ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ           ΜΑΘΗΜΑ 43

 

Σήμερα είναι το 43ο μάθημα στην εκπαίδευση συντονιστών

Θα δουλέψουμε το θέμα των σχέσεων και των συγκρούσεων στις σχέσεις.

Μπορεί να είναι γονείς και παιδιά, σύντροφοι, αδέλφια, συνεργάτες,από τον χώρο της εργασίας,φίλοι.

Υπάρχουν δύο είδη συγκρούσεων: συγκρούσεις αναγκών και συγκρούσεις αξιών. 90% είναι συγκρούσεις αναγκών όπου οτρόπος που λειτουργεί ο ένας δεν ικανοποιεί τις ανάγκες του άλλου. Ακόμη όταν έχουμε σύγκρουση αξιών μπορεί να βρεθεί ένας τρόπος ο ένας να δεχθεί τις αξίες του άλλου, εκτός αν επειδή έχει διαφορετικές αξίες θείγονται πάλι οι ανάγκες του πρώτου. Πολλές φορές οι συγκρούσεις αξιών γίνονται συγκρούσεις αναγκών. Συγκρούσεις αξιών βασικά υπάρχουν όταν δεν θιγονται ανάγκες,βασικάόταν ένας άνθρωπος έχει μεγάλη ανασφάλεια και έχει την απαίτηση από τον άλλο να πιστεύει αυτά που πιστεύει αυτός. π.χ. ο γονιός χρειάζεται το παιδί να έχει το ίδιο σύστημα πεποιθήσεων , τις ίδιες αξίες. Πολλές φορές ένας σύντροφος θα θέλει ο άλλος σύντροφος να έχει τις ίδιες αξίες. Αυτό είναι βασικά μία εσωτερική ανασφάλεια τις περισσότερες φορές που μας σπρώχνει να προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους να αγκαλιάζουν το ίδιο σύστημα πεποιθήσεων. Αλλιώς τα περισσότερα προβλήματα είναι συγκρούσεις αναγκών. Σ’αυτές τις περιπτώσεις είναι πολυ σημαντικό να δουλέψουμε με το παρόν. Υπάρχει μία τάση στους ανθρώπους να θέλουν να πούνε το τί έκανε ο άλλος και τί δεν έκανε ο άλλος. Και δεν οδηγεί πουθενα γιατί δεν είμαστε δικαστές για να αποφασίσουμε ποιός έχει δίκιο και ποιός δεν έχει δίκιο. Είναι σημαντικό στην εργασία αυτή να διακόψετε αμέσως οποιαδήποτε τέτοια πορεία , ότι έκανε, έκανες και αυτά. Τώρα μπορείτε ν’ αφήσετε λίγο λάσκα και ν’ακούσετε το παράπονο του ενός και να πεις   -ωραία , αυτό το παράπονο θα ήθελα να το εκφράσεις σαν ανάγκη τώρα. Είπες το παράπονό σου , είπες την κριτική σου. Ποιά είναι η ανάγκη πισω από αυτό; Τί είναι αυτό που δεν γίνεται που χρειάζεσαι εσύ να γίνει από ΄δω και πέρα.-     Δεν μπορουμε να αλλαξουμε το παρελθόν. Μπορούμε μόνο να δουλέψουμε με το παρόν.

Αυτό που συνήθως κάνω εγώ είναι: Παίρνω ένα χαρτί και το χωρίζω σε δύο στήλες, εκτός αν είναι τρία άτομα και το χωρίζω σε τρείς στήλες και ζητάω από τον καθένα να εκφράσει τις ανάγκες του. Ακούω από τον ένα και γράφω τις ανάγκες του. Αν εκφράζει κάποια κριτική ζητάω να το διευκρινίσει σαν ανάγκη. Μετά λέω στον άλλο πες μου ποιές είναι οι δικές σου ανάγκες. Θα πει παράπονα, θα πει κριτική…Πες μου την ανάγκη πίσω από το παράπονο, πίσω από την κριτική. Και γράφω αυτές τις ανάγκες. Και μετά γυρίζω στον πρώτο άνθρωπο και ξαναλέω .-Εχεις σκεφθεί κάτι άλλο; Και μετά στον άλλο. -Έχεις σκεφθεί κάτι άλλο;   Και με την ενεργητική ακρόαση προσπαθούμε να βρούμε τις ανάγκες πίσω από τις ανάγκες. π.χ. η ανάγκη πίσω από την ανάγκη να με προσέχεις όταν μιλάω, είναι η ανάγκη να ξέρω αν με αγαπάς ή όχι, αν με σέβεσαι ή όχι. Αρα ειναι ανάγκη για σεβασμό, είναι ανάγκη για αγάπη. Ανάγκη για να έχει γυρίσει το παιδί μέχρι κάποια ώρα ,δεν είναι ανάγκη με την συγκεκριμένη ώρα. Είναι ανάγκη για ασφάλεια. Ότι νιώθω ανασφάλεια αν το παιδί δεν γυρίσει μέχρι μία συγκεκριμένη ώρα.

Και όταν κάνουμε αυτό, όταν πάμε να βοηθήσουμε τον καθένα να εκφράσει την ανάγκη πίσω από την ανάγκη, τότε είναι πιό εύκολο για τον άλλο να το καταλάβει και να συνεργάζεται. Γιατί όταν ένα παιδί πιστεύει ότι ο γονιός έχει απλώς ανάγκη για έλεγχο,…Θέλω να γίνεται αυτό που θέλω εγώ….Δεν έχει (το παιδί) διάθεση για συνεργασία. Όταν καταλαβαίνει ότι ο γονιός νιώθει ανασφάλεια, νιώθει φόβο, νιώθει κίνδυνο,αλλιώς βλέπει αυτό από την ανάγκη να κάνεις αυτό που θέλω εγώ ή την ανάγκη να συμπεριφέρεσαι μ’εναν συγκεκριμένο τρόπο. Άρα δική μας εργασία είναι αρχικά να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να διευκρινίσουν τις ανάγκες τους και να βρούμε τις ανάγκες πίσω από τις ανάγκες.

Θα δείτε στα χαρτιά σας (σελ.176) κάποιες συμπεριφορές πίσω από τις οποίες κρύβονται ανάγκες. Καταρχάς πίσω από τα παράπονα. Άρα το ερώτημά μας είναι : Πίσω από το παράπονο ποιά είναι η ανάγκη; Οι άνθρωποι ξέρουν να εκφράζουν παραόπονα , ξέρουν να εκφράζουν κριτική, δεν ξέρουν να εκφράζουν ανάγκες. Γιατί; Γιατί νιώθουν ότι οι ανάγκες τους, τους κάνουν αδύναμους, τους βάζουν σε μειονεκτική θέση. Κι έτσι προτιμούμε να κριτικάρουμε, να κατηγορήσουμε παρά να δείξουμε αδυναμία, φοβόμαστε να δείξουμε αδυναμία. Κι αυτό είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα γιατί δημιουργεί πάρα πολλές παρεξηγήσεις στους ανθρώπους. Πίσω από την κριτική. Άρα όταν κάποιος κάνει μία κριτική το ερώτημα είναι : -Ποιά είναι η ανάγκη σου που δεν ικανοποιείται ; και κάνεις αυτή την κριτική αυτή την στιγμή; τί χρειάζεσαι; Χρειάζεσαι σεβασμό; Χρειάζεσαι αγάπη; Χρειάζεσαι ελευθερία; Χρειάζεσαι χρόνο μόνος σου; Χρειάζεσαι να νιώθεις ότι μπορείς να εμπιστεύεσαι; να αναπαύεσαι; ότι κάποιος θα είναι συνεπής απέναντί σου; Ποιά είναι η ανάγκη σου που κριτικάρεις όταν αυτή η ανάγκη δεν ικανοποιείται; Βασικά διδάσκουμε στους ανθρώπους μ’αυτόν τον τρόπο το εγώ μήνυμα. Πίσω από το να είναι οι άνθρωποι απόμακροι. Όταν ο άνθρωπος είναι απόμακρος κάποια ανάγκη τον οδηγεί να είναι απόμακρος. Προστατεύει τον εαυτό του συναισθηματικά, ανάγκη για ηρεμία, ανάγκη να μην υπάρχει κριτική ή συναισθηματική εμπλοκή, άρα ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια μέσα στην απόμακρη θέση που παίρνει. Τότε προσπαθούμε να βοηθήσουμε όταν υπάρχουν δύο άτομα και ο ένας λέει ότι ο άλλος είναι α΄πμακρος , δεν μου μιλάει…Προσπαθουμε να βοηθήσουμε τον αλλο να ερευνήσει και να εκφράσει τους λόγους για τους οποίους γίνεται απόμακρος. Και βοηθάμε τον ένα να καταλάβει τον άλλο και τί βρίσκεται πίσω από το παράπονο, πίσω από την κριτική, τι βρίσκεται πίσω απο την απόμακρη στάση. Πίσω από την άρνηση για συνεργασία. Όταν ένας άνθρωπος έχει κάνει επανειλλημένα συμφωνίες με κάποιον και ο άλλος δεν τηρεί αυτές τις συμφωνίες τί μπορεί να κρύβεται; Είναι η ανάγκη για ελευθερία; Είναι η ανάγκη για να μην υπάρχει έλεγχος; Γιατί ο ένας αρνιέται την συνεργασία; Κάθε αντίδραση. Όταν βλέπουμε κάποιον αντιδραστικό σε κάποια συζήτηση. Ρωτάμε .- Τί είναι αυτό που νιώθεις αυτή την στιγμή που σε κάνει να αντιδράς; να είσαι αντιδραστικός ίσως αρνητικός αυτή την στιγμή; Πίσω από τα παιχνίδια που παίζουμε . Τρομοκράτη, ανακριτή, θύμα ,απόμακρο, πίσω από οποιοδήποτε παιχνίδι που παίζουμε μπορούμε να ρωτήσουμε ποιές είναι οι ανάγκες. Γιατί οι άνθρωποι μή μπορώντας να εκφράσουν τις ανάγκες τους με εγώ μηνύματα , προσπαθούν να εξασφαλίσουν την ικανοποίηση αναγκών με παιχνίδια. Παίζουν το θύμα, παίζουν με την ενοχή των άλλων,παίζουν τον τρομοκράτη, παίζουν με τον φόβο των άλλων,παίζουν τον ανακριτή ,παίζουν με την ανάγκη για έγκριση από τον άλλο… δηλαδή παίζουμε όλα αυτά , είναι παιχνίδια αναγκών. Παίζουμε παιχνίδια ώστε να γίνει αυτό που θέλουμε εμείς επειδή δεν μπορούμε απλώς να πούμε: Ξέρεις χρειάζομαι αυτό. Έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη ότι μπορούμε να έχουμε αυτό που θέλουμε χωρίς παιχνίδια. Μέσα από τον ανταγωνισμό. Θέλουμε να βρούμε ποιές αναγκες υπάρχουν πίσω από μία ανταγωνιστικη θέση. Πίσω από το κήρυγμα ή διδασκαλίες. Ειδικά οι γονείς που αρχίζουν να διδάσκουν στα παιδιά. Ποιά είναι η ανάγκη; Τί είναι αυτό που θέλουν. Η διδασκαλία αυτή είναι μία προσπάθεια ελέγχου, μία προσπάθεια να κάνω τον άλλο να λειτουργήσει όπως θέλω. Τί είναι αυτό που θα έχω αν ο άλλος κάνει αυτό που θέλω με την διδασκαλία μου; Αυτό δεν ισχύει μόνο για τα παιδιά αλλα και για τον κάθε άνθρωπο. Τί προσπαθώ ν’αποκομίσω διδάσκοντας. Και την επιθετικότητα. Ποιές ανάγκες βρίσκονται πίσω από την επιθετικότητα. Όλες αυτές οι κρυφές μορφές ελέγχου: η επιθετικότητα, η κριτική, το απόμακρο, η άρνηση συνεργασίας, όλα αυτά τα παιχνίδια κρύβουν από πίσω βασικές ανάγκες: Αξία, Ασφάλεια, Ελευθερία, Απόλαυση, Πληρότητα, ότι μπορεί να είναι. Δική μας εργασία είναι να βοηθήσουμε τον ίδιο να καταλαβει και να βοηθήσουμε τον άλλο με τον οποίο έχει την σύγκρουση να καταλάβει. Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα συνεργασίας όταν ακούμε μία ανάγκη, παρά όταν ακούμε μία κριτική ή μία επιθετικότητα, ή μία απόμακρη θέση ή ένα κήρυγμα. ‘Οταν ο άλλος τολμά να μας πεί τί χρειάζεται. Και αυτή είναι η δική μας εργασία.

Τώρα από κάτω: Μερικές ερωτήσεις που μπορούν να βοηθήσουν είναι.

1) Τί χρειάζεσαι από τον………..;.(εξαρτάται με ποιόν δουλεύουμε)

2) Γιατί θα ήθελες αυτός ο άνθρωπος να σου καλύψει αυτή την ανάκη ;

Πολλες φορές κολλάμε σέναν συγκεκριμένο άνθρωπο να μας καλύψει μία συγκεκριμένη ανάγκη. Παρόλο που μπορούμε να την καλύψουμε μόνοι μας, ή θα μπορούσαμε να την καλύψουμε μέσα από άλλους, έχουμε κολήσει ότι θέλω από αυτόν τον άνθρωπο την έγκριση, την αποδοχή, την αναγνώριση. Και το ερώτημα είναι για ποιό λόγο; Αφού βλέπεις ότι αυτός ο άνθρωπος δυσκολεύεται να σου δώσει αυτό που χρειάζεσαι , γιατί επιμένεις να το θέλεις από τον συγκεκριμένο; Τί θα έχεις αν το έχεις απο αυτόν και δεν θα το έχεις αν το έχεις από τον εαυτό σου, ή δεν θα έχεις αν το έχεις από κάποιον άλλο;

3) Γιατί το χρειάζεσαι; Τί κερδίζεις αν το έχεις; Και τί σου λείπει από την ζωή σου αν δεν το έχεις;

Τότε προσπαθούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να πάει ακόμη βαθύτερα, να βρεί την ανάγκη πίσω από την ανάγκη και μετά Κι αν δεν έχεις αυτό; ….και πίσω και πίσω… και μάλλον θα φτάσουμε ή στην αξία ή στην ασφάλεια… Και όντως δεν μπορείς να έχεις αυτό από μέσα σου;

Τώρα υπάρχει μία ευαισθησία εδώ ανάμεσα στο να βοηθήσουμε κάποιον να νιώθει αυτοτελής και να τον βοηθήσουμε να απελευθερωθεί από τα εμπόδια που έχει να ανταποκριθεί στις ανάγκες του άλλου. Και τα δύο είναι σημαντικά. Είναι σημαντικό για μένα να απελευθερωθώ από την εξάρτηση που έχω, αλλά είναι σημαντικό και για μένα να απελευθερωθώ απ’αυτό που με εμποδίζει να ανταποκριθώ στις ανάγκες των ανθρώπων που έχω επιλέξει να είναι κοντά μου σ’αυτή την ενσάρκωση. Είτε λεγονται γονείς, σύντροφος, παιδιά. Δεν είναι τυχαίο που αυτά τα δύο άτομα έρχονται σ’εσάς. Δεν είναι τυχαίο που οι ανάγκες του ενός συγκρούονται με τις ανάγκες του άλλου. Και οι δύο έχουν να μάθουν να είναι καλά αν δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες τους. Και οι δύο έχουν να μάθουν να ξεπεράσουν τις αντιστάσεις τους και τον εγωισμό τους και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του άλλου. Υπάρχουν μαθήματα πάντα από τις δύο πλευρές. Εμείς βέβαια δεν μπορούμε να πούμε σε κανέναν αυτό είναι το μάθημά σου ή το άλλο είναι το μάθημά σου. Μόνο με ερωτήσεις θα καθοδηγήσουμε τους ανθρώπους να δούνε πώς μπορούν να νιώθουν καλά αν ο άλλος ποτέ δεν θα ικανοποιήσει τις συγκεκριμένες ανάγκες και πώς μπορούν ν’απελευθερωθούν από τα εμπόδια να ικανοποιήσουν

4) Γιατί χρειάζεσαι αυτό που μόλις ανέφερες; Τί θα λείψει από την ζωή σου αν αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν σου καλύψει αυτή την ανάγκη;

5) Τί άλλο χρειάζεσαι από;

Και τότε ακολουθούμε την ίδια διαδικασία ερωτήσεων όπως το 1) μέχρι να φτάσουμε σε βαθύτερη έκφραση αυτής της ανάγκης

6) Μπορείς να θυμηθείς κάποιες άλλες ανάγκες που έχεις ξεχάσει; Θυμήσου ανάγκες σωματικές, υλικές, κοινωνικές, αναψυχής, νοητικές, συναισθηματικές, οικονομικές, επαγγελματικές και πνευματικές. Στην περίπτωση που μπορεί να έχεις ξεχάσει κάποιες ανάγκες σου θα σου διαβάσω έναν κατάλογο αναγκών που έχουμε συχνά παρατηρήσει ότι υπάρχουν σ’αυτες τις περιπτώσεις με την σκέψη ότι μπορεί ν’ανακαλύψεις κάποια άλλη ανάγκη που δεν ανέφερες.

Αυτά που σας λέω τώρα είναι στο κεφάλαιο 25 στο εγχειρίδειο των συντονιστών, στα χαρτιά σας. Και εδώ είναι η λίστα των αναγκών που μπορείτε να δώσετε και στον άνθρωπο και να πείτε. Σκεφθείτε αν έχετε. Τώρα το ερώτημα δεν είναι τί ανάγκες έχεις αλλά τί χρειάζεσαι ακόμα από τον άλλο άνθρωπο. Γιατί μπορεί να έχει πολλές ανάγκες που ικανοποιούνται. Να έχει πολύ περισσότερες από αυτές πο αναφέρετε. Μιλάμε ουσιαστικά για τις ανάγκες που δεν ικανοποιούνται στον βαθμό που έχει ο καθένας.

Αγάπη ή έκφραση της αγάπης. Πολλές φορές αναγκάζομαι να αναφέρω… – Θέλω να εξηγήσεις στον άλλο τί μπορεί να κάνει για να νιώθεις ότι σε αγαπά. Ο άλλος λέει αφού τον ή την αγαπάω. Κι ο άλλος λέει ..Δεν καταλαβαίνω την αγάπη με το τρόπο που την δείχνεις εσύ. Ο άλλος όμως δείχνει την αγάπη με τον τρόπο που έχει μάθει και είναι έγκυρος ο τρόπος που το δειχνει και σεβαστός, αλλά δεν είναι και δεν είναι τυχαίο που δεν είναι ο τρόπος που θέλει ο άλλος. Και δεν είναι τυχαίο που βρίσκονται μαζί γιατί και ο ένας πρέπει να μάθει να δει την αγάπη στον τρόπο που ο άλλος ήδη το δείχνει, και ο άλλος ν’απελευθερωθεί από αυτό που τον εμποδίζει να δείχνει την αγάπη με τον τρόπο που ο άλλος το θέλει. Καθε σχέση είναι ένα σχολείο, είναι ένα πεδίο μάθησης. Και οι δύο έχουν να κερδίσουν. Ο πρώτος ν’αλλάξει τον όρο τί σημαίνει αγάπη και να βλέπει την αγάπη που υπάρχει ήδη στον τρόπο που λειτουργεί ο άλλος. Ένα κλασικό είναι ότι οι άνδρες την αγάπη τους την δείχνουν με την φροντίδα, με το να βρίσκονται εκεί, με πράξεις και μ ε πράγματα όπου η γυναίκα θέλει λόγια, θέλει να το ακούσει, ή θέλει τρυφερότητα. Κι ο άλλος φέρνει το ψωμί, το αφήνει στο τραπέζι σαν πράξη αγάπης, καθεται στην τηλεόραση και βλέπει το ματς και λέει…αφού σου έδειξα την αγάπη ,ορίστε εδώ ψωμί, λαχανικά, φρούτα, στέγη, θέρμανση, ρούχα…τί άλλη ένδειξη αγάπης θέλεις. Σκοτώνομαι όλη την ημέρα. Εγώ πριτιμώ το ματς. Έχει αγάπη , αγαπάει την γυναίκα του. Απλώς η γυναίκα του θέλει μία άλλη μορφή έκφρασης. Και η γυναίκα χρειάζεται να δεί την αγάπη στην φροντίδα και όλο αυτόν τον κόπο που κάνει για να την φροντίσει και να της παρέχει όλα αυτά που χρειάζεται. Και ο άντρας χρειάζεται να σέβεται το γεγονός ότι η γυναίκα χρειάζεται και επικοινωνία και λόγια και τρυφερότητα και θέλει κάτι άλλο. Και οι δύο ψυχές έχουν να κερδίσουν αν σταματήσουν να νιώθουν αρνητικά και επικοινωνούν πιο ανοικτά

Σεβασμός, μία βασική ανάγκη. Πίσω από αυτό είναι να νιώθω ότι αξίζω . – Μπορείς να νιώθεις ότι αξίζεις ακόμη κι όταν ο άλλος δεν σε σέβεται; Άλλο ερώτημα. – Πράγματι δεν σε σέβεται ή είναι ερμηνεία; Γιατί πολλές φορές λέμε ότι δεν με σέβεται επειδή δεν έχει σταματήσει το τσιγάρο.Μπορεί να με σέβεται πάρα πολύ αλλά να είναι ανίκανος να σταματήσει το τσιγάρο. Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Πολλές φορές αυτό που λέει ο άνθρωπος δεν είναι ένα γεγονός αλλά είναι μία ερμηνεία ότι δεν με σέβεται. Το να εξηγεί-Νιώθω ότι δεν με σέβεσαι όταν κάνεις αυτό…. έχουμε το δικαίωμα ,αυτό είναι ένα εγώ μήνυμα. -Νιώθω έλλειψη σεβασμού… είναι πιο πολύ μία πεποίθηση παρά ένα συναίσθημα. ή – Νιώθω απόρριψη επειδή πιστεύω ότι δεν με σέβεσαι όταν κάνεις αυτό. Και ο άλλος θα πεί -Αφού σε σέβομαι και σε αγαπάω, απλώς είναι κάτι που χρειάζομαι να κάνω.Κι εσύ όταν κάνεις αυτί κι εγώ νιώθω ότι δεν με σέβεσαι. Αλλά και ο άλλος δεν μπορεί να μην το κάνει. – Δεν είναι ότι δεν σε σέβομαι και δεν σε αγαπάω. Είναι κάτι που χρειάζομαι και θέλω να κάνω, είναι ανεξάρτητο από τον σεβασμό και την αγάπη που έχω για σένα.

Θυμάμαι πολύ καλά μία πολύ κλασική περίπτωση. Δούλεψα με ένα ζευγάρι που ήταν μαζί πενήντα χρόνια, και σε μία συνάντηση που μιλάγαμε γι’αυτά που τους ενοχλούσαν. Ο άντρας λέει. -Κάθε φορά που είμαστε σε μία συγκέντρωση κι εγώ μιλάω η γυναίκα μου κάνει γκ- γκ (έναν ήχο σαν να καθαρίζει τον λαιμό) και καταλαβαίνω ότι με απορρίπτει με υποτιμάει την ώρα που μιλάω.   Και τον κοιτάει με έκπληξη και λέει. -Κάνω αυτό επειδή συμφωνώ μαζί σου…Πενήντα χρόνια παρεξήγηση. Και δεν την ρώτησε -Τί σημαίνει το γκ-γκ που κάνεις; Το πήρε σαν δεδομένο…καλά τί λέει αυτός…Αλλά ήταν ότι συμφωνούσε . Τότε άλλο το γεγονός και άλλο η ερμηνεία. Και χρειάζεται πραγματικά να δούμε . Είναι γεγονός ή είναι ερμηνεία. π.χ. εγώ το καλοκαίρι νιώθω πολλές φορές έλλειψη σεβασμού όταν δεν έρχεστε στο μάθημα στην ώρα σας. Με σέβεστε ή δεν με σέβεστε;… Με σέβεστε αλλά είστε ανίκανοι να είστε στην ώρα σας. Είναι θέμα ανικανότητας, δεν είναι έλλειψη σεβασμού. Καταλαβαίνετε την διαφορά; Ότι είστε ανίκανοι είναι γεγονός , από ΄κει και πέρα αν με σεβεστε θα μου πείτε εσείς Καταλαβαίνετε τί εννοώ;

Αποδοχή χωρίς όρους . Όλοι το θέλουμε αυτό βέβαια αλλά λίγοι από εμας το δίνουμε αυτό. Αποδοχή χωρίς όρους. Τώρα μιλάμε για τις ανάγκες που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι.

Αναγνώριση και επιβεβαίωση. Και τότε θα πρέπει να εξηγήσουμε στον άλλο Πώς μπορούμε να νιώθουμε αυτή την αναγνώριση, Πού την χρειαζόμαστε. Πρέπει να βοηθήσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε τα πράγματα. Πού ο καθένας. Χρειάζομαι αναγνώριση στον τρόπ που μεγαλώνω τα παιδιά μου; Χρειάζομαι επιβεβαίωση για την εμφάνισή μου; Ότι είμαι ακόμα ερωτικά ελκυστική ή ελκυστικός προς εσένα; Αναγνώριση για όλα αυτά που έχω καταφέρει στην ζωή; Επαγγελματικά; Οικονομικά; Ο καθένας θέλει αναγνώριση κάπου. Και το θέλει από τον σύντροφο, το θέλει από τον γονιό, το θέλει από το παιδί. Και η δική μας εργασία είναι να βοηθήσουμε τα άτομα αυτά να το διευκρινίσουν ατό. Και ο άλλος θα πεί. Το αναγνωρίζω αυτό βεβαίως. Απλώς οι άνθρωποι δεν έχουν συνηθίσει να δώσουν θετικά μηνύματα. Το παίρνουν σαν δεδομένο. Βεβαίως το αναγνωρίζω αλλά επικεντρώνομαι στα λάθη σου, επικεντρώνομαι σ’αυτό που δεν με ικανοποιεί. Και αυτό είναι κάτι που υπάρχει στις σχέσεις μας και είναι πρόβλημα.

Εμπιστοσύνη. Έχω ακούσει αυτό πολλές φορές. Χρειάζομαι να νιώθω ότι μου έχεις εμπιστοσύνη. Ειδικά στους έφηβους, ειδικά στους μεγάλους που ακόμη είναι στην εφηβεία και συμπεριφέρονται σαν έφηβοι . Που λένε θέλω εμπιστοσύνη αλλά δεν συμπεριφέρονται με τρόπους που μπορεί ο άλλος να τους έχει εμπιστοσύνη. Κι όση λιγότερη εμπιστοσύνη έχει ο άλλος τόσο περισσότερο έφηβος γίνεται ο άλλος και υπάρχει ένας φαύλος κύκλος.

Ελευθερία σκέψης και δράσης σύμφωνα με τις πεποιθήσεις και τις ανάγκες μας . Αυτό ισχύει και για ζευγάρια και για γονείς και παιδιά

Γαλήνιο και ήρεμο περιβάλλον

Υποστήριξη και ενθάρυνση στην καλλιέργεια των ικανοτήτων και δυνάμεων μας. Μπορεί κάποιος να λέει. -Εγώ θέλω την στήριξή σου σ’αυτό. Ένα φαινόμενο που υπάρχει γενικά στην Ελληνική κοινωνία, παρόλο που αλλάζει, έχει αλλάξει απίστευτα πολύ από τότε που είμαι στην Ελλάδα. Ο άνδρας έχει δυσκολία να στηρίζει την γυναίκα να πραγματοποιεί τον εαυτό της. Ισως νιώθει απειλή. Η γυναίκα πιο ευκολα στηρίζει τον άντρα στην πραγμάτωσή του μέσα στην ζωή, αλλά καθώς προχωράμε οι άντρες γίνονται πιο ασφαλείς στον νέο ρόλο τους και μπορούν να στηρίξουν την γυναίκα να πετύχει επαγγελματικά, οικονομικά. Παλιά θα ήταν φοβερο για έναν αντρα η γυναίκα του να κερδίζει περσσότερα χρήματα, ή να είναι πιο επιτυχημένη επαγγελματικά από αυτόν ή να είναι πιο έξυπνη. Άρα μιά γυναίκα (μπορεί να πει) Χρειάζομαι να με στηρίξεις, νιώθω ότι με ανταγωνίζεσαι. Και δεν είναι μόνο από τους αντρες, και πολλές γυναίκες είναι πολύ ανταγωνιστικές σήμερα στην προσπάθειά τους να βρουν την αξία τους κυρίως μέσα από έναν αντρικό ρόλο και δεν υποστηρίζουν τους αντρες τους. Ή ένα παιδί που θέλει την υποστήριξη των γονιών σ’ενα δρόμο που έχει επιλέξει που μπορεί να μην είναι ο δρόμος που θέλουν οι γονείς. Άρα η ανάγκη για υποστήριξη σ’αυτό που θέλουν να κάνουν. Και το άλλο ερώτημα. -Μπορείς να είσαι καλά χωρίς τη υποστήριξη αυτή;Παντα η ενεργητική ακρόαση που κάνουμε πάει στις δύο κατευθύνσεις. Να βοηθήσουμε τον έναν να ξεμπλοκάρει και να δώσει αυτό που χρειάζεται ο άλλος αλλά να βοηθήσουμε και τον άλλο να είναι καλά χωρίς να χρειάζεται. Αν είναι θέμα εξέλιξης γι αυτόν ο άλλος είναι δεσμευμενος από το συμβόλαιο ψυχής που εκαναν , να μην του δώσει αυτό που θέλει απ’έξω. Είναι κατανοητό αυτό; Όταν έχω συμβόλαιο με κάποιον να μην μου δώσει αυτό που χρειάζομαι, γιατί επέλεξα σ’αυτό το στάδιο της εξέλιξής μου να το βρω μέσα μου, ότι και να κάνω ο άλλος είναι δεσμευμένος υποσυνείδητα να μην μου τα δώσει, για να μπορώ εγώ να το βρω από μέσα μου. Δεν φταίει ο άλλος

Να εισακουόμαστε χωρίς κριτικη και συμβουλές. …μία ανάγκη

Να είναι ικανοποιημένοι από εμάς. Τώρα δεν μπορούμε να αναγκάσουμε κάποιον να είναι ικανοποιημένος απο εμάς. Να μας αφήσει ελεύθερους να κάνουμε αυτό που θέλουμε , ναί. Άλλά εύκολο να θέλω να ζητήσω από κάποιον θέλω να κάνω κάτι εντελώς διαφορετικό από τις ανάγκες σου και τις πεποιθήσεις σου. Να το ζητήσουμε αλλά δεν μπορούμε να το απαιτήσουμε. Να μην μας πάει κόντρα, να μας δέχεται, να μας στηρίζει, αλλά να νιώθει χαρά που επιλέξαμε να κάνουμε κάτι τόσο διαφορετικό απ’αυτό που θέλει, μπορεί να πάρει χρόνο για τον άνθρωπο αυτό. Θα πρέπει να ζούμε εμείς χωρίς την ικανοποίηση του άλλου

Έμπνευση.   Μπορούμε να το ζητήσουμε. Τώρα αν μπορεί ο άλλος να μας δώσει έμπνευση. Βασικά πρέπει να βρούμε έμπνευση από μέσα μας. Τώρα θέλω να το βρώ μέσα από τον άλλο, να προσπαθήσω, αλλά μάλλον πρέπει να την βρούμε μέσα μας

Να υπάρχει δικαιοσύνη. Να μας φέρονται όπως θα ήθελαν να τους φερόμαστε. Αυτό έχουμε κάθε δικαίωμα να το ζητήσουμε. Ζητάω να μου συμπεριφέρεσαι με τον τρόπο που θα ήθελες να σου συμπεριφέρομαι

Να συμφωνούν με τις πεποιθήσεις και τα ιδανικά μου ή τουλάχιστον να τα αποδέχονται και να τα σέβονται . Να τ’αποδέχονται και να τα σέβονται ναι. Δεν νομιζω ναζητήσω να συμφωνούν. Να μάθω να ζήσω χωρίς να συμφωνήσουν. Τουλάχιστον να τα δέχονται και να τα σέβονται

Να εκφράσουν τα αληθινά τους συναισθήματα, ανάγκες και πεποιθήσεις Αυτό είναι κάτι που ακούω συχνά. Θέλω να ξέρω τί νιώθεις. Πιο συχνά από τις γυναίκες προς τους αντρες πουπιο συχνά τείνουν να είναι απόμακροι.

Ελευθερία κινήσεων. Τώρα αυτό εδώ υπάρχει ένα φαινόμενο που θέλει προσοχή. Άνθρωποι που ζήσανε καταπιεσμένα, ένα παιδί , ή πολλες φορές μία γυναίκα που έζησε καταπιεσμένα για κάποια χρόνια, μετά ερμηνεύουν την ελευθερία με περίεργους τρόπους. Μ’έναν τρόπο που δεν είναι ισοροπημένος, που θα γίνει ισοροπημένος αργότερα πιθανόν, αλλά στην αρχή σημαίνει όχι ελευθερία αλλά αντίδραση. Να μην κάνω τίποτα που θέλει ο άλλος και να κάνω ότι θέλω παρόλο που πιθανόν δεν θα μου άρεσε να το κάνει ο άλλος. Είναι ένα στάδιο που περνάει κάποιος προς μία ισοροπημένη ισότητα και ελευθερία, που μπορεί να χρειαστεί να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να καταλάβει ότι αν επιμένει να κάνει ακραία πράγματα , μπορεί να κάνει μία ζημιά που να μη μπορεί να διορθωθεί. Και όσο μπορεί να μετριάσει αυτό, να σκεφθεί, να βάλει τον εαυτό του στην θέση του άλλου, να προοδεύει προς την ελευθερία αλλά μ’έναν δίκαιο τρόπο, όχι με ακραίες κινήσεις

Τήρηση των συμφωνιών. Έχουμε πάντα το δικαίωμα να ζητήσουμε αυτό

Να έχουν υπομονή με τις αδυναμίες μας. Μπορούμε να το ζητήσουμε και αυτό. Αλλά θα πρέπει να την έχουμε κι εμείς υπομονή με τις αδυναμίες του άλλου και να τηρήσουμε κι εμείς τις συμφωνίες.

Να έχουμε υποστήριξη στις δύσκολες στιγμές. Φυσική ανάγκη

Να εκφράζουν ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που τους προσφέρουμε. Θέλουμε αναγνώριση .Μπορούμε να το ζητήσουμε. Το τί είναι ικανός ο άλλος να δώσει είναι άλλο θέμα.

Ν’αναγνωρίζουν τα θετικά στοιχεία μας. Τώρα τελευταία , το τελευταίο πράγμα που κάνω όταν έχω αυτά τα άτομα μπροστά μου, στο τέλος αφού θα έχουμε περάσει από τα έξι βήματα που θα τα συζητήσουμε, τώρα είμαστε στο πρώτο βήμα την έκφραση των αναγκών, ζητάω να κάνουν το εξής. Ζητάω να κοιτάει ο ένα ς τα μάτια του άλλου και να του πει τα θετικά που βλέπει σ’αυτόν. Και μετά ζητάω και από τον άλλο να κοιτάει στα μάτια τον άλλο και να πει τα θετικά στον άλλο. Ν’αναγνωρίζει αυτά τα θετικά. Αυτό βοηθάει να δημιουργηθεί μία θετική ενέργεια προς το τέλος. Καμμιά φορά μπορεί να το ζητήσω στο μέσον της συνάντησης, αλλά συνήθως προς το τέλος. Γιατί ο καθένας χρειάζεται να ξέρει, ότι παρ’όλη την κριτική και τις συγκρούσεις, ο άλλος αναγνωρίζει θετικές ιδιότητες σ’αυτόν. Και χρειάζεται να το ακούσει για να ισοροπήσουν τα πράγματα. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι που καλό είναι να γίνει προς το τέλος

Να μπορούμε να μένουμε μόνοι μας όταν δεν αισθανόμαστε καλά κι όταν έχουμε ανάγκη Σε μερικά ζευγάρια αυτό είναι ταμπού για τον ένα ή τον άλλο να θέλει να μείνει μόνος του. Σημαίνει ότι δεν με αγαπάς. Γιατί να θέλεις να μείνεις μόνος σου. Κι αν είναι για σαββατοκύριακο και όχι για μία ώρα. Όχι δεν καταλαβαίνω. Δεν ιώθεις άνετα μαζί μου; Όμως είναι μία ανάγκη. Και ο Σαίξπηρ είχε πεί ότι αγαπάμε περισσότερο τον άλλο όταν είναι μακριά ….παρά όταν είναι μπροστά μας όλη την ημέρα. Και καμία φορά χρειάζεται κάποια στιγμή να είμαστε μόνοι μας. Αλλά είναι λίγο ταμπού αυτό. Ειδικά όσο πιό ανασφαλείς είμαστε στην σχέση, τόσο περισσότερο είναι ταμπού και ο άλλος δυσκολεύται ν’ακούσει την ανάγκη αυτή. Άρα βοήθαμε και τους δύο να δούνε τί ανάγκες δεν θα ικανοποιηθούν σ’αυτόν που δεν θα ΄χει αυτόν τον χρόνο μόνος του και στον άλλο τί ανάγκες δεν θα ικανοποιήθούν αν ο άλλος έχει αυτόν τον χρόνο μόνος του. Τί κινδυνεύει για τον ένα αν δεν έχει αυτές τις ώρες και για τον άλλο αν ο άλλος παίρνει αυτές τις ώρες. Και να βρούμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες που είναι από πίσω. Αυτό είναι δική σας εργασία. Είναι πολύ σημαντικό σε όλη αυτή την πορεία και δεν θα είναι εύκολο , ν αμη τσιμπάτε, να μην παίρνετε θέση. Και η πιό εύκολη θέση να πάρετε είναι με το φύλο σας. Ο άντρας με τους άντρες, η γυναίκα με τις γυναίκες. Ή αν έχετε κάποιο βίωμα σχετικό μ’αυτό που συμβαίνει, είναι πάρα πολύ εύκολο να παρετε μία θέση στο νού σας. Και πρέπει να παλέψετε μ’αυτό. Να γυρίζετε πάντα στην ουδετερότητα και να κρατήσετε διαύγεια. Να μην μπαίνετε και να παίρνετε θέση. Οι άλλοι θα το καταλάβουν και δεν θα είστε αποτελεσματικοί. Γιατί θα βλέπετε μέσα από τα δικά σας βιώματα, ανάγκες πεποιθήσεις και πρσκολήσεις

Να βγαίνουμε έξω πιό συχνά. Έχω δει και τέτοια ζευγάρια. Ο άντρας θέλει να καθήσει στο σπίτι, στο κομπιούτερ, στην τηλεόραση. Η γυναίκα θέλει να βγει. Δεν είναι πάντα έτσι αλλά είναι αρκετές φορές αυτό. Τί κάνουμε; Τί χάνει η γυναίκα αν δεν βγαίνει; Τί χάνει ο άντράς αν βγαίνει; Τί χάνει ο άντρας αν η γυναίκα βγαίνει μόνη της; Τί χάνει η γυναίκα αν βγαίνει μόνη της; Καμμιά φορά ο άντρας λέει φύγε… πήγαινε μόνη σου , δεν μου αρέσει, πήγαινε κάνε το μόνη σου. Τί θα χάσει ; Θα χάσει την αξία της που δεν έχει τον άνδρα δίπλα; Όλα αυτά είναι οι ανάγκες πίσω από ανάγκες. Η ανάγκη να βγαίνω έξω είναι για μία άλλη ανάγκη και η ανάγκη να μην βγαίνω έξω είναι για μία άλλη ανάγκη. Ψάχνουμε για τις ανάγκες από πίσω.

Να ξεκουραζόμαστε περισσότερο. Μία ανάγκη.

Να έχουμε περισσότερη βοήθεια στις δουλειές του σπιτιού. Συνήθως ακούμε αυτό από την γυναίκα που εκφράζει κουράστηκα, 30 χρόνια φροντίζω το σπίτι, δεν σηκώνει κανένας το χέρι του. Οι άλλοι το έχουν συνηθίσει, έχουν βολευτεί. Τί νιώθει; Τί νιώθουν οι άλλοι με την ιδέα να βοηθήσουν; Και συγκεκριμένα Τί θα μπορούσε ο καθένας να κάνει; Πώς θα μπορούσαν να μοιραστούν αυτές οι εργασίες και ευθύνες ;

Να έχουμε προσοχή όταν μιλάμε. Φυσική ανάγκη.

Να κάνουμε περισσότερα πράγματα μαζί.

Να είναι πιό υπεύθυνοι.

Να είναι πιο συνεπείς στα ραντεβού Γιατί; και τί νιώθουμε ;

Να έχουμε περισσότερη προσοχή στην καθαριότητα του σπιτιού. Εδώ έχω δεί δύο συγκρουόμενες ανάγκες. Μία ανάγκη για τακτοποιημένο σπίτι, να είναι όλα στην εντέλεια και μία ανάγκη για άνεση. Δεν συμβιβάζονται πάντα. Μία άνεση σημαίνει να λερώσω κάτι, κάτι να μην είναι στην θέση του, να μην το αφήσω στην θέση του. Ο ένας νιώθει καταπίεση όταν τα πάντα πρέπει να είναι σε τάξη, δεν είναι ελεύθερα Οάλλος νιώθει απόρριψη, κούραση, αδικία, όταν ο άλλος δεν σέβεται την ανάγκη του να είναι τακτοποιημένα. Συγκρουόμενες ανάγκες. Ποιός έχει δίκιο. Το ένα είναι πιό δίκαιο από το άλλο; Όχι , και οι δύο έχουν δίκιο. Έχουν διαφορετικές ανάγκες. Αυτός που θέλει να νιώθει άνετος και να μην σκεφθεί αυτή την στιγμή τί πρέπει να τακτοποιήσει και ο άλλος που θέλει να έχει ένα τακτοποιημένο περιβάλλον για να νιώθει καλά. Μπορεί να νιώθει καλά σ’ένα μη τακτοποιημένο περιβάλον; Και ο άλλος μπορεί να νιώθει καλά βάζοντας τάξη σ’αυτά που ‘εχει κάνει; Ποιοί είναι οι προγραμματισμοί; Βλέπετε ότι η εργασία αυτή βασικά είναι μία αυτογνωσία. Είναι μία σύγκρουση που οδηγεί στην αυτογνωσία. Αναγκάζεται ο καθένας να συνειδητοποιεί τί υπάρχει μέσα του. Συνειδητοποιούμε ότι είναι μία ιδανική ευκαιρία για εξέλιξη.

Να προσέχουν τον εαυτό τους. Η ανάγκη μας για τους άλλους να προσέχουν τον εαυτό τους. Γιατί φοβόμαστε για τον άλλο , για την υγεία του, ίσως τα οικονομικά του,την ευτυχία του. Και έχουμε την ανάγκη ο άλλος να προσέχει τον εαυτό του.

Στις ερωτικές σχέσεις να υπάρχει τρυφερότητα και ερωτική επαφή. Είναι μία έγκειρη ανάγκη.

Να μας είναι σεξουαλικά αφοσιωμένοι. Να μας είναι πιστοί.

Και πολλές άλλες ανάγκες. Βασικές ανάγκες που αν εργάζεστε με κάποιον μπορείτε να μοιραστείτε μαζί του αυτή την λίστα, να τις σημειώσουν, να το πάρουν σπίτι τους, να το φέρουν. Και δεν έχει καμμία σχέση με το παρελθόν. Δεν συζητάμε τί έχει γίνει στο παρελθόν. Δεν μας ενδιαφέρει τί έχει γίνειμέχρι αυτή την στιγμή. Μας ενδιαφέρει τί χρειάζεται ο καθένας απ’εδώ και πέρα . Γιατί θέλω να μείνω στον ρόλο αυτό. Εγώ είμαι το θύμα της υπόθεσης, εγώ είμαι ο σωστός. Ο άλλος δεν είναι σωστος. Δεν έχει καμμία σχέση με τις ανάγκες στο τέλος. Έχω την ανάγκη να βρώ την αξία μου μέσα από το παιχνίδι -ποιός έχει δίκιο-. Εμείς δεν θέλουμε να μπαίνουμε σ’αυτό καθόλου. Δεν οδηγεί πουθενά. Δεν έχω ακούσει καμμία περίπτωση που θα μπορούσα να πω εσύ έχεις δίκιο κι εσύ δεν έχεις. Πάντα και οι δύο είχανε δίκιο και οι δύο είχανε άδικο. Το διακόπτουμε. Δεν θέλω ν’ακούσω για το παρελθόν. Τί χρειάζεσαι τώρα από τον άνθρωπο αυτό; Τί χρειάζεσαι τώρα από σήμερα. Αυτό είναι το πρώτο στάδιο. Το δεύτερο στάδιο είναι να επικοινωνήσουμε πάνω στις ανάγκες αυτές και να βεβαιωθούμε ότι ο καθένας έχει καταλάβει. Συνήθως αυτό που κάνω είναι να διαβάσω τις ανάγκες που έχω γράψει στις δύο στήλεςγια δύο λόγους.1) Να διευκρινίσω από τον καθένα που τα έχει πεί αν τα έχω γράψει σωστά και αν θέλει να διευκρινίσει κάτι γύρω από αυτό και 2) να διευκρινίσω ότι ο άλλος έχει καταλάβει την ανάγκη. Χρειάζομαι έγκριση και από τους δύο ότι: 1)έτσι είναι οι ανάγκη σου και 2) εσύ έχεις καταλάβει την ανάγκη Ή μπορεί να χρειάζεται κάποια διευκρίνιση (έτσι είναι) και κάνει την διευκρίνιση. Αφού έχουμε κάνει αυτό και έχουμε ολοκληρώσει την λιστα, και οι δύο είναι σύμφωνοι με την λίστα, πάμε στο τρίτο στάδιο που είναι να ψάξουμε για λύσεις. Κι εδώ ψάχνουμε ουσιαστικά για πρακτικές και για εσωτερικές λύσεις. Οι λύσεις είναι δύο ουσιαστικά. 1)Ο έναςνα δώσει στον άλλο αυτό που θέλει και 2) Ο άλλος να είναι καλά χωρίς να πάρει αυτό που θέλει. Αυτές είναι οι λύσεις. Τότε εμείς πορευόμαστε προς αυτό. Τί θα μπορούσες να κάνεις; Κι εγώ ξεκινάω και ρωτάω τον ίδιο. -Τώρα εσύ έχοντας ακούσει όλα αυτά που θέλει ο άλλος τί θα μπορούσες να κάνεις ξεκινώντας σήμερα; Και ζητάω από τον καθένα να δηλώσει πρώτα τί είναι διατεθειμένος να κάνει. Τί πιστεύει ότι μπορεί να κάνει για να νιώθει ο άλλος καλύτερα σ’αυτή την σχέση. Και αφού ολοκληρώνουμε αυτό πάω στον άλλο και λέω. – Τώρα εσύ έχεις ακούσει ότι ο άλλος είναι πρόθυμος να προσπαθήσει να κάνει αυτά για να νιώθεις καλύτερα εσύ. Εσύ ξέροντας τις ανάγκες του (και τις ξαναδιαβάζουμε πάλι και πάλι) Τί θα μπορούσες να κάνεις ώστε να νιώθει καλύτερα ο άλλος ; Και μας λέει και τα γράφω και αυτά. Έχω μία λίστα από ανάγκες και μία λίστα από αλλαγές και συμπεριφορές και των δύο. Ή ζητάω από τους ίδιους να τα γράψουν. -Γράψε, αυτό που είπες ότι θέλεις να κάνεις γράψτο, να έχεις την λίστα από αυτά που θα κάνεις.

Τώρα αν βλέπουμε ακόμη αντίσταση , αν βλέπουμε αρνητικά συναισθήματα, αντιδράσεις, είναι μία καλή ευκαιρία να ρωτήσω τί συμβαίνει πίσω από αυτό.           Βλέπω ότι δυσκολεύεσαι. Δυσκολεύεσαι γιατί αυτό είναι (πρακτικά) δύσκολο να το κάνεις ή δυσκολεύεσαι γιατί έχεις ακόμη μέσα σου αρνητικά συναισθήματα. Υπάρχει μία διαφορά. Άλλο δεν μπορώ να το κάνω και άλλο δεν έχω διάθεση να το κάνω επειδή είμαι πικραμένος ή στενοχωρημένος, πληγωμένος. Και προσπαθούμε να καθαρίσουμε αυτά. Πες μου τί νιώθεις; τί συναισθήματα έχεις; Και να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να κάνει ένα εγώ μήνυμα. -Νιώθω έτσι….επειδή αυτό… Και προσπαθούμε να δουλέψουμε με αυτές τις αντιστάσεις που μπορεί να υπάρχουν. Και αφού κάνουμε αυτό μερικές φορές, μετά λέμε.- Ο.Κ. Εσύ έχεις ακούσει ότι ο άλλος είναι πρόθυμος να κάνει αυτά.Θέλεις να ζητήσεις κάτι άλλο σε αυτό το στάδιο εκτός απ΄αυτά που έχει δηλώσει ότι μπορεί να κάνει ; Και δίνουμε την ευκαιρία στον καθένα να ζητήσει κάτι που δεν έχει δηλώσει ο άλλος. Ο άλλος δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει , απλά δίνουμε την ευκαιρία στον καθένα. Άκουσες ότι εκτός απ’αυτά που πρότεινες ζητάει και αυτό. Πώς νιώθεις γι αυτό; Είναι κάτι που δεν μπορούσες να κάνεις ή μπορείς να κάνεις κάτι άλλο όμοιο ή σχετικό με αυτό ; Διαπραγμάτευση γίνεται. Σαν να έχουμε δύο χώρες. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται σε εταιρίες, σε πολιτικά, όπου βρισκόμαστε, όπου υπάρχουν συγκρούσεις. Τί χρειάζεσαι εσύ, τί χρειάζεσαι εσύ, τί μπορείς να δώσεις, εσύ τί μπορείς να δώσεις, τί άλλο θέλεις εσύ , τί άλλο θέλεις εσύ, μπορεις να το δώσεις; Είναι κλασικό σύστημα διαπραγμάτευσης σε ανθρώπους. Όμως σ’εμας υπάρχει ένα άλλο στάδιο κι αυτό είναι η αυτογνωσία. Η αυτογνωσία που μπορούμε να έχουμε μέσα από αυτή την διαδικασία. Στο τέλος τους δίνουμε τα χαρτιά με τις ανάγκες και τις αποφάσεις που έχουμε γράψει. Και τότε μπαινουμε πιο πολύ στο τέταρτο στάδιο στην συγκεκριμενοποίηση της εφαρμογής. Δεν αφήνουμε τα πράγματα αόριστα. Αν λέει κάποιος θ’αναλάβω τα παιδιά τρεις φορές την εβδομάδα για να μπορείς εσύ να ξεκουραστείς, Ποιές μέρες και ποιές ώρες. Αν συμφωνούν να βρίσκονται μία φορά την εβδομάδα για να συζητήσουν τις ανάγκες τους, Ποιά μέρα και ώρα. Πάντα εμείς θα το συγκεκριμενοποιήσουμε. Κι αν βλέπουμε ότι κάποιος δηλώνει κάτι που για τόσα χρόνια δεν έκανε kαι δηλώνει ότι τώρα θα το κάνει στα αγγλικά λέμε to challenge that.Λέμε έντάξει αυτή την ανάγκη την ξερεις εδώ και τόσα χρόνια και δεν μπορούσες να ανταποκριθείς. Τί είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορείς τώρα; Τί ήταν αυτό που σ’εμπόδιζε όλα αυτά τα χρόνια ; Να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να είναι όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικός και να συνειδητοποιήσει τα εμπόδια που υπήρξαν μέχρι τώρα. Ήταν συναισθήματα ; συναισθήματα που είχε απέναντι στον άλλο; είναι κάποιο μπλοκάρισμα από τα παιδικά του χρόνια ; είναι κάποιες ανάγκες που έχει που τον κάνουν να μην κάνει αυτά που του ζητάει ο άλλος ή είναι κάτι άλλο; Γιατί αν κάνουμε μιά συμφωνία τώρα που την επόμενη μέρα δεν θα τηρήσει ο άλλος είναι καταδικασμένη στην αποτυχία. Άρα χρειάζεται να κάνουμε κάτι ρεαλιστικό. Που σημαίνει αν έχουμε την διαίσθηση ότι κάποιος δηλώνει ότι θα κάνει κάτι που πιθανόν υποψιαζόμαστε ότι δεν θα μπορεί να το κάνει , να το μετριάσουμε. -Θέλεις να κάνεις αυτό ή θέλεις να κάνεις κάτι λιγότερο από αυτό ; – Νιώθεις αυτοπεποίθηση ότι μπορείς να το κάνεις αυτό ή κάτι που είναι προς αυτό αλλά ίσως πιο εύκολο; Δεν δημιουργούμε βέβαια δυσκολίες στον άνθρωπο, απλώς θέλουμε να διευκρινίσουμε ν αδηλώσει Ναί, έχω την πεποίθηση ότι μπορώ να κάνω αυτό που ζητάει ο άλλος και ο λόγος που μπορώ είναι αυτός. Παρόλο που δεν μπορούσα μέχρι τώρα, λόγος είναι ότι βλέπω ότι το έχει ανάγκη, βλέπω ότι με δέχεται, τον αγαπώ, η σχέση αυτή είναι σημαντική για μένα, κουράστηκα με τις συγκρούσεις, συνειδητοποιώ τώρα ότι πριτιμώ να κάνω αυτό παρά να έχουμε συνέχεια συγκρούσεις. Ναβοηθήσουμε τον άλλο να συνειδητοποιήσει για ποιό λόγο θέλει να το κάνει. Όχι απλώς επειδή το θέλει ο άλλος. Γιατί αυτό θα οδηγήσει σε μια καταπίεση. Επειδή αγαπώ τον άλλο και το θέλει ο άλλος, είναι λόγος. Επειδή κουράστηκα από τις συγκρούσεις και βλέπω ότι με συμφέρει να το κάνω είναι λόγος. Πρέπει να βοήθήσουμε τον άνθρωπο ή να συνδέεται με την αγάπη ή να συνδέεται με το συμφέρον το να το κάνει. Ένα από τα δύο. Αν είναι ότι το κάνω επείδή το θέλει ο άλλος και δεν το κάνω από αγάπη αλλά επειδή το θέλει ο άλλος και δεν έχω καποιο συμφέρον σε λίγες μέρες θα σταματήσω να το κάνω. Μετά αγγίζουμε ένα θέμα σε σχέση με τα παιδιά και ειδικά είναι ένα θέμα που έχει γίνει πάρα πολλές φορές, το θέμα των συνεπειών. Και αυτό πρέπει να αποφασίσουμε. Τί συνέπειες θα υπάρχουν, αν θα υπάρχουν συνέπειες. Μάλλον με τα παιδιά πρέπει να υπάρχουν συνέπειες. Τί συνέπειες θα υπάρχουν αν δεν τηρεί ο άλλος την συμφωνία. Τώρα η συνέπεια πρέπει να είναι ανάλογη με το θέμα. Και το καλύτερο είναι αυτό που κάνω εγώ, να ζητήσω από το ίδιο να προτείνει μία συνέπεια. Στον ίδιο που μπορεί να είναι ασυνεπής. Πες μου σε περίπτωση που δεν μπορείς να τηρείς την συμφωνία σου, τί θεωρείς μία σωστή συνέπεια. Θα μείνετε έκπληκτοι τί δικαιοσύνη έχουν τα παιδιά μέσα στον νου τους και πόσο σοφά θα απαντήσουν. Εκτός αν είναι σε πλήρη αντίδραση και αρνητικότητα. Πώς πραγματικά θα προτείνουν. Και όταν ο ίδιος έχει προτείνει την συνέπεια και έχει συμφωνήσει με αυτή, είναι πολύ πιο πιθανό να τηρήσει την συμφωνία ή να τηρήσει την συνέπεια. Ένα από τα δύο. Και μπορούμε επίσης την ώρα που κάνουμε αυτό να ζητήσουμε από τον καθένα, να φανταστεί… -Κλείσε τα μάτια σου, φαντάσου τώρα ότι κάνεις αυτό που ζήτησε ο άλλος (συγκεκριμένα είσαι στην κουζίνα και πλένεις τα πιάτα, που δεν έχεις κάνει είκοσι χρόνια) -Πώς νιώθεις ; Μπορούμε να οδηγήσουμε τον άνθρωπο να οραματίζεται ότι κάνει αυτό που λέει ότι θα κάνει και να δει πώς νιώθει κάνοντας αυτό. – Τώρα κλείνεις την τηλεόραση και γυρίζεις στην γυναίκα σου και σου μιλάει και δεν βλέπεις τηλεόραση , την ακούς και επικοινωνείτε… – Πώς νιώθεις ; Νιώθεις αμηχανία, νιώθεις στέρηση ; Δηλαδή τί είναι αυτό που νιώθει ο άνθρωπος. Γιατί αν ένιωθε ευχάριστα θα το είχε κάνει. Μία τεχνική επίσης είναι να επιλέξουμε τα πιό σημαντικά και να ζητήσουμε από τον ένα να κλείσει τα μάτια του, να περιγράδουμε την νέα συμπεριφορά και να δούμε τί νιώθει. Απ’εκεί και πέρα μπορεί να γίνει μία συζήτηση, μπορεί να γίνει E.F.T.. Καμμιά φορά μπορεί ο ένας να νιώθει αποστροφή για την ερωτική επαφή και ο άλλος να χρειάζεται την ερωτική επαφή. Άρα μπορούμε να κάνουμε E.F.T. τί νιώθει ο άλλος με την ιδέα το να έχει ερωτική επαφή. Θα νιώθει κάποια αποστροφή. Αυτή η αποστροφή από πού έρχεται ; Είναι αποστροφή προς τον συγκεκριμένο ; Είναι λόγω πληγωμένων συναισθημάτων ; Είναι λόγω κάποιας απόρριψης που έχει νιώσει κάποια άλλη στιγμή στην ερωτική επαφή ; Είναι κάτι από το παρελθόν;. Και άρα μπορούμε να βοηθήσουμε τον ένα να ξεμπλοκάρει στην ανταπόκριση στην ανάγκη του άλλου. Επίσης προτείνω, σε κάθε…μπορεί να είναι ζευγάρι, μπορεί να είναι γονείς και παιδιά, να βρίσκονται μία φορά την εβδομάδα και να συζητούμ πώς πάνε. Και προσπαθώ να το συγκεκριμενοποιήσω αυτό. Κυριακή πρωί, μεσημέρι, βράδυ, κάποια ώρα που είναι όλοι ελεύθεροι. Κλύτερα όχι στο τραπέζι, κάποια άλλη ώρα. Μετά ζητάω από τον καθένα να κάνει τον οραματισμό που σκεφτόμαστε στον νου μας πέντε θετικές ιδιότητες του άλλου. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό στην βελτίωση των σχέσεων. Να μπορώ να συνειδητοποιήσω, να αναγνωρίσω τις θετικές ιδιότητες του άλλου. Αλλάζει την ενέργειά μου απέναντί του. Ακτινοβολώ μία πολυ πιο θετική ενέργεια απέναντι στον άλλο. Και αν είναι δυνατόν να τα πω, να εκφράζω αν θέλετε τα θετικά. Και ζητώ αυτό μέσα στην ίδια την συνάντηση. Ζητώ από τον καθένα να κοιτάξει στα μάτια του άλλου ( μπορεί να κοιτάξουν σ’εμένα και να λένε είναι έτσι, είναι…) -Στοπ ! Γύρισε προς τον άλλο Είσαι έτσι Είσαι έξυπνη, είσαι όμορφη είσαι σωστή , έχεις δικαιοσύνη , με βοηθάς πολύ . Να μην το πούνε σ’εμένα , να το πούνε στον άλλο. Ξέρετε τί δυσκολία έχουν ; φοβερή δυσκολία. Να κοιτάνε στα μάτια του άλλου και να το πούνε στον άλλο. Εντάξει ; Μετά κανονίζουμε το επόμενο ραντεβού, πότε θα ξαναβρεθούμε, και να συζητήσουμε στην επόμενη συνάντηση . -Πόσο ικανοποιημένος,-η είσαι με την νέα συμφωνία ; – Και εσύ τί χρειάζεσαι ακόμα ; Όχι τί έκανε λάθος ο άλλος; Δεν μπαίνουμε στο παρελθόν, τί δεν έκανε. -Τί χρειάζεσαι ακόμα ; Τίποτε άλλο. Δεν θα μπούμε πάλι στον ρόλο του δικαστή. – Δεν θέλω ν’ακούσω τί έκανε, τί δεν έκανε. Τί χρειάζεσαι απ’εδω και πέρα ; Τίποτε άλλο. . Να φύγουμε από όλους τους ρόλους ποιός έχει δίκιο, ποιός είναι σωστός ποιός δεν είναι σωστός.

Τώρα κοιτάξτε πάλι την σελίδα 177. Από την άποψη της αυτογνωσίας τώρα. Όλο αυτό ήταν για την διαπραγμάτευση αναγκών μεταξύ των ανθρώπων αυτών. Και κοιτάξτε προς τα κάτω στην σελίδα 177.

Τώρα για την κάθε σημαντική ανάγκη σημείωσε τα συναισθήματα που νιώθεις όταν δεν ικανοποιείται. Βοηθάμε τον άνθρωπο να συγκεγριμενοποιήσει τί συναισθήματα έχει, τις πεποιθήσεις που δημιουργούν τα συναισθήματα . – Τί είναι αυτό που πιστεύεις που 1) σε κάνει να νομίζεις ότι χρειάζεσαι αυτό που θέλεις ; και 2)σε κάνει να νιώθεις αρνητικά αν δεν το έχεις ; Υπάρχουν πεποιθήσεις που δημιουργούν την ανάγκη και μετά πεποιθήσεις που δημιουργούν πόνο αν δεν ικανοποιείται η ανάγκη. Και τις πρακτικές επιπτώσεις για χρόνο, κούραση.. Τότε για κάθε ανάγκη για να διαμορφώσει κάποιος ένα εγώ μήνυμα χρειάζεται τρία στοιχεία. 1)Τί χρειάζομαι 2)Τί νιώθω όταν δεν πραγματοποιείται και 3)Ποιές πρακτικές συνέπειες έχει αυτό στην ζωή μου όταν δεν πραγματοποιείται. Χάνω χρόνο, χάνω ενέργεια, χάνω χρήματα. Καταλαβαίνετε ;. Και αυτός είναι ο κορμός του εγώ μηνύματος. Τότε αν θέλουμε μπορούμε να βοηθήσουμε τα άτομα αυτά να βρούνε τί βρίσκεται πίσω από την ανάγκη καιτ΄είναι το μάθημά τους. Δεν θα ήταν λάθος και γινεται συχνά, μετά από μία πρώτη συνάντηση μαζί ή και πριν από μία πρωτη συνάντηση μαζί , να δουλεψετε ξεχωριστά με τα άτομα αυτά. Γιατί το πρόβλημά τους δεν είναι ο άλλος είναι ο εαυτός τους. Και ο άλλος είναι απλώς εκεί για να φέρνει τα μηνύματα, τα μαθήματα στην επιφάνεια. Ηεργασία του καθενός δεν είναι τόσο με τον άλλο όσο είναι με τον εαυτό του. Και βοηθάμε τον καθένα για τον εαυτό του τί έχει να μάθει εδώ. Τώρα τα πιθανά μαθήματα είναι από κάτω.

1) Να μάθω να εκφράσω τις ανάγκες αυτές πιο δυναμικά αλλά με εγώ μήνυμα . Μπορεί το μάθημα για τον ένα ή και για τους δύο να είναι να μάθουν να εκφράζουν σωστά τις ανάγκες τους , που σημαίνει: α) να το εκφράσουν . Γιατί μερικοί δεν το εκφράζουν και μετά πληγώνονται και θυμώνουν επειδή δεν γίνεται αυτό που θέλουν. Και άλλοι το εκφράζουν με κριτική με επιθετικότητα , με κατηγορία με απόρριψη. Τότε μπορεί αυτού του ανθρώπου το μάθημα να είναι : β) Πώς εκφράζω μία ανάγκη , χωρίς να θεωρώ τον άλλο υπεύθυνο και χωρίς να έχω αρνητικά συναισθήματα και χωρίς κριτική

2) Mπορεί του ενός ή και των δύο το μάθημά τους να είναι Να απελευθερωθούν από την ανάγκη.Και άρα σε προσωπικό ραντεβού μπορείτε να βοηθήσετε ν’απελευθερωθεί από την ανάγκη. Δεν σημαίνει ότι δεν θα ζητήσει να γίνει αυτό που θέλει. Σημαίνει ότι η ευτυχία του δεν θα εξαρτιέται από αν θα ικανοποιηθεί ή όχι. Έχει μεγάλη διαφορά καταλαβαίνετε ; Άλλο τί προτιμώ και άλλο θα σε μισω αν δεν το έχω. Καταλαβαίνετε ; και θεωρώ ότι είμαι το θύμα και δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένος ποτέ αν δεν παίρνω από αυτόν τον άνθρωπο αυτό που θέλω. Τώρα αρκετές φορές το μάθημα των ανθρώπων είναι ν’απελευθερωθούν από την ανάγκη και γι αυτό ο άλλος είναι δεσμευμένος να μην την ικανοποιεί. Γιατί είναι μία συμφωνία ψυχής. Άλλες φορές δεν είναι συμφωνία ψυχής. Είναι το μουλάρωμα της προσωπικότητας. Δεν θα δώσω αυτό που θέλει. Εντάξει; Εγωισμός, ανταγωνισμός αντίδραση. Τότε δεν ξέρουμε εμείς. Άρα ένας τρόπος για να βοηθήσουμε κάποιον για να απελευθερωθεί από μία ανάγκη είναι η μέθοδος Sedona. Απαλή… Νιώσε το συναίσθημα νιώσε την ανάγκη. Τώρα δοκίμασε ν’αφήσεις την ανάγκη και προσπάθησε να νιώσεις την αξία σου μέσα σου, να νιώθεις την ανάγκη να ικανοποιείται εσωτερικά, ώστε να νιώθεις το ίδιο είτε ο άλλος συμπεριφέρεται όπως θέλεις είτε όχι. Τότε μπορείτε να δουλέψετε ξεχωριστά με τα άτομα και στον τρόπο που εκφράζουν την ανάγκη τους με εγώ μήνυμα και στον τρόπο ν’απελευθερωθούν από την ανάγκη. Δεν συγκρούονται αυτά. Μπορώ και να’απελευθερωθώ από την ανάγκη και να την εκφράσω χωρίς η αξία μου και η ασφάλειά μου να εξαρτιέται επάνω σε αυτό.

3) Μπορεί το μάθημα του ανθρώπου να είναι ν’απελευθερωθεί από υποσυνείδητες πεποιθήσεις, φόβους, ενοχή που τον εμποδίζουν (όχι να δηλώσει τις ανάγκες του, είναι λάθος αυτό, )να πραγματοποιηθούν οι ανάγκες του. Δηλαδή λέω ότι θέλω κάτι αλλά είμαι τόσο μέσα στο ρόλο του θύματος, θέλω τόσο πολύ να πονάω και να θυμώνω επειδή ο άλλος δεν μου δίνει αυτό που θέλω, που ουσιαστικά υποσυνείδητα δεν το θέλω. Ή με κάποιο τρόπο υποσυνείδητα πιστεύω ότι δεν το αξίζω, ή θα χάσω την αξία μου αν ο άλλος είναι καλός μαζί μου, ή θα χάσω το παράπονο, θα χάσω το δικαίωμα να μην είμαι καλά εξαιτίας του άλλου. Θέλω ο άλλος η αιτία να μην είμαι καλά. Αφού δεν είμαι καλά και δεν μπορώ να δεχτώ την ευθύνη που δεν είμαι καλά, άρα θέλω τον άλλο να μην είναι εντάξει μαζί μου για να έχω λόγο να μην είμαι καλά, να μην ικανοποιούνται οι ανάγκες μου από τον άλλο. Σας έχω πει για ένα κλασικό παράδειγμα που μία γυναίκα σ’ενα σεμινάριο , μεγάλο παράπονο που οάντρας της εργάζεται λιγότερο απ’αυτήν και αυτή κάνει ‘ολο και περισσότερη δουλειά και στο σπίτι και στην βιομηχανία που είχανε μαζί. Και της είπα : – Κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου ότι ο άντρας σου κάνει περισσότερα απο εσένα. Και αμέσως άνοιξε τα μάτια της με πανικό . – Όχι, όχι θέλω ν’αξίζω εγώ περισσότερο απ’αυτόν κάνοντας περισσότερα. Και επειδή ο πατέρας μου ήθελε αγόρι, εγώ έγινα αγόρι…Παραπονιόταν τόσα χρόνια και μετά από 30 χρόνια συνειδητοποίησε ότι δεν θέλει με τίποτα ο άντρας της να κάνει περισσότερα. Η λεγόμενη ψυχολογική αντιστροφή. Λέω ότι θέλω κάτιαπό κάποιον αλλά υποσυνείδητα δεν το θέλω. Ή επειδή πιστεώ ότι δεν το αξίζω ή επειδή πιστεύω ότι θα χάσω κάτι, τον ρόλο του θύματος, τον ρόλο του δυνατού,της αξίας, κάτι κινδυνεύει. Και είχαμε συζητήσει αυτή την μεγάλη λίστα της ψυχολογικής αντιστροφής. Αν δουλεύουμε με κάποιον και η ανάγκη του δεν ικανοποιείται, ίσως χρείάζεται να δουλέψουμε μαζί του και να δούμε αν υπάρχουν αντιστάσεις. Ένας τρόπος για να βοηθήσουμε τον άλλο είναι να πούμε – Φαντάσου τώρα ότι ο άλλος γίνεται άψογος απέναντί σου, σου ικανοποιεί όλες τις ανάγκες και να δεις πώς νιώθεις. Μπορεί να νιώθει όμορφα , μπορεί να νιώθει άβολα και μπορεί να νιώθει και φόβο. Ψάχνουμε για πιθανές αντιστροφές. Μία σημαντική αντιστροφή θα είναι : Αν δεν το πήρα αυτό σαν παιδί. Γιατί ό,τι δεν παίρνουμε σαν παιδιά… Ρωτάμε – Αυτό που ζητάς τώρα από τον άλλο το είχες σαν παιδί ; Γιατί αν δεν έχουμε κάτι σαν παιδια βγάζουμε κάποια συμπεράσματα. 1) Δεν το αξίζω και 2) Αυτό θα έχω. Δηλαδή αυτό πο βίωσα σαν παιδί αυτό θα έχω στην ζωή μου. Μπορεί να μην έχει σημείο αναφοράς, ή άλλη περίπτωση. Μπορεί η ανάγκη αυτή να ικανοποιείται αλλά να μην βλέπει ότι ικανοποιείται. Άλλη περίπτωση. Να λέει ότι θέλει αγάπη και στοργή και υποστήριξη και να μη βλέπει όλη αυτή την αγάπη και υποστήριξη που υπάρχει. Να έχει επικεντρβθεί σ’ένα σημείο και να μην βλέπει ότι σε τόσα άλλα σημεία έχει αυτό που θέλει από τον άλλο άνθρωπο. Όλα αυτά είναι η δική μας εργασία να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να τα ξεκαθαρίσει.

4) Το μάθημα του ανθρώπου αυτού είναι ν’αλλάξει συμπεριφορά. Γιατί με την συμπεριφορά που έχει δεν θα πάρει ποτέ αυτό που θέλει από τον άλλο. Είναι υπερυπεύθυνος ; υπερπροστατευτικός; Ποτέ δεν θα πάρει υπευθυνότητα από το μέρος του άλλου. Κάνει κριτική ; Ο άλλος ποτέ δεν θα φύγει από την απόμακρη θέση. Κάνει κριτική ; Ο άλλος θα κριτικάρει. Η συμπεριφορά μας και οι ρόλοι που παίζουμε προδιαθέτουν ή δεν προδιαθέτουν τον άλλο στην συνεργασία που θέλουμε Χρειάζεται να βοηθήσουμε αυτόν τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει πιθανές συμπεριφορές μου μπορεί να έχει και που εμποδίζουν τον άλλο. Υπάρχουν δύο τρόποι για να γίνει αυτό. α) Να ρωτήσουμε τον ίδιο. – Τί φαντάζεσαι ότι μπορεί να κάνεις στη συμπεριφορά σου, στον τρόπο λειτουργίας σου που μπορεί να εμποδίζει τον άλλο να συμπεριφέρεται όπως θέλεις ; β) Να ρωτήσουμε και τον άλλο. – Μπορείς να εξηγήσεις στον άλλο πιθανές συμπεριφορές που έχει και σε αποθαρρύνει ; Υπάρχει ένα κομμάτι στο μυστικό που λέει: Όταν μία γυναίκα επιβραβεύει τον άντρα της για κάτι που κάνει , έχει περισσότερη όρεξη να το κάνει. Κι επειδή η γυναίκα χρησιμοποιεί πολύ την κριτική στις σχέσεις….Κύριο παράπονο των γυναικών είναι ότι ο άντρας είναι απόμακρος και κύριο παράπονο των αντρών είναι ότι η γυναίκα κριτικάρει. Όταν κριτικάρετε κάποιον χάνει την όρεξη να κάνει κάτι θετικό. ..-Ότι και να κάνω, λάθος θα είμαι. Γίνεται απόμακρος, γίνεται επιθετικός, μπορεί να κριτικάρει ο ίδιος. Είχα μία γυναίκα σ’ενα σεμινάριο στον Βόλο, ήταν για σχέσεις ανδρών-γυναικών, δουλέψαμε και κάναμε οραματισμό σαν να είμαστε ο άλλος και μετά από την άσκηση που φαντάστηκε ότι η ίδια ήταν ο άντρας της είπε: Κατάλαβα γιατί ο άντρας μου δεν μου μιλάει, γιατί τον κριτικάρω συνέχεια. Άρα αυτή θέλει να της μιλάει αλλά αυτός έχει κλειδώσει… -ότι και να πώ λάθος θα είμαι, δεν θα συμφωνήσει μαζί μου, και ότι και να κάνω θα μπορούσα να το έχω κάνει καλύτερα ή διαφορετικά.. και θα έχει μία παρατήρηση να μου κάνει, άρα δεν μιλάω, κάθομαι στην τηλεόραση, δεν με κριτικάρει η τηλεόραση, ή κάθομαι με τον σκύλο, δεν μου λέει και τίποτα , ο σκύλος με δέχεται όπως είμαι – Καταλαβαίνετε ; Τότε χρειάζεται σ’αυτη την προσπάθεια να βοηθήσουμε τον ένα να καταλάβει τί συμπεριφορές μπορεί να έχει που να εμποδίζουν τον αλλο να έχει διάθεση να τον βοηθήσει.Και γενικά τα μαθήματα του ενός ή δύο ή περισσότερων ατόμων είναι ένας συνδυασμός απ’αυτά. Και να επικοινωνώ με το εγώ μήνυμα,και ν’απελευθερωθώ από την ανάγκη, και ν’απελευθερωθώ από υποσυνείδητες αντιστάσεις στο υποσυνείδητο προς το να ικανοποιηθεί η ανάγκη, και ν’αλλάξω συμπεριφορές. Κι όλο αυτό είναι από την πλευρά της αυτογνωσίας που γίνεται.

Θα έρθουν όμως σ’εσάς και κάποι που δεν ενδιαφέρονται για την αυτογνωσία. Ενδιαφέρονται για μία πρακτική λύση. Θα μείνετε στο πρώτο σκέλος. Βρήκαμε τί θα κάνει ο καθένας, θα κάνουμε μία άλλη συνάντηση, θα συζητήσουμε τί άλλο χρειάζεσαι. Όχι τί έκανε ο ένας ή ο άλλος ή δεν έκανε. Τί άλλο χρειάζεσαι. Αν θέλουν θα κάνετε εκεί προσωπικά ραντεβού εκεί μαζί τους για να συζητήσετε τα πιθανά μαθήματα του καθενός. Βσική μας σκεπτομορφή είναι ότι αυτά τα δύο άτομα δεν είναι καθόλου τυχαία σε μία στενή σχέση. Είτε λεγεται γονιός-παιδί , είτε σύντροφος, είτε αδέλφια ή φίλος. Δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπεριφορά του καθενός. Όλα αυτά ήταν προαποφασισμένα. Τώρα έρχεται η ώρα της ελεύθερης βούλησης. Τί κάνω με αυτό; Τί κάνω με αυτή την κατάσταση ; Εγκλωβίζομαι στον εαυτό μου ; φεύγω; γίνομαι επιθετικός; αγνοώ τον άλλο ή προσπαθώ να έχω μέσα απ΄αυτό μία αυτογνωσία και μία συνεργασία με τον άλλο; Μετά από τόσα χρόνια 35 -40 δεν έχω καμμία περίπτωση που θα μπορούσα να πω ότι ο ένας έχει δίκιο και ο άλλος λάθος. Πάντα είναι ένας συνδυασμός μεταξύ τους.

Καμμία ερώτηση για το θέμα της εργασίας με σχέσεις. Ναι Ματούλα

Μ. – Είπες κάτι στην αρχή. Όταν κάποιος προσπαθεί να πείσει τον άλλο για τις θέσεις του, αυτό οφείλεται σε εσωτερική ανασφάλεια του ενός.

Η. – Συνήθως εκτός αν θέλω να σώσω την ψυχή του άλλου. Αλλά αυτό είναι μια έπαρση, εγώ ξέρω τί σημαίνει να σώζω μία ψυχή. Γενικά χρειάζομαι τους ανθρώπους που έχω κοντά μου να έχουν όμοιες αξίες και ιδανικά

Μ. – Τί του λέμε ; είσαι εσωτερικά ανασφαλής ;

Η. – Οχι δεν του λέμε. Ρωτάμε τί χρειάζεται; τί θα νιώσει αν ο άλλος δεν πιστεύει το ίδιο με αυτόν ;

Μ. – Και λέει δεν νιώθω καλά

Η. – Τί θα νιώθεις ; τί χάνεις ; κάνουμε ενεργητική ακρόαση. Δεν του λέμε είσαι ανασφαλής ,έχεις κομπλεξ. Αυτό ποτέ δεν το λέμε. Ρωτάμε ερωτήσεις. Κι ούτε λέμε σε κάποιον σ’ένα καυγά είσαι ανασφαλής. Ρωτάμε τί νιώθεις ; τί συναισθήματα έχεις όταν το παιδί σου ή ο/η σύντροφός σου έχει εντελώς άλλες αξίες και άλλες αντιλήψεις από εσένα. Ενεργητική ακρόαση

Μ. – Και κάτι άλλο σχετικά με την καταπίεση. Είπες ότι αν υπάρχουν κάποιοι που έχουν καταπιεστεί για πολλα χρόνια μετά….

Η. – Ναί εκφράζουν την ελευθερία τους ακραία για κάποιο διάστημα. Συνήθως ισορροπούν γιατι απομυθοποιούν την δήθεν ελευθερία. Ε και τί έγινε τώρα. Συνήθως ισορροπούν. Εφη

Ε. – Στην περίπτωση που έχουμε το ζευγάρι μπροστ΄σ μας και ο ένας δεν μπορεί να εκφράσει ανάγκες, δηλαδή εκφράζει μόνο ο ένας και ο άλλος παραμένει σιωπηλός

Η. – Κοίταξε , δεν έχω δει ποτέ να μην εκφράζει καμμία ανάγκη. είναι μία ευκαρία. Του λέμε, είναι μία ευκαιρία τώρα να πεις τί θέλεις τί ανάγκες έχεις και συναισθήματα. Έχω δει περιπτώσεις που δυσκολεύονται, αλλά όχι που δεν μπορούσαν καθόλου. Μετά αν δεν.. μπορώ να προτείνω ή να διαβάζω από την λίστα. -Έχεις ανάγκη για περισσότερο σεβασμό ; και πότε νιώθεις ότι σε σέβεται και πότε νιώθεις ότι δεν σε σέβεται. – Εχεις ανάγκη για περισσότερη ελευθερία ; Πάμε στις βασικές ανάγκες. Ανάγκη για αναγνώριση του ότι έχεις κάνει ; ή για την αξία σου; Υπάρχουν κάποιες βασικές ανάγκες που είναι απίθανο να μην έχει κάποιος. Δεν συμβαίνει. Συμβαίνει να δυσκολεύεται , απλά δεν μπορεί να περάσουν 10′ και να μην πει κάτι. Μπορεί στην αρχή να χρειάζεται βοήθεια. Ειδικά οι άντρες έχουν περισσότερη δυσκολία.

Ε.- Και κάτι άλλο. Κάνουμε ενεργητική ακρόαση σε κάποιον και φτάνουμε σ’ένα συμπέρασμα που σου λέει, εγώ νιώθω μοναξιά. Δηλαδή εκείνη την στιγμή τί μπορούμε να κάνουμε εμείς;

Η. – Τί χρειάζεσαι για να μην νιώθεις μοναξιά. Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις μέσα σου για να μην νιώθεις μοναξιά ; υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις απ’έξω; Και τί είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις… γιατί μπορεί να είμαι εγώ σε μία σπηλιά στο βουνό και να νιώθω πλήρη σύνδεση με όλους. Ότι νιώθει κάποιος μοναξιά είναι αποτέλεσμα κάοιας πεποίθησης

Ε.- Μου έχει τύχει άνθρωπος που αρνιόταν να δεχτεί ότι είναι θέμα πεποίθησης

Η. – Κατ’αρχάς πιστεύω ότι είμαι μόνος. Δεν πιστεύω ότι οι άλλοι ενδιαφέρονται για μένα. Δεν πιστεύω ότι οι άλλοι μπορούν να με καταλάβουν. Είναι κάποιες βασικές πεποιθήσεις. Άλλο να είμαστε μόνοι και άλλο να νιώθουμε μοναξιά. Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Μπορεί κάποιος να έχει εκατοντάδες ανθρώπους γύρω του και να νιώθει μοναξιά. Να μην νιώθει συνδεση. Και κάποιος άλλος να είναι εντελώς μόνος του και να μην έχει μοναξιά. Είναι πεποιθήσεις.

Ε. – Εγώ το δέχομαι αλλά υπάρχει αντίσταση

Η. – Τί ανάγκη έχεις για να υπάρχει αυτή η αντίσταση; Δέξου την αντίσταση. Γιατί θέλεις να την αλλάξεις ; Απελευθερωθείτε από την ανάγκη να σώσετε τον κόσμο. Απελευθερωθείτε. Κάντε ότι μπορείτε αλλά αν ο άλλος θέλει να μείνει με την αντίσταση ας μείνει με την αντίσταση, κανένα πρόβλημα, δεν χρειάζεται να αποδείξετε κάτι. Βοηθείστε όσο μπορείτε αλλά χωρίς προσκόλληση στο – πρέπει να τον σώσω-. Αλεξάνδρα

Α. – Είπες στο τέλος ότι αν δεν πάρουμε κάτι σαν παιδιά βγάζουμε συμπεράσματα ότι δεν αξίζω ,

Η.- Δεν θα το έχω στην ζωή μου

Α. – Τί σημαίνει αυτό για την σημερινή μας συμπεριφορά και πώς μπορεί να διορθωθεί

Η.- Γενικά το εμποδίζουμε να γίνει αυτό που δεν είχαμε, ή δεν το βλέπουμε όταν το έχουμε. Σαν αγάπη ,αποδοχή, συμπαράσταση. Είμαστε στην σκεπτομορφή Δεν έχω συμπαράσταση- . Και μπορεί ο άλλος να μας πει ,ένα, δύο, τρία,…πέντε. Κοίταξε συμπαράσταση που έχεις

Α. – Πώς το εμποδίζουμε ;

Η. – Πρακτικά. Ο ένας ανθρωπος σου έχει κάνει αυτό, ο άλλος το άλλο, το σύμπαν το τρίτο , ύπάρχουν αποδείξεις. Υπάρχουν δύο σαν αποτέλεσματα. Ή αρνιέμαι να το έλκω , κάνω σαμποταζ ή δεν το βλέπω παρόλο που υπάρχει ή φοβάμαι να το έχω , και το δημιουργώ και μετά τρέχω και το χαλάω επειδή πιστεύω ότι δεν το αξίζω. Κι αν το είχα σαν παιδί και μέτά χάλασε και πόνεσα επειδή χάλασε, φοβάμαι να το έχω μήπως χαθεί και πονέσω. Κι αυτό έχει συμβεί σε ανθρώπους που έχουν πεθάνει αγαπημένοι τους, φοβούνται την εγκατάλειψη, την απώλεια.

Α. – Κι αν θέλουμε να το δουλεψουμε πάμε στο παρελθόν;

Η. – Δουλεύουμε με E.F.T. και   T.A.T. τα γεγονότα του παρελθόντος και συνειδητοποιούμε ότι το συμπερασμα ότι δεν το αξίζουμε ήταν λάθος, Βιώνουμε ότι το αξίζουμε στο παρελθόν και ότι είμαι ασφαλής να το έχω…και όλα αυτά που έχετε μάθει E.F.T., T.A.T., B.S.S.F.   αποφορτίζουμε τις εμπειρίες αυτές, που συνήθως δεν είναι μία, συνήθως αυτό βγαίνει από μακρόχρονες καταστάσεις. Κι έτσι πρέπει να επιλέξουμε συγκεκριμένες καταστάσεις να δουλέψουμε. Και την άσκηση του μυστικού , όπου οραματίζομαι με ευγνωμοσύνη, ότι ήδη έχω αυτό που θέλω και να συμφιλιωθώ μ’αυτή την ιδέα ότι το έχω και το αξίζω και νιώθω ευγνωμοσύνη ότι το έχω. Υπάρχει μία λεπτή γραμμή εκεί. Εμείς θα οραματιστούμε ότι η ανάγκη μας είναι ικανοποιημένη , ΟΧΙ ότι ο άλλος ικανοποιεί την ανάγκη μας. Δεν είναι ανάγκη να οραματιστουμε από πού θα ικανοποηθεί. Είναι μία σωστή διευκρίνηση. Ότι η ανάγκη είναι ικανοποιημένη