Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ – ΠΕΡΙΛΗΨΗ του Πάνου Χριστόπουλου

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΤΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ

του Πάνου Χριστόπουλου

Α. Τι είναι ο Παρατηρητής;

Είναι ιδιαίτερο κλειδί που οδηγεί στην αλήθεια, επειδή δεν ταυτίζεται με το παρατηρούμενο. Ξεφεύγει από τις ψευδαισθήσεις και οδηγεί στην αποτελεσματική Αυτογνωσία. Βρίσκεται στο Παρόν και έτσι διευρύνει τη συνειδητότητα.

Β. Ποιος είναι ο Παρατηρητής;

Συνήθως είναι ο βιγλάτορας (Παρατηρητής) που από ψηλά βλέπει καθαρά τα χαμηλά και τα μεταβαλλόμενα (προσωρινά), που είναι και θνητά. Ενώ ο Παρατηρητής σταθερός και αληθινός είναι ο Ανώτερος Εαυτός.

Ένα παράδειγμα ταύτισης – αποταύτισης είναι το μεγάλο μποτιλιάρισμα και οι ώρες αναμονής στην ουρά. Πως αισθανόμαστε; Και πως αισθανόμαστε σε απόσταση π.χ. από ψηλά, σ’ ένα ελικόπτερο; Η διαφορά είναι κατανοητή.

Γ. Αν ρωτούσαμε τι δουλειά κάνει ο Παρατηρητής, θα έλεγε:

  1. Παρατηρώ και δεν εμπλέκομαι σε συναισθήματα. (δεν κρίνω – δεν κατηγορώ)
  2. Παρατηρώ και αξιολογώ.

α) Ποια είναι η αλήθεια και ποια η ψευδαίσθηση.

β) Ποιο είναι το χρήσιμο και ποιο το μη χρήσιμο.

Εδώ είναι ο Παρατηρητής σε διάκριση, που επιλέγει τι χρειάζεται αλλαγή.

 

Δ. Τι Παρατηρεί ο Παρατηρητής;

 

  1. Τον κόσμο γύρω μας. Στα Μαθήματα Θαυμάτων, βλέπουμε ότι η αποστολή μας είναι η Συγχώρεση. Δηλαδή αποδέχομαι όπως είναι τα πράγματα, όμως γνωρίζω πως δεν είναι έτσι όπως θα ήθελα (είμαστε σε εξέλιξη). Σταματάω να κριτικάρω, να απορρίπτω, να κατηγορώ τους άλλους αλλά και τον εαυτό μου. Δεν εμπλέκομαι σ’ έναν αμυντικό μηχανισμό που μου γνέφει ότι δήθεν κινδυνεύω, με αποτέλεσμα να με απομακρύνει από την αληθινή μου φύση.
  2. Τον κόσμο μέσα μας. Είναι σκέψεις και συναισθήματα, ο νους φοβάται, θίγεται, θυμώνει, αντιδρά. Θα διαβάζαμε στο ημερολόγιο σε 3ο πρόσωπο, «ο νους της Ελένης σήμερα, όταν ο σύντροφός της ύψωσε τη φωνή, γιατί ξέχασε να ανάψει τον θερμοσίφωνο, αισθάνθηκε αδικία και θυμό, επειδή βίωσε απόρριψη, έβαλε τα κλάματα και βγήκε στο μπαλκόνι να πάρει αέρα».

 

Ο νους είναι το μοναδικό εργαλείο για να αντιλαμβάνομαι και να λειτουργώ και βέβαια είναι σε εξελικτική πορεία.

 

Η συχνή τήρηση του ημερολογίου ξυπνά τον Παρατηρητή και αμβλύνει την αντίδραση μέχρι να την εξαφανίσει.

  1. Παρατηρεί τον διαλογισμό μας, με ή χωρίς αντικείμενο.
  2. Παρατηρεί τον πραγματικό χρόνο. Το βιβλίο του Έκαρτ Τόλλε «Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ», μας λέει ότι ο πραγματικός χρόνος είναι το Τώρα. Ο ψυχολογικός χρόνος είναι η σκέψη που με κίνητρο τις ανάγκες μετακινείται στο Παρελθόν και δημιουργεί συναισθήματα αδικίας, πίκρας, ενοχής, θυμού και στο Μέλλον με συναισθήματα άγχους και φόβου. Το αποτέλεσμα είναι να φέρνει πιο κοντά τη γήρανση.

 

Οι τρεις πόρτες που μας οδηγούν στο Παρόν είναι η αναπνοή, οι αισθήσεις και η ενέργεια μας.

Ε. Οι Αιτίες της Ταύτισης

  1. Μπορεί να θεωρηθούν οι πεποιθήσεις που έχουν καταγραφεί στο υποσυνείδητο και δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Είναι προγράμματα που λειτουργούν με ερεθίσματα. Έχουν δύναμη και ταχύτητα. Έλκουν συμπεριφορές και καταστάσεις.
  2. Ο τρόπος που ερμηνεύουμε τα πράγματα.
  3. Η τάση του νου να μη δέχεται συμπεριφορές, γεγονότα, καταστάσεις, να αντιστέκεται χωρίς αποδοχή και ανάλυση. Ο Τσόπρα επιμένει στο κλειδί – Αποδοχή των Πάντων σαν προσωρινό πεδίο εξέλιξης. Αποδοχή λοιπόν του εαυτού, των άλλων και των γεγονότων, για να διαγνώσουμε το εμπόδιο της εξέλιξής μας (το μάθημά μας).
  4. Η συνήθεια να βάζουμε ετικέτες (άνδρας, γυναίκα, θρησκεία, γονιός, παιδί κ.α.) και να μπαίνουμε σε ρόλους. Η ψυχή είναι πολύ πιο πέρα από ρόλους και ετικέτες.

ΣΤ. Πως καλλιεργούμε τον Παρατηρητή;

  1. Με το ημερολόγιο στο 3ο πρόσωπο.
  2. Οποιαδήποτε ερωτηματολόγια που αφορούν στην ανάλυση και ενεργοποιούν τον νου.
  3. Με τη συγκέντρωση. (αποφυγή της διάσπασης)

α) Άσκηση με την αναπνοή. Όταν φεύγει ο νους από το παρόν και πηγαίνει στο παρελθόν ή στο μέλλον, τον επιστρέφουμε στην αναπνοή.

β) Άσκηση με τις αισθήσεις. Π.χ. στη φλόγα ενός κεριού ή σε ένα λουλούδι. Όταν φεύγει ο νους τον επιστρέφουμε στο αντικείμενο.

γ) Στην παθητική ακρόαση. Ο νους θέλει να εξασφαλιστεί. Είναι γάτα ή μωρό αυτό που κλαίει; Επιστροφή στην ακρόαση.

  1. Άσκηση με την ενέργεια του σώματος.
  2. Τώρα ποια μας απασχολούν οι σκέψεις. Σκέψεις απανωτές, σκέψεις σε απόσταση. Παρατηρούμε την παρέλασή τους με φόντο το γαλάζιο του ουρανού. Κάθε αρχή και τέλος σκέψης είναι ένα συννεφάκι. Τα συννεφάκια τα αφήνουμε να περνάνε και όσο τα παρατηρούμε χωρίς ταύτιση μειώνουν ταχύτητα και τα κενά μεγαλώνουν. Τότε βλέπουμε το μπλε του ουρανού, εκεί που καταγράφεται η αλήθεια, η έκσταση, το σαμάδι, η μακαριότητα. Πολύ ίσως δύσκολο βίωμα αλλά όχι ακατόρθωτο.

Η ενεργειακή τεχνική Σεντόνα μοιάζει με τον Παρατηρητή. Ο Lever Levinson μηχανικός ανακάλυψε τη μέθοδο και έζησε 44 χρόνια αντί για 3 μήνες, κατά τη διάγνωση των γιατρών.

«Δέχομαι τα συναισθήματα και τα αφήνω να υποχωρήσουν (είναι η καυτή πατάτα). Πίσω από τα συναισθήματα υπάρχει κάποια ανάγκη, τη δέχομαι και την αφήνω (απελευθέρωση από κάθε εξάρτηση – προσκόλληση). Εστιάζομαι σε ένα κομμάτι μέσα μου που βιώνει αγάπη, ευδαιμονία, εσωτερική γαλήνη, ευγνωμοσύνη και συγχώρεση!»

Η αναβάθμιση του Παρατηρητή σε Παρατηρητή, που παρατηρεί τον Παρατηρητή και σε συνεχή αναβάθμισή του οδηγεί σε αίσθηση απώλειας και ανυπαρξίας, μία άβολη θέση στην αρχή που τελικά αναδύει μυρωδιά άλλης διάστασης. Βίωμα ίσως «χαριστικό» στην αρχή με δύναμη θέλησης για κίνητρο κατάκτησης!

Ο χώρος είναι μια συνειδητότητα και μέσα σε αυτήν έρχονται και φεύγουν διάφορα φαινόμενα.

Το σταθερό και αιώνιο είναι η συνειδητότητα.

===== ΜΑΘΗΜΑ 2 =====

«Η ΚΑΛΛΕΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ» Νο2

 

Ποιος είμαι; Ένα βίντεο με τέλεια περιγραφή του Παρατηρητή, η ανάγκη εμβαθυμένης αναζήτησης.

Ποιος είμαι; Ερώτημα που υπάρχει εν δυνάμει μέσα μας, περιμένει την ενεργοποίηση του, για να πάρει απαντήσεις.

Το Ποιος είμαι, μας οδηγεί να δούμε πίσω από τα φαινόμενα, ποιος Πραγματικά είμαι.

Ξέρουμε ότι αυτό που μπορώ να σκεφτώ ή να παρατηρήσω, δεν μπορεί να είμαι αυτό.

Είμαι πριν τη σκέψη – κατά τη σκέψη, στη πηγή της – και μετά τη σκέψη.

Το απαραίτητο εργαλείο είναι ο Παρατηρητής.

Η αποταύτιση και η απόσταση που παίρνει από τα φαινόμενα, υποστηρίζουν την αντικειμενικότητά του.

Επειδή, κατά πάσα πιθανότητα, η όλη μας δράση – αντίδραση (συμπεριφορά), είναι προϊόν της αντίληψης, που έχουμε για το ποιοι είμαστε, καταλαβαίνουμε πόσο αποτελεσματικό είναι να αλλάξουμε αυτά που θέλουμε, αλλάζοντας την Επίγνωση του Ποιοι Είμαστε.

==============

3o Μάθημα

Η Επίγνωση

«Τα πάντα βρίσκονται μέσα στη Συνειδητότητα και η Συνειδητότητα μέσα στα πάντα».

Η Επίγνωση της Ύπαρξης είναι η Συνειδητότητα, όπως το Φως στην εικόνα της οθόνης.

Το Φως υπάρχει και χωρίς την εικόνα ενώ η εικόνα δεν υπάρχει χωρίς το Φως.

Η Καλλιέργεια

  1. Με το επίμονο ερώτημα του «Ποιος Είμαι;» προβληματίζομαι καθώς διαπιστώνω την ακύρωση κάθε φαινομένου και βιώνω αποταύτιση και ξεχωριστότητα.
  2. Με το σανσκριτικό «Νέτι – Νέτι» (όχι αυτό – όχι αυτό) διακρίνω ότι δεν μπορώ να είμαι κάτι που παρατηρώ και περιμένω μία βιωματική απάντηση.
  3. Ο Πατάντζελι μου λέει, να «σταματήσω τις διακυμάνσεις του Νου», προκειμένου να βιώσω το Κενό.
  4. Ο Γκουρτζίεφ προτείνει, όταν κοιτάω τη φλόγα, συγχρόνως να ρωτάω: «Ποιος κοιτάει;». Με οδηγεί σε (διπλή όραση). Παρατηρώ το αντικείμενο (έξω) και με εσωτερική στροφή παρατηρώ τον Παρατηρητή (μέσα). Στόχος, η πηγή της Συνειδητότητας. Ίσως μία πρόσκαιρη απώλεια των ορίων που με προσδιορίζουν.
  5. Με την Κβαντική προσέγγιση, ο χώρος, σαν πεδίο ενέργειας, μοιάζει με τη Συνειδητότητα. Τα αντικείμενα είναι καμπυλότητες. Η εμφάνιση μίας καμπυλότητας είναι η γέννηση, ενώ η απόσυρση ο θάνατος. Ό,τι οργανώνω, δημιουργώ, συνθέτω πρόκειται να διαλυθεί.

Είναι ο φυσικός νόμος της εντροπίας.

Είμαι Ψυχή με σώματα και όχι σώμα με Ψυχή.

Οι πιο πάνω τεχνικές θα χαρούν να τις επισκεφτώ και να αποκομίσω βιώματα.

Καλή Επιτυχία!

Πάνος

=========

«Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ»

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 4ου ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Μέσα από τις σελίδες 2 και 3 του φυλλαδίου μας, συνειδητοποιούμε τις ανάγκες, αλλά και τις διαφορές της προσωπικότητας με την Ψυχή.

Π.χ. το «εγώ» εξαρτά την αξία του από την αποδοχή των άλλων, ενώ η Ψυχή ξέρει την αξία της και αποδέχεται τους άλλους χωρίς όρους.

Η διαπίστωση είναι, ότι είμαστε Ψυχή με σώμα και όχι σώμα με Ψυχή!

Μέσα από τις ανάγκες του «εγώ» και της Ψυχής, διακρίνουμε, την αστάθεια, την προσωρινότητα, την κριτική και την εξάρτηση του «εγώ», σε σχέση με τη σταθερότητα, την αιωνιότητα, την αποδοχή και την ελευθερία της Ψυχής!

Κάθε φορά που πονάω ή θυμώνω ή νιώθω ενοχή:

  • Δεν βιώνω την αλήθεια της ύπαρξής μου που μπορώ, επειδή ταυτίζομαι με τα μεταβαλλόμενα, είτε είναι το σώμα είτε ο νους.

Το αληθινό είναι σταθερό και παντοτινό!

  • Δεν βιώνω την αλήθεια των άλλων, επειδή είμαι ταυτισμένος με τη συμπεριφορά τους, την εμφάνισή τους, τις πράξεις τους, τις προκαταλήψεις μου, με ότι φαίνεται και ερμηνεύω, χωρίς να βλέπω τη θεϊκή τους προέλευση και τις ανεκδήλωτες αξίες και αρετές μέσα τους!
  • Δεν βιώνω την αλήθεια των γεγονότων, επειδή είμαι ταυτισμένος με την ικανοποίηση των αναγκών του «εγώ», κρίνω, συγκρίνω, χαρακτηρίζω και δεν βλέπω την ευκαιρία που μου δίνεται, για προσωπική και οικουμενική πορεία εξέλιξης!

Η διαδικασία της Αυτογνωσίας, μέσα από τη Αυτοπαρατήρηση – Αυτοανάλυση – Αυτομεταμόρφωση, μας έδωσε τη βάση για επιτυχημένες λύσεις.

Ο Παρατηρητής, μας οδηγεί σε μια Υπερβατική διάσταση, Ιδιαίτερη και Πνευματική!

Τότε, το πεδίο συνειδητότητας Διευρύνεται, γεμίζει Φως!

Ας πειραματιστούμε με Δύναμη Θέλησης!!

Πάνος

=========

5Ο ΜΑΘΗΜΑ

Η αναφορά μας στις διαφορετικές ανάγκες, μεταξύ του νου και της ψυχής είναι πολύ χρήσιμη, επειδή αυξάνει τη διάκριση του Παρατηρητή να αξιολογεί και να παρεμβαίνει.

Οι ανάγκες του «εγώ» προέλευση έχουν:

  1. Τις φορτισμένες εντυπώσεις και τα αμφισβητούμενα συμπεράσματα των παιδικών βιωμάτων.
  2. Τις καταγραφές εικόνων, γεγονότων, καταστάσεων του στενού περιβάλλοντος, δηλαδή γονιών, συγγενών, φίλων, σχολείων, που θεωρήθηκαν πρότυπα (αρνητικά ή θετικά).
  3. Το διαμορφούμενο καταστάλαγμα της ενήλικης κοσμοθεωρίας του «εγώ».

Οι ανάγκες της ψυχής προέλευση έχουν:

  1. Την τάση της εξάγνισης του αιτιατού μέρους της.
  2. Την τάση της ένωσης με τον Πατέρα, την Αυτοπραγμάτωση.

Η ψυχή είναι προσωρινή μορφοποίηση της άμορφης συνειδητότητας και ο Παρατηρητής είναι μέρος της Ανώτερης Διάνοιας.

Γίνομαι Παρατηρητής σημαίνει, ξυπνάω από τον ύπνο.

Στη φιλοσοφία ονομάζεται «Αυτοστοχασμός».

Στη ψυχοσύνθεση λέγεται «Αποταύτιση».

Ο Γκουρτζίεφ την αποκαλεί «Αυτοπαρατήρηση».

Οι γιόγκις «Παρατήρηση ή Επίγνωση».

Στο ζεν «Επιμελής Στοχασμός».

Στις ασκήσεις μας σελίδα 11 του φυλλαδίου μας «με το κάνετε ζευγάρια», μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το είδωλο μας στον καθρέφτη. Κάνουμε την ανάλυση στο 3ο πρόσωπο σαν να είναι απέναντί μας ο άλλος.

Δείτε το βίντεο με το πείραμα των δύο σχισμών στο παρακάτω λινκ – τι μπορεί να κάνει ο Παρατηρητής!:

https://www.youtube.com/watch?v=GnK_RfhlRRI

Καλή επιτυχία!

Πάνος

 

 

 

 

Comments are closed.