ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ

Μάθημα 53

 

Σήμερα είναι το 53ο μάθημα για την εκπαίδευση συντονιστών. Το τέταρτο μάθημα που κάνουμε για το Life Coach (τον προπονητή ζωής) και η τέταρτη δεξιότητα που θα συζητήσουμε σήμερα είναι να απολαύσουμε τη συνεργασία με τον ενδιαφερόμενο. Πρέπει να είναι μία ευχάριστη εμπειρία για εμάς και επίσης ένα μέρος της εξέλιξης μας. Όμως δεν είναι πάντα έτσι, είναι αρκετά εύκολο όταν δουλεύουμε με κάποιον που έχει προβλήματα και ειδικά αν δεν συνεργάζεται μαζί μας, κάποια στιγμή, αυτή τη συνεργασία να μην την απολαμβάνουμε και είναι σημαντικό για μας αυτή τη στιγμή να βρούμε, που μπορεί να εμποδιστεί αυτή η ευχάριστη αίσθηση του να εργαστούμε με κάποιον και τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό.

Πρώτο, για να μπορούμε να απολαύσουμε τον ενδιαφερόμενο, χρειάζεται πρώτα, πρώτα να απολαύσουμε τον εαυτό μας, να έχουμε μία καλή διάθεση, μία καλή σχέση με τον εαυτό μας, αν δεν έχουμε, είναι πολύ πιο πιθανόν οι όψεις του ενδιαφερόμενου, να μας ξυπνήσουν με συμπαθητική δόνηση κομμάτια του εαυτού μας, που δεν δεχόμαστε, που δεν αγαπάνε, που απορρίπτουμε και να γίνει ένα καθρέφτισμα, όπου νιώθουμε όμοια συναισθήματα προς τον άλλον, επειδή μας ξυπνάει με συμπαθητική δόνηση κομμάτια του εαυτού μας.

Το δεύτερο, είναι ότι χρειάζεται ανεξάρτητα με τι κάνει ο άλλος, να καταλάβουμε ότι κάνει το καλύτερο που μπορεί να κάνει, μπορεί το καλύτερο που μπορεί να κάνει να είναι τίποτε, αυτή τη στιγμή, μπορεί το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να κάνει σαμποτάζ στον εαυτό του, αλλά αυτό μπορεί να κάνει αυτή τη στιγμή, με τους προγραμματισμούς που έχει. Χρειάζεται να το δεχτούμε αυτό και να εργαστούμε με αυτό, δεν είμαστε βέβαια υποχρεωμένοι να μη συζητήσουμε με τον άλλον, πώς νιώθουμε και ίσως ακόμα να φτάσουμε στο σημείο να πούμε, ξέρετε δεν ευχαριστιέμαι τη συνεργασία μας, είτε νιώθω ότι είναι μονόπλευρη, νιώθω ότι υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κάνεις και δεν θέλεις να τα κάνεις και διακόπτω προσωρινά, όταν θα τα έχεις κάνει αυτά, θα ξαναβρεθούμε. Έχουμε το δικαίωμα αυτό και είναι προτιμότερο, από το να εργαστούμε με τον άνθρωπο με αρνητικά συναισθήματα. Είναι σαν τα πάντα στην ζωή μας ή το κάνουμε με θετικά συναισθήματα ή δεν το κάνουμε, ένα από τα δύο. Για να μπορούμε να κάνουμε αυτό, χρειάζεται να δεχτούμε εμείς δικά μας ελαττώματα και αδυναμίες. Στο βαθμό που δεχόμαστε εμείς δικά μας ελαττώματα και αδυναμίες, έχουμε περισσότερη κατανόηση για τις αδυναμίες του άλλου. Θα πρέπει να απελευθερωθούμε από οποιαδήποτε κριτική που υπάρχει στο νου μας, είτε το εκφράζουμε είτε όχι, ενεργειακά ο άλλος το εισπράττει, δεν έχει σημασία που δεν λέμε κάτι, χρειάζεται να δούμε τον άλλον σαν μία θεία συνειδητότητα, που κάνει αυτό που μπορεί, που φυσικά έχει ελαττώματα, όπως φυσικά και εγώ έχω ελαττώματα και που δεν είναι τυχαίο καθόλου, που έχει σχέση με μένα, δεν είναι καθόλου τυχαίο που ήρθε στην δική μου ζωή για να εργαστούμε μαζί, δηλαδή, κάτι έχουμε να μάθουμε από τη συνεργασία με τον άνθρωπο αυτόν, ακόμα αν αυτό σημαίνει να σταματήσουμε την συνεργασία, αλλά αυτό θα ήταν μία πολύ απίθανη περίπτωση, θα είχε συμβεί σε ένα από τα 100 ή 500 άτομα, αλλά και αυτό μπορεί να είναι το μάθημά μου. Η συνεργασία με τον άλλον είναι μία εξαιρετική ευκαιρία να παρατηρούμε δικά μας θέματα και να δούμε τι θέματα έχουμε εμείς, πως ο άλλος μας ερεθίζει, πώς μας ξυπνάει κομμάτια του εαυτού μας και να συνεχίσουμε εμείς την εργασία επάνω στον ίδιο τον εαυτό μας. Θα χρειαστούμε να σεβόμαστε την δική του ταχύτητα και διαδικασία. Αυτό είναι κάτι που με πήρε αρκετά χρόνια να το δεχτώ, γιατί πάντα βιάζομαι εγώ και να δεχτώ ότι ο άλλος έχει δικό του ρυθμό. Άλλωστε η δική μας ανάγκη να πάει πιο γρήγορα, είναι συνήθως επειδή εμείς έχουμε ταυτιστεί με το αποτέλεσμα και έχουμε ταυτίσει την αξία μας με το αποτέλεσμα, αν ο άλλος θέλει να αργήσει σε αυτό που κάνει, έχει κάθε δικαίωμα να αργήσει, βέβαια και εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να πούμε ξέρεις, δεν μπορώ να συνεχίσω.

Θα πρότεινα για τον κάθε άνθρωπο που έρχεται σε εσάς, σαν προπονητής ζωής ή σαν συντονιστή, είτε ατομικά, είτε σε ομάδα, να κάνετε Ho o pono pono καθημερινά, δηλαδή να ζητήσετε συγγνώμη από αυτόν ή από αυτήν, για ότι μπορεί να υπάρχει μέσα σας, που να συμβάλλει στην πραγματικότητα του ή που μπορεί να τον εμποδίζει να προχωράει σε μία πιο ευχάριστη και ανώτερη πραγματικότητα. Αυτή η στάση του Ho o pono pono με τον κάθε ενδιαφερόμενο που δουλεύουμε, θα βοηθήσει εμάς, γιατί εμείς θα εξαγνίσουμε κομμάτια του εαυτού μας που πράγματι συμβάλλουν, θα μας κρατήσει ταπεινούς και απλούς και θα βοηθήσει τον άλλον μέσα από την ενέργεια του Ho o pono pono και θα τον βοηθήσουμε πιο αποτελεσματικά.

Το άλλο που προτείνω είναι για τον κάθε άνθρωπο που προσπαθείτε να βοηθήσετε εκτός από το Ho o pono pono, οραματιστείτε τον, καθημερινά με φως μέσα του, αναγνωρίστε το φως που υπάρχει μέσα του, την θεία συνειδητότητα που υπάρχει μέσα του, όσο χάλια και αν είναι η ζωή του, η προσωπικότητά του, το σώμα του, οι συνθήκες της ζωής, δεν παύει ποτέ και δεν μπορεί ποτέ, να παύει να έχει στο κέντρο της ύπαρξης θεία συνειδητότητα και όσο πιο πολύ εμείς εστιαζόμαστε σε αυτό και νιώθουμε και πιστεύουμε αυτό, τόσο αυξάνουμε αυτήν την δύναμη. Δηλαδή, για κάθε άνθρωπο Ho o pono pono και οραματισμό του φωτός μέσα του, είναι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε. Η σχέση αυτή, είναι μία σχέση, όπως η συντροφική σχέση, όπως η επαγγελματική σχέση και σαν σχέση, υπάρχει εξέλιξη μέσα από αυτή, το ερώτημα είναι, τι έχω να μάθω, για να μπορώ να απολαμβάνω και να είμαι ευτυχισμένος σε αυτήν τη σχέση, σε αυτήν τη σχέση, θεραπευτή και θεραπευόμενου ή προπονητής και αθλητής στην ζωή, αθλητής σε οτιδήποτε, στην εμφάνιση, αθλητής στις σχέσεις του, αθλητής στα οικονομικά του, ότι και να είναι. Είναι σημαντικό όταν εργαζόμαστε με τον άνθρωπο, να είμαστε παρόν, να μην αφήσουμε το νου μας να ανατρέξει στο παρελθόν ή στο μέλλον, σε θέματα που μας απασχολούν, πράγματα που έχουμε να κάνουμε, την ώρα που τον ακούμε. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να φέρουμε τη συγκέντρωσή μας και να υπάρχει μόνον αυτός ο άνθρωπος και αυτά που λέει και να μπορούμε να είμαστε 100% μέσα στο παρόν με τον άνθρωπο αυτόν. Εννοείται ότι είναι σημαντικό να νοιαζόμαστε για τον άνθρωπο, να θέλουμε να είναι καλά, να θέλουμε να τον δούμε ευτυχισμένο, αυτή η επιθυμία μας, το να είναι ευτυχισμένος ή η επιθυμία μας να πετύχει το στόχο του, είναι αυτό που θα κρατάει το ενδιαφέρον μας και τη χαρά μας μαζί του. Μπορείτε την ώρα που ακούτε, να κάνετε αυτήν την άσκηση που είναι και στην Ουράνια προφητεία, αλλά και αναφέρεται ο Eckhart Tolle στο τελευταίο του βιβλίο. Νιώστε δική σας ενέργεια, δηλαδή, νιώστε την ενέργειά σας να ακούσετε αυτό που λέει, αλλά δοκιμάστε να βρίσκεστε σε ένα άλλο επίπεδο, ώστε να μην ακούσετε μόνο εγκεφαλικά αυτό που λέει και όσο το δυνατόν περισσότερο νιώστε την ενέργεια στο στήθος σας. Θυμάστε την άσκηση από την Ουράνια προφητεία, που ο άνθρωπος κοιτάει ένα δέντρο; εμείς το κάναμε και κοιτώντας έναν άνθρωπο και νιώθουμε την ενέργεια της αγάπης στο στήθος μας και νιώθουμε αυτήν την ενεργειακή επαφή με τον άλλον. Δοκιμάστε την ώρα που ακούτε τον άλλον, να είστε συγκεντρωμένοι στην ενέργεια και στην αγάπη στο στήθος σας και συγχρόνως να νιώσετε αυτήν την ενέργεια και να ακούσετε τον άλλον, είναι κάτι που στην αρχή μπορεί να δυσκολεύει λίγο, αλλά όταν το έχετε συνηθίσει, θα είναι το νορμάλ. Όταν ακούτε κάποιον, την ώρα εκείνη είστε εστιασμένοι, στην αγάπη και στην ενέργεια σας, αυτό θα σας κρατάει στο παρόν και θα σας κρατάει σε ένα επίπεδο του νου πιο ολιστικό. Θυμάστε την άσκηση ακούγοντας την καρδιά, όπου αναζητούμε να βρούμε μία άλλη λύση για ένα θέμα επειδή δεν σκεφτόμαστε με το νου, αλλά σκεφτόμαστε μεταφορικά τώρα, με την καρδιά και ίσως έχετε βιώσει ότι όντως σε αυτό το επίπεδο, μπορείτε να βρείτε μία άλλη αντίληψη των πραγμάτων. Αυτός που σας μιλάει αυτήν τη στιγμή, χρειάζεται μία άλλη αντίληψη και καλό θα ήταν, να δοκιμάσετε να μην είστε μόνο στο νου σας, αλλά να είστε στην καρδιά σας την ώρα που τον ακούτε και να είστε ανοιχτοί και να μην είστε απασχολημένοι αυτή την ώρα, με την πίεση που νιώθετε να έχετε μία λύση για το πρόβλημα του άλλου και να αφεθείτε λίγο και απλώς να βρίσκεστε στο παρόν με τον άλλον, ακούγοντας τον και αφήστε αυτό να έρθει σαν έκπληξη από μέσα σας, σαν κάτι αυθόρμητο με την εμπιστοσύνη ότι κάτι θα εμφανιστεί. Έτσι κι αλλιώς, εσείς δεν χρειάζεται να έχετε καμία απάντηση, απελευθερωθείτε από την ψευδαίσθηση και την προσκόλληση, του να έχετε κάποια απάντηση, μην ψάχνετε για απαντήσεις την ώρα που μιλάει ο άλλος, είστε μόνο να έχετε την ευθύνη να έχετε μία ερώτηση, τίποτε άλλο και πάντα θα σας έρθει μία ερώτηση. Δεν έχετε την ευθύνη να έχετε καμία απολύτως απάντηση, ούτε σαν συντονιστής, ούτε σαν προπονητής ζωής, μην αφήσετε το νου σας να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Εσείς χρειάζεστε μόνο την επόμενη ερώτηση, τίποτε άλλο. Επίσης εκφράστε στον άλλον αυτό που σας αρέσει για αυτόν, δείτε τι είναι αυτό που σας αρέσει, μπορεί να είναι οτιδήποτε, την προσπάθεια που κάνει, την αφοσίωση που έχει σε κάτι στη ζωή του, ακόμα αν αυτό είναι εντελώς ανεξάρτητο και άσχετο με τον λόγω που έρχεται σε εσάς, τονίστε αλλά όχι ψεύτικα, αν νιώθετε ένα θετικό συναίσθημα για κάτι που κάνει, πείτε το και αυτό θα δημιουργήσει μία άλλη ενέργεια μεταξύ σας. Θυμηθείτε ότι όλα είναι τέλεια, το πρόβλημα που έχει ο άλλος, είναι το τέλειο πρόβλημα που έχει δημιουργήσει και έχει επιλέξει, το γεγονός ότι βρίσκεται απέναντι σε σας, είναι τέλειο, όχι μόνο για αυτόν αλλά και για σας, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί είναι τέλειος, ότι όλα είναι όπως χρειάζεται να είναι για την αμοιβαία μας εξέλιξη, απελευθερωθείτε από την αίσθηση ότι υπάρχει κάποιο λάθος ή κάτι δεν είναι σωστό. Καλλιεργήστε την περιέργεια, επιτρέψτε την περιέργεια σας, να σας γεννήσει άλλες ερωτήσεις, η περιέργεια είναι μία καλή γεννήτρια ερωτήσεων και η περιέργεια σημαίνει ότι δεν ξέρω. Ερωτήσεις που δεν έχουν κάποια απάντηση μέσα στο νου μου. Πραγματικά ακούω κάποιον και νιώθω περιέργεια για αυτό που λέει, τι είναι αυτό, πώς και πότε ξεκίνησε αυτό και εξήγησε μου αυτό, δεν το κατάλαβα ακριβώς, ενδιαφέρον αυτό, πρώτη φορά το ακούω, δηλαδή, περιέργεια χωρίς κάποιο συγκεκριμένο στόχο ή να έχετε κάποια απάντηση στο νου σας. Αντιληφθείτε τον άλλον σαν θεία συνειδητότητα στην εξέλιξη. Θυμίστε τον εαυτό σας συνέχεια, όσο χάλια αν είναι η ζωή του, όλα να έχουν πάει στραβά, να είναι σε πλήρη αδιέξοδο, θυμηθείτε τι έχετε απέναντί σας, έχετε θεία συνειδητότητα σε ένα προσωρινό σώμα, που έχει επιλέξει αυτή την κρίση ή αυτό τον στόχο ή αυτό το εμπόδιο. Νιώστε ενδιαφέρον για το μοναδικό τρόπο που η κάθε ψυχή εξελίσσεται. Αυτό για μένα είναι ένα από τα συν, μπορώ να πω, της εργασίας που έχω όλα αυτά τα χρόνια, ότι έχω απελευθερωθεί από πολλά πρότυπα και αντιλήψεις, που μπορεί να διαβάσετε σε κάποιο ψυχολογικό βιβλίο ή φιλοσοφικό ή πνευματικό βιβλίο και έχω απελευθερωθεί από την ιδέα, που πολλοί άνθρωποι έχουν όταν ξεκινάνε αυτό το δρόμο, σε ποιο επίπεδο είναι κάποιος. Δεν μπορώ να αντιληφθώ επίπεδα, δεν μπορώ να βάλω ανθρώπους σε επίπεδα, ανώτερο ή κατωτέρω, βλέπω τον καθένας σαν μία απολύτως μοναδική έκφραση, που σε ένα σημείο μπορεί να είναι αιώνες πριν από μένα και μπροστά σε μένα σε κάποια σημεία και σε άλλα σημεία να έχει συγκεκριμένα προβλήματα και μπλοκαρίσματα και μιλάω για οποιονδήποτε άνθρωπο. Δηλαδή, απελευθερωνόμαστε από κατηγορίες, ετικέτες και απολαμβάνουμε την μοναδικότητα της κάθε ψυχής και την μοναδική διαδικασία της κάθε ψυχής και αυτό που αν δουλέψουμε με τα βιβλία θα λέγαμε αυτός ο άνθρωπος, οι επιλογές που κάνει είναι λάθος επιλογές και βλέπουμε μετά από κάποια χρόνια ότι μόνο κάνοντας αυτές τις επιλογές, μπορούσε να φτάσει στο αδιέξοδο που έπρεπε να φτάσει για να κάνει μία άλλη επιλογή που δεν θα μπορούσε να είχε κάνει με άλλον τρόπο. Αρχίζουμε να εμπιστευόμαστε και είναι σαν να παρακολουθούμε μία ενδιαφέρουσα ιστορία, είναι σαν να βλέπουμε ένα ντοκιμαντέρ για την βιολογία, ή για την φύση, που βλέπουμε μία διαδικασία να εξελίσσεται μπροστά μας. Θυμηθείτε την 3η και 8η επίγνωση της ουράνιας προφητείας, όταν ακούτε ενεργοποιήστε τον άλλον, στέλνετε ενέργεια στον άλλον την ώρα που μιλάει, νιώστε την δική σας ενέργεια στο δικό σας κέντρο της καρδιάς και νιώστε την ενέργειά σας να την εκπέμπεται προς τον άλλον και να τον ενεργοποιείτε αυτήν την ώρα. Και τέλος να είστε ειλικρινείς, δεν μπορεί να υπάρχει μία ζωντανή σχέση, δεν μπορούμε να απολαύσουμε μία σχέση όπου δεν είμαστε ειλικρινείς. Αν υπάρχει κάτι που δεν μας αρέσει χρειάζεται να το πούμε, αν υπάρχει κάτι που μας αρέσει, να μη φοβόμαστε να το πούμε, να πούμε και τα δύο.

Τώρα πώς μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν απολαμβάνουμε τον ενδιαφερόμενο. Όταν νιώθουμε ότι εμείς κάνουμε όλη την εργασία και αυτός δεν προσπαθεί, όταν έχουμε αυτό το συναίσθημα δεν το απολαμβάνουμε. Όταν νιώθουμε αντίσταση ότι σκεφτόμαστε ότι σήμερα θα έρθει αυτός ο άνθρωπος και δεν νιώθουμε χαρά, νιώθουμε κάποιο βάρος, ίσως επειδή δεν προχωράει, ίσως έχουμε ακούσει μόνο την ιστορία του να τη λέει ξανά και ξανά και δεν θέλει να απελευθερωθεί από την ιστορία αυτή. Όταν είμαστε κουρασμένοι μετά, κανονικά μετά πρέπει να είμαστε ενεργοποιημένοι. Όταν έρχονται οι άνθρωποι, όταν ήμουν εδώ πιο πολύ, γιατί τώρα δεν κάνω τόσα ραντεβού, τα είχα το ένα μετά από τον άλλον και με ρωτούσαν, μήπως θέλεις να ξεκουραστείς και έλεγα να ξεκουραστώ από τι, δεν έκανα τίποτα, άκουσα και άκουσα κάποιον, δεν κουράζομαι να ακούσω. Μήπως νιώθουμε ότι δεν ταιριάζουμε με τον άλλον και δεν είμαστε ικανοποιημένοι με την προσπάθειά του.

Πριν τα αποτελέσματα της εφαρμογής της 4ης δεξιότητας, δηλαδή να απολαμβάνουμε τη συνεργασία με τον ενδιαφερόμενο, πρώτον νιώθει αποδεκτός ο άλλος και τον ενεργοποιούμε, έχει περισσότερη αυτοπεποίθηση, εμείς νιώθουμε καλύτερα και οι δυο μας παίρνουμε ενέργεια από αυτές τις συναντήσεις, υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και μέσα στην μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, υπάρχει μεγαλύτερη ειλικρίνεια και με τη μεγαλύτερη ειλικρίνεια μπορεί να έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Τώρα, στα χαρτιά σας για την δεξιότητα αυτή, υπάρχει ένα ερωτηματολόγιο στη σελίδα 223, εμπόδια για να απολαύσουμε τον ενδιαφερόμενο. Για κάθε ένα από τα εμπόδιο αυτά, έχουμε 6 ερωτήσεις. Καθώς διαβάζω τα εμπόδια θα ήθελα να σημειώσετε εσείς, από την πείρα σας μέχρι τώρα ή αν δεν έχετε πείρα υποθετικά, τι φαντάζεστε ότι θα νιώσετε. Ποιες είναι αυτές οι 6 ερωτήσεις για το κάθε εμπόδιο. Πρώτον, τι νιώθω σε αυτές τις περιπτώσεις. Δεύτερο, ποιες πεποιθήσεις δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα. Τρίτο, ποια παιδικά βιώματα μπορεί να έχουν δημιουργήσει αυτές τις πεποιθήσεις που μου δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα, δηλαδή ο άλλος γίνεται ερέθισμα για την εξέλιξή μας. Τέταρτο, ποιες αλήθειες ή τεχνικές θα με απελευθερώσουν από αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Πέμπτο, ποιο είναι το μάθημά μου εδώ. Και έκτο και πολύ σημαντικό, τι χρειάζομαι να εκφράσω στον άλλον. Γιατί καμιά φορά το μάθημά μου με τον άλλον είναι να δουλέψω στον εαυτό μου και να απελευθερωθώ από δικά μου αρνητικά συναισθήματα και δεν υπάρχει τίποτα που χρειάζομαι να πω στον άλλον και άλλες φορές το μάθημα μου είναι, στην οποιοδήποτε άλλη σχέση, να εκφράσω στον άλλον κάποια πράγματα για να νιώθω καλύτερα στη συνεργασία μας. Ξαναδιαβάζω τις 6 ερωτήσεις, τι νιώθω, τι πιστεύω, ποια παιδικά βιώματα μπορεί να παίζουν ρόλο, ποιες αλήθειες ή τεχνικές θα με ελευθερώσουν, πέμπτο, τι είναι το μάθημά μου και έκτο, τι χρειάζομαι να επικοινωνήσω, να εκφράσω. Ας κοιτάξουμε αυτά τα εμπόδια, σελίδα 223. Πότε χάνεις την αίσθηση της ενότητας με τον ενδιαφερόμενο.

Πρώτο, όταν δεν προχωράει. Πόσοι το έχετε νιώσει αυτό και ποια είναι η πεποίθηση; Καταρχήν, ποιο είναι το συναίσθημα, για κάθε εμπόδιο, θα ρωτήσετε τον εαυτό σας αυτές τις έξι ερωτήσεις, καταλάβατε; Και καθώς προχωράμε εδώ, θα σημειώσετε αυτά, τι συναισθήματα έχετε, όταν ο άλλος δεν προχωράει, τι νιώθετε;

ΕΚΠ. Ότι δεν είμαι ικανός εγώ.

Ok, τότε αυτό είναι η πεποίθηση βέβαια, δεν είναι συναίσθημα και νιώθω απογοήτευση, θυμό, μου χαλάει την εικόνα του εαυτού μου. Άλλο;

ΕΚΠ. Αυτοπεποίθηση.

Εμείς έχουμε αυτοπεποίθηση;

ΕΚΠ. Αυτό απόρριψη.

Ok, τότε τι έχουμε κάνει εδώ, η πεποίθηση είναι, ότι εγώ είμαι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα του άλλου, άρα δεν είμαι καλός συντονιστής, άρα δεν αξίζω και η άλλη πεποίθηση, μου χαλάει την εικόνα του εαυτού μου.

Όταν αντιστέκεται, τι νιώθετε; Έρχεται και παίζει το παιχνίδι Yes But, ξέρετε το παιχνίδι αυτό; Yes But (ναι, αλλά), αυτός έρχεται θέτει το πρόβλημα, εσείς προτείνετε κάτι που δεν πρέπει να προτείνεται και αυτός λέει ναι, αλλά, σας λέει γιατί δεν είναι αυτό και μετά εσείς σκέφτεστε κάτι άλλο, ναι, αλλά και όλο το παιχνίδι είναι αυτός να απορρίψει κάθε πρόταση που κάνετε και φεύγει ενεργοποιημένος και ευτυχισμένος που δεν καταφέρατε να βρείτε τη λύση και το πρόβλημά του δεν λύνεται και παίρνει μεγάλη αξία από το γεγονός ότι είναι ο μόνος άνθρωπος στον πλανήτη που έχει άλυτο πρόβλημα και παίρνει μεγάλη αξία με το Yes But, ναι, αλλά.

Τι νιώθετε όταν αντιστέκεται;

ΕΚΠ. Θυμό, αδυναμία.

Άλλο;

ΕΚΠ. Ανυπομονησία.

Και ποιες είναι οι πεποιθήσεις εδώ, τι πιστεύω που με κάνει να νιώθω έτσι, όταν ο άλλος αντιστέκεται;

ΕΚΠ. Έλλειψη αξίας.

Πάλι, αμφιβάλλω για την ικανότητα μου. Τι άλλο;

ΕΚΠ. Θυμό.

Ναι, γιατί θυμώνεις, τι πιστεύεις; Θυμώνουμε με κάποιον, όταν μας εμποδίζει να έχουμε κάτι που θέλουμε, αυτό είναι ένα αξίωμα, θυμώνω με κάποιον, είναι επειδή με εμποδίζει να έχω κάτι που θέλω. Τι είναι αυτό το κάτι που θέλω;

ΕΚΠ. Την επιβεβαίωση.

Την επιβεβαίωση, την επιτυχία πρώτα και την επιβεβαίωση μέσα από την επιτυχία, βλέπετε ότι ίσως το πιο σημαντικό πρόβλημα είναι ότι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι εμείς έχουμε την ευθύνη για το αποτέλεσμα και ότι η αξία μας μετριέται με αυτό. Είναι απαραίτητο σαν συντονιστές και προπονητές ζωής να απελευθερωθείτε από αυτήν την ψυχολογία, ξέρω ότι δεν είναι εύκολο, είναι φυσικό, αλλά θα μειώσει την αποτελεσματικότητα μας, θα καθυστερήσει την εξέλιξη μας και θα μας εμποδίζει να βοηθήσουμε τον άλλον, γιατί αυτό που χρειάζεται να κάνουμε για τον άλλον, είναι να τον επιτρέψουμε να έχει την απόλυτη ευθύνη και όταν βλέπουμε τον εαυτό μας να μπούμε σε αυτό το πράγμα και να αρχίζουμε μία αντιπαλότητα με τον άλλον, ότι κάνε αυτό ή ότι μπορείς να κάνεις αυτό, γιατί δεν το κάνεις αυτό και τι σε εμποδίζει να κάνεις αυτό, κομμένο, πες μου τι θα κάνεις, τι σκέφτεσαι να κάνεις για να λύσεις το πρόβλημά σου, γιατί εγώ έχω εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες, τι σκέφτεσαι εσύ, άφησε την ευθύνη στον άλλον, δεν είναι δική σας επιτυχία, δεν είναι δική σας αποτυχία, τα αποτελέσματα που έχει ο άλλος. Τώρα, τρίτον.

ΕΚΠ. Συγνώμη, μου έχει τύχει να συμβεί αυτό πολλές φορές και να μου πει, να μου πεις εσύ τι να κάνω.

Αυτός δεν είναι ο ρόλος μου, ο ρόλος μου είναι, να βοηθήσω εσένα να το βρεις από μέσα σου, εγώ δεν ξέρω τι χρειάζεται να κάνεις. Να σου πω τεχνικές να κάνεις, αλλά δεν μπορώ να σου πω τι αποφάσεις να κάνεις ή τι να κάνεις με την ζωή σου. Θέλεις να σου πω τεχνικές, υπάρχει χαλάρωση, υπάρχει το EFT, υπάρχει μέθοδος σεντόνα, ευχαρίστως να σου τα δείξω αυτά και αυτά μπορούν να σε καθαρίσουν το νου, να σε βοηθήσουν, αλλά εγώ δεν έχω καμία απάντηση, για το τι πρέπει να κάνεις στη ζωή σου.

ΕΚΠ. Μου λέει, τότε τι πας εκεί που πας, τι μαθαίνετε;

Εμείς εκεί δεν μαθαίνουμε αυτό, αυτό που μαθαίνουμε εκεί είναι, ότι κανένας δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει ο άλλος. Έχω μάθει εκεί, ότι εγώ δεν μπορώ να δημιουργήσω δική σου πραγματικότητα, μου πήρε 100 χρόνια να το μάθω και ακόμα το ξεχνάω, γιατί μου καθρεφτίζει αυτή την πεποίθηση, αυτή τη στιγμή. Από τη στιγμή που είστε ξεκάθαροι εσείς παιδιά, δεν θα σας το πουν αυτό, κανένας δεν μου λέει και υποτίθεται ότι είμαι σε μία θέση να ξέρω, τόσα χρόνια ασχολούμαι, κανένας δεν μου το λέει αυτό, πες μου τι να κάνω, γιατί είμαι ξεκάθαρος, εγώ δεν ξέρω, εάν είμαι για ένα πράγμα πιο σίγουρος από ποτέ, είναι, ότι δεν ξέρω τι πρέπει να κάνει ο καθένας. Εσείς λέτε, δεν ξέρω τι πρέπει να κάνεις. Μπορείτε να δεχτείτε ότι δεν ξέρετε ή μήπως δεν σας αρέσει αυτή η ιδέα; Δεχθείτε το, δεν ξέρετε.

Τρία, όταν δεν καταλαβαίνει. Εξηγείται κάτι και δεν καταλαβαίνει. Τι μπορεί να νιώθετε;

ΕΚΠ. Θυμώνω.

Πίσω από το θυμό τι νιώθεις;

ΕΚΠ. Αδυναμία.

Δεν σου αρέσει η αίσθηση αδυναμίας. Άλλο;

ΕΚΠ. Όταν δεν καταλαβαίνει, με ηρεμία θα του το ξανά εξηγήσω.

Δεν έχεις κανένα αρνητικό συναίσθημα;

ΕΚΠ. Όχι δεν έχω.

Άλλο; Όταν δεν καταλαβαίνει;

ΕΚΠ. Απογοήτευση.

Οk. Εδώ άλλη μία φορά θα το εξηγήσουμε και θα το ξανά εξηγήσουμε.

ΕΚΠ. Μήπως δεν το λέω εγώ καλά.

Και τι νιώθεις άμα δεν το λες καλά, τι νιώθεις και τι θέλεις να κάνεις;

ΕΚΠ. Είχα την πεποίθηση ότι είμαι χαζή και ότι δεν μπορώ, ότι όποιος φοβάται είναι χαζός και μέσα βαθιά υποβόσκει, ίσως και να είμαι λίγο χαζή, ίσως να μη με καταλαβαίνει.

Ok. Και τι νιώθεις όταν ο άλλος δεν καταλαβαίνει, έχεις κανένα πρόβλημα; Όταν ο άλλος δεν καταλαβαίνει τι νιώθεις;

ΕΚΠ. Θυμώνω που δεν καταλαβαίνει.

Γιατί θυμώνουμε όταν ο άλλος δεν καταλαβαίνει, ποια είναι η πεποίθηση;

ΕΚΠ. Δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες μας.

Νομίζω ότι υπάρχουν δύο κατευθύνσεις εδώ, η μία πεποίθηση είναι ότι εμείς δεν τα λέμε καλά, άρα, δεν αξίζουμε εμείς και το άλλο ότι αν δεν καταλαβαίνει δεν θα πάρουμε αυτό που θέλουμε, δεν θα έχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε. Χρειαζόμαστε τη συνεργασία του άλλου, συνεργασία δεν μπορούμε να έχουμε αν ο άλλος δεν καταλαβαίνει. Πάλι πάντα γυρίζουμε στο ότι εμείς θα χάσουμε ή την αξία μας ή κάτι άλλο που θέλουμε.

Όταν δεν κάνει αυτά που συμφωνείτε; Συμφωνήσατε να κάνει EFT, χαλαρώσει ή να γράψει ένα γράμμα. Τι νιώθετε όταν γυρίζει και δεν έχει κάνει τίποτα από αυτά;

ΕΚΠ. Απογοήτευση, απόρριψη.

Απόρριψη ότι δεν με υπολογίζει, το παίρνεις προσωπικά. Τι νιώθουμε όταν δεν κάνει αυτά που συμφωνήσαμε, απογοήτευση, απόρριψη, τι άλλο;

ΕΚΠ. Ότι μπορεί να μην είναι ακόμα έτοιμος.

Οk. Και τι εγώ μήνυμα θέλετε να κάνετε, όταν συμβαίνει αυτό; Τι θέλετε να κάνετε; Ο άλλος λέει δεν το έκανα, εντάξει, πέρασε μία εβδομάδα, 2η εβδομάδα, 3η εβδομάδα, δεν το κάνει, τι εγώ μήνυμα θέλετε να κάνετε την τρίτη εβδομάδα που δεν το κάνει;

ΕΚΠ. Χρειάζεται να τον ελευθερώσω.

Είναι ελεύθερος, αλλά κάθε εβδομάδα συμφωνεί ο άλλος να το κάνει, είναι ελεύθερος να συμφωνήσει και να μη συμφωνήσει.

ΕΚΠ. Νιώθω ότι χάνω το χρόνο μου, έχω ποιο πολύτιμα πράγματα να κάνω, αν θέλεις να δουλέψεις να συνεχίσουμε αν δεν θέλεις να δουλέψεις σταματάμε.

Τι νιώθεις; Δηλαδή, στο εγώ μήνυμα; Στο εγώ μήνυμα, εκφράζουμε τι χρειαζόμαστε, τι νιώθουμε όταν δεν γίνεται και τι ζητάνε.

ΕΚΠ. Το συναίσθημα που νιώθω είναι μία απογοήτευση, ότι χάνω τον χρόνο μου που θα μπορούσε να ήταν πιο εποικοδομητικός και δεν προχωράμε στη δουλειά και αν μεν είσαι διατεθειμένος να δουλέψεις να συνεχίσουμε αν δεν είσαι διατεθειμένος, σταματάμε εδώ.

Άλλο μήνυμα που θέλετε να δώσετε στον άνθρωπο με το εγώ μήνυμα;

ΕΚΠ. Νιώθω απογοήτευση με το γεγονός ότι δεν κάνεις αυτά που συμφωνούμε, να εξετάσουμε ποια είναι τα εμπόδια.

Οk. Να εξετάσουμε τι τον εμποδίζει, με ενεργητική ακρόαση. Δηλαδή ουσιαστικά αυτό που χρειάζεται να εκφράσουμε είναι δική μας αδυναμία, νιώθω αδύναμος, νιώθω ανίκανος, να σε βοηθήσω χωρίς τη συνεργασία σου και δεν ευχαριστιέμαι τη συνεργασία μας. Άλλο εγώ μήνυμα που θέλετε να κάνετε σε αυτόν που συμφωνεί και δεν το κάνει;

ΕΚΠ. Δεν μπορώ να το εκφράσω, δεν μου αρέσει που δεν είναι συνεπής ο άλλος.

Ναι, αλλά αυτό είναι μια κριτική. Θα πεις τι χρειάζεσαι εσύ.

ΕΚΠ. Χρειάζομαι εγώ, να υπάρχει κάποια συνέπεια σε αυτά που λέμε, συμφωνούμε.

Και γιατί χρειάζεσαι τη συνέπεια;

ΕΚΠ. Για να δω τα αποτελέσματα της δουλειάς μου.

Για να νιώθω ότι πράγματι υπάρχει λόγος να βρεθούμε και ότι και οι δυο μας αξιοποιούμε το χρόνο μας αποτελεσματικά, χρειάζομαι την συνέπεια, χρειάζομαι τη συνεργασία σου. Όταν δεν συμβαίνει, νιώθω απογοήτευση, δεν νιώθω ευχαρίστηση από τη συνεργασία αυτή, θέλω να εξετάσουμε, ποιοι είναι οι παράγοντες που σε κάνουν να συμφωνείς, αλλά μετά σε εμποδίζουν να τα εφαρμόσεις. Μην διστάζετε να εκφράζετε και τη δική σας αίσθηση αδυναμίας.

Όταν μιλάει πολύ και προφανώς όχι για το θέμα.

ΕΚΠ. Εγώ βαριέμαι, εγώ κουράζομαι.

Άλλο; Τι νιώθετε όταν μιλάει πολύ;

ΕΚΠ. Τον απορρίπτω, αδιαφορία, τον επαναφέρω.

Όλοι είπατε ότι δεν απολαμβάνετε. Όλη η άσκηση είναι να απολαμβάνω τον ενδιαφερόμενο. Ok. Τι θέλετε να κάνετε αυτή την ώρα; ή πρέπει να βρείτε τον τρόπο να κάνετε ένα κλικ και να ενδιαφέρεστε και να το απολαμβάνετε ή θα χρειαστείτε να βρείτε τον τρόπο να διακόψετε. Πόσοι από σας θέλετε να βρείτε τον τρόπο να απολαμβάνετε και πόσοι να διακόψετε ή κάποιο συνδυασμό από τα δύο; Θέλω να μου δώσετε ένα παράδειγμα που διακόπτω με αγάπη και με έναν τρόπο που τουλάχιστον να υπάρχει λιγότερη πιθανότητα να στενοχωρηθεί.

ΕΚΠ. Παρατηρώ ότι έχεις ανάγκη να μιλήσεις.

Ένα λεπτό μιλάει τώρα, πρέπει κάτι να κάνεις για να το σταματήσεις, πρέπει να βρεις τον τρόπο να διακόψεις. Ένα λεπτό παρακαλώ, θα συνεχίσεις σε ένα λεπτό και τι θέλεις να πεις τώρα που έχει σταματήσει;

ΕΚΠ. Τώρα που έχεις σταματήσει, θα ήθελα να επικεντρωθούμε λίγο στο θέμα.

Γιατί; Πια είναι η ανάγκη σου; Εγώ μήνυμα.

ΕΚΠ. Γιατί έτσι χάνουμε το θέμα.

Γιατί σε ενδιαφέρει που χάνεις το θέμα, ποια είναι η δική σου ανάγκη;

ΕΚΠ. Χάνω τη δική μου συγκέντρωση.

Ok. Είναι και αυτό, αλλά ποια είναι η ανάγκη σου, που θεωρείς ότι είναι λάθος να χάσεις τη συγκέντρωσή σου, ποιος είναι ο σκοπός σου;

ΕΚΠ. Ο σκοπός μου είναι να μην χάνω τον στόχο που έχω.

Αυτό όμως είναι αποτέλεσμα. Η ανάγκη μου είναι να σε βοηθήσω και η ανάγκη μου και μέσα στο ρόλο να σε βοηθήσω, χρειάζομαι να έχω την διάκριση, να ξοδεύουμε το χρόνο μας για τον λόγω που ήρθες εδώ και θέλω να έχουμε διάκριση, αν πραγματικά εκεί που έχουμε πάει, είναι πραγματικά για το θέμα. Θέλω επίσης να δημιουργήσουμε μεταξύ μας ένα σύνθημα, που μπορώ να σε δώσω, που δεν θα στενοχωρηθείς. Ένα μήνυμα που θα σε δώσω, όταν κρίνω ότι έχεις φύγει και οι πληροφορίες που μου δίνεις δεν αφορούν το στόχο μας. Πες μου εσύ, τι σύνθημα θέλεις, τι μπορώ να κάνω; Τι θέλεις να κάνω όταν εγώ από έξω, με αντικειμενική αντίληψη, κρίνω ότι πράγματι έχεις πάει σε ένα σημείο που τουλάχιστον στο συγκεκριμένο θέμα που δουλεύουμε δεν έχει σχέση. Θα βρείτε ένα σύνθημα, που θα συμφωνήσει ο άλλος και θα αρχίσεις να χρησιμοποιείς αυτό, οπ έχουμε ξεφύγει. Τι άλλο θέλετε να πείτε στον άνθρωπο αυτό;

ΕΚΠ. Εγώ θα του έλεγα, βλέπω ότι έχεις μία ανάγκη να μιλάς συνέχεια.

Ok. Βλέπω ότι έχεις ανάγκη να πεις για όλα αυτά τα θέματα, τι θέλεις; Θέλεις να σε αφήσω ελεύθερα, ανεξάρτητα με το αν πράγματι κρίνω ότι αυτές οι πληροφορίες χρησιμεύουν ή θέλεις να σε διακόψω.

ΕΚΠ. Εγώ θα εστιαζόμουνα σε αυτό, γιατί μιλάει τόσο πολύ.

Είναι ξεκάθαρο γιατί μιλάει, παίρνει ενέργεια, παίρνει προσοχή, παίρνει αξία και παίρνει ενέργεια. Τώρα εάν εσείς χάνετε ενέργεια ή όχι, εξαρτάται πάνω στην στάση σας, εάν έχετε αντίσταση και χάνετε το ενδιαφέρον σας, θα χάσετε και ενέργεια, εάν νιώθετε αρνητικά και δεν το λέτε και δεν κάνετε κάτι, θα χάσετε ενέργεια. Τώρα από κει και πέρα μπορείτε και οι δύο να πάρετε ενέργεια, εάν ή καταφέρνετε να νιώθετε καλά, παρόλο που μιλάει πολύ και να νιώθετε ενδιαφέρον ή εάν καταφέρετε να βρείτε τον τρόπο να τον διακόψετε που δεν τον πληγώνει και τότε δεν θα χάσετε ενέργεια. Δηλαδή είναι εσείς να δείτε τι θα κάνετε. Υπάρχουν φορές που αφήνουμε λίγο λάσκα, γιατί δεν ξέρουμε πού πάει και μπορούμε να πιάσουμε μία πληροφορία εδώ, που δεν θα είχαμε πάρει αν δεν τον είχαμε αφήσει λίγο ελεύθερο, από την άλλη πλευρά, μπορεί να χάσουμε και πολύ χρόνο και να μην κάνουμε τίποτα, είναι μία ισορροπία που θα πρέπει να αφήσετε τη διαίσθηση σας να σας καθοδηγήσει, αλλά πρώτα θα έκανα μία συμφωνία με τον άνθρωπο που έχει αυτή την τάση.

ΕΚΠ. Στο πρώτο ραντεβού προτιμώ να τον αφήνω να λέει, γιατί ότι και να λέει θα πάρω πληροφορίες, στο δεύτερο ραντεβού θα έχω εστιάσει τις πληροφορίες μου. Μπορείτε να τον κάνετε εγώ μήνυμα: Υπάρχουν φορές που δίνεις κάποιες λεπτομέρειες, που πηγαίνουν σε άλλα θέματα, που νιώθω ότι δεν μας προχωράνε προς τον στόχο να σε βοηθήσουμε με το θέμα αυτό και θα θέλω να δούμε, πώς θα το αποφύγουμε αυτό από δω και πέρα. Δεν είναι δύσκολο να το εξηγήσουμε.

ΕΚΠ. Πάρα πολλές φορές, υπάρχουν άτομα τα οποία λένε, λένε, λένε και φεύγουν και λένε το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ που μιλήσαμε.

Ok. Το επόμενο όταν λέει τα ίδια, λέει τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια, τι νιώθετε;

ΕΚΠ. Βαρεμάρα.

Άλλο; Τι νιώθετε;

ΕΚΠ. Τρελαίνομαι.

Άλλο; Ok. Τι είναι το πρόβλημα εδώ, τι έχουμε να μάθουμε, πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία, που λέει τα ίδια, για την δική μας εξέλιξη αλλά και για την εξέλιξη του άλλου. Να ακούσουμε ένα εγώ μήνυμα προς τον άνθρωπο αυτό. Ποιος θέλει να δοκιμάσει.

ΕΚΠ. Συγνώμη να σε διακόψω, ξέρεις ότι σε εκτιμώ πάρα πολύ, αλλά κουράζομαι να ακούω τα ίδια και τα ίδια, θέλεις να καθοδηγήσω την κουβέντα μας, εγώ να σου κάνω ερωτήσεις και να απαντάς;

Δεν είναι άσχημο, εκτός από το γεγονός ότι δεν μας ενδιαφέρει αν κουράζεται ή όχι, αυτό δεν είναι το θέμα. Το θέμα είναι ότι δεν μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου, δεν μπορείς να τον βοηθήσεις. Το θέμα τώρα είναι ότι αυτή τη στιγμή εσύ έχεις την αποστολή και ακόμα χειρότερα αν σε πληρώνει κιόλας, ότι έρχεσαι σε μένα για ένα αποτέλεσμα και εάν κάθε φορά επαναλαμβάνουμε το ίδιο θέμα χωρίς να καταλήγουμε σε κάποια απάντηση, εναλλακτική αντίληψη, δεν θα μπορούμε να προχωρήσουμε. Θα ήθελα να δούμε πώς μπορούμε να δούμε αυτό το θέμα διαφορετικά, την ιστορία την ξέρω και μπορείτε να του πείτε, η ιστορία είναι αυτό και αυτό και αυτό, τώρα πρέπει να δούμε πως θα το δούμε διαφορετικά. Δηλαδή δεν έχει σημασία αν κουράζεσαι ή όχι, σημασία έχει ότι δεν μπορείς να τον βοηθήσεις. Αποφασίστε αν η σχέση είναι φιλική, παίζετε τον ρόλο του φίλου και ακούτε. Αν είστε στο ρόλο του ανθρώπου του συντονιστή ή προπονητή ζωής, δεν είναι αυτός ο ρόλος σας, είναι ο ρόλος σας να ακούτε δυο-τρεις φορές, εντάξει, μέχρι να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει κάτι καινούργιο για την ιστορία. Εσείς αποφασίζετε ποιος είναι ο ρόλος σας με τον άνθρωπο αυτό. Μπορεί να υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει πάρα πολλή μοναξιά, που δεν έχει κανένα να μιλήσει και εσείς να δέχεστε να παίξετε αυτό το ρόλο, μπορείτε και αν το κάνετε, κάντε το με αγάπη και μη βαρεθείτε. Γιατί αποφασίζετε ότι εντάξει δεν έχει κανέναν άλλον, θα τον προσφέρω αυτό το πράγμα, αλλά κάνοντας αυτό, δεν θα χάσετε ενέργεια, δεν θα νιώθετε αρνητικά ή θα αποφασίσετε ότι θα το κάνετε αυτό και αν δεν νιώθετε ότι είναι σημαντικό να το κάνετε, δεν μπορείτε να το κάνετε. Θα κάντε ένα εγώ μήνυμα, να διευκρινίσετε τις σχέσεις σας και τον τρόπο λειτουργίας μαζί του.

Όταν αρνιέται αυτό που είναι φανερό και λέει όχι δεν νιώθω απόρριψη και είναι ξεκάθαρο ότι νιώθει απόρριψη, το ξέρετε πολύ καλά. Τι νιώθετε όταν αρνιέται το φανερό. Τι συναισθήματα;

ΕΚΠ. Αμφιβολία για εμάς, μήπως κάνουμε λάθος.

Άλλο;

ΕΚΠ. Απογοητεύομαι ότι δεν καταφέρνω να βοηθάω τον άλλον.

Άλλο, τι νιώθετε όταν αρνιέται να δει αυτό που είναι ολοφάνερο;

ΕΚΠ. Εγώ δεν νιώθω τίποτα, αφού δεν το καταλαβαίνει θα προσπαθήσω να το ξανά εξηγήσω.

Ότι δεν το παίρνεις προσωπικά και επιμένεις, αλλά θα προσπαθήσεις να τον βοηθήσεις να το καταλάβει. Άλλο; Πόσοι από σας νιώθετε την ανάγκη να τον αποδείξετε, το φανερό; Είναι φυσικό να νιώθουμε αυτή την ανάγκη και το ερώτημα είναι, τι να κάνετε, να προσπαθήσετε ή να τον αφήσετε να το καταλάβει, μετά από πέντε χρόνια και δέκα χρόνια ή σε άλλη ζωή, είναι δική σας απόφαση. Δεν είστε υποχρεωμένοι να τον αλλάξετε πεποίθηση, από κει και πέρα, χρειάζεται όλη η άσκηση που συζητάμε σήμερα, να απολαμβάνω τον ενδιαφερόμενο, τότε αφήνοντας τον να το έχει, μπορώ να τον απολαύσω, αν ναι, κανένα πρόβλημα, αν δεν μπορώ να τον απολαύσω αφήνοντας τον να αρνιέται το ολοφάνερο, τότε κάτι χρειάζεται να κάνω ή να κάνω μία αλλαγή μέσα μου ή να επιμένω σε αυτό που θέλω να καταλάβει. Εννοείται ότι κάναμε ενεργητική ακρόαση πριν.

Όταν δεν δέχεται να δει την αλήθεια; Όταν κλαίει.

ΕΚΠ. Τον λυπάμαι, νιώθω συμπόνια. Κλαις μαζί του;

ΕΚΠ. Εγώ τον καταλαβαίνω, εγώ νιώθω αμηχανία.

Είναι σπάνια που κάποιος μπαίνει στο γραφείο μου και δεν κλαίει και έχω πάντα εκεί χαρτομάντιλα. Εγώ βλέπω ότι μία ψυχή καθαρίζει, εκτονώνεται, όπως στην Μυρρινούντα που κάναμε την κάθαρση. Νομίζω ότι πρέπει να είστε εξοικειωμένοι και να νιώθετε θετικά όταν κλαίει κάποιος, ότι είναι καλό, αφού έχει την ανάγκη να κλαίει και μπορεί, είναι κάτι θετικό, είναι μία απελευθέρωση και μετά θα περιμένετε ηρεμία, σιγά-σιγά να ησυχάσει και να τον βοηθήσετε.

Όταν επιτίθεται;

ΕΚΠ. Φόβος.

Άλλο; Ας πούμε ότι επιτίθεται φραστικά, όπως, σας βάζει στο ρόλο της μητέρας του, του πατέρα και σας βάζει σε κάποιο ρόλο που αρχίζει να έχει αρνητικά συναισθήματα προς εσάς. Τι νιώθετε;

ΕΚΠ. Τι είναι εκείνο που τον έχει φοβίσει, οπότε δεν τρομάζω με την επίθεσή του, αντιθέτως προσπαθώ με κάποιες ερωτήσεις, να του πω, τι είναι εκείνο τώρα που σε έκανε να νιώθεις έτσι.

Δηλαδή, ενεργητική ακρόαση πάνω σε αυτό. Άλλο, τι μπορείτε να κάνετε όταν επιτίθεται;

ΕΚΠ. Να ακούσουμε, να κάνουμε ενεργητική ακρόαση.

Να ακούσουμε, να κάνουμε ενεργητική ακρόαση, τι ακριβώς νιώθει. Χρειάζεται να αποκτήσουμε αυτήν τη διαύγεια, αυτή την ασφάλεια, τι νιώθει, τι πιστεύει, τι έχουμε κάνει, αλλά μην μπείτε στην διαδικασία της απάντησης ή της προστασίας, του αν έχετε δίκιο ή δεν έχετε δίκιο, μη χάσετε ενέργεια με αυτό, μείνετε μόνο με ερωτήσεις που βοηθάει τον άλλον να καταλάβει τι νιώθει, τι χρειάζεται.

Όταν δεν μιλάει, έρχεται κάποιος και δεν μιλάει ή μιλάει πολύ αργά, κάθεται εκεί και μιλάει μονολεκτικά, απαντάει, τι νιώθετε; Τι νιώθετε όταν δεν μιλάει ή μιλάει πολύ αργά; ΕΚΠ. Αμηχανία, βαρεμάρα, πάντα νιώθω κατανόηση και τον ελευθερώνω, σέβομαι αυτό που του συμβαίνει, αυτό συμβαίνει και στην δουλειά μου.

Ok. Εκεί δεν έχει έρθει να σου μιλήσει, έχει έρθει για την ομορφιά του. Όταν δεν μιλάει ο άλλος, όταν μιλάει πολύ αργά, είναι μία πολύ καλή ευκαιρία, να εξασκήσετε την ικανότητα της ύπαρξης, παρά την ικανότητά του να κάνουμε, απλώς να βιώσετε την δική σας ύπαρξη και την ύπαρξη του άλλου και να ακτινοβολείται αυτήν την ενέργεια, αυτήν τη γαλήνη, αφήνοντας τον άλλον στην κατάστασή του και αν δεν μιλάει καθόλου, τότε δέχεστε από μέσα σας εμπνευσμένες ερωτήσεις χωρίς να νιώθετε την πίεση ότι πρέπει να μιλάτε συνέχεια, αφήστε, αυτό το κενό πολύ πιθανό να επιτρέψει κάτι βαθύτερο να βγει από τον εαυτό του. Χρειάζεται να είμαστε άνετοι και με το κενό, να μην έχουμε εμείς ένταση μέσα μας, αυτό θα βοηθήσει τον άλλον.

Όταν φεύγει από το θέμα, νομίζω το αγγίξαμε αυτό.

Όταν εκφράζει έντονα αρνητικά συναισθήματα, μάλλον για άλλους, δηλαδή θέλει να κάνει κακό σε κάποιον, βρίζει κάποιον, εκφράζει αρνητικές προθέσεις και συναισθήματα προς ανθρώπους, τι νιώθετε;

ΕΚΠ. Φόβος, κατανόηση, χάνω ενέργεια.

Τι νιώθεις που σε κάνει να χάνεις ενέργεια;

ΕΚΠ. Φόβος.

Άλλο; Τώρα τι θέλετε να κάνουμε ή χρειάζεται να απελευθερωθούμε από το φόβο ή χρειάζεται να μιλήσουμε με τον άλλον. Σε κάθε περίπτωση έχουμε κάποιο μάθημα εμείς ή να μην πούμε τίποτα και να αλλάξουμε διάθεση και να νιώθουμε αποδοχή και θετική ενέργεια ή να εκφραστούμε με κάποιον τρόπο, που αλλάζει την εξωτερική κατάσταση. Σε αυτή την περίπτωση πόσοι προτιμάτε να νιώσετε καλά μέσα σας και να μη χρειαστείτε να πείτε κάτι στον άλλον. Οι περισσότεροι. Πόσοι θέλετε να μπορείτε να μιλήσετε με τον άλλον για αυτό. Ok. Τώρα, το γεγονός ότι ο άλλος νιώθει έτσι, εάν εμείς όταν μιλάμε με τον άλλο για αυτό, αν συνειδητοποιεί ότι εμείς έχουμε πρόβλημα επειδή αυτός μιλάει έτσι, τότε δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε σαν θεραπευτές μαζί του. Αν αξιοποιούμε την ευκαιρία ότι το κάνει αυτό για να δούμε τα βαθύτερα συναισθήματα, πίσω από τα επιθετικά συναισθήματα, τότε βεβαίως, να πούμε, να σταματήσω εδώ ένα λεπτό, γιατί βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος και ξέρω ότι ο θυμός είναι δευτερογενές συναίσθημα και ότι πιθανόν πίσω από αυτό νιώθεις κάποιο φόβο ή αδικία ή ενοχή ή κάτι άλλο. Θέλεις να ερευνήσουμε λίγο πιο βαθιά αυτό που νιώθεις; Ότι εγώ έχω πρόβλημα που μιλάει επιθετικά, μπορώ να το κάνω, αλλά αυτό θα κόψει την ελευθερία του από δω και πέρα να εκφράσει τι νιώθει και δεν ξέρουμε αν μπορούμε να τον βοηθήσουμε, γιατί έχουμε κόψει ένα μέρος της έκφρασης του που ίσως μας βοηθάει να καταλάβουμε τι γίνεται.

ΕΚΠ. Εμένα μου έχει τύχει να πω για τον θυμό κάτι, αλλά εκείνη τη στιγμή φοβόμουνα ότι αν πω ότι υπάρχει κάποιος φόβος από πίσω θα θύμωνε περισσότερο, ότι φοβάμαι να μιλήσω για να μη θυμώσει περισσότερο.

Είναι δικός σου φόβος. Είπες ότι φοβάμαι ότι θα θυμώσει περισσότερο. Δεν χρειάζεται να τον πεις, μπορείς να τον πεις απλώς ότι είναι έτσι. Απλώς, στην ψυχολογία έχουμε μάθει ότι συνήθως ο θυμός είναι, όταν πονάμε, όταν νιώθουμε αδικία, δεν είναι παράλογο όταν ο άλλος έχει κάνει κάτι που μας έχει στεναχωρήσει ή όταν κάποιος μας εμποδίζει να έχουμε κάτι που θέλουμε, εσύ έχεις στενοχωρηθεί με τον άλλον; Θέλεις να μοιραστείς τον πόνο και τη στεναχώρια; Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό να οδηγήσει σε θυμό; Υπάρχει τρόπος, πάντα.

ΕΚΠ. Αν του πούμε την ώρα που είναι θυμωμένος, είσαι πολύ θυμωμένος, σε καταλαβαίνω, θέλεις να δούμε τι είναι εκείνο που σε έχει θυμώνει τόσο; Αν πει ναι, το ψάχνουμε, αν δεν πει ναι, προχωράμε.

Μπορούμε να προχωρήσουμε, αλλά μπορούμε να επισημάνουμε ότι για να τον θυμώσει τόσο πολύ έχει αξία, να το κοιτάξουμε.

Όταν δεν σέβεται τα όρια της επαγγελματικής σχέσης και τηλεφωνεί σε ακατάλληλες ώρες, κ.λ.π., σας παίρνει τηλέφωνο στις 12:00 το βράδυ, να σας μιλήσει. Είναι κανένας που το έχει βιώσει αυτό;

ΕΚΠ. Βάζω τα όρια μου.

Και τι εξηγείς; Του λες ένα εγώ μήνυμα;

ΕΚΠ. Του λέω κοίταξε, καταλαβαίνω την ανάγκη σου για να με πάρεις αυτή την ώρα, αλλά επειδή και εγώ αυτή τη στιγμή δεν είμαι πάντα ελεύθερη τέτοιες ώρες, οι ώρες που μπορείς να με παίρνεις είναι, από εκεί μέχρι εκεί, αν είναι κάτι πολύ επείγον, μπορώ να σου δώσω πέντε, δέκα λεπτά, αλλιώς, πάρε με αύριο.

Νομίζω είναι μία σημαντική διευκρίνιση, πέντε, δέκα λεπτά μπορώ να διαθέσω για μία κρίση, αλλά όχι μία ολόκληρη συνάντηση με το τηλέφωνο. Ok. Εκεί θα δείτε εσείς και θα αξιολογήσετε την περίπτωση, αν κάποιος όμως το εκμεταλλεύεται και βλέπετε ότι, με το τίποτα σας τηλεφωνεί, θα πρέπει να του εξηγήσετε.

Όταν εξαρτιέται πάνω σου. Είναι κανείς που το έχει βιώσει αυτό, ότι κάποιος πάει να εξαρτιέται πάνω σας;

ΕΚΠ. Επειδή το έχω βιώσει πάρα πολύ με τις ομάδες γιατί πάντα μπαίνω στο ρόλο της μαμάς, στην αρχή με κολάκευε και με ικανοποιούσε.

Εντάξει αυτό το θέλεις κιόλας.

ΕΚΠ. Το ήθελα, τώρα όμως όχι, δεν παίζω πλέον αυτό το ρόλο, τον έχω παίξει πάρα πολλές φορές.

Τώρα από κάτω λέει, ποια εσωτερικά εμπόδια σε δυσκολεύουν να χαίρεσαι τη συνεργασία σου με τον ενδιαφερόμενο; Άγχος για το αποτέλεσμα, νομίζω ότι όλοι το έχετε αυτό στην αρχή, μετά από χρόνια σιγά-σιγά το ξεπερνάμε. Ανάγκη να σε εμπιστεύεται πιο πολύ, αυτό είναι κάτι από το οποίο θα χρειαστούμε να απελευθερωθούμε, ο καθένας έχει την ικανότητα να εμπιστεύεται μέχρι κάποιο βαθμό. Ανάγκη για αποδοχή από τον άλλον. Ανάγκη για έλεγχο επάνω στην κατάσταση και στην διαδικασία. Ανάγκη να προχωράει ή να πετύχει για να νιώθεις δική σου αξία, κάτι που συζητήσαμε. Φόβο για το τι νομίζει για σένα ο άλλος. Αυτό αμφιβολία. Όλα αυτά είναι εμπόδια. Δεν νιώθεις άνετα, με έντονα συναισθήματα, για αυτό σας κάνουμε σαν προϋπόθεση για συντονιστές να κάνετε το καλοκαιρινό σεμινάριο της κάθαρσης, για να βιώσετε για πολλές μέρες έντονη έκφραση συναισθημάτων και να εξοικειωθείτε με αυτό και να μην σας κάνει εντύπωση όταν κάποιος εκτονώνεται. Ανυπομονησία με την πρόοδό τους. Αισθήματα ανωτερότητας, αν νιώθετε ανωτερότητα η ζωή θα σας βοηθήσει πολύ να απελευθερωθείτε από αυτά, κάποιες σφαλιάρες και θα ησυχάσετε. Δικά σου θέματα ενεργοποιούνται, ακούμε τον άλλον και ενεργοποιούνται δικά μας. Προκατάληψη για στερεότυπα, άνδρες, γυναίκες, πλούσιοι, εκπαιδευτικά επίπεδα, επαγγέλματα και δεν βλέπουμε τον άνθρωπο σαν ψυχή, αλλά τον βλέπουμε μέσα από ρόλους και δίνουμε μεγαλύτερη ή λιγότερη σημασία στον άνθρωπο αυτόν ή νιώθουμε πιο άνετοι, πιο εξοικειωμένοι ή λιγότερο, ανάλογα με τους ρόλους αυτούς. Σου θυμίζει κάποιον άλλον, έρχεται κάποιος και σας θυμίζει κάποιον προηγούμενο σύντροφο ή την μητέρα σας ή τον πατέρα σας και ξυπνάει πράγματα. Θα πρέπει να απελευθερωθούμε από αυτό. Τον κρίνεις. Δεν νιώθεις άνετος για να μιλάς με ειλικρίνεια, είναι πολύ σημαντικό αυτό να μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς, είναι απαραίτητο. Χρειάζεσαι αναγνώριση από αυτόν.

Τρία, τι μπορείς να κάνεις να διατηρήσεις ενότητα και να απολαμβάνεις τον ενδιαφερόμενο ακόμα στις ποιο πάνω περιπτώσεις που σε αφορούν; Αυτή είναι η ανάλυση που θα κάνετε εσείς σε αυτά που σας αφορούν. Τι χρειάζεται για να νιώθετε ενότητα, άνεση; και αν χρειάζεται να εκφράσετε κάποια συναισθήματα. Τι είναι αυτό που μπορείς να εκτιμάς και να απολαμβάνεις, να απολαύσεις τον ενδιαφερόμενο; Ποιες αλήθειες θα σε βοηθήσουν να δεχθείς και να χαίρεσαι να εργάζεσαι με τον ενδιαφερόμενο όπως είναι; Σκέψου ότι ο κάθε ένας κάνει ότι μπορεί, ότι όλοι ελεγχόμαστε από τους παιδικούς προγραμματισμούς μας, ότι νιώθω ασφαλής και επικοινωνώ ανοιχτά με ειλικρίνεια. Μπορώ να δημιουργήσω τα όριά μου με αγάπη. Ο άλλος είναι μία ψυχή στην εξέλιξη. Ο άλλος είναι μία έκφραση του θείου και πάντα αξίζει τον σεβασμό και την αγάπη μου. Κάθε συμπεριφορά είναι μία απόπειρα να δημιουργήσει εσωτερική ισορροπία ή συναισθηματική επιβίωση, ότι και να κάνει ο άλλος. Η ζωή πάντα μου παρουσιάζει αυτούς από τους οποίους έχω να μάθω, δεν είναι τυχαίο, εξελισσόμαστε όλοι μαζί. Η αξία μου είναι ανεξάρτητη από τα αποτελέσματα του ενδιαφερόμενου. Εμπιστεύομαι σε μία μεγαλύτερη διαδικασία που περιλαμβάνει και τους δυο μας, ότι εγώ παίζω το ρόλο υποτίθεται του θεραπευτή και ο άλλος του θεραπευόμενου είναι μόνο το θέατρο, δηλαδή μπορεί δύο ηθοποιοί να πάνε στο θέατρο, ο ένας να είναι πολύ πιο πλούσιος στη ζωή από τον άλλον, αλλά να παίζει τον φτωχό και ο άλλος στο θέατρο να παίζει τον πλούσιο, δεν έχει καμία σχέση οι ρόλοι αυτοί, είναι ένα θέατρο, εμείς παίζουμε αυτούς τους ρόλους με ανθρώπους που μπορεί σαν θείες συνειδητότητες να είναι πολύ πιο προχωρημένες από εμάς σε διάφορα κομμάτια της ζωής τους και είναι εκεί όχι μόνο να πάρουν, αλλά και να μας διδάξουν, να μας βοηθήσουν. Ειδικά μερικοί άνθρωποι που έχουν έρθει, δεν νομίζω ότι έχω την δύναμη που έχουν αυτοί να αντιμετωπίζουν κάποια πράγματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους, ακούω τις ιστορίες τους και λέω, συγχαρητήρια για τη δύναμή σου, να αντέξεις αυτά που έχεις περάσει. Και οι δυο μας εξελισσόμαστε, όλοι εξελισσόμαστε, να μην είμαστε στους ρόλους αυτούς.

ΕΚΠ. Έχω έναν πελάτη ηλικιωμένο που συχνά πυκνά περνάει από το μαγαζί μου, μου προσφέρει δώρα διατροφικά, μου δείχνει την αγάπη του φεύγει, κάποια φορά όμως μου μιλάει πολύ άσχημα και εξαφανίζεται, μετά πάλη έρχεται και μου φέρνει δώρα και μου ζητάει συγγνώμη, εγώ δεν νιώθω καλά την ώρα που δημιουργεί το πρόβλημα, εκείνος όμως εξιλεώνεται με αυτόν τον τρόπο, να μου προσφέρει δώρα, για να τον δεχτώ μια φορά στους έξι μήνες που θα με βρίσει.

Έρχεται για την ομορφιά ή για ψυχολογική βοήθεια;

ΕΚΠ. Δεν μιλάω όταν έρχεται να κουρευτεί και να πληρώσει να φύγει.

Ναι. Έχει κάποια προβλήματα, το δικό σου μάθημα τι είναι;

ΕΚΠ. Να μάθω το μάθημα να μη φοβάμαι την ώρα που επιτίθεται. Και νιώθω σαν να με πληρώνει με αυτά που θα μου φέρει.

Θέλεις να νιώθεις καλά ή να διακόψεις τη συνεργασία μαζί του;

ΕΚΠ. Θέλω να νιώθω καλά, αλλά από την άλλη ντρέπομαι σαν άνθρωπος προς άνθρωπο να δέχομαι την συμπεριφορά του αυτή.

Το έχεις συζητήσει μαζί του;

ΕΚΠ. Το έχω συζητήσει αλλά δεν δέχεται ότι με έχει βρίσει.

Δεν θυμάται;

ΕΚΠ. Δεν θυμάται, λέει συγγνώμη αλλά δεν το έκανα.

Εντάξει. Κάνε Ho o pono pono. Να τον ζητάς συγγνώμη για ότι υπάρχει μέσα σου που δημιουργεί την ανάγκη να κάνει αυτό και να τον ελευθερώσεις από τον ρόλο αυτό και για δική σου εξέλιξη. Το Ho o pono pono είναι το καλύτερο. Εμπιστεύομαι στην εσωτερική διαδικασία και ρυθμούς του ενδιαφερόμενου, δεν μπορώ να δημιουργήσω την επιτυχία του ενδιαφερόμενου, μόνο αυτός ή αυτή μπορεί, μόνο μέσα στην ασφάλεια της απόλυτης αποδοχής μπορεί ο άλλος να προχωρήσει, χρειάζομαι να τον δεχτώ απόλυτα και βέβαια τον εαυτό μου απόλυτα. Όταν απολαμβάνουμε τη συνεργασία μας, η διαδικασία είναι πολύ πιο καρποφόρα και νιώθω ασφάλεια σαν προπονητής και μπορώ να ρέω με την διαδικασία του άλλου. Δηλαδή όταν απελευθερωθούμε από την αμφιβολία για τον εαυτό μας, την ανάγκη για συγκεκριμένα αποτελέσματα και μπορούμε απλώς να καθίσουμε εκεί και να αφήσουμε τη διαδικασία να ξετυλιχθεί μπροστά μας, θα απολαύσουμε εμείς πολύ περισσότερο και ο άλλος βέβαια ακόμα περισσότερο. Κάτι που θέλετε να ρωτήσετε ή να πείτε για την τέταρτη δεξιότητα, απολαμβάνω τη συνεργασία με τον ενδιαφερόμενο.

ΕΚΠ. Νομίζω ότι όταν από ταυτιστούμε από το αποτέλεσμα, όλα τα υπόλοιπα θα είναι πολύ εύκολα για μας, να απολαύσουμε την διαδικασία αυτή, εκείνο που μας εμποδίζει να απολαύσουμε, για μένα θεωρώ, είναι ότι έχουμε προσκόλληση στο αποτέλεσμα.

Ναι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

ΕΚΠ. Εκεί, είναι το μεγαλύτερο και από εκεί απορρέουν όλα τα υπόλοιπα, όταν όμως έχω από ταυτιστεί, τότε το απολαμβάνω γιατί μέσα μου παρατηρώ, πάντα παρατηρώ, είτε σε ομάδα, είτε σε ατομικό και βλέπω κομμάτια του εαυτού μου, που ακόμα θέλουνε δουλειά και αυτό με ικανοποιεί ακόμη περισσότερο, δηλαδή, κοιτάω εγώ εκείνη τη στιγμή παρατηρώντας τα συναισθήματά μου, έχω αναπτύξει πολύ τον παρατηρητή τελευταία και με έχει βοηθήσει πολύ.

Και νομίζω σε αυτές τις περιπτώσεις όταν βλέπουμε οποιαδήποτε δυσάρεστο συναίσθημα σε μας, αμέσως Ho o ponopono, είναι η καλύτερη προσέγγιση και η ειλικρίνεια, να εκφραστούμε με ειλικρίνεια, τι είναι αυτό που νιώθουμε, που χρειαζόμαστε και αυτό θα ανοίξει προς μία πολύ πιο ενωμένη ενέργεια, Ho o ponopono, θετικό οραματισμό, ειλικρίνεια και από ταύτιση από την προσκόλληση στο αποτέλεσμα. Κάτι άλλο πάνω στην τέταρτη δεξιότητα;

ΕΚΠ. Έχω δύο ερωτήσεις. Η μία είναι εάν δεν καταλαβαίνουμε εκείνη τη στιγμή το συναίσθημα, δηλαδή νιώθω κάτι άσχημο, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν μπορώ να το εκφράσω στον άλλον για να βιώσουμε ενότητα.

Αν δεν μπορείς, ας επικεντρωθείς στον άλλον και ας συντονιστείς με τα θετικά σου συναισθήματα και ευχές και την επιθυμία σου να νιώθει καλά και ίσως μετά, να μπορείς να κάνεις μία ανάλυση του εαυτού σου και αν κρίνεις αργότερα ότι είναι κάτι που χρειάζεται να μοιραστείς θα το κάνεις, αν δεν είσαι σίγουρη, να συγκεντρωθείς στα θετικά.

ΕΚΠ. Κάποια στιγμή είπες να δεχτούμε τα δικά μας συναισθήματα και αδυναμίες, εγώ πολλές φορές ασυναίσθητα το κάνω και προσπαθώ να είμαι παρατηρητής αλλά δεν τα καταφέρνω 100%.

Ok και τι κλειδί χρησιμοποιείς για να απελευθερωθείς από την κριτική αυτή, τι σε βοηθάει να αλλάξεις δόνηση, από κριτική, στην αποδοχή;

ΕΚΠ. Μερικές φορές δεν προλαβαίνω να κάνω κάτι, απλά έρχεται μία σκέψη.

Να έρθει μια σκέψη δεν είναι πρόβλημα, αρκεί να μην βαστάει πάνω από 3 λεπτά, 5 λεπτά, ότι θα έρθει θα έρθει, είναι ένας προγραμματισμός, το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα θα το δούμε και θα αλλάξουμε την ενέργεια. Όταν εμφανίζεται, τι σε βοηθάει να αλλάξεις;

ΕΚΠ. Καταρχήν, να σκεφτώ και να βάλω και εγώ τον εαυτό μου στην ίδια θέση ότι και εγώ μπορεί να έχω κάνει το ίδιο, ότι η ζωή είναι ένα θέατρο.

Οk, πρώτον, ότι η ζωή είναι ένα θέατρο. Τι άλλο σε βοηθάει να απελευθερωθείς από την κριτική; Ότι ο άλλος είναι Θεία συνειδητότητα και ότι κάνει το καλύτερο που μπορεί να κάνει, ότι δεν είναι τυχαίο που εμφανίζεται σε μένα με αυτές τις ιδιότητες, ότι κάτι καθρεφτίζει σε μένα αυτό που δεν μου αρέσει είναι ένα καθρέφτισμα, μία συμπαθητική δόνηση, τι κινδυνεύει για μένα αυτή τη στιγμή που με κάνει να κρίνω, ποιος είναι ο κίνδυνος ή ποια είναι η ανάγκη που με κάνει να κρίνω αυτό, γίνεται και αφορμή για δική σου αυτογνωσία. Άλλο για την τέταρτη;

ΕΚΠ. Όταν ο άλλος προσπαθεί να μου δημιουργήσει πρόβλημα και μου το δημιουργεί, είμαι σίγουρη 100%, ότι είναι το μάθημά μου και ενώ πριν, αντιδρούσα να κάνω EFT ή κάτι παρόμοιο, το ίδιο και τώρα, προτιμώ να παρατηρήσω, τι είναι αυτό που μου ξυπνάει, που με θυμώνει, ενώ ξέρω ποιο είναι το μάθημα μου και νιώθω πολύ καλύτερα με το να παρατηρώ, από το να κάνω κάτι να φύγω από αυτή τη στιγμή, ότι τώρα εγώ θύμωσα θα κάνω EFT και εντάξει, αντί να κάνω EFT παρατηρώ.

Και τα δύο έχουν αξία και τα δύο είναι σημαντικά και να παρατηρήσουμε, αλλά και να το αλλάξουμε. Καμιά φορά αλλάζει μόνο με την παρατήρηση, άλλες φορές δεν αλλάζει απλώς με την παρατήρηση και χρειάζεται κάποια επέμβαση σαν το EFT, αυτό θα το δεις. Άλλο;

ΕΚΠ. Αυτό που κάνουμε σήμερα, εγώ τα έχω πραγματοποιήσει στους μαθητές μου, όχι σε ενήλικες και βλέπω ότι ταυτίζομαι πολύ με τον ρόλο του καθηγητή, δεν μπορώ να από ταυτιστώ εύκολα και θέλω να ρωτήσω για το καθρέφτισμα, δηλαδή, όταν ένας μαθητής είναι, επικριτικός, απόμακρος ή τρομοκράτης, τότε είναι δικά μου κομμάτια αυτά που καθρεφτίζει;

Όλοι έχουμε όλα τα κομμάτια, τώρα έχεις ένα παιδί εκεί, που έχει διαμορφωθεί όχι μόνο από σένα, αλλά, από όλους τους προηγούμενους δασκάλους και τους γονείς του και την κοινωνία και όλα τα παιδιά γύρω τους και την τηλεόραση και τα περιοδικά, δεν μπορείς να πάρεις την ευθύνη για την κριτική του ή την επιθετικότητα του. Αυτό που μπορείς να πάρεις την ευθύνη, να πάρεις το μάθημα που έχεις να μάθεις εσύ, σε σχέση με αυτό και να κάνεις Ho o ponopono για δική σου συμμετοχή στο πρόβλημα του παιδιού, θα το κάνεις, αλλά σίγουρα δεν είσαι η αιτία του προβλήματος του παιδιού, υπάρχουν τόσες πιο βαθιές αιτίες μέσα του, αλλά πάντα μπορείς να αξιοποιήσεις αυτή την ευκαιρία να βοηθήσεις τον εαυτό σου και το παιδί, με το να απελευθερωθείς από τις συνηθισμένες αντιδράσεις που θα υπάρχουν μέσα σου.

ΕΚΠ. Όταν ένας μαθητής είναι απόμακρος και δεν συμμετέχει, μπαίνω και εγώ στο ρόλο του απόμακρου και δεν προσπαθώ να τον φέρω να πει πράγματα.

Αυτό   είναι κάτι που θέλεις να αλλάξεις;

ΕΚΠ. Ναι.

Θα δεις τώρα τι είναι αυτό που σε κάνει να αντιδράς, με τον τρόπο αυτό, πιθανόν κάποιος φόβος, για να τον πλησιάσεις και δούλεψε αυτό που νιώθεις, ώστε να μπορείς να αντιδράς αλλιώς, δοκίμασε το, με το ακούγοντας την καρδιά, για να νιώθεις και να οραματιστής έναν άλλον τρόπο αντιμετώπισης αυτής της συμπεριφοράς και νομίζω το πρώτο θα ναι το εγώ μήνυμα ή ενεργητική ακρόαση, ένα από τα δύο. Άλλο;

ΕΚΠ. Εγώ μπορεί να κάνω το εγώ μήνυμα, αλλά ο άλλος να το πάρει σαν απόρριψη και να φύγει, τότε τι κάνουμε.

Προσπαθούμε να εξηγήσουμε, στον βαθμό που μπορούμε ότι δεν είναι μία απόρριψη, είναι μία έκφραση ανάγκης ότι θα προτιμήσουμε να μη φύγει, αλλά από κει και πέρα θα πρέπει να δεχτούμε και την ελεύθερη βούληση του άλλου να κάνει αυτό που θέλει. Μπορούμε να κάνουμε Ho o ponopono και να τον οραματιστούμε σε φως, από κει και πέρα θα το δεχθούμε. Δεν μπορούμε μία ζωή να μην εκφράσουμε πράγματα που είναι σημαντικά για μας, από το φόβο ότι κάποιος θα φύγει. Αυτό θα είναι μία μορφή συναισθηματικού εκβιασμού, που δεν βοηθάει εμάς και δεν βοηθάει και τον άλλον.