2^ος χρόνος αυτογνωσίας

 

1^ο μάθημα

 

Ξεκινάμε σήμερα το 1^ο μάθημα του 2^ου χρόνου αυτογνωσίας μιλώντας για την φροντίδα του εαυτού μας (νου, σώματος, ενέργειας).

Για να βιώσομε την αληθινή μας φύση σαν ψυχές στη εξέλιξη που είμαστε, χρειάζεται να φροντίζομε το σώμα και το νου μας, διότι μόνο έτσι μπορούμε να έχομε γαλήνη, διαύγεια, δημιουργικότητα, θετικές σκέψεις κ.τ.λ. Δύσκολο για κάποιον που δεν έχει ρυθμίσει τις σωματικές και νοητικές του λειτουργίες να ζει εν ειρήνη και χαρά.

Το κλειδί όλων στη ζωή μας είναι η ελευθερία σαν επιλογή να βελτιώσομε τον εαυτό μας ή όχι, ν’ αποφασίσομε αν θα κάνομε κάτι ή όχι. Η αίσθηση της ελευθερίας είναι σημαντική γιατί πολλοί άνθρωποι δεν κάνουν κάτι επειδή αν το κάνουν, νομίζουν ότι καταπιέζονται και ότι είναι ανελεύθεροι. Βέβαια όλη αυτή η αντίληψη στηρίζεται σε λανθασμένους προγραμματισμούς, σε προσκολλήσεις, συνήθειες χρόνων, εθισμούς κ.τ.λ. που δεν μας επιτρέπουν ν’ ασχοληθούμε με τη φροντίδα του οχήματος της ζωής μας που είναι το σώμα.

Πέρυσι μάθαμε πολλούς τρόπους που μας βοηθούν να παρατηρήσομε τι κάνομε, γιατί και πότε, μάθαμε να αναλύομε και ν’ αναγνωρίζομε τα συναισθήματά μας, ν’ αναβαθμίζομε τις προσκολλήσεις μας σε προτιμήσεις, να χαλαρώνομε, να κάνομε αναπνοές, ασκήσεις, μισή λαμπάδα. Μάθαμε πώς ν’ απελευθερωθούμε από κάποια παιδικά βιώματα, να βρίσκομε τις αντιστάσεις μας προς την αλλαγή, να κάνομε γραπτές, θετικές επιβεβαιώσεις – μάθαμε ότι πίσω απ’ όλα βρίσκεται ο φόβος σαν αιτία όλων των άλλων αρνητικών συναισθημάτων, κι αγγίξαμε λίγο την αυτοπαραδοχή, το εγώ-μήνυμα, την έκφραση των αναγκών μας! Τέλος, μάθαμε τεχνικές ενεργειακής ψυχολογίας που μπορούμε να εφαρμόζομε σε κάθε περίσταση.

Σύμφωνα με την κβαντική φυσική υπάρχει η θεωρία των πολλών κόσμων που σημαίνει απλά ότι έχομε πολλές επιλογές για κάθε πράγμα που θέλομε να κάνομε κάθε στιγμή. Κάποιες επιλογές γίνονται στον εδώ κόσμο και πραγματοποιούνται αυτά που αποφασίζομε να κάνομε, ενώ κάποιες άλλες μπορεί να πραγματοποιούνται σε άλλα επίπεδα, άλλα σύμπαντα, άλλους κόσμους.

Η υπέρβαση του Εγώ μας είναι μέρος της εξέλιξής μας, και φυσικά είναι δική μας επιλογή εάν θέλομε να κάνομε την υπέρβαση, όπως και αν θέλομε να φροντίζομε το σώμα μας, κατανοώντας και ξεπερνώντας τα εμπόδια και τις αντιστάσεις μας. Όταν ένα κομμάτι του εαυτού μας επιθυμεί κάποια αλλαγή ή την φροντίδα του σώματος και του νου, κι ένα άλλο κομμάτι είναι αντίθετο, τότε υπάρχει μία εσωτερική σύγκρουση την οποία χρειάζεται να δουλέψουμε.

Όταν οι άλλοι είναι αντίθετοι με τις δικές μας επιλογές σεβόμαστε τη γνώμη τους, τους αγαπάμε αλλά δεν ζούμε τη ζωή μας σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες και αποφάσεις.

Πολλοί άνθρωποι μιλάνε για αναβλητικότητα σαν εμπόδιο προς την αυτοφροντίδα. Όμως αυτό το δευτερογενές συναίσθημα σημαίνει απλά έλλειψη προτεραιοτήτων, γι’ αυτό χρειάζεται να σκεφτούμε τι είναι σημαντικό για μας και γιατί. Άλλοι άνθρωποι δυσκολεύονται γιατί έχουν αμφιβολίες γι’ αυτό που έχουν επιλέξει, κάτι πολύ λογικό και φυσικό στην αρχή. Γι’ αυτό χρειάζεται ν’ αποφασίσομε να δοκιμάσομε κάτι (όπως την αυτοφροντίδα), να το βιώσομε και μετά να επιλέξομε να συνεχίσομε ή όχι.

Άλλοι νιώθουν ενοχή γιατί νομίζουν πως η ενασχόληση με τον εαυτό τους είναι εγωιστικό. Κάποιοι πιστεύουν πως είναι μάταιη προσπάθεια γιατί δεν αλλάζει κάτι.

Όσα κι αν είναι τα εμπόδια που μπαίνουν στο δρόμο της φροντίδας του σώματος, του νου, της ενέργειάς μας, είμαστε ελεύθεροι να κάνομε κάτι προς αυτή την κατεύθυνση ή όχι. Ό,τι κάνομε, πρέπει να είναι μία συνειδητή επιλογή και να ξέρομε τι έχομε να κερδίσομε ή να χάσομε από την συγκεκριμένη επιλογή μας.

Συνεχίζοντας με αγάπη, θα θέλαμε να αναφερθούμε στη συνέπεια που είναι μία μεγάλη πνευματική αρετή. Η συνέπεια επιδρά πάνω στο τι θα πάρομε από ένα μάθημα αλλά και τι θα πάρουν οι άλλοι.

Όταν είμαστε συνεπείς, και το κάνομε από αγάπη, μας βγαίνει πολύ φυσικά το βίωμα της αγάπης και του νοιαξίματος προς τους άλλους, και η συνέπεια διέπει τη ζωή μας. Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι συναντούν εμπόδια στο δρόμο τους ενώ θέλουν να είναι συνεπείς, κι όμως είναι εκείνοι που συνεχίζουν την ασυνέπειά τους.

Προτείνομε σε όλους να δουν τη συνέπεια ως πνευματική άσκηση. Να μην ξεχνάμε επίσης ότι σχετίζεται με την αλήθεια διότι όταν συμφωνούμε να κάνομε κάτι και μετά υποχωρούμε, χαλάει η σχέση (χάνεται η σχέση) μεταξύ λόγου και πνεύματος. Υπάρχει μία λέξη που εκφράζει ακριβώς αυτό: Sancalpa (σανκάλπα), μία δύναμη που αποκτάμε όταν αυτό που λέμε, το κάνομε, συντονιζόμενοι έτσι με τις δυνάμεις του σύμπαντος.

Ο λόγος μας πρέπει να είναι συμπαντικός και σταθερός. Δυστυχώς σήμερα έχομε ξεφύγει από την σύνδεση με την ψυχή μας (με τον Ανώτερο Εαυτό μας) επειδή ο λόγος μας δεν συνδέεται με τις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις.

Όταν συμφωνούμε όλοι μαζί σε κάτι, πχ σε μία ομάδα αυτογνωσίας, οφείλομε να το τηρήσομε, διότι συχνά καθυστερεί η ομάδα σε ό,τι κάνει λόγω της ασυνέπειάς μας.

Συνέπεια προς την ομάδα σημαίνει αγάπη προς την ομάδα και τον εαυτό μας.

 

Ερωτήσεις Α

• Τι σημαίνει αυτοφροντίδα και πώς επιτυγχάνεται;
• Γιατί η συνέπεια παίζει σημαντικό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή αλλά και στην εξέλιξή μας;
• Με ποιους τρόπους μπορούμε να δημιουργήσουμε συνέπεια;

 

Ερωτήσεις Β

• Βρείτε κάποιο-α περιστατικά που να μην είσαστε συνεπείς.

Βρείτε την αιτία.

Βρείτε τα συναισθήματα που είχατε.

Ποιες πεποιθήσεις σας οδηγούν στην ασυνέπεια;

Υπάρχει κάποια προσκόλληση σε κάτι;

Πώς χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας όταν δεν έχετε συνέπεια;

Θέλετε να γίνετε συνεπείς;

Για ποιο λόγο;

Τι θα κερδίσετε ή τι θα χάσετε αν δημιουργήσετε συνέπεια στη ζωή σας;

Τι σκοπεύετε να κάνετε τώρα πάνω σ’ αυτό το θέμα;

• Με ποιο τρόπο φροντίζετε τον εαυτό σας;

Πώς νιώθετε γι’ αυτό;

Ποια είναι τα εμπόδια (ή αντιστάσεις) εάν υπάρχουν σχετικά με την αυτοφροντίδα;

Ποιες αλήθειες θέλετε να δυναμώσετε ώστε να υπερβείτε τα εμπόδιά σας;