ΤΟ ΒΟΥΔΙΚΟ ΣΩΜΑ

 

Το Μπούντι, Buddhi στα σανσκριτικά, είναι το σύνολο της σοφίας που προέρχεται από τις εμπειρίες άπειρων αιώνων. Είναι το κέντρο της διαίσθησης και της φωνής της Συνείδησης.

Είναι επίσης η εστία της παγκόσμιας Αγάπης και Αδελφότητας, του αλτρουϊσμού, της ευγένειας και της αμεροληψίας. Είναι το Ακασικό αρχείο της συμπαντικής μνήμης.

Είναι παγκόσμιο και συλλογικό κέντρο όλων των ατομικών Μπούντι.

Το ατομικό Μπούντι είναι συνώνυμο της ατομικής Πνευματικής Ψυχής.

Ο Διδάσκαλος Μορύα μας λέει: «Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για σώμα που φέρει κάποιο είδος σχήματος, αλλά πρόκειται για έναν φορέα της συνειδητότητας που αποτελείται από Φως, το Φως του Βουδικού Κόσμου. Οι μορφές που αναφέρονται στον Βουδικό Κόσμο δεν έχουν σχέση με αυτό που η συνειδητότητα μας θεωρεί ως μορφή, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να περιγραφούν. Ο Βουδικός φορέας δομείται σταδιακά, με την πραγματοποίηση των αφηρημένων σκέψεων και των ανώτερων ιδεωδών και ιδανικών, τα οποία ανταποκρίνονται σε μια συμπαντική κλίμακα που αντιλαμβάνεται και θεωρεί τη ζωή ως ένα ενιαίο σύνολο. Το Βουδικό Επίπεδο ή Κόσμος, έχει τις ομορφότερες και τελειότερες μορφές, Οι μορφές, οι ήχοι και η τελειότητα του Βουδικού κόσμου φέρνουν πάντοτε δάκρυα στον ενσαρκωμένο άνθρωπο προσθέτοντας στη συνειδητότητα του μια από τις ωραιότερες και λεπτότερες εμπειρίες εκστάσεως, που μέσω αυτής, αρχίζει να αντιλαμβάνεται την έννοια ενός πραγματικού Παραδείσου.

Ο Βουδικός φορέας ενεργοποιείται εντελώς όταν ο άνθρωπος λάβει την Τέταρτη Μεγάλη Μύηση.

Όμως η συνειδητότητα μπορεί να έχει ήδη αφυπνισθεί μερικώς στον φορέα αυτόν. Η μερική αυτή ανάπτυξη συνήθως φέρνει ανισορροπία στον κατώτερο Εαυτό. Μπορούμε να δούμε ένα άτομο να έχει ορισμένα ελαττώματα που στον εαυτό μας να τα θεωρούμε αδιανόητα, και από την άλλη μεριά το άτομο αυτό να είναι ένας θαυμάσιος καλλιτέχνης, ζωγράφος, μουσικός, γλύπτης, κ.λ.π. Αν μελετήσουμε τις βιογραφίες μεγάλων καλλιτεχνών θα βρούμε στην πλειοψηφία τους, πάρα πολλές «εκκεντρικότητες» που δεν είναι στην ουσία τίποτε άλλο, παρά ένας ασυνείδητος, ατελής, τρόπος προσεγγίσεως του Βουδικού Πεδίου. Για να προσεγγισθεί το επίπεδο αυτό, χρειάζεται να βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη οι κατώτεροι του Βουδικού φορείς ή σώματα, και κατά συνέπεια, να βρίσκονται σε αρμονία και να συνεργάζονται αρμονικά. Όσοι άνθρωποι έχουν αναπτύξει μερικώς το Ανώτερο Νοητικό τους σώμα και σε μεγάλο βαθμό την αφηρημένη σκέψη, δείχνουν συνήθως αποκομμένοι από τους υπόλοιπους, και μοιάζουν να βρίσκονται στον «κόσμο» τους. Αυτό συμβαίνει επειδή το Αιτιατό και το Βουδικό Σώμα, δεν έχουν εξισορροπήσει και αναπτυχθεί πλήρως μεταξύ τους. Όσον αφορά στους ανθρώπους που έχουν μερική επικοινωνία με το Βουδικό Επίπεδο όταν δημιουργούν, μπορεί στα μάτια ενός μέσου ανθρώπου να φαντάζουν σαν ημίθεοι, ενώ στην καθημερινή ζωή τους να φαντάζουν έως και απαράδεκτοι».

«Κάθε περιγραφή της Βουδικής Συνείδησης είναι αναγκαστικά ελλιπής.

Με τις λέξεις μπορεί κανείς να δώσει μόνο μια απλή ιδέα για ότι είναι η ανώτερη συνείδηση, επειδή ο φυσικός εγκέφαλος είναι ανίκανος να συλλάβει την αλήθεια. Η αίσθηση ενότητας είναι χαρακτηριστική του Βουδικού Επιπέδου. Εδώ, όλοι οι περιορισμοί αρχίζουν να εξαφανίζονται και η συνείδηση του ανθρώπου επεκτείνεται μέχρι να κατανοήσει, όχι μόνο θεωρητικά πια, ότι η συνείδηση των συντρόφων του περιλαμβάνεται μέσα στη δική του, και αισθάνεται, γνωρίζει και βιώνει την τελειότητα μιας απόλυτης «συμπάθειας» για όλους τους ομοίους του, επειδή γνωρίζει ότι στην πραγματικότητα αποτελούν μέρος του εαυτού του. Όπως ένα Ον που στέκεται κάτω από τον ήλιο δέχεται το φως και το αντανακλά και δεν αισθάνεται καμμιά διαφορά ανάμεσα στις ακτίνες, αλλά τις αντανακλά όλες με την ίδια αμεσότητα και ευκολία, έτσι ο άνθρωπος αισθάνεται την αδελφότητα στο Βουδικό Πεδίο και δίνει τον εαυτό του σε όποιον τον έχει ανάγκη.

Αντιμετωπίζει όλα τα όντα όπως τον εαυτό του και αισθάνεται ότι όσα έχει στην κατοχή του είναι και δικά τους, και πολλές φορές είναι περισσότερο δικά τους επειδή τα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Ο εγωϊσμός είναι ανεπίτρεπτος, και δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός.

Το κυρίαρχο στοιχείο της συνείδησης στο Βουδικό Επίπεδο είναι η ευδαιμονία, η αγάπη, η τέλεια συμπάθεια και κατανόηση. Στο ανθρώπινο Πνεύμα το Μπούντι ή Διαίσθηση, είναι η καθαρή και συμπονετική λογική, η όψη της Σοφίας, ο Χριστός μέσα στον άνθρωπο».

(Άρθουρ Πάουελ) (Η Εσωτερική Σύσταση του Ανθρώπου)

 

ΤΟ ΑΤΜΙΚΟ ΣΩΜΑ

 

Άτµα, ο Πνευματικός Εαυτός φέγγει πάνω από όλα σαν το φως του ήλιου. Είναι η «Θεία Ουσία» η διασκορπισµένη σε όλο το σύµπαν και αποτελεί ένα αδιαίρετο Όλο µαζί µε το απόλυτο Υπερπνεύµα, όπως η ακτίνα είναι αξεχώριστη από το φως του ήλιου.

Ο Διδάσκαλος Μορύα μας λέει: «Στο Νιρβανικό επίπεδο εδράζει το καθαρό Πνεύμα ή Άτμαν στα Σανσκριτικά. Σε αυτό το επίπεδο δεν υφίστανται μορφές αλλά εκεί αρχίζει να βιώνεται, πάντοτε σταδιακά, η ενότητα των πάντων, μέσω της συνειδητότητας μας, που είναι πλέον σχεδόν απελευθερωμένη από τους περισσότερους περιορισμούς που της επιβάλλουν οι κατώτεροι κόσμοι. Ο κόσμος αυτός είναι άμορφος και το μοναδικό που υπάρχει είναι εξαιρετικά διευρυμένες συνειδητότητες οι οποίες επικοινωνούν μεταξύ τους. Εάν κάποιος άνθρωπος μπορούσε να περιγράψει σχηματικά αυτή την κατάσταση, θα ανέφερε τα εξής: Μέσα σε έναν άπειρο χώρο που είναι σκοτεινός, υπάρχουν μεγάλες φωτεινές σφαίρες που έχουν ένα εκτυφλωτικό λευκό φως. Κάθε σφαίρα έχει διαφορετικό μέγεθος, αλλά η μικρότερη, (εάν μια συνειδητότητα μπορούσε να είχε μορφή και συνεπώς να είναι μετρήσιμη), θα είχε διάμετρο 12 χιλιομέτρων, ενώ η μεγαλύτερη έχει ασύλληπτες διαστάσεις για τα ανθρώπινα μέτρα. Κάθε σφαίρα επικοινωνεί με τις άλλες με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Καταρχάς θα πρέπει να φαντασθούμε ότι αυτού του είδους οι σφαίρες, όσον αφορά τη διάταξη τους στο χώρο, μοιάζουν πολύ με τον έναστρο ουρανό.

Στη συνέχεια θα πρέπει να φαντασθούμε ότι η κάθε μια επικοινωνεί με τις πιο κοντινές της, προβάλλοντας φωτεινές ακτίνες όπου σχηματικά, δίνουν την εντύπωση ότι η μία σφαίρα συνδέεται με την άλλη, μέσω μιας φωτεινής λευκής ακτίνας, η οποία φέρει το ίδιο φως που έχουν και οι άλλες σφαίρες. Επειδή γύρω από την κάθε σφαίρα υπάρχουν κάποιες άλλες σφαίρες, θα υπάρχουν και οι ισάριθμες ακτίνες που τις ενώνουν. Η κάθε σφαίρα είναι ενωμένη με αυτές που βρίσκονται κοντά της και με αυτό τον τρόπο είναι όλες ενωμένες. Μοιάζει λοιπόν με ένα σύστημα όπου όλα είναι ενωμένα. Το Νιρβανικό Επίπεδο αποτελεί τον κόσμο εκείνο όπου αρχίζει η πραγματική ζωή της συνειδητότητας των Όντων, εφόσον απεγκλωβίζονται για πάντα από τις μορφές. Σχηματικά, οι φωτεινές σφαίρες αντιστοιχούν στην απελευθερωμένη συνειδητότητα των Όντων, που έγιναν «Μεγάλα» με την άοκνη προσπάθεια και τη διακαή επιθυμία που είχαν για την τελική τους απελευθέρωση. Οι φωτεινές λευκές ακτίνες σχηματικά, παριστάνουν ένα είδος συνδέσμου (λώρου), που προβάλλει η μία συνειδητότητα προς την άλλη, ή το ένα Ον προς το άλλο.

Όλα τα Όντα στο Νιρβανικό Επίπεδο μετέχουν αθροιστικά της συνειδητότητας όλων των Όντων αυτού του επιπέδου, χωρίς να χάνουν τη δική τους συνειδητότητα. Μοιάζει σαν να είναι κάποιος ο εαυτός του, και όλοι οι άλλοι ταυτόχρονα. Το Νιρβανικό όμως Επίπεδο είναι ένα Επίπεδο στο οποίο θα πρέπει να ζήσουν όλα αυτά τα μεγάλα Όντα, και συνεπώς να πάρουν τις εμπειρίες που τους προσφέρονται. Όμως, τι είδους εμπειρίες μπορεί να αποκτήσουν εφόσον ούτε μορφές υπάρχουν, αλλά και όλα είναι μεταξύ τους συνειδησιακά ενωμένα;

Αυτό είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί επειδή το Φυσικό Επίπεδο, όπου ζούμε, προσφέρεται για να ζήσουμε εμπειρίες από τον εξωτερικό κόσμο που αντιλαμβανόμαστε, και λιγότερο από τον εσωτερικό μας κόσμο. Είναι δύσκολο ο μέσος άνθρωπος να φαντασθεί μια ζωή όπου θα είναι αποκλειστικά κλεισμένος μέσα στο ίδιο του το ΕΙΝΑΙ χωρίς να έχει καμία εξωτερική αντίληψη των μορφών, καθώς και του κόσμου που έχει ως είδωλο στη διάνοια του. Το μοναδικό κοινό που υπάρχει μεταξύ του φυσικού και του Νιρβανικού κόσμου είναι η λέξη εμπειρία και τίποτε άλλο».

«Η Διδασκαλία μας λέει ότι δεν είναι δυνατή για την ώρα στους παρατηρητές, καμία άμεση παρατήρηση της Μονάδας στο επίπεδο της. Η ανώτερη εκδήλωση του ανθρώπου που οι συγκεκριμένοι ερευνητές που μπορούν άμεσα να γνωρίσουν είναι η εκδήλωση της μονάδας ως τριμερές πνεύμα, που οι τρεις κατώτερες εκδηλώσεις του είναι Μάνας, Μπούντι, Άτμα, στο επίπεδο του Άτμα. Όμως και σ΄αυτό το στάδιο η Μονάδα είναι ακατάληπτη, γιατί οι τρεις όψεις της είναι διακριτές και κατά τα φαινόμενα ξεχωριστές, κι όμως είναι στη βάση τους ένα.

Το Άτμα δεν είναι ο Εαυτός, αλλά είναι αυτή η συνείδηση που γνωρίζει τον εαυτό, και ακόμα η θέληση που κατευθύνει ένα πρόσωπο. Θα έρθει καιρός κατά τον οποίο θα είμαστε όλοι μέρη του μεγάλου Ουράνιου Ανθρώπου, εννοώντας το όχι σαν μύθο, ή σαν ποιητικό σύμβολο, αλλά ως γεγονός ζωντανό και πραγματικό, το οποίο έχουν δει ορισμένοι από τους ερευνητές.

(Άρθουρ Πάουελ) (Η Εσωτερική Σύσταση του Ανθρώπου)