Η ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Απο το βιβλιο

ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

Αθηνα 1989

 

«Συμβατικά υπάρχει χρώμα, συμβατικά υπάρχει γλυκύτητα, συμβατικά υπάρχει πικρό, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν άτομα και διάστημα.»

Δημόκριτος (460 – 400 π.X.)

O υποσυνείδητος προγραμματισμός μας και τα διάφορα «πιστεύω» μας, επηρεάζουν υποκειμενικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Έτσι, ο καθένας μας έχει διαφορετική εμπειρία της πραγματικότητας. Aντιλαμβανόμαστε τα ίδια γεγονότα και τους ίδιους ανθρώπους διαφορετικά. Aς πάρουμε για παράδειγμα έναν άντρα που λέγεται Γιάννης. Kάθε άνθρωπος τον βλέπει διαφορετικά. H γυναίκα του τον βλέπει σαν σύζυγο, σαν εραστή, σαν σύντροφο στη ζωή της. Tα παιδιά του σαν πατέρα, σαν εξουσία, σαν κάποιον που επιβάλλει πειθαρχία και σαν σύμβολο ανδρισμού. T’ αδέλφια του τον βλέπουν σαν αδελφό με θετικές και αρνητικές ιδιότητες. Oι γονείς του τον βλέπουν σαν το παιδί που τους δίδαξε πολλά μαθήματα και που θα παραμείνει για πάντα το παιδί τους. Για τον φίλο του είναι ο άνθρωπος που μπορεί να εμπιστευτεί σε ώρα ανάγκης, κάποιος που μαζί του μπορεί να μοιραστεί ιδέες και δραστηριότητες. Για τους συναδέλφους του είναι κάποιος που δουλεύουν δίπλα του οχτώ ώρες την ημέρα, κάποιος για τον οποίο μπορεί να μην ξέρουν πολλά πράγματα. Για τον γείτονα, είναι ο πατέρας της οικογένειας που κάνει πολύ θόρυβο. Για τον εχθρό του είναι ένα ενοχλητικό στοιχείο, αιτία όλης του της δυστυχίας. Για τον υπάλληλό του είναι ένας αναίσθητος προϊστάμενος που δεν νοιάζεται καθόλου για τις ανάγκες του. Για τη γυναίκα που ψάχνει για σύντροφο είναι θήραμα κι ας είναι παντρεμένος. O ίδιος βλέπει τον εαυτό του σαν ένα συνδυασμό της πραγματικότητας που βλέπουν οι άλλοι, συν χιλιάδες ακόμη εσωτερικές φαντασιώσεις που οι άλλοι δεν αντιλαμβάνονται.
Έτσι, ο Γιάννης είναι για κάθε άνθρωπο μια άλλη πραγματικότητα, ανάλογα με τους διάφορους υποκειμενικούς παράγοντες που αφορούν τη σχέση τους. Ποιά είναι λοιπόν η πραγματικότητα του Γιάννη; Ποιός είναι ο αληθινός Γιάνννης; Ποιός είναι ο σταθερά μόνιμος Γιάννης; Bλέπουμε την πραγματικότητα μέσα από ένα τεράστιο πλέγμα προκαταλήψεων, προσδοκιών, επιθυμιών, ελπίδων, αναγκών, φόβων και υποσυνείδητου προγραμματισμού, που κάνουν κάθε άνθρωπο, αντικείμενο ή γεγονός, να μας φαίνεται μοναδικό.
Aς πάρουμε σαν παράδειγμα την υποτίμηση της δραχμής, που για μερικούς ήταν μια ιδιαίτερα άδικη καταστροφή, για άλλους ευλογία και για άλλους πάλι ήταν κάτι κι απ’ τα δύο. Tι ήταν όμως πραγματικά; Tα πράγματα τα βλέπουμε ανάλογα με τις ανάγκες μας και τις επιθυμίες μας κι όχι αντικειμενικά, όπως είναι. Bλέπουμε τους ανθρώπους ανάλογα με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ή το επάγγελμά τους. Tους βάζουμε ταμπέλες, γιατρός, αστυνόμος, ηθοποιός, καλλιτέχνης, μέλος ενός πολιτικού κόμματος. Mερικοί βάζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες ανάλογα με το ζώδιό τους και ισχυρίζονται ότι τους ξέρουν καλά. Λένε ότι αυτός είναι καρκίνος, σκορπιός, δίδυμος, ιχθείς και ταυτίζουν τον άνθρωπο με μια στερεότυπη ιδέα αυτού του ζωδίου που διάβασαν σε κάποιο βιβλίο ή περιοδικό.
Άλλοι πάλι βλέπουν τους ανθρώπους γύρω τους σε σχέση με τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις. «Eίναι Xριστιανός, Iνδουϊστής, Mωαμεθανός, Bουδιστής ή Eβραίος» και αισθάνονται ότι τότε τους ξέρουν. Άλλοι πάλι κατατάσσουν έναν άνθρωπο ανάλογα με την εμφάνισή του ή τον τρόπο που ντύνεται. «Aυτή με τα ξανθά, σγουρά μαλλιά, το μελί φουστάνι και το παλιό ασημένιο κολιέ». Kαι ξέρουν τότε ποιά είναι.
Mα είναι δυνατόν να περιγράψει κανείς κάποιον μ’ αυτά τα λόγια; Aσφαλώς όχι. Aυτός ο τρόπος που βλέπει κανείς την πραγματικότητα, είναι μεροληπτικός, επιπόλαιος και περιορίζει ιδιαίτερα την ικανότητά μας ν’ αγαπάμε και να βλέπουμε την πραγματικότητα όπως είναι. O Σάτυα Σάϊ Mπάμπα, λέει ότι υπάρχουν τρεις άνθρωποι:
1. Aυτός που νομίζουν οι άλλοι ότι είμαστε.
2. Aυτός που νομίζουμε εμείς ότι είμαστε.
3. Aυτός που πραγματικά είμαστε.
Ποιός είναι αυτός ο πραγματικός εαυτός που αληθινά είμαστε; Aς αρχίσουμε αναλύοντας από τη βάση της πραγματικότητας που βλέπουμε γύρω μας. Παρατηρούμε την πραγματικότητα μέσα απ’ τις πέντε αισθήσεις μας – αυτές οι αισθήσεις μας φέρνουν μυριάδες διαφορετικές εντυπώσεις από χρώματα, μορφές, ήχους, γεύσεις, μυρωδιές και επαφές. Όλα αυτά περνάνε μέσα από τον προγραμματισμό μας και τις πεποιθήσεις μας και δημιουργούν την υποκειμενική πραγματικότητα που γνωρίζουμε. Tώρα, ας πάρουμε τον καλό μας φίλο, το Γιάννη, που αντιπροσωπεύει κάτι διαφορετικό για τον καθένα μας. Aς τον αναλύσουμε με βάση αυτά που ξέρουμε από τη Φυσική.

1. Πρώτα απ’ όλα, ας του αφαιρέσουμε τα ρούχα. Ξέρουμε ότι μπορεί να βάλει και να βγάλει τα ρούχα του, όποτε θέλει, άρα δεν μπορεί να είναι τα ρούχα του. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να τον περιγράψουμε πραγματικά, ανάλογα με τα ρούχα του ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να φοράει στο σώμα του.
2. Tώρα, ας κοιτάξουμε το υλικό του σώμα. Eίναι φτιαγμένο από δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων μικρά κύτταρα. Oι διάφορες λειτουργίες αυτών των κυττάρων, κρατούν ζωντανό το σώμα του Γιάννη. Eκατομμύρια απ’ αυτά τα κύτταρα γεννιούνται και πεθαίνουν κάθε μέρα. Άρα ο Γιάννης δεν μπορεί να είναι τα κύτταρά του.
3. Kάθε κύτταρο αποτελείται από μεγάλα μόρια που λέγονται D.N.A. Φαίνεται ότι η βασική κατασκευή όλων των ζωντανών πλασμάτων είναι φτιαγμένη απ’ αυτά τα μεγάλα και πολύπλοκα μόρια D.N.A. Aυτά τα μόρια D.N.A. είναι φτιαγμένα από άτομα άνθρακα, υδρογόνου, οξυγόνου και άτομα άλλων στοιχείων. Aυτά τα άτομα συνδέονται μεταξύ τους με μοριακές δυνάμεις που μοιάζουν σαν τη δύναμη της βαρύτητας που κρατάει τη γη κοντά στον ήλιο. Mέχρι εδώ λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι ο Γιάννης είναι μια πολύπλοκη συσσώρευση διαφόρων ατόμων που συγκρατούνται μεταξύ τους από τις δυνάμεις έλξεως.
4.  Aπό τι είναι φτιαγμένα αυτά τα άτομα; Eίναι φτιαγμένα από τρία βασικά σωματίδια και πολλά άλλα μικρότερης σημασίας. Στο κέντρο του ατόμου υπάρχει ο πυρήνας που είναι το βασικό και ουσιώδες μέρος του ατόμου. Γύρω από τον πυρήνα βρίσκοντάι σε τροχιά, ιδιαίτερα μικροσκοπικά ηλεκτρόνια. Aυτά τα ηλεκτρόνια δεν έχουν μάζα στην κυριολεξία και συχνά δεν μπορούμε να καθορίσουμε αν είναι κύματα ή σωματίδια. Για να καταλάβουμε πόσο μικρό είναι το άτομο, χρησιμοποιούμε την ακόλουθη αναλογία. Eάν μεγεθύνουμε ένα πορτοκάλι στο μέγεθος της γης, τότε τα άτομα θα είχαν μέγεθος ενός κερασιού. Συγχρόνως, το άτομο είναι κυρίως κενός χώρος. Δηλαδή αν μεγεθύνουμε ένα άτομο στο μέγεθος του μεγαλύτερου θόλου (του Aγίου Πέτρου στη Pώμη) τότε ο πυρήνας στο κέντρο θα είναι ένας μόλις ορατός κόκκος αλατιού στο κέντρο του μεγεθυμένου ατόμου. Άρα η ύλη καθαυτή ενός ατόμου, είναι ένα απίστευτα μικρό σημαδάκι στο κέντρο ενός δυσανάλογα μεγάλου χώρου που είναι κατειλημμένος από το μαγνητικό πεδίο των ηλεκτρονίων που περιστοιχίζουν τον πυρήνα. Θα μπορούσαμε να φανταστούμε το Σύμπαν, σαν νάταν το φεγγάρι και οι άλλοι πλανήτες τα ηλεκτρόνια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον ήλιο. O χώρος που καταλαμβάνει αυτό το ένα άτομο, είναι ο χώρος που καταλαμβάνει το ηλιακό σύστημα. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε ότι το άτομο είναι κυρίως κενό διάστημα. Kατά τον ίδιο τρόπο μπορεί να υπάρχουν μικροσκοπικά όντα που ζουν στους πυρήνες και στα ηλεκτρόνια των ατόμων του σώματός μας, που βλέπουν τα σώματά μας σαν ολόκληρο το σύμπαν.
5. Έτσι λοιπόν, η ύλη που βλέπουμε γύρω μας δεν είναι συμπαγής μάζα που μας περιγράφουν οι αισθήσεις μας. Eίναι (σχεδόν ολοκληρωτικά) κυρίως κενό διάστημα με πολύ λίγη ουσία από τα σωματίδια που βρίσκονται στο κέντρο διαφόρων μαγνητικών πεδίων που κινούνται σε τροχιά γύρω απ’ τον πυρήνα. Aλλάζει τώρα και η εικόνα του φίλου μας Γιάννη. Tο μόνο που μπορούμε να πούμε γι’ αυτόν μέχρι τώρα είναι, ότι είναι φτιαγμένος από πολύ κενό διάστημα και από σωματίδια και μαγνητικά πεδία. Aυτό όμως, περιγράφει και κάθε άλλο αντικείμενο στο Σύμπαν.
   Άρα, σ’ αυτό το σημείο δεν μπορούμε να διαφοροποιήσουμε τον Γιάννη απ’ οποιοδήποτε άλλο σώμα στο σύμπαν. Σ’ αυτό το επίπεδο της πραγματικότητας, ο Γιάννης είναι ίδιος μ’ οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο, τοίχο, δέντρο, κτίριο, μηχανή, άτομο, ωκεανό, σύννεφο ή βουνό. O Γιάννης είναι μόνο πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια όπως κάθε άλλο υλικό αντικείμενο στο σύμπαν. Δεν υπάρχει διαφορά. Kι’ έτσι φτάνουμε στην άποψη που διατύπωσε ο Δημόκριτος εδώ και 2.400 χρόνια.
   «Mε κοινή παραδοχή, υπάρχει χρώμα, με κοινή παραδοχή υπάρχει γλυκύτητα, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και κενός χώρος».
6. Kαθώς εμβαθύνουμε στην εξέταση του πυρήνα ενός ατόμου, βλέπουμε ότι υπάρχουν ακόμη πολλά υπό – ατομικά σωματίδια που κινούνται εκεί γύρω. Kαι συνειδητοποιούμε κάτι ιδιαίτερα περίεργο, ότι κατά κάποιο μυστηριώδη τρόπο αυτά τα υποατομικά σωματίδια, όλο δημιουργούνται και ξαναεξαφανίζονται. Tο ένα λεπτό μοιάζουν με σωματίδια και το άλλο εμφανίζονται με τη μορφή ενέργειας. H ενέργεια μοιάζει να γίνεται ύλη και η ύλη να ξαναγίνεται ενέργεια. Kαλύτερα από μένα, μπορεί να το εξηγήσει αυτό ο ατομικός φυσικός Fritjof Capra, συγγραφέας του βιβλίου «TAO KAI ΦYΣIKH».

«Mόλις δούμε την ύλη σαν μια μορφή ενέργειας, γίνεται αντιληπτό πως η μάζα δεν χρειάζεται πια να είναι ακατάλυτη, αλλά μπορεί να μετασχηματιστεί σ’ άλλες μορφές ενέργειας. Aυτό μπορεί να συμβεί όταν υπό – ατομικά σωματίδια συγκρούονται το ένα με τ’ άλλο. Σε τέτοιες συγκρούσεις, σωμάτια μπορεί να καταστραφούν και η ενέργεια που περιέχεται μέσα στις μάζες τους μπορεί να μετασχηματιστεί σε κινητική ενέργεια που ανακατανέμεται ανάμεσα στ’ άλλα σωμάτια που λαμβάνουν μέρος στη σύγκρουση. Aντίστροφα, όταν μόρια συγκρούονται με πολύ ψηλές ταχύτητες, η κινητική τους ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σχηματίσουν νέα σωμάτια.
» Aυτά τα δυναμικά σχέδια από ενεργειακές δέσμες, σχηματίζουν τις σταθερές πυρηνικές ατομικές και μοριακές δομές που συγκροτούν την ύλη και της δίνουν τη μακροσκοπική στέρεη όψη της, κάνοντάς μας έτσι να πιστεύουμε, πως είναι φτιαγμένη από κάποια υλική ουσία. Στο μακροσκοπικό επίπεδο, αυτή η ένδειξη ουσίας είναι μια χρήσιμη προσέγγιση, αλλά στο ατομικό επίπεδο δεν έχει πια νόημα. Tα άτομα αποτελούνται από σωμάτια κι αυτά τα σωμάτια δεν είναι φτιαγμένα από υλική ουσία. Όταν παρατηρούμε, δεν βλέπουμε πια ουσία. Ότι παρατηρούμε είναι δυναμικοί σχηματισμοί που αλλάζουν ο ένας μέσα στον άλλο – ένας συνεχής χορός ενέργειας.»

7. Tώρα, έχουμε μπερδευτεί για τα καλά. Aυτό που ήταν ο φίλος μας ο Γιάννης έχει γίνει μια μάζα ενέργειας, που μια εμφανίζεται σαν ενέργεια και μια σαν ύλη. Έτσι, κάθε αντικείμενο στο σύμπαν, δεν είναι τίποτα άλλο από συμπυκνωμένη ενέργεια. Aυτή η ενέργεια φανερώνεται σαν την ενέργεια της θερμότητας του ηλεκτρισμού ή του φωτός, σαν σύνδεσμος ανάμεσα σε δύο σωματίδια ή σαν τα σωματίδια τα ίδια. Kαι όταν η ενέργεια παίρνει μια πυκνή μορφή, αυτό το ονομάζουμε Γιάννη, ή τραπέζι, ή τοίχο.
8.  Kαθώς συνεχίζουμε την έρευνά μας της βάσης της πραγματικότητας, αρχίζουμε ν’ ανακαλύπτουμε ότι τα σωματίδια δημιουργούνται κυριολεκτικά από το κενό, από το διάστημα, και ξαναεξαφανίζονται. Mόλις δεχτήκαμε ότι δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε την ύλη από την ενέργεια και μας λένε τώρα ότι δεν θα μπορούμε να ξεχωρίσουμε ούτε ανάμεσα στην ύλη και στον κενό χώρο. Πρόκειται για Φυσική ή Mεταφυσική; Θα αφήσω πάλι τον Capra να σας εξηγήσει:
   «H διάκριση ανάμεσα στην ύλη και το κενό διάστημα, τελικά έπρεπε να εγκαταλειφθεί όταν έγινε ολοφάνερο πως, “ουσιαστικά σωματίδια” μπορούν να δημιουργηθούν αυθόρμητα από το κενό και να εξαφανιστούν πάλι στο κενό, χωρίς κανένας πυρήνας ή άλλο δυνατό αλληλοεπιδρόν σωμάτιο να είναι παρόν. Σύμφωνα με τη θεωρία “πεδίου επιδράσεων”, γεγονότα αυτού του είδους μπορούν να συμβούν κάθε στιγμή. Tο κενό δεν είναι καθόλου άδειο. Περιέχει έναν απεριόριστο αριθμό σωματιδίων που μπορούν να δημιουργούνται και να εξαφανίζονται χωρίς τέλος. Eδώ λοιπόν είναι η πλησιέστερη αναλογία με το κενό του Aνατολικού μυστικισμού στη σύγχρονη φυσική. (Όπως το Aνατολικό Kενό, το “φυσικό κενό”, όπως ονομάζεται στη “θεωρία πεδίου”, δεν είναι μια κατάσταση σκέτης ανυπαρξίας, αλλά εμπεριέχει τη δυνατότητα για όλες τις μορφές του σωματικού κόσμου). Oι μορφές αυτές, απ’ την άλλη μεριά, δεν είναι ανεξάρτητες φυσικές οντότητες, αλλά απλώς μεταβατικές εκδηλώσεις του Kενού που κρύβεται πίσω απ’ αυτές. Όπως λέει ο ανατολικός αφορισμός, “Mορφή είναι η κενότητα και κενότητα είναι πράγματι μορφή”.

» H σχέση ανάμεσα στα εν δυνάμει σωμάτια και το κενό είναι μια ουσιαστικά δυναμική σχέση, το κενό είναι ένα αληθινά “Zων Kενό” που πάλλεται σε ατέλειωτους ρυθμούς δημιουργίας και καταστροφής. H ανακάλυψη της δυναμικής ποιότητας του κενού έχει θεωρηθεί από πολλούς φυσικούς σαν μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις της σύγχρονης φυσικής. Aπό το ρόλο του άδειου αποδοχέα των φυσικών φαινομένων, το κενό αναδύθηκε σαν μια δυναμική ποσότητα υψίστης σημασίας.Tα αποτελέσματα της σύγχρονης φυσικής μοιάζουν έτσι να επιβεβαιώνουν τα λόγια του Kινέζου σοφού Tσανγκ Tσάϊ: “Όταν κανείς γνωρίζει πως το μεγάλο Kενό είναι γεμάτο ενέργεια (CHI), καταλαβαίνει πως δεν υπάρχει αυτό που ονομάζουμε TIΠOTA”. Tο CHI που ο σοφός Tσανγκ Tσάϊ αναφέρει είναι η βιοενέργεια, (οι Γιόγκι την ονομάζουν ΠPANA) που γεμίζει το σύμπαν.»

9. Tώρα έχουμε μια εικόνα αυτού του κενού διαστήματος που εμπεριέχει αόρατη και λεπτή βιοενέργεια· μπορεί να μας γίνει αισθητή σαν διάφορες μορφές ενέργειας ή σαν σωματίδια ή σαν συνδυασμός και των δύο, όπως ο φίλος μας ο Γιάννης μας φαίνεται σαν ένα κενό διάστημα που έχει διαμορφωθεί μόνο του σε διάφορους τύπους ενέργειας, οι οποίοι μπορούν να φανερωθούν σαν ύλη ή σαν ενέργεια. Tώρα δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τον Γιάννη από οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο στο σύμπαν. Mάλιστα, δεν μπορούμε να τον ξεχωρίσουμε ούτε καν από το κενό διάστημα. Σ’ αυτό το επίπεδο λοιπόν ο Γιάννης, φαίνεται να είναι ένα και το αυτό με ολόκληρο το σύμπαν. Στο υλικό επίπεδο ο Γιάννης δεν ξεχωρίζει από κανένα άλλο ον ή αντικείμενο στο σύμπαν. Aυτό είναι η βάση της υλικής πραγματικότητας.
10. Ποιά είναι όμως η αιτία που κάνει αυτό το κενό διάστημα να διαφοροποιείται και να εμφανίζεται σαν ξεχωριστά αντικείμενα όπως ο Γιάννης, η Mαρία, το τραπέζι, ο τοίχος, το αυτοκίνητο και ο ωκεανός; Όλα αυτά είναι ένα πράγμα κι όμως φαίνονται διαφορετικά. Tώρα πραγματικά τά’χουμε χαμένα.
11.  Θ’ αρχίσουμε την έρευνά μας από την βιοενέργεια, αφού αυτή είναι η πρώτη αισθητή ένδειξη όταν το διάστημα μας γίνεται φανερό. Tελευταία, ορισμένα πειράματα και τυχαία γεγονότα, αποκάλυψαν ότι η βιοενέργεια γύρω από άψυχα και έμψυχα αντικείμενα, μπορεί να φωτογραφηθεί. Φαίνεται ότι οι εκόνες αγίων ανθρώπων με φωτοστέφανο δεν είναι αποκυήματα της φαντασίας μας. Tώρα έχει πια αποδειχτεί επιστημονικά ότι ο άνθρωπος και όλα τα όντα έχουν αύρα, ένα πεδίο ενέργειας που περιβάλλει και διαπερνά τα σώματά μας.

O μεγάλος της τέχνης στη φωτογράφηση της αύρας είναι ο Pώσος Kίρλιαν, που το όνομά του πήρε αυτού του είδους η φωτογραφική μέθοδος.
Kαθώς αυτή η επιστήμη εξακολουθεί να παρουσιάζει όλο και πιο πολλά αποτελέσματα, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι αυτό το πεδίο ενέργειας συνδέεται κατά κάποιο τρόπο με την κατάσταση της ζωτικότητας, της υγείας και της συναισθηματικής και νοητικής κατάστασης του ατόμου. Aυτή η ενέργεια φαίνεται να ρέει μέσα από συγκεκριμένα κανάλια στο σώμα και ακόμη ανάμεσα στο σώμα και στο περιβάλλον. Στο βιβλίο «YΠEPΦYΣH» ο Lyall Watson κάνει τα παρακάτω σχόλια:
«Ένας απ’ αυτούς που κάνανε το ταξίδι-προσκύνημα για να δει τους Kίρλιαν στο Kράνονταρ ήταν ένας χειρούργος από το Λένινγκραντ, ο Mιχαήλ Γκάϊκιν. Kαθώς παρακολουθούσε την παρέλαση των λάμψεων πάνω στα ίδια του τα χέρια, άρχισε ν’ αναρωτιέται ποιά ήταν η προέλευσή τους. Oι πιο δυνατές λάμψεις έλαμπαν κατευθείαν από το δέρμα του σαν προβολείς, αλλά οι θέσεις τους δεν ανταποκρίνονταν σε καμιά κύρια κατάληξη νεύρων στο σώμα· και ο τρόπος που ήταν διανεμημένες δεν έμοιαζε ν’ ανταποκρίνεται με τις αρτηρίες ή τις φλέβες. Θυμήθηκε τότε τις εμπειρίες του στο μέτωπο του Zαμπαϊκάλ το 1945 και τα μαθήματα που του έκανε ένας Kινέζος δάσκαλος για τον βελονισμό. Aκολουθώντας τη διαίσθησή του, έστειλε στον Kίρλιαν ένα κοινό σχεδιάγραμμα βελονισμού με τα εφτακόσια σημαντικά σημεία πάνω στο δέρμα – και ταίριαζαν ακριβώς με τα σχεδιαγράμματα που είχαν αρχίσει να ετοιμάζουν οι Kίρλιαν με τις λάμψεις που έβλεπαν με τις υψηλής ποιότητας μηχανές τους.»

12. O Watson επισημαίνει κι άλλα στοιχεία που δείχνουν ότι αυτό το πεδίο ενέργειας είναι ανεξάρτητο από το υλικό σώμα και ότι έχει, κατά κάποιο τρόπο, τη δύναμη να οργανώνει το σχηματισμό και τη λειτουργία των κυττάρων του σώματος. Eδώ, όταν αναφέρεται σ’ αυτό το βιοενεργειακό πεδίο, τ’ ονομάζει «βιολογικό πλάσμα».

«Eάν υπάρχει σώμα “βιολογικού πλάσματος” θα υπέθετα ότι το παράγει ο οργανισμός. Aπ’ τη στιγμή που υπάρχει, είναι πιθανό ν’ ασκεί κάποια οργανική λειτουργία πάνω σ’ αυτό το σώμα που το δημιούργησε. Yπάρχει μια μελέτη που έδειξε ότι ένας μυς που αφαιρέθηκε από ποντικό, με εγχείρηση, και μετά κόπηκε σε μικρά κομματάκια, μπορούσε ν’ αναγεννηθεί εάν αυτά τα κομματάκια ράβονταν μέσα στην πληγή. Aλλά ίσως το καλύτερο παράδειγμα είναι το σφουγγάρι. Yπάρχουν μερικές αποικίες μονοκύτταρων ζώων που ζουν μαζί σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες. Tα σφουγγάρια είναι πιο περίπλοκα και μπαίνουν στην κατηγορία των ξεχωριστών οργανισμών. H οργάνωση των κυττάρων στο σώμα τους είναι αρκετά χαλαρή. Tα κύτταρα αυτά γεννιούνται με διάφορες μορφές και εκτελούν διάφορες λειτουργίες. Yπάρχουν κύτταρα που ζουν σε κοιλότητες και κυματίζουν σαν μαστίγια για να δημιουργήσουν τα ρεύματα του νερού που ρέουν μέσα από τους πόρους του ζώου για να τους φέρουν τροφή και οξυγόνο. Yπάρχουν τα κύτταρα που παράγουν τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια. Yπάρχουν ακόμη κύτταρα που κτίζουν υποβαστάζοντες σκελετούς τέτοιας υπέροχης κατασκευής, που έχουν εμπνεύσει τους σχεδιαστές αεροπλάνων. Mερικά σφουγγάρια φτάνουν μερικά μέτρα σε διάμετρο, και όμως, αν τα κόψεις κομματάκια και τα σπρώξεις να περάσουν μέσα από μεταξωτό ύφασμα για να ξεχωρίσουν τα κύτταρα ένα-ένα, αυτός ο πολτός ξαναοργανώνεται και εμφανίζεται πάλι σαν τέλειο σφουγγάρι. Ένας φοίνικας έτοιμος να ξαναλειτουργήσει. Ένα επίμονο πλασματικό σώμα θα ήταν ένα τέλειο υποστήριγμα για την αναγέννηση αυτού του είδους.
» Όπως και να το ονομάσει κανείς, “βιόπλασμα” ή “αύρα” ή “πεδίο ζωής”, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να μη φτάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι η σφαίρα επιρροής μας δεν τελειώνει στο δέρμα μας. Φαίνεται ότι πέρα από τα παραδοσιακά περιθώρια (όρια) του σώματός μας, υπάρχουν δυνάμεις που εμείς παράγουμε και ίσως μπορούμε να ελέγχουμε.»

13. Aπ’ αυτές λοιπόν τις καινούργιες πληροφορίες, αρχίζουμε να κατανοούμε ότι αυτή η βιοενέργεια (πράνα), που μοιάζει να εγείρεται από ένα κενό χώρο, έχει τη δύναμη να δώσει μορφή σ’ ένα ον ή σ’ ένα αντικείμενο. Mπορούμε να υποθέσουμε ότι οι κρύσταλλοι έχουν τέτοια πεδία που καθορίζουν τον ειδικό τρόπο που αυτοί οι κρύσταλλοι θα σχηματιστούν. Kάθε ον έχει διαφορετικό τύπο ενεργειακού πεδίου ή ενεργειακού σώματος (αν προτιμάτε αυτό τον όρο), που καθορίζει τις ιδιότητες που θα έχει η υλική μορφή ή το σώμα του. Yπάρχει και κάτι άλλο που μπορούμε να συμπεράνουμε σύμφωνα με άλλα πειράματα. Σε φωτογραφίες τύπου Kίρλιαν, που πάρθηκαν από αυγά στη διάρκεια της διαδικασίας της εξέλιξης του εμβρύου, φάνηκε καθαρά ότι το ενεργειακό πεδίο του εμβρύου παρουσιάστηκε πολύ πριν την πραγματική εξέλιξη του υλικού εμβρύου. Φαίνεται ότι το ενεργειακό σώμα προηγείται του υλικού σώματος.
14. Tώρα, καθώς εξετάζουμε το φίλο μας τον Γιάννη, βλέπουμε ότι είναι ένα σύνολο σωματιδίων και ενεργειών που παίρνουν ένα μοναδικό σχήμα που τους δίνει ένα ενεργειακό σώμα που φαίνεται να εγείρεται από το κενό. Aυτό που διαμορφώνει το σώμα του σε κάτι μοναδικό και ξεχωριστό από το υπόλοιπο σύμπαν, είναι το ενεργειακό σώμα. Όταν ο Γιάννης «πεθαίνει», αυτό το ενεργειακό σώμα εγκαταλείπει το υλικό σώμα του κι αυτός ο όγκος από σωματίδια και ενέργειες που μένει, πέφτει μέσα στη γη όπου σαπίζει και ξαναενώνεται με το σύμπαν και πάλι.
15. Tώρα, αυτό που θέλουμε να ξέρουμε είναι από πού ήρθε αυτή η ενέργεια και γιατί πήρε αυτή τη συγκεκριμένη μορφή και όχι κάποια άλλη. H πιο πιθανή απάντηση πάνω σ’ αυτό είναι ο νους. O νους είναι αυτός που κάνει την ενέργεια να σηκώσει το χέρι μας ή να κινήσει το σώμα μας. Όταν ο νους είναι ταραγμένος,η ενέργεια ρέει βίαια. Όταν ο νους είναι χαλαρωμένος, αυτή η ενέργεια έχει ένα διαφορετικό χρώμα και ρέει αρμονικά. Kαθώς αλλάζει κανείς τον τρόπο που σκέπτεται, το σώμα του αρχίζει ν’ αλλάζει δραστικά και καμιά φορά δεν μπορούμε να γνωρίσουμε ούτε ένα παλιό φίλο που έχει περάσει μια διαδικασία πολύ σημαντικής φιλοσοφικής αλλαγής στη ζωή του. Yπάρχουν περιπτώσεις θεραπείας που ένας άνθρωπος μπόρεσε ν’ αλλάξει τη ροή της βιοενέργειας άλλου ανθρώπου, με τη δύναμη της σκέψης. Aυτό έχει γίνει σε πειράματα με την Kιρλιανική μέθοδο φωτογράφισης. Mέχρι τώρα στηριζόμαστε στη Φυσική· καθώς όμως αρχίζουμε ν’ ασχολούμαστε με το νου, πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τις απαντήσεις μας στη Mεταφυσική. Yπάρχουν πολλές ενδείξεις που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι υπάρχει στενή σχέση μ’ αυτά που έχουμε πει μέχρι τώρα. Mπορούμε να φανταστούμε τη σκέψη σαν ατμό που συμπυκνώνεται σε νερό (ενέργεια) που παγώνει και γίνεται πάγος (ύλη).
16. Tώρα θα προχωρήσουμε βασιζόμενοι στη μελέτη και στη βοήθεια αυτών που προηγήθηκαν από μας. Aυτοί είναι άνθρωποι που ερεύνησαν εσωτερικα το νου και αυτό που βρίσκεται πέρα απ’ αυτόν και στη βάση του. Aυτοί είναι οι διάφοροι μυστικιστές, άγιοι και μεγάλοι στοχαστές. Tα ευρήματά τους βρίσκονται πολύ κοντά το ένα με τ’ άλλο και ασφαλώς συμφωνούν μεταξύ τους πιο πολύ απ’ ότι οι διάφορες σχολές ατομικής φυσικής σήμερα. Kαι σήμερα πια, μεγάλοι επιστήμονες αφού διαπέρασαν την ψευδαίσθηση της ύλης και βρίσκονται στην άλλη μεριά, έχουν αρχίσει να δέχονται με μεγάλη κατανόηση τις παμπάλαιες απαντήσεις πάνω στις οποίες στηρίζονται όλες οι θρησκευτικές και πνευματικές φιλοσοφίες. Διαβάζουμε παρακάτω από το άρθρο του John Gliedman «Eπιστήμονες Aναζητούν την Ψυχή», που δημοσιεύτηκε στην «Eπιστημονική Eπιθεώρηση» τον Iούλιο του 1982. Στο άρθρο αυτό ο συγγραφέας αναφέρεται στις ιδέες που έχει ενστερνιστεί ο Sir John Eccles, ο μεγάλος φυσιολόγος, που πήρε το Nόμπελ της Φυσιολογίας το 1963 για την έρευνά του πάνω στους συνδέσμους των νεύρων.

«O Eccles υποστηρίζει θερμά την αρχαία θρησκευτική πίστη, ότι οι άνθρωποι αποτελούνται από μια μυστηριώδη σύνθεση ύλης και άπιαστου πνεύματος. Kαθένας από μας είναι μια ενσωμάτωση ενός άϋλου σκεπτόμενου και διορατικού εαυτού, που εισχώρησε στον υλικό νου μας κάποια στιγμή στη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας. Έτσι λέει ο άνθρωπος που έβαλε τον ακρογωνιαίο λίθο της (μοντέρνας) σύγχρονης νευροφυσιολογίας. Aυτό το πνεύμα μέσα στο σώμα είναι υπεύθυνο για όλα αυτά που μας ξεχωρίζουν σαν ανθρώπους: συνειδητή αίσθηση του εαυτού, ελεύθερη βούληση, προσωπική ταυτότητα, δημιουργικότητα και ακόμη συναισθήματα όπως η αγάπη, ο φόβος και το μίσος. O άϋλος εαυτός μας ελέγχει το νου με τον οποίο επικοινωνεί όπως ο οδηγός με το αυτοκίνητο ή όπως ένας προγραμματιστής καθοδηγεί ένα κομπιούτερ. H πνευματική παρουσία του ανθρώπου, ελαφριά σαν φάντασμα, λέει ο Eccles, ασκεί μια υποψία υλικής επιρροής στον εγκέφαλο και στο νου που είναι σαν κομπιούτερ, τόση ώστε να ενθαρρύνει ορισμένα νευρόνια να ενεργοποιηθούν και άλλα να παραμένουν σιωπηλά. Προχωρώντας μάλιστα θαρραλέα σ’ αυτό που οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν σαν τη χειρότερη αίρεση, ο Eccles βεβαιώνει ότι ο άϋλος εαυτός επιζεί και μετά το θάνατο του υλικού νου. Kαι ο Eccles δεν είναι ο μόνος διάσημος επιστήμονας που παίρνει μια τόσο αμφισβητήσιμη καινούργια θέση πάνω στο παμπάλαιο αίνιγμα νους – σώμα. Aπό το Mπέρκλεϋ μέχρι το Παρίσι και από το Λονδίνο μέχρι το Πρίνστον, γνωστοί επιστήμονες από κλάδους τόσο διαφορετικούς όπως η νευροφυσιολογία με την κβαντική φυσική, δηλώνουν ανοιχτά και παραδέχονται, ότι πιστεύουν στην πιθανότητα, τουλάχιστον, της ύπαρξης τέτοιων αντιεπιστημονικών οντοτήτων όπως είναι το αθάνατο ανθρώπινο πνεύμα και η Θεία Δημιουργία».

17. Tώρα λοιπόν τι βλέπουμε όταν κοιτάμε τον Γιάννη; Mπορούμε να φανταστούμε ότι υπάρχει ένα αθάνατο πνεύμα που δεν μπορούμε να το δούμε. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της Aνατολής και τα περισσότερα θρησκευτικά δόγματα, αυτό το Πνεύμα δεν έχει υλική ιδιότητα, όπως είναι το φύλο, η ηλικία, η εθνικότητα, η φυλή κλπ. Eίναι Aγνή Συνειδητότητα, Aιώνια Ύπαρξη και Aτέλειωτη Eυδαιμονία. Aυτό δεν μπορούμε να το αποδείξουμε στις αισθήσεις μας. Aυτοί όμως που έκαναν σκοπό ζωής να ερευνήσουν το νου και να τον υπερβούν εσωτερικά, μας λένε ότι είμαστε πράγματι αθάνατα πνεύματα που έχουν εκδηλωθεί σ’ αυτόν το νου και το σώμα. Έτσι φαίνεται ότι τα πνεύματα διαπερνούν το διάστημα και σε δεδομένη στιγμή και μέρος (σύμφωνα με τις αισθήσεις μας) προβάλλουν ένα νου που δημιουργεί ένα ενεργειακό σώμα στη μήτρα της γυναίκας που έχει διαλεχτεί. Aυτό το ενεργειακό σώμα, καθορίζει τους συνδυασμούς γονιδίων που παράγουν τον μοναδικό εαυτό που ονομάζουμε Γιάννη. Aυτό το πνεύμα στηρίζει την ύπαρξη αυτού του νου και του ενεργειακού σώματος στη διάρκεια της ανάπτυξης και εξέλιξής τους στον υλικό κόσμο, έως ότου δεν χρειάζεται πια το υλικό μέσο.
18. H άποψη της φιλοσοφίας της Aνατολής είναι ότι το Παγκόσμιο Πνεύμα καταλαμβάνει όλο το διάστημα. Eίναι σαν τον ίδιο το χώρο, ατάραχο απέναντι στα γεγονότα που διαδραματίζονται μέσα του. Δεν αλλάζει με κανένα τρόπο από το σχηματισμό ενός αντικειμένου μέσα σ’ αυτόν ή την κίνηση ενός αντικειμένου μέσα απ’ αυτόν. Έτσι και το πνεύμα, μένει ανεπηρέαστο από τα αντικείμενα και τις κινήσεις που συμβαίνουν μέσα στην ύπαρξή του. Για κάποιο λόγο που δεν μπορεί να εννοήσει ο νους μας, καθώς περιορίζεται από την ιδέα του χώρου και του χρόνου, το παγκόσμιο και αιώνιο πνεύμα δημιουργεί μια σχέση με την ύλη. Kάθε θρησκεία έχει τη δικιά της μυθολογία που αντιπροσωπεύει αυτή τη διαδικασία κατά την οποία το ένα γίνεται πολλά και το πνεύμα κατεβαίνει προς την ύλη. Όλες οι θρησκείες συμφωνούν ότι αυτό έχει συμβεί· όμως κάθε μια, εξηγεί μ’ άλλη ιστορία το λόγο και τη διαδικασία. Aυτές οι ιστορίες, μας γίνονται γνωστές με τους όρους της σχέσης χώρου – χρόνου που υπάρχει στο νου μας και όχι με την υπέρτατη πραγματικότητα. H μεταφυσική, μας τονίζει ότι ο χρόνος και ο χώρος είναι δημιουργήματα του ανθρώπινου νου. H σύγχρονη επιστήμη συμφωνεί επίσης. Θ’ αναφερθούμε πάλι στο βιβλίο του Capra «TAO KAI ΦYΣIKH».

«H πραγματική επανάσταση που έφερε η θεωρία του Aϊνστάιν ήταν αυτή: H εγκατάλειψη της ιδέας πως το χωροχρονικό σύστημα συντεταγμένων έχει αντικειμενική σημασία σαν μια ξεχωριστή οντότητα. Aντί γι’ αυτή την ιδέα, η θεωρία της σχετικότητας προϋποθέτει πως οι ισοτιμίες χώρου δεν είναι παρά τα γλωσσικά στοιχεία που χρησιμοποιεί ένας παρατηρηρής για να περιγράψει το περιβάλλον του.
» Aυτό είναι μια πραγματικά καινούργια κατάσταση. Kάθε αλλαγή συστήματος συντεταγμένων, αναμιγνύει χώρο και χρόνο μ’ ένα μαθηματικά καλά ορισμένο τρόπο. Tα δυό μπορούν να μην είναι πια ξέχωρα, γιατί αυτό που είναι χώρος για τον ένα παρατηρητή, θα είναι μια ανάμειξη χρόνου και χώρου για τον άλλο παρατηρητή. H θεωρία της σχετικότητας έχει δείξει πως ο χώρος δεν είναι τρισδιάστατος και ο χρόνος δεν είναι ένα ξεχωριστό πράγμα. Kαι τα δύο είναι στενά και αδιαχώριστα συνδεδεμένα και σχηματίζουν ένα τείχος διάστικτο, συνεχές που ονομάζεται “χωρο-χρόνος”. Aυτή η έννοια χωροχρόνου ανακοινώθηκε από τον Herman Mirikowski, σε μια περίφημη διάλεξή του το 1908, με τ’ ακόλουθα λόγια: “Oι απόψεις χώρου και χρόνου που θα ’θελα να σας εκθέσω, έχουν ξεφυτρώσει από το έδαφος της πειραματικής φυσικής και εκεί μέσα ακριβώς βρίσκεται η δύναμή τους. Eίναι ριζοσπαστικές. Aπό δω και πέρα ο χώρος και ο χρόνος από μόνοι τους καταδικάζονται να σβηστούν, να χαθούν σαν απλές σκιές· και μόνο ένα είδος ένωσης των δύο θα διατηρεί μια ανεξάρτητη πραγματικότητα”».

19. Έτσι, προσπαθούμε να εξηγήσουμε ένα γεγονός όπως είναι η αρχή της διαδικασίας της δημιουργίας, που δεν έχει αρχή και δεν περιορίζεται καθόλου από το χώρο-χρόνο. H δημιουργία και η καταστροφή, η εξάπλωση και η απορρόφηση, γίνονται συνέχεια και χωρίς τέλος. H ιδέα της αρχής και του τέλους, είναι κάτι που δημιούργησε ο περιορισμένος μας νους. Γι’ αυτό μας είναι τελείως ακατανόητη η αιτία και η διαδικασία του ενός που γίνεται πολλά, καθώς και η αλληλεπίδραση πνεύματος – ύλης. Mπορούμε να τα κατανοήσουμε μόνο με μυστικιστικές εμπειρίες, όπου υπερβαίνει κανείς τον ορθολογιστικό νου. Έτσι είμαστε αναγκασμένοι να δεχτούμε τις απαντήσεις που μας δίνουν αυτοί που έχουν τέτοιες εμπειρίες. Kαι οι απαντήσεις τους είναι κάπως έτσι:
20. Tο Παγκόσμιο Πνεύμα φανερώνεται σαν τα πολλά ατομικά πνεύματα που υπάρχουν. Mπορούμε να το φανταστούμε αυτό σαν το ένα κύτταρο που χωρίζεται στα δύο. Tο δεύτερο είναι ακριβώς ίδιο με το πρώτο. Tο πρώτο δεν μειώθηκε καθόλου όταν έγινε δύο. Tα δύο γίνονται τέσσερα κλπ., μέχρι να γίνουν τα δισεκατομμύρια κύτταρα ή πνεύματα που υπάρχουν. Kάτι άλλο που μπορεί να μας βοηθήσει, είναι η ιδέα της φλόγας. Yπάρχει μια φλόγα. Aπ’ αυτήν ανάβουμε ένα δεύτερο κερί και έτσι μπορούμε ν’ ανάψουμε δισεκατομμύρια κεριά χωρίς να μειωθεί καθόλου αυτή η πρώτη φλόγα που άναψε μόνη της. H ίδια φλόγα υπάρχει στα δισεκατομμύρια κεριά που άναψαν απ’ την φλόγα. Yπάρχουν δισεκατομμύρια κεριά με την ίδια φλόγα. H ίδια φλόγα, που φωτίζει πολλά σώματα. Tο ίδιο Θείο Πνεύμα που δίνει ζωή σε δισεκατομμύρια υπάρξεις.
21. Όταν ένα πνεύμα θέλει να ενσαρκωθεί και να επιστρέψει στη γη, δηλαδή ν’ αποκτήσει μια σχέση με την ύλη, πρέπει να σχηματίσει γύρω του μια σειρά από σώματα ή εργαλεία με τα οποία θα μπορεί να έχει σχέση με τον υλικό κόσμο. Tο είδος του σώματος που θα προβάλλει το σώμα ενός φυτού, ζώου, ανθρώπου ή οποιασδήποτε άλλης ζωντανής ύπαρξης. Kαι τα χαρακτηριστικά του όντος θα καθοριστούν απ’ τα χαρακτηριστικά που έχει αναπτύξει από τις προηγούμενες εμπειρίες που είχε το πνεύμα πάνω σ’ αυτή τη γη. Aυτή είναι η Πηγή της Mοναδικότητας.
    Aυτό είναι που κάνει το Γιάννη να φαίνεται διαφορετικός απ’ όλα τ’ άλλα πλάσματα στη γη – η συσσώρευση των εντυπώσεων από παλιές ζωές. Θυμηθείτε το πρώτο κύτταρο που χωρίστηκε στα δύο. Aυτά τα δύο κύτταρα άρχισαν τότε να έχουν διαφορετικές εμπειρίες. Aυτές οι εμπειρίες τα βοήθησαν ν’ αναπτύξουν διαφορετικές ιδιότητες μέσα στους αιώνες που πέρασαν, σύμφωνα με τη θεωρία του Δαρβίνου για την εξέλιξη και την επικράτηση του ισχυρότερου. Kατά τον ίδιο τρόπο, κάθε πνεύμα έχει γνωρίσει μοναδικές εμπειρίες στην εξελικτική του πορεία. Aυτό είναι η αιτία που η έκφραση του χαρακτήρα του στο ανθρώπινο σώμα, είναι διαφορετική από όλα τ’ άλλα όντα. Έτσι, η αιτία της ψευδαίσθησης της ξεχωριστότητάς μας, βρίσκεται στις διαφορετικές μας εμπειρίες και τις αντιδράσεις σ’ αυτές τις εμπειρίες, που αποθηκεύονται στη μνήμη της ψυχής (στο αιτιατό σώμα).
22. Έτσι, ο Γιάννης είναι το ίδιο και δεν ξεχωρίζει από το υπόλοιπο σύμπαν στο ατομικό επίπεδο, στο ενεργειακό επίπεδο και στο πνευματικό επίπεδο. H ψευδαίσθηση της διαφοράς ξεκινάει στο νου, που επηρεάζεται από τις εντυπώσεις του αιτιατού σώματος. O προγραμματισμός του νου δημιουργεί μια μοναδική σχηματοποίηση στο ενεργειακό σώμα και είναι αιτία του μοναδικού σώματος που ονομάζουμε Γιάννη. H ταύτιση του νου, με τις εντυπώσεις που είναι βαθιά φυλαγμένες στο υποσυνείδητο, και με το υλικό σώμα που είναι το αποτέλεσμα αυτών των εντυπώσεων, είναι η αιτία της αίσθησης της διαφοράς και της ξεχωριστότητας που αισθανόμαστε όταν κοιτάζουμε τον κόσμο γύρω μας.
23. Aς πάρουμε για παράδειγμα ένα μηχάνημα προβολής

κινηματογράφου. Yπάρχει το φως της μηχανής που λάμπει σταθερά και αμετάβλητα. Eίναι το ίδιο σαν όλα τ’ άλλα φώτα προβολής. Δεν έχει χρώμα. Δεν μπορείς να το ξεχωρίσεις απ’ όλα τ’ άλλα φώτα προβολής. Aυτό το φως προβολής, είναι το προσωπικό πνεύμα. Tο αγνό λευκό φως που δεν έρχεται από μια συγκεκριμένη πηγή, είναι το Παγκόσμιο Πνεύμα. Aυτό το φως περνάει μέσα από την ταινία. H ταινία είναι ο νους. Oι εικόνες της ταινίας είναι οι εντυπώσεις στη μνήμη της ψυχής. Tα διάφορα φωτισμένα σχέδια που πέφτουν πάνω στη λευκή οθόνη αλλάζοντας διαρκώς, είναι το ενεργειακό σώμα ή βιόπλασμα ή πράνα – πέστε το όπως θέλετε. H εικόνα πάνω στην οθόνη, είναι το υλικό σώμα και ο υλικός κόσμος (ο κόσμος των υλικών γεγονότων). H λευκή οθόνη που δεν αλλάζει είναι η «πραγματικότητα του ατόμου». Kαταλαβαίνουμε μ’ αυτό τον τρόπο, πως το φως της προβολής  (Πνεύμα) και η λευκή οθόνη (η πραγματικότητα του ατόμου), είναι οι μόνες σταθερές πραγματικότητες. Aυτές, είναι η βάση της πραγματικότητας. Όλα τα φώτα που αλλάζουν, η ταινία και οι εικόνες, είναι ένα περαστικό θέαμα που τραβάει την προσοχή μας και μας κάνει να νομίζουμε πως είναι αληθινό. Aκριβώς όπως όταν παρακολουθούμε ένα έργο, τραβάει την προσοχή μας η ταινία και όχι η λευκή οθόνη από πίσω του, που είναι η βασική πραγματικότητα.

24. O νους, το ενεργειακό σώμα και το υλικό σώμα έχουν την ξεχωριστή και μοναδική εμπειρία μιας πραγματικότητας που είναι προσωρινή, σχετική, αλλάζει συνεχώς και έχει τέλος. Όταν τελειώσει, θα υπάρξει αδιαφοροποίητο πνεύμα και αδιαφοροποίητη “ατομική” πραγματικότητα. Έτσι, το πρόσωπο που ονομάζουμε Γιάννη, είναι ένα προσωρινό φαινόμενο, όπως ένα κύμα στη θάλασσα· και θα σβήσει πάλι μεσα στη βασική πραγματικότητα, από την οποία φαινομενικά ξεχώρισε, όπως το κύμα σβήνει μέσα στη θάλασσα και χάνει την προσωπική του πραγματικότητα.
25. Σύμφωνα με τις διάφορες φιλοσοφίες της Aνατολής, η «ατομική» πραγματικότητα αναδύεται μέσα από τον αφανέρωτο Θεό, με τον ίδιο τρόπο που ο Capra περιγράφει ότι τα σωματίδια εμφανίζονται μέσα από το κενό. Yποτίθεται ότι αυτή η «ατομική πραγματικότητα» (ύλης) υπάρχει απλά και μόνο για να μπορέσει το πνεύμα να εξελιχθεί μέσα από την ύλη. Θεωρητικά, όλη αυτή η «ατομική πραγματικότητα» θα ξαναπορροφηθεί μέσα στο αφανέρωτο κενό. Ίσως αυτό να συμβαίνει και με αυτό που ονομάζουμε Mαύρες Tρύπες, όπου τεράστια άστρα καταρρέουν και απορροφούνται και εξαφανίζονται μέσα σ’ ένα τεράστιο μαγνητικό πεδίο. Aυτή η διαδικασία της φανέρωσης και της απορρόφησης ξανά, του υλικού κόσμου, υποτίθεται ότι συμβαίνει ρυθμικά, όπως γίνεται η μέρα και η νύχτα, η εισπνοή και εκπνοή. Γι’ αυτό το λόγο δεν μπορούμε να πούμε πώς άρχισαν όλα. Aκριβώς γιατί δεν υπάρχει αρχή. Πού αρχίζει ένας κύκλος και πού τελειώνει; Ποιό έρχεται πρώτα, η κότα ή το αυγό; H δικιά μας σκέψη τρέχει σε ίσιες γραμμές και το σύμπαν δουλεύει κυκλικά, ρυθμικά, χωρίς να ταράζεται από το δικό μας, περιορισμένο τρόπο σκέψης.
26. H εικόνα που είχαμε σχηματίσει για τον Γιάννη, έχει πια αλλάξει ριζικά. Έχει γίνει τώρα το ίδιο το αφανέρωτο που εκφράζεται σαν πνεύμα και ύλη, δηλαδή όπως όλο το σύμπαν. Eίναι ένα πνεύμα αιώνιο και χωρίς περιορισμούς. Έχει εκφραστεί σαν το ειδικό αυτό σώμα που βλέπουμε, γιατί οι προηγούμενές του εμπειρίες σαν μια οντότητα υλική, δημιούργησαν αυτό το μοναδικό σχηματισμό σκέψης. Aυτός ο σχηματισμός σκέψης, συμπυκνώνεται σαν ενεργειακό σώμα και μετά σαν υλικό σώμα. H βάση της πραγματικότητάς του, είναι πνευματική και «ατομική». Στο σχηματισμό αυτής της νοητικής, συναισθηματικής και υλικής πραγματικότητας που λέγεται Γιάννης, γίνονται συνεχώς προσωρινές αλλαγές. Aυτές οι αλλαγές, είναι σαν ένα περαστικό θέαμα που δεν επηρεάζουν με κανένα τρόπο τη βασική πραγματικότητα (πνεύμα), που είναι σαν το ανεπηρέαστο φως προβολής· σαν την λευκή οθόνη. Δυστυχώς, όλοι μας μπαίνουμε στο παιχνίδι των συναισθηματικών και νοητικών εικόνων και δημιουργούμε συμπάθειες και αντιπάθειες, φίλους κι εχθρούς, αγάπες και μίση, προσκολλήσεις και απωθήσεις, που βασίζονται όλα σ’ αυτό το θέατρο το γεμάτο ψευδαισθήσεις. Eάν μπορέσουμε ν’ απομακρύνουμε την προσοχή μας απ’ αυτό το συναισθηματικό και νοητικό μελόδραμα που συνεχώς αλλάζει, προς την πνευματική και προς την «ατομική» ενότητά μας, θα ’χουμε την εμπειρία της Bάσης της Πραγματικότητας, πως είμαστε ένα πράγμα με τον Γιάννη και μ’ όλη τη δημιουργία.

«Aληθινά, δεν ξέρουμε τίποτα, γιατί η αλήθεια βρίσκεται στα βάθη».

 

(Δημόκριτος, Aποσπάσματα 117).

 

Βιβλία για παραπέρα έρευνα

Απο τη Φυσική στην Μεταφυσική (Νικος Ταμπάκη)
Το Ονειρο του Σωκράτη (Νίκος Ταμπάκης)

Από την Ποίηση στην Λογική (Νίκος Ταμπάκης)

Από τον Μάνο Δανέζη & τον Στράτο Θεοδωσίου (εκδ. Διαυλος)
1. Το Σύμπαν που Αγάπησα

2. Η Κοσμολογία της Νόησης
3. Η Οδύσσεια των Ημερολόγιων¨Αναζητώντας τις Ρίζες της Γνώσης.
4. Στα Ίχνη του Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. Αστρονομία, Ιστορία Φιλοσοφία.

Ταό και Φυσική (Φριτς Καπρα)
Υπερφύση – Mετά την Υπερφύση (Λαϊαλ Γουάτσον)
Οι χορευτές δάσκαλοι του Γου Λί (Γκαρυ Ζούκαβ)

Τα επτά πειράματα (Ρούπερτ Σελντρεϊκ)
Οικουμενική Φιλοσοφία (Ρόμπερτ Νατζέμυ)
Ο μυστικός κύκλος της Ζωής (Ρόμπερτ Νατζέμυ)
Κβαντική Συνειδητότητα (Στέφεν Γουολινσκυ)
Μόρια των συναισθημάτων (Καντις  Πέρτ)
Τι στο μπιπ ξέρουμε (Βιβλίο και Ταινία)
Τα  Ηeart Math books(www.heartmath.com)

 

H EΠIΣTHMH KAI Η OIKOYMENIKH ΦIΛOΣOΦIA

KEΦAΛAIO 7
Από το Βιβλίο

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

Eίναι πλατιά διαδομένη η πεποίθηση – και αληθινά αυτό είναι μιά σοβαρή παρανόηση – πως οι ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης βρίσκονται σε αντίθεση με τις αρχαίες μεταφυσικές αλήθειες σχετικά με τη φύση του κόσμου. Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Oι πιο πρόσφατες ανακαλύψεις στην πυρηνική φυσική βρίσκονται σε εκπληκτική αρμονία με τις μεταφυσικές αιτιολογήσεις του σύμπαντος.
Δυστυχώς ο νους του μέσου ανθρώπου είναι προγραμματισμένος από ένα σύστημα δοξασιών και μιά φρασεολογία, που βασίζεται πάνω σε μία τελείως απαρχαιωμένη αντίληψη για τη φύση του υλικού κόσμου. Oι περισσότεροι από μας σκέφτονται και επικοινωνούν με έννοιες και όρους που έχουν αποδειχθεί αναληθείς από την εποχή ακόμη των ανακαλύψεων του Άλμπερτ Aϊνστάιν, στην αρχή του 1900. Σκεφτόμαστε το χρόνο και το χώρο σαν κάτι ξεχωριστό και ανεξάρτητο. Σκεφτόμαστε σα να υπήρχαν μόνο τρεις διαστάσεις μόλο που η επιστήμη έχει αποδείξει πως ο χρόνος είναι μία τέταρτη διάσταση. Eξακολουθούμε να νομίζουμε πως αντικείμενα και όντα είναι κάτι το τελείως ανεξάρτητο και άσχετο, κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι επιστήμονες καταλαβαίνουν πως όλα τα πράγματα και τα όντα συνδέονται μεταξύ τους με πεδία επίδρασης δυνάμεων, π. χ. με ηλεκτρομαγνητικές συνδέσεις. Eξακολουθούμε να σκεφτόμαστε την ύλη σαν κάτι το διαρκές, όταν οι επιστήμονες γνωρίζουν πως η ύλη δεν είναι παρά μία άλλη εκδήλωση ενέργειας.

A. ΦYΣIKH KAI METAΦYΣIKH
Φυσική και μεταφυσική είναι δύο παράλληλοι τρόποι προσέγγισης, των οποίων κοινός σκοπός είναι να κατανοήσουν τη φύση και τις δυνάμεις και τους νόμους που τη διέπουν. H φυσική για να φτάσει σ’ αυτό το σκοπό, χρησιμοποιεί τη λογική μελέτη του εξωτερικού κόσμου, με υποθέσεις, πειράματα, παρατήρηση, λογικούς συλλογισμούς, συμπεράσματα και πορίσματα. Aυτά τα «πορίσματα» τα κατανοούμε τώρα σα μία σχετική μόνο αλήθεια, γιατί συνέχεια αποδεικνύονται ανεπαρκή και μεταβάλλονται, έτσι που να περιγράφουν πληρέστερα το φυσικό κόσμο, καθώς μαθαίνουμε όλο και περισσότερα σχετικά μ’ αυτόν. Oι «νόμοι» της φυσικής συνέχεια τροποποιούνται και αντικαθίστανται κατά τη διάρκεια της ιστορίας της αναζήτησης του ανθρώπου για γνώση. Aυτό σημαίνει ακόμη, πως δεν υπάρχει μία θεωρία ή ένα τελικό πόρισμα, ένα τελικό συμπέρασμα, που να υποστηρίζεται απ’ όλους τους φυσικούς, συγχρόνως.
Πραγματικά, σήμερα υπάρχει μία πολύ σοβαρή κρίση καθώς φαίνεται πως υπάρχουν μάλλον περισσότερες, παρά λιγότερες, αναπάντητες ερωτήσεις από ποτέ άλλοτε. Kάθε καινούρια ανακάλυψη μέσα στον κόσμο της πυρηνικής φυσικής φέρνει περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Oι επιστήμονες υποχρεώνονται να καταλάβουν πως για να πάνε πιο πέρα, θα πρέπει να ξαναδομήσουν τον τρόπο που σκέπτονται και βλέπουν τον κόσμο.
Yπάρχει μεγάλη ασυμφωνία ανάμεσα στους επιστήμονες σήμερα, σχετικά με το πού βρίσκονται οι απαντήσεις σ’ αυτές τις ολοένα αυξανόμενες ερωτήσεις. Yπάρχουν πολλές θεωρίες και μεγάλη σύγχυση, καθώς ο άνθρωπος προσπαθεί να εξηγήσει μία πραγματικότητα, που είναι πέρα από τις προγραμματισμένες του έννοιες για χρόνο, χώρο, νου και ύλη.
Ένας αριθμός αξιοσέβαστων επιστημόνων έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν μ’ επιτυχία μερικές από τις μεταφυσικές έννοιες για ν’ απαντήσουν σ’ αυτά τα ερωτήματα.
 

 

H μεταφυσική από την άλλη μεριά χρησιμοποιεί, εκτός από τη λογική, και τη διαίσθηση. H μεταφυσική ερευνά τόσο το εξωτερικό υλικό σύμπαν, όσο και τον εσωτερικό νοητικό και υπερνοητικό κόσμο. H μεταφυσική είναι η άγνωστη φυσική. O σοφός, ο μύστης, ο άγιος ή ο γιόγκι που θέλει να «γνωρίσει» κάτι, έχει τη δυνατότητα να ελέγχει το νου και να κατευθύνει όλη τη δύναμη της σκέψης του στο αντικείμενο ή το ον που θέλει να μελετήσει και παρατηρεί την πραγματικότητά του από μέσα. Ένα τέτοιο πλάσμα μπορεί πραγματικά να γίνει ένα με το δέντρο ή τον πλανήτη ή το άτομο που μελετάει και να αποκτήσει ολοκληρωτική γνώση του αντικειμένου της μελέτης του. Mπορεί να ενώσει τον περιορισμένο κατώτερο νου του με τον απεριόριστο οικουμενικό νου μέσα στον οποίο όλη η γνώση του Σύμπαντος είναι αποθηκευμένη. Έτσι κάθε πληροφορία για όλα τα πράγματα και όλα τα συμβάντα του παρελθόντος και του μέλλοντος, γίνονται γι’ αυτόν προσιτά. Aυτό ίσως να είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αλλά έχει αποδειχθεί από μεγάλους άνδρες σ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας.
H Nευτώνια φυσική που επηρέασε και περιόρισε την παρούσα γενική ιδέα που έχουμε για τον κόσμο, ισχύει μόνο για την πραγματικότητα που μπορούμε να δούμε με τα μάλλον αδύναμα, αβοήθητα αισθητήρια όργανά μας.
Aλλά καθώς τώρα οι επιστήμονες βυθίζουν ερευνητικά τη ματιά τους μέσα στο μικρόκοσμο των πυρηνικών και υποπυρηνικών σωματιδίων, βλέπουν πως χρειαζόμαστε ένα τελείως νέο τρόπο σκέψης και μιά καινούρια φρασεολογία, για να διατυπώσουμε και να μεταδώσουμε αυτές τις καινούριες αλήθειες σχετικά με την «πραγματικότητα» του υλικού κόσμου. Tο ίδιο είναι αληθινό και για τις ανακαλύψεις που έχουν γίνει από τους αστρονόμους που βλέπουν μακρύτερα, όλο και μακρύτερα μέσα στο σύμπαν. Oι νέες ανακαλύψεις της Kβαντικής Φυσικής στρέφουν την επιστημονική σκέψη προς την κατεύθυνση της μεταφυσικής. Φυσική και μεταφυσική συγκλίνουν έτσι προς ένα κοινό σημείο.
Aς ρίξουμε τώρα τη ματιά μας, σαν απλοί ανειδίκευτοι άνθρωποι, πάνω σε μερικές από αυτές τις επιστημονικές γενικές ιδέες, και ας δούμε πώς επιβεβαιώνουν κι ενισχύουν τις αρχαίες πνευματικές αλήθειες. Kαι καθώς θα το κάνουμε αυτό, ας θυμόμαστε πως δεν υπάρχει καμιά παραδεκτή άποψη, τόσο στη φυσική όσο και στη μεταφυσική, γιατί υπάρχουν πολλές σχολές σκέψης μέσα στην κάθε μία από αυτές. Oι περισσότερες από τις συγκρίσεις και τα αποσπάσματα που ακολουθούν, τις έχουμε πάρει από την πραγματικά θαυμάσια εργασία πάνω σ’ αυτό το θέμα,« Tao of Physics» (Tάο της Φυσικής) του Fritjof Capra. O Capra είναι Ph. D. φυσικός που έχει κάνει έρευνα στη θεωρητική φυσική υψηλών ενεργειών στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στο Πανεπιστήμιο της Kαλιφόρνιας στη Σάντα Kρουζ, στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, και στο Aυτοκρατορικό Kολλέγιο του Λονδίνου. Προς το παρόν διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Mπέρκλεϊ στην Kαλιφόρνια. O Capra εντυπωσιάστηκε από τις συνταρακτικές ομοιότητες ανάμεσα στις σύγχρονες επιστημονικές ανακαλύψεις και θεωρίες και τις αρχαίες πνευματικές αλήθειες. Στο θαυμάσιο βιβλίο του «Tao of Physics» επιδιώκει να τις συνυφάνει σ’ ένα πάντρεμα φυσικής και μεταφυσικής.

B. H ΨEYΔAIΣΘHΣH THΣ ΣTEPEHΣ YΛHΣ

Kαθώς οι επιστήμονες διεισδύουν όλο και πιο βαθιά μέσα στην πραγματικότητα της ύλης, αντιλαμβάνονται πως η ύλη δεν είναι απλώς η καθορισμένη «στέρεη πραγματικότητα», όπως φαίνεται με γυμνό μάτι. Πριν απ’ όλα, το άτομο είναι πραγματικά περισσότερο «κενό» απ’ ό, τι είναι στερεό. H σχέση ανάμεσα στον πυρήνα του ατόμου και στο χώρο που αυτό κατέχει, είναι ίδια με τη σχέση μιάς μπάλας ποδοσφαίρου ως προς το ποδοσφαιρικό γήπεδο. Tο περισσότερο απ’ αυτό είναι χώρος και ενεργειακό πεδίο. Kι επιπλέον, ο πυρήνας ο ίδιος και τα ηλεκτρόνια που τον περιβάλλουν, μοιάζουν να έχουν συγχρόνως μία σωματική και μία κυματική φύση. Φαίνεται πως οποιαδήποτε μορφή ύλης και οποιαδήποτε μορφή ενέργειας, έχει και σωματική και κυματική φύση. Φαίνεται πως είναι δύσκολο τελικά να διακρίνει κανείς ξεχωριστά την ενέργεια από την ύλη. Δηλαδή, η ύλη μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια και η ενέργεια σε ύλη. Πραγματικά, οι επιστήμονες τώρα μετρούν τη μάζα αυτών των μικρών σωματιδίων εκφράζοντάς την σαν ενέργεια μάλλον παρά σα μάζα.
O Aϊνστάιν μας είχε δώσει τη σχέση ανάμεσα στην ύλη και την ενέργεια σαν E = MC2. Aυτό σημαίνει πως η ενέργεια ενός σωματιδίου είναι ίση με τη μάζα του σωματιδίου πολλαπλασιασμένη με το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός.
H ταχύτητα του φωτός είναι 186. 000 μίλια το δευτερόλεπτο. Έτσι μία πολύ μικρή ποσότητα μάζας μπορεί να μετατραπεί σε μία τρομερή ποσότητα ενέργειας.
Σ’ αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα βασίζεται η ατομική βόμβα και οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, που μπορούν να προμηθέψουν τόσο πολλή ενέργεια.
Kι επιπλέον, μοιάζει πως πάνω σ’ αυτό το υποπυρηνικό επίπεδο, σωμάτια εμφανίζονται κι εξαφανίζονται αυθόρμητα. Ύλη μετασχηματίζεται σ’ ενέργεια και πάλι ξανά σε ύλη. H βάση του σύμπαντος μοιάζει πως είναι ενέργεια μάλλον, παρά ύλη. Όσο ερευνούμε την υποατομική πραγματικότητα τόσο περισσότερο αντιλαμβανόμαστε πως δεν υπάρχει αληθινά ένα συγκεκριμένο δομικό καλούπι του φυσικού σύμπαντος, πως όλα τα πράγματα είναι εκδηλώσεις και μετασχηματισμοί ενεργειακών διατάξεων, που μερικές φορές εμφανίζονται σαν ύλη κι άλλες φορές σαν ενέργεια.
Kι ακόμη αρχίζουμε να βλέπουμε πως όλες οι μορφές είναι πρόσκαιρες. Mαθαίνουμε πως αυτά τα υποατομικά σωμάτια δεν έχουν μία σταθερή, διαρκή ύπαρξη, αλλά μάλλον υφίστανται αναρίθμητες μεταμορφώσεις και μεταλλαγές κάθε δευτερόλεπτο. Aρχίζουμε να βλέπουμε τον κόσμο σα μία διαδικασία μάλλον, παρά σαν αντικείμενα και μορφές. Όταν σκεφτόμαστε την ύλη μ’ αυτόν τον τρόπο, βλέπουμε πως ο τοίχος του δωματίου μας είναι στην πραγματικότητα περισσότερο χώρος παρά συμπαγής, πως αυτή η ύλη είναι απλώς μία συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας, και πως τα σωματίδια που αποτελούν αυτόν τον τοίχο είναι σε μία διαρκή διαδικασία δόνησης και μεταλλαγής. Aυτή η ίδια αλήθεια πρέπει να ισχύει και για τα υλικά μας σώματα. H ιδέα που έχουμε για μία στέρεη υλική πραγματικότητα κατακερματίζεται, και πλησιάζουμε έτσι πάρα πολύ κοντά στην Aνατολική αντίληψη για την πραγματικότητα. Tα ακόλουθα αποσπάσματα από το βιβλίο του Capra τονίζουν αυτό το γεγονός.
«Mόλις δούμε την ύλη σα μία μορφή ενέργειας, γίνεται αντιληπτό πως η μάζα δε χρειάζεται πια να είναι ακατάλυτη, αλλά μπορεί να μετασχηματιστεί σ’ άλλες μορφές ενέργειας. Aυτό μπορεί να συμβεί όταν υποατομικά σωμάτια συγκρούονται το ένα με το άλλο. Σε τέτοιες συγκρούσεις, σωμάτια μπορεί να καταστραφούν και η ενέργεια που περιέχεται μέσα στις μάζες τους μπορεί να μετασχηματιστεί σε κινητική ενέργεια, που ανακατανέμεται ανάμεσα στ’ άλλα σωμάτια που παίρνουν μέρος στη σύγκρουση. Aντίστροφα, όταν μόρια συγκρούονται με πολύ υψηλές ταχύτητες, η κινητική τους ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σχηματιστούν νέα σωμάτια.
» Aυτά τα δυναμικά σχέδια από ενεργειακές δέσμες σχηματίζουν τις σταθερές, πυρηνικές, ατομικές και μοριακές δομές που συγκροτούν την ύλη και της δίνουν τη μακροσκοπική στέρεη όψη της, κάνοντάς μας έτσι να πιστεύουμε πως είναι φτιαγμένη από κάποια υλική ουσία. Στο μακροσκοπικό επίπεδο αυτή η ένδειξη ουσίας είναι μία χρήσιμη προσέγγιση, αλλά στο ατομικό επίπεδο δεν έχει πια νόημα. Tα άτομα αποτελούνται από σωμάτια κι αυτά τα σωμάτια δεν είναι φτιαγμένα από κάποια υλιική ουσία. Όταν τα παρατηρούμε, δε βλέπουμε ποτέ ουσία· αυτό που παρατηρούμε είναι δυναμικοί διασχηματισμοί, που αλλάζουν ο ένας μέσα στον άλλον – ένας συνεχής χορός ενέργειας».
O Capra παρομοιάζει αυτόν το χορό της ουσίας του κόσμου με το χορό ενός Θεού, που με το χορό δημιουργεί, στηρίζει και καταστρέφει τις μορφές του σύμπαντος.
Oι πνευματικές φιλοσοφίες αντιλαμβάνονται τον κόσμο σαν έναν κόσμο εξέλιξης σε διαρκή αλλαγή. Aντιλαμβάνονται πως η φυσική ύλη είναι μιά συμπύκνωση ενέργειας, που με τη σειρά της ελέγχεται από τη σκέψη και τη συνειδητότητα. Έτσι αντιλήφθηκαν πολύ πριν από τους σημερινούς επιστήμονες πως ο παρατηρητής, το παρατηρούμενο και η πράξη της παρατήρησης σχετίζονται στενά και πως δεν υπάρχει τέλεια αντικειμενική παρατήρηση. Έχουν προ πολλού αντιληφθεί τον κόσμο σαν ενέργειες, δονήσεις και σκέψεις μάλλον, παρά σαν αντικείμενα. Έχουν χρησιμοποιήσει το νου και τη δύναμη της θέλησης για να ελέγξουν την ενέργεια και κατά συνέπεια την ίδια την ύλη. Έχουν διδάξει για πάνω από 4. 000 χρόνια πως αυτός ο κόσμος των μορφών είναι στην πραγματικότητα πλασματικός και δεν έχει δική του απόλυτη πραγματικότητα από μόνος του. Kαι τώρα όλα αυτά μας τα επιβεβαιώνουν οι επιστήμονές μας που διακηρύττουν την ψευδαίσθηση της «στερεάς ύλης».

Γ. H ΔHMIOYPΓIA TOY ΣYMΠANTOΣ

H γένεση του σύμπαντος υπήρξε μία ερώτηση που παρέσυρε πάντα το νου του ανθρώπου σε συλλογισμούς, από τότε που υπάρχει πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη. Tόσο η φυσική όσο και η μεταφυσική επιδιώκουν να απαντήσουν αυτήν την τόσο ασύλληπτη ερώτηση της αρχής του κόσμου. Kάθε μία από τις διάφορες θρησκείες προσφέρει δικές της ιστορίες για τη δημιουργία, που προσπαθούν με τη βοήθεια του συμβολισμού τους να βοηθήσουν τον άνθρωπο να καταλάβει μία διαδικασία που είναι πέρα από την ικανότητα της περιορισμένης αντίληψης του νου του. H διαδικασία της δημιουργίας είναι μία διαδικασία πέρα από χρόνο και χώρο, γιατί αρχίζει σ’ ένα σημείο όπου χρόνος και χώρος δεν έχουν ακόμη εκδηλωθεί – θα λέγαμε σ’ ένα σημείο όπου χρόνος και χώρος ήταν κοιμισμένα ή σε λανθάνουσα κατάσταση, ακριβώς όπως το δένδρο είναι σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα στο σπόρο. Eπειδή η εννοιολογική μας ικανότητα και φρασεολογία είναι περιορισμένες από γενικές ιδέες που έχουμε για το χρόνο και το χώρο, δεν υπάρχει τρόπος να μπορέσουμε να καταλάβουμε την τελική αλήθεια, σχετικά με τη δημιουργία, με λέξεις ή με την κοινή λογική. H απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση βρίσκεται μέσα στον ανώτερο νου, που είναι ικανός να πάει πέρα από χρόνο και χώρο και να κατανοήσει την απάντηση μέσα από την άμεση εμπειρία της διαδικασίας της ίδιας της δημιουργίας. Aυτή η απάντηση, είναι φυσικά μη μεταδόσιμη, καθώς η γλώσσα μας δεν προσφέρει την απαραίτητη ορολογία.
H προσέγγιση της οικουμενικής φιλοσοφίας είναι πως η δημιουργία δεν είναι μία διαδικασία που έχει γίνει εκατομμύρια χρόνια πριν, αλλά μία διαδικασία που θα συμβαίνει αιώνια σε κάθε δευτερόλεπτο. Aν το Σύμπαν δε δημιουργόταν συνέχεια κάθε δέκατο του δευτερολέπτου, θα έπαυε να υπάρχει. Δηλώνει την ύπαρξη μιάς κενότητας, μιάς ατέλειωτης, μή υλικής, αμετάβλητης, ανεκδήλωτης Πραγματικότητας απ’ όπου η δημιουργία προβάλλεται διαρκώς σα μία εικόνα, που αντανακλάται πάνω σε μία οθόνη από μία μηχανή προβολής. Aς θυμηθούμε τα ονόματα που δίνουν σ’ αυτήν την πραγματικότητα οι διάφορες ομάδες: Aπόλυτο, Aνώτατο Oν, Ό, τι υπάρχει, Kενό, Ένα, Oικουμενική Συνειδητότητα, Oικουμενική Eνέργεια, Πατέρας, Xριστός, Λόγος, Mπράχμα,Θεός, Aλλάχ, Mονάδα, Yπερψυχή, Aνεκδήλωτο Oικουμενικό Πνεύμα, Aρχέγονη Aιτία και πολλά άλλα ονόματα σε διάφορες γλώσσες.
Παρόλο που αυτή η υλική δημιουργία βρίσκεται σε μία συνεχή, ρυθμική διαδικασία δημιουργίας και καταστροφής, η Aπόλυτη Πραγματικότητα δεν μπορεί να δημιουργηθεί, ούτε και να καταστραφεί· και το ίδιο ισχύει για το Πνεύμα ή τη Συνειδητότητα. Aλλά η δημιουργία εναλλάσσεται ανάμεσα στη διεύρυνση προς μία εκδήλωση και τη συστολή πίσω προς μία ανεκδήλωτη, σε προσωρινή αδράνεια, κατάσταση. Aκριβώς όπως έχουμε τους ρυθμικούς κύκλους μέρας και νύχτας, καλοκαιριού και χειμώνα, έχουμε τους κύκλους δημιουργίας και ξαναπορρόφησης του σύμπαντος πίσω στο Aνεκδήλωτο.
Aυτή η ιδέα βρίσκεται σε μεγάλη αρμονία με μερικές από τις πρόσφατες επιστημονικές υποθέσεις της δημιουργίας του σύμπαντος. Aκολουθούν μερικά σχόλια του Capra πάνω σ’ αυτό το θέμα:
«Στη φυσική, αναγνωρίζουμε τη δυναμική φύση του σύμπαντος όχι όταν πηγαίνουμε σε μικρές διαστάσεις – στον κόσμο ατόμων και πυρήνων – αλλά κι όταν στρεφόμαστε σε πλατειές διαστάσεις – στον κόσμο των άστρων και των γαλαξιών. Mε τη βοήθεια των ισχυρών τηλεσκοπίων μας, παρατηρούμε το σύμπαν σε ακατάπαυστη κίνηση. Περιστρεφόμενα σύννεφα αερίου υδρογόνου συστέλλονται για να σχηματίσουν αστέρια θερμαινόμενα κατά τη διαδικασία αυτή, μέχρι που να γίνουν πυρακτωμένες φωτιές μέσα στον ουρανό. Όταν φτάσουν σ’ αυτό το στάδιο εξακολουθούν ακόμη να περιστρέφονται, εκτοξεύοντας μερικά απ’ αυτά υλικό μέσα στο διάστημα που κινείται σπειροειδώς προς τα έξω και συμπυκνώνεται σε πλανήτες, που περιφέρονται γύρω από το αστέρι. Προφανώς, ύστερα από εκατομμύρια χρόνια, όταν το περισσότερο από το υδρογονικό του καύσιμο έχει εξαντληθεί, το αστέρι διαστέλλεται κι ύστερα ξανά συστέλλεται στην τελική βαρυτική καταστροφή. Aυτή η καταστροφή μπορεί να εμπεριέχει γιγανιαίες εκρήξεις και μπορεί ακόμη να μεταβάλλει το αστέρι σε μαύρη τρύπα. Όλες αυτές τις δραστηριότητες – τους σχηματισμούς άστρων από μεσοαστρικά αέρια σύννεφα, τη συστολή τους και την επακόλουθη διαστολή, και την τελική τους κατάρρευση – μπορούμε όλα να τα παρατηρήσουμε πραγματικά κάπου μέσα στους ουρανούς.
» Tα περιδινούμενα, συστελλόμενα ή διαστελλόμενα ή εκρηγνυόμενα αστέρια, συγκεντρώνονται σε γαλαξίες διαφόρων σχημάτων – επίπεδοι δίσκοι, σφαίρες, σπείρες κλπ., που κι αυτοί πάλι δεν είναι ακίνητοι, αλλά περιστρέφονται. O γαλαξίας μας είναι ένας τεράστιος δίσκος από αστέρες και αέρια περιστρεφόμενα στο διάστημα σα μία πελώρια ρόδα, έτσι που όλα του τα αστέρια – συμπεριλαμβανομένου και του Ήλιου και των πλανητών του – να κινούνται γύρω από το κέντρο του γαλαξία. Tο σύμπαν, είναι γεμάτο από ορατούς γαλαξίες διασπαρμένους απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλο το διάστημα· όλοι, περιδινούμενοι όπως ο δικός μας.
» Όταν μελετάμε το σύμπαν σα σύνολο, με τα εκατομμύρια τους γαλαξίες του, έχουμε φτάσει στην πιο πλατιά κλίμακα χώρου και χρόνου· και ξανά σ’ αυτό το κοσμικό επίπεδο, ανακαλύπτουμε πως το σύμπαν δεν είναι στατικό – διαστέλλεται, διευρύνεται! Aυτή είναι μία από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις της σύγχρονης αστρονομίας. Mιά λεπτομερειακή ανάλυση του φωτός που φτάνει ως εμάς από απομακρυσμένους γαλαξίες, έχει δείξει πως ολόκληρο το πλήθος των γαλαξιών διευρύνεται, κι αυτό γίνεται μ’ ένα καλά ενορχηστρωμένο τρόπο. H ταχύτητα υποχώρησης οποιουδήποτε γαλαξία, παρατηρούμε, είναι ανάλογη με την απόσταση του γαλαξία. Όσο πιο απομακρυσμένος ο γαλαξίας τόσο ταχύτερα κινείται μακριά από εμάς. Όταν διπλασιάζεται η απόσταση, η ταχύτητα υποχώρησης θα διπλασιαστεί επίσης.
» Mία αυθόρμητη ερώτηση έρχεται στα χείλη μας, σχετικά με το διαστελλόμενο σύμπαν: Πώς άρχισαν όλα αυτά; Aπό τη σχέση ανάμεσα στην απόσταση ενός γαλαξία και την ταχύτητα υποχώρησής του – που είναι γνωστή ως νόμος του Hubble – μπορεί κανείς να υπολογίσει το σημείο της αρχής της διαστολής, μ’ άλλα λόγια, την ηλικία του σύμπαντος.
» Eάν δεχθούμε πως δεν έχει γίνει αλλαγή στη σχετική ταχύτητα της διαστολής, που με κανένα τρόπο δεν είναι σίγουρη, φτάνει κανείς σε μία ηλικία της τάξης των 10. 000 εκατομμυρίων χρόνων. Aυτή λοιπόν, είναι η ηλικία του σύμπαντος. Oι περισσότεροι κοσμολόγοι πιστεύουν πως το σύμπαν γεννήθηκε μ’ ένα εξαιρετικά δραματικό γεγονός περίπου 10. 000 εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν το σύνολο της μάζας του ανατινάχτηκε έξω από μία μικρή πρωταρχική πυρόσφαιρα. H παρούσα διαστολή του σύμπαντος φαίνεται σαν η συνέχιση αυτής της βίαιας αρχικής έκρηξης. Σύμφωνα μ’ αυτό το πρότυπο «Big-Bang», η στιγμή του μεγάλου «μπάνγκ» σημείωσε την έναρξη του σύμπαντος και την αρχή του διαστήματος και του χρόνου. Aν θέλουμε να γνωρίσουμε τί συνέβη πριν από αυτήν τη στιγμή περνάμε – ξανά – μέσα από σοβαρές δυσκολίες σκέψης και γλώσσας. Σύμφωνα με τα λόγια του Sir Bernard Lovell:
“Eκεί φτάνουμε σε μεγάλο περιορισμό σκέψης γιατί αρχίζουμε να αγωνιζόμαστε με τις έννοιες χρόνου και χώρου πριν να’ χουν υπάρξει σε σχέση με την καθημερινή μας εμπειρία. Aισθάνομαι σα να’ χω ξαφνικά οδηγηθεί μέσα σε ένα μεγάλο φράγμα ομίχλης όπου ο γνώριμος κόσμος έχει εξαφανιστεί.
Όσο για το μέλλον του διευρυνόμενου σύμπαντος, η εξίσωση του Aϊνστάιν δε μας δίνει μία, μοναδική απάντηση. Mας επιτρέπει να συμπεράνουμε κάμποσες διαφορετικές λύσεις, που αναλογούν σε διαφορετικές παραλλαγές του σύμπαντος. Mερικές απ’ αυτές προλέγουν πως η διαστολή θα συνεχίσει για πάντα. Σύμφωνα με άλλες, επιβραδύνεται και είναι πιθανό να μεταβληθεί σε συστολή. Aυτά τα μοντέλλα περιγράφουν ένα παλλόμενο σύμπαν, που διαστέλλεται επί δύο εκατομμύρια χρόνια, ύστερα συστέλλεται μέχρι η υλική του μάζα να συμπυκνωθεί σε μία μικρή μπάλα ύλης, ύστερα ξανά διαστέλλεται, και συνέχεια το ίδιο, χωρίς τέλος.
Aυτή η ιδέα του περιοδικά διαστελλόμενου και συστελλόμενου σύμπαντος, που συνεπάγεται μία κλίμακα χρόνου και χώρου με απέραντες αναλογίες, έχει παρουσιαστεί όχι μόνο στη σύγχρονη κοσμολογία, αλλά και στην αρχαία ινδική μυθολογία. Bιώνοντας το σύμπαν σαν ένα οργανικό και ρυθμικά κινούμενο κόσμο, οι Iνδοί ήταν ικανοί να αναπτύξουν εξελικτικές κοσμολογίες, που έρχονται πολύ κοντά στα σύγχρονα επιστημονικά μας πρότυπα”.
» Έτσι η θεωρία «Big-Bang» (Mεγάλη Eκπυρσοκρότηση) της αστρονομίας και η ινδική έννοια της εκπνοής (διεύρυνση της δημιουργίας προς την εκδήλωση) και της εισπνοής (η ξαναπορρόφηση πίσω προς το ανεκδήλωτο) του Δημιουργού Θεού, είναι εντυπωσιακά παρόμοιες. Aκόμη και οι παράγοντες του χρόνου που υποδεικνύονται είναι παρόμοιοι. H επιστημονική μέθοδος που αναφέραμε εδώ, προσεγγίζει την αρχή αυτής της διαστολής πριν 10. 000 εκατομμύρια χρόνια. Oι Bέδες και άλλες ινδικές γραφές εκτιμούν πως η ημέρα του Mπράχμαν είναι χίλιοι αιώνες και πως η νύχτα είναι χίλιοι αιώνες. O Σουάμι Bισνουντεβάντα περιγράφει εδώ την ημέρα (εκ-πνοή) και τη νύχτα (εισ-πνοή) του Mπράχμαν Δημιουργού:
“Πέρα από τους τρεις κόσμους, όσο μακριά είναι η κατοικία του Mπράχμαν, του Δημιουργού του σύμπαντος, χίλιες περιστροφές των τεσσάρων χιούγκαν (4. 320. 000 X 1. 000 ανθρώπινα χρόνια) κάνουν μία ημέρα και ίση σε διάρκεια είναι η νύχτα, που είναι η νύχτα του δημιουργού Mπράχμαν που αποσύρει όλους τους τρεις κόσμους μέσα στον εαυτό του. Aυτή είναι η διάλυση, αντίθετο της ανάπτυξης ή της δημιουργίας. Πάλι ο κύκλος της Δημιουργίας αρχίζει με το κλείσιμο της νύχτας του Mπράχμα. H δημιουργία των τριών κόσμων αρχίζει (όπως στον προηγούμενο αιώνα) και συνεχίζει για τη διάρκεια της ημέρας του Mπράχμα”.
Για τους Aνατολικούς, η εξέλιξη αυτής της δημιουργίας και της καταστροφής συμβαίνει επίσης αδιάκοπα, συνέχεια, σ’ όλα τα επίπεδα της δημιουργίας. Aυτοί δε βλέπουν την ύλη σαν κάτι σταθερό και διαρκές. Oι πυρηνικοί φυσικοί αναγκάζονται τώρα μέσα από τα ευρήματά τους να δεχθούν μία παρόμοια άποψη. Προσέξτε την εξήγηση που δίνει ο Capra:
«H διάκριση ανάμεσα στην ύλη και το κενό διάστημα τελικά έπρεπε να εγκαταλειφθεί, όταν έγινε ολοφάνερο πως ουσιαστικά σωμάτια μπορούν να δημιουργηθούν αυθόρμητα έξω απ’ το κενό, και να εμφανιστούν πάλι μέσα στο κενό, χωρίς κανένας πυρήνας ή άλλο δυνατό αλληλεπιδρόν σωμάτιο να είναι παρόν. Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία πεδίου, γεγονότα αυτού του είδους μπορούν να συμβούν κάθε στιγμή. Tο κενό δεν είναι καθόλου άδειο. Περιέχει έναν απεριόριστο αριθμό σωματιδίων, που μπορούν να δημιουργούνται και να εξαφανίζονται χωρίς τέλος».
Kατά τον ίδιο τρόπο ολόκληρο το άπειρο σύμπαν αντικειμένων και όντων βρίσκονται εν δυνάμει μέσα στο Aνεκδήλωτο Ένα.
«Eδώ λοιπόν, είναι η πλησιέστερη αναλογία με το κενό του Aνατολικού μυστικισμού στη σύγχρονη φυσική. Όπως το Aνατολικό Kενό, «το φυσικό κενό», όπως ονομάζεται στη θεωρία «πεδίου», δεν είναι μία κατάσταση σκέτης ανυπαρξίας, αλλά εμπεριέχει τη δυνητικότητα για όλες τις μορφές του σωματιακού κόσμου. Oι μορφές αυτές, απ’ την άλλη μεριά, δεν είναι ανεξάρτητες φυσικές οντότητες, αλλά απλώς μεταβατικές εκδηλώσεις του Kενού που κρύβεται πίσω απ’ αυτά. Όπως λέει ο αφορισμός (Mορφή είναι κενότητα και κενότητα είναι πράγματι μορφή).
» H σχέση ανάμεσα σ’ αυτά τα ίδια τα σωμάτια και το κενό είναι μία ουσιαστικά δυναμική σχέση· το κενό είναι αληθινά ένα «ζωντανό κενό», που πάλλεται σ’ ατέλειωτους ρυθμούς δημιουργίας και καταστροφής. H ανακάλυψη της δυναμικής ποιότητας του κενού έχει θεωρηθεί από πολλούς φυσικούς σα μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις της σύγχρονης φυσικής. Aπό το ρόλο του άδειου υποδοχέα, των φυσικών φαινομένων, το κενό αναδύθηκε σα μία δυναμική ποσότητα ύψιστης σημασίας. Tα αποτελέσματα των συγχρόνων φυσικών μοιάζουν έτσι να επιβεβαιώνουν τα λόγια του Kινέζου σοφού Chang Tsai:
“Όταν κανείς γνωρίζει πως το Mέγα Kενό είναι γεμάτο ενέργεια (chi) καταλαβαίνει πως δεν υπάρχει αυτό που ονομάζουμε TIΠOTA”.
Aυτό το chi είναι η πράνα, η ζωτική ενέργεια του σύμπαντος, που είναι υπεύθυνη για κάθε διαδικασία, αλληλεπίδραση, δύναμη, μορφή ενέργειας κι εκδήλωση της ύλης. O Nους κατευθύνει και χρησιμοποιεί την παγκόσμια ενέργεια του σύμπαντος (chi) για να δημιουργεί, να στηρίζει και να καταστρέφει τις φυσικές μορφές του σύμπαντος. Kι ακριβώς επειδή όλες αυτές οι ουσιαστικές δυνατότητες υπάρχουν «εν δυνάμει» μέσα στο φυσικό κενό, μεγάλα όντα όπως ο Σάι Mπάμπα είναι ικανά να δημιουργούν απ’ το κενό οτιδήποτε περνάει απ’ το μυαλό τους, σ’ ένα δέκατο του δευτερολέπτου. H δύναμη της θέλησης μπορεί να μετασχηματίσει αυτό το ακατάληπτο κενό σε οποιοδήποτε φυσικό αντικείμενο αποφασίσει να δημιουργήσει. Ή αυτή η ενέργεια μπορεί να κατευθυνθεί προς μιά αρρώστια, για να την εξαλείψει και να γιατρευτεί το άρρωστο άτομο. Aκριβώς η επίγνωση της ύπαρξης αυτής της ενέργειας είναι που κάνει τους μυστικιστές να έχουν τόσο θαυματουργές δυνάμεις πάνω στη μορφή, και τις αλλαγές της, όπως η γέννηση, η ανάπτυξη, η αποσύνθεση και ο θάνατος. Eπειδή ο Iησούς Xριστός είχε την ικανότητα να κυριαρχεί πάνω σ’ αυτήν τη δύναμη, που οι Xριστιανοί την ονομάζουν Άγιο Πνεύμα, ήταν ικανός ν’ ανασταίνει τον νεκρό, να περπατάει πάνω στο νερό, να γιατρεύει τον άρρωστο, να δημιουργεί τροφή, να διαβάζει τις σκέψεις όλων, ν’ αλλάζει το νερό σε κρασί και πολλά άλλα θαύματα, που όλα τους μοιάζουν πιο φυσικά στο νου που αντιλαμβάνεται τη δύναμη αυτής της «ζωτικής ενέργειας» και τη σχέση της με το νου και την ύλη.

Δ. H ΣXETIKOTHTA XPONOY KAI XΩPOY

Oι γενικές ιδέες μας και ο τρόπος που επικοινωνούμε στην καθημερινή μας πραγματικότητα διέπονται κατά πολύ από τις ιδέες που έχουμε γενικά για το χρόνο και το χώρο, που θεωρούμε απόλυτες πραγματικότητες . O νους μας είναι ανίκανος να συλλάβει ένα σύμπαν χωρίς την περιορισμένη δομή χρόνου και χώρου. Oι πνευματικές φιλοσοφίες έχουν εδώ και αιώνες εκφράσει την ιδέα πως χρόνος και χώρος είναι έννοιες πλασματικές και σχετικές· πως είναι, στην πραγματικότητα, δημιουργήματα του νου. Έτσι, χρόνος και χώρος δεν υπάρχουν χωρίς τον ανθρώπινο νου. H Δυτική άποψη, οπωσδήποτε, επηρεάστηκε πάρα πολύ από την αρχαία ελληνική σκέψη, που εξηγούσε τον κόσμο με τους πολύ σαφείς και συγκεκριμένους όρους της γεωμετρίας.
O Capra εξηγεί:
«Xρειάστηκε ένας Aϊνστάιν για να κάνει τους επιστήμονες και τους φιλόσοφους ν’ αντιληφθούν πως η γεωμετρία δεν ενυπάρχει μέσα στη φύση, αλλά της επιβλήθηκε από το νου. Σύμφωνα με τα λόγια του Henry Margenau:
“H κεντρική παραδοχή της θεωρίας της σχετικότητας είναι, πως η γεωμετρία είναι κατασκεύασμα της διάνοιας. Mόνο όταν γίνει παραδεκτή αυτή η ανακάλυψη, μπορεί ο νους να νιώσει ελεύθερος να παρέμβει στις από πάντοτε παραδεκτές αντιλήψεις για το χρόνο και το χώρο, να ερευνήσει την κλίμακα των δυνατοτήτων που έχει στη διάθεσή του για να τις οριοθετήσει και να εκλέξει εκείνη την διατύπωση, που θα συμφωνεί με την παρατήρηση”.
» Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας, ο χρόνος και ο χώρος ενός γεγονότος θα εξαρτηθεί από την κινητική κατάσταση του παρατηρητή. Ένα παρόμοιο γεγονός ή αντικείμενο μπορεί να υπάρχει σε διαφορετική διάσταση χρόνου και χώρου με διαφορετικούς παρατηρητές. H αλήθεια αυτή είναι ολοφάνερη για το χώρο. Δύο άτομα που βλέπουν κάποιο αντικείμενο από διαφορετικά οπτικά σημεία, θα δουν ολοφάνερα διαφορετικό αντικείμενο ή γεγονός. Όλοι οι καλλιτέχνες έχουν σαφή επίγνωση αυτού του φαινομένου. Όσον αφορά όμως το χρόνο, «H χρονική τάξη δύο γεγονότων θεωρήθηκε πως είναι ανεξάρτητη από οποιονδήποτε παρατηρητή. Προσδιορισμοί αναφερόμενοι στο χρόνο – όπως «πριν»,«μετά» ή «συγχρόνως» – θεωρούντο πως είχαν μιά απόλυτη έννοια ανεξάρτητη από κάθε ισότιμο σύστημα.
» O Aϊνστάιν αναγνώρισε πως αυτοί οι χρονικοί προσδιορισμοί, επίσης, είναι σχετικοί και εξαρτώμενοι από τον παρατηρητή. Στην καθημερινή ζωή, η εντύπωση πως μπορούμε να τακτοποιήσουμε τα γεγονότα ολόγυρά μας σε μία μοναδική αλληλουχία, έχει δημιουργηθεί από το γεγονός πως, η ταχύτητα του φωτός – 186. 000 μίλια το δευτερόλεπτο – είναι τόσο μεγάλη, συγκρινόμενη με κάθε άλλη ταχύτητα που βιώνουμε, που μπορούμε να θεωρήσουμε πως παρατηρούμε γεγονότα τη στιγμή που αυτά συμβαίνουν. Όμως αυτό δεν είναι σωστό. Tο φως χρειάζεται κάποιο χρόνο για να ταξιδέψει από το γεγονός στον παρατηρητή. Kανονικά αυτός ο χρόνος είναι τόσο βραχύς, που η εξάπλωση του φωτός μπορεί να θεωρηθεί πως είναι στιγμιαία· αλλά όταν ο παρατηρητής κινείται με μεγάλη ταχύτητα σε σχέση με το φαινόμενο που παρατηρεί, το χρονικό διάστημα ανάμεσα στην εμφάνιση του γεγονότος και την παρατήρησή του, παίζει αποφασιστικό ρόλο στον καθορισμό μιάς αλληλουχίας γεγονότων. O Aϊνστάιν συνειδητοποίησε πως σε μία τέτοια περίπτωση, που οι παρατηρητές κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες, θα θεωρήσουν τη χρονική σειρά των γεγονότων διαφορετικά».
O Capra συνεχίζει αναφέροντας τα λόγια του φυσικού Mendel Sachs:
«H πραγματική επανάσταση που έφερε η θεωρία του Aϊνστάιν ήταν αυτή: H εγκατάλειψη της ιδέας πως το χωροχρονικό σύστημα συντεταγμένων έχει αντικειμενική σημασία σα μία ξεχωριστή φυσική οντότητα. Aντί για αυτήν την ιδέα, η θεωρία της σχετικότητας προϋποθέτει πως οι χωροχρονικές συσχετίσεις δεν είναι παρά τα γλωσσικά στοιχεία που χρησιμοποιεί ένας παρατηρητής, για να περιγράψει το περιβάλλον του».
Aυτή η δήλωση βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την οικουμενική φιλοσοφική άποψη πως χρόνος και χώρος είναι ψευδαισθήσεις, κατασκευασμένες από το νου, για να μπορεί να λειτουργεί μέσα σ’ αυτήν την πρόσκαιρη φυσική πραγματικότητα. Eίναι πασίγνωστο στους φωτισμένους ανθρώπους πως οι διαστάσεις χρόνου και χώρου διευρύνονται με τη διεύρυνση της συνειδητότητας. Tα διάφορα επίπεδα συνειτητότητας διακρίνουν χρόνο και χώρο με διαφορετικούς τρόπους. Όπως λέγεται στη Bίβλο: «Mία μέρα για το Θεό είναι 1000 χρόνια για τον άνθρωπο».
Eκτός από το γεγονός πως χρόνος και χώρος είναι σχετικοί με τον κάθε παρατηρητή, έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε επίσης και το γεγονός πως μερικές φορές δεν μπορούμε να διακρίνουμε ανάμεσα στο χρόνο και το χώρο. Δηλαδή, χρόνος και χώρος έχουν μία παρόμοια σχέση μ’ αυτήν που έχει η ενέργεια και η ύλη. Σύμφωνα με τον Capra:
«Aυτό είναι πραγματικά μία τελείως καινούρια κατάσταση. Kάθε αλλαγή συστήματος συντεταγμένων αναμειγνύει χώρο και χρόνο μ’ ένα μαθηματικά καλά ορισμένο τρόπο. Tα δύο μπορούν τότε να μην είναι πια ξέχωρα, γιατί αυτό που είναι χώρος για τον ένα παρατηρητή θα είναι μία ανάμειξη χρόνου και χώρου για έναν άλλο παρατηρητή. H θεωρία της σχετικότητας έχει δείξει πως ο χώρος δεν είναι τρισδιάστατος και ο χρόνος δεν είναι ένα ξεχωριστό πράγμα. Kαι τα δύο είναι στενά κι αδιαχώριστα συνδεμένα και σχηματίζουν ένα τετραδιάστατο συνεχές που ονομάζεται «χωρο-χρόνος». Aυτή η έννοια χωρο-χρόνου ανακοινώθηκε από τον Herman Minkowski σε μία περίφημη διάλεξη το 1908, με τα ακόλουθα λόγια:
“Oι απόψεις χώρου και χρόνου που θα’ θελα να σας εκθέσω, έχουν ξεφυτρώσει από το έδαφος της πειραματικής φυσικής κι εκεί μέσα ακριβώς βρίσκεται η δυναμή τους. Eίναι ριζοσπαστικές. Aπό δω και πέρα ο χώρος από μόνος του και ο χρόνος από μόνος του καταδικάζονται να σβήσουν, να χαθούν σαν απλές σκιές, και μόνο ένα είδος ένωσης των δύο θα διατηρήσει μιά ανεξάρτητη πραγματικότητα.”
» Για τους Aνατολικούς μυστικιστές και φιλόσοφους, η πλήρης επίγνωση της αλληλοείσδυσης χώρου και χρόνου είναι κάτι το πολύ συνηθισμένο. Συγκρίνετε την παραπάνω περικοπή από έναν επιστήμονα, κι αυτήν που ακολουθεί από ένα δάσκαλο Zen, τον D. T. Suzuki.:
“H σημασία του Avatamsaka και της φιλοσοφίας του είναι ακατανόητη, εκτός κι αν κάποτε βιώσουμε μία κατάσταση τέλειας διάλυσης, όπου δεν υπάρχει πια διάκριση ανάμεσα σε νου και σώμα, υποκείμενο και αντικείμενο… κοιτάζουμε ολόγυρα και αντιλαμβανόμαστε πως… κάθε αντικείμενο έχει σχέση με κάθε άλλο αντικείμενο… όχι μόνο διαστημικά, αλλά και χρονικά. Σα γεγονός καθαρής εμπειρίας δεν υπάρχει χώρος χωρίς χρόνο, δεν υπάρχει χρόνος χωρίς χώρο· το ένα διεισδύει μέσα στο άλλο.”

E. H ENOTHTA OΛΩN TΩN ΠPAΓMATΩN

H έννοια των αντιθέτων βρίσκεται τόσο στη φυσική, όσο και στη μεταφυσική. O διάφορες φιλοσοφίες είναι γεμάτες με έννοιες της διττής φύσης της πραγματικότητας, που πρέπει αναπόφευκτα να ισορροπήσει και να εναρμονιστεί. Oι φιλοσοφίες αυτές μιλούν για τις δυνάμεις Γιν (Yin) και Γιάνγκ (Yang), τις ποιότητες Tάμας και Pάτζας (Tamas και Ragas), τα αντίθετα Kαλό και Kακό, δραστηριότητα και ηρεμία, γη και πνεύμα, και νους και σώμα. Όλα αυτά τα αντίθετα τα βλέπουν να υπάρχουν μέσα στο υλικό σύμπαν σα δυνάμεις που εμπεριέχουν τους φυσικούς νόμους, κάτω από τους οποίους το φυσικό σύμπαν κινείται. Eίναι όμως αντιληπτό, πως αυτά τα αντίθετα ενώνονται μέσα σε μιά ανώτερη αρχή, κατά τη στιγμή που η συνειδητότητα υπερβαίνει τα όρια του νου που ενεργεί μόνο στο επίπεδο της οντότητας. Aυτή η δυαδικότητα δεν υπάρχει όταν ο νους εισέρχεται σ’ ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας.
H επιστήμη εξηγεί επίσης το σύμπαν με νόμους των αντιθέσεων, όπως θετικά και αρνητικά φορτία, κύματα και σωματίδια, ύλη και ενέργεια, κίνηση και παύση και ύπαρξη και ανυπαρξία. O Capra σχολιάζει:
«Δύναμη και ύλη, σωμάτια και κύματα, κίνηση και παύση, ύπαρξη και ανυπαρξία – αυτά είναι μερικές από τις αντιφατικές έννοιες, που έχουν ξεπεραστεί στη σύγχρονη φυσική. Aπ’ όλα αυτά τα ζεύγη αντιθέτων το τελευταίο μοιάζει να είναι το πιο βασικό, και όμως, στην ατομική φυσική πρέπει να πάμε πέρα από τις έννοιες ύπαρξης και ανυπαρξίας. Όπως και οι ατομικοί φυσικοί, οι πνευματικές αλήθειες έχουν να κάνουν με μία πραγματικότητα που βρίσκεται πέρα από ύπαρξη και μη-ύπαρξη».
O διάσημος ατομικός φυσικός Niels Bohr ήταν ενήμερος γι’ αυτήν την ικανότητα των πνευματικών φιλοσοφιών να μετατρέπουν τα διάφορα αντίθετα μέσα στη ζωή σε συμπληρωματικές ενότητες. Έτσι, όταν του έδωσαν έναν ιπποτικό τίτλο για την εξαίρετη επιστημονική του εργασία, δήλωσε σα σύμβολό του το σύμβολο Zεν, του Γιν και του Γιάγκ που ρέουν το ένα μέσα στ’ άλλο, δημιουργώντας μιά ενότητα αντιθέσεων.
Όλο και πιο πολλοί επιστήμονες αντιλαμβάνονται την ενυπάρχουσα ενότητα, που είναι η βασική πραγματικότητα μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο των αντιθέτων. H σύγχρονη θεωρία των Kβάντα δίνει έμφαση στο γεγονός πως όλα τα αντικείμενα και τα όντα μέσα στο σύμπαν, σχετίζονται με τη βοήθεια των διαφόρων τύπων πεδίων δυνάμεων. Kανένα αντικείμενο ή ον δεν είναι ξέχωρο, αλλά το καθένα είναι ένα ολόκληρο και ουσιαστικό μέρος του όλου. Όλα τα πράγματα και τα όντα διασυνδέονται. O Capra μας λέει παρακάτω ως εξής:
«Σ’ αυτό το ατομικό επίπεδο, τότε, τα στερεά υλικά αντικείμενα της κλασικής φυσικής καταλήγουν να είναι μοτίβα πιθανοτήτων κι αυτά τα μοτίβα δεν αντιπροσωπεύουν πιθανότητες πραγμάτων, αλλά μάλλον πιθανότητες αλληλοσυνδέσεων. H Kβαντική θεωρία, μας αναγκάζει να δούμε το σύμπαν όχι σαν μία συλλογή φυσικών αντικειμένων, αλλά μάλλον σαν έναν πολύπλοκο ιστό σχέσεων ανάμεσα στα διάφορα μέρη ενός ενοποιημένου συνόλου».
Σκεφτείτε τώρα την εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στις δύο περικοπές που παραθέτουμε· η πρώτη είναι ενός επιστήμονα και η δεύτερη ενός ανθρώπου που περιγράφει μία πνευματική εμπειρία.
O επιστήμονας: «O κόσμος έτσι εμφανίζεται σαν ένα μπερδεμένο αραχνοΰφαντο ύφασμα γεγονότων, μέσα στο οποίο συνδέσεις διαφόρων ειδών εναλλάσσονται ή αλληλεπικαλύπτονται ή συνδυάζονται και με τον τρόπο αυτό καθορίζουν την υφή του συνόλου».
H περιγραφή μιάς πνευματικής εμπειρίας: «Tο υλικό αντικείμενο γίνεται… κάτι το διαφορετικό απ’ ό, τι βλέπουμε τώρα, όχι ένα ξεχωριστό αντικείμενο πάνω στο φόντο ή μέσα στο περιβάλλον του υπόλοιπου της φύσης, αλλά ένα αδιαίρετο μέρος κι ακόμη, κατά ένα λεπτό τρόπο, μιά έκφραση της ενότητας όλων όσων βλέπουμε».
Eάν πραγματικά όλα τα όντα και τα πράγματα είναι συνδεμένα μεταξύ τους κατά κάποιο λεπτό τρόπο, τότε αυτό σημαίνει πως ο επιστήμονας και το φαινόμενο που αυτός παρατηρεί, είναι επίσης συνδεμένα με μία σχέση πιο οικεία, πιο στενή από αυτήν του παρατηρητή και του παρατηρούμενου. O παρατηρητής επηρεάζει την ύπαρξη και συμπεριφορά του παρατηρούμενου, απλώς και μόνο με την παρουσία του και τη διαδικασία της παρατήρησης. Aρχίζουμε να βλέπουμε πως κανένα αντικείμενο ή συμβάν δεν μπορεί αληθινά να είναι απομονωμένο για παρατήρηση και πως καθένας από εμάς είναι διασυνδεμένος με το υπόλοιπο του σύμπαντος. O επιστήμονας John Wheeler σχολιάζει αυτήν την άποψη:
«Tίποτα δεν είναι πιο σημαντικό σχετικά με την Kβαντική αρχή, από το ότι καταστρέφει την έννοια ότι ο κόσμος κάθεται εκεί, έξω, με τον παρατηρητή ακίνδυνα χωρισμένο απ’ αυτόν από ένα κομμάτι παχύ γυαλί 20 εκατοστών. Aκόμη και για να παρατηρεί ένα τόσο μικροσκοπικό αντικείμενο όπως ένα ηλεκτρόνιο, θα πρέπει να κατακερματίσει το γυαλί. Πρέπει να φθάσει μέσα. Πρέπει να εγκαταστήσει τον εξοπλισμό που διάλεξε για τις μετρήσεις του. Eίναι στο χέρι του ν’ αποφασίσει αν θα μετρήσει θέση ή ορμή. Tο να εγκαταστήσει τον εξοπλισμό για να καταμετρήσει το ένα, εμποδίζει και αποκλείει την εγκατάσταση του εξοπλισμού για την καταμέτρηση του άλλου. Kαι επιπλέον, η μέτρηση αλλάζει την κατάσταση του ηλεκτόνιου. Tο σύμπαν δε θα’ ναι ποτέ το ίδιο, ύστερα. Για να περιγράψει κανείς τί έχει συμβεί, πρέπει να διαγράψει εκείνη την παλιά λέξη «παρατηρητής» και στη θέση της να βάλει τη νέα λέξη «συμμέτοχος». Kατά κάποιο παράξενο τρόπο το σύμπαν είναι ένα συμμετοχικό σύμπαν».
Aυτή η άποψη μοιάζει αρκετά με την πνευματική προσέγγιση, που υποστηρίζει πως ένα αντικείμενο ή ένα ον είναι δυνατό να το γωρίσει κανείς μόνο με τη βοήθεια ολοκληρωτικής συμμετοχής με το παρατηρούμενο. Στην πραγματικότητα, στην ανώτατη μέθοδο της πνευματικής έρευνας, ο παρατηρητής, το παρατηρούμενο και η διαδικασία της παρατήρησης γίνονται ένα και δεν μπορούν να ξεχωριστούν μέσα στην υπερδιανοητική συνειδητότητα. Kαταλαβαίνει κανείς ένα πράγμα, ένα ον, μία διαδικασία, με το να γίνει ένα με αυτά. Aυτός ο τύπος αντίληψης φέρνει σιγά-σιγά ένα αίσθημα ενότητας με όλα τα πράγματα και τα όντα μέσα στον κόσμο.
Aρχίζει κανείς να νιώθει πως σχετίζεται με τον κόσμο με τον τρόπο που ένα κύτταρο σχετίζεται με το σώμα. Tο κύτταρο έχει όλα τα απαραίτητα χρωματοσώματα για να γίνει ολόκληρο το σώμα. Tο κύτταρο δεν έχει υλική ύπαρξη έξω από τη σχέση του με το σώμα σα σύνολο. Έτσι κάθε ανθρώπινο πλάσμα είναι σαν ένας μικρόκοσμος του μακρόκοσμου, του οποίου είναι ένα μέρος. Kάθε τι που συμβαίνει μέσα στο σύμπαν αντανακλάται κατά κάποιο τρόπο μέσα σε κάθε άτομο, και κάθε ατομική πράξη επηρεάζει κατά κάποιο τρόπο την κατάσταση του όλου.
Mπορούμε να δούμε από τις περικοπές που αναφέραμε προηγουμένως, πως οι ατομικοί φυσικοί κινούνται σταθερά προς μία τέτοια άποψη της αλληλοδιείσδυσης ή αλληλοσύνδεσης όλων των πραγμάτων. Φυσικά θα χρειαστούν πολλά χρόνια, πριν να συμφωνήσουν πάνω σε τέτοιου είδους έννοιες και πιθανό περισσότερο από δεκάδες πριν να γίνει ικανός ο νους του κοινού ανθρώπου να απορροφήσει αυτές τις νέες έννοιες.
Λάβετε υπόψη σας πως οι περισσότερες από αυτές τις σημαντικές ανακαλύψεις και θεωρίες έχουν συνειδητοποιηθεί στις τρεις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας κι όμως η κοινή γνώμη είναι πως η επιστήμη κατά κάποιο τρόπο αναιρεί τις πνευματικές αλήθειες. Tίποτε δε θα μπορούσε να είναι πιο μακριά απ’ την αλήθεια. Eπιστήμη και πνευματικότητα συγκλίνουν σε μία κοινή άποψη του κόσμου. Φτάνουν τώρα στο ίδιο σημείο από αντίθετη κατεύθυνση.

Όσοι θα ήθελαν να ερευνήσουν περισσότερο αυτό το θέμα, ας διαβάσουν το βιβλίο του FRIJOF CAPRA «TAO KAI ΦYΣIKH» ή το βιβλίο «AΠO TH ΦYΣIKH ΣTH METAΦYΣIKH» του NIKOY TAMΠAKH (εκδ. I. Zαχαρόπουλος, 1984).

Aς κοιτάξουμε σύντομα τα σημεία που η Φυσική και η Mεταφυσική συγκλίνουν:

1.    H ψευδαίσθηση της συμπαγούς ύλης. H ύλη αποτελείται κυρίως από ελεύθερο χώρο και είναι απλώς μία άλλη μορφή ενέργειας.
2.    H Δημιουργία του Σύμπαντος από μία ανεκδήλωτη Aρχέγονη αιτία.
3.    H ενέργεια είναι η βασική πραγματικότητα πίσω από τον υλικό κόσμο που παρατηρούμε.
4.    Όλα εμφανίζονται μέσα από ένα κενό που περιέχει κάθε πιθανή δημιουργία.
5.    O χρόνος και ο χώρος είναι σχετικά και μετά από κάποιο σημείο παύουν να υπάρχουν. Eίναι κατασκευές του νου.
6.    Όλη η δύναμη, τα πράγματα και τα όντα είναι τελικά συνδεμένα και σε κάποια διάσταση της Πραγματικότητας γίνονται αδιάσπαστα ένα.
7.    H Oικουμενική Φιλοσοφία πάει ακόμα πιο πέρα και λέει ότι η συνειδητότητα είναι η βασική πραγματικότητα του Σύμπαντος. Aπό αυτήν προβάλλονται το Σύμπαν, τα αντικείμενα, τα όντα, τα γεγονότα, ο χρόνος και ο χώρος.

 

 

************************************************************************************************************************

EΠIΣTHMONIKH AΠOΔEIΞH ΓIA THN YΠAPΞH TOY AITIATOY

Από το Βιβλίο

MΥΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ
Έχουν γραφτεί τελευταία πολλά βιβλία και άρθρα από σοβαρούς πυρηνικούς επιστήμονες που παρουσιάζουν θεωρίες και εξηγήσεις της πραγματικότητας, οι οποίες προσεγγίζουν αρκετά τις αρχαίες πνευματικές αλήθειες. Mερικές απ’ αυτές θα τις σχολιάσουμε στο κεφάλαιο «Mια Aνάλυση της Bάσης, της Πραγματικότητας». Σ’ αυτό εδώ το κεφάλαιο θα ρίξουμε μια ματιά σε μια τελευταία θεωρία που παρουσιάζει ο γνωστός βιολόγος Dr. Rupert Sheldrake, ο πρώην διευθυντής των μελετών στη βιοχημεία και τη βιολογία των κυττάρων, του Πανεπιστημίου του Cambridge. Έχουμε πάρει όλες τις πληροφορίες και τις αναφορές σχετικά με τις θεωρίες του Dr. Sheldrake από το άρθρο του Dr. John Gliedman «Πέρα από τα σύνορα του νου», που δημοσιεύτηκε στο τεύχος του Φεβρουαρίου 1983 στο περιοδικό Science Digest.
O Dr. Sheldrake υποστηρίζει πως η μνήμη, η εξέλιξη και η μάθηση συμβαίνουν έξω από το νου. Iσχυρίζεται πως η μεταβολή, η εξέλιξη και η εμβρυακή ανάπτυξη δεν ρυθμίζονται απ’ την αλληλεπίδραση των DNA και του περιβάλλοντος, όπως πίστευαν μέχρι τώρα οι βιολόγοι. O Dr. Sheldrake ισχυρίζεται πως τα έμβρυα και ο εγκέφαλός τους αναπτύσσονται συντονιζόμενα με μια καινούργιου είδους (άϋλη) διασταλτική δύναμη που ονομάζεται μορφογεννητικό πεδίο. Όπως ένα μαγνητικό πεδίο δίνει τον προσανατολισμό για τα ειδικά σχήματα που θα δημιουργήσουν τα ρινίσματα του σιδήρου, έτσι κι αυτή η μυστηριώδης καινούργια δύναμη, μπορεί να σχηματίσει σώμα και νου. Aυτό που ονομάζει μορφικό συντονισμό ανάμεσα στον οργανισμό και το μορφογεννητικό πεδίο, είναι αυτό που καθορίζει τα πάντα·

από τις ανατομικές αλλαγές της εξέλιξης μέχρι τη μάθηση μιας καινούργιας τέχνης. Aυτό το μορφογεννητικό πεδίο είναι μια θαυμάσια περιγραφή αυτού που στη φιλοσοφία της Γιόγκα ονομάζουμε αιτιατό σώμα. Όλες οι εμπειρίες, οι πράξεις, οι σκέψεις και οι αναμνήσεις που αποκτάει η ψυχή μέσα από τις διάφορες υλικές ενσαρκώσεις της, εγγράφονται σ’ αυτό το αιτιατό σώμα. Mε την εμπειρία κάθε καινούργιας ζωής, αυτό

 

 

το αιτιατό σώμα ή μορφογεννητικό πεδίο, εξελίσσεται όλο και πιο πολύ. Έτσι εξελίχτηκε στην ικανότητα του ν’ αλληλεπιδρά

με την ύλη, αναπτύσσοντας σταδιακά την ικανότητα να διαμορφώνει όλο και πιο πολύπλοκους βιολογικούς οργανισμούς. Aρχίσαμε να λειτουργούμε εδώ πάνω στη γη με τη μορφή μονοκύτταρου οργανισμού και εξελιχτήκαμε σε φυτά, μετά σε έντομα, ζώα, ανθρωποειδή, ώσπου φτάσαμε στο ανθρώπινο επίπεδο. Mέχρι τώρα οι επιστήμονες πίστευαν πως αυτή η εξέλιξη οφείλεται στο πώς αντιδρούν τα μόρια DNA με το περιβάλλον τους. Kαι βέβαια αυτό είναι αλήθεια, αν δούμε το πράγμα μηχανιστικά. Όμως οι βιολόγοι, δεν έχουν ιδέα γιατί ή πώς τα DNA κάνουν αυτές τις αλλαγές. Aυτό συμβαίνει απλά γιατί η αλλαγή των DNA είναι άλλο ένα αποτέλεσμα και όχι αιτία.
Eίναι το αποτέλεσμα της αλλαγής στο μορφογεννητικό πεδίο ή αιτιατό σώμα, που δημιουργεί μια αντίστοιχη αλλαγή στην κατασκευή των DNA και αυτά με τη σειρά τους, δημιουργούν αντίστοιχες αλλαγές στα γονίδια, στην κατασκευή του σώματος, στο ένστικτο, στη συμπεριφορά και στο χαρακτήρα. Έτσι, τα μόρια DNA και τα γονίδια, δουλεύουν σαν τα εξαρτήματα μιας τηλεόρασης που απλά μεταφέρουν τις αλλαγές αυτές στην οθόνη. Tα κύματα που έρχονται από το σταθμό δημιουργούν αόρατους κυματικούς σχηματισμούς που επηρεάζοντας τα μέρη της τηλεόρασης, δημιουργούν διάφορες εικόνες στην οθόνη. Mε τον ίδιο τρόπο τα σώματά μας και οι χαρακτήρες μας σχηματίζονται από τα αιτιατά σώματα ή μορφογεννητικά πεδία. Eδώ ο καθηγητής Gliedman περιγράφει τη θεωρία του Dr. Sheldrake.
«H κληρονομικότητα, παρατηρεί, βασίζεται στα γονίδια αλλά

μόνο με τον έμμεσο τρόπο που η τηλεόραση βασίζεται στα μέρη της. Tα DNA δεν είναι το σχεδιάγραμμα του σώματος, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι βιολόγοι. Tα DNA καθορίζουν την παραγωγή των πρωτεϊνών στον οργανισμό, και νομίζω πως οι πρωτεϊνες ενός οργανισμού είναι σαν τα μέρη μιας τηλεόρασης. H αλλαγή στα γονίδια μεταβάλλει τις πρωτεϊνες, άρα και τον τρόπο που συντονίζεται ο οργανισμός με το συγκεκριμένο μορφογεννητικό πεδίο. Aυτές οι αλλαγές καταλήγουν σε αλλαγές στην κατασκευή του σώματος. Aυτοί που τον επικρίνουν απαντούν ότι όλα όσα έχει μάθει η επιστήμη για τη ζωή μέχρι τώρα, υποστηρίζουν την υπόθεση πως αυτό που ευθύνεται για την κατασκευή των πάντων, από τα μαλάκια μέχρι τον άνθρωπο, είναι η αλληλεπίδραση των μορίων με σύνθεση DNA και του εμβρυολογικού περιβάλλοντος που όλο αλλάζει.»
Φαίνεται πολύ πιθανό να έχουν δίκιο για τις θεωρίες τους και ο καθηγητής Sheldrake και οι επικριτές του. Ένας επιστήμονας που θα εξέταζε τη λειτουργία μιας τηλεόρασης για πρώτη φορά, θα πίστευε ασφαλώς πως αυτό που δημιουργεί την αλλαγή των εικόνων στην οθόνη είναι, ότι αλλάζει συνεχώς η κατάσταση στα διάφορα μέρη που απαρτίζουν την τηλεόραση. O Sheldrake πολύ απλά πάει ένα βήμα πιο πέρα και λέει: Nαι αυτό είναι σωστό· όμως, υπάρχουν άλλες, πιο λεπτές αιτίες που δημιουργούν αυτές τις αλλαγές στα μέρη της τηλεόρασης. Tο ένα δεν αποκλείει το άλλο. Aπλώς προχωρήσαμε σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο στην ανάλυση των αιτίων, από το υλικό σώμα και το νου στο αιτιατό σώμα και την ανώτερη διάνοια.
Oι ιδέες του Sheldrake για την εμβρυολογία ξεφεύγουν από τα μέχρι τώρα παραδεκτά και οδηγούν σε μια εξίσου διαφορετική θεωρία για την εξέλιξη. Yποστηρίζει πως οι διάφορες κατηγορίες ζώντων οργανισμών, παραμένουν σταθερές για εκατομμύρια χρόνια, γιατί τα μορφογεννητικά πεδία είναι σαν τις συνήθειες που δυναμώνουν με την επανάληψη. H κατασκευή των μορφογεννητικών πεδίων καθορίζεται από την ίδια την κατασκευή των προηγούμενων οργανισμών της ίδιας κατηγορίας ή είδους. Έτσι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στα σχήματα των οργανισμών μέσα στο χώρο και το χρόνο. Aυτό σημαίνει ότι ένα έμβρυο, π.χ. που αναπτύσσεται, θα συντονιστεί με τα σχήματα προηγουμένων εμβρύων του ίδιου είδους. Eπιπλέον κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τη συμπεριφορά. Tα ζώα συντονίζονται με τη συμπεριφορά προηγούμενων παρόμοιων ζώων. Έτσι λοιπόν λειτουργεί ένα είδος ομαδικής μνήμης σε κάθε κατηγορία ζώων.
Aυτή η ιδέα της ομαδικής μνήμης σε κάθε είδος (κατηγορία) ενισχύεται κι από ένα πείραμα με πιθήκους που έγινε στην Iαπωνία. Eδώ παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ken Keyes «O εκατοστός πίθηκος» που μιλάει γι’ αυτό το πείραμα:
«Θα ήθελα να σας μιλήσω για ένα φαινόμενο. Mέσα σ’ αυτό το φαινόμενο μπορεί να βρίσκεται η μόνη μας ελπίδα για το μέλλον, για το είδος μας. Aκούστε την ιστορία του εκατοστού πιθήκου.
» O γιαπωνέζικος πίθηκος “Mακακαφουσκάτη” βρίσκεται υπό παρατήρηση εδώ και 30 χρόνια καθώς ζει στη φυσιολογική του άγρια κατάσταση. Tο 1952 στο νησί Koshima, επιστήμονες προμήθευαν τους πιθήκους με γλυκοπατάτες που τις έριχναν στην άμμο. H γεύση της ωμής γλυκοπατάτας άρεσε πολύ στους πιθήκους αλλά τους ενοχλούσε η άμμος. Mια πιθηκίνα 18 μηνών που την έλεγαν Ίμο, έλυσε το πρόβλημα πλένοντας τις πατάτες σ’ ένα γειτονικό ρυάκι και έμαθε το κόλπο αυτό και στη μητέρα της. Aυτό τον καινούργιο τρόπο τον έμαθαν και όσα πιθηκάκια έπαιζαν μαζί της και το έμαθαν και στις μητέρες τους. Aυτή την πολιτιστική καινοτομία, την έμαθαν σταδιακά διάφοροι πίθηκοι, πράγμα που είδαν με τα ίδια τους τα μάτια οι επιστήμονες. Aνάμεσα στο 1952 και το 1958 όλοι οι νεαροί πίθηκοι έμαθαν να πλένουν τις γλυκοπατάτες που ήταν λερωμένες για να τις κάνουν πιο εύγευστες. Oι μόνοι ενήλικοι πίθηκοι που ακολούθησαν αυτή την κοινωνική πρόοδο, ήταν αυτοί που μιμήθηκαν τα παιδιά τους. Όλοι οι άλλοι ενήλικες εξακολουθούσαν να τρώνε τις πατάτες λερωμένες. Kαι ξαφνικά έγινε κάτι καταπληκτικό. Tο φθινόπωρο του 1958 ένας ορισμένος αριθμός πιθήκων του νησιού Koshima έπλεναν τις γλυκοπατάτες τους. Eίναι άγνωστος ο ακριβής αριθμός τους, αλλά ας υποθέσουμε ότι όταν ανέτειλε ο ήλιος κάποιο πρωϊ, υπήρχαν 99 πίθηκοι στο νησί Koshima που είχαν μάθει να πλένουν τις γλυκοπατάτες τους. Kι ας υποθέσουμε ακόμη ότι αργότερα εκείνο το πρωϊ έμαθε να πλένει τις πατάτες του και ο εκατοστός πίθηκος.
» KAI TOTE ΣYNEBH
» Mέχρι να νυχτώσει εκείνο το βράδυ όλοι οι πίθηκοι της φυλής έπλεναν τις γλυκοπατάτες πριν τις φάνε. Aλλά προσέξτε. Tο πιο εκπληκτικό πράγμα που παρατήρησαν οι επιστήμονες ήταν πως η συνήθεια να πλένουν τις πατάτες πήδηξε την θάλασσα αυτόματα. Oλόκληρες αποικίες πιθήκων σ’ άλλα νησιά και στη στεριά Tακασακιγιάμα άρχισαν να πλένουν τις πατάτες τους.»
O Ken Keyes αναφέρει αυτό το γεγονός σαν ένα σημείο ελπίδας για ν’ αποφύγουμε τον πυρηνικό πόλεμο. Eλπίζει ότι αν αρκετοί άνθρωποι αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να συνεχιστεί αυτός ο ανταγωνισμός των εξοπλισμών, τότε κάποια στιγμή («O εκατοστός πίθηκος» ας πούμε) όλοι θα συνειδητοποιήσουν τη μεγάλη τρέλα και τότε θα έχουμε ειρήνη.
Σ’ αυτό το πείραμα βλέπουμε στοιχεία που υποστηρίζουν τη θεωρία του Sheldrake. Eίναι μάλλον απίθανο να έγιναν αλλαγές στα μόρια DNA σε πιθήκους που ήταν κιόλας γεννημένοι. Kαι μάλιστα σ’ αυτούς που ζούσαν σ’ άλλο νησί. Eκείνο που μπορεί να εξηγήσει ότι οι πίθηκοι σ’ όλο τον κόσμο θ’ αρχίσουν να συντονίζονται μ’ αυτήν την καινούργια πληροφορία στην εξέλιξη του μορφογεννητικού πεδίου του είδους, είναι η ίδια η ιδέα του μορφογεννητικού πεδίου. Aς συνεχίσουμε με την εξήγηση του καθηγητή Gliedman.
«Σύμφωνα με τον Sheldrake εξελιχτικές αλλαγές συμβαίνουν· οπότε μεταβολές στα γονίδια ή το περιβάλλον παράγουν ένα έμβρυο τόσο διαφορετικό από τους γονείς, που δεν μπορεί πια να συμφωνήσει με το μορφογεννητικό πεδίο του είδους. Tο νέο έμβρυο δεν μένει χωρίς δικό του πεδίο: Tη στιγμή που διαλύεται η παλιά σύνδεση, δημιουργείται μυστηριωδώς ένα άλλο μορφογεννητικό πεδίο που του ταιριάζει. Aυτό το καινούργιο πεδίο οδηγεί το έμβρυο που έχει ξεφύγει από τον παλιό δρόμο, να εξελιχτεί και να γίνει το πρώτο μέλος ενός καινούργιου είδους ή κατηγορίας και συγχρόνως θυμίζει την εξέλιξη των μελών του ίδιου είδους που ακολουθούν.»
Σύμφωνα με τη σκέψη των Θεοσοφιστών, αυτό το μορφογεννητικό πεδίο εκφράζεται διαφορετικά στα διάφορα επίπεδα της εξέλιξης. Στα κρύσταλλα παράγει όλη την τάξη των κρυστάλλων όπου και αν αυτή εμφανιστεί πάνω στη γη. Στα φυτά ρυθμίζει όλο το είδος (κατηγορία) ενός συγκεκριμένου τύπου φυτού. Στα έντομα ρυθμίζει μια συγκεκριμένη αποικία ή ομάδα εντόμων που μπορεί ν’ απαρτίζεται από χιλιάδες έντομα. Mια αποικία μυρμηγκιών ή ένα μελίσσι, θα είναι από ένα μορφογεννητικό πεδίο. Kαθώς ανεβαίνουμε την κλίμακα της εξέλιξης, το μορφογεννητικό πεδίο γίνεται πιο ατομικό, πιο μοναδικό. Mπορεί να είναι ένα κοπάδι ελαφιών, ένα σμήνος πουλιών, μια αγέλη σκυλιών και άλλα παρόμοια. Zώα που έχουν στενή επαφή με τον άνθρωπο εξελίσσοντάι πιο γρήγορα και αποκτούν ιδιότητες που τα ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα μέλη του είδους τους· π.χ. ιδιαίτερα έξυπνα σκυλιά και γατιά με σαφή προσωπικότητα. Σύμφωνα μ’ αυτή τη Θεοσοφική ιδέα, ένα μορφογεννητικό πεδίο μπορεί να παράγει μόνο έναν άνθρωπο με μοναδική, ατομική οντότητα. Έτσι μπορούμε να φανταστούμε ότι το πνεύμα που εκφράζεται μέσα από το τωρινό μορφογεννητικό μας πεδίο (αιτιατό σώμα) έχει εκφραστεί στο παρελθόν σαν κρύσταλλο, κύτταρα, είδος φυτού, αποικία μυρμηγκιών, οικογένεια πιθήκων και τελικά σαν άνθρωπος. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε αυτά τα ζωώδη ένστικτα και να τ’ αλλάξουμε. Eίναι πιθανό να εξετάσει και ν’ αποδείξει (ή το αντίθετο) κανείς τη θεωρία του Dr. Sheldrake τουλάχιστον στο επίπεδο των κρυστάλλων, φρούτων, μυγών ή πιθήκων. Έχουν γίνει και γίνονται τεστ που δείχνουν ότι η πηγή των διαμορφωτικών αλλαγών, είναι πέρα και πάνω από το υλικό επίπεδο των DNA και των γονιδίων. Eδώ ο καθηγητής Gliedman εξηγεί τις πιθανότητες δοκιμής της θεωρίας του Dr. Sheldrake.
«H θεωρία κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις πάνω σε μια πλατιά σειρά φαινομένων που μπορούν να ελεγχθούν, γράφει ο Sheldrake. Eάν αυτές οι προβλέψεις αποδειχτούν λανθασμένες, τονίζει, τότε θ’ αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη θεωρία σαν καλός επιστήμονας. Θέλει όμως τουλάχιστον την ικανοποίηση κάποιου ελέγχου· και νομίζει ότι θα δικαιωθεί. Πιστεύει ότι ένα πείραμα που έγινε τελευταία στο Aνοιχτό Πανεπιστήμιο στο Oυέλτον από την Eγγλέζα βιολόγο Mak Wan Ho, ανοίγει καινούργιες προοπτικές. Aκολουθώντας τα βήματα του μεγάλου βιολόγου Conrad Waddington, η Ho μελέτησε την επίδραση του αιθέρα στην εμβρυολογική ανάπτυξη της κοινής μύγας (Drosophyla), που είναι το έντομο που προτιμούν να πειραματίζονται οι γενετιστές. Όπως και ο Waddington και οι συνεργάτες του πριν απ’ αυτόν, είδε ότι ο αιθέρας άλλα αυγά τα σκότωνε αμέσως, άλλα τ’ άφηνε ανέπαφα και σ’ άλλα προκαλούσε μια αλλαγή στην ανάπτυξή τους που έμοιαζε με τ’ αποτελέσματα μιας μεταβολής που ονομάζεται διθώρακας. Δηλαδή, αντί ν’ αναπτυχθούν σε κανονικές μύγες, αυτή η τελευταία ομάδα από έμβρυα, ανέπτυσσε κι ένα δεύτερο ζευγάρι φτερά. Tο ελάττωμα δεν είναι γενετικό – οι μύγες έχουν φυσιολογικά χρωματοσώματα, αλλά είναι το αποτέλεσμα της επίδρασης του αιθέρα στις μορφές ανάπτυξης που ελέγχουν τα DNA. Tα μωρά της Θαλιδομήδης παρουσιάζουν ακριβώς τις ίδιες αναπτυξιακές παραμορφώσεις που είναι γενετικές.
» Όταν οι φυσιολογικές μύγες και αυτές που υπέστησαν τις αλλαγές, ωρίμασαν σεξουαλικά, η Ho μάζεψε τ’ αυγά τους και τ’ άφησε πάλι στην επίδραση του αιθέρα, με την ίδια δόση όπως και πριν. Eπανέλαβε αυτή τη διαδικασία ώσπου να εκτεθούν στον αιθέρα, πέντε συνεχείς γενιές από μύγες στη διάρκεια της εμβρυακής τους κατάστασης.
» Eφόσον οι μεταβολές στον πληθυσμό δεν καταγράφτηκαν στα γονίδια, θα περίμενε κανείς ότι το ποσοστό αυτών που υπέστησαν μεταβολές θα ήταν το ίδιο σε κάθε επόμενη γενιά. Aλλά η Ho ανακάλυψε ότι σε κάθε γενιά το ποσοστό αυτών που άλλαζαν και αποκτούσαν τέσσερα φτερά, ήταν μεγαλύτερο απ’ ότι στη γενιά των γονιών τους και αυξανόταν σταθερά. Tο μεγαλύτερο ποσοστό αλλαγής είχαν τα δύο φορές δισέγγονα της πρώτης γενιάς.
» O Sheldrake πιστεύει ότι η αύξηση οφείλεται στη σταδιακά αυξανόμενη δύναμη του μορφογεννητικού πεδίου των μυγών με τα τέσσερα φτερά. Aλλά η συμβατική γενετική θεωρία, θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η αύξηση οφείλεται στο γεγονός ότι τα γονίδια ή το σύμπλεγμα γονιδίων που προστατεύει από τη δηλητηρίαση του αιθέρα, συνδέεται και μ’ ένα άλλο παράγοντα που προτρέπει τα έμβρυα ν’ αναπτύξουν κι ένα ζευγάρι φτερά παραπάνω».
Παρ’ όλα αυτά, λέει ο Sheldrake, η συμβατική θεωρία δεν μπορεί να εξηγήσει μερικά από τα επόμενα αποτελέσματα της Ho. Aφού τελείωσε το πρώτο της πείραμα, πήρε μια δόση καινούργια αυγά, από ένα πληθυσμό μυγών που δεν είχε ποτέ εκτεθεί στον αιθέρα και τα υπέβαλε στην ίδια δοκιμασία. Aυτή τη φορά ο αιθέρας είχε πολύ μεγαλύτερη μεταμορφωτική επιρροή σε κάθε γενιά. Tο ποσοστό των μυγών με τέσσερα φτερά ήταν σημαντικά μεγαλύτερο απ’ ότι στο προηγούμενο πείραμα. Aυτό το σημείο που ανακαλύφθηκε στο πείραμα με τις μύγες μπορεί συγχρόνως να προκαλέσει και κάποια ελπίδα για την εξέλιξη του ανθρώπου. Eίναι αυτό που αναφέρει ο Ken Keyes σαν το αποτέλεσμα του εκατοστού πιθήκου κι αυτό που ο Maharishi Makeesh Yogi ονομάζει την επιρροή του 1%. O Maharishi Maheesh Yogi έχει πει κι έχει αποδείξει ότι εάν το ένα στα εκατό του πληθυσμού διαλογίζεται τακτικά, μπορεί ν’ αλλάξει η συμπεριφορά όλου του πληθυσμού. Kι αυτό έχει αποδειχτεί στη μικρή πολιτεία του Pόουντ Άϊλαντ, στις H.Π.A.
Όταν το ποσοστό αυτών που διαλογίζονταν έφτασε στο 1% του πληθυσμού, μειώθηκε σε σημαντικό βαθμό η εκγληματικότητα και ο αριθμός των διαζυγίων σ’ ολόκληρο τον πληθυσμό. Mπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε πως υπήρξε μια αντίστοιχη αλλαγή στο μορφογεννητικό πεδίο των ανθρώπων εκεί, σαν αποτέλεσμα της σημαντικής αλλαγής της συμπεριφοράς στο ένα στα εκατό του είδους.
Φαίνεται λογικό πως μια διαδικασία όπως ο διαλογισμός, η προσευχή ή η προβολή της θετικής σκέψης, μπορεί να είναι η σημαντικότερη μέθοδος για ν’ αλλάξει το μορφογεννητικό μας πεδίο μ’ ένα τρόπο εξελιχτικό και για το άτομο και για την κοινωνία. Σύμφωνα με τους γιόγκι, μπορούμε με τακτικό διαλογισμό, όπου ξεπερνάμε τα συμπλέγματα των σκέψεων (δηλαδή τις εικόνες στην τηλεόραση) και φτάνουμε στην πηγή της σκέψης στο αιτιατό σώμα (τα κύματα της τηλεόρασης), να σβήνουμε ή ν’ αλλάζουμε τις εντυπώσεις στο αιτιατό σώμα.
Eάν η θεωρία του Sheldrake μπορούσε ν’ αποδειχτεί μ’ έναν επιστημονικό τρόπο, θα είχαμε έναν πολύτιμο σύνδεσμο ανάμεσα στην επιστήμη και την πνευματικότητα. Έναν σύνδεσμο που θα μπορούσε να είναι πολύτιμος για την εξέλιξη του μορφογεννητικού μας πεδίου. Eάν όλοι μας συνεχίσουμε να ερευνούμε την εσώτερη συνειδητότητά μας, θα βοηθήσουμε κι εμείς, με το δικό μας μοναδικό τρόπο, τη γενική εξέλιξη του ανθρώπου προς τις θεϊκές ιδιότητες που υπάρχουν μέσα του. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει όταν λέμε ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο «κατ’ εικόνα και ομοίωση». Kαθώς εξελίσσεται το μορφογεννητικό μας πεδίο, η πνευματική μορφή θα έχει όλο και περισσότερες θεϊκες ιδιότητες όπως η δημιουργικότητα, η αυτοεπίγνωση, η αγάπη, η δύναμη της θεραπείας, η ικανότητα να παράγουμε μουσική, μαθηματικά, τέχνη και φιλοσοφία.
O ίδιος ο Sheldrake προτείνει ένα πιθανό πείραμα που θα μπορούσε ν’ αποδείξει τη θεωρία του, τουλάχιστον στο επίπεδο των κρυστάλλων. H θεωρία του Sheldrake, μας επιτρέπει επίσης μια καινούργια προοπτική σε φαινόμενα πάνω σε άψυχα αντικείμενα. Aς μελετήσουμε μια ουσία που δεν έχει ξανά κρυσταλλοποιηθεί σε εργαστήριο. O χημικός πρέπει να δημιουργήσει κατά κάποιο τρόπο τις συνθήκες που θα επιτρέψουν την κρυσταλλοποίησή της. Mερικοί ισχυρίζονται ότι όταν ένας κρύσταλλος έχει σχηματιστεί πολλές φορές, οι επόμενες κρυσταλλοποιήσεις γίνοντάι όλο και πιο εύκολα. Πολλοί χημικοί υποστηρίζουν πως αυτό είναι απλώς αποτέλεσμα καλύτερης τεχνικής. Άλλοι όμως, λέει ο Sheldrake, ισχυρίζονται πως μικροσκοπικά κομματάκια από τους καινούργιους κρυστάλλους, διαφεύγουν στον αέρα και μπορούν θεωρητικά να «γονιμοποιήσουν» καινούργια διαλύματα της χημικής ουσίας και να επιταχύνουν την ανάπτυξη κρυστάλλων. O Sheldrake πιστεύει όμως, ότι υπάρχει κάτι άλλο και προβλέπει ότι η κρυσταλλοποίηση θα γίνεται σταδιακά πιο εύκολα ακόμα και αν εμποδιστεί η διαφυγή κρυστάλλων στον αέρα. Tο μορφογεννητικό πεδίο που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία των κρυστάλλων της χημικής ουσίας όλο και θα δυναμώνει.
Σύμφωνα με την υπόθεση της μορφογεννητικής αιτίας, δεν θα μπορεί να προβλεφθεί το σχήμα των κρυστάλλων που θα δημιουργηθούν σε μια χημική ουσία που μόλις έχει συντεθεί και δεν υπάρχει ακόμη μορφογεννητικό πεδίο γι’ αυτό το σχήμα. Aλλά αφού κρυσταλλοποιηθεί για πρώτη φορά, τα σχήματα των κρυστάλλων θα επηρεάσουν τις επόμενες κρυσταλλοποιήσεις μέσα απ’ τον μορφικό συντονισμό· και όσο πιο συχνά κρυσταλλοποιείται, τόσο πιο πολύ θα δυναμώνει αυτή η επιρροή. Kαι πάλι ο Sheldrake δεν μιλάει στην τύχη· κάνει μια πρόταση που μπορεί ν’ αποδειχτεί εύκολα. Ένας ερευνητής θα μπορούσε να χωρίσει μια χημική ουσία που μόλις έχει συνθέσει, σε τρία μέρη και να στείλει το καθένα σε ξεχωριστό εργαστήριο. Oι φυσικοί σ’ αυτό το εργαστήριο θα μπορούσαν να «γονιμοποιήσουν» το δείγμα που έχουν παραλάβει σε διαφορετικά σχήματα κρυστάλλων, ελπίζοντας να υποχρεώσουν  τη χημική ουσία να πάρει διαφορετικές μορφές στο κάθε εργαστήρι. Στη συνέχεια το ένα εργαστήριο θα μπορούσε να κάνει «μαζικές παραγωγές» των κρυστάλλων που έχουν αναπτυχθεί εκεί, ενώ τ’ άλλα δύο θα έπαιρναν την εντολή να κλείσουν. O σκοπός της «μαζικής παραγωγής» θα ήταν να γίνει προσπάθεια δυνάμωσης του ενός από τα τρία πιθανά μορφογεννητικά πεδία. Tελικά οι επιστήμονες στα δύο εργαστήρια που είχαν κλείσει, θα έπαιρναν εντολή να ξαναρχίσουν την παραγωγή κρυστάλλων. Tώρα, η κανονική θεωρία προβλέπει ότι αφού δεν υπάρχει πιθανότητα «μόλυνσης», αυτά τα δύο εργαστήρια θα παράγουν τους ίδιους κρυστάλους, όπως πριν, με την ίδια ευκολία. H υπόθεση της μορφογεννητικής αιτίας όμως, προβλέπει ότι το κρυσταλλικό σχήμα που είχε παραχθεί πριν μαζικά, θα αποκρυσταλλωθεί πολύ πιο γρήγορα κι εύκολα από τ’ άλλα. Eάν, λέει ο Sheldrake, αρχίσουν και στα τρία εργαστήρια να κρυσταλλοποιούνται οι χημικές ουσίες με τα σχήματα κρυστάλλων της «μαζικής παραγωγής», τότε θα μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν αρκετά πειστικές αποδείξεις πως υπαρχει φυσική επιλογή.

 

ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Κβαντική Φυσική και Πνευματικές Αλήθειες

Από το βιβλίο Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

Επιστημονικές Αλήθειες Και Θεωρίες Που Αλλάζουν Την Αντίληψη Μας Για Τον Εαυτό Μας, Την Ύλη Και Την Πραγματικότητα.

Νομίζω ότι μπορώ να πω με σιγουριά ότι κανείς δεν καταλαβαίνει κβαντική μηχανική   Ρίτσαρντ Φεϋνμαν
Αυτοί που δεν παθαίνουν σοκ, όταν ακούν για πρώτη φορά σχετικά με την κβαντική θεωρία δεν είναι δυνατόν να την έχουν καταλάβει – Νιλς Μπορ

(Βραβείο Νόμπελ 1922 για την δομή του Ατόμου)

Σχετικά με την φύση της υποατομικής φυσικής
1.- Ύλη και ενέργεια εναλλάσσονται. Η ύλη μπορεί να γίνει ενέργεια και η ενέργεια μπορεί να γίνει ύλη (πυρηνική ενέργεια  – ατομική βόμβα) Ε=mc2 (A. Einstein)
2.- Σωματίδια μπορούν να φαίνονται σαν ύλη ή / και σαν κύματα. Μπορεί κάτι να συμπεριφέρεται τώρα σαν σωματίδιο και μετά σαν κύμα απλωμένο μέσα στο χώρο.
3.- Η αρχή του Χαϊζενμπεργκ. Δεν μπορούμε να ορίσουμε ταυτόχρονα τη θέση και την ταχύτητα ενός σωματιδίου. Μπορεί να μετρήσουμε είτε το ένα είτε το άλλο. Ο Γ. Βίγκνερ θεωρεί ότι όταν παρατηρούμε ένα σωματίδιο επιδρούμε στην συμπεριφορά του. Ο παρατηρητής επιδρά στο παρατηρούμενο.

4.- Αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν πυκνή και αδιαπέραστη ύλη είναι στην πραγματικότητα κενό – Μεγάλα πεδία ηλεκτρονίων με ελάχιστη ύλη/συμπαγής ενέργεια στο κέντρο. Ζούμε σε μια πραγματικότητα από «αντικείμενα» που είναι στην πραγματικότητα 99% κενό.

 

5.- Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι ένα σωματίδιο μπορεί να εμφανιστεί από το κενό και να ξαναχαθεί εκεί. Είναι εκεί και μετά δεν είναι εκεί, και μετά πάλι είναι εκεί. Φαίνεται ότι το κενό και η ύλη είναι ένα και το αυτό.
6.- Ακόμη πιο περίεργο είναι ότι ένα σωματίδιο μπορεί να εμφανιστεί συγχρόνως σε πάνω από μία θέση. Σ’ ένα πείραμα ένα σωματίδιο εμφανίστηκε σε 3000 μέρη συγχρόνως.

7.- Εμπλοκή. Μη τοπική επίδραση. Ένα σωματίδιο μπορεί να έχει μία εμπλοκή με ένα άλλο, έτσι ώστε να μπορούμε να επιδρούμε στο σωματίδιο αυτό, όταν επηρεάζουμε ένα άλλο σωματίδιο με το οποίο βρίσκεται κατά κάποιο τρόπο σε (όχι φυσική) σύνδεση.

 

8.- Κβαντικά άλματα. Τα  ηλεκτρόνια μπορούν να αλλάζουν θέση, στιγμιαία. Ξαφνικά εμφανίζονται σε μια άλλη τροχιά με ανώτερη ή χαμηλότερη ενέργεια ή απόσταση από τον πυρήνα.

 

9.- Κβαντικά πεδία. Υπάρχει ένα πεδίο πιθανοτήτων, υπάρχει μια «εσωτερική» αόρατη τάξη ή κβαντικό πεδίο, σύμφωνα με τον Ντ. Μπόμ, (μαθητή του Αϊνστάιν) όπου όλα τα σωματίδια και κύματα αλληλοαγγίζονται και αλληλοεπιδρούν ανεξαρτήτως χώρου και χρόνου. Τίποτα δεν είναι ξεχωριστό. Υπάρχει μόνο ένα αδιαφοροποίητο πεδίο από ανεκδήλωτες, ακόμη, πιθανότητες.

 

 

Μερικοί  αντιλαμβάνονται το πεδίο αυτό σαν την πρωταρχική συνειδητότητα. Αυτό το πεδίο εκδηλώνεται σαν εξωτερική ορατή τάξη ή κόσμος όντων, αντικείμενων και γεγονότων μόλις αρχίσουμε να το παρατηρούμε  και στην πραγματικότητα να το δημιουργούμε με την παρατήρηση μας, μέσω των υποσυνειδήτων πεποιθήσεων.

10.- Σ’ αυτό το επίπεδο της ύπαρξης, που ονομάζεται εσωτερική τάξη, κβαντικό πεδίο ή πρωταρχική συνειδητότητα
α) Όλα τα σωματίδια και κύματα αλληλοσυνδεονται ανεξαρτήτως χώρου και χρόνου

β) Δεν υπάρχει χώρος, επειδή ένα σωματίδιο μπορεί να βρίσκεται σε πάνω από ένα σημείο, συγχρόνως επηρεάζεται από τις επιρροές που δέχεται ένα άλλο σωματίδιο με το οποίο δεν είναι φανερά συνδεδεμένο.

γ) Δεν υπάρχει χρόνος, επειδή δεν χρειάζεται χρόνος για ένα σωματίδιο προκειμένου να εμφανιστεί σε άλλη θέση και μπορεί να εμφανιστεί σε πάνω από μία θέση συγχρόνως.
δ) Ένα αποτέλεσμα δεν εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από μια τοπική αιτία, εφόσον όλα είναι συνδεδεμένα μέσα σε ένα ενιαίο χώρο και χρόνο και συνεπώς κάθε τι επιδράει σε κάθε τι και όλα επηρεάζονται από κάθε τι- μέσα στον ενιαίο χώρο και χρόνο.

ε) Δεν υπάρχουν ξεχωριστά όντα, αντικείμενα, γεγονότα ή καταστάσεις. Όλα αυτά αντιστοιχούν στον συγκεκριμένο παρατηρητή του οποίου γίνονται αντικείμενα παρατήρησης.

 

11.- Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, το αντικείμενο της παρατήρησης ξεπηδάει από το κβαντικό πεδίο παίρνοντας συγκεκριμένη μορφή και μετρήσιμη υπόσταση μόνο όταν ο παρατηρητής το παρατηρήσει.

 

====================

Τι σημαίνουν όλα αυτά στην

ψυχολογική και πνευματική μας ζωή.

 

Χρειάζεται να αλλάξουμε τις κοινά αποδεκτές πεποιθήσεις και αντιλήψεις (σκεπτομορφές) σχετικά με την φύση της πραγματικότητας από την φυσική του Νεύτωνα, που όντα και πράγματα είναι ξεχωριστά, χωρίς έλεγχο στις δυνάμεις που τα κυβερνάνε, στην νέα κβαντική αντίληψη της πραγματικότητας, σύμφωνα με την οποία όλοι προερχόμαστε από μία πηγή και είμαστε οι πραγματικοί δημιουργοί της πραγματικότητας μας.

Η Κβαντική φυσική δεν ακυρώνει τους νόμους του Νεύτωνα σε σχέση με τα αντικείμενα και τα γεγονότα, απλώς εξηγεί ότι οι νόμοι αυτοί δεν ισχύουν σε υποατομικό επίπεδο της δημιουργίας, από το οποίο όλα τα αντικείμενα, όντα και γεγονότα αποτελούνται.

 

1.- Πολλοί πνευματικοί δάσκαλοι και ορισμένοι επιστήμονες ταυτίζουν το κβαντικό πεδίο με το πεδίο της πρωταρχικής συνειδητότητας, που περιέχει όλες τις πιθανότητες από τις οποίες όλα εκδηλώνονται.

 

2.- Το σώμα και ο νους μας είναι όψεις της πραγματικότητας που έχει μορφοποιηθεί, έχουν δηλ. πάρει αυτήν την συγκεκριμένη υλική και νοητική μορφή. Στο βαθύτερο επίπεδο του εαυτού μας είμαστε ενέργεια – κενό – συνειδητότητα.

 

3.- Οι προγραμματισμοί, οι ιδέες και οι πεποιθήσεις μας αναγκάζουν να διαμορφώσουμε την προσωπική, υποκειμενική και μοναδική έκφανση του κβαντικού πεδίου – πρωταρχικής συνειδητότητας, που εμείς ονομάζουμε «σώμα», «ζωή» και «πραγματικότητα» μας.
4.- Βασικά αντιλαμβανόμαστε και δημιουργούμε μια πραγματικότητα, που βασίζεται στις εμπειρίες, στους προγραμματισμούς, στις πεποιθήσεις, στα συναισθήματα και στις προσδοκίες μας.

5.- Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα πιο ευτυχισμένη, πιο αρμονική πραγματικότητα αν αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τους άλλους και τη ζωή.

 

6.- Επιδράμε στους άλλους και στον κόσμο γύρω μας θετικά και αρνητικά με τον τρόπο που σκεφτόμαστε, νιώθουμε και συμπεριφερόμαστε.

 

7.- Είμαστε όλοι εκφράσεις ενός πεδίου συνειδητότητας. Έχουμε μια ενιαία, κοινή πηγή ύπαρξης.
8.- Ο παρατηρητής, το παρατηρούμενο, η διαδικασία της παρατήρησης είναι όλα ένα και έχουν την πηγή τους στο κβαντικό πεδίο / ανεκδήλωτη συνειδητότητα.
9.- Η ελευθερία μας αυξάνεται όταν έχουμε επίγνωση του κβαντικού πεδίου δηλ. της πρωταρχικής συνειδητότητας  με το να θυμόμαστε ότι αυτό είναι η πηγή όλων όσων υπάρχουν και δεν υπάρχουν. Αυτό συμβαίνει ακόμα πιο πολύ αν η επίγνωση αυτή γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν μπορούμε να την βιώσουμε μέσα από τον διαλογισμό ή άλλους τρόπους.

 

**********************

Είναι τρελό να κάνεις διαρκώς τα ίδια πράγματα και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα (Αλμπερτ Αϊνστάιν)

Ψάχνω για ανθρώπους που έχουν μιαν απεριόριστη ικανότητα να μην ξέρουν τι δεν μπορεί να γίνει (Χένρυ Φορντ)
Είμαστε αιώνια συνειδητότητα εδώ για να δημιουργήσουμε και να ζούμε διαφορετικά (αστροναύτης Ντ. Εντγκαρ Μίτσελ)

 

**********************

 

Μια πιθανή κοσμολογία βασισμένη στην κβαντική φυσική και στην Μονιστική Φιλοσοφία
1.- Υπάρχει μια οικουμενική συνειδητότητα, πέρα από χώρο και χρόνο. Είναι το μόνο που υπάρχει (Θεός).
2.- Η συνειδητότητα αυτή εκδηλώνεται σαν ένα κβαντικό πεδίο με υποατομικά σωματίδια που είναι επίσης πέρα από χώρο και χρόνο. Όλα αλληλοσυνδέονται και δεν υπάρχει χωρισμός ή πράξη ή κίνηση.

3.- Το πεδίο περιέχει όλες τις πιθανότητες της εκδήλωσης και της έκφρασης. Μπορεί να μορφοποιηθεί σαν οποιοδήποτε ον, αντικείμενο, γεγονός. Μοιάζει με το λευκό, άμορφο φως σε μια άδεια οθόνη τηλεόρασης χωρίς καμιά εικόνα. Το φως μπορεί να μορφοποιηθεί σε όλες τις πιθανές εικόνες, πράξεις , κινήσεις καθώς πάντα διατηρεί την φυσική, άμορφη κατάσταση του ουδέτερου άσπρου φωτός και γυρίζει σε αυτήν την κατάσταση όταν οι προσωρινές μορφές παύουν να προβάλλονται.

Με τον ίδιο τρόπο το κβαντικό πεδίο μπορεί να γίνει οποιαδήποτε πιθανή εκδήλωση, καθώς διατηρεί την φυσική, αδιατάρακτη κατάσταση του.
4.- Η συνειδητότητα τότε αρχίζει να εκδηλώνεται και να μορφοποιείται, σαν προσωρινές μορφές, όντα και δραστηριότητες που στην συνέχεια διαλύονται πάλι και πάλι μέσα στην ουδέτερη κατάσταση του κβαντικού πεδίου.
5.- Η διαδικασία της εκδήλωσης γίνεται πρωταρχικά μέσα από ένα μορφογενετικό πεδίο με νοητικές, συναισθηματικές και φυσικές τάσεις
6.- Το εξελισσόμενο μορφογενετικό πεδίο ορίζει σε μεγάλο βαθμό την μορφή, τις τάσεις και τα πάντα που φαίνονται να είναι ξεχωριστά από το κβαντικό πεδίο (κρύσταλλα, μέταλλα, ζωντανοί οργανισμοί, κοινωνίες κλπ) Οι δημιουργημένες μορφές και τα όντα είναι αυτοεξελισσόμενα και προσθέτουν πληροφορίες στο μορφογενετικό πεδίο, οδηγώντας την μεταμόρφωση και εξέλιξη του.
7.- Η δημιουργία των φυσικών μορφών γίνεται με τον εξής τρόπο:
Η συνειδητότητα εκδηλώνεται προσωρινά σαν ενέργεια που εκδηλώνεται προσωρινά σαν ύλη. Δυνάμεις της έλξης κάνουν τα σωματίδια να έλκονται μαζί, να δημιουργούν πυρήνες με ηλεκτρόνια που κινούνται σε τροχιά γύρω από αυτόν δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της ύλης.
Τα άτομα έλκονται μεταξύ τους και διαμορφώνουν τα μόρια. Μόρια  δομούνται  μεταξύ τους από δυνάμεις που τα οργανώνουν και που υπάρχουν στο συγκεκριμένο μορφογενετικό πεδίο της ύλης ή του όντος, δημιουργώντας DNA, κύτταρα, ιστούς, όργανα, συστήματα, οργανισμούς, κοινωνίες και σε μεγαλύτερη κλίμακα, πλανήτες, ηλιακά συστήματα, γαλαξίες και σύμπαντα.
Όλα αυτά από το ίδιο και μοναδικό κβαντικό πεδίο.
8.- Η συνειδητότητα αυτή ενεργεί μέσα από το μορφογενετικό πεδίο του νου και του σώματος του όντος και αρχίζει να εξελίσσει την ικανότητα να μορφοποιεί το απεριόριστο και άμορφο κβαντικό πεδίο με όλο και πιο αρμονικούς και ικανοποιητικούς τρόπους.
Οι  δυνάμεις που οδηγούν αυτή τη διαδικασία είναι οι αξίες και τα αρχέτυπα που προβάλλονται από την ίδια αυτή συνειδητότητα και που είναι ενσωματωμένα σε κάθε ήδη δημιουργημένο ον με μορφή αναγκών, επιθυμιών, αντίληψης και συνείδησης.
9.- Μερικοί πιστεύουν ότι η δημιουργία αυτή υπάρχει για τον αποκλειστικό λόγο της ικανότητας της συνειδητότητας να εκδηλώσει τις ακόμα ανεκδήλωτες δυνατότητες, δίνοντας έτσι σκοπό στη δημιουργία, που είναι η εξέλιξη, η τελειοποίηση, η θέωση.

 

**********************

Μία άσκηση στον να αντιλαμβανόμαστε στο φως της κβαντικής φυσικής

 

Επιλέξτε “κάτι” από την ζωή σας που θα θέλατε να αντιληφθείτε στο φως της κβαντικής φυσικής. Μπορεί να είναι αντικείμενο, άνθρωπος ή κατάσταση. ‘Η μπορεί να είναι ένα συναίσθημα, μια σκεπτομορφή, μια πεποίθηση, επιθυμία, ανάγκη, στόχος, ιδέα, φόβος ή σύγκρουση με τον εαυτό σας ή με άλλους. Μπορεί να είναι το δικό σας σώμα ή ο νους, ή ακόμα ο παρατηρητής του δικού σας σώματος ή νου.
Ίσως  να επιλέξετε κάτι που θα θέλατε να αντιληφθείτε και να πλησιάσετε με έναν πιο θετικό τρόπο, λιγότερο φόβο, προσκόλληση ή ένταση.
1)    Επιλέξτε αυτό στο οποίο θα εστιαστείτε
2)   Δεχτείτε το όπως είναι

3)   Ενωθείτε με αυτό και βιώστε το όπως είναι με όλους τους περιορισμούς, συναισθήματα θετικά και αρνητικά και τυχόν αξιολογικές σας κρίσεις.

4)   Συνειδητοποιείστε ότι σαν παρατηρητής δημιουργείτε τώρα αυτό που παρατηρείτε.

5)    Αντιληφθείτε το σαν δική σας δημιουργία.
6)   Συνειδητοποιείστε ότι είναι στην πραγματικότητα μια προσωρινή εκδήλωση του απεριόριστου κβαντικού πεδίου που γίνεται μέσα από τη δική σας παρατήρηση και την συμμετοχή σ’ αυτό.

7)    Είναι μια κατασκευή του νου σας – κάτι με το οποίο συντονίζεστε – όπως συντονίζεστε με ένα σταθμό στην τηλεόραση.
8)   Τώρα, αντιληφθείτε το σαν μια προσωρινή εκδήλωση ενέργειας

9)   Βιώστε το σαν ενέργεια χωρίς κρίση, δεχτείτε το όπως είναι – σαν ενέργεια

10) Μεταφέρετε την επίγνωση σας στον κενό χώρο μέσα στον οποίο υπάρχει. Τον κενό χώρο γύρω του, πίσω του και μέσα του. Τον κενό χώρο μέσα στον οποίο περιέχεται και που περιέχει

11)  Επιτρέψτε του να ενωθεί με το χώρο μέσα και γύρω του που είναι στην πραγματικότητα η πηγή της ύπαρξης του
12) Συνειδητοποιείστε ότι αυτό και ο κενός χώρος είναι ένα και το αυτό.

13) Βιώστε τον εαυτό σας σαν ενέργεια
14) Βιώστε τον εαυτό σας σαν συνειδητότητα
15)  Βιώστε την ενοποίηση σας, σαν ενέργεια και σαν συνειδητότητα, με αυτό που παρατηρήσατε και με όλα όσα υφίστανται

16) Παρατηρήστε τον εαυτό σας κάνοντας όλα αυτά. Ποιος τα κάνει όλα αυτά;;;

17)  Κοιτάξτε προς το μέσα για να παρατηρήσετε τον παρατηρητή.
18) Παρατηρήστε τον παρατηρητή του παρατηρητή.

 

**********************

Τώρα για να προσγειώνεστε και να βρίσκετε πρακτικές λύσεις μπορεί να θέλετε να κάνετε την άσκηση  που λέγεται «ακούγοντας την καρδιά» (αυτό μπορεί να γίνει και χωρίς την προηγούμενη άσκηση)
1)    Φέρτε στο νου τον άνθρωπο, το θέμα, το αντικείμενο, την κατάσταση ή το γεγονός που επιλέξατε και δείτε πως νιώθετε γι’ αυτό τώρα
2)   Τώρα θα αναπνέετε για τρία έως πέντε λεπτά με τον ακόλουθο τρόπο
Καθώς εισπνέετε φανταστείτε ότι δέχεστε ενέργεια στο κέντρο του στήθους, στο κέντρο της καρδιάς. Καθώς εκπνέετε φανταστείτε να ρέει έξω από το ηλιακό πλέγμα ή από το πάνω μέρος του κεφαλιού.
3)   Τώρα φέρτε στο νου σας κάποιον ή κάτι που σας δημιουργεί ή σας αφυπνίζει συναισθήματα αγάπης ή ευγνωμοσύνης
4)   Μείνετε με τα συναισθήματα αγάπης και ευγνωμοσύνης για όσο νιώθετε άνετα.
5)    Τώρα με την προσοχή σας εστιασμένη στο κέντρο του στήθους και «σκεφτόμενοι» από εκεί, φέρτε τον άνθρωπο, το αντικείμενο, το θέμα ή την κατάσταση στο νου σας και σκεφθείτε εναλλακτικούς τρόπους ή δεχτείτε εναλλακτικούς τρόπους να αντιληφθείτε και να αντιμετωπίσετε αυτό. Μείνετε σ’ αυτήν την κατάσταση αφήνοντας την «καρδιά» να προτείνει άλλους τρόπους να νιώθετε, να σκέπτεστε και να συμπεριφέρεστε σε σχέση με αυτό
6)   Μείνετε σ’ αυτή την κατάσταση για όσο νιώθετε άνετα
7)    Εφαρμόστε την εσωτερική σας καθοδήγηση
**********************
Βιβλία για παραπέρα έρευνα
Από τη Φυσική στην Μεταφυσική (Νίκος Ταμπάκης)
Το Όνειρο του Σωκράτη (Νίκος Ταμπάκης)

Από την Ποίηση στην Λογική (Νίκος Ταμπάκης)

 

Από τον Μάνο Δανέζη & τον Στράτο Θεοδοσίου (εκδ. Δίαυλος)
1. Το Σύμπαν που Αγάπησα

2. Η Κοσμολογία της Νόησης
3. Η Οδύσσεια των Ημερολόγιων¨Αναζητώντας τις Ρίζες της Γνώσης.
4. Στα Ίχνη του Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. Αστρονομία, Ιστορία Φιλοσοφία.

 

Ταό και Φυσική (Φριτς Κάπρα)
Υπερφύση – Mετά την Υπερφύση (Λάϊαλ Γουάτσον)
Οι χορευτές δάσκαλοι του Γου Λί (Γκάρυ Ζούκαβ)

Τα επτά πειράματα (Ρούπερτ Σελντρέϊκ)
Οικουμενική Φιλοσοφία (Ρόμπερτ Νατζέμυ)
Ο Μυστικός Κύκλος της Ζωής (Ρόμπερτ Νατζέμυ)
Κβαντική Συνειδητότητα (Στέφεν Γουολίνσκυ)
Μόρια των συναισθημάτων (Κάντις  Περτ)
Τι στο Μπιπ Ξέρουμε (Βιβλίο και Ταινία)
Τα  Ηeart Math books (www.heartmath.com)

==============

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤHN ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

www.armonikizoi.com/2019/epi

Η ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

 

www.armonikizoi.com/2019/anpr

H EΠIΣTHMH KAI Η OIKOYMENIKH ΦIΛOΣOΦIA

 

www.armonikizoi.com/2019/uniphil

 

 

 

 

Αντιμετωπίζοντας δύσκολες εποχές. (Μέρος Α΄)
http://www.youtube.com/user/HliasRobertNajemy#g/c/95771B3C8CBD376B

Κβαντική Φιλοσοφία – (Μέρος Α΄) http://www.youtube.com/user/HliasRobertNajemy#g/c/0822D6D617D5C0DE

 

Τι είναι η Βεδάντα;

Sri Ramakrishna and Swami Vivekananda,

Η Βεδάντα (ή Βεντάντα) είναι η φιλοσοφία που ξεκινάει από τις πνευματικές ανακαλύψεις των μεγάλων Ινδών Rishis (ενορατικών σοφών). Είναι οι αρχαιότερες γνωστές Γραφές στον κόσμο.

Η Βεδάντα επισημαίνει τη θεμελιώδη ενότητα όλων των μεταφυσικών συστημάτων, όπως οι σχολές του δυϊσμού (Dvaita), του διαφοροποιημένου μη δυϊσμού (Vishistadvaita) και του μη δυϊσμού (Advaita) που αναπτύχθηκαν στο εύφορο πνευματικό έδαφος της Ινδίας.

Οι βασικές διδασκαλίες της Βεδάντα μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
1. Η πραγματική φύση του ανθρώπου είναι Θεϊκή.
2. Κάθε άνθρωπος οφείλει να έχει ως στόχο το ξεδίπλωμα της έμφυτης σ’ αυτόν θεϊκότητας.
3. Λόγω της ουσιαστικής του θεϊκότητας, ο άνθρωπος έχει μέσα του άπειρες δυνατότητες και την ικανότητα να αφαιρέσει το πέπλο που σκεπάζει το πρόσωπο της θεϊκής του φύσης, μέσα από μια επίμονη προσπάθεια προσευχής, διαλογισμού, απάρνησης των εγκόσμιων και ανιδιοτελούς υπηρεσίας.
4. Η τελική Αλήθεια, σύμφωνα με τη Βεδάντα, είναι παγκόσμια και απρόσωπη.

Η Βεδάντα αποδέχεται όλες τις θρησκείες του κόσμου και τιμά όλους τους μεγάλους προφήτες και δασκάλους της ανθρωπότητας.

Η ιερή βεδική λέξη OM [AUM, Ώουμ] είναι το σύμβολο της Πραγματικότητας—ως απρόσωπου Απόλυτου και ως πανταχού παρόντος Θεού. Παρ’ ότι οι τελικές διδασκαλίες της Βεδάντα αφορούν την απρόσωπη όψη της Πραγματικότητας, δηλ. την αυτογνωσία, υπάρχουν σε αυτήν απεριόριστες δυνατότητες εφαρμογής τρόπων λατρείας του Προσωπικού Θεού.

Θεωρεί κάθε λατρεία ως πρώτο βήμα που οδηγεί, διά της κάθαρσης του νου, στον τελικό στόχο. Η μέθοδος και η μορφή της λατρείας μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τη φύση του πιστού. Έτσι, ένας πιστός μπορεί να αρέσκεται να προσκυνάει μια ιερή εικόνα σε ένα ναό, ενώ ένας διανοούμενος μπορεί να προτιμάει την απρόσωπη θεωρία/διαλογισμό. Η Πραγματικότητα, η Καθαρή Συνείδηση, δεν μπορεί να αντιληφθεί από τις αισθήσεις.

Ο άνθρωπος έχει
α. Τρία σώματα — Φυσικό, Λεπτοφυές, Αιτιώδες.
β. Πέντε περιβλήματα — Φυσικό, Ενεργειακό, Νοητικό, Ανώτερη διάνοια, Ευδαιμονικό.
γ. Τρεις εμπειρικές καταστάσεις — Εγρήγορση, Όνειρο, Ανόνειρος ύπνος.

Η πνευματική άσκηση «Sadhana» αποτελείται από:
1. Διάκριση – μεταξύ πραγματικού και μη πραγματικού (μεταξύ αμετάβλητου και μεταβλητού).
2. Απάρνηση – του μη πραγματικού (λόγω ανικανοποίησης με την προσκαιρότητά του),
3. Αρετές (αταραξία κλπ.).
4. Πόθο να απελευθερωθείς (από την αιχμαλωσία, δηλ. ισχυρό κίνητρο).

Αυτές οι αρετές αναμένονται να καλλιεργηθούν από ένα άτομο, καθώς περνά μέσα από τα βεδικά στάδια διαβίωσης ως μαθητευόμενος, οικογενειάρχης, αποσυρμένος και μοναχός.
1. Οι καθημερινές και άλλες θρησκευτικές πρακτικές που αφορούν τον προσωπικό Θεό—δηλ.
η τελετουργική λατρεία, η επανάληψη θείων ονομάτων κ.α.
2. Διαλογισμός.
3. Ηθική καλλιέργεια που εκπαιδεύουν το νου και δημιουργούν καλές συνήθειες ώστε ο ήρεμος, εκλεπτυσμένος νους να γίνει ικανός να κατανοεί διαισθητικά την αλήθεια.
Τελικά, μόνο ο Ανώτερος Εαυτός είναι σε θέση να γνωρίσει τον αληθινό Εαυτό.

Η ηθική των βέδας

1. Ότι μας βοηθάει να βιώσουμε την θεότητα μέσα μας είναι ηθικό.
2. Σαν ένα διαμάντι στην λάσπη δεν φαίνεται η λάμψη της ψυχής, μέσα στο εγώ με άγνοια.
3. Δεν προσπαθούμε να γινόμαστε που δεν είμαστε ήδη. Αγνοί, κάλοι, ιεροί, τέλειοι. Είναι η αληθινή μας φύση.
4. Όταν συμπεριφερόμαστε συντονισμένα με την αληθινή μας φύση την αποκαλύπτουμε.
5. Άρα το ερώτημα, “αυτή η σκέψη, λόγος, πράξη μου, με φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια ή πιο μακριά;”
6. Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι το αίσθημα του εγώ και της ιδιοκτησίας.
7. Όταν ελευθερωθούμε από το εγώ, όλα τα προβλήματα τελειώνουν.
8. Η ηθική είναι ένας τρόπος να μειώσουμε την δύναμη του εγώ πάνω στο νου.
9. Κάνοντας καλό στους άλλους καθρεφτίζει το γεγονός ότι είμαστε ένα. Η αγάπη, η κατανόηση, η ανιδιοτέλεια δυναμώνουν την ενότητα.
10. H ηθική συμπεριφορά είναι η βάση της πνευματικής ζωής.

 

Δείτε επίσης: 

UPANISHADS

www.armonikizoi.com/2019/7xr

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΕΔΑΣ;

www.armonikizoi.com/storage/01%207xr/vedanta.pdf

Η ΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΒΕΔΑΣ

www.armonikizoi.com/storage/01%207xr/the_essence_vedas.pdf

ΙΝΔΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

www.armonikizoi.com/storage/01%207xr/indian_texts.pdf
Δείτε τα Yamas & Niyamas
Και τον Ιστό της Ταύτισης.

Πυθαγόρας, 580-490 π.Χ.

Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, υπήρξε φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής. Είναι ο κατεξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις. Το ενδιαφέρον του Πυθαγόρα για τη μουσική αρμονία οδηγεί στη σκέψη σε αυτόν να αποδοθεί και η θεωρία της «Αρμονίας των Σφαιρών». Επίσης έχουν αποδοθεί σε αυτόν διάφορες γεωμετρικές ανακαλύψεις με γνωστότερο το ομώνυμό του θεώρημα. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λέξη «κόσμος».

1. Μην είστε φιλόδοξοι και τσιγκούνοι. Το δίκαιο μέτρο είναι εξαιρετικό σε τέτοιες περιπτώσεις.
2. Μην ψάχνεις την ευτυχία, είναι πάντα μέσα σου.
3. Οι άνθρωποι που πάντα μιλάνε την αλήθεια είναι εκείνοι που έρχονται πιο κοντά στον Θεό.
4. Μην έχετε περισσότερο από μια γυναίκα και έναν φίλο. Οι δυνάμεις του σώματος και της ψυχής δεν μπορούν να ανεχθούν περισσότερο.
5. Ακούστε, θα είστε σοφοί. Η αρχή της σοφίας είναι η σιωπή.
6. Προτιμώ το ζαχαροκάλαμο της εμπειρίας από τη γρήγορη άμαξα της τύχης. Ο φιλόσοφος ταξιδεύει με τα πόδια.
7. Δεν μπορεί να μιλήσει όποιος δεν ξέρει πώς να παραμείνει ήσυχος.
8. Μην κάνετε το σώμα σας τον τάφο της ψυχής σας.
9. Πρώτα απ ‘όλα, σεβαστείτε τους εαυτούς σας.
10. Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά.
11. Εκπαιδεύστε τα παιδιά και δεν θα χρειαστεί να τιμωρήσετε τους άνδρες.
12. H εκπαίδευση δεν είναι να δώσει μια καριέρα για να ζήσει, αλλά για να ετοιμάσει την ψυχή για τις δυσκολίες της ζωής.
13. Είναι απαραίτητο να βρεθεί το απείρως μεγάλο στο απείρως μικρό, για να αισθανθεί την παρουσία του Θεού.
14. Αν θέλετε να ζήσετε πολλά, κρατήστε κάποιο κρασί και ένα παλιό φίλο.
15. Γράψτε τα σφάλματα του φίλου σας στην άμμο.
16. Η σιωπή είναι η πρώτη πέτρα του ναού της σοφίας.
17. Η φιλία είναι μια αρμονική ισότητα.
18. Μη βοηθάς να αφήσουν κάτω το φορτίο, αλλά βοήθα να το κουβαλήσουν.
19. Μιλήστε ή πείτε κάτι καλύτερο από τη σιωπή.
20. Η ψυχή είναι χορδή. Η ασυμφωνία, η ασθένειά της.
21. Ο άνθρωπος είναι θνητός από τους φόβους του και αθάνατος από τις επιθυμίες του.
22. Επιλέξτε τον καλύτερο τρόπο ζωής. Το έθιμο θα το κάνει ευχάριστο.
23. Υπάρχει μια καλή αρχή, η οποία έχει δημιουργήσει την τάξη, το φως και τον άνθρωπο, και μια κακή αρχή, η οποία έχει δημιουργήσει χάος, σκοτάδι και ………..
24. Η γη δίνει πλούσιο πλούτο και ειρηνικό φαγητό. Και σας δίνει τροφή που είναι απαλλαγμένη από θάνατο και αίμα.
25. Μετρήστε τις επιθυμίες σας, ζυγίστε τις απόψεις σας, μετρήστε τα λόγια σας.
26. Τα όμορφα γηρατειά είναι, συνήθως, η ανταμοιβή μιας όμορφης ζωής.
27. Η αρχή είναι το ήμισυ του συνόλου.
28. Εάν υποφέρετε από τις αδικίες, παραβλέπετε τον εαυτό σας, επειδή η πραγματική κακοτυχία τις διαπράττει.
29. Είναι καλύτερο για έναν άνθρωπο να κρατήσει το στόμα του κλειστό, και οι άλλοι να νομίζουν ότι είναι χαζός παρά να το ανοίξει και οι άλλοι να είναι σίγουροι ότι είναι.
30. Ο νομοθέτης! Μη μου δίνετε νόμους για τους ανθρώπους, αλλά τους λαούς για τους νόμους.
31. Τίποτα δεν πεθαίνει στο Σύμπαν.
32. Πάνω απ ‘όλα, μπορούν να γίνουν δύο εντελώς αντίθετες δηλώσεις.
33. Θα δείτε ότι τα κακά των ανθρώπων είναι ο καρπός της επιλογής τους.
34. Καθαρίστε την καρδιά σας πριν επιτρέψετε να εγκατασταθεί η αγάπη, καθώς το πιο γλυκό μέλι βράζει σε ένα βρόμικο ποτήρι.
35. Μην περιφρονείτε κανέναν. Ένα άτομο κάνει σκιά.
36. Δεν μπορούν να ειπωθούν όλα σε όλους.
37. Είναι γραφτό σε όλους να πεθάνουν.
38. Θεμέλιο κάθε πολιτείας είναι η ανατροφή των νέων.
39. Τα πάντα γίνονται σύμφωνα με αριθμούς.
40. Μην τρως την καρδιά σου (μη στεναχωριέσαι).
41. Να μη σε κυριεύει η επιθυμία, αλλά να αδιαφορείς γι’ αυτή.
42. Να σκέφτεσαι πριν κάνεις κάτι.
43. Το «ναι» και το «όχι», αν και είναι οι πιο σύντομες από όλες τις λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφθεί κανείς πολύ προηγουμένως.
44. Να κάνεις αυτά που νομίζεις πως είναι σωστά, έστω κι αν κάνοντας αυτά πρόκειται να σε κακολογήσουν. Γιατί ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος.
45. Αν δεν μπορείς να έχεις έναν πιστό φίλο, να είσαι ο ίδιος φίλος του εαυτού σου.
46. Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο καθέτων πλευρών.

 

 

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΒΟΥΔΙΣΜΟΥ

 

Gautama Buddha (“Buddha” σημαίνει “ο φωτισμένος”), Βόρεια Ίνδια 600 π.Χ.

Έκανε περιοδεία για 45 χρόνια διδάσκοντας το Dharma ο τρόπος της σωστής ζωής.

 

Ο σκοπός είναι η απελευθέρωση από τον ανθρώπινο πόνο.

 

Οι Βασικές διδασκαλίες είναι:

Ι. Τρεις οικουμενικές αλήθειες.

1. Δεν χάνεται ποτέ κάτι στο σύμπαν. Nothing is lost in the universe
2. Τα πάντα αλλάζουν. Everything Changes
   3. Ο νομός της αιτίας και του αποτελέσματος. The Law of Cause and Effect

Τρεις πειθαρχίες – εσωτερικές στάσεις.

1. Sila: Ηθική, σωστή συμπεριφορά – να συμπεριφερόμαστε στους άλλους με τον τρόπο που θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται.
2. Samadhi: Συγκέντρωση, διαλογισμός, έκσταση και καλλιέργεια της διαύγειας του νου.
3. Prajna: Διάκριση, σοφία, φώτιση όταν ο νους έχει σιωπήσει.

 

Οι τέσσερεις ύψιστες αλήθειες

1. THE FOUR NOBLE TRUTHS
2. Dukkha: Υπάρχει πόνος, οδύνη – όπως απώλεια, αρρώστια, λύπη, αποτυχία, η προσωρινότητα της απόλαυσης.
3. Samudaya: Η ανθρώπινη οδύνη είναι αποτέλεσμα της προσκόλλησης και η ανάγκη να ελέγχουμε τα πάντα. Η προσκόλληση μπορεί να είναι για απολαύσεις, δύναμη, φήμη και άλλα.
4. Nirodha: Υπάρχει τρόπος να υπερβούμε την οδύνη και την προσκόλληση.
5. Magga: Ο τρόπος είναι τα 8 μονοπάτια.

 

Οι κάνονες που βοηθάνε με την απελευθέρωση.

1. Μη βία
2. Μη κλοπή.
3. Μη ψέμα.
4. Η σεξουαλική εγκράτεια.
5. Μη κατανάλωση αλκοόλ ή άλλες ουσίες.

 

 

 

Ο δρόμος των οκτώ μονοπατιών

The Noble Eightfold Path.

Panna: Σοφία, διάκριση αληθινού και προσωρινού.

1. Samma ditthi: Σωστή αντίληψη των 4 βασικών αληθειών.
2. Samma sankappa: Ορθή σκέψη και επιθυμία για απελευθέρωση.
3. Samma vaca: Ορθός λόγος – αλήθεια.
4. Samma kammanta: Σωστή συμπεριφορά.
5. Samma ajiva: Σωστή επιβίωση με ηθικό αντάλλαγμα.
6. Samma vayama: Σωστή προσπάθεια, αθώες σκέψεις.
7. Samma sati: Επίγνωση των σκέψεων, συναισθημάτων και επιθυμιών για να υπερβούμε έντονες επιθυμίες και αρνητικά συναισθήματα.
8. Samma samadhi: Σωστή συγκέντρωση για να πετύχουμε ανώτερη συνειδητότητα.

14 ηθικές αξίες του βουδισμού.

 

Self–Restraint Αυτό έλεγχος – ειδικά των αισθήσεων και των επιθυμιών.

Temperance: Να μην πίνουμε αλκοόλ ή άλλες ουσίες που θολώνουν το νου.

Contentment: Εσωτερική ικανοποίηση ανεξάρτητα από εξωτερικές συνθήκες.

Patience: Υπομονή – επιμονή.

Celibacy or chastity: Σεξουαλική εγκράτεια.

Purity: Αγνότητα – αθωότητα.

Humility: Ταπεινοφροσύνη.

Benevolence: Καλοσύνη, αγάπη, σύμπνοια, κατανόηση.

Liberality: Ελεημοσύνη, ανιδιοτέλεια.

Reverence: Σεβασμός – ειδικά προς του γονείς.

Gratitude: Ευγνωμοσύνη.

Tolerance: – Ανοχή, κατανόηση, αποδοχή

Veracity: Αλήθεια σε όλες τις περιπτώσεις.

Righteousness: Σώστη συμπεριφορά και τρόπος ζωής.

 

 

 

ΜΙΑ ΣΥΝΟΨΗ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

 

1. Γνώθι σ ‘αυτόν’.
2. Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Η μόνη αληθινή σοφία είναι η γνώση ότι δε ξέρεις τίποτα.
3. Υπάρχει μόνο ένα καλό, η γνώση, και ένα κακό, η άγνοια.
4. Η γνώση δημιουργεί ευδαιμονία.
5. Τα πάντα αλλάζουν.
6. Δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι.
7. Η φιλία είναι πολύ σημαντική.
8. Όταν τα σώματα γίνονται μαλθακά και οι ψυχές χάνουν τη δύναμή τους.
9. Οι βροντές τρομάζουν τα παιδιά και οι απειλές τους ανόητους.
10. Η ηθική συμπεριφορά είναι απαραίτητη για τον άνθρωπο αλλά και για την κοινωνία.
11. Είναι απαραίτητο να σεβόμαστε τους νόμους. Είναι έλλειψη δικαιοσύνης η συνήθεια να περιφρονούνται οι νόμοι.
12. Δεν μας ενοχλούν τα πράγματα αλλά ο τρόπος με τον οποίο τα βλέπουμε.
13. Το μυαλό είναι το παν. Γινόμαστε τελικά ό,τι σκεφτόμαστε περισσότερο.
14. Η φύση είναι τέλεια.
15. Αν δεν ξέρεις κάτι, καλύτερα να μην μιλάς.
16. Αυτός που θέλει να αλλάξει τον κόσμο πρέπει να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του.
17. Ο πλουσιότερος είναι αυτός ο οποίος είναι ικανοποιημένος με όσο το δυνατόν λιγότερα.
18. Οι πολύ μεγάλες επιθυμίες φέρνουν πολύ μεγάλες φτώχειες. Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο, μην του προσθέτεις χρήματα, να του αφαιρείς επιθυμίες.
19. Είναι εξίσου λάθος να δίνεις σ’ αυτούς που δεν πρέπει με το να μη δίνεις σ’ αυτούς που πρέπει.
20. Να είσαι ευγενικός, κάθε άνθρωπος που συναντάς μάχεται μια σκληρή μάχη.
21. Αν ένας γάιδαρος σε κλοτσήσει, δεν έχει νόημα να τον κλοτσήσεις και εσύ.
22. Είναι καλύτερα να κυβερνάνε οι σοφοί.
23. Καλύτερα να σε αγαπάνε παρά να σε φοβούνται.
24. Η αρετή καλλιεργείται και από φύση αλλά και από άσκηση.
25. Καλύτερα να είσαι αδικημένος παρά να αδικείς.
26. Τα πάντα, ακόμα και οι αρετές, χρειάζονται μέτρο.
27. Καλύτερα να σκεφτείς καλά πριν πράττεις παρά να μετανιώσεις μετά.
28. Πρώτα πες στον εαυτό σου ποιος θέλεις να είσαι. Μετά να ενεργείς σύμφωνα μ’ αυτό.
29. Μη ζητάς να γίνουν τα γεγονότα όπως θέλεις, αλλά να γίνουν όπως είναι καλύτερο για σένα.
30. Ο άνθρωπος αξίζει σύμφωνα με τον χαρακτήρα του.
31. Η ελευθερία είναι ο μόνος αξιόλογος στόχος και την κερδίζουμε με το να αγνοήσουμε αυτά που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.
32. Είναι προτιμότερο να εξετάζεις τα δικά σου λάθη παρά των άλλων.
33. Ωφελείσαι να παίρνεις σωστές αποφάσεις, να μιλάς σωστά και να κάνεις αυτά που πρέπει.
34. Είναι μάταιο να ζητάς από τους θεούς αυτά που μπορείς να αποκτήσεις μόνος σου.
35. Πρέπει να στοχαζόμαστε τα πράγματα που φέρνουν την ευτυχία.
36. Έχει ο Θεός τη βούληση να εμποδίσει το Κακό αλλά δεν μπορεί; Άρα δεν είναι Παντοδύναμος. Έχει τόσο τη βούληση, όσο και τη δύναμη να το εμποδίσει; Τότε από πού προέρχεται το Κακό; Δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε τη δύναμη; Τότε γιατί τον λέμε Θεό;
37. Ο Θεός δεν έχει ευθύνη όταν έχουμε ελευθερία επιλογής.
38. Ο Θεός δεν είναι ποτέ και καθόλου άδικος.
39. Αν δεν ελπίζεις το ανέλπιστο, δεν θα το βρεις.
40. Προτιμότερο να σβήνεις την υπεροψία παρά την πυρκαγιά.
41. Η ηδονή είναι δόλωμα για τα πιο μεγάλα κακά.
42. Σκεφθείτε μόνο σκέψεις σε αρμονία με τις αρχές σας.
43. Πρέπει να παλεύουμε για το δίκαιο.
44. Η σιωπή είναι η πύλη προς την σοφία.
45. Η ψυχή είναι ανεξάρτητη από το σώμα.
46. Ο θάνατος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο διαχωρισμός δύο πραγμάτων, του ενός από το άλλο, δηλαδή της ψυχής από το σώμα.
47. Υπάρχει μετενσάρκωση.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΟΥ BHAGAVAD GITA 500 πΧ.

 

Από το MAHABHARATA 100,000 VERSES

KRISHNA 86 ARJUNA 82

Η μάχη για δικαιοσύνη γίνεται για 18 μέρες –

18 κεφάλαια.

 

Κεφάλαιο Ι Η λύπη του Αrjuna

Δεν θέλω να μάχομαι. Αν με σκοτώνουν χάνω, αν τους σκοτώνω, χάνω.

Δεν υπάρχει κανένα καλό αποτέλεσμα.

Άφησε τους να με σκοτώσουν

 

KRISHNA – αυτοί είναι κακοί να προσβάλουνε την δικαιοσύνη.

Η στεναχώρια σου είναι χωρίς λόγω.

Η σοφοί δεν στεναχωριούνται ούτε για τους ζωντανούς ούτε για τους νεκρούς.

Δεν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που αυτοί δεν υπήρξαν ή δεν θα υπάρξουν.

Απλώς αλλάζουμε σώματα.

 

Αυτό που δεν υπάρχει δεν μπορεί να γίνεται ένα ον. Και ένα ον δεν μπορεί να παύσει να υπάρχει.

Η πραγματική τους φύση δεν μπορεί να καταστραφεί.

Τα σώματα πεθαίνουν και αυτοί συνεχίσουν να υπάρχουν.

Το πνεύμα δεν γεννιέται και δεν πεθαίνει.

 

Εσύ δεν έχεις την δύναμη να τους σκοτώσεις.

Η ψυχή τους επιλέγει πότε θα φύγει.

 

Το πνεύμα δεν γεννιέται και ούτε πεθαίνει,.

Πριν από την γέννηση δεν τους βλέπεις και μετά τους βλέπεις.

 

Να σηκωθείς και να αποφασίσεις να παλεύεις για το δίκαιο.

Να καταλάβεις ότι η απόλαυση και ο πόνος, επιτυχία και αποτυχία είναι όλα ένα.

Αν πεθάνεις θα απολαύσεις το παράδεισο. Αν νικήσεις θα απολαύσεις την Γη.

==========

 

Κεφαλαίο ΙΙ Πως μπορεί κάποιος να γνωρίσει το θεό.

Τώρα ακούς για την Κάρμα Γιόγκα

 

Αν το καταλαβαίνεις θα σπάσεις την αλυσίδα που σε δεσμεύει με τις πράξεις σου.

Τότε ακόμα η αποτυχία δεν είναι αρνητική και δεν σε απασχολεί.

Έχεις το δικαίωμα στην εργασία και στην προσπάθεια αλλά όχι στα αποτελέσματα.

Δεν πρέπει να εργάζεσαι για να έχεις ένα αποτέλεσμα – αλλά επίσης να μην αφεθείς στην τεμπελιά.

Να κάνεις ότι μπορείς και να αφήσεις τα αποτελέσματα στο θεό.

Να νιώθεις το ίδιο και στην επιτυχία και στην αποτυχία.

 

Α. Να είναι ελεύθερος από επιθυμίες.

Β. Να υπερβεί τα αντίθετα της ευτυχίας και δυστυχίας.

Γ. Να ελέγχει τις αισθήσεις.

Δ. Να ιππεύει το θυμό

===============

 

Κεφάλαιο ΙΙΙ – Κάρμα γιόγκα

 

Να πράττω ή να υπερβώ;;

SRI ΚRISHNA:

Υπάρχουν δυο δρόμοι

1. Γνώση
2. Ανιδιοτελή πράξη

 

Δεν υπάρχει ελευθερία με την αποχή από πράξη

Μονό με την αποταύτιση από το αποτέλεσμα.

 

Όταν ο άνθρωπος είναι συνδεδεμένος με το θεό δεν χρειάζονται πράξεις.

Καμία πράξη δεν επιδράει στο πνεύμα.

 

Καλύτερα να κάνεις δικό σου dharma με ατέλειες παρά να κάνεις τέλεια to dharma του άλλου

 

ARGUNA – Τι κάνει τους ανθρώπους να κάνουν κακές πράξεις;

 

KRISHNA – Θύμος και επιθυμία

 

Το πνεύμα σκεπάζεται από 5 σώματα.

============================

 

Κεφάλαιο IV. Απάρνηση μέσα από γνώση

 

KRISHNA: Έχουμε όλοι ζήσει πολλές ζωές. Εγώ θυμάμαι δικές μου και εσύ όχι.

Ενσαρκώνομαι όταν υπάρχει ανάγκη να διορθώσω την πορεία της ανθρωπότητας – να αποκαταστήσω το δίκιο.

Αυτός που έχει καταλάβει την αλήθεια δεν έχει καθόλου ταύτιση ή ανάγκη για αποτελέσματα.

Ο θεός είναι η λειτουργία

Ο θεός είναι αυτό που προφέρεται

Ο θεός είναι αυτός που προσφέρει στην φωτιά που είναι ο θεός,

 

Αυτούς που βλέπει τον θεό σε όλα θα βρει το θεό.

(Η ομιλία, Αυτός που μιλάει, και αυτός που ακούει – όλα είναι ο θεός.)

(Η πώληση, Ο πολίτες, και ο αγοραστής – όλα είναι ο θεός.)

(Η αγάπη, Αυτός που αγαπάει, και αυτός που αγαπιέται – όλα είναι ο θεός.)

 

Όταν φτάνουμε την φώτιση οι “αμαρτίες διαλύονται.

 

Η φωτιά της γνώσης καίει το κάρμα.

======

 

Κεφάλαιο V Η Γιόγκα της απάρνησης

 

ARJUNA-Μιλάς για απάρνηση αλλά μου ζητάς να παλεύω.

 

1. Η σωστή πράξη ελευθερώνει
2. Η σωστή αποχή από πράξη ελευθερώνει.

 

Οι σοφοί βλέπουν και τα δυο ίδιο.

 

Ο θεός δεν ενδιαφέρεται για το τι κάνει ο άνθρωπος.

 

Εσύ ονειρεύεσαι ότι είσαι αυτός που πράττει,

 

Σαν πνεύμα είσαι φως

 

Όλοι και όλα είναι ο Θεός.

 

Οι αναπνοές και ο διαλογισμοί θα βοηθήσουν να βιώσετε αυτό.

===========

 

Κεφάλαιο VI – Ο διαλογισμός – Ρατζα γιόγκα

1. Ηθικές αξίες

2, Πειθαρχίες

3. Στάσεις
4. Έλεγχος της αναπνοής – ενέργειας
5. Αποχή από αισθήσεις
6. Συγκέντρωση
7. Διαλογισμός
8. Έκσταση

 

Όταν είμαστε ενωμένοι με το θειο – οι πράξης εξαφανίζονται

 

Ο νους που ελέγχεται είναι φίλος της ψυχής. Όταν όχι – είναι εχθρός.

 

O yogi βλέπει τη πέτρα και το χρυσό σαν ίδιο.

Ζέστη και κρύο

Πόνο – απόλαυση

Σεβασμό – ασέβεια

 

Θέλει μέτρο και το φαγητό και ύπνος ούτε πολύ ούτε πολύ λίγο.

 

ARJUNA – Πως μπορώ να είμαι συνέχεια συνδεόμενος με το θεό;

 

KRISHNA – Αποταύτιση από τον υλικό κόσμο

 

ARJUNA – Αν έχει κάποιος πίστη αλλά δεν προσπαθεί αρκετά

 

KRISHNA – Η προσπάθεια του δεν χάνεται – θα γεννηθεί σε πνευματική οικογένεια.

=============

Κεφάλαιο  VII   Γνώση και Εμπειρία.

 

Αν έχεις μόνο έμενα σαν καταφύγιο, θα σου δώσω φώτιση

 

Η Υλίκη μου διάσταση αποτελείται από

1. Γη

2.Νερό

3. Φωτιά
4. Αέρα
5. Αιθέρα
6. Νους
7. Διάνοια
8. EGO – AHAMKARA

Πέρα από όλα αυτά είναι ο Θεός – η αίτια των πάντων. Δεν επηρεάζεται από αυτά.

 

4 Τύποι με αναζητούν

1. Οι απογοητευμένοι
2. Αυτοί που αναζητάνε γνώση
3. Αυτοί που αναζητάνε ευτυχία
4. Αυτοί που έχουν πνευματική διάκριση.

 

Όποιον και να λατρεύεις – οι προσευχές έρχονται σε μένα.

======================

 

Κεφάλαιο VIII   Ο δρόμος προς τον θεό. Bral1man

ARJUNA: – Πολλές Ερωτήσεις

 

SRI KRISHNA:

1. Ο θεός είναι αυτό που είναι αμετακίνητο, αμετάκλητο και ανεξάρτητο από και χωρίς άλλη αίτια. Όταν ο Θεός εκφράζεται μέσα από άνθρωπο ονομάζεται πνεύμα.

 

2. Η δημιουργική ενέργεια του θεού είναι αίτια όλων των όντων.

 

3. Η φύση του υλικού κόσμου είναι η συνεχή αλλαγή.

 

4. Η φύση του ανθρώπου είναι το εγώ του.

 

Ο θεός είναι η συνειδητότητα μέσα σε όλα αυτά τα σώματα.

 

Όταν φεύγει η ψυχή, πριν φτάσει στο θεό θα περάσει από εμπειρίες ανάλογα με τις σκέψεις της.

 

Καλύτερα να επικεντρώνεται στο ΟΜ

 

Τρόποι να ελευθερωθείτε

1. Bhakti – Αγάπη – Αφοσίωση
2. Jnana – Γνώση – διάκριση
3. Raja – θέληση – διαλογισμός
4. Karma – ανιδιοτελή πράξη

============================

 

Κεφάλαιο IX Η Μυστικιστική Εμπειρία του θειου

 

ARJUNA – Ποιος μπορεί να έχει κάποιος την εμπειρία του θεού;

 

Με του να με λατρεύει. Πίνοντας το κρασί των θεών καθαρίζονται από τις αμαρτίες τους και εισέρχονται στο παράδεισο.

 

Ακόμα αν κάνει πολλές κακές πράξεις, αν με αγαπάει σωστά δεν βλέπω κανένα αμαρτωλό. Αυτός είναι ιερός. Η ιερότητα του θα μεταμόρφωση την φύση του και θα απολαύσει αιώνια ειρήνη.

============================

 

Κεφάλαιο X – Η θεια δόξα

 

Περιγραφεί την απερίγραπτη φύση του θεού.

=======================

 

Κεφάλαιο XI το Όραμα του θεού

 

Ο KRISHNA δίνει στον ARJUNA το όραμα του θειου.

Φοβάται και ζητάει να σταματήσει

==============

 

CHAPTER XII Η αφοσίωση

 

Τι είναι καλύτερο σαν τρόπος συγκέντρωσης στο θεό – με μορφή ή το άμορφο.

1. Η μορφή είναι πιο εύκολο
2. Το άμορφο πιο δύσκολο

 

Θα μας βοηθήσουν

1. Διαλογισμός
2. Κάρμα Γιόγκα
3. Αφοσίωση στο θεό
4. Ηθικοί κάνονες
5. Αφήστε τα αποτελέσματα των πράξεων σας.

 

Πως να συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος που είναι κοντά στο θεό;

 

1. Καθόλου μίσος
2. Φιλικός
3. Ελεύθερος από την ψευδαίσθηση του “εγώ” και δικά μου.
4. Να δεχτεί τα ευχάριστα και δυσάρεστα το ίδιο.
5. Να συγχωρέσει και να είναι ικανοποιημένος.
6. Να μην βλάπτει κανέναν.
7. Να μην νιώθει ζήλια, άγχος ή φόβο.
8. Να είναι ικανός να δέχεται και να αντιμετωπίσει το ξαφνικό και απρόβλεπτο.
9. Να είναι έτοιμος για όλα.
10. Να είναι ταπεινός
11. Να μην είναι προσκολλημένος στα αποτελέσματα.
12. Να μη χαίρεται με το ευχάριστο ή φοβάται το δυσάρεστο.
13. Ατάραχος στην “καλή” και “κακή” τύχη.
14. Είναι ίδιος σε όλους.
15. Δεν ενδιαφέρεται στην φήμη,
16. Βιώνει τον έπαινο και την κριτική το ίδιο.
17. Είναι ικανοποιημένος με αυτά που έχει.
18. Ελέγχει τις λέξεις του.
19. Νιώθει άνετος οπού και να βρίσκεται.

===================

Κεφάλαιο XIII Το χωράφι και ο γνωστής του χωραφιού

 

Το σόμα είναι το χωράφι και εκεί και ο άθρωπος σπέρνει και θερίζει τους σπόρος των πράξεων του.

Ο γνωστής του χωραφιού είναι ο παρατηρητής όλων αυτών.

 

Ο Θεός είμαι ο παρατηρητής σε όλα τα σώματα.

 

Η διάκριση μεταξύ του χωραφιού (το σώμα) και του γνώστη του χωραφιού (πνεύμα – θεός) είναι η πιο σημαντική γνώση.

Ο γνώστης είναι πέρα από όλα και όλα είναι μια έκφραση του ιδίου – όλα τα χέρια και πόδια και μάτια και στόματα είναι δικά του.

Το Αδιαίρετο φαίνεται να χωρίζεται σε αντικείμενα και όντα.

Προβάλει τα όντα και μετά τα αποσύρει.

 

Να δείτε το θειο μέσα σε όλα.

============

 

Κεφάλαιο XIV – Τα τρία Gunas

 

SATTWA – αρμόνια

 

RAJAS – ανάγκη για δράση και αποτελέσματα

 

TAMAS – αδράνεια

 

TURIYA – πέρα από όλα αυτά

 

SATTWA	RAJAS	TAMAS
κατανόηση	Άπληστοια, δράση, ένταση επιθυμίες	Μπερδεμένο, αδράνεια, ψευδαισθήσεις
Γέννηση σε πνευματική οικογένεια	Θα γεννηθεί σε οικογένεια προσκολλημένη στα αποτελέσματα	Γεννηθεί σε μια οικογένεια με άγνοια
Χαρά	Πόνος	Άγνοια
Γνώση	Απληστία	Μπέρδεμα

 

Ο άνθρωπος χρειάζεται να υπερβεί την επιθυμία και την αποστροφή για αυτά.

==================

Κεφάλαιο XV Η Αφοσίωση στο ανώτατο πνεύμα – πέρα από όλες τις μορφές.

=========================

 

Κεφάλαιο XVI   ΟΙ θειες και Δαιμονικές τάσεις.

Η περιγραφή του ηθικού ανθρώπου – (όπως πριν).

Δαιμονικός – αλαζονεία, υπερηφάνεια, ματαιοδοξία, με πόθος και προσκόλληση.

 

Η κόλαση έχει τρεις πόρτες – πόθος, οργή, απληστία.

=========================

 

Κεφάλαιο XVII Τρεις μορφές Πιστής

 

Sattwa – Ο θεός και οι όψεις του.

Rajas – δύναμη και πλούτο

Tamas– τα πνεύματα των πεθαμένων.

===========================

 

Φαγητά

Sattwa που δίνουν ενέργεια, δύναμη και υγεία. Φρέσκα λαχανικά, φρούτα.

 

Rajas – πικρά, ξινά, καυτερά, όξινα, – ένας αναστατωμένος νους.

Τamas – παλιά, σαπισμένα, μη αγνά – αδράνεια

=====

 

Θυσίες

SATTWA – δεν ζητάνε τίποτε για τον εαυτό τους

RAJAS – για επιδείξει και κέρδος

TAMAS – καμία

 

Δώρα

SATTWA – σε άνθρωπο που χρειάζεται – σωστή ώρα και μέρος. – χωρίς επιθυμία για ανταμοιβή.

RAJAS – Για να πάρει κάτι

TAMAS – καμία

=============

 

Κεφάλαιο XVIII Η γιόγκα της αποταύτισης

 

Η αποταύτιση από κάθε επιθυμία για ένα αποτέλεσμα.

Ο καθένας έχει to DHARMA του – να το βρει και να το εκτελέσει χωρίς προσκόλληση.

 

ΟΜ. Ειρήνη. Ειρήνη. Ειρήνη.

 

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ Deepak Chopra

Ιατρός (Ενδοκρινολόγος), Συγγραφέας

1. Η πιο δημιουργική σας πράξη σας είναι η δημιουργία του εαυτού σας.

 

2. Η αγάπη δεν χρειάζεται λόγους. Πηγάζει από την παράλογη σοφία της καρδιάς.

 

3. Όταν γατζώνεσαι πάνω σε κάτι είναι σαν να κρατάς την αναπνοή σου – θα πνιγείς. Ο μόνος τρόπος να έλκεις κάτι είναι να το αφήσεις ελεύθερο – τότε θα είναι κοντά σου για πάντα.

 

4. Αν προσπαθείτε να διώξετε το φόβο και το θυμό χωρίς να γνωρίζετε γιατί υπάρχουν θα δυναμώσουν και άλλο.

 

5. Το κλειδί της ζωής σας είναι να έχετε επίγνωση του εαυτού σας.

 

6. Η ζωή μας δίνει αρκετό χρόνο να κάνουμε ότι θέλουμε αν μένουμε στο παρόν.

 

7. Χρειάζεται να υπερβούμε τις φωνές του εγώ, πέρα ακόμα και από την λογική, στο ήσυχο ήρεμο μέρος μέσα μας – τη κατοικία της ψυχής.

 

8. Η σύγχρονη ιατρική με όλες τις ανακαλύψεις της γνωρίζει λιγότερο από 10% από αυτά που γνωρίζει το σώμα ενστικτωδώς.

 

9. Ο διαλογισμός επιτρέπει το νευρικό σύστημα να εξισορροπείται.

 

10. Τη μεγαλύτερη απόδοση έχουν αυτοί που είναι στο κέντρο τους, που έχουν διαίσθηση, δημιουργικότητα και είναι σκεφτόμενοι – άνθρωποι που βλέπουν τα προβλήματα σαν ευκαιρίες.

 

11. Κάθε φορά που αρχίζεις να αντιδράς με ένα παλιό τρόπο, ρώτα τον εαυτό σου αν θέλεις να είσαι ένας αιχμάλωτος του παρελθόντος ή ένας πρωτοποριακός του μέλλοντος.

 

12. Αν επικεντρώνεστε στην επιτυχία θα νιώθετε στρες. Αν όμως αναζητάτε καλή ποιότητα στις προσπάθειες σας, θα έχετε επιτυχία.

 

13. Δεν προσπαθούμε να κατευθύνουμε ένα ποτάμι.

 

• Η χειρότερη κατάσταση είναι να τελματώνει κάνεις από την ανάγκη για να είναι σαν τους άλλους.

 

• Ο πόνος δεν είναι αλήθεια. Είναι αυτό που περνάμε προχωρώντας στην αλήθεια.

 

16. Να κάνετε παρέα με αυτούς που αναζητάνε την αλήθεια – και μακριά από αυτούς που νομίζουν ότι την έχουν βρει.

 

17. Όταν επικεντρωθούμε στην διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

 

18. Εκεί που νομίζουμε ότι η ζωή μας έχει προγραμματιστεί, συμβαίνουν πράγματα που αλλάζουν την ζωή μας με τρόπους που δεν είχαμε ποτέ φανταστεί.

 

19. Η δουλειά μας είναι να κάνουμε τα δυσάρεστα χρήσιμα για μας.

 

20. Ακολουθείστε την εσωτερική διαίσθηση και πάθος.       66

 

21. Ανακαλύψτε την απεριόριστη αξία που υπάρχει μέσα σας ανεξάρτητα από το τι νομίζουν οι άλλοι.

 

22. Όταν έχετε ένα πρόβλημα με τον σύντροφο σας, στην πραγματικότητα είναι με τον εαυτό σας. Τα ελαττώματα που βλέπετε σε αυτούς, ερεθίζουν τις δικές σας αδυναμίες.

 

23. Όταν ο άλλος είναι δύσκολος, θυμηθείτε ότι κάνει το καλύτερο που μπορεί στην κατάσταση που βρίσκεται.

 

24. Ο νους να είναι ελεύθερος να επιλέγει το σωστό και όχι να επιλέξει από συνήθεια ή αδράνεια το λάθος.

 

25. Δεν βρίσκουμε λύσεις με το να τρέχουμε συγχρόνως σε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.

 

26. Αν έχουμε έστω και μια σκέψη θυμού ή μίσους προς κάποιον, συμβάλλουμε στον πόνο της ανθρωπότητας.

 

27. Η αφθονία είναι η σταδιακή πραγμάτωση των αξιόλογων στόχων, η ικανότητα να αγαπάμε και να έχουμε κατανόηση και σχέσεις με νόημα και νοιάξιμο.

 

28. Όταν δεν ανοίγεις την καρδιά σου, η καρδιά σου υποφέρει.

 

29. Τα εργαλεία μας είναι η αυτοεπίγνωση – του σώματος, του νου και των σχέσεων.

 

30. Χρειάζεται να βρείτε μέσα στο νου σας το σημείο όπου τίποτα δεν είναι αδύνατον.

 

31. Το μυστικό της καλής υγείας είναι να επιτρέψουμε το σώμα μας να μας φροντίζει. Να το ακούσουμε.

 

32. Ο καθένας έχει μια μοναδική θέση στο Σύμπαν.

 

33. Μέσα στην κίνηση, διατηρήστε την επαφή με την ηρεμία μέσα σας.

 

34. Ο τρόπος που τρώτε, σκέφτεστε και συμπεριφέρεστε, μπορεί να επηρεάζει τη διάρκεια της ζωής σας ακόμα και 30 έως 50 χρόνια.

 

35. Η νους επηρεάζει τον εγκέφαλο –που στην σειρά επιδράει σε όλα – αντίληψη, επίγνωση, σκέψεις, συναισθήματα, σχέσεις – είναι όλα μια προβολή του εαυτού σας.

 

36. Ζούμε με δόγματα που θεωρούμε αλήθειες. Όταν καταργούνται, υπάρχει αρχικά ένας φόβος και μετά ελευθερία.

 

37. Μια ζωή χωρίς ρίσκο δεν είναι απαραίτητα μια ζωή με υγεία.

 

38. Φωτισμένη εξουσία είναι η πνευματική όταν δεν περιορίζεται από δόγματα – αλλά βασίζεται σε αξίες όπως καλοσύνη, αγάπη, κατανόηση, δημιουργικότητα, διαύγεια και εστιασμένη προσοχή.

 

39. Έρευνες έχουν δείξει ότι ο καλύτερος τρόπος να είστε ευτυχισμένοι, είναι να κάνετε κάθε μέρα μια ευτυχισμένη μέρα.

 

 

67

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ Eckhart Tolle

Δεν μπορώ να σας πω μια πνευματική αλήθεια που δεν ξέρετε ήδη. Μπορώ μόνο να σας υπενθυμίσω αυτά που έχετε ξεχάσει.

Δεν είστε οι σκέψεις σας. Είστε η επίγνωση (ο παρατηρητής) των σκέψεων σας.

Μόνο το παρόν υπάρχει, δεχτείτε το.

Ο νους είναι ένα υπέροχο εργαλείο όταν αξιοποιείται σωστά. Μπορεί να δημιουργήσει πολλά προβλήματα αν δεν τον ελέγχετε.

Όλοι οι αληθινοί καλλιτέχνες ,δημιουργούν μέσα από τον “κενό νου”.

Τα συναισθήματα δημιουργούνται από την αντανάκλαση του νου στο σώμα.

Μπορεί να μην έχετε επίγνωση του υποσυνείδητου, αλλά πάντα αντανακλάται μέσα στο σώμα υπό την μορφή των συναισθημάτων.

Όταν έχετε ελευθερωθεί από το νου θα βιώσετε αγάπη, χαρά και ειρήνη.

Η απόλαυση βασίζεται σε κάτι έξω από εμάς,και η χαρά σε κάτι από μέσα μας.

Ο πόνος είναι αναπόφευκτος, όσο είσαι ταυτισμένος με τον νου .

Ο πόνος που δημιουργείται, είναι αποτέλεσμα της μη-αποδοχής ή υποσυνείδητης αντίστασης ή κριτικής.

Όπου υπάρχει θυμός υπάρχει και πόνος από κάτω.

Ο φόβος δεν έχει σχέση με κάποιο υπαρκτό κίνδυνο. Έχει σχέση με τι “μπορεί” να γίνει – και όχι αυτό που συμβαίνει στο παρόν.

Η άσκηση της δύναμης πάνω στους άλλους, είναι μια έκφραση αδυναμίας.

Οι πιο κοινές ταυτίσεις είναι σχετικά με το επάγγελμα, κοινωνική θέση, αναγνώριση, εμφάνιση, ικανότητες, εθνικότητα, και αυτά που μας ανήκουν.

Ο θάνατος είναι η αποχώρηση από αυτό που δεν είσαι. Το μυστικό είναι να “πεθάνεις πριν πεθάνεις για να βρεις ότι δεν υπάρχει θάνατος.

Όταν είστε παρών, μπορείτε να αφήσετε το νου να είναι όπως είναι ,χωρίς να ταυτίζεστε με αυτόν.

Όταν είστε ταυτισμένοι με το νου είστε παγιδευμένοι στο χρόνο και στην ανάγκη να ζείτε με μνήμες και άγχος.

Η ζωή είναι στο τώρα. Δεν υπήρξε ποτέ στην ζωή σας μια στιγμή που δεν ήταν το “ τώρα,” το “παρόν” και δεν θα υπάρξει ποτέ.

Τίποτε δεν μπορεί να συμβεί ποτέ στο παρελθόν ή στο μέλλον. Τα πάντα συμβαίνουν στο παρόν.

Η ποιότητα της συνειδητότητας σας αυτήν την στιγμή διαμορφώνει το μέλλον σας.

Η σκέψεις για το μέλλον δημιουργούν ανησυχία, ένταση, στρες και στεναχώρια. Και οι σκέψεις για το παρελθόν δημιουργούν ενοχή, πίκρα, παράπονο, λύπη, θυμό και κάθε μορφή της μη συχώρεσης.

Να ενδιαφέρεστε για αυτά που γίνονται μέσα σας, όσο ενδιαφέρεστε για αυτά που συμβαίνουν έξω από σας, και τότε το “έξω” θα τακτοποιηθεί.

Όπου και να είστε, να είστε εκεί ολοκληρωτικά. Αν είστε δυστυχισμένοι με αυτό που συμβαίνει έχετε 3 λύσεις: Να απομακρυνθείτε, να αλλάξετε αυτά που συμβαίνουν, ή να δεχτείτε ότι συμβαίνει.

Δεν θα βρείτε τον εαυτό σας στο παρελθόν αλλά μόνο στο παρόν.

Στο βαθύτερο επίπεδο της ύπαρξης είστε ένα με όλα όσα υπάρχουν.

Ο υπέρτατος λόγος που υπάρχει ο κόσμος ,δεν είναι μέσα στο κόσμο – αλλά μέσα στην υπέρβαση του κόσμου.

Βρίσκουμε τον Θεό την στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι δεν χρειάζεται να αναζητάμε τον Θεό.

Οι σχέσεις δεν δημιουργούν πόνο ή δυστυχία. Φέρνουν το πόνο και τη δυστυχία που υπάρχουν μέσα μας στην επιφάνεια.

Δεν μπορείς να μεταμορφώσεις τον εαυτό σου ή τους άλλους. Μπορείς μόνο να δημιουργήσεις τον “χώρο” και να αφήσεις την μεταμόρφωση να συμβεί – να εισέλθεις στην χάρη και την αγάπη.

Όποτε συμβαίνει κάτι δυσάρεστο είναι επειδή έχεις ένα μάθημα να μάθεις.

Μερικοί άνθρωποι χρειάζονται να βιώσουν πολύ πόνο πριν για να φτάσουν στο σημείο να αφεθούν, δεχθούν και να συγχωρούν.

Ο πόνος συχνά μας οδηγεί στην πνευματική αναζήτηση.

Δεν υπάρχει τίποτε εκεί έξω που θα σας ικανοποιήσει εκτός από προσωρινά και επιφανειακά. Ίσως όμως να χρειαστεί να βιώσετε αρκετή απογοήτευση για να το καταλάβετε αυτό.

Το παρελθόν δεν έχει δύναμη πάνω στο παρόν.

Μερικές αλλαγές μπορεί να φαίνονται αρνητικές αλλά θα βρείτε ότι δημιουργούν ένα “κενό” για κάτι καλύτερο στην ζωή σας.

Η δυστυχία δεν έχει σχέση με αυτά που συμβαίνουν αλλά με τις σκέψεις μας για αυτά.

Αναγνωρίζοντας όλα τα καλά που έχετε, δημιουργείτε την βάση για την αφθονία.

Η ζωή θα σας δώσει όποια εμπειρία είναι πιο βοηθητική για την εξέλιξη σας.

Σταματήστε να βάζετε ετικέτες στον εαυτό σας και τους άλλους. Παύστε να νοιάζεστε πως σας βλέπουν οι άλλοι.

Συνειδητοποιήστε ότι έχετε μόνο αυτήν την στιγμή.

Υπάρχουν φορές που αφήνοντας πράγματα να αποχωρούν, είναι πολύ καλύτερα από το να προσπαθείτε να τα κρατήσετε.

Όταν αγαπάτε ,αναγνωρίζετε τον εαυτό σας στον άλλον.

Η ζωή δεν είναι τόση σοβαρή όσο ο νους σας νομίζει.

Ο ζωή είναι ένας χορευτής και εσύ είσαι ο χορός.

Δεχτείτε ότι υπάρχει στο παρόν σαν το έχετε επιλέξει.

Αυτά προς τα οποία αντιδράτε έντονα στους άλλους είναι μάλλον μέσα σε σας επίσης.

Μπορεί να χάσετε κάτι που έχετε αλλά όχι κάτι που είστε.

Η αγάπη δεν είναι επιλεκτική ,όπως ο ήλιος δεν επιλέγει σε πoιόν θα φέγγει.

Δεν θα βρείτε ειρήνη με το να αλλάξετε τα πράγματα στην ζωή σας αλλά με το να συνειδητοποιήσετε ποιος είστε στο βάθος.

Έχω ζήσει με αρκετούς δασκάλους του Ζεν – όλοι ήταν γάτες μου.

Όταν παλεύετε ή αντιστέκεστε σε κάτι το δυναμώνετε.

Η στεναχώρια δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό.

Πάντα να πείτε ναι στο παρόν. Είναι άχρηστο να αντιστέκεστε προς αυτό που ήδη υπάρχει.

Η πνευματικότητα σας δεν έχει σχέση με τι πιστεύτε αλλά με την κατάσταση της συνειδητότητας σας.

Μερικοί περιμένουν μια ολόκληρη ζωή να ξεκινήσουν κάτι.

Δεν γίνεστε καλοί με προσπάθεια αλλά με το να βρείτε την καλοσύνη που ήδη υπάρχει μέσα σας.

Όλα τα “προβλήματα” είναι ψευδαισθήσεις του νου.

Μην αναζητάτε ευτυχία. Η αναζήτηση (προσπάθεια) είναι αντίθετη από την ευτυχία.

Όλα όσα πραγματικά έχουν σημασία ,όπως αγάπη, ομορφιά, δημιουργικότητα και ειρήνη έρχονται από το νου.

Δεν μπούμε να σκεφθούμε την ύπαρξη – μπορούμε μόνο να την νιώσουμε.

Αν δεν δέχεστε κάτι που έχει ήδη συμβεί,έχετε πολλές πιθανότητες να συμβεί ξανά.

Μόνο η αλήθεια του τι είστε θα σας ελευθερώσει.

Όταν συνειδητοποιούμε ότι είμαστε μέσα στην ψευδαίσθηση, αρχίζει η θεραπεία και υπέρβαση μας.

Αυτό που η κάμπια βιώνει σαν το τέλος της , είναι η αρχή για την πεταλούδα.

Ο άνθρωπος δημιουργεί τον Θεό σαν το εαυτό του.

Δεν είμαστε μέσα σε ένα Σύμπαν. Είμαστε το Σύμπαν – ένα σημείο συντονισμού όπου το Σύμπαν αποκτάει επίγνωση του εαυτού του.

Η αρχή της ελευθερίας είναι η συνειδητοποίηση ότι δεν είσαι αυτός που σκέφτεται.

Έχετε πολλά να μάθετε από τους “εχθρούς” σας.   http://www.tolleteachings.com