2ος χρόνος αυτογνωσίας
5ο μάθημα
Συνεχίζοντας στο σημερινό μάθημα, εξακολουθούμε να μιλάμε για το πιο σημαντικό θέμα της ζωής που είναι η αγάπη.
Η αγάπη είναι το κριτήριο της εξέλιξής μας σαν αιώνιες ψυχές. Αλλά για ν’ αγαπάμε πραγματικά, χρειάζεται να είμαστε ασφαλείς μέσα μας και να βιώσομε την αλήθεια. Όταν νιώθομε αγάπη είμαστε σε καλό δρόμο, κι όταν δε νιώθομε αγάπη ή χάνομε την αγάπη μας για εμάς ή τους άλλους, πάλι είμαστε στο δρόμο της προσωπικής μας εξέλιξης χωρίς ενοχές, συγχωρώντας τον εαυτό μας, δείχνοντας κατανόηση επειδή είμαστε ακόμα στην άγνοια: δηλαδή τι είμαστε ακριβώς, ποιοι είναι οι άλλοι, και ποιο είναι το σκηνικό που έχομε επιλέξει να ζήσομε με σκοπό να φωτιστούμε, ν’ αντιληφθούμε τις αιώνιες πνευματικές αλήθειες, και να προχωρήσομε στην εξέλιξή μας.
Τρία είναι τα σημεία αναφοράς στην καθημερινή μας ζωή:
- ηρεμία
- ευτυχία
- αγάπη
Αν αυτά δεν τα βιώνομε ή δεν τα νιώθομε, σημαίνει ότι δεν σκεφτόμαστε ακόμα σε βάθος, ή δεν λειτουργούμε ακόμα σε βάθος.
Αντιστάσεις (εμπόδια) προς την αγάπη
Αγαπώντας κάποιον ανεξάρτητα από τι κάνει, δεν σημαίνει πως δεν αντιμετωπίζομε τις αρνητικές συμπεριφορές του, ούτε πως του επιτρέπομε να κάνει ό,τι θέλει.
Ποιοι είναι λοιπόν οι φόβοι που μας κάνουν να χάνομε την αγάπη μέσα μας;
- Νιώθομε ευάλωτοι: Πιστεύομε πως εύκολα θα πληγωθούμε, και θα πονέσομε. Αυτό είναι μία προσκόλληση γιατί η αγάπη δεν προκαλεί πόνο, ο οποίος σχετίζεται με τις ανάγκες μας που δεν ικανοποιούνται.
Αγάπη = Χαρά για την ύπαρξη του άλλου ό,τι κι αν κάνει. Όλα τα υπόλοιπα σχετίζονται με την προσωπικότητα και τις δικές της ανάγκες, οι οποίες είναι λογικό να υπάρχουν στο επίπεδο εξέλιξης που βρισκόμαστε. Πρέπει λοιπόν να διαχωρίσομε την αγάπη από την ανάγκη και να έχομε στο νου μας ότι δεν θα φοβόμαστε ν’ αγαπάμε όταν νιώθομε πως θα είμαστε καλά και χωρίς τον άλλον. Το κέντρο της ασφάλειας, της αξίας και του νοήματος της ζωής μας είναι μέσα μας, όχι στον άλλον.
- Δεν θέλομε ο άλλος να μας θεωρήσει δεδομένους.
Παίζομε λοιπόν παιχνίδια και ρόλους ώστε ο άλλος να ανησυχεί για μας, ν’ ασχολείται μαζί μας, να νιώθει ανασφάλεια και μ’ αυτό τον τρόπο εμείς να ικανοποιούμε τις ανάγκες μας.
- Έχομε απωθημένα από το παρελθόν και θέλομε ο άλλος να μας ζητήσει συγχώρεση.
Είναι φυσικό γιατί ο νους μας θέλει δικαίωση. Εάν αυτό συμβεί είναι καλό για μας, εάν όχι θα πρέπει να συνεχίζομε να τον αγαπάμε και να τον συγχωρήσομε χωρίς να μας το ζητήσει.
- Φόβος ότι θα χάσομε τον έλεγχο πάνω στον άλλον, εάν δείξομε την αγάπη μας.
Παίζομε ρόλους επειδή θέλομε να ελέγχομε τους άλλους κι αν δείξομε αγάπη φοβόμαστε ότι ο άλλος θα έχει το πάνω χέρι. Όμως πρέπει να αποφασίσομε τι θέλομε: έλεγχο ή αγάπη, ώστε να συντονιστούμε με τις αντίστοιχες συχνότητες του άλλου.
| Η μεταφορά στη δόνηση της αγάπης σημαίνει ταπεινοφροσύνη κι απελευθέρωση από τον εγωισμό. |
- Χρειαζόμαστε να φταίει κάποιος για μας:
Επειδή εμείς δεν μπορούμε ν’ αναλάβομε την ευθύνη της ζωής μας και της πραγματικότητάς μας. Δεν γίνεται όμως να έχομε ένα φταίχτη στη ζωή μας και να βιώνομε αγάπη. Λειτουργεί σαν ψυχολογική αντιστροφή. Κανείς δεν φταίει για τίποτα. Όλα είναι ερεθίσματα για την εξέλιξή μας.
- Φόβος ότι αν αγαπάμε κάποιον, πρέπει να του επιτρέψομε να κάνει ό,τι θέλει.
Λανθασμένη πεποίθηση διότι μπορούμε ν’ αγαπάμε τον άλλον και να βάλομε όρια στο τι μπορεί να κάνει και στο τι δεν επιτρέπεται. Μπορούμε να του βάλουμε όρια, να είμαστε αυστηροί αλλά μέσα στην αγάπη. Το γεγονός ότι επιτρέπομε σε κάποιους να συμπεριφέρονται άδικα και ανήθικα δεν είναι ένδειξη αγάπης αλλά φόβου. Η αγάπη δεν είναι εξάρτηση, και η αγάπη δεν μας επιτρέπει ν’ αφήνομε τον άλλον να κάνει ό,τι θέλει.
- Είμαστε στο ρόλο του θύματος και του ανακριτή.
Και νιώθομε αδικία, θυμό, παράπονο, κριτική, και άλλα αρνητικά συναισθήματα αλλά όχι αγάπη. Σαν ανακριτές δεν μπορούμε να βιώσομε αγάπη γιατί παίρνομε αξία βρίσκοντας τα λάθη του άλλου.
- Φόβος ότι δεν θα υπάρχει ανταπόκριση.
Αυτό σημαίνει ότι φοβόμαστε να εκτεθούμε, κι όταν λέμε στον άλλον πως τον αγαπάμε κι αυτός δεν μας λέει το ίδιο, νιώθομε απογοήτευση, στενοχώρια και πόνο. Όμως, η αγάπη είναι αυτοτελής: εμείς είμαστε κερδισμένοι όταν εκφράζομε την αγάπη μας γιατί είμαστε απελευθερωμένοι από τον φόβο να εκτεθούμε απέναντι στον άλλον.
- Φόβος ότι δεν αξίζομε να μας αγαπούν.
Πώς ν’ αγαπάμε τους άλλους αφού οι άλλοι δεν αγαπούν εμάς; Κι όμως πρέπει να συνειδητοποιήσομε πως αξίζομε αγάπη και σεβασμό ακριβώς όπως είμαστε.
- Τραυματική φορτισμένη εμπειρία του παρελθόντος.
Κάποιος μας πλήγωσε κάποτε, πονέσαμε και τώρα φοβόμαστε ν’ αγαπήσομε. Κάνομε λοιπόν EFT για ν’ απελευθερωθούμε από την εμπειρία αυτή, όπως και τη μέθοδο SEDONA.
- Φόβος ότι ο άλλος θα χάσει το ενδιαφέρον του για μας, αν μας γνωρίσει πολύ καλά.
Έτσι κρατάμε απόσταση και δεν δείχνομε τις όψεις του εαυτού μας.
- Φόβος της εγκατάλειψης (του χωρισμού, της αποτυχίας ή του τέλους μιας σχέσης)
Είναι σίγουρο ότι πονάει αλλά και ότι περνάει. Όταν φοβόμαστε την εγκατάλειψη ή το τέλος, δοκιμάζομε συνεχώς τον άλλον, τον τεστάρομε, τον καταπιέζομε και τελικά τον αναγκάζομε να φύγει. Άλλοτε, φεύγομε εμείς πρώτοι και τέλος δεν ανοιγόμαστε τελείως στην αγάπη του άλλου.
- Ευθύνη για τη σχέση αγάπης που έχομε.
Υπάρχουν πολλές πεποιθήσεις που μας επηρεάζουν ως προς την ευθύνη που πιστεύομε ότι έχομε σε μία σχέση αγάπης παρ’ όλο που η μόνη ευθύνη μας είναι να συμπεριφερόμαστε στον άλλο όπως επιθυμούμε να κάνει εκείνος σε μας.
- Φόβος μήπως δημιουργήσομε μία σχέση όπως αυτή των γονιών μας ειδικά αν ήταν αρνητική.
Κάποιες φορές φοβόμαστε ν’ αναπαράγομε μία σχέση που είδαμε στην οικογένειά μας, στους γονείς μας και που μας είχε πληγώσει, ή εμείς ερμηνεύσαμε αρνητικά σαν παιδιά κ.τ.λ.
- Δεν αγαπάμε αρκετά σταθερά τον εαυτό μας.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο για να δημιουργήσομε μία σχέση αγάπης. Δεν νιώθομε καλά, δεν εκφράζομε αγάπη στον εαυτό μας κι έτσι δυσκολευόμαστε να το κάνομε και προς τους άλλους.
Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται στη ζωή μας κάθε στιγμή, είναι εδώ για να μας βοηθήσουν να καλλιεργήσομε αγάπη και ενότητα.
Ερωτήσεις Α
- Ποιες είναι οι βασικότερες αντιστάσεις προς την αγάπη και γιατί;
- Γιατί η αγάπη είναι το βασικότερο κριτήριο της εξέλιξής μας στη ζωή μας;
- Όταν πραγματικά αγαπάμε, τι νιώθομε;
Ερωτήσεις Β
- Παρατηρώντας τους πιο κοντινούς ανθρώπους γύρω σας τώρα, πιστεύετε ότι βρέθηκαν «τυχαία» στη ζωή σας ή βρίσκονται δίπλα σας για να καλλιεργήσετε την αγάπη σας περισσότερο;
- Σε ποιες καταστάσεις ή συμπεριφορές κλείνετε την καρδιά σας και δυσκολεύεστε να αγαπάτε έναν άνθρωπο;
- Παίζει κάποιο ρόλο; Ποιον;
- Νιώθετε κάποιο κίνδυνο απ’ αυτό;
- Ποια πεποίθηση ενισχύει τον κίνδυνο που νιώθετε απ’ αυτόν τον άνθρωπο;