηθάει να ζητήσουμε από τους άλλους να μας πούνε αν θα θέλανε να λειτουργήσουμε διαφορετικά, πού μπορούμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι σε σχέση με αυτούς.

Ερωτήσεις για την άσκηση
1.Ποιές είναι κάποιες σκέψεις, λόγια και πράξεις που δεν είναι ευθυγραμμισμένα με τα πιστεύω σας;
2.Πού θα θέλατε να λειτουργείτε με ακόμα περισσότερη ακεραιότητα και φιλότιμο;
3.Επιλέξτε μία εμψυχωτική ερώτηση και γράψτε όλους τους λόγους που θέλετε να είστε ακέραιοι και φιλότιμοι;