Μάθημα 23

Επίσης από σήμερα και σταδιακά οι συντονιστές θα αφήσουν εσάς να συντονίσετε και η διαδικασία θα είναι η εξής: ΄Ενας θα είναι ο συντονιστής, θα κοιτάξει γύρω και θα ζητήσει από τον καθένα να πει μία κουβέντα, δεν θα κάνει ανάλυση, μία κουβέντα. Θυμάστε ότι αυτό το κάνουμε ώστε όλοι να είναι παρόντες και να ενώνονται ενεργειακά. Ένα λεπτό να πει ο καθένας το θέμα που τον απασχολεί, χωρίς ανάλυση. Και μετά ρωτάμε ποιος θέλει να συζητήσει το θέμα του. Ο συντονιστής συντονίζει την συζήτηση. Μπορούν οι άλλοι να σηκώσουν το χέρι τους, να ζητήσουν τον λόγο να κάνουν ερωτήσεις. Αλλά θα ρωτήσετε μόνο αν ο συντονιστής σας δίνει τον λόγο. Συντονιστής θα είναι ένας από εσάς που έχει αναλάβει τον ρόλο του συντονιστή. Κάποια στιγμή θα το διακόψει ο εκπαιδευτής θα πει φτάνει μέχρι εδώ. Μπορεί να μην έχετε φτάσει κάπου, να μην έχετε καταλήξει. Δεν μας απασχολεί αυτό, μας απασχολεί η διαδικασία όχι να φτάσουμε σε κάποιο αποτέλεσμα. Και θα αρχίσουμε να συζητήσουμε τι βιώσατε. Θα μιλήσει πρώτα αυτός που συντόνιζε την ομάδα (όχι ο εκπαιδευτής). Θα μιλήσει αυτός που ήταν το υποκείμενο της συζήτησης (που έφερε το θέμα) που δέχτηκε τις ερωτήσεις και μετά θα μιλήσουν οι άλλοι. Ο εκπαιδευτής θα κάνει σχόλια που πήγαμε καλά, που ξεφύγαμε και πήγαμε αλλού, τι άλλο θα μπορέσουμε να κάνουμε, τι είχε προκύψει και ξεχάσαμε. ΄Ετσι θα έχετε εσείς μέσα στις εβδομάδες αυτές την ευκαιρία να συντονίσετε. Να βιώσετε τον ρόλο αυτό. Να δείτε τι απορίες έχετε. Μπορείτε να τα συζητήσετε αυτά και στην ομάδα αλλά και εδώ.

Σήμερα θα κάνουμε μια διακοπή σ’ αυτά που κάναμε μέχρι τώρα και θα συζητήσουμε την τεχνική του ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ.

Θεωρώ ότι είναι μια πολύ σημαντική τεχνική και για την δική μας εξέλιξη αλλά και για να μπορούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που είναι γύρω μας και τους ανθρώπους που έρχονται σ΄εμάς για βοήθεια. ΄Ισως έχετε διαβάσει τον Doctor Yu Len στην Χαβάη, ψυχολόγος που δούλεψε σε μια κλινική με βαριές ψυχικές αρρώστιες και άνθρωποι που είχανε δολοφονήσει ή βιάσει δηλαδή άνθρωποι με πολύ βαρύ εσωτερικό κόσμο και κατάφερε να κλείσει η κλινική με την έννοια ότι όλοι θεραπεύτηκαν και φύγανε 16 άτομα. Νομίζω μόνο δύο δεν θεραπεύτηκαν εντελώς. Οι υπόλοιποι φύγανε. Χωρίς να τους μιλήσει. ΄Εφερνε την ιστορία του καθενός και έκανε ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ. Και άρχισε ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου αυτού να καθαρίζει. Ο άνθρωπος ν΄αλλάζει και όλη η δομή του χώρου άλλαξε. Τα φυτά, τα υδραυλικά, το προσωπικό που ήταν εκεί. ΄Ολοι οι άνθρωποι άλλαξαν με την συνεχή επίδραση του ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ. Μπορείτε να διαβάσετε αυτό στα χαρτιά που σας δώσαμε σελίδες 78-79. Είναι μια περιγραφή από μία κοινωνική λειτουργό και νοσοκόμα που δούλεψε στην κλινική αυτή την εποχή αυτή. Είναι η αναφορά της όταν ο Doctor Yu Len δούλεψε σε αυτή την κλινική, Αυτό που έκανε αυτός, εμείς θα το μάθουμε σήμερα.

Τι είναι αυτό που έκανε:

Κατ΄αρχήν

Το ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ ζητάει κάτι περίεργο

Ζητάει να πάρουμε 100% την ευθύνη για ότι υπάρχει στην πραγματικότητά μας. Για ότι υπάρχει. Αν υπάρχει πόλεμος στην πραγματικότητά μας επειδή το διαβάζουμε ή το βλέπουμε στην τηλεόραση, αν υπάρχει ένας άνθρωπος θυμωμένος, εκνευρισμένος, άρρωστος, στεναχωρημένος, άπορος, ότι υπάρχει στην πραγματικότητά μου, θα πάρω την ευθύνη γι΄αυτό. Ευθύνη δεν σημαίνει φταίξιμο. Σημαίνει ότι με συμπαθητική δόνηση, έρχονται στην πραγματικότητά μου πράγματα που έχουν κάποια σχέση με το εσωτερικό μου περιεχόμενο. Τώρα αυτό το περιεχόμενο μπορεί να είναι στον συνειδητό νου, μπορεί να είναι στο υποσυνείδητο ή μπορεί να είναι πιο βαθειά στο λεγόμενο Αιτιατό σώμα ή μορφογεννητικό πεδίο. Μπορεί να είναι στοιχεία από άλλες διαστάσεις του εαυτού μας, που δεν έχουμε καμμία επίγνωση του τι είναι αυτά. Βέβαια όποιος έχει κάνει κάποια αυτογνωσία και με την ομιλία που θα σας κάνω απόψε, δεν θα είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσουμε κάποια στοιχεία που πιθανά υπάρχουν μέσα μας, που μπορούν να συνδημιουργούν καταστάσεις. Και πρώτο, πρώτο: Οποιαδήποτε κατάσταση μας ενοχλεί συμμετέχω στην δημιουργία του. Ότι μ’ ενοχλεί, δημιουργεί μια ενέργεια μέσα μου, που ενισχύει αυτή την πραγματικότητα. Τότε μπορούμε να πούμε, ότι κάνουμε ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ για ότι μας ενοχλεί. Τώρα αυτό μπορεί να είναι κάτι που δεν έχει προσωπική επίδραση επάνω μας π.χ. κάτι που βλέπουμε σαν αδικία, σαν κακό στον κόσμο, δηλαδή μη σωστό ή μη δίκαιο που γίνεται στην κοινωνία γύρω μας. ΄Η μπορεί να είναι πράγματα που συμβαίνουν σ’ εμάς. Μπορεί να συμβαίνουν σε άλλους ή μπορεί να συμβαίνει σ’ εμάς (αυτό που με ενοχλεί). Και στις δύο περιπτώσεις μπορούμε να κάνουμε ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ

Τι είναι:

Κατ’ αρχήν η λέξη σημαίνει: να διορθώσω, να κάνω κάτι να είναι πάλι σωστό.

΄Ερχεται από την παλιά αντίληψη, στην Χαβάη, στους Σαμάνους, τους πνευματικούς δασκάλους ότι: Υπάρχει απόλυτη τάξη στο σύμπαν. Κάτι που εμείς λέμε σ’ όλα τα μαθήματα. Ότι υπάρχει μια ΄΄κρυφή δικαιοσύνη΄΄. Ότι είναι αδύνατον να συμβαίνει κάτι σ’ εμένα, που δεν έχω επιλέξει ή που δεν έχω δημιουργήσει με κάποιο τρόπο. Και θα θυμηθείτε έχουμε συζητήσει με τον τρόπο που έχω λειτουργήσει στο παρελθόν: πεποιθήσεις, συναισθήματα, επιλογές, σκεπτομορφές, με τον τρόπο που λειτουργώ στο παρόν: με τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις, συναισθήματα, φόβους, προκαταλήψεις, προσδοκίες που υπάρχουν μέσα μου, που έλκουν από την ζωή ότι αντιστοιχεί με το καθρέφτισμα ή την συμπαθητική δόνηση, το εσωτερικό περιεχόμενο του εαυτού μου, ή ότι έλκω πραγματικότητες επειδή σαν ψυχή σε εξέλιξη έχω αποφασίσει να περάσω από αυτές για την εξέλιξή μου, γιατί μου προσφέρουν ευκαιρία για εξέλιξη. Επίσης θα θυμηθείτε ότι η πραγματικότητά μας δημιουργείται και από την ερμηνεία δηλαδή πως ερμηνεύω τα πράγματα. ΄Εχουμε βασικά 4 στοιχεία που δημιουργούν την πραγματικότητά μας. 1) Η ερμηνεία που δίνω σε ότι συμβαίνει, τι πιστεύω γι αυτό. Γι’ αυτό κάνουμε την ανάλυση, να δούμε τι πιστεύει ένας άνθρωπος ή τι πιστεύουμε εμείς όταν κάτι μας ενοχλεί.

2) ΄Ολες τις προηγούμενες πεποιθήσεις, συναισθήματα και πράξεις

3) Οι τωρινές μου πεποιθήσεις, συναισθήματα και συμπεριφορές και

4) Τα μαθήματα που έχω επιλέξει να μάθω

΄Αρα αυτοί οι πνευματικοί δάσκαλοι, όπως όλοι οι πνευματικοί δάσκαλοι στον πλανήτη είχανε σίγουρα στον νου, ότι Αν κάποιος με βλάπτει, και το σύμπαν επιτρέπει να με βλάπτει, πρέπει να έχω κάνει κάτι. Εγώ είμαι η αιτία. Δεν μπορεί ο άλλος να είναι η αιτία της πραγματικότητάς μου. Ότι συμβαίνει, καθρεφτίζει κάτι. Και όπως ήταν τότε, η άσκηση ήταν να ζητάω συγγνώμη νοερά, όχι στον ίδιο, νοερά από τον άλλο για ότι μπορεί να έχω κάνει εγώ ή οι πρόγονοί μου, σε αυτόν ή στους προγόνους του που δημιουργεί αυτή την πραγματικότητα. Και μετά να ζητήσω από το Θείο, να εξαφανίσει από μένα, (και αν είναι καλό) και από τον άλλο, ότι συμβάλλει σ’ αυτή την πραγματικότητα.΄Ηταν μια τεχνική τότε για την συμφιλίωση. Δεν ένιωσα θυμό, δεν ένιωσα πίκρα, δεν ένιωσα αδικία, γιατί ήταν αδύνατο, αποκλείεται το σύμπαν να κάνει λάθος. Αυτό είναι κάτι που εμείς λέμε κάθε εβδομάδα εδώ αλλά… κατά πόσο μπορούμε να το εφαρμόσουμε, κατά πόσο μπορούμε νοερά να ζητήσουμε συγγνώμη από τους ανθρώπους που προσπαθούν να μας κάνουν κακό ή που μας συμπεριφέρονται με τρόπο που μας κάνουν να υποφέρουμε. Είναι μία τέλεια -αν θέλετε- άσκηση για να απελευθερωθούμε από αυτή την τάση να νιώθουμε θύματα ή να νιώθουμε θυμό. ΄Αρα λέω συγγνώμη, για ότι μπορεί να υπάρχει μέσα μου στο παρόν ή στο παρελθόν που μπορεί να συμβάλλει σ’ αυτή την πραγματικότητα.

Και ευχαριστώ εσένα που με την συμπεριφορά αυτή με βοήθησες να δω ότι υπάρχει κάτι μέσα μου που χρειάζεται καθάρισμα

Και ευχαριστώ το Θείο που αυτή την στιγμή διαλύει από μέσα μου ότι μπορεί να συμβάλλει σ’ αυτή την πραγματικότητα.

Η μία από αυτές τις σαμάνους πριν από 80 χρόνια, πήρε αυτή την τεχνική και την έκανε θεραπευτική τεχνική. ΄Οπου δεν εφαρμόζεται πια μόνο για περιπτώσεις που οι άλλοι μας στεναχωρούν. Αλλά πήρε την απόλυτη ευθύνη για κάθε ασθενή που της ήρθε. Δεν της έκανε τίποτε ο ασθενής, αλλά το χρησιμοποιούσε για την θεραπεία των ασθενών. Όπως ο ψυχολόγος αυτό. Και λέει εφόσον έρχεσαι σ’ εμένα, με αυτό το ψυχολογικό πρόβλημα, πρέπει να υπάρχει κάτι μέσα μου που σου λέει να έρθεις σ’ εμένα αυτή την στιγμή και είμαι συνδημιουργός της πραγματικότητάς σου. Κάτι υπάρχει μέσα μου που χρειάζεται να καθαριστεί. ΄Αρα σου ζητώ συγγνώμη – τώρα μιλάμε για έναν άσχετο άνθρωπο τώρα- Και οι συντονιστές στην Αρμονική Ζωή που από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο εφαρμόζουν αυτό σε όλες τις συναντήσεις και τα προσωπικά ραντεβού, τουλάχιστον έτσι έχουμε αποφασίσει. Την ώρα που ακούω κάποιον, νοερά λέω σε αυτόν ΄΄ συγγνώμη για όποια συμμετοχή έχω στο να νοιώθεις έτσι, για να συμβαίνει αυτό σ’ εσένα, σε αγαπάω, ευχαριστώ και ζητάω από το Θείο να εξαφανίσει από εμένα, ότι μπορεί να υπάρχει, που συμβαίνει στην πραγματικότητά σου

Τώρα δεν είμαστε η αιτία της πραγματικότητας του άλλου. Απλώς έχουμε μια συμμετοχή μικρή ή μεγάλη, σύμφωνα με το εσωτερικό μας περιεχόμενο και με τα μαθήματα που έχουμε να μάθουμε μέσα στην ζωή μας. Και αυτό θα το συζητήσουμε σε λίγο. Τότε πως μπορούμε να καταλάβουμε πως μετατρέπεται από μία τεχνική συμφιλίωσης σε μία τεχνική θεραπευτική. Και αυτή η γυναίκα η Μόρνα θεράπευσε πάρα πολλούς ανθρώπους με τον τρόπο αυτό. Κάνοντας μόνο αυτό. Τίποτε άλλο. Και ο Yu Len συνέχεια θεραπεύει κόσμο και αυτή την κλινική που έκλεισε. Απλώς λέγοντας σε κάθε ασθενή:

Συγνώμη για ότι μπορεί να υπάρχει μέσα μου που συμμετέχει στην πραγματικότητά σου, που συνδημιουργεί την πραγματικότητά σου. Σε αγαπώ, Με αγαπώ (ξέχασα να πω αυτό) και Σε ευχαριστώ. Και το ευχαριστώ έχει μια διπλή έννοια: Σ’ ευχαριστώ εσένα που μου δίνεις την ευκαιρία να καθαρίσω τον εαυτό μου, είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία αυτή. Και δεύτερο Ευχαριστώ το Θείο που εξαφανίζει από μένα ότι μπορεί να συμβάλλει σ’ αυτή την πραγματικότητα.

Τώρα πως μπορούμε να καταλάβουμε αυτό. Υπάρχουν πολλές έννοιες που εξηγούν ότι τελικά όλοι λειτουργούμε από ένα κοινό ταμείο μνήμεων, τάσεων, συναισθημάτων, σκεπτομορφών. Ότι παρόλο που είμαστε άτομα φαίνεται ξεχωριστά, αντλούμε από μια πηγή τάσεων και καταθέτουμε σε μια πηγή τάσεων πράγματα που είναι κοινά. Μία έννοια είναι το συλλογικό ασυνείδητο ή υποσυνείδητο του Καρλ Γιουνγκ. Μία άλλη έννοια είναι το μορφογεννητικό πεδίο του Ρουπερτ Τσελντρικ όπου λέει ότι: Οι τάσεις του κάθε ανθρώπου βρίσκονται σ’ ένα κοινό ταμείο που λέγεται το μορφογεννητικό πεδίο του ανθρώπου όπου όλες αυτές οι ανθρώπινες ιδιότητες συνυπάρχουν και είναι σαν μια λίμνη όπου εμείς καταθέτουμε και αφαιρούμε.

Στο βαθμό που υπάρχει μέσα μου φόβος κάτι είμαι συνδημιουργός στον φόβο του κάθε ανθρώπου. Γιατί εγώ καταθέτω στο μορφογεννητικό πεδίο της ανθρωπότητας φόβο. Στο βαθμό που υπάρχει μέσα μου ανταγωνισμός ή εγωισμός ή ξεχωριστότητα, ή στον βαθμό που υπάρχει θυμός ή ζήλια, συμμετέχω στον θυμό ή στην ζήλεια του κάθε πλάσματος στον πλανήτη. Γιατί εγώ έχω καταθέσει μέσα σ’ αυτό το κοινό ταμείο τάσεων αυτές τις ιδιότητες που υπάρχουν μέσα μου. Κάθε φορά που συναντάω κάποιον που έχει αυτά είναι η συνδημιουργία μου.

Η έννοια του Αιτιατού Σώματος μέσα στην Βενταντικη Φιλοσοφία: Ο καθένας έχει δικό του Αιτιατό σώμα που είναι η αποθήκη όλων των μνημών, όλων των ενσαρκώσεων, είτε βρίσκονται στο παρελθόν είτε βρίσκονται σε άλλες διαστάσεις. Και ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του Αιτιατό σώμα και αυτό ορίζει τις ιδιότητες της ενσάρκωσής του. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτό, η ψυχή αποφασίζει ποιες ιδιότητες θα φέρει σ’ αυτή την ζωή. Αυτό δημιουργεί το είδος σώματος που θα έχει, το είδος του συναισθηματικού κόσμου, του νου, τις τάσεις που έχει θετικές και αρνητικές. Όμως εκτός από το ατομικό Αιτιατό σώμα, ή το ατομικό μορφογεννητικό πεδίο του κάθε ανθρώπου, υπάρχει το συλλογικό Αιτιατό σώμα, όπου όλες οι τάσεις μας είναι αποθηκευμένες σε ένα ταμείο.

΄Ετσι κάθε φορά που εμείς υπερβαίνουμε τον φόβο ή τον θυμό ή το μίσος ή την ζήλεια, συμβάλλουμε στο να υπάρχει αυτό το στοιχείο (φόβος, θυμός, μίσος…) σε μικρότερο ποσοστό στο ταμείο της ανθρωπότητας.

Με το ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ τι κάνω: Καθαρίζω την δική μου συμμετοχή σ’ αυτό το κοινό ταμείο. Και μέχρι να καθαρίσω όλο αυτό, να καθαρίσω εντελώς τον φόβο, τον εγωισμό, την ιδιοτέλεια, τον θυμό, την ζήλεια από μέσα μου, θα συναντώ καταστάσεις που θα καθρεφτίζουν αυτά. Είτε περισσότερο, είτε λιγότερο. Μερικές από αυτές τις καταστάσεις θα με αφορούν προσωπικά και θα με πονέσουν περισσότερο και θα χρειαστεί να τα αντιμετωπίσω. Και άλλες θα συμβαίνουν σ’ ένα άλλο μέρος του πλανήτη και δεν θα με αφορούν προσωπικά. Αλλά είναι συνδημιουργία μου. Επειδή εγώ έχω αυτά τα στοιχεία. Την στιγμή που φοβάμαι κάτι, την στιγμή που απορρίπτω κάτι, την στιγμή που καταδικάζω κάτι, εγώ συμμετέχω στην δημιουργία αυτού και θα το βρώ μπροστά μου. Η ζωή θα μου φέρει προσωπικές σχέσεις που θα μου καθρεφτίζουν αυτό. Αλλά και στον ρόλο του θεραπευτή, του συντονιστή, του ψυχολόγου θα μου φέρει ακριβώς ανθρώπους που έχουν στοιχεία που εγώ χρειάζομαι να καθαρίσω στον εαυτό μου για να μπορέσω να τους βοηθήσω. Δηλαδή ο κάθε άνθρωπος που θα μου έρθει, θα μου έρθει με ένα μήνυμα: ΄Εχεις να καθαρίσεις αυτό.

Η στάση του ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ είναι ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον άλλο, (έχει και το πρόβλημά του ο άλλος δεν είναι φωτισμένος, είναι σε μια διαδικασία εξέλιξης) αλλά εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να καθαρίσω τον εαυτό μου από ότι υπάρχει μέσα μου.

Στο ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ δεν χρειάζεται να ξέρω τι είναι αυτό. Δεν χρειάζεται να ξέρω ότι είναι φόβος, ότι είναι θυμός, πίκρα, απωθημένες επιθυμίες ή συναισθήματα. Το μόνο που χρειάζομαι είναι να πάρω την ευθύνη. Ναι πρέπει να υπάρχει κάτι μέσα μου που έλκει αυτή την κατάσταση που συνδημιουργούμε εδώ Και δίνω την άδεια και ευχαριστώ το Θείο που εξαφανίζει αυτό τώρα. Επιθυμώ να φύγει αυτό. Να διαλυθεί. Που να διαλυθεί; Να διαλυθεί μέσα στην πηγή απ’ όπου ήρθε. Από πού ήρθε; Από την Καθαρή Συνειδητότητα. Σύμφωνα με ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ υπάρχουν μόνο δύο καταστάσεις. Καθαρή Συνειδητότητα και ΄Αγνοια. Όταν είμαστε στην ΄Αγνοια δεν έχουμε επίγνωση της αλήθειας. Όλα είναι μνήμες. Όλα είναι προγραμματισμοί. Κάθε σκέψη είναι προγραμματισμός. Τότε ή είμαστε μέσα σε προγραμματισμούς ή είμαστε συνδεδεμένοι με το Θείο. Ο μόνος τρόπος για να είμαστε συνδεδεμένοι με το Θείο είναι να μην είμαστε στους προγραμματισμούς.

Ζητάω συνέχεια την εξαφανιση των προγραμματισμών που έλκουν τις καταστάσεις που υπάρχουν στην πραγματικότητά μου, είτε είναι άνθρωποι που μ’ενοχλούν,είτε ειναι άνθρωποι που έχουν προβλήματα και θέλω να τους βοηθήσω. Και πώς τους βοηθάω; Ζητώντας την εξαφάνιση από εμένα για ότι μπορεί να υπάρχει που συμβάλει στην δημιουργία της πραγματικότητάς τους.Δεν δημιουργώ την πραγματικότητά τους αλλά τους δίνω το ερέθισμα. Είμαι το ερέθισμα.Αυτοί δεν δημιουργουν την δική μου πραγματικότητα αλλά είναι το ερέθισμα. Τι κάνω; Εξαφανίζω το δικό μου ερέθισμα.Εξαφανίζω τιςτάσεις που υπάρχουν μέσα μου που συμβάλλουν σ’ αυτή την πραγματικότητα.

Μία εικόνα που ίσως μας βοηθάει είναι να φανταστούμε μια απεριόριστη, μεγάλη λίμνη. Και φανταστείτε γύρω από αυτή την λίμνη 6.000.000.000 άτομα. Δηλαδή όσοι άνθρωποι είναι στον πλανήτη αυτή την στιγμή. Και φανταστείτε ότι 15 φορές το δευτερόλεπτο ο καθένας πετάει μια πέτρα στην λίμνη. Και κάθε πέτρα είναι η σκέψη του, η ανάγκη του, το συναίσθημα του,ο φόβος του και πέφτει στην λίμνη και δημιουργεί κύματα. Και δημιουργείται ένα πατρόν, ένα matrix (στα αγγλικα), απίστευτα περίπλοκο, αλλά που δεν είναι καθόλου το ίδιο χωρίσ την δική μας συμμετοχή. Αυτό το πετραδάκι που στέλνουμε εμείς 15 φορές το δευτερόέπτο, αλλάζει όλο το σχέδιο. Και όλα αυτά τα κυματα αλληλεπιδρούν και δημιουργουν αυτό που λέμε εμείς πραγματικότητα.

Τότε τι κάνω με το ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ; Αρχίζω να ρίχνω λιγότερες πέτρες. Αρχίζω να έχω λιγότερα συναισθήματα, κατηγόρια, κριτική γι αυτό που συμβαίνει, λιγότερη υποκρισία, λιγότερη προκατάληψη, λιγότερη γνώμη. Γυρίζω στο σημείο 0 (μηδέν). Αρχίζω και καταλαβαίνω ότι όλα αυτά που ξέρω είναι προγραμματισμοί. Κι ότι δεν ξέρω. Θέλω να φτάσω στο σημείο να έχω καθαρό νου ώστε να μπορεί το Θείο να λειτουργεί μεσα από εμένα. Είναι εντελώς διαφορετικό να εργάζομαι μ’ εναν άνθρωπο ή να προσπαθώ να θεραπεύσω ένα πρόβλημα μ’ έναν άνθρωπο, όταν είμαι σ’αυτή την κατάσταση και σκέπτομαι από το σημείο μηδέν, από το να είμαι μέσα στις σκεπτομορφές και πεποιθήσεις μου και λειτουργώ μέσα απο προγραμματισμούς.Και μέσα στους προγραμματισμούς είναι όλες οι τεχνικές που έχουμε μάθει.και αυτές προγραμματισμοί είναι. Δεν λέω ότι δεν είναι χρήσιμοι. Αλλά τοθέμα είναι από ποιά αφετηρία λειτουργώ με αυτόν τον άνθρωπο.Και αυτό που συζητάμε σήμερα είναι κάτι που είναι εντελώς παράλληλο με ότι άλλο μαθαίνουμε. Θα κάνουμε όλα τα άλλα που μάθαμε:Ε.F.T., T.A.T., B.S.S.F., ότι κάνουμε αλλά όλη αυτή την ώρα (από μέσα μας ) ΣΥΓΝΩΜΗ, ΣΕ ΑΓΑΠΩ, Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, και ΜΕ ΑΓΑΠΩ.

Τότε εδώ είναι πολύ σημαντικό να λειτουργεί η συμπαθητική δόνηση. Οτι για να φέρει η ζωή κάτι στην πραγματικότητα μου και να με ενοχλεί ή να μου φαίνεται άσχημο ή να νιώθω λύπη ή οίκτο … κάτι ενεργοποιεί. Οίκτος, πόνος,λύπη,και ενόχη που ο άλλος δεν είναι καλά δεν βοηθάει καθόλου. Η συνειδητοποίηση ότι είναι στην πραγματικότητά μου αυτή την στιγμή, ή στην ζωή μου για να δουλεψω κάτι εγώ βοηθάει. Και να βιώνω αγάπη για τον άλλο βοηθάει. Άλλο να βιώνω οίκτο, άλλο να βιώνω πόνο, λύπη, ενοχή που ο άλλος δεν είναι καλά…και Άλλο να βιώνω αγάπη και να εκπέμπω αγάπη προς τον άλλο. Και όταν κάποιος μας ενοχλεί, για να μπορούμε ν’απελευθερωθούμε από την δική μας αρνητικότητα, είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι: η συμπεριφορά του είναι δημιουργία μας και χρειάζεται να π’αρουμε την ευθύνη γι’αυτό. Δεν σημαίνει ότι ο άλλος δεν κάνει λάθος. Αλλά σημαίνει ότι έχω επιλέξει ν’αντιμετωπίσω αυτό.Και η λύση είναι να ζητώ την εξαφάνιση απ’ότι υπ’αρχει μέσα μου που συντελεί σ’αυτό. στο ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ δεν χρειάζεται να ξέρουμε. Αλλά εμείς σαν άτομα που ασχολούματε με την ψυχολογία του ανθρώπου δεν είναι δύσκολο να ξέρουμε. Και θα το συζητήσουμε αυτό σε λίγο.Όταν κάνουμε την άσκηση<<παπ>> έρχεται στο νου μας. Α! είναι αυτό το κομμάτι του εαυτού μου ή είναι το άλλο κομμάτι του εαυτού μου.Δεν είναι δύσκολο. Μερικές φορές δεν το καταλαβαίνουμε. Αρκετές φορές θα το καταλάβουμε.

Η άλλη έννοια μέσα στο ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ είναι ότι είναι όμοια με την Κβαντική φυσική. κι αυτό είναι: Όλα είναι Φως, όλα είναι Συνειδητότητα. Και όποιες μορφές εμφανίζονται από αυτό, είναι προσωρινές μμορφοποιήσεις του Φωτός. Προσωρινές μορφοποιήσεις της Συνειδητότητας. Όπωσ στην τηλεόραση και στο σινεμά βλέπουμε προσωρινές μορφοποιήσεις του φωτός. Η μόνη σταθερή στο σινεμά είναι η οθόνη.Και βέβαια το άσπρο φως του προβολέα πριν να περάσει από το φιλμ και να μορφοποιηθεί.

Η εφαρμογή του ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ σιγά σιγά μας οδηγεί σε μία κατάσταση ,- τουλάχιστον έτσι το έχω βιώσει εγώ- Ότι οι σκηνές που βλέπουμε μπροστά μας , τις βλέπουμε σαν προσωρινές μορφοποιήσεις μιας Οικουμενικής Συνειδητότητας και θυμόμαστε το φόντο.Θυμόμαστε ότι πίσω από αυτό συγκρούονται άνθρωποι, δεν συγκρούονται,αγαπιούνται, δεν αγαπιούνται…Τότε ολα είναι μία Συνειδητότητα πίσω από όλο αυτό. Δεν είναι πραγματικό. Και αυτό μας βοηθάει να γυρίσουμε στο σημείο μηδέν(0) ή στην κατάσταση της μη συναισθηματικής εμπλοκής σε αυτό που συμβαίνει. Ή όπως λεγεται στο ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ να καθαρίσω , να γυρίσω στο σημείο μηδέν (0) και να βλέπω όλο αυτό χωρίς προκατάληψη. Χωρίς συμπάθεια για τον ένα ή αντιπάθεια για τον άλλο. Χωρίς αυτός είναι σωστός ή αυτός είναι λάθος. Ή αυτό είναι καλό και το άλλο είναι κακό. Σε μία κατάσταση λιγότερης συναισθηματικής εμπλοκής που με βοηθάει να το βλέπω από μια ανώτερη αντίληψη αυτό που συμβαίνει.

Μέσα στην Κβαντική φυσική , ο μαθητής του Αϊνστάιν Ντέιβιντ Μπομ για να εξηγήσει τα φαινόμενα της Κβαντικής φυσικής εχει δημιουργήσει αυτό που ονομάζει <<υπονοούμενο πεδίο – υπονοούμενη τάξη>>. Μία <<τάξη>> πίσω-κάτω από την << φαινομενική τάξη >>των αντικειμένων που βλέπουμε εμείς . Και λέει : Σ’ αυτή την άλλη <<τάξη>> όλα είναι ‘Ενα. Δεν ξεχωρίζει κανένα αντικείμενο ή όν από κανένα άλλο. Είναι όλα ‘Ενα και δεν υπάρχει χρόνος , δεν υπάρχει χώρος .Περιγράφει την Οικουμενική Συνειδητότητα. Και ότι υπάρχει εκεί,υπάρχει σε ένα Πεδίο Πιθανοτήτων μη εκδηλωμένο. Χωρίς χώρο και χωρίς χρόνο όλα είναι Ένα. Και η συγκεκριμένη μορφή που παίρνει το <<υπονοούμενο πεδίο- υπονοούμενη τάξη>> είναι μία πιθανότητα. Ο κάθε άνθρωπος είναι μία πιθανότητα του εαυτού του.Υπάρχουν άπειρες άλλες πιθανότητες του εαυτού του. Και η κάθε συμπεριφορά του ανθρώπου αυτου προς εμάς είναι μία πιθανότητα συναλλαγής με τον άνθρωπο αυτό. Και έχει σχέση με την συμπαθητική δόνηση μεταξύ μας και τα μαθήματα που επιλέξαμε να μάθουμε .Και τα μαθήματα που αποφασίσαμε σαν ψυχές να δώσουμε ο ένας στον άλλο. Αλλά υπάρχουν και πάρα πολλές άλλες επιλογές. Και τί λέει : Ο τρόπος αλλαγής είναι να γυρίσουμε πριν από το σημείο της εκδήλωσης. Το σημείο του κενού όπου δεν υπάρχουμε ο άλλος κι εγω σαν ξεχωριστές οντότητες. ‘Οπου είμαστε μία Συνειδητότητα, ένα Φως , μία Μάζα αν θέλετε, μία Ενέργεια. Και αυτό είναι σημαντικό και στον διαλογισμό και στην οικουμενική φιλοσοφία και στο ΧΟ΄ΟΠΟΝΟ ΠΟΝΟ. Να γυρίσω στην κατάστα ση και να θυμηθώ την κατάσταση ότι ο άλλος απέναντί μου είτε συμπεριφέρεται σ’ εμένα αρνητικά, είτε έχει πρόβλημα, είναι ένα μ’ εμένα στο Φως, ένα μ’ εμενα στην Οικουμενική Συνειδητότητα. Δεν ξεχωρίζει από εμένα. Είναι μόνο η ψευδαίσθηση των αισθήσεων μου. Και συμφωνεί η Κβαντική φυσική και το έχει πει επανειλημένα ο καθηγητής ο Μάνος Δανέζης στην ομιλία που έκανε εδώ πέρισυ.<< Η ιδέα των ξεχωριστών αντικειμένων είναι μία απάτη των αισθήσεων μας λογω του DNA. Οτι κάθε αντικείμενο είναι ένα με κάθε άλλο αντικείμενο.>>

Ώστε με το ΧΟ΄ ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει κάποιος εκεί έξω με ένα πρόβλημα. Δεν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που μ’ενοχλεί.Είναι ένα μ’ εμένα. Είναι προέκταση της ίδιας Συνειδητότητας. Και το γεγονός ότι βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται και είναι στην δική μου πργματικότητα αυτη την στιγμή είναι τέλειο. Γιατί εγώ το δημιουργώ και εγώ το έλκω για να καθαρισω κάτι. Δεν χρειάζεται να ξέρω τι καθαρίζω.

ΣΥΓΝΩΜΗ, ΣΕ ΑΓΑΠΩ , ΜΕ ΑΓΑΠΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Τρεις λέξεις. και το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ είναι διπλό:

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον άλλο που μου δίνει την ευκαιρία να καθαρίσω,και

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ το Θείο που εξαφανίζει από εμένα αυτό το στοιχείο

Είναι μία συνεχής διαδικασία όλη την ημέρα . Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την πραγματικότητά μας.

Συναντάω ένα παιδί στο δρόμο που παίρνει ναρκωτικά;

Συγνώμη για ότι υπάρχει μέσα μου που σ’σέχει οδηγήσει να πάρεις ναρκωτικά.Σε Αγαπώ , Με Αγαπώ , Ευχαριστώ που αυτη την στιγμή το Θείο εξαφανίζει από εμάς αυτό που σε κάνει να παίρνεις ναρκωτικά.

Βλέπω ειδήσεις

ΣΥΓΝΩΜΗ , ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

(γέλια…)

Δεν θα σταματήσετε ολη την ημέρα, θα γίνεται αυτόματα και στον ύπνο…. Αλλά γίνεται αυτόματα και δεν σταματάτε.Και είναι ωραίο γιατί κάνουμε κάτι. Αντί να καθόμαστε και να βρίζουμε όλους αυτούς στην τηλεόραση και να τους κατηγορούμε και να θέλουμε να κάνουμε εμετό ή ότι άλλο θέλουμε να κάνουμε. Για κάποιο λόγο υπάρχει αυτό στην πραγματικότητα μας. Μπορώ να κλείσω την τηλεόραση και να μην υπάρχει στην πραγματικότητά μου. Κάπου στην Ινδία δεν υπάρχει στην πραγματικότητά τους. Υπάρχει λόγος που εγώ είμαι στην Ελλάδα κι όχι στην Γαλλία ή στην Ελβετία που υπάρχει άλλη τηλεόραση …άλλα σκάνδαλα….( γέλια)…. Δεν είναι τυχαίο. Για κάποιο λόγο έλκω αυτό : ΣΥΓΝΩΜΗ, ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Και όταν έχετε κατανοήσει το νόημα πίσω από τις λέξεις αυτές τότε γίνεται αυτόματα. Όταν καταλαβαίνετε τι σημαίνει ΣΥΓΝΩΜΗ

Δεν σημαίνει συγνώμη επειδή έκανα κάτι λάθος, αλλά συγνώμη που δεν έχω καθαρίσει ακόμη εντελώς το Αιτιατό μου σώμα και το Υποσυνείδητο. Συγνώμη που έχω ακόμη τέτοιες τάσεις. Δεν σημαίνει ότι εχω κάνει κάτι κακό. Σημαίνει συγνώμη που είμαι ακόμη μπουμπούκι κι όχι λουλούδι.Δεν υπάρχει ένα φταίξιμο, απλώς δεν έχω φτάσει (τελειοποιηθεί). Δεν υπάρχει κανένα αρνητικό συναίσθημα. Θα μπορούσαμε να το πούμε αλλιώς. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΥΤΗ. Και αυτό θα μπορούσαμε να πούμε.

το ΣΕ ΑΓΑΠΩ μας φέρνει σε ενότητα με τον άλλο και ταυτόχρονα ευχόμαστε να είναι καλά ο άλλος και στην αναγνώριση του κομματιού που μπορούμε να αγαπήσουμε. Ότι μπορούμε να αγαπήσουμε την Θεία ύπαρξη πισω από το φαινόμενο που δεν αγαπάμε. Όμως είναι σημαντικό να μάθουμε να αγαπάμε και τα φαινόμενα. Και να καταλάβουμε ότι αυτά τα φαινόμενα όπως και να λέγονται , βία, αδικία, κλοπή…είναι μέρος της εξέλιξης και δεν λείπει από μένα. Τίποτε δεν λείπει από μένα. Κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες τα πάντα μπορώ να κάνω. Και κάθε ανθρωπος στο δωμάτιο αυτό κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες τα πάντα μπορεί να κάνει. Έτσι αρχίζει να φεύγει από μέσα μου η τάση να κατηγορώ… πώς είναι αυτοί οι άνθρωποι, τι γίνεται απεναντί μου. Γιατί δεν υπάρχει κάτι που δεν είναι μία εν δυνάμει πιθανότητα που υπαρχει στο δικό μου υποσυνείδητο και μπορεί να εκδηλωθεί κάτω από τις καταλληλες συνθήκες.Δεν έχω πουθενά να στέκομαι για να κατηγορώ. Επίσης κάτι που μας βοηθάει να καταλάβουμε είναι οι διδασκαλίες όλων των θρησκειών που λένε οτι: όπως σπέρνεις έτσι θα θερίσεις. Ότι η πραγματικότητά μας είναι αποτέλεσμα των επιλογών μας όσον αφορά τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας. Άρα δεν υπάρχει τίποτα πουνα συμβαίνει σ’ εμάς και να είναι άδικο. Τώρα προσέξτε. Η πράξη του άλλου μπορεί να είναι άδικη. Το κίνητρο του άλλου μορεί να είναι εγωιστικό και άδικο και ανήθικο αλλά δεν μπορεί να συμβαίνει σε μένα αν εγώ δεν το έχω επιλέξει και αν εγώ δεν το έχω δημιουργήσει.Με κάποιο τρόπο έχω δημιουργήσει αυτό.Ο άλλος έχει λογαριασμό με τον εαυτό του και με το Θείο και με την ζωή του. Και ότι κάνει που είναι ανήθικο και άδικο θα το δουλέψει ο ίδιος.Δεν είναι δική μου δουλειά. Βέβαια όπως λέμε στην Αρμονική Ζωή μαζί με την αγάπη και την συγχώρεση μπορούμε να προβούμε σε οποιαδήποτε νομική κίνηση για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Και μπορουμε να ζητήσουμε μιά σωστή συμπεριφορά. Αλλά ο άλλος δεν είναι η αιτία της πραγματικότητάς μας όσο κακός και να είναι δεν θα μπορούσε να μας κάνει κάτι που δεν είναι θέμα συμπαθητικής δόνησης ή επιλογή της ψυχής.

Ουσιαστικά υπάρχουν δύο λόγοι που κάτι συμβαίνει στην ζωή μας.

Ή είναι αποτέλεσμα των προγραμματισμών μας του παρελθόντος ,του παρόντος ,όπως είπαμε νωρίτερα

Ή είναι επιλογή της ψυχής, είναι Θεία έμπνευση, συμβαίνει επειδή εξυπηρετεί την ψυχή μας.

Και στις δύο περιπτώσεις,( ετσι κι αλλιώς στις περισότερες περιπτώσεις δεν μπορούμε να ξέρουμε , αν αυτό που συμβαίνει τώρα είναι επειδή έχω κάνει κάτι, ή υπαρχει κάτι μέσα μου),αν υπάρχει κάτι που μου προκαλεί αρνητικά συναισθήματα μπορώ να ζητήσω να καθαρισθεί από μέσα μου ο,τι υπάρχει που έλκει αυτή την πραγματικότητα.Είναι μία λύση για όλα. Είτε ο άλλος έχει το πρόβλημα ,είτε εγώ έχω το πρόβλημα,είτε είναι στην Αφρική είτε είναι εδώ , μία είναι η λύση. Εξάγνισέ με από ότι υπάρχει εδώ που συμβάλει σε αυτή την πραγματικότητα. Εσείς να θυμάστε ότι οι πιθανές ενέργειες που υπάρχουν μέσα μας που είναι τα πετραδάκια που ρίχνουμε σ’ αυτή την τεράστεια λίμνη και συμβάλουν στην δημιουργία της πραγματικότητας του πλανήτη είναι από 4 (τέσσερα ) είδη.

1) Οι συναισθηματικά φορτισμένες εμπειρίες που υπάρχουν μέσα μας που εκπέμπουν συνέχεια εξ αιτίας κάποιων ερεθισμάτων, φόβο, πανικό και αυτά μπαίνουν συνέχεια στο Αιτιατό σώμα της ανθρωπότητας. και έλκουν καταστάσεις που αντιστοχούν σε αυτές τα συναισθηματικά φορτισμένες εντυπώσεις που υπάρχουν στο υποσυνείδητο.

2) Τα λανθασμένα παιδικά συμπεράσματα που συνεχώς έλκουν καταστάσεις που αντιστοιχούν σε αυτά τα λανθασμένα παιδικά συμπεράσματα ,όπως δεν αξίζω, δεν είμαι καλός , δεν με αγαπάνε οι άλλοι, δεν θα τα καταφέρω εγώ, δεν είμαι ικανός , δεν είμαι έξυπνος. Όλα αυτά δημιουργούν την δική μου πραγματικότητα και φέρνουν στην ζωή μου αντίστοιχεσ πραγματικότητες.

3) Οι λογικές αντιλήψεις ,δηλαδη το λογικό εξελισόμενο σύστημα πεποιθήσεων. Το σύστημα πεποιθήσεων που βλέπει , αλλάζει και αναθεωρεί από χρόνο σε χρόνο, ειδικά αν ασχολούμαστε με την αυτογνωσία και την γνώση. Αρχίζει ν’ αλλάζει η αντίληψη του εαυτού μας, των άλλων, της πραγματικότητας. Υπάρχει μία εξέλιξη στις σκέψεις.

4) Η πνευματική μας πίστη ή έμπνευση. Πίστη σε πράγματα που δεν μπορούμε λογικά να αποδείξουμε.Την ύπαρξη μιας Θείας Συνειδητότητας, την ύπαρξη ζωής μετά τον θάνατο, ότι τα πάντα συμβαίνουν κάτω από μία τάξη και για κάποιον λόγο,δεν υπάρχει αδικία. Αυτά δεν μπορούμε να τα αποδείξουμε επιστημονικά ακόμα αυτή την στιγμή. Απλά τα πιστεύουμε. Υπάρχει κάτι μέσα μας που Όλα αυτά τα ρίχνουμε στην λίμνη.Και ρίχνοντας όλα αυτά στην λίμνη γυρίζουν πίσω σ’ εμάς σε μορφή κυμάτων και πραγματικότητας το αντίστοιχο.Τότε όταν συνέχεια καθαρίζουμε αυτά,αρχιζουν τα γεγονότα της ζωής μας να είναι λιγότερο αποτέλεσμα και καθρέφτισμα προγραμματισμών αλλά περισσότερο Θεία έμπνευση, Θεία βοήθεια ,κάτι πιο αγνό. Δεν σημαίνει ότι δεν θα είναι δυσάρεστο γιατί μπορεί να χρειαστούμε κάποια μαθήματα, κάποιες ευκαιρίες για εξέλιξη. Αλλά τουλάχιστον θα ξέρουμε ότι είναι κάτι που έχουμε επιλέξει σαν ψυχές και όχι κάτι που έχουμε δημιουργήσει από λανθασμένους προγραμματισμούς. Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά. Άλλο ν’αρρωσταίνω ή να πεθάνει ο αγαπημένος μου επειδή μέσα από αυτό εξελίσσομαι και άλλο να αρρωσταίνω επειδή κάνω χαζομάρες. Επείδη δημιουργώ τόσο άγχος μέσα μου ώστε να καταστρέφω το νευρικό μου σύστημα ή το αμυντικό μου σύστημα. Είναι εντελώς άλλο πράγμα.Το ένα το δέχομαι. Το άλλο είναι βλακεία. Ζητάω συνεχή εκκαθάριση για οτιδήποτε μπορεί να συμβάλει σ’ αυτή την πραγματικότητα.

Τώρα ένας άλλος τρόπος για να καταλάβουμε την αλληλεπίδραση, είναι να φανταστούμε 6.000.000.000 πιάνο ή όργανα με πολλές χορδές. Όπως ξέρετε, με τον νόμο της συμπαθητικής δόνησης,αν χτυπήσω μία χορδή σ ένα πιάνο ή σ ένα όργανο με πολλές χορδές, αυτό θα κινητοποιήσει στο άλλο πιάνο ή όργανο τις χορδές που είναι ρυθμισμένες στην ίδια συχνότητα. Οι άλλες θα μείνουν απαθείς, δεν θα ενεργοποιηθούν. Άρα τι σημαίνει αυτό. Ότι έχουμε 6.000.000.000 όργανα, κάθε όργανο -ας πούμε- έχει 1000 χορδές που δονούνται συνέχεια σαν τα πετραδάκια που ρίχνουμε στην λίμνη και θα υπάρχει μια αλληλεπίδραση με άλλα όργανα (ψυχές) που έχουν χορδές ρυθμισμένες στην ίδια συχνότητα. Αλλιώς αν εσείς έχετε εγωισμό, ανταγωνισμό, ανάγκη να φαίνεστε πιο έξυπνοι, πιο σωστοί, πιο σπουδαίοι από εμένα και δεν έχω την χορδή (ανάγκη) αυτή δεν με ενδιαφέρει. Σας αγαπάω, δεν εμπλέκομαι, δεν έχω την χορδή αυτή, δεν είμαι ρυθμισμένος σ’αυτή την συχνότητα. Αν είμαι θα μ’ενοχλήσει. Μ’αυτό τον τρόπο συνδημιουργώ πραγματικότητες. Κι επειδή και οι δικές μου χορδές κινούνται συνέχεια επειδή φοβάμαι μήπως ο άλλος είναι πιο έξυπνος, πιο καλός, μήπως ξέρει περισότερα απο εμένα ,μήπως με απορίπτει ,αυτό κινητοποιεί και τις χορδές του άλλου. Και αυτό δημιουργεί μια εμπλοκή, μια συμπαθητική δόνηση μεταξύ μας.Δεν δημιουργώ την πραγματικότητα του άλλου αλλά τον ερεθίζω και στον βαθμό που έχει αυτή την χορδή, ενεργοποιείται. Κι ο άλλος δεν δημιουργεί την δική μου(πραγματικότητα) αλλά στον βαθμό που εχω χορδή στην ίδια συχνότητα (φόβος) με ερεθίζει. Εγώ θυμάμαι μία φορά στα βουνά του Λιβάνου – εγώ δεν φοφάμαι τα ζωύφια καθόλου, τα μάζευα σαν παιδί, φίδια βάτραχο…- η νύφη μου είδε μία πολύ μεγάλη αράχνη. Ο φόβος της ήταν τόσο μεγάλος που παρόλο που δεν εχω φόβο , αυτό το λίγο που πιθανά υπήρχε μέσα μου ξύπνησε. Μήπως κινδυνεύω από την αράχνη αυτή; Αν την έβλεπα μόνος μου δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Αυτή δεν δημιούργησε την πραγματικότητα μου, υπήρχε μέσα μου, σε λίγη δόνηση που ξύπνησε.

Μπορεί να συναντήσουμε πραγματικότητες που δεν έχουμε το μέγεθος του προβλήματος που έχει ο άλλος , έχουμε λίγο. Αλλά ήρθε η ώρα να το αφήσουμε και αυτό. Κταλαβαίνετε είναι τρόπος καθαρισμού με τα ερεθίσματα που έρχονται σ’εμας.

Ή αν θυμάστε απ’όταν ήσασταν μικροί στο τσίρκο. Υπήρχαν καθρέφτες που αν κοίταζες σε έδειχναν πιο χοντρό,ή πολυ λεπτό,ή πολυ ψηλό ή πολύ κοντό. Εγώ ήμουν αυτός μέσα στην εικόνα αλλά δεν ήμουν όπως είμαι. Έτσι είμαστε όλοι καθρέφτες που κάνουν αυτό . Ο καθένας καθρεφτίζει τον άλλο μ’εναν διαστρεβλωμένο τρόπο. Αυτό που βλέπω στον άλλο μπορεί να μην είναι όπως είμαι, αλλά καθρεφτίζει κάτι που υπάρχει μέσα μου. Καταλάβατε; Και αυτό που βλέπει ο άλλος σ’ εμένα ,μπορεί να μην είναι αυτό που πραγματικα είναι,αλλά καθρεφτίζει κάτι που υπάρχει μέσα του.

Άρα οι άλλοι είναι τα ερεθίσματα για την δική μας πραγματικότητα αλλά εμείς είμαστε η αιτία.Και εμείς είμαστε τα ερεθίσματα για τους άλλους ,αλλά αυτοί είναι η αιτία. Αν κάποιος έρχεται στην δική μου αντίληψη ,δική μου δουλειά είναι να εξαφανίσω το δικό μου ερέθισμα. Τουλάχιστον εγώ θέλω να εξαφανίσω την δική μου συμμετοχή. Πες ότι είναι ένα χιλιοστό. Θέλω να ξέρω ότι εγώ δεν συμβάλω σ’αυτή την πραγματικότητα. Και θέλω να φύγει από μέσα μου ότι υπάρχει που συμβάλει σ’αυτή (την πραγματικότητα). Και θυμηθείτε αυτές τις εικόνες. Την λίμνη, τα όργανα ,τους καθρέφτες.

Τώρα, προσωπικά έχουμε κάνει μία άσκηση στην αυτογνωσία που μιλάει για το καθρέφτισμα. Θέλω να σας το υπενθυμίσω αυτό. Θέλω να σας δώσω κάποια παραδείγματα,για το τί πιθανόν να υπάρχει μέσα μας που μπορεί να έλκει καταστάσεις από άλλους άμεσα ή έμμεσα.

1) Οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα που έχουμε για τον εαυτό μας ή για τον άλλο ή για την ζωή ή για τον πλανήτη , μπορεί να ελκει ανθρώπους στην πραγματικότητά μας που είναι αρνητικοί είτε προς εμάς είτε προς τον εαυτό τους είτε προς άλλους.

2) Οποιεσδήποτε πεποιθήσεις. Κάθε πεποίθηση είναι μία πλάνη. Δεν υπάρχει αυτός ο κόσμος. Οπραγματικός κόσμος είναι όλο Φως, είναι καθαρή Συνειδητότητα. Εδώ είναι ένα πεδίο μάθησης, ένα σχολείο, ένα θέατρο.Κάθε πεποίθηση που έχουμε , λειτουργεί σαν μαγνήτης που έλκει ανθρώπους στην πραγματικότητά μας που έχουν κάποια σχέση με την πεποίθηση αυτή. Ο τρόπος καθρεφτίσματος όπως με τους καθρέφτες μπορεί να είναι εντελώς παραμορφωμένος και να πρέπει να ψάξουμε. Φαίνεται μπερδεμένο. Τί μπορεί να παραμορφώνεται από αυτά που είναι μέσα μου;;

3) Οι συμπεριφορές μας τώρα, οι συμπεριφορές μας στο παρελθόν, οι συμπεριφορές μας προς τον ίδιο τον άνθρωπο, οι συμπεριφορές μας προς άλλους ανθρώπους και η συμπεριφορά μας προς τον εαυτό μας.

Όλα αυτά μπορεί να έλκουν στη πραγματικότητά μας πράγματα που θα είναι ερέθισμα για να καθαρίσουμε. Συμπεριφορές, πεποιθήσεις, συναισθήματα.

4) Επίσης οι φόβοι μας. Ότι φοβάμαι η ζωή θα το φέρει κοντά για να έχω την ευκαιρία να εξαγνίσω τον φόβο μου. Τώρα προσέξτε. Μερικοί ρωτάνε. Αν φοβάμαι ότι θα πεθάνει το παιδί μου , θα έλξω τον θάνατο του παιδιού μου; Όχι. Δεν δημιουργούμε τις πραγματικότητες των άλλων. Αλλά δημιουργούμε το δικό μας άγχος και φόβο σ’αυτη την περίπτωση.

5) Ότι περιμένουμε… έρχεται. Αφού το περιμένουμε να μην έρθει; περιμένω να θυμώσει ο άλλος, περιμένω να με αδικήσει ο άλλος, πετιμένω να με απορίπτει ο άλλος… να μην έρθει; … να με απογοητεύσει;… όχι βέβαια,το Σύμπαν μας αγαπάει… ότι περιμένουμε θα μας έρθει…. να σταματήσουμε να το περιμένουμε.

6) Ότι πιστεύω σχετικά με την αξία μου. Αν αξίζω, αν δεν αξίζω, τί αξίζω… Όλα αυτά διαμορφώνουν την πραγματικότητά μας και βέβαια είναι ερεθίσματα για την πραγματικότητα των άλλων. Όταν κάποιος έρχεται σ’εμένα και έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, η δική μου στάση είναι:ΣΥΓΝΩΜΗ για κάθε χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχω εγώ, γιατί συμβάλλω στην πραγματικότητά σου με την δική μου αμφιβολία για μένα και την δική μου αμφιβολία για εσένα. Για την ανικανότητά μου να συνειδητοποιώ ότι είμαι Θεία Συνειδητότητα και ότι κι εσύ είσαι Θεία Συνειδητότητα. Πού σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε την συμμετοχή μας σε κάθε τι που έρχεται στην αντίληψή μας. Είναι σημαντικό γιατί είμαστε άτομα σε εξέλιξη. Είναι σημαντικό για την επίλυση προβλημάτων στις σχέσεις, είναι πραγματικά καταπληκτικό για τις σχέσεις, δουλεύει πολυ καλά για τις σχέσεις. Και είναι σημαντικό για να θεραπεύσουμε, να συμμετέχουμε στην θεραπεία της οικογένειάς μας, των σχέσεων, του πλανήτη, των πολέμων και όσων καταστάσεων υπάρχουν γύρω μας. Είναι πολύ δυνατό εργαλείο.

7) Άλλο πράγμα που καθρεφτίζεται είναι ,ότι υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μας που θα ήθελε να συμπεριφέρεται σαν τον άλλο. Κρυφά θα ήθελα να είμαι ελεύθερος από ενδοιασμούς στην έκφραση όπως είναι ο άλλος , ή θα ήθελα να μην καταπιέζω τον εαυτό μου όπως ο άλλος δεν καταπιέζει τον εαυτό του. Και το φέρνει στην πραγματικότητά μου.

8) Κάτι που καθρεφτίζεται πολύ συχνά , είναι η αναπαράσταση των παιδικών χρόνων. Βιώνουμε ξανά και ξάνα καταστάσεις που νομίζουμε ότι είναι καινούργιες , αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από μία αναπαράσταση από κάτι (κατάσταση, γεγονός) που βιώσαμε σαν παιδιά. Και νομίζουμε ότι το πρόβλημά μας είναι με τον σύντροφο ή τον εργοδότη, ή τον φίλο, ή τα παιδιά. Αλλά είναι απλά κάτι που έχει γίνει με τους γονείς μας κι εμείς το αναπαράγουμε.

9) Επίσης καθρεφτίζονται οι ρόλοι που παίζουμε. Παίζω τον τρομοκράτη ,έχω ανακριτές.Παίζω τον ανακριτή, συναντάω τρομοκράτες. Παίζω τον πανέξυπνο, τον σπουδαίο, τον παντογνώστη, συναντάω ανθρώπους που θυμώνουν, που με απορρίπτουν, που στενοχωριούνται. Παίζω το παιδί, έλκω γονείς. Παίζω τον γονιό, έλκω παιδιά. Σε μεγάλο βαθμό οι ρόλοι που παίζουμε μέσα στην ζωή έλκουν πραγματικότητες.

10) Οι προσκολλήσεις μας. Όταν έχουμε προσκολλήσεις θα έλκουμε ανθρώπους που έχουν όμοιες προσκολλήσεις. Θα έλκουμε ανθρώπους που με τον τρόπο τους θα βάζουν σε κίνδυνο τις προακολλήσεις μας και θα μας κάνουν να έχουμε αρνητικά συναισθήματα προς αυτούς. Γιατί βάζουν σε κίνδυνο κάτι που μας δίνει αξία, ή ασφάλεια, ή ελευθερία. Ο τρόπος του καθρεφτίσματος είναι πολλές φορές σαν αυτούς τους καθρέφτες του τσίρκου. Δεν είναι πολύ καθαρό ( παραμορφωμένο). Αλλά είναι κάτι που υπάρχει μέσα μου ,αλλά πρέπει να ψάξω να δώ πώς γίνεται. Βέβαια με το ΧΟ΄ ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ δεν χρειάζεται να ξέρω, το παίρνω σαν δεδομένο. Κάτι καθρεφτίζεις. Σου ζητάω ΣΥΓΝΩΜΗ για το στοιχείο που υπάρχει μέσα μου που καθρεφτίζεις, ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, και εσένα που μου δίνεις την ευκαιρία , και το Θείο που καθαρίζει από εμένα αυτό το στοιχείο που αυτή την στιγμή καθρεφτίζεις.

11) Η ενοχή. Ότι δημιουργεί ενοχή θα το βρίσκω συνέχεια μπροστά μου . Χρειάζεται ν’απελευθερωθώ από την ψευδαίσθηση της ενοχής. Δεν υπάρχει ενοχή. Υπάρχουν μόνο μαθήματα.Είναι σαν να πούμε ότι το μπουμπούκι είναι ένοχο επειδή δεν είναι λουλούδι. Απλώς δεν έχει φτάσει ακόμη να είναι λουλούδι.

12) Ότι μου προκαλεί κριτική. Ότι κριτικάρω.Θα το βρίσκω συνέχεια μπροστά μου. Ότι με αναστατώνει, ότι κατηγορώ, ότι απορρίπτω, συνέχεια μπροστά μου. Θα το έλκω συνέχεια.

13) Ότι ζηλεύω. Θα το έχω μπροστά μου για να δουλέψω με την ζήλεια μου. Να συνειδητοποιήσω ότι είμαι καλά, ότι αξίζω, ότι είμαι ασφαλής ανεξάρτητα από το τί γίνεται γύρω μου

14) Όποιες προκαταλήψεις έχω. Έχω προκαταλήψεις για τους μαύρους, τους Εβραίους, τους Ινδούς, τους Ρώσους , τους Αμερικάνους, τους φτωχούς τους πλούσιους, τους αστυνόμους, τους πολιτικούς. ‘Οπου έχω προκατάληψη, όπου δεν βλέπω τον άνθρωπο σαν πνεύμα, σαν έκφραση του Θείου , έχω κάτι να μάθω. Και χρειάζεται να έλκω αυτό μέσα στην ζωή μου, για να θεραπευτεί αυτό το κομμάτι του εαυτού μου που έχει προκατάληψη. Που δεν μπορεί να δει τον άλλο λόγω του κουστουμιού, λόγω της οικονομικής κατάστασης, λόγω του ρόλου που παίζει, σαν μία έκφραση του Θείου.Γιατί αυτό είναι το ζητούμενο.

15) Αν δεν έχω συγχωρέσει τους γονείς μου για κάτι. Μπροστά μου κάθε μέρα. Αν δεν έχω συγχωρέσει αδέλφια ή κάποιον άλλο στα παιδικά μου χρόνια …μπροστά μου συνέχεια. Αν δεν έχω συγχωρέσει τον εαυτό μου….μπροστά μου. Έλκω συνέχεια καταστάσεις γιατί χρειάζεται να συγχωρέσω και εμένα και τους άλλους.Είναι μία πολύ όμορφη άσκηση γιατί δουλεύει για τα πάντα. Καθαρίζει τα πάντα

16) Αν συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους.Και αν εσωτερικά ανταγωνίζομαι τους άλλους. Η αξία μπροστά μου. Έλκω συνέχεια ανθρώπους.

17) Αν έχω εσωτερικές συγκρούσεις. Θα έλκω μία όμάδα ανθρώπων που θα καθρεφτίζουν την μία πλευρά της εσωτερικής σύγκρουσης και μία άλλη ομάδα που θα καθρεφτίζει την άλλη πλευρα της εσωτερικής μου σύγκρουσης. Θα έλκω ανθρώπους που έχουν την ίδια εσωτερική σύγκρουση.Και θα έχω την ευκαιρία να καθαρίσω αυτό το κομμάτι του εαυτού μου.

18) Ο φόβος της επικοινωνίας. Το γεγονός ότι δεν επικοινωνώ καθαρά. Καταπιέζω ανάγκες.Καταπιέζω συναισθήματα. Δεν εκφράζομαι καθαρά και αληθινά. Είτε ανάγκες, είτε αρνητικά συναισθήματα,είτε θετικά συναισθήματα καθρεφτίζονται στην ζωή μου. Έρχονται άνθρωποι που είναι ίδιοι ή άνθρωποι με τους οποίους δημιουργείται εμπλοκή. Με αναγκάζουν να επικοινωνώ. Με φέρνουν στο σημείο που αναγκάζομαι να μάθω να επικοινωνήσω. Με βοηθάνε με αυτό που γίνεται. Ένα άλλο πράγμα που δημιουργεί αυτή την έλλειψη, είναι ότι το έχω συνηθίσει. Έχω συνηθίσει μία ζωή να έχω μία συμπεριφορά, μία συγκεκριμένη κατάσταση και έχοντας συνηθίσει αυτό, συνεχίζω να το αναπαράγω.

Τώρα προσέξτε. Την ίδια άσκηση ΧΟ΄ ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε για την οικονομική σας κατάσταση, για το περισότερο βάρος που έχετε πάρει , για την επαγγελματική κατάσταση. ΣΥΓΝΩΜΗ– από την οικονομική κατάσταση ή από το βάρος – για κάθε συμμετοχή στην δημιουργία σου ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ ,ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και δέχομαι την εξαφάνιση από ότι υπάρχει στο υποσυνείδητο που συμβάλλει στην πραγματικότητα αυτή.

Για την αρρώστια μας που έχουμε, για την αρρώστια του άλλου. Χωρίς ενοχή. ΣΥΓΝΩΜΗ για κάθε στοιχείο που υπάρχει μέσα μου που συμβάλλει στην αρρώστια που έχω δημιουργήσει ή την αρρώστια που έχει δημιουργήσει ο άλλος και βρίσκεται στην πραγματικότητά μου ΣΕ ΑΓΑΠΩ. Η Morna και ο Doctor Yu έχουν θεραπεύσει κόσμο από αρρώστιες κάνοντας μόνο αυτό. Ζητώντας και καθαρίζοντας από τον εαυτό τους ότι υπάρχει στην πραγματικότητα αυτή, γιατί αυτό ήρθε στην πραγματικότητά τους. Κι αυτό είναι ένα βασικό μέρος της άσκησης που κάνουμε σαν τρίγωνα στην Αρμονική Ζωή -κι ελπίζω να συμμετέχετε όλοι- και είναι μέρος της νοερής άσκησης που κάνουμε εκτός από άλλα πράγματα να ζητήσουμε συγνώμη από τον καθένα για την συμβολή μας, συμμετοχή μας στην δημιουργία του προβλήματός του, και να ζητάμε την εξαφάνιση για ότι υπάρχει μέσα μας που συν δημιουργεί την πραγματικότητά του.

Και επίσης ο φόβος της ευτυχίας, φόβος της αλλαγής, φόβος να είναι όλα καλά και όμορφα. Το κομμάτι του εαυτού μας που έχει μπει σε κάποιο ρόλο ,σε κάποια συνήθεια, είναι εθισμένο στο να έχει πρόβλημα και φοβάται να είναι ευτυχισμένο και μετά να είναι πιο δυστυχισμένο και προτιμά την δυστυχία από την άγνωστη δυστυχία .

Τώρα πώς μπορούμε να συμβάλλουμε σε διεθνείς καταστάσεις που μας στενοχωρούν και κατηγορούμε. Όλα αυτά που είπαμε αφορούν σε προσωπικές καταστάσεις. Αλλά σε κάποιο βαθμό συμβάλλουν -μέσα από την λίμνη που είπαμε και το Μορφογεννητικό Πεδίο της ανθρωπότητας- στις διεθνείς καταστάσεις . Αλλά υπάρχουν και πιο πρακτικοί τρόποι που συμμετέχουμε.

Κατ’αρχάς οι ηγέτες της κάθε χώρας δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι καθρέφτες της συνειδητότητας των ανθρώπων σε κάθε χώρα. Τίποτε άλλο. Σε κάθε χώρα εκλέγονται άνθρωποι με κάποιο τρόπο – νόμιμο ή μη νόμιμο- που με τους πνευματικούς αλλά και τους πολιτικούς νόμους καθρεφτίζουν την συνειδητότητα των ανθρώπων. Άρα τον μόνο τρόπο που έχω εγώ είναι να καθαρίσω από εμένα ότι υπάρχει. ΣΥΓΝΩΜΗ για ότι υπάρχει σ’εμένα ΣΕ ΑΓΑΠΩ ,ΜΕ ΑΓΑΠΩ…..κάντε το κάθε μέρα για τον πρωθυπουργό,ΣΥΓΝΩΜΗ που συμβάλω σ’αυτή την δημιουργία, για την δική μου συνειδητότητα για όποια συμμετοχή έχω στο να συνδημιουργήσω με τον τρόπο που λειτουργείς, ΣΥΓΝΩΜΗ και ΖΗΤΑΩ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ για ότι μπορεί να συμβάλει σ’αυτή την πραγματικότητα

Δεύτερος πρακτικός τρόπος. Η εξάρτησή μας από διάφορα υλικά πράγματα. Αυτή η μεγάλη εξάρτηση που έχουμε στην άνεση, στην θέρμανση, στα υλικά αγαθά. Το κάθε υλικό αγαθό θέλει παρα πολύ θερμότητα για να δημιουργηθεί,κάτι πρέπει να λιώσουμε για να το μορφοποιήσουμε. Θέλει πάρα πού νερό. Όλο αυτό το πράγμα οδηγεί σιγά σιγά στην καταστροφή του πλανήτη. Η εξάρτησή μας από πολλά αντικείμενα , από τις ανέσεις που έχουμε,είναι μία συνδημιουργία της υπεθέρμανσης του πλανήτη, στην αυξηση των καυσαερίων, στην εξαφάνιση των ειδών. Ταυτόχρονα δίνουμε όλα τα χρήματά μας σε μεγάλες εταιρίες που μετά ελέγχουν τις κυβερνήσεις που παίρνουν αποφάσεις που δεν λογαριάζουν ούτε το περιβάλλον ούτε τον άνθρωπο. Έμείς τους δίνουμε τα λεφτά μας. Έμείς αγοράζουμε όλα αυτά τα αντικείμενα. Έμείς θέλουμε όλο αυτό το πετρέλαιο και όλη αυτή την θέρμανση, να κυκλοφορούμε ο καθένας μας με το δικό μας αυτοκίνητο και να τρέχουμε με όποια ταχύτητα θέλουμε και όπου θέλουμε να πηγαίνουμε.Όλο αυτό έχει ένα κόστος. Όλο αυτό είναι μία συμμετοχή. Κατ’αρχάς εξαντλούμε τον πλανήτη και κατά δεύτερο ενεργοποιούμε τις δυνάμεις που ελέγχουν τις κυβερνήσεις που στην συνέχεια αποφασίζουν όχι για το καλό των ανθρώπων, αλλά μικρών ομάδων ανθρώπων. Τους δίνουμε αυτή την δύναμη.Οι ανάγκες μας, οι εξαρτήσεις μας από αυτές τις ανέσεις συμμετέχουν σε όλα αυτά.

Τρίτο: Η τάση μας να ταυτιστούμε με μικρές ομάδες ανθρώπων. Ότι είμαστε Έλληνες, είμαστε Ορθόδοξοι,είμαστε αυτή η οικογένεια, είμαστε αυτή η ομάδα ποδόσφαιρο,είμαστε αυτή η ομάδα Αρμονικής Ζωής. Κάθε ομαδοποίηση και κάθε ταύτηση με μία ξεχωριστή ομάδα και λιγότερη ταύτιση με την ανθρωπότητα,δημιουργεί την δυνατότητα του πολέμου. Όλοι οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες αξιοποιούν αυτό και δημιουργούν φόβο για τις άλλες ομάδες. Οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι, οι Ινδουιστές, οι Βουδιστές, οι κομμουνιστές, οι καπιταλιστές. Ηκάθε οργάνωση εκμεταλεύεται την τάση του ανθρώπου να νιώθει ασφαλής με την γνωστή του ομάδα. Και όσο εμείς έχουμε αυτόν τον σπόρο μέσα μας συμμετέχουμε στο Κόσοβο,συμμετέχουμε στο Ιράκ, συμμετέχουμε στην Μέση Ανατολή.Επειδή κι εμείς δεν είμαστε σε τέτοιο σημείο εξέλιξης ώστε να νιώθουμε την ίδια ενότητα, την ίδια άνεση ανεξάρτητα από την ομάδα του. ‘Ολα αυτά είναι καθρεφτίσματα της δικής μας τάσης να νιώθουμε μεγαλύτερη ενότητα με κάποιους και μικρότερη με άλλους που είναι διαφορετικοί από εμάς. Θέλω να καταλάβετε ότι όλη αυτή η κατάσταση του πλανήτη , η διεθνής κατάσταση απλά καθρεφτίζει τον δικό μας μικρόκοσμο. Τίποτε άλλο.

Η κακή χρήση της δύναμης. Όλη αυτή η κακή χρήση της δύναμης από κυβερνήσεις, από θρησκείες , δεν είναι τίποτε άλλο παρά το γεγονός ότι ο κάθε ανθρωπος, είτε λέγεται εργοδότης, είτε λέγεται γονιός,είτε λέγεται άντρας ή γυναίκα , μπορεί να χρησιμοποιεί για δικό του ώφελος την δύναμή του εις βάρος του άλλου. Ο άντρας που θα δείρει την γυναίκα του, που θα δείρει τα παιδιά του, η γυναίκα που θα κρίνει συνέχεια τον άντρα της και τα παιδιά της, ο άνθρωπος που θα εκμεταλευτείτους εργαζόμενους. Όλα αυτά είναι κακή χρήση της δύναμης. Ο άνθρωπος δεν έχει μάθει να έχει την δύναμη και να μην την χρησιμοποιεί για το προσωπικό του ώφελος. Όλη αυτή η στάση όσον αφορά την χρήση της δύναμης καθρεφτίζουν και κάτι που κάνουμε εμείς. Όταν βλέπω αυτό λέω ΣΥΓΝΩΜΗ που κι εγώ έχω μέσα μου τον σπόρο της κακής χρήσης της δύναμης. ΣΕ ΑΓΑΠΩ , ΜΕ ΑΓΑΠΩ, δεν σε κατηγορώ. Γιατί ότι κατηγορώ,ότι απορρίπτω το δυναμώνω.Είναι πολύ σημαντικό να το καταλάβω αυτό. Μόνο μέσα από την αγάπη και παίρνοντας την ευθύνη γι’αυτό που συμβαίνει στο Ιράκ, στη Μέση Ανατολή, και με τον Μπους και την Αμερική και την Ρωσία και κάθε δύναμη γιατί δεν υπάρχει κάτι έξω από μένα. με αυτή την τάση να κρίνω και να απορρίπτω, βγάζω τον εαυτό μου απ’έξω και δεν είναι αλήθεια. Όλα αυτά καθρεφτίζουν ιδιότητες που υπάρχουν σ’εμένα και μέσα από το Μορφογεννητικό Πεδίο της ανθρωπότητας εμφανίζονται σαν όλες αυτές οι καταστάσεις. Επίσης ένας άλλος τρόπος που καθρεφτίζεται εδώ είναι ότι κάτω από κατάλληλες συνθήκες είμαι ικανός να κάνω οτιδήποτε κάνει κάποιος άνθρωπος σ’αυτόν τον πλανήτη. Έχοντας τα δικά του παιδικά χρόνια, έχοντας την δική του οικονομική κατάσταση,έχοντας τα δικά του βιώματα, ζώντας με τον δικό του νου, είναι απόλυτα δυνατόν να γίνω σαν αυτόν. Να γίνω τρομοκράτης, να εκμεταλλεύομαι, να γίνω αδιάφορος για τους άλλους. Υπάρχει αυτός ο σπόρος μέσα μου. Απλά είχα άλλες συνθήκες στην ζωή μου που συνετέλεσαν να μην εκδηλωθούν αυτά. Άρα όταν βλέπω αυτά, δεν τα κατηγορώ, δεν τα απορρίπτω. Αλλά λέω ΣΥΓΝΩΜΗ για ότι μπορεί να υπάρχει μέσα μου , τόσο λίγο ή τοσο πολύ, -δεν έχει σημασία- ότι υπάρχει, ένα μικρό, μία κουκίδα, που αν ήμου στην κατάστασή σου θα μπορούσα να γίνω τρομοκράτης , θα μπορούσα να εκμεταλλεύομαι την δύναμη λανθασμένα και εγωιστικά . ΣΕ ΑΓΑΠΩ , ΜΕ ΑΓΑΠΩ και ΖΗΤΩ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ και ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΟΔΗΓΕΙ Σ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Και ίσως το νούμερο ένα από όλα αυτά που δημιουργούν την πραγματικότητα αυτή, είναι το γεγονός της αίσθησης της ξεχωριστότητας. Μόνο και μόνο που νιώθουμε ξεχωριστοί από τους άλλους και όχι ένα με τους άλλους,είναι μία συμμετοχή μας σε όλη αυτη την πραγματικότητα.

Και μία τελευταία έννοια σχετικά μ’αυτό.

Είμαστε σε μία διαδικασία εξέλιξης. Και γνωρίζουμε ότι στην διαδικασία αυτή έλκουμε καταστάσεις που εξυπηρετούν την εξέλιξη. Άρα ότι έρχεται στην αντίληψή μας βρίσκεται εκεί για να εξυπηρετήσει αυτή την διαδικασία. Τότε άλλη μία φορά, ΣΥΓΝΩΜΗ που σε κούρασα να παίξεις αυτόν τον ρόλο για την εξέλιξή μου, που σε ανάγκασα να είσαι εγωιστής,ψεύτης,επιθετικόςγια την δική μου εξέλιξη. Κι εδώ υπάρχει μία άλλη έννοια. Σ’ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΩ όχι μόνο ΣΕ ΑΓΑΠΩ αλλά Σ’ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΩ. Δεν χρειάζεται πλέον να είσαι επιθετικός. Γιατί δεν χρειάζεται να είσαι επιθετικός;; Επειδή ΣΕ ΑΓΑΠΩ και ήσουν επιθετικός μέχρι τώρα επειδή χρειαζόμουν να είσαι επιθετικός για να μάθω να μην σε φοβάμαι. Και χρειάζομαι να σε καταλαβαίνω και να σε αγαπάω όπως είσαι:επιθετικός ή ανακριτής ή θύμα ή απόμακρος ή οτιδήποτε άλλο που κάνεις. Και παίρνω την ευθύνη και ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ ,ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ που εξαφανίζει από εμάς τώρα κάθε στοιχείο που δημιουργεί αυτή την εμπλοκή .Σε απαλλάσσω από την ανάγκη να είσαι επιθετικός ή να λες ψέμματα ή να είσαι επικριτικός ή ότι αλλο είναι αυτό. Συνειδητοποιώντας αυτό μπορούμε να τα δούμε σαν ερεθίσματα που έρχονται για την δική μας εξέλιξη και παίρνοντας την ευθύνη, ελευθερώνουμε το ερέθισμα από την ανάγκη να υπάρχει (να είναι έτσι)

Άρα ολοκληρώνοντας

το ΧΟ ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ είναι μία αναγνώριση ότι το καθετί που έρχεται στην αντίληψή μας, έρχεται για να μας βοηθήσει να καθαρίσουμε τον εαυτό μας από κάθε στοιχείο που δεν είναι πνεύμα, που δεν είναι αληθινό. Ζητάει να πάρουμε 100% την ευθύνη για ότι έρχεται -όχι φταίξιμο- ευθύνη. Ότι βρισκόμαστε σε διαδικασία εξέλιξης και υπάρχει πάντα μέσα μας κάτι που χρειάζεται να καθαρίσει όταν κάτι έξω από εμάς μας ενοχλεί.

μπορεί να είναι απλά να μην λυπόμαστε ή να μην νιώθουμε ενοχή ή να μην νιώθουμε απόρριψη ή μπορεί να υπάρχει κάποιο άλλο στοιχείο μέσα μας. Δεν χρειάζεται να ξέρουμε τι είναι. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να πάρουμε την ευθύνη, να ζητάμε ΣΥΓΝΩΜΗ, ή τουλάχιστον ν’αναγνωρίσουμε την υπευθυνότητά μας,γνωρίζω ότι κάτι καθρεφτίζεις ή κάτι καθρεφτίζεται, ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ, ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που μου δίνετε αυτή την ευκαρία και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΙΟ που εξαφανίζει αυτό από εμάς.

Στην αρχή με τα cd που έχουμε μπορεί να θέλει 15-20 λεπτά…Μετά θα είναι 10 δευτερόλεπτα τακ…τακ…τακ ΣΥΓΝΩΜΗ , ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ , ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

‘Οτι βλέπω στον δρόμο, ένα παιδί, έναν άρρωστο, έναν άπορο…όλα δική μου (συν)δημιουργία είναι. Έχω συμμετοχή σε όλα. Όχι ενοχή , είναι συνδημιουργία. Είμαστε μία Συνειδητότητα που εμφανίζεται σαν πολλές ψυχές αλλά είμαστε μία Οντότητα. Ο Χριστός έλεγε:Είμαι μέσα σας , είστε μέσα μου. Είμαστε μία οντότητα απλώς βιώνουμε την ξεχωριστότητα. Θέλουμε να καθαρίσουμε ο,τι υπάρχει μέσα μας και να βιώσουμε αυτή την αγάπη.

Όταν είμαστε συντονιστές ή θεραπευτές ή δουλεύμε με ανθρώπους που έχουν προβλήματα κάνουμε το ίδιο πράγμα.Την ώρα που τους ακούμε, κάθε λίγο μέσα στον νου μας ΣΥΓΝΩΜΗ, ΣΕ ΑΓΑΠΩ , ΜΕ ΑΓΑΠΩ , ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ συνειδητοποιώ ότι υπάρχει κάτι μέσα μου που πέφτει μέσα στην λίμνη των κυμμάτων ή χορδή που έχει φέρει αυτόν τον άνθρωπο κοντά μου και συνέχεια Σ’ΑΓΑΠΩ συνέχεια να νιώθουμε αγάπη. Και κάθε φορά που νιώθω οίκτο,λύπη,θλίψη, θυμό, ενοχή, κριτική ΣΥΓΝΩΜΗ, ΣΕ ΑΓΑΠΩ, ΜΕ ΑΓΑΠΩ, Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΙΟ που καθαρίζει.

Το ίδιο πράγμα κάνουμε είτε έχουμε κάποιον απέναντί μας που μας ενοχλεί είτε κάποιον που μας λέει τα προβλήματά του ή όταν παρατηρούμε κάποιον στην κοινωνία που δεν μας αρέσει.

Για το θέμα αυτό αρχικά κοιτάξτε την σελίδα 73 που λέει ΧΟ΄ ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ για συμπεριφορές που ίσως μας ενοχλούν. Έχει οδηγίες πώς να κάνετε ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ για συμπεριφορές ανθρώπων που ίσως σας ενοχλούν. Μετά σελ.74 Βασικές αρχές για το ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ, μετά σελ.75 για τους θεραπευτές. Πιστευούμε ότι το πρόβλημα ανήκει στον ασθενή, αλλά στην πραγματικότητα ανήκει σ’εμάς. ( Αυτό είναι από τον ψυχολόγο Dr. Yu Len) μετά σελ. 76 100% ευθύνη για την πραγματικότητά μας, μετα σελ.78 για το τί έγινε στην κλινική αυτή όταν αυτός ο ψχολόγος έκανε αυτή την τεχνική και καμμία άλλη, ούτε μίλησε απευθείας με τους ανθρώπους, ούτε τους συνάντησε ούτε τους συνάντησε ούτε μία φορά θεραπευτικά. Διασταυρώθηκε στον διάδρομο, τίποτε άλλο. Και πώς έκλεισε την κλινική αυτή. Και μετά σελ.80 ΧO΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ για συντονιστές, ψυχολόγους και θεραπευτές.

Ο άλλος είναι Θεία Συνειδητότητα κι’εμείς επίσης. Θέλει αγάπη. Το πλέον θεραπευτικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να νιώθουμε αγάπη γι’αυτόν. Είμαστε Ένα με τον άλλο σαν Αιτιατό Σώμα, σαν Συλλογικό Υποσυνείδητο,σαν Μορφογεννητικό Πεδίο. Ο άνθρωπος που μου μιλάει είναι μιά προέκταση του εαυτού μου . Από την στιγμή που ο άλλος και το πρόβλημά του έρχονται στον νου μου,καθρεφτίζει κάτι που χρειάζεται να καθαρίσω. Μπορεί να είναι συναισθήματα που έχω για το πρόβλημα ,όπως λύπη, φόβο, θυμό, αδυναμία και πολλά άλλα. Ή μπορεί να καθρεφτίζει κομμάτια του εαυτού μου που έχουν το ίδιο ή αντίθετο πρόβλημα. Κάτι που χρειάζεται ν’αφήσω, να ξεπεράσω. Δεν χρειάζεται να ξέρω τι ακριβώς είναι. Ο τρόπος να βοηθήσω είναι να καθαρίσω τον εαυτό μου χωρίς να ξέρω από τί. Κάνω την άσκηση όταν βλέπω τον άλλο και κάποιες μέρες μετά. Τον φέρνω στον νου μου και λέω. ΣΥΓΝΩΜΗ ,ΣΕ ΑΓΑΠΩ ,ΜΕ ΑΓΑΠΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Συγνώμη για ότι υπάρχει μέσα μας που συντονίζεται με το πρόβλημάτου. Λέμε στον άλλο οτι τον αγαπάμε, ότι νιώθουμε αγάπη γι’αυτον , όχι οίκτο.Τον ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας δίνει. Ευχαριστούμε το Θείο που διαλύει ότι υπάρχει μέσα μας που συμμετέχει στο πρόβλημα αυτό και μας επιτρέπει να γυρίσουμε πάλι στο φως της αγνής Συνειδητότητας.Εφαρμόζουμε όποιες τεχνικές μας έρχονται για τον άλλο αλλά και για τον εαυτό μας, αλλά τυτόχρονα δεν σταματάμε να καθαρίζουμε τον εαυτό μας. Κάνουμε E.F.T. ,συζήτηση ή ότι άλλο κάνουμε και την ίδια στιγμή αλλά και κάποιες μέρες μετά κάνουμε ΧΟ΄ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ για τον άνθρωπο που έχει το πρόβλημα. Κι αν θέλετε να συμμετέχετε εδώ στα τρίγωνα στην Αρμονική Ζωή , μακάρι. Μπορείτε να δώσετε το όνομα ( του ανθρώπου που έχει έρθει σ’εσας) σε άλλα τρία άτομα και να κάνουν κι αυτά για τον άνθρωπο αυτό που χρειάζεται βοήθεια. Ή και για κάποιον που υπάρχει στην ζωή σας και χρειάζεται βοήθεια. Για να δώσετε ονόματα πρέπει να συμμετέχετε στις τριάδες,πρέπει να είστε κι εσείς μέσα σ’αυτή την διαδικασία.

Έχουμε πολύ λίγο χρόνο αλλά θέλω να κάνουμε την άσκηση μία φορά.

ΑΣΚΗΣΗ

Καθείστε ίσια και θα κάνουμε μία σύντομη άσκηση

Καθείστε με την σπονδυλική στήλη ίσια, αφήστε τα μάτια σας κλειστά και ηρεμείστε.

Πάρτε μερικές πιο βαθειές αναπνοές,βαθειές, αργές αλλά ήρεμες. Καθώς αναπνέετε καθείστε πιο ίσια και πιο άνετα, αφήνοντας κάθε ένταση να διαλύεται και χαλαρώνετε πιο βαθειά….Αφήστε την κοιλιά σας να ξεσφίξει, να χαλαρώσει…..Αφήστε το ηλιάκό πλέγμα να ξεσφίξει να χαλαρώσει……..Αφήστε τους ώμους να ξεσφίξουν να χαλαρώσουν…..και αφήστε τα χέρια σας να χαλαρώσουν….Ο αυχένας ίσιος , χαλαρός ……Αφήστε το πρόσωπό σας να χαλαρώσει….το σαγόνι ….η γλώσσα….αφήστε τα μάγουλα να χαλαρώσουν…..και αφήστε τα μάτια σας να χαλαρώσουν……και αφήστε το μέτωπό σας να χαλαρώσει….Νιώστε μέσα στο μέτωπό σας την αίσθηση του φωτός….και αφήστε το φως να απλωθεί μέσα σας, μέσα στον νου σας και τον εγκέφαλο και να ηρεμήσει τον εγκέφαλο και τον νου…..Τώρα, νιώστε την δική σας σύνδεση με το Θείο….όπως εσείς φαντάζεστε ή νιώθετε το Θείο…με ή χωρίς μορφή…………….Τώρα έρχεται στο νου σας κάποιος με μία συμπεριφορά που σας ενοχλεί…. Φέρτε τον άνθρωπο αυτό στο νου σας……και παρατηρείστε τι νιώθετε όταν τον συναντάτε ή σκέφτεστε την συμπεριφορά του …..τι νιώθετε….Τώρα δοκιμάστε να δεχθείτε τα συναισθήματά σας σαν φυσικά…. να δεχθείτε αυτό που νιώθετε και το μέρος του εαυτού σας που νιώθει έτσι…..και αφήστε τα συναισθήματα να απλωθούν μέσα σας σαν ενέργεια….να αποκεντρωθούν ……και συνειδητοποιείστε ότι τα συναισθήματα αυτά δημιουργούνται από τους προγραμματισμούς σας….από τις ανάγκες σας…..δεν είστε αυτά….είναι ενέργειες που δημιουργόυνται από τις μνήμες και τους προγραμματισμούς σας….και έχοντας τον άνθρωπο στον νου σας…..συνειδητοποιείστε ότι δεν είναι τυχαίο που είναι εκεί….ότι έλκετε με κάποιο τρόπο και για κάποιο λόγο αυτή την συμπεριφορά γιατί καθρεφτίζει κάτι που υπάρχει μέσα σας…κάτι που χρειάζεται να μάθετε……Μπορείτε αν θέλετε να νιώσετε ευγνωμοσύνη που ο άνθρωπος αυτός υπάρχει για την εξέλιξή σας και να ζητήσετε Συγνώμη από τον άλλο για ότι υπάρχει μέσα σας που συμβάλλει σ’αυτή την πραγματικότητα…..αναγνωρίζοντας ότι ο άλλος είναι μέρος του εαυτού σας…και καθρέφτης…….και αν μπορείτε βιώστε αγάπη και εκφράστε αγάπη στον άλλο….δοκιμάστε να βιώσετε και να εκφράσετε αγάπη…..και βιώστε αγάπη για τον εαυτό σας…..αγάπη για τον εαυτό σας……και ευχαριστείστε τον άλλο για την ευκαιρία αυτή να καθαρίσετε τον εαυτό σας….να γυρίσετε στην αγάπη…..και ευχαριστείστε το Θείο που εξαφανίζει από εσάς αυτή την στιγμή….που διαλύει κάθε ιδιότητα, κάθε τάση που συμβάλλει στην πραγματικότητα αυτή…..διαλύεται και ξαναγίνεται αγνή συνειδητότητα…..διαλύεται στο φως….ότι υπάρχει μέσα σας……. Τώρα φέρτε στο νου σας κάποιoν που έχει ένα πρόβλημα….ίσως σωματικό…ίσως συναισθηματικό….φέρτε τον στο νου σας… βλέποντάς τον συνειδητοποιείστε ότι είναι μία έκφραση του Θείου….μία Θεία Συνειδητότητα, αιώνια, που έχει επιλέξει την συγκεκριμένη κατάσταση σαν ευκαιρία για την εξέλιξή της….δεν είναι τυχαίο αυτό που βιώνει….και συνειδητοποιείστε ότι δεν είναι τυχαίο που βρίσκεται στην δική σας πραγματικότητα….ότι έχει έρθει στην αντίληψή σας……και αν μπορείτε ζητήστε συγνώμη από αυτόν για ότι μπορεί να υπάρχει μέσα σας..έστω και σε άλλες διαστάσεις που μπορεί να συμβάλλει στην πραγματικότητα αυτή …..και βιώστε αγάπη για τον άλλο…και εκφράστε αυτή την αγάπη….. και νιώστε αγάπη για τον εαυτό σας…..ευχαριστήστε τον άλλο για την εκαιρία αυτή να συνειδητοποιήσετε την αλήθεια….να την θυμηθείτε…..και ευχαριστήστε το Θείο ….που διαλύει από μέσα σας…. και ενδεχομένως και μέσα από τον άλλο…κάθε τι που συμβάλλει σ’αυτή την πραγματικότητα…..όλα διαλύονται πίσω στο αγνό φως… τώρα έρχεται στον νου σας κάτι που δεν σας ευχαριστεί σε σχέση με τον εαυτό σας…..μπορεί να είναι κάτι σχετικά με την εμφάνισή σας..ή με την υγεία σας…ή μία τάση που έχετε..ή ένα φόβο ή συναίσθημα που έχετε….επιλέξτε….δείτε τι νιώθετε σε σχέση με αυτό το μέρος του εαυτού σας….και δεχθείτε τα συναισθήματά σας σε σχέση με αυτό….αλλά συνειδητοποιείστε ότι τα συναισθήματα αυτά είναι ενέργειες που είναι αποτέλεσμα προγραμματισμών…. πεποιθήσεις….δεχθείτε τα συναισθήματα και αφήστε τα να απλωθούν….και τώρα μπορείτε να ζητήσετε συγνώμη από αυτό το μέρος ή όψη του εαυτού σας….για κάθε συμμετοχή σας στην δημιουργία αυτή…..και να βιώσετε αγάπη γι’αυτό το μέρος ή όψη του εαυτού σας….βιώστε και εκφράστε αγάπη σ’αυτό το μέρος του εαυτού σας….και βιώστε αγάπη για τον εαυτό σας….και ευχαριστείστε αυτό το μέρος του εαυτού σας που σας δίνει αυτή την ευκαιρία της εξέλιξης….και ευχαριστείστε το Θείο που διαλύει από μέσα σας κάθε τι που δημιουργεί αυτή την όψη του εαυτού σας….δεχτείτε την διάλυση μέσα στο φως ,κάθε στοιχείου που υπάρχει μέσα σας που συμβάλλει σ’αυτό…… τώρα έρχεται στον νου σας μία κατάσταση, γεγονός ή κατάσταση στην κοινωνία ή στην δική μας ή σε άλλη χώρα στον πλανήτη …που σας στενοχωρεί ή σας ενοχλεί, ή σας δημιουργεί φόβο ή κριτική……επιλέξτε μία κατάσταση…..δεχθείτε τα συναισθήματα που έχετε…και αφήστε τα να απλωθούν μέσα σας…συνειδητοποιώντας ότι αυτή η κατάσταση είναι μία συνδημιουργία για την εξέλιξη….καθρεφτίζει όψεις της ανθρώπινης φύσης και της δικής μας ανθρώπινης φύσης….και ζητείστε συγνώμη από την κατάσταση και από όλους τους ανθρώπους που εμπλέκονται στην κατάσταση….και θύτες και θύματα…..ζητείστε συγνώμη για κάθε στοιχείο που υπάρχει μέσα σας και μπορεί να συμβάλλει σ’αυτη την πραγματικότητα…..και αν είναι δυνατόν βιώστε και εφράστε αγάπη προς όλους και θύματα και θύτες στην περίπτωση αυτή…..και βιώστε αγάπη για τον εαυτό σας…..ευχατιστείστε την κατάσταση αυτή για την ευκαιρία να καθαρίσετε τον εαυτό σας και ευχαριστείστε το Θείο που εξαγνίζει από μέσα σας κάθε στοιχείο που μπορεί να συμβάλλει σ’αυτή την πραγματικότητα…..και μείνετε μέσα στο φως της αγνής Συνειδητότητας…..αφήνοντας κάθε τι που εμφανίζεται στον νου, κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα να διαλύεται μέσα στο φως της Αγνής Συνειδητότητας

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ