Γιατί να Είμαστε Ειλικρινείς;

 

Ο καθένας θέλει να του λένε την αλήθεια. Είναι σημαντικό να νιώθουμε και να πιστεύουμε πως ο άλλος άνθρωπος μάς λέει την αλήθεια. Αλλιώς αισθανόμαστε ανασφαλείς. Όταν επιδιώκουμε να σχετιστούμε με ανθρώπους, ανεξάρτητα αν είναι προσωπική, κοινωνική ή εργασιακή σχέση, προσδοκούμε, αν όχι απαιτούμε, ο άλλος άνθρωπος να είναι ειλικρινής στην επικοινωνία του μαζί μας.

 

Παρά το κοινό αυτό αίσθημα σε όλους τους ανθρώπους, υπάρχει μια αυξανόμενη έλλειψη ειλικρίνειας στον κόσμο σήμερα. Αυτή η έλλειψη ειλικρίνειας είναι μία από τις κύριες αιτίες της μείωσης της εμπιστοσύνης και της συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό, στη συνέχεια, οδηγεί σε αυξανόμενα αισθήματα διαχωρισμού, απομόνωσης, τρωτότητας, ανταγωνισμού, επιθετικότητας και, τελικά, βίας.

Άλλα αποτελέσματα αυτού του φαύλου κύκλου είναι η κοινωνική αναταραχή, οι απεργίες, η οικονομική αστάθεια και γενικά η κοινωνική δυσαρμονία.

 

Είδη ανειλικρίνειας

 

Ας ερευνήσουμε μερικές από τις προφανείς και διακριτικές εκδηλώσεις της απουσίας ειλικρίνειας:

 

1. Η πρώτη και πιο φανερή εκδήλωση είναι το «κραυγαλέο ψέμα», το οποίο δεν έχει να κάνει με την πραγματικότητα. Αυτά μπορεί να είναι τα ψέματα που λένε οι συνεργάτες ο ένας στον άλλον για να πετύχουν κάποια παράνομα κέρδη ή τα ψέματα προς την εφορία ή τα ψέματα ενός συζύγου για να καλύψει μια εξωσυζυγική σχέση. Εδώ συμπεριλαμβάνονται και τα ψέματα που λέμε για τον εαυτό μας, όταν κομπάζουμε για ό,τι έχουμε κάνει ώστε να κάνουμε μεγαλύτερη εντύπωση στους άλλους.

 

2. Μετά είναι τα «αθώα ψέματα», τα οποία φαίνονται άκακα αλλά καλύπτουν την αλήθεια, όπως ψέματα για την αληθινή μας ηλικία ή για τα πραγματικά συναισθήματά μας για κάποιον ή για κάτι.

 

3. Μια άλλη μορφή ψέματος είναι το να μην είμαστε ειλικρινείς για το ποιοι είμαστε. Όταν αλλάζουμε την εμφάνισή μας, τις πεποιθήσεις μας, τη γνώμη μας, τα συναισθήματα, τη στάση και τη συμπεριφορά μας, ανάλογα με το ποιον βρισκόμαστε, τότε δημιουργούμε ένα διαφορετικό ψέμα για κάθε άνθρωπο ή ομάδα, ελπίζοντας να είμαστε αποδεχτοί από αυτούς. Δεν υποστηρίζουμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε. Δεν υπάρχει σταθερότητα στη συμπεριφορά μας, δεν υπάρχει σταθερός εαυτός. Με κάποιο τρόπο, λέμε συνεχώς ψέματα για το τι πιστεύουμε, πώς νιώθουμε και πώς ζούμε. Αυτό σημαίνει ανειλικρίνεια προς τον εαυτό μας.

 

4. Επίσης, λέμε ψέματα στον εαυτό μας ή δικαιολογούμε τις πράξεις μας. Λέμε, «Ω, μπορώ να σταματήσω το κάπνισμα όποτε θέλω. Απλώς δεν θέλω τώρα». Ή, «Δεν έχω καιρό να σε βοηθήσω, είμαι πολύ απασχολημένος». Λέμε ψέματα στον εαυτό μας και στους άλλους και πραγματικά πιστεύουμε πως λέμε την αλήθεια, ότι δεν θέλουμε να σταματήσουμε το κάπνισμα ή ότι πραγματικά δεν έχουμε χρόνο. Η αλήθεια είναι διαφορετική, αλλά δεν θέλουμε να την παραδεχτούμε. Αυτά είναι τα πιο δύσκολα ψέματα να ανακαλυφθούν, επειδή πραγματικά τα πιστεύουμε.

 

5. Όταν λέμε ότι θα κάνουμε κάτι και τελικά δεν το κάνουμε, τότε γίνεται ψέμα. Όταν τα λόγια βγαίνουν από το στόμα μας, δεν είναι ακόμη ψέμα. Θα γίνουν αλήθεια ή ψέμα, ανάλογα με το αν το σώμα και η προσωπικότητά μας τηρήσει την υπόσχεση ή τη δήλωση που κάναμε. Όταν λέμε, «Θα είμαι εκεί στις 5:00 μμ» και εμφανιζόμαστε στις 5:30 μμ, τότε τα λόγια μας έχουν γίνει ψέμα. Όταν λέμε ότι η εργασία θα είναι έτοιμη τη Δευτέρα και δεν είναι, τότε τα λόγια μας γίνονται ψέμα. Όταν υποσχόμαστε κάποιο είδος βοήθειας ή συμμετοχής σε κάποια δραστηριότητα και δεν τηρούμε αυτές τις υποσχέσεις, τότε οι πράξεις μας δεν είναι σε αρμονία με τα λόγια μας κι έτσι δεν είναι αλήθεια.

 

Επομένως, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε σχέση μ’ αυτό που λέμε ότι θα κάνουμε. Αυτό είναι απόλυτα ουσιαστικό και για την προσωπική μας εξέλιξη σε ανώτερες καταστάσεις συνειδητότητας και για την αρμονική λειτουργία της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα.

Αλήθεια είναι η απόλυτη αρμονία και σταθερότητα μεταξύ των πεποιθήσεων, των αξιών, των σκέψεων, των λόγων και των πράξεων. Όταν κάποιο απ’ αυτά τα πέντε επίπεδα δεν είναι ευθυγραμμισμένο με τα υπόλοιπα, τότε δεν υπάρχει αλήθεια και εμποδίζεται η επαφή με την οικουμενική πηγή ζωής.

 

Η εφαρμογή της απόλυτης αλήθειας, που σημαίνει να κάνουμε να βγουν αληθινά όλα τα λόγια μας (και να είμαστε προσεκτικοί στις υποσχέσεις μας), μας δίνει τη δύναμη ή την ικανότητα να πραγματοποιήσουμε κάθε ευχή μας. Η θέλησή μας θα συνδεθεί με την οικουμενική θέληση και οτιδήποτε σκεφτόμαστε ή λέμε μπορεί άμεσα να εκδηλωθεί.

 

Αλλά σήμερα υπάρχουν λίγοι άνθρωποι, αν υπάρχει κανένας, οι οποίοι έχουν το θάρρος, τη δύναμη, την αυτοπεποίθηση και την αυτοκυριαρχία να κρατούν πάντα τις υποσχέσεις τους και να κάνουν τα λόγια τους πραγματικότητα.

 

Οι περισσότεροι από εμάς ελέγχουμε πολύ λίγο το σώμα και το νου μας για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις προσκολλήσεις, τους προγραμματισμούς, τις πεποιθήσεις, τις συνήθειες και τους φόβους που μας εμποδίζουν να κρατήσουμε το λόγο μας σε όλες τις περιπτώσεις. Επίσης, υπάρχει έλλειψη διάκρισης σε πολλούς ανθρώπους όταν δίνουν κάποια υπόσχεση. Αν σκεφτόντουσαν καθαρά αυτό που λένε, τότε θα συνειδητοποιούσαν πως αυτό που λένε δεν είναι δυνατό να γίνει ή ότι στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία πρόθεση να το κάνουν.

 

Οι άνθρωποι γενικά σήμερα παίρνουν πολύ ανάλαφρα τα λόγια τους. Που σημαίνει ότι παίρνουν ανάλαφρα τις υποσχέσεις τους, άρα και τον ίδιο τον εαυτό τους. Επομένως, τα λόγια τους δεν έχουν νόημα, δεν έχουν δύναμη. Τελικά, κανένας δεν τους παίρνει στα σοβαρά, εφόσον οι ίδιοι δεν παίρνουν στα σοβαρά τον εαυτό τους.

 

Τι μας εμποδίζει να είμαστε πάντοτε ειλικρινείς;

 

Ας αναλογιστούμε κάποιους από τους λόγους που διαστρεβλώνουμε την αλήθεια:

1. Αισθήματα διαχωρισμού, τρωτότητας και, επομένως, δυσπιστίας μπορούν να μας κάνουν να «προστατεύουμε» τον εαυτό μας με το να μην είμαστε εντελώς ειλικρινείς στους άλλους για τα πραγματικά συναισθήματα, τις σκέψεις ή την κατάσταση της ζωής μας.
2. Μια αίσθηση πως δεν είμαστε αρκετοί για να μας αποδεχτούν όπως είμαστε, μπορεί να μας κάνει να «μεγεθύνουμε» τον εαυτό μας στους άλλους, σε μια προσπάθεια να κερδίσουμε την εκτίμηση ή την έγκρισή τους.
3. Η έλλειψη αυτοπαραδοχής ή αυτοεκτίμησης μπορεί να μας κάνει να κρύβουμε πληροφορίες, που φοβόμαστε πως θα κάνουν τους άλλους να μας απορρίψουν. Αυτό είναι μάλλον κοινό, εφόσον μάθαμε σε νεαρή ηλικία πως είναι καλύτερα να κρύβουμε κάτι από τους γονείς μας που δεν θα το αποδεχόντουσαν, ώστε να αποφύγουμε την απόρριψη και ίσως ακόμη και την τιμωρία ή το ξύλο.
4. Ο φόβος της τιμωρίας μπορεί να μας οδηγήσει σε ψέματα.
5. Ο φόβος μήπως χάσουμε κάτι όπως χρήματα, υπάρχοντα, αποδοχή ή εργασιακή θέση ή την αγάπη και την εκτίμηση των άλλων, μπορεί να μας κάνει να πούμε ψέματα.
6. Από την άλλη, η επιθυμία να κερδίσουμε κάτι σημαντικό για εμάς, όπως κάποια απόλαυση, μια δουλειά, χρήματα ή κάποιο άλλο υλικό ή συναισθηματικό κέρδος (επιβεβαίωση), μπορεί να μας κάνει να πούμε ψέματα ή να διαστρεβλώσουμε την αλήθεια.
7. Μπορεί να κρύβουμε την αλήθεια για να αποφύγουμε τη σύγκρουση με τον άλλον.
8. Μπορεί να κρύβουμε την αλήθεια για να μην πληγώσουμε κάποιον άλλον.

 

Επομένως, η ανάγκη να λέμε ψέματα, στις περισσότερες περιπτώσεις, βασίζεται σε αισθήματα αδυναμίας, σε έλλειψη αυτοπαραδοχής, σε κατωτερότητα, φόβο και προσκόλληση. Τότε, το ψέμα είναι σημάδι αδυναμίας. Για να μπορεί να ζει με την αλήθεια σε κάθε κατάσταση, απαιτείται ένα άτομο με μεγάλη εσωτερική δύναμη, αυτοπαραδοχή, αγάπη για τον εαυτό του, αυτοπεποίθηση και αυτοκυριαρχία. Και, αν θέλει να αποφύγει τη σύγκρουση με τους άλλους γύρω του, θα πρέπει να μάθει να λέει την αλήθεια με πολλή αγάπη. Η αλήθεια είναι απίθανο να βλάψει τον άλλο, όταν εκφράζεται πραγματικά με αγάπη.

Το να λέμε ψέματα είναι χάσιμο χρόνου, επειδή η αλήθεια πάντοτε θα επικρατήσει. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Δεν μπορούμε να ζούμε σε συνεχή σύγκρουση με τον εαυτό μας. Αυτή η καταπίεση των αληθινών συναισθημάτων μας, αυτή η απόρριψη αυτού που είμαστε πραγματικά και αυτού που πιστεύουμε πραγματικά, αυτή η συνεχής ένταση να είμαστε κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι είμαστε, θα μας καταστρέψει σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά. Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τίποτα με τα ψέματα. Οτιδήποτε κερδίζουμε με τα ψέματα, θα αποκαλυφθεί αργά ή γρήγορα. Όλα όσα κερδίσαμε μ’ αυτό τον τρόπο, θα μας βγουν ξινά. Είναι οικουμενικός νόμος.

 

Η αλήθεια φέρνει δύναμη, ηρεμία και υγεία. Λένε ότι «Αυτός που προστατεύει την Αλήθεια θα προστατευτεί από την Αλήθεια». Σήμερα, λίγοι άνθρωποι το πιστεύουν αυτό. Πιστεύουν πως πρέπει να πουν ψέματα για να προστατευτούν. Η απόλυτη προστασία μας είναι να είμαστε σε αρμονία με την Οικουμενική Θέληση.

 

Η ύψιστη Αλήθεια

Αυτό μας φέρνει στην ύψιστη μορφή αλήθειας. Την αλήθεια της πραγματικής μας ύπαρξης. Η εφαρμογή της αλήθειας σημαίνει την ενθύμηση του ποιος ή τι πραγματικά είμαστε. Εδώ, αναφερόμαστε στα λόγια του Χριστού ότι, «Η Αλήθεια θα σας απελευθερώσει». Αυτή η αλήθεια είναι πως είμαστε αθάνατα πνεύματα, που είναι άτρωτα και πάντοτε ασφαλή. Πως δεν υπάρχει ποτέ καμία ανάγκη να φοβόμαστε κάτι. Πως είμαστε υπέροχες, όμορφες υπάρξεις.

 

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαστε αυτό το σώμα ούτε αυτή η προσωπικότητα, αλλά ότι αυτά είναι προσωρινά οχήματα, που χρησιμοποιούμε εδώ πάνω στη γη για την έκφραση και την εξέλιξή μας. Θα τα εγκαταλείψουμε μια μέρα και τότε θα συνειδητοποιήσουμε την αλήθεια της πνευματικής μας ύπαρξης. Είναι δυνατό να συνειδητοποιήσουμε αυτή την αλήθεια πριν αφήσουμε το φυσικό σώμα. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής. Όταν το κάνουμε, θα έχουμε την εσωτερική δύναμη να είμαστε πάντοτε ειλικρινείς.

 

Μ’ αυτό τον τρόπο μπόρεσαν ο Χριστός και ο Σωκράτης να επιλέξουν το θάνατο αντί για μια ζωή αναλήθειας, στην οποία θα σταματούσαν να μοιράζονται την αλήθεια τους με τους άλλους. Το να σταματήσουν να μοιράζονται την αλήθεια τους θα ήταν ο πραγματικός θάνατος. Προτίμησαν να αφήσουν το προσωρινό σώμα τους παρά να σταματήσουν να διδάσκουν.

 

Η αλήθεια είναι πάντοτε αποδεχτή και αξιαγάπητη, αν την αφήσουμε να ρέει αστρέβλωτη και ανεμπόδιστη.

 

Βιβλία

Όραμα Ζωής

Η Τέχνη του Διαλογισμού