ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

(Χαρουτίν Τορκόμ Σαραϊνταριάν)

 

«Το δόγμα της Ανάστασης παρουσιάζει σε όλο το μεγαλείο της η Χριστιανική θρησκεία, τόσο με τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, όσο και με τις επιστολές και τη διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου. Ο εορτασμός της Ανάστασης αρχίζει με τη φύση.

Την άνοιξη το πυρ μέσα στην καρδιά κάθε σπόρου, φυτού, δέντρου, ζώου και κάθε ζηλωτή αφυπνίζεται και μετατρέπεται σε φλόγα. Έχουμε τις πράσινες φλόγες του χορταριού, των φύλλων, των θάμνων και των δέντρων. Έχουμε την πύρινη συμφωνία των κόκκινων πράσινων, μπλε, πορτοκαλί, κίτρινων και βιολετί φλογών των λουλουδιών.

Έχουμε τη φλόγα των υπέροχων τραγουδιών των πουλιών, την έλξη μέσα στο ζωϊκό βασίλειο, της αγάπης και της χαράς, της αναζήτησης και της ελπίδας μέσα στις ανθρώπινες καρδιές.

Είναι σαν όλη η φύση να χορεύει μέσα στη φλόγα της Ανάστασης.

Το μεγαλύτερο από όλα τα δώρα του Χριστού προς την ανθρωπότητα είναι η ιδέα της Ανάστασης. Για δυο χιλιάδες χρόνια, η Ανάσταση, σαν ένα μεγάλο όραμα, διείσδυσε μέσα στη συνείδηση της ανθρωπότητας και άναψε το πυρ της αναζήτησης νέων αξιών, υπερβατικών νικών πάνω στη ύλη. Την ώρα του Πάσχα εκατομμύρια ανθρώπων ανυψώνουν τις καρδιές και τις ψυχές τους χαρούμενοι για τη νίκη του πνεύματος πάνω στην ύλη.

Αυτή είναι η ύστατη ελπίδα της ανθρωπότητας.

Οι Χριστιανοί έχουν πολύ περιορισμένες ιδέες για το Χριστό και νομίζουν ότι ανήκει μόνο στον Χριστιανισμό. Όμως η στάση της Προαιώνιας Σοφίας, είναι διαφορετική.  Ο Χριστός ανήκει στην Ανθρωπότητα, σε όλες τις θρησκείες. Μαζί με την Ανάσταση του Χριστού, γιορτάζουμε την Ανάσταση της Ανθρωπότητας και του πλανήτη μας. Η Ανάσταση του πλανήτη μας άρχισε, όταν ο άσωτος υιός, η Σφαίρα μας, αποφάσισε να σηκωθεί και να γυρίσει στον Πατέρα του.

Αυτή ήταν η μέρα της εξέλιξης και η αρχή της πνευματοποίησης της Σφαίρας μας.

Η εξέλιξη είναι μια μεγάλη διαδικασία Ανάστασης, που στη διάρκεια της το πνεύμα μέσα στην ύλη σπάζει τους περιορισμούς του και εκφράζεται σαν ζωή, σαν ευαισθησία, σαν συνείδηση, σαν επίγνωση και σαν θέληση. Η Ανάσταση είναι η προοδευτική εξέλιξη του Σπινθήρα, είναι αγώνας και μόχθος. Ο αγώνας είναι η προσπάθεια του πνεύματος να κυριαρχήσει την ύλη, να κυριαρχήσει το σώμα, τα συναισθήματα το χώρο και το χρόνο.

Ο μόχθος είναι η διαδικασία με την οποία εκδηλώνεται η επίτευξη που κατορθώθηκε με αγώνα.

Μέσω της εργασίας ανοίγετε τις εσώτερες  πηγές σας, ακτινοβολείτε την ομορφιά στις εσωτερικές σας επαφές και σχέσεις, στην υπηρεσία, στις δημιουργικές πράξεις, σκέψεις, εφέσεις, αφιερώσεις και αφοσιώσεις. Αυτός είναι ο μόχθος. Όταν ο μόχθος και ο αγώνας ενώνονται, γίνεται η Ανάσταση. Η Ανάσταση  είναι η Ατραπός της αιώνιας και διαρκώς αυξανόμενης χαράς και ευδαιμονίας και είναι η ατραπός της επιστροφής του Σπινθήρα στον Οίκο. Είναι θαυμάσιο να σκεφτόμαστε ότι ο καθένας από εμάς είναι μια Ακτίνα από αυτόν τον Ήλιο που προβλήθηκε σε ύλη. Η απαρχή της Ακτίνας έχει τη ρίζα της στον Ήλιο.

Αυτή η Ακτίνα  ρίφθηκε μέσα στο ορυκτό Βασίλειο και για αιώνες ο Σπινθήρας πάλευε να ξεφύγει από τους περιορισμούς του και να εισέλθει στο φυτικό Βασίλειο.  Αυτή, ήταν μια μεγάλη νίκη της Ακτίνας του Πνευματικού Ήλιου. Αργότερα ο Σπινθήρας του Φυτικού Βασιλείου τραβήχθηκε έξω και εισήλθε στο Ζωϊκό Βασίλειο. Ήταν άλλη μια μεγάλη νίκη για το Σπινθήρα και αυτό ήταν ένα ακόμη βήμα Ανάστασης.  Μετά, ο Ζωϊκός Σπινθήρας εργάστηκε σκληρά και υπέφερε πολύ καιρό μέσα στους αιώνες, ώσπου άρχισε να μιλάει και να σκέπτεται.

Αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο βήμα στην ατραπό της Ανάστασης. Έτσι ο Σπινθήρας έγινε μια ανθρώπινη ύπαρξη. Μερικές ανθρώπινες υπάρξεις εργάστηκαν πολύ σκληρά.

Υπέφεραν για πολύ καιρό, αγωνίστηκαν, μόχθησαν, υπηρέτησαν και θυσιάστηκαν και προχώρησαν στο πέμπτο Βασίλειο, μέσω του οποίου πέρασε ο Χριστός, ο Βούδας και οι άλλες Ανώτερες Οντότητες και από εκεί στο  Έκτο, έως Έβδομο Βασίλειο. Το Έβδομο Βασίλειο δίνει ελευθερία από το ηλιακό σύστημα. Είναι η ολοκλήρωση της ατραπού της Ανάστασης για μια ανθρώπινη ύπαρξη. Μέσω του Έβδομου Βασιλείου, ο Σπινθήρας ανασταίνεται από το κοσμικό φυσικό πεδίο και εισέρχεται στην πύλη του αστρικού Κοσμικού πεδίου.

Είναι η Ακτίνα του Κεντρικού Πνευματικού Ήλιου και επιστρέφει στην Πηγή.

Το που θα οδηγήσει αυτή η πρόοδος κανείς δεν το γνωρίζει. Ακόμα και Μεγάλες Οντότητες λένε ότι μετά το Ηλιακό Σύστημα, ανοίγει η σφαίρα του μεγαλύτερου μυστηρίου. Τι υπέροχο πεπρωμένο που έχει η ανθρώπινη ύπαρξη! Κάθε φορά που περνάει από το ένα Βασίλειο στο άλλο, η δόξα της λάμπει περισσότερο.  Όλη η δόξα που έχει, ή θα έχει μια ανθρώπινη ύπαρξη είναι η δόξα αυτού του Παντοδύναμου Ενός από τον Οποίο αναδύθηκε σαν μια Ακτίνα.

Η διαδικασία της Ανάστασης μέσα στα κατώτερα Βασίλεια, πρέπει να επαναληφθεί μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη και εκεί ξεκινάει η δύσκολη ατραπός.  Νομίζουμε ότι είμαστε το σώμα και πως όταν το σώμα αυτό φεύγει, όλα τελειώνουν. Πεθαίνουμε για την μορφή, σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο, για την ύλη.  Όλα αυτά δείχνουν ότι παρόλο που είμαστε σε μια ανώτερη σπείρα, είμαστε ακόμα δεσμευμένοι στο ορυκτό βασίλειο το οποίο αντιπροσωπεύεται από το σώμα μας.

Η σκέψη μας μέσα στους αιώνες εστιαζόταν στον Ιησού, τον πεθαμένο στο Σταυρό.

Όμως θα πρέπει να συγκεντρώσουμε το νου μας στο ζώντα Χριστό, στη ζωή και στην Ανάσταση. Όλη η διδασκαλία του Χριστού ήταν μια καθοδήγηση για την Ανάσταση.

Αγάπη, Θυσία, Συγχώρεση, Αβλάβεια, Υπηρεσία, Αγωνιστικότητα.

Αυτοί που πραγματικά αγωνίζονται και μοχθούν μέσω της διαδικασίας της Ανάστασης, που είναι η διαδικασία της Αυτοπραγμάτωσης, θα μπορέσουν κάποια μέρα να απαλλαγούν από αυτή την παγίδα και να εισέλθουν στο συναισθηματικό επίπεδο συνείδησης.

Θα ανυψώσουν την ψυχή τους και θα διευρύνουν την συνείδηση τους για να σπάσουν τους περιορισμούς και να αγκαλιάσουν όλους τους ανθρώπους σαν αδελφούς τους.

Θα ελευθερώσουν το κάλλος μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη που ήταν μέσα στους αιώνες φυλακισμένο και δεμένο με τις αλυσίδες του υλισμού, της ιδιοτέλειας, της άγνοιας και της αδράνειας και θα αποκαταστήσουν μια συνέχεια συνείδησης που θα οδηγήσει τον άνθρωπο από τον θάνατο στην αθανασία και από το χάος στο κάλλος

Η Ανάσταση του Χριστού και του Βούδα μπορεί να επιταχυνθεί, αν οι μαθητές, οι ζηλωτές και οι άνδρες και γυναίκες καλής θέλησης  κάνουν ένα βήμα στη ζωή τους προς την Ανάσταση και βιώσουν μια ζωή Ανάστασης. Κανένας δεν μπορεί, να αποδείξει το γεγονός της Ανάστασης.

Αυτοί όμως που προχωρούν χρόνο με τον χρόνο και κατακτούν τις φυσικές συναισθηματικές και νοητικές τους φύσεις, γίνονται τελικά ενεργοί, πάνω σε αυτά τα πεδία, τα οποία δεν είναι φυσικά και δεν υπόκεινται στη φυσική συνείδηση.

Μια φορά να έχουν μια τέτοια εμπειρία, η πραγματικότητα της Ανάστασης θα χαραχτεί μέσα στις ψυχές τους, θα αντιληφθούν ότι η Ανάσταση, είναι η διαδικασία της απόσυρσης στην Πηγή τους όπου είναι πραγματικά ελεύθεροι, μέσα σε ευδαιμονία και αρμονία με το Θείο Όλον.

Ο άνθρωπος προχωράει πάνω στην ατραπό του, της ανάπτυξης, μέσω ενός οράματος, που είναι η μελλοντική ελπίδα, ο αιώνιος μαγνήτης, η ώθηση που τον κάνει να προχωράει στην ατραπό της ελευθερίας. Η Ανάσταση είναι μια σταθερή και συνεχής διαδικασία κυριάρχησης του κοσμικού φυσικού πεδίου. Είναι μια σταθερή ένωση κάποιου με τον αληθινό του Εαυτό, μια σταθερή διαδικασία κατά την οποία μεταλλάσσεται σε πυρ και γίνεται ο Εαυτός του.

Η Ανάσταση είναι η απόσυρση του πνεύματος από την ύλη, μέσω της διαδικασίας της προσαρμογής και νίκης πάνω σ΄αυτή. Μάς έχει λεχθεί ότι Ανάσταση σημαίνει επιστροφή στην πρωταρχική κατάσταση ύπαρξης. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός κήρυξε την Ανάσταση των νεκρών με πολλές παραβολές και με την περίφημη φράση του, περί κατάλυσης του Ναού και επαναοικοδόμησης του σε Τρεις μόνο μέρες.  Η Ανάσταση είναι τόσο βέβαια και αληθινή, αν μάθει κανείς μερικές αλήθειες για την παρούσα μας ζωή και την αιωνιότητα της ψυχής.

Όταν πληροφορηθεί ο άνθρωπος πως η ψυχή δεν καίγεται, δε διαλύεται, δεν πεθαίνει, τότε θα καταλάβει ότι αυτό που πεθαίνει είναι μόνο το περίβλημα της. Η Ανάσταση σημαίνει την εκ νέου ζωή των ψυχών, την απελευθέρωση τους και την αληθινή απολύτρωση τους».