Είναι το 30ό μάθημα και όπως βλέπω τα πράγματα, θα συνεχίσουμε του χρόνου, τουλάχιστον μέχρι κάποιο σημείο με το ίδιο μοτίβο που συνεχίζουμε τώρα, δηλαδή 3 Τετάρτες το μήνα και με 2 από αυτές μετά για να κάνετε ομάδα με κάποιους συντονιστές. Βέβαια είναι απαραίτητο και το καλοκαιρινό σεμινάριο που έχουμε ορίσει για να δουλέψουμε πιο βαθιά το καλοκαίρι πάνω σε πολλά θέματα. Και μετά, του χρόνου θα αρχίσουμε να αγγίζουμε ειδικότητες, πώς δουλεύουμε με σχέσεις, με ανθρώπους που έχουν προβλήματα στις σχέσεις, πώς δουλεύουμε με ανθρώπους με φοβίες, πώς δουλεύουμε με ανθρώπους που είναι ετοιμοθάνατοι, τέτοιες περιπτώσεις. Έχοντας πει αυτό, να σας πω πως έχει ξεκινήσει αυτή η ομάδα για το πώς μπορούμε να συμπαρασταθούμε σε αυτούς που είναι ετοιμοθάνατοι και προτείνω να πάρετε τα dvd από αυτά. Είναι σημαντικό να το ξέρετε και αυτό γιατί θα αγγίξουμε και πώς να βοηθήσουμε τον άρρωστο και για τα συναισθήματα που έχει και για τη θεραπεία του αλλά και για την πιθανή αποχώρησή του και πώς να βοηθήσουμε την οικογένειά του. Είναι κάτι που θα συναντήσετε. Και επίσης βέβαια πώς να βοηθήσουμε κάποιον που έχει χάσει αγαπημένο του πρόσωπο. Εμείς θα τα αγγίξουμε αυτά σε κάποιο βαθμό του χρόνου αλλά όχι με τη λεπτομέρεια που το κάνουμε τώρα σε αυτό το ξεχωριστό σεμινάριο που είναι πάνω σε αυτό το θέμα.

Επίσης όσοι από εσάς θέλετε, η Βίκυ θα μείνει μετά αν θέλετε να κάνετε ομάδα, θα υπάρχει ομάδα και σήμερα, είναι προαιρετικό. Δεν είναι υποχρεωτικό όπως τις άλλες μέρες. Σήμερα σας δίνουμε διάφορα χαρτιά, μερικά από αυτά είναι απλώς για να τα διαβάσετε στο σπίτι σας. Κοιτάξτε το χαρτί 122 που λέει «Κοινά Ιδανικά της Αρμονικής Ζωής.» Όπως ξέρετε, η Αρμονική Ζωή δεν έχει κάποιο δόγμα, δεν έχει κάτι που το μέλος πρέπει να πιστεύει για να παρακολουθήσει, ούτε έχει κάποια συγκεκριμένη διατροφή που πρέπει να τηρεί ή να πρέπει να κάνει οτιδήποτε. Είμαστε ελεύθεροι σε όλα αυτά. Αλλά υπάρχουν κάποιες βασικές αξίες. Εδώ όπως βλέπετε είναι η προσφορά, η αγάπη, η ελευθερία, η ισότητα, η κατανόηση, η ταπεινοφροσύνη, η συνέπεια, η συγχώρεση, η αλληλοσυμπαράσταση. Αυτό μπορείτε να το έχετε να το διαβάσετε και είναι αυτή η εικόνα αν θέλετε της Αρμονικής Ζωής επίσης που θα ήθελε να μοιραστείτε με τους άλλους όταν χρειαστεί. Είναι ένα χαρτί που μπορείτε να δώσετε επίσης σε ανθρώπους που ρωτάνε τι είναι η Αρμονική Ζωή. Αυτά είναι στη σελίδα 122 και 123.

Ας προχωρήσουμε και ας πάμε στη σελίδα 126, «Όταν η οικογένεια είναι αντίθετη με τη συμμετοχή μας στην Αρμονική Ζωή.» Έχουμε και μια στάση πάνω σε αυτό επίσης. Πιστεύουμε ότι οι οικογενειακές σχέσεις των ανθρώπων είναι σημαντικές και δεν θα θέλαμε ποτέ να είμαστε η αιτία να δημιουργούνται προβλήματα σε μια οικογένεια. Από την άλλη πλευρά, πιστεύουμε στην ελευθερία του κάθε ατόμου να ακολουθήσει τον πνευματικό του δρόμο. Από την άλλη πλευρά, δεν πιστεύουμε ότι ο πνευματικός του δρόμος περιορίζεται στο τι κάνει εδώ. Μπορεί να κάνει κάτι και στο σπίτι. Άρα, με το χαρτί αυτό ζητάμε από τον καθένα να προσπαθήσει να βρει μια ισορροπία, να μην προσπαθεί να προσηλυτίζει τους άλλους, να μην τους κάνει κηρύγματα, να προσπαθήσει να εξηγήσει στους άλλους τους λόγους που πιστεύει ότι είναι σημαντικό γι’ αυτόν και πιθανόν και τα οφέλη που θα έχουν και οι άλλοι από τη συμμετοχή του εδώ. Θα ηρεμήσει, θα είναι πιο δίκαιος, πιο απελευθερωμένος από ρόλους και τέτοια πράγματα. Αλλά, όπως εξηγούμε, αν νομίζουν οι άνθρωποι ότι πρέπει να επιλέξουν μεταξύ μιας σχέσης και της Αρμονικής Ζωής – σύντροφο, γονείς ή παιδιά – ας επιλέξουν την οικογένεια και ας διακόψουν για ένα χρονικό διάστημα αν χρειαστεί. Ας πάρουν βιβλία, ας πάρουν dvd, ας ασχοληθούν αλλιώς, μέχρι να μπορέσουν να βρουν μια ισορροπία. Αυτό βέβαια το αφήνουμε στον καθένα. Απλώς είναι η επίσημή μας στάση γιατί λίγοι άνθρωποι μέσα από τα χρόνια έχουν χρησιμοποιήσει την Αρμονική Ζωή σαν άλλοθι για να δημιουργούν προβλήματα στις οικογένειές τους ή να απομακρύνονται από αυτές. Αυτό δεν είναι η στάση της Αρμονικής Ζωής. Και το έχουν αξιοποιήσει αυτό και έχουν κρυφτεί πίσω από το «θέλω να εξελίσσομαι πνευματικά», που η πνευματική εξέλιξη δεν έχει καμία σχέση με το να αγνοώ τις οικογενειακές μου σχέσεις. Υπάρχει αυτό στο χαρτί, να το διαβάσετε για να το ξέρετε και για να το δώσετε όπου χρειάζεται.

Γυρίζουμε στη σελίδα 124. Μάλλον ας κοιτάξουμε πρώτα τη σελίδα 125. Δυστυχώς λίγοι από εσάς ήρθατε το Σαββατοκύριακο για την ευκαιρία να μάθετε την κάθαρση ή να την κάνετε. Μερικοί από εσάς την έχετε κάνει βέβαια το καλοκαίρι, αρκετοί από εσάς. Εδώ υπάρχει ένα χαρτί που μας βοηθάει να καταλάβουμε τη διαδικασία της κάθαρσης. Βλέπουμε τα 3 επίπεδα του εαυτού μας – τη μάσκα, τη βιτρίνα με τις λογικές μας σκέψεις, όπου είναι ο εαυτός που θέλουμε εμείς να είμαστε και που θέλουμε εμείς να βλέπουν οι άλλοι. Πίσω από αυτό, στο υποσυνείδητο υπάρχει η σκιά ή το υποσυνείδητο ή το εσωτερικό παιδί με διάφορα συναισθήματα, και αρνητικά και θετικά. Δεν κρύβουμε μόνο αρνητικά συναισθήματα, κρύβουμε και θετικά συναισθήματα όπως ο θαυμασμός, η αγάπη, η ευγνωμοσύνη, επειδή φοβόμαστε να εκφράσουμε αυτά τα θετικά συναισθήματα. Και πιο βαθιά από αυτό έχουμε τον Ανώτερο Εαυτό που έχει την επίγνωση της αλήθειας και του θείου εαυτού μας και έχει δύναμη, αγάπη, ηρεμία, ευτυχία, ευδαιμονία. Η πρόσβαση στον Ανώτερο Εαυτό χρειάζεται να είναι μέσα από το υποσυνείδητο. Δηλαδή για να μπορώ να έλθω σε επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό χρειάζεται να είναι καθαρό το υποσυνείδητο. Και γι’ αυτό, ακόμα και αν δεν κάνει κάθαρση κάποιος, αλλά κάνει διαλογισμό πολλές ώρες, ή χαλάρωση ή ακόμα και προσευχή πολλές ώρες, μπορεί να το εμφανίσει το υποσυνείδητο και μπορεί να έχει διάφορα συναισθήματα σαν αποτέλεσμα της επαφής με ανώτερες συχνότητες, γιατί όταν έχω επαφή με ανώτερες συχνότητες που υπάρχουν μέσα μου αυτό κινητοποιεί μια διαδικασία να απομακρύνονται όσες συχνότητες δεν ταιριάζουν με αυτήν. Καταλαβαίνετε; Και έρχονται στην επιφάνεια από το διαλογισμό, από την χαλάρωση, από την προσευχή, φόβοι, θυμός, ανησυχία, ζήλια – κομμάτια του εαυτού μας που έρχονται στην επιφάνεια για να καθαριστούν. Στην άσκηση της κάθαρσης που κάνουμε στην Μυρρινούντα ή που μπορείτε να κάνετε σε κάποιο προσωπικό ραντεβού, διευκολύνουμε αυτή τη διαδικασία και βοηθάμε τον άνθρωπο να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του, να δεχτεί ότι έχει αυτά τα συναισθήματα, γιατί πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν καν ότι τα έχουν και αν τα έχουν δεν τα δέχονται, νιώθουν ντροπή ή κίνδυνο που τα έχουν και δεν θέλουν καν να τα αναγνωρίσουν, να αφήσουν τα συναισθήματα αυτά να απλωθούν και να εκφραστούν – κάτι που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ταυτίσει με αδυναμία, με φόβο, με ταπείνωση, με απαγορευτικό, με ντροπή και κάτι που κάποια στιγμή χρειάζεται να βοηθήσουμε τον άνθρωπο που έχει τέτοια προβλήματα, που έχει τέτοια φορτισμένα συναισθήματα, να απελευθερωθεί από αυτά. Ο τρόπος που γίνεται στην Αρμονική Ζωή είναι κυρίως μέσα από σεμινάρια κάθαρσης αλλά αρκετά συχνά ένας συντονιστής καλείται να κάνει προσωπική κάθαρση σε κάποιον. Μερικοί για να το κάνουν ζητάνε ένα cd, και μπορούμε να σας δώσουμε ένα cd, υπάρχει από το προηγούμενο σεμινάριο το Σαββατοκύριακο, ένα cd με όλη αυτή τη μουσική και τις οδηγίες από εμένα που δημιουργεί μια έντονη κατάσταση προς κλάμα ή έκφραση θυμού. Γενικά όμως δεν χρειάζεται αυτό. Αν θέλετε να πάρετε το cd και να δοκιμάσετε μόνοι σας δοκιμάστε. Αλλά γενικά, αυτό που χρειάζεται απλώς είναι να βυθιστεί ο άνθρωπος μέσα στον εαυτό του, να βιώσει το ενεργειακό του σώμα – κάτι που θα κάνουμε σήμερα – και να βιώσει τα συναισθήματά του και να τα αφήσει να απλωθούν και να εκφραστούν. Να μην ντρέπεται να τα αφήσει να εκφραστούν. Εννοείται ότι χρειάζεται ένα ειδικό περιβάλλον για αυτή τη διαδικασία. Και χρειάζεται και χρόνος μετά για να ισορροπήσει. Πιθανόν επίσης με εμάς να του κάνουμε λίγη θεραπεία ή τουλάχιστον μια συζήτηση για αρκετή ώρα. Ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να έχει έντονα ψυχικά προβλήματα, να μην παίρνει ψυχοφάρμακα και να μην έχει ιστορικό με ψυχοφάρμακα ώστε να μην τον αναστατώσουμε περισσότερο. Επίσης δεν αφήνουμε ανθρώπους που έχουν ένα τέτοιο ιστορικό να κάνουν πολύ διαλογισμό εκτός αν ο διαλογισμός είναι καθοδηγούμενος, με την έννοια ότι δεν αφήνω το νου πολλή ώρα άδειο αλλά κάνω συνεχή θετική προβολή. Δηλαδή συνέχεια θετικές εικόνες και θετικοί οραματισμοί.

Από κάτω έχει τη διαδικασία της συμπαράστασης όπου νιώθουμε τι γίνεται μέσα στο σώμα, νιώθουμε την ενέργεια, νιώθουμε τα συναισθήματα και αυτό που συμβαίνει, μεγαλώνουμε αυτό που υπάρχει, η αναπνοή – λέμε στον άνθρωπο συνέχεια να αναπνέει, να αναπνέει. Η αναπνοή κάνει την ενέργεια να κινείται και κάνει τα συναισθήματα να κινούνται. Αφηνόμαστε σε αυτό και αφήνουμε την ενέργεια και τα συναισθήματα να απλωθούν. Μετά είναι η έκφραση με τη βοήθεια της αναπνοής, της στάσης του σώματος – μπορούμε να ζητήσουμε από τον άνθρωπο να πάρει μια στάση διαφορετική από αυτήν που έχει, που θα εξυπηρετήσει την εκτόνωση, να καθίσει ή να χτυπάει με ένα λάστιχο, να γυρίσει στο πλάι – ανάλογα με την περίπτωση, η έκφραση του προσώπου όπου μπορούμε να ζητήσουμε από τον άνθρωπο να πάρει μια έκφραση που εκφράζει αυτό που νιώθει. Η ιδέα εδώ είναι σαν τα παλιά αυτοκίνητα που τα γυρίζουμε για να πάρουν μπρος και μετά όταν πάρουν μπρος δεν χρειάζεται να τα γυρίσουμε άλλο. Ή οι παλιές αντλίες που έπρεπε να βάλουμε νερό και αφού η αντλία πάρει μπρος αρχίζει να έρχεται το νερό. Εδώ βρίσκουμε τρόπους τεχνητούς έτσι ώστε ο άνθρωπος να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματα, δεν είναι γνήσια η έκφρασή του αλλά μετά γίνεται γνήσια γιατί συντονίζεται με αυτό που υπάρχει μέσα του. Ήχοι – μπορούμε να ζητήσουμε να κάνει ήχους – φωνή, κλάμα, γέλιο, κίνηση και κατά καιρούς ομιλία αλλά ομιλία στο παρόν, να μιλάει δηλαδή όχι εγκεφαλικά αλλά εκφράζοντας συναισθήματα. Μετά από αυτό, όταν το κάνουμε στην Μυρρινούντα, ζητάμε από τον άνθρωπο να μιλάει με τους σημαντικούς ανθρώπους που υπάρχουν στη ζωή του και γίνεται ακόμα περισσότερη εκτόνωση μέσα από αυτό και μέσα από τις αρλούμπες και μέσα από το χορό. Μετά, για να ησυχάσουμε τον άνθρωπο, έχουμε από κάτω EFT, ΤΑΤ, BSFF, Ho’oponopono, Sedona, Ακούγοντας την Καρδιά και χαλάρωση με φως και θετικές επιβεβαιώσεις και επιλογές. Ας έχετε στο νου σας αυτή τη διαδικασία και αν δεν την ξέρετε καλά μπορούμε να σας δώσουμε τα cd το Σαββατοκύριακο, είναι 6 cd, μπορείτε να κάνετε άσκηση ο ένας με τον άλλο, μπορείτε να έρθετε στα σεμινάρια της κάθαρσης, είτε ένα Σαββατοκύριακο είτε της μιας εβδομάδας το καλοκαίρι.

Κάτι που θέλετε να ρωτήσετε ή να πείτε πάνω στη διαδικασία της κάθαρσης;

Αν τύχει κάποιος στην ομάδα ή και στην οικογένεια, γιατί έχω ένα παράδειγμα, που ξεκινάει να μιλήσει για κάτι και έρχεται σε μια συναισθηματική φόρτιση και εκφράζεται με φωνές ή κλάμα, αυθόρμητα, που μοιάζει με κάθαρση αλλά είναι άναρχο, έντονο. Και μπορεί να είναι και στην ομάδα, θα είναι και δύσκολο γιατί είναι μεγάλοι άνθρωποι, αλλά πώς το χειριζόμαστε αυτό;

Στην ομάδα δεν ενθαρρύνουμε, ή αν είναι 2-3 ή και 5 λεπτά και δεν επιτίθεται στους άλλους και δεν παίρνει πάνω από 5 λεπτά από την ομάδα τότε το αφήνουμε. Αν δούμε ότι έχει πρόβλημα κανονίζουμε ένα προσωπικό ραντεβού με τον άνθρωπο, εξηγούμε ότι αναγνωρίζουμε ότι έχει μια ανάγκη αυτή τη στιγμή αλλά νιώθουμε επίσης την ανάγκη να εξυπηρετήσουμε και τους άλλους αυτή τη στιγμή και με μεγάλη ευχαρίστηση θα μείνουμε μετά ή θα ξαναβρεθούμε μια συγκεκριμένη ώρα για να τον βοηθήσουμε με αυτό. Επίσης, αν είναι πάρα πολύ έντονο, δεν είναι κατάλληλος χώρος το Χαλάνδρι, περνάνε άνθρωποι, υπάρχουν και οι άνθρωποι που ζούνε από πάνω. Δεν χρειάζεται να νομίσουν ότι γίνεται κάποια σφαγή εδώ κάτω. Αν αυτό που κάνουμε στην Μυρρινούντα το κάναμε εδώ θα μας κλείνανε πολύ γρήγορα. (γέλια) Και τώρα έχουμε γείτονες και στην Μυρρινούντα. Το είπα και στον άνθρωπο να μη φοβηθεί σήμερα αν ακούσει φωνές, δεν παθαίνει κανένας τίποτα. Έχουμε γείτονες τώρα και τους εξήγησα.

Το καλοκαίρι ένιωσα πολύ έντονο, φρικτό πόνο στο χέρι. Ταλαιπωρήθηκα περίπου ένα μήνα και ένιωσα ότι ήταν από αυτό που κάναμε και φοβήθηκα. Νομίζω ότι με το eft θα το ξεπεράσω για να ξανακάνω το επόμενο.

Το χέρι σου σε πόνεσε μήπως επειδή χτύπησες;

Δεν χτύπησα. Μου βγήκαν από μέσα μου, το ένιωσα.

Είναι από μέσα σου.

Ναι, το ένιωσα. Με το eft θα το ξεπεράσω;

Ναι, υπάρχει και αυτό. Και το eft αλλά αν νιώθεις ότι είναι τοξίνες κάνε μια νηστεία. Και το eft θα βοηθήσει και μια νηστεία θα βοηθήσει με τέτοιους πόνους στις αρθρώσεις. Και η μισή λαμπάδα θα βοηθήσει. Οι περισσότεροι από εσάς ξέρετε αυτό που λέω, το κάναμε το καλοκαίρι, το έχετε κάνει και άλλες φορές. Εσείς που δεν είστε εξοικειωμένοι, εξοικειωθείτε, μάθετε αυτό το πράγμα. Και δεν μπορείτε να το μάθετε αν δεν το περάσετε, πρέπει να το περάσετε, πρέπει να είστε στη θέση αυτή και να βιώσετε αυτή τη διαδικασία για να μπορείτε βέβαια να βοηθήσετε. Εγώ σας είπα ότι το έκανα αυτό μια εβδομάδα 3 ώρες την ημέρα κλάμα. Μια εβδομάδα, 21 ώρες κλάμα, σε μια εβδομάδα σε ένα σεμινάριο που παρακολουθούσα. Πρέπει να το βιώσετε εσείς για να μπορείτε να βοηθήσετε άλλους με αυτό. Εντάξει;

Εγώ δεν ξέρω αυτή την εμπειρία των 2 ημερών. Ποια έχω; Δηλαδή δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω μόνη μου γιατί χρειαζόμουν βοήθεια και με βοήθησε η Βίκυ πάρα πολύ. Ένιωσα κάποια στιγμή ότι σβήνω, ότι είχα κόμπο στο λαιμό, ταχυπαλμίες.

Συμβαίνει αυτό. Δεν είπαμε να το κάνετε μόνοι σας.

Δεν γίνεται.

Όχι, γίνεται. Αλλά υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που τους είναι πιο εύκολο. Μπορεί εσύ μετά από ένα χρόνο, αν το κάνεις μερικές φορές, να μπορείς άνετα να το κάνεις μόνη σου. Και γι’ αυτό, το cd που έχουμε μέσα και αν επιλέξετε να το πάρετε που είναι μόνο η μουσική και οι οδηγίες για το κομμάτι, είναι μόνο για ανθρώπους που το έχουν κάνει. Εσείς μπορείτε να το ακούσετε αν δεν το έχετε κάνει, αλλά περιμένουμε να το κάνετε. Δεν είναι για να το αντιγράψετε και να το δώσετε σε κάποιον που δεν το έχει κάνει κοντά μας. Καταλαβαίνετε; Δεν είναι ένα cd να κάνετε κόπια και να δώσετε για να κάνει κάποιος μια κάθαρση. Και το λέει πάνω στο cd, είναι για αυτούς που έχουν κάνει το σεμινάριο σε εμάς. Καμία άλλη ερώτηση πριν προχωρήσουμε;

Οκ, κοιτάξτε την τελευταία σελίδα που σας έχουμε δώσει σήμερα. Είναι κάτι που έχουμε συζητήσει αλλά δεν σας έχουμε δώσει αυτόν τον πίνακα. Είναι για οποιονδήποτε στόχο έχουμε στη ζωή και η πιθανή ψυχολογική αντιστροφή που μπορεί να υπάρχει μέσα σε έναν άνθρωπο στη σελ. 124. Η πιθανή ψυχολογική αντιστροφή που μπορεί να έχουμε προς το να προγραμματίσουμε ένα στόχο. Από πάνω έχουμε την επιθυμία να πραγματοποιήσουμε ένα στόχο. Ο στόχος μπορεί να είναι να απελευθερωθώ από έναν εθισμό – κάπνισμα, φαγητό, αλκοόλ – να χάσω βάρος, να μάθω κάτι, να αλλάξω δουλειά, να βελτιώσω μια σχέση, οποιονδήποτε στόχο μπορεί να έχει ο άνθρωπος. Μια από τις ψυχολογικές αντιστροφές είναι ότι απορρίπτω τον εαυτό μου που δεν το έχω καταφέρει ακόμα. Υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν όλη την ενέργειά τους με την αυτοαπόρριψη επειδή δεν έχουν πραγματοποιήσει ακόμα ένα στόχο και δεν υπάρχει καθόλου ενέργεια για να πραγματοποιήσουν το στόχο. Θα σας μιλούν για ώρες για το πώς έχουν χάσει την ευκαιρία, για το πώς έκαναν αυτό το λάθος και δεν αξιοποίησαν τις ευκαιρίες που είχαν, ή για το πώς απορρίπτουν τον εαυτό τους που δεν κατάφεραν κάτι. Και όλη αυτή την ενέργεια, όπως καταλαβαίνετε, την εκπέμπουν στο σύμπαν και απλώς διατηρείται αυτή η κατάσταση – αντί να δώσουν ενέργεια τώρα για να αλλάξουν αυτό που συμβαίνει. Μετά, η προσπάθεια για να πετύχω αυτό το στόχο θα είναι επίπονη και δυσάρεστη, δηλαδή θέλω ένα στόχο αλλά δεν θέλω την κούραση, δεν θέλω την προσπάθεια, την στέρηση που μπορεί να νιώσω, δεν έχω την απαραίτητη πειθαρχία για να πετύχω το στόχο, ο άνθρωπος δεν είναι αρκετά αφοσιωμένος προς τον στόχο, δεν μπορώ, δεν είμαι ικανός να το έχω αυτό ή να το πραγματοποιήσω και εφόσον δεν το έχω μέχρι τώρα δεν θα το πραγματοποιήσω ποτέ. Είναι συναισθήματα και πεποιθήσεις που έχει ο άνθρωπος που τον εμποδίζουν να πραγματοποιήσει ένα στόχο στη ζωή του. Η εργασία μας ως συντονιστές είναι να εντοπίσουμε αυτές τις πεποιθήσεις, να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να δει αν υπάρχει κάποιο κομμάτι του εαυτού του που πιστεύει ότι είναι πολύ δύσκολο, πιστεύει ότι δεν μπορεί να γίνει, πιστεύει ότι εφόσον δεν έχει γίνει μέχρι τώρα δεν θα γίνει, ή είναι αργά – έχω μεγαλώσει πια, δεν μπορεί να γίνει. Αρνητικές πεποιθήσεις προς οποιοδήποτε στόχο έχει ο άνθρωπος.

Και μετά είναι οι αρνητικές πεποιθήσεις για την ίδια την επιτυχία:

Δεν αξίζω να έχω ή να εκπληρώσω αυτό το στόχο – χρειάζεται να βρούμε αν υπάρχει κάποια πεποίθηση μέσα του ότι δεν αξίζει. Κινδυνεύω αν το πραγματοποιήσω – ας πούμε κάποιος που θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί στη ζωή του αλλά μέσα του φοβάται ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη ζωή, ή θέλει να γίνει καλά αλλά αν γίνει καλά σημαίνει να αντιμετωπίζει τη ζωή μόνος του – χωρίς γονείς, χωρίς βοήθεια, αυτό σημαίνει ότι θα κουραστεί.

Ή θέλω σύντροφο αλλά κινδυνεύω από τον σύντροφο, κινδυνεύει η ελευθερία μου, κινδυνεύει η ευτυχία μου, κινδυνεύω να με εγκαταλείψει, να πονέσω ή να καταπιεστώ. Δηλαδή το θέλω αλλά και το φοβάμαι, κινδυνεύω αν εκπληρώσω το στόχο αυτό.

Δεν θέλουν οι άλλοι να το έχω. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να κάνουν κάποια πράγματα στη ζωή τους αλλά φοβούνται ότι οι γονείς ή η οικογένεια, οι άλλοι άνθρωποι, δεν το θέλουν και έτσι δεν το πραγματοποιούν και δεν θέλουν να στενοχωρηθούν οι άλλοι. Σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να βοηθήσουμε τον άνθρωπο να ξεκαθαρίσει στο νου του τι θέλει να κάνει. Αν συνειδητά αποφασίσει να θυσιάσει ένα στόχο από αγάπη για αυτούς που δεν το θέλουν, ας το κάνει. Αρκεί να το κάνει από αγάπη. Αν το κάνει από φόβο, από αίσθημα αναξιότητας, δεν έχει κανένα νόημα και καμία αξία. Όλο εξαρτάται από το κίνητρο με το οποίο κάνει ό,τι κάνει ο άνθρωπος. Κατά καιρούς μπορεί να θυσιάσουμε κάποιες επιθυμίες στη ζωή μας επειδή η αγάπη μας για τους άλλους είναι μεγαλύτερη από τη συγκεκριμένη ανάγκη. Άλλες φορές το μάθημά μας είναι να μη στενοχωριόμαστε που οι άλλοι θα στενοχωρηθούν εφόσον αυτό που θα κάνουμε δεν παραβαίνει το νόμο του να μην κάνω στους άλλους αυτό που δεν θα ήθελα να κάνουν σε μένα. Και εφόσον δεν βλάπτω τον άλλον, ο ίδιος βλάπτει τον εαυτό του με το σύστημα πεποιθήσεών του, και άρα με αυτό που γίνεται έχει την ευκαιρία ο άλλος να εξελίσσεται μέσα από αυτό.

Δεν θέλω να τους πληγώσω ή να συγκρουστώ μαζί τους. Κατ’ αρχήν είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Το ένα είναι φόβος να μη στενοχωρηθούν οι άλλοι, το άλλο είναι φόβος ίσως να στενοχωρηθώ εγώ μέσα από τη σύγκρουση. Άρα πρέπει να το διαχωρίσουμε αυτό μέσα στο νου μας.

Θα χάσω την αγάπη των άλλων αν το πραγματοποιήσω. Για παράδειγμα, αν κάποιος θέλει να παντρευτεί με έναν άνθρωπο που η οικογένεια δεν τον θέλει. Τι να κάνω; Να προχωρήσω; Να μην προχωρήσω;

Δεν θα είμαι πνευματικός άνθρωπος αν, για παράδειγμα, ο στόχος μου είναι τα χρήματα, αν θέλω να κερδίζω ή να έχω περισσότερα χρήματα. Μπορεί να έχω παράλληλα μια πεποίθηση ότι ένας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει χρήματα.

Θα νιώθω ενοχή αν το έχω – αν έχω περισσότερα από τους άλλους, αν η ζωή μου είναι πολύ ωραία ενώ η ζωή των άλλων ανθρώπων δεν είναι ωραία, τότε μπορεί να νιώθω ενοχή.

Όλα αυτά είναι πιθανές ψυχολογικές αντιστροφές που εμποδίζουν κάποιον να πραγματοποιήσει το στόχο για τον οποίο έρχεται σε εμάς. Είτε είναι ένας στόχος να απελευθερωθεί από ένα αρνητικό συναίσθημα μέσα του ή να πραγματοποιήσει κάτι επαγγελματικά, οικονομικά ή οτιδήποτε άλλο στις σχέσεις του μέσα στη ζωή.

Θα χάσω κάποια ελευθερία αν το πραγματοποιήσω. Δηλαδή ο άνθρωπος αν θέλει μια σχέση μπορεί να φοβάται ότι θα χάσει την ελευθερία του. Αν θέλει να χάσει βάρος θα χάσει την ελευθερία να τρώει ό,τι θέλει. Είναι μια επιλογή που θα κάνει ο άνθρωπος.

Θα χάσω την αξία μου. Αν έχει ταυτιστεί ο άνθρωπος με το ρόλο του θύματος βρίσκει την αξία του μέσα από το να είναι θύμα. Άρα αν πραγματοποιήσει το στόχο του και είναι ευτυχισμένος θα χάσει την αξία του επειδή δεν θα είναι πια δυστυχισμένος.

Θα χάσω τις πηγές της ασφάλειας. Δηλαδή αν ο άνθρωπος προχωράει στη ζωή του, γίνεται αυτόνομος, δυνατός, θα χάσει κάποιες εξωτερικές πηγές ασφάλειας στη ζωή του.

Θα δώσω ικανοποίηση στους άλλους – άλλο παιχνίδι αυτό. Θέλω να προχωράω στη ζωή μου αλλά οι γονείς μου θέλουν να κάνω το ίδιο πράγμα και δεν θέλω να τους δώσω την ικανοποίηση. Άρα κάνω αυτοσαμποτάζ και δεν προχωράω γιατί δήθεν είμαι ελεύθερος όσο δεν κάνω αυτό που θέλουν οι γονείς μου, ή ο σύντροφός μου πολλές φορές, γιατί μπαίνουμε σε τέτοιους ρόλους – γονείς και παιδί ή σύντροφοι παίζουν τέτοιους ρόλους. Είμαι ελεύθερος να μην κάνω αυτό που θέλουν οι άλλοι, αλλά δεν είμαι ελεύθερος να κάνω αυτό που πραγματικά με εξυπηρετεί στη ζωή.

Θα χάσω τον έλεγχο πάνω στους άλλους, δηλαδή αν είμαι εντελώς καλά δεν θα μπορώ να ελέγξω τους άλλους ενώ τώρα τους ελέγχω μέσα από το πρόβλημά μου. Όσο έχω το πρόβλημά μου με κάποιο τρόπο τους δεσμεύω ενεργειακά, πρέπει να ασχοληθούν μαζί μου, πρέπει να μη μου ζητάνε πολλά πράγματα και εγώ έχω έλεγχο πάνω στους ανθρώπους επειδή δεν είμαι καλά και δεν θέλω να αφήσω αυτό τον έλεγχο που έχω πάνω τους.

Οι άλλοι δεν θα νιώθουν πια ενοχή. Μερικοί άνθρωποι προσπαθούν να τιμωρήσουν τους άλλους, οι οποίοι νιώθουν υπεύθυνοι για την πραγματικότητα του πρώτου, συνήθως γονείς αλλά καμία φορά και αδέλφια ή σύντροφοι, και εφόσον ο άλλος τσιμπάει και παίζει το ρόλο του υπεύθυνου για την πραγματικότητά μας εμείς του δημιουργούμε ενοχές γιατί φταίει που δεν είμαστε καλά. Και δεν είναι λίγα τα παιδιά που παίζουν αυτό το ρόλο με τους γονείς και έτσι απαγορεύεται για τον εαυτό τους να δημιουργούν μια ευτυχισμένη πραγματικότητα γιατί θα απαλλάξουν τους γονείς από την ενοχή που νιώθουν και την τιμωρία που επιβάλλεται αυτή τη στιγμή από το παιδί, το σύντροφο, ή οποιονδήποτε προς τον άλλο που έχει την ευθύνη.

Οι άλλες μου επιθυμίες θα είναι απραγματοποίητες, δηλαδή έχω 3 επιθυμίες που συγκρούονται, έχω εσωτερική σύγκρουση γιατί αν πραγματοποιήσω τη μία οι άλλες δυο δεν θα πραγματοποιηθούν. Έχουμε σύγκρουση αναγκών ή επιθυμιών.

Έχετε τα στο νου σας αυτά όταν εργάζεστε με κάποιον και βλέπετε ότι δεν προχωράει. Συζητήστε αυτές τις πιθανότητες, μπορείτε και να του τις δώσετε ακόμα για να τις σκεφτεί και να βρει αν υπάρχει κάτι εδώ που λειτουργεί. Εσείς μπορείτε να βρείτε κάτι στον εαυτό σας εδώ; Ελπινίκη;

Την ενοχή. Νιώθω ένοχη απέναντι στην αδελφή μου αν εγώ κάνω κάτι διαφορετικό από εκείνη.

Δηλαδή απαγορεύεται να είσαι σε καλύτερη κατάσταση από την αδελφή σου. Αυτή την πεποίθηση θέλεις να την αλλάξεις;

Ναι. Έχω κάνει EFT και στο παρόν προσπαθώ συμπεριφοριστικά.

Και η πεποίθηση είναι ότι αν;

Αν είμαι καλύτερα από την αδελφή μου δεν θα έχω την αγάπη των γονιών μου. Μάλλον δεν έχω το δικαίωμα να είμαι καλύτερα από την αδελφή μου.

Δηλαδή δεν έχω το δικαίωμα η πραγματικότητά μου να είναι πιο θετική από της αδελφής μου επειδή;

Δεν θα έχω την αγάπη των γονιών μου.

Θα χάσω την αγάπη των γονιών μου.

Δεν θα έχω την προστασία τους και αν δεν έχω την προστασία τους θα είμαι μόνη μου.

Δηλαδή θα έχεις την αγάπη και την προστασία των γονιών σου μόνο αν έχεις προβλήματα;

Ναι. Αν έχει η αδελφή μου προβλήματα πρέπει να έχω κι εγώ.

Όποιος έχει τα πιο πολλά προβλήματα θα έχει την αγάπη των γονιών. (γέλια) Το έχω δει αυτό σε αρκετές οικογένειες. Ένας ανταγωνισμός στα παιδιά για την προσοχή των γονιών μέσα από προβλήματα. Συμβαίνει.

Είδα πάρα πολλούς γονείς, κυρίως μητέρες, να δημιουργούν ενοχές στα παιδιά τους για να πετυχαίνουν το σκοπό τους.

Καλά, αυτό είναι στάνταρ.

Το είδα και στον εαυτό μου όταν η αδελφή μου χρειάστηκε να αφαιρέσει το μισό της στήθος που ένιωθα άσχημα να τη συναντήσω και έπρεπε να φοράω κάτι πολύ χοντρό για να μη φαίνεται το δικό μου μπούστο, για να μη νιώθει εκείνη άσχημα. Και ένιωθα άσχημα για τον εαυτό μου.

Οκ, έχεις απελευθερωθεί από αυτό;

Ναι.

Έχετε δει κάτι άλλο από εδώ που να έχει λειτουργήσει ή που να λειτουργεί μέσα σας; Σόνια;

Θα χάσω την ελευθερία μου άμα …(?)

Υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλεις να πραγματοποιήσεις αλλά φοβάσαι ότι θα έρθεις σε σύγκρουση με την ελευθερία σου. Αυτό θα το αναλύσεις, να δεις στην ομάδα ποια πεποίθηση είναι αυτή και αν αληθεύει και αν δεν υπάρχει τρόπος συγχρόνως να πραγματοποιήσεις αυτό που θέλεις και να διατηρήσεις την ελευθερία σου και ποια ελευθερία; Την ελευθερία του να κάνεις τι; Η ελευθερία είναι μια λέξη που.. Εντάξει, είμαι ελεύθερος να καπνίζω. Είμαι ελεύθερος να μην καπνίζω; Είμαι ελεύθερος να τρώω ό,τι θέλω. Είμαι ελεύθερος να μην τρώω ό,τι θέλω; Καταλαβαίνετε; Η ελευθερία πάντα έχει δύο όψεις. Είμαι ελεύθερος να κάνω αυτό. Είμαι ελεύθερος να μην κάνω αυτό; Αυτό θα το εξετάσετε εσείς και θα το αξιολογήσετε.

Εγώ έπιασα τον εαυτό μου αυτή την εβδομάδα – οι αδελφές μου είχαν κάποια προβλήματα η Μαίρη και λίγο η Ντίνα – και επειδή αυτές έχουν προβλήματα ούτε και εγώ πρέπει να είμαι καλά. Και κόντεψα κι εγώ να αρρωστήσω με τις σκέψεις μου. Και άκουσα ένα άλλο, πάλι συγγενικό, πρόσωπο για κάποια που θέλει να πάει καλόγρια και με επηρέασε τόσο πολύ και λέω, ξέρω εγώ η κάθε ψυχή τι επιλογή έχει κάνει; Και έβαλα να δουλέψουν αυτές οι αλήθειες και απελευθερώθηκα κάπως γιατί με πήρε από κάτω. Εντάξει, είναι άλλες ψυχές, πρέπει κι εγώ να αρρωστήσω;

Οκ, τότε η πεποίθηση είναι ότι δεν έχω το δικαίωμα να είμαι καλά όταν οι αγαπημένοι μου δεν είναι καλά. Αυτή είναι μια πεποίθηση που έχουν πολλοί άνθρωποι και αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια σχέση αλληλεξάρτησης και αλληλοσυμπαράστασης. Στην αλληλεξάρτηση δεν μπορώ να είμαι καλά αν ο άλλος δεν είναι καλά. Στην αλληλοσυμπαράσταση κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω τον άλλο να είναι καλά αλλά μπορώ να είμαι καλά ακόμα κι αν αυτός δεν είναι. Γιατί ουσιαστικά τον βλέπω σαν μια θεία συνειδητότητα που έχει επιλέξει τις συγκεκριμένες συνθήκες στη ζωή του. Όσο πιο πολύ τον βλέπω έτσι τόσο πιο γρήγορα θα τον τραβήξω από αυτή την κατάσταση. Δηλαδή είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε πίσω από το μελόδραμα της κάθε ψυχής, ότι πίσω από αυτό υπάρχει μια απόφαση ψυχής να περάσει από συγκεκριμένα βιώματα για την εξέλιξή της. Ενδιαφερόμαστε, αγαπάμε, αλλά καταλαβαίνετε ότι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να δώσουμε δεν είναι ο οίκτος, δεν είναι η θυσία της δικής μας ευτυχίας, αλλά η βοήθεια του να εμψυχώνουμε την ψυχή αυτή να συνειδητοποιήσει ότι έχει τις δυνάμεις μέσα της να το αντιμετωπίζει αυτό και να βλέπει τα συγκεκριμένα μαθήματα ή ενέργειες που μπορεί να πάρει ή να κάνει. Άλλη ψυχολογική αντιστροφή; Ναι, Γιάννη;

Το πρώτο, με τα συναισθήματα. Δηλαδή είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου όταν δεν έχω καταφέρει κάτι. Μια τελειομανία δηλαδή.

Χάνεις χρόνο με το γεγονός ότι δεν έχεις καταφέρει κάτι αντί να δώσεις ενέργεια να το κάνεις.

Ναι.

Πόσοι το έχετε αυτό με κάποια πράγματα; Σκεφτείτε το. Ας είναι κάθε στιγμή μια νέα στιγμή. Κάθε στιγμή να είναι η πρώτη στιγμή του υπολοίπου της ζωής μας. Να μην επιτρέπουμε στο παρελθόν να μας παίρνει ενέργεια, σκεφτόμενοι τι δεν κάναμε. Δεν έχει κανένα νόημα. Η μόνη δύναμη που έχω είναι τώρα, στο παρόν. Είναι η μόνη δύναμη. Άλλο;

Η προσπάθεια για να πετύχω τους στόχους μου θα είναι επίπονη.

Ότι θα είναι δύσκολο, αυτό που θέλω να κάνω θα είναι κουραστικό, θα κάνω θυσίες, θα κάνω προσπάθεια. Πόσοι το έχετε αυτό σε κάποια προσπάθεια που θέλετε να κάνετε; Κάτι άλλο;

Θέλω να κάνω μια ερώτηση: αν μας έρθει κάποιος που δεν μπορεί να πραγματοποιήσει το στόχο του, εκτός από αυτά τα εμπόδια τα εσωτερικά, δεν θα πρέπει να δούμε αν έχει και τη δυνατότητα να το κάνει, αν μπορεί δηλαδή να το κάνει;

Δεν είναι σημαντικό το αν κάποιος πραγματοποιεί το στόχο του ή όχι. Το σημαντικό είναι τα μαθήματα και η εξέλιξη που έχει μέσα από αυτό. Άρα εμείς δεν θα κρίνουμε αν ο στόχος του άλλου είναι ρεαλιστικός. Τώρα αν πει ότι θέλει να πετάξει από τον 7ο όροφο θα τον συμβουλέψουμε ότι μάλλον δεν είναι καλός στόχος. (γέλια) Για όλα τα άλλα που δεν βάζουν τον ίδιο σε κίνδυνο ή την οικογένειά του ή άλλους ανθρώπους δεν τον αποθαρρύνουμε. Μπορούμε να ρωτήσουμε αν πιστεύει ότι είναι ρεαλιστικοί οι στόχοι του. Και αν πει πως υπάρχουν μικρότεροι στόχοι πριν από αυτό, που θα ήθελε να το κομματιάσει αυτό το πράγμα, ώστε να βιώσει μικρές ευτυχίες και επιτυχίες στο δρόμο. Μπορούμε να πούμε ότι, ξέρεις, ίσως ο στόχος είναι λίγο μεγάλος. Μήπως θέλεις να δοκιμάσουμε πρώτα αυτό και από εκεί να πάμε στο επόμενο; Γίνεται και αυτό.

Μια ερώτηση: αν ο άνθρωπος είναι απογοητευμένος, δηλαδή δεν έχει όρεξη, δεν έχει διάθεση, δηλαδή είναι στην αρχή αυτό το πρόβλημα, δεν υπάρχει καν επιθυμία να πραγματοποιήσει ένα στόχο, η ζωή όμως του έχει φέρει κάτι μπροστά του, μπορεί να έχει ένα πρόβλημα υγείας, μπορεί να έχει σπουδές και είναι περισσότερο μια έλλειψη διάθεσης, τότε ενεργειακά θα τον βοηθήσουμε;

Ναι, όλο αυτό εξαρτάται από το λόγο που έρχεται σε εμάς. Εγώ ρωτάω, τι είναι αυτό που θέλεις από εμένα; Ποιος είναι ο στόχος μας; Θέλεις να έχεις περισσότερη ενέργεια, θέλεις να ολοκληρώσεις τις σπουδές σου, θέλεις να έχεις μια σχέση, τι είναι αυτό που θέλεις; Θα μου πεις εσύ. Αφήνουμε τον ίδιο να αποφασίσει.

Θα προχωρήσουμε τώρα σε μια.. Υπάρχουν 2 τεχνικές που θέλω να μοιραστώ μαζί σας που μας βοηθάνε να φέρουμε στην επιφάνεια από το υποσυνείδητο στοιχεία που χρειαζόμαστε για μια θεραπεία του ανθρώπου, για μια βοήθεια. Ονομάζουμε αυτές τις τεχνικές Μεταμόρφωση Συναισθημάτων και Μεταμόρφωση Προβλημάτων. Όταν λέμε πρόβλημα, εννοούμε κάποιο πρόβλημα στο σώμα και όταν λέμε συναίσθημα εννοούμε κάποιο πρόβλημα στα συναισθήματα. Και η ίδια τεχνική μπορεί να γίνει που λέγεται Μεταμόρφωση των Σκεπτομορφών. Αυτές οι τεχνικές έχουν κοινό μεταξύ τους τη μορφοποίηση του συναισθήματος ή του προβλήματος υγείας για να μπορούμε να έχουμε μια επικοινωνία με το κομμάτι αυτό του εαυτού μας, με το κομμάτι που φοβάται, ή με το κομμάτι που θυμώνει, με το κομμάτι που ζηλεύει ή που νιώθει ενοχή, ή με το κομμάτι που αυτή τη στιγμή δημιουργεί την κατάσταση που τα νεφρά δεν λειτουργούν σωστά, ή υπάρχει πόνος στο κεφάλι, ή έχει καρκίνο ή οποιοδήποτε σωματικό πρόβλημα. Και θέλουμε να εξωτερικεύσουμε το πρόβλημα ώστε εγώ είμαι εδώ και το συναίσθημα είναι απέναντί μου και επικοινωνώ με αυτό το συναίσθημα. Υπάρχουν 2 κοινές εισαγωγές σε αυτές τις 2 τεχνικές. Η μια είναι μέσα από έναν οραματισμό που χαλαρώνουμε τον άνθρωπο, τον φέρνουμε νοερά σε ένα ποτάμι μέσα στη φύση, του ζητάμε να παρακολουθεί τη ροή του νερού – το έχουμε κάνει αυτό;

Όχι.

Παρακολουθεί τη ροή του νερού και μετά μπαίνει μέσα στο νερό, αφήνει το νερό να τον πλένει σωματικά και ψυχικά, βγαίνει από το νερό και βρίσκει ένα μονοπάτι μπροστά του. Ακολουθεί το μονοπάτι αυτό μέσα στη φύση μέχρι να φτάσει σε μια σπηλιά. Η σπηλιά αυτή είναι η σπηλιά του υποσυνείδητού του, όπου μόνο αυτός έχει πρόσβαση. Και λέμε, τώρα κατεβαίνεις το μονοπάτι μέσα στη γη, κατεβαίνεις όλο και πιο βαθιά και πιο βαθιά και καθώς κατεβαίνεις εμβαθύνεις μέσα στο υποσυνείδητό σου. Στο τέλος του μονοπατιού αυτού υπάρχει μια μεγάλη, φωτεινή αίθουσα που είναι η μεγάλη, φωτεινή αίθουσα του υποσυνείδητου. Εδώ έχεις πρόσβαση σε όλες τις όψεις του εαυτού σου.

Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι που είναι κοινό σε πολλά πράγματα που θα μάθετε το καλοκαίρι. Πρόσβαση σε ένα συναίσθημα, πρόσβαση σε ένα σωματικό πρόβλημα, πρόσβαση σε μια σκεπτομορφή, και πρόσβαση στα παιδικά χρόνια. Άρα είναι μέρος της αναδρομής, τα παιδικά χρόνια. Εκεί μέσα στο υποσυνείδητο, λέμε στον άνθρωπο, Τώρα κάλεσε το συναίσθημα αυτό και άφησέ το να μορφοποιηθεί μπροστά σου. Και το συναίσθημα παίρνει οποιαδήποτε μορφή, μπορεί να είναι ένα ζώο, ένα αντικείμενο, κάτι αφηρημένο, κάτι γεωμετρικό, μπορεί να είναι μια σκηνή, ένας άνθρωπος, μια διαδικασία – οτιδήποτε. Κάτι που συμβολίζει το συναίσθημα αυτό. Και έχει τώρα ο άνθρωπος το συναίσθημα απέναντί του ή το μέρος του εαυτού του που έχει το συναίσθημα απέναντί του. Και μετά αρχίζει μια διαδικασία συζήτησης όπου λέμε στον άνθρωπο, Ρώτα το συναίσθημα ή το μέρος του εαυτού σου που έχει το συναίσθημα (είναι δυο διαφορετικοί τρόποι να το φανταστούμε) πότε γεννήθηκε και δέξου απαντήσεις. Πιθανόν εδώ να έρθουν νοερές απαντήσεις ή σκηνές που μας βοηθούν να καταλάβουμε πότε γεννήθηκε αυτό το μέρος του εαυτού του που φοβάται, που θυμώνει ή που νιώθει ενοχή ή ζηλεύει. Μπορεί η αιτία να μην είναι σε αυτή την ενσάρκωση, μπορεί να είναι πριν, μπορεί να είναι μέσα στη μήτρα, μπορεί να είναι σε προηγούμενη ενσάρκωση, μπορεί να είναι σε αυτή την ενσάρκωση.

Η δεύτερη ερώτηση είναι, Τι χρειάζεσαι από εμένα; Πότε και πώς γεννήθηκες μέσα μου και τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω; Αυτή είναι η επόμενη ερώτηση. Γιατί είναι αυτό που αυτό το μέρος του εαυτού μου χρειάζεται από εμένα για να νιώθει καλά, για να θεραπευτεί, για να βοηθηθεί.

Τρίτη ερώτηση, Τι χρειάζεσαι από κάποιον άλλο; Πότε και πώς γεννήθηκες μέσα μου, τι μπορώ να κάνω εγώ για να σε βοηθήσω, και τι βοήθεια μπορεί να χρειαστείς από άλλους; Στο βαθμό που μπορεί να υπάρχει βοήθεια. Αυτό μπορεί να σημαίνει βοήθεια από κάποιο συντονιστή, ψυχολόγο, ή από εμένα, βοήθεια από κάποιο μέλος της οικογένειας ή από κάποιο άτομο που θέλουμε να μας βοηθήσει με αυτό. Επίσης, θα μπορέσουμε να ρωτήσουμε εδώ, Τι θέλεις να επικοινωνήσεις και με ποιον; Τι είναι αυτό που θέλεις να πεις και σε ποιον θέλεις να το πεις. Και έτσι αρχίζουμε να γνωρίζουμε, αν θέλετε, την ύπαρξη αυτού του κομματιού του εαυτού μας. Μετά αρχίζουμε να νιώθουμε οικειότητα και κατανόηση με αυτό το κομμάτι και αρχίζουμε να βιώνουμε αγάπη για αυτή τη μορφή και αφήνουμε την αγάπη μας και το φως μας να πλημμυρίσουν αυτό το κομμάτι του εαυτού μας, να πλημμυρίζουν το μέρος του εαυτού μας που άγχεται, που φοβάται, που θυμώνει, που νιώθει ενοχή. Δηλαδή παύουμε να έχουμε πρόβλημα με αυτό το μέρος και γινόμαστε αγαπημένοι με το μέρος αυτό και αφήνουμε όλη την αγάπη μας, το φως μας, την ενέργειά μας να περάσει μέσα και να θεραπεύσει αυτό το μέρος του εαυτού μας. Σε αυτό το στάδιο, το κομμάτι αυτό πολύ συχνά αντιδρά, αντιδρά συνήθως με το να μεταμορφώνεται και με το να παίρνει άλλη μορφή, μια πιο θετική μορφή. Είναι μια μορφή που δείχνει, αν θέλετε, μια εξέλιξη ή μια θεραπεία αυτού του μέρους του εαυτού μας. Καμιά φορά όταν κάνουμε την άσκηση ζητάμε από τον άνθρωπο να ζωγραφίσει όσο μπορεί καλύτερα τη μορφή του συναισθήματος πριν και τη μορφή του συναισθήματος μετά. Και να έχει στο νου του αυτό το νέο σύμβολο της μεταμορφωμένης κατάστασης γιατί έχει μεταμορφώσει μέσα του αυτό και όταν φέρνουμε στο νου μας αυτό το νέο σύμβολο είναι σαν κάτι που μας αλλάζει την ενέργεια όταν βρισκόμαστε στο συναίσθημα. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να μη βλέπουν ξεκάθαρα, και δεν χρειάζεται. Μπορούν να το φανταστούν, να το νιώθουν, να το σκέφτονται και απλώς να νιώθουν ότι τώρα στέλνω αγάπη και φως στο μέρος του εαυτού μου που φοβάται. Δηλαδή λειτουργεί ακόμα και όταν δεν έχουμε ξεκάθαρες εικόνες. Όλα αυτά που σας περιγράφω είναι γραμμένα στο βιβλίο σας, στο εγχειρίδιό σας, στο κεφάλαιο 15 που θα ήθελα να διαβάσετε για την επόμενη φορά και επίσης μπορείτε τώρα να ολοκληρώσετε, να διαβάσετε όλα τα μαθήματα που είναι απομαγνητοφωνημένα. Τελειώστε αυτό, δεν υπάρχει κάτι άλλο που χρειάζεται να κάνουμε πάνω σε αυτό. Τα επόμενα μαθήματα που θα κάνουμε θα είναι πέρα από αυτό. Ολοκληρώστε την απομαγνητοφώνηση των μαθημάτων με αυτό το φυλλάδιο που έχετε και διαβάστε το κεφάλαιο 15 στο εγχειρίδιο.

Τώρα θα σας καθοδηγήσω στην άσκηση αυτή, θα ξαπλώσετε, θα σας κάνω αυτή την άσκηση μέσα στο υποσυνείδητο και μετά θα το συζητήσουμε. Εντάξει; Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επιλέξετε ένα συγκεκριμένο συναίσθημα με το οποίο θέλετε να εργαστείτε σήμερα.

Σήμερα για συναίσθημα θα κάνουμε μόνο;

Σήμερα για συναίσθημα. Την επόμενη φορά θα το κάνουμε με άλλο τρόπο για συναίσθημα και μετά θα το κάνουμε για το σώμα. Άρα, μπορείτε να ξαπλώσετε.

 

52.40

Μπορείτε να βεβαιωθείτε ότι έχετε μια άνετη θέση. Αφήστε τα πόδια σας χαλαρά και τα χέρια σας χαλαρά και πάρτε μερικές πιο βαθιές αναπνοές. Βαθιά εισπνοή, κράτημα, πλήρης εκπνοή. Και βαθιά εισπνοή, κράτημα, πλήρης εκπνοή. Μια φορά ακόμα. Εισπνοή, κράτημα, εκπνοή και άφημα. Αφήστε την αναπνοή σας ελεύθερη. Αφήστε τα πέλματα να χαλαρώσουν, τα δάχτυλα των ποδιών, αφήστε τις γάμπες να χαλαρώσουν, αφήστε τα γόνατα να χαλαρώσουν, αφήστε τους μηρούς να ξεσφίξουν, να χαλαρώσουν, αφήστε τους γοφούς και τη λεκάνη να χαλαρώσουν, η μέση ξεσφίγγει, χαλαρώνει, αφήστε όλη τη σπονδυλική στήλη να χαλαρώσει, αφήστε την πλάτη σας, αφήστε τους ώμους σας να ξεσφίξουν, να χαλαρώσουν, αφήστε τα μπράτσα, τα χέρια, τους καρπούς, τα δάχτυλα να χαλαρώσουν. Νιώστε την κοιλιά σας, αφήστε την κοιλιά να ξεσφίξει, να χαλαρώσει, αφήστε το ηλιακό πλέγμα να ξεσφίξει, να χαλαρώσει. Νιώστε το στήθος και νιώστε ένα άνοιγμα στο στήθος, αφήστε τον αυχένα να χαλαρώσει, αφήστε το σαγόνι να χαλαρώσει, αφήστε τη γλώσσα να χαλαρώσει, τα μάγουλα, και αφήστε τα μάτια να χαλαρώσουν. Νιώστε το μέτωπό σας, αφήστε το να χαλαρώσει, και νιώστε την αίσθηση του φωτός μέσα στο μέτωπο και σε όλο τον εγκέφαλο. Με κάθε αριθμό θα χαλαρώνετε πιο βαθιά και ο νους βυθίζεται πιο βαθιά μέσα στο υποσυνείδητο. 10, αφήνεστε προς τα μέσα. 9, άφημα, βύθισμα. 8, 7, 6, πιο βαθιά. 5, 4, πιο βαθιά, άφημα. 3, 2, 1. Τώρα μπορείτε να μεταφερθείτε νοερά σε ένα ποτάμι μέσα στη φύση, ένα καθαρό ποτάμι, είτε αληθινό είτε φανταστικό. Καθίστε δίπλα στο ποτάμι αυτό και παρακολουθήστε τη ροή του νερού, απολαύστε τα σχέδια του νερού καθώς ρέει. Τώρα μπορείτε να μπείτε μέσα στο ποτάμι, η θερμοκρασία είναι τέλεια, και να αφήσετε το ποτάμι να σας πλένει, να κυλάει πάνω στο σώμα σας, σας πλένει σωματικά αλλά και ψυχικά. Αφεθείτε στο ποτάμι. Τώρα βγαίνετε από την άλλη όχθη του ποταμού και εκεί υπάρχει ένα όμορφο μονοπάτι που περνάει μέσα από πλούσια βλάστηση δεξιά και αριστερά. Καθώς προχωράτε η βλάστηση γίνεται όλο και πιο ζωντανή, πιο όμορφη. Περνάτε το μονοπάτι μέσα στη φύση και φτάνετε σε μια σπηλιά. Η σπηλιά του υποσυνείδητού σας όπου μόνο εσείς έχετε πρόσβαση. Αρχίζετε να κατεβαίνετε μέσα στη σπηλιά, όλο και πιο βαθιά μέσα στο υποσυνείδητο. Ακόμα πιο βαθιά μέσα στη σπηλιά. Μέσα στο υποσυνείδητο. Και πιο βαθιά και φτάνετε σε μια μεγάλη, φωτεινή αίθουσα του υποσυνείδητου όπου έχετε πρόσβαση προς όλες τις όψεις του εαυτού σας. Και τώρα αρχίστε να συντονιστείτε με ένα συναίσθημα που σας απασχολεί και που θέλετε να βοηθήσετε. Σιγά-σιγά το συναίσθημα που επιλέγετε, ή το μέρος του εαυτού σας που έχει το συναίσθημα, μορφοποιείται μπροστά σας, παίρνει μια μορφή. Αφήστε το μορφή του συναισθήματος να δυναμώσει, να γίνει πιο συγκεκριμένη. Όλο και πιο συγκεκριμένη. Συγκεκριμένη. Τώρα ρωτήστε αυτό το μέρος του εαυτού σας πότε και πώς δημιουργήθηκε μέσα σας και δεχτείτε απαντήσεις. Δεχτείτε απαντήσεις για το πώς και πότε δημιουργήθηκε αυτό το μέρος του εαυτού σας. Δεχτείτε απαντήσεις. Τώρα ρωτήστε αυτό το μέρος του εαυτού σας τι μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε, πώς μπορείτε να το βοηθήσετε, τι χρειάζεται από εσάς. Δεχτείτε οδηγίες για το τι μπορείτε να κάνετε για αυτό το μέρος του εαυτού σας. Ρωτήστε αυτό το μέρος του εαυτού σας αν μπορούν άλλοι να το βοηθήσουν. Δεχτείτε απαντήσεις. Τώρα αρχίστε να νιώθετε κατανόηση, οικειότητα και συμπάθεια για αυτό το μέρος του εαυτού σας και επιτρέψτε στο φως σας και στην αγάπη σας να περάσουν μέσα σε αυτό το μέρος του εαυτού σας. Η αγάπη σας και το φως σας περνάνε μέσα σε αυτό το μέρος του εαυτού σας. Ακόμα περισσότερη αγάπη και φως και ίσως το μέρος αυτό μεταμορφώνεται καθώς δέχεται την αγάπη και το φως σας. Δοκιμάστε να αγκαλιάσετε με αγάπη αυτό το μέρος του εαυτού σας. Αγκαλιά με αγάπη. Βιώνοντας αγάπη για αυτό το μέρος του εαυτού σας ίσως υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλετε να εξηγήσετε σε αυτό το μέρος, κάποιες αλήθειες ή ιδέες που ίσως να βοηθήσουν το μέρος αυτό. Επικοινωνήστε στο μέρος αυτό ότι πιστεύετε ότι θα βοηθήσει. Τώρα, άλλη μια φορά, εκφράζοντας την αγάπη σας σε αυτό το μέρος του εαυτού σας, εξηγήστε ότι θα κάνετε ό,τι μπορείτε για να νιώθει καλύτερα και ότι τώρα θα φύγετε προσωρινά αλλά θα έχετε πάντα επαφή μαζί του ενεργειακά και νοερά.

Και τώρα αρχίστε να ανεβαίνετε το μονοπάτι προς την έξοδο από τη σπηλιά. Ανεβαίνετε και φτάνετε στο άνοιγμα της σπηλιάς και προχωράτε στο μονοπάτι προς το ποτάμι. Φτάνετε στο ποτάμι και προχωράτε στην αρχική όχθη του ποταμού, εκεί που ξεκινήσατε. Εκεί που είστε, θυμηθείτε πότε και πώς γεννήθηκε αυτό το μέρος του εαυτού σας, θυμηθείτε τι χρειάζεται το μέρος αυτό από εσάς.

Θα μετρήσω από το 1 ως το 5 και με κάθε αριθμό θα επιστρέφετε στην εγρήγορση. 1, 2, 3 επιστρέφοντας στην εγρήγορση, 4, 5. Όταν συνέλθετε καλύτερα να σημειώσετε ό,τι μπορείτε να θυμηθείτε από την άσκηση.

Οκ, τα υπόλοιπα μπορείτε να τα σημειώσετε στο σπίτι σας. Αυτή η άσκηση υπάρχει σε ένα cd στο γραφείο, είναι το Νο. 35. Βέβαια είναι μια μετατροπή από κασέτα. Έγραψα και σήμερα αυτό που κάναμε και μπορείτε να το πάρετε μέσα από το dvd του μαθήματος και αν θέλετε μπορούμε αργότερα να το κάνουμε cd. Αυτός είναι ένας βασικός τρόπος με το ποτάμι, περνάμε το ποτάμι, μπαίνουμε μέσα στη σπηλιά, αξιοποιεί διάφορα αρχέτυπα του υποσυνείδητου, απλώς για να μπούμε σε μια κατάσταση όπου έχουμε πρόσβαση προς αυτές τις όψεις. Θα μπορέσουμε να κάνουμε και κάτι άλλο. Θα μπορέσουμε να περάσουμε από μια θάλασσα και να μπαίνουμε σε ένα νησί, μπορούμε να κατέβουμε με ένα ασανσέρ και να μπούμε σε κάποιο υπόγειο. Δεν έχει σημασία αυτό, έχει σημασία το ότι τα αξιοποιούμε με κάποιο τρόπο για να μπούμε σε αυτή την κατάσταση για να πάρουμε πληροφορίες. Το πρώτο κομμάτι είναι για να πάρουμε πληροφορίες, το δεύτερο κομμάτι είναι για να θεραπεύσουμε και θεραπεύουμε με αγάπη και φως, δηλαδή αντί να νιώθουμε ντροπή για αυτό το μέρος του εαυτού μας, ή θυμό προς αυτό το μέρος του εαυτού μας που νιώθουμε ότι μας εμποδίζει στη ζωή, μαθαίνουμε να το αγαπάμε και να το γεμίζουμε με αγάπη και φως. Και μετά μπορούμε να το αγκαλιάσουμε. Μετά έχουμε την ευκαιρία επίσης να επικοινωνήσουμε διάφορες αλήθειες που θέλουμε να επικοινωνήσουμε με το κομμάτι αυτό. Αυτό δημιουργεί μια διαφορετική σχέση πια με αυτό το μέρος του εαυτού μας, μια αποδοχή, μια κατανόηση για αυτό το μέρος, που το βοηθάει να θεραπεύεται, να αλλάξει πολύ πιο εύκολα. Την επόμενη φορά θα μάθουμε έναν άλλο τρόπο, ίσως πιο απλό, για να γίνει το ίδιο πράγμα. Έχετε κάποιες ερωτήσεις πάνω στην τεχνική;

Δεν έχω ερώτηση, απλά κάτι που θα ήθελα να πω.

Τι θες να πεις;

Ήθελα να πω ότι δεν το περίμενα. Είδα, για το φόβο, ένα σκελετωμένο άνθρωπο – δικό μου κομμάτι δηλαδή – που δεν ήθελα καν να το αγγίξω. Μου έκανε εντύπωση που δεν ήθελα καν να το αγκαλιάσω. Δεν μου άρεσε, ήταν πολύ άσχημη φιγούρα.

Το φως και η αγάπη που έστελνες δεν άλλαξαν τη μορφή;

Δεν την άλλαξαν, απλώς εγώ άλλαξα.

Εσύ άλλαξες διάθεση προς τη μορφή. Και ήταν συγκεκριμένος φόβος;

Άγχος, φόβος, έτσι γενικά.

Οκ. Θα έλεγα να το ξανακάνεις και να το ξανακάνεις, να συνεχίσεις να βιώνεις αγάπη για αυτό το μέρος, να στέλνεις φως σε αυτό το μέρος μέχρι σιγά-σιγά να μεταμορφωθεί και μέχρι να μπορείς να το αγκαλιάσεις.

Έφη;

Εμένα μεταμορφώθηκε σε περιστέρι και δεν ήταν δυνατόν να το αγκαλιάσω.

Τι ήταν πριν μεταμορφωθεί σε περιστέρι;

Ήταν σαν τεράστιο, μαύρο φάντασμα που με σκέπαζε. Πολύ τρομακτικό. Με το φως και την αγάπη μεταμορφώθηκε σε ένα πολύ ωραίο περιστέρι. Πήγα να το αγκαλιάσω αλλά δεν καθότανε σε μια μεριά. Βέβαια ήταν ωραία η εικόνα, το αγαπούσα το περιστέρι απλά δεν του έδωσα αυτό που ήθελα να του δώσω εκείνη τη στιγμή.

Μπορείς να του δώσεις χωρίς να το αγκαλιάσεις. Απλώς βιώνοντας αγάπη για αυτό το κομμάτι του εαυτού σου που τώρα έχει αυτή την ελευθερία.

Ναι, αυτό μου έλεγε, ότι θέλω ελευθερία τώρα.

Ωραία. Θα δεχτείς αυτή την ελευθερία. Ποιο συναίσθημα δούλεψες;

Την αυτοαπόρριψη.

Οκ. Το πουλί αυτό, το περιστέρι που έγινε, είχε την ελευθερία να γίνει καλά χωρίς την αγκαλιά σου.

Νίκη;

Το φόβο δούλεψα. Ενώ ήταν τόσο όμορφα το μονοπάτι, η σπηλιά, το φως, είδα ένα σιχαμερό μπιφτέκι, πολύ σιχαμερό. (γέλια) Τι να κάνω τώρα; Αυτό είδα.

Μη γελάτε παιδιά γιατί θα ακούσετε διάφορα μέσα στα χρόνια. Ήταν κάποιος συγκεκριμένος φόβος; Μπόρεσες να του στείλεις φως και αγάπη;

Ένιωθα αποστροφή και έλεγα, άστο, άστο.

Δεν μπορούσες να στείλεις αγάπη σε αυτό το μέρος του εαυτού σου;

Όχι, δεν μπορούσα.

Μπόρεσες να μάθεις πότε και πώς γεννήθηκε;

Όχι, εκεί έμεινα.

Στη σιχαμάρα. Να το ξανακάνεις και να δουλέψεις τη σιχαμάρα μέχρι να εξοικειωθείς με αυτό το κομμάτι και να μπορείς να το αγαπάς όπως είναι.

(άλλος)

Στην αρχή είχα πρόβλημα με τις μορφές, δεν μπορούσα να δώσω μια μορφή. Έβλεπα σχήματα, σαν καρτούν. Μετά σχηματοποιήθηκε ένα γυναικείο πρόσωπο, καθαρό κιόλας, μου έκανε εντύπωση πόσο καθαρά φάνηκε. Προφίλ με αδρά χαρακτηριστικά. Με τις ερωτήσεις δεν βρήκα άκρη πότε και πώς. Μετά όμως, με την προσέγγιση με το φως και την αγάπη, η μορφή μετασχηματίστηκε σε κάτι κυβιστικά πράγματα που περιστρεφόντουσαν, σχεδόν άρχισα να ζαλίζομαι. Ήταν χρωματιστά, σαν φωτορυθμικά.

Το συναίσθημα που δούλεψες ποιο ήταν;

Την ανησυχία.

Ακούγεται σαν να έγινε κάποια ενεργειακή αλλαγή χωρίς να γίνει κάποια συγκεκριμένη συνειδητοποίηση του τι γίνεται ακριβώς. Μπόρεσες να ακούσεις από το κομμάτι αυτό τι χρειάζεται από εσένα;

Μέχρι ένα σημείο ακολουθούσα την καθοδήγησή σου. Μετά άρχισε αυτή η περιστροφή, η οποία πραγματικά μου έφερε ζαλάδα.

Όπως είπα, ακούγεται σαν να έγινε μια ενεργειακή αλλαγή, πιθανόν μια ενεργειακή απελευθέρωση επίσης, αλλά χωρίς τα στοιχεία..

Ναι, το δούλεψα αυτό, δηλαδή μίλησα, είπα για το θέμα αυτό της ανησυχίας και το ξεπέρασα με το ότι είμαι ασφαλής, όλα αυτά που λέμε ότι το σύμπαν πάντα μας δίνει αυτό που χρειαζόμαστε κλπ πάνω στην ανησυχία που είχα. Και εκεί, μετά από αυτή τη διαδικασία, άρχισε το περιστροφικό κομμάτι. Δεν ήταν άσχημο, δηλαδή δεν ήταν κάτι που μου δημιούργησε άσχημο συναίσθημα, ήταν πιο πολύ περίεργο θα έλεγα. Περισσότερο ήταν περιέργεια και αν αφηνόμουν θα μου άρεσε κιόλας.

Μάλλον ήταν η απελευθέρωση. Ήταν μια αλλαγή ενέργειας. Θα το ξανακάνεις και θα δεις.

Άλλο;

Εγώ έβαλα το φόβο θανάτου. Πρώτα ξάπλωσα εκεί και φοβόμουν μην πέσει το από πάνω, είχα ώρα να ηρεμήσω. (γέλια) Φοβόμουν μήπως πέσει το από πάνω στο κεφάλι και είπα, αμάν να ηρεμήσω.

Η οθόνη;

Η οθόνη, είπα αμάν να ξεφύγω από αυτό το φόβο. Τέλος πάντων, ξέφυγα, πέρασα την αίθουσα. Την έχω ξανακάνει την άσκηση και μου αρέσει πάρα πολύ. Είχα ένα φόβο μετά να πάω βαθιά κάτω στα σκαλοπάτια. Προχώρησα όμως πάρα πολύ βαθιά. Είχα ένα φόβο εκεί μέσα στα σκοτάδια μέχρι να φτάσω στη φωτεινή αίθουσα. Και ρώτησα εκεί, μου δημιουργήθηκε ένα μαύρο σύννεφο που μου έφερε ένα σφίξιμο. Και ρώτησα πώς δημιουργήθηκε αυτός ο φόβος θανάτου. Μου είπε ότι αυτός ο φόβος δημιουργήθηκε όταν ήμουν 7 μηνών. Είχα ακούσει αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μπορεί να είναι και αυτό. Αλλά μίλησε καθαρά. Όταν ήμουν 7 μηνών πέθανε ένας θείος μου αγαπημένος που ζούσαμε σε ένα σπίτι μαζί και με έπαιρνε αγκαλιά πάντα. Και μου λέει, σου δημιουργήθηκε τότε αυτός ο φόβος όταν πέθανε ο θείος σου και όλοι ήταν ντυμένοι στα μαύρα και έφυγε μια ενέργεια και μια αγκαλιά που είχες πάντα. Και μου το είπε ξεκάθαρα. Τη μορφή, αυτό το πράγμα το μαύρο, προσπάθησα να το μεταμορφώσω. Μεταμορφώθηκε σε ένα άλλο εγώ, ένα άλλο πρόσωπο ακριβώς σαν εμένα αλλά πιο αέρινο, λευκό, μια λευκή μορφή και εγώ ήμουν βαριά μορφή. Και μου λέει αυτή η μορφή ότι από εσένα θέλω αποδοχή και αγάπη, να με δεχτείς, και κατανόηση. Και από εμένα θα αντλείς τις αλήθειες, θα παίρνεις βοήθεια, και από εσένα θέλω αγάπη, κατανόηση και αποδοχή. Και συμφωνήσαμε να αλληλοβοηθούμαστε.

Πολύ καλό. Είναι πολύ σημαντική η αρμονική και αγαπημένη σχέση με αυτά τα κομμάτια του εαυτού μας. Δυστυχώς έχουμε την τάση να τα απορρίπτουμε ή να τα αρνιόμαστε, ή να νιώθουμε ντροπή, ή να νιώθουμε θυμό. Και είναι ακριβώς το αντίθετο αυτό που χρειάζονται αυτά τα κομμάτια. Το ίδιο πράγμα μπορείτε να κάνετε και για μια επιθυμία, όπως το τσιγάρο, το φαγητό, το αλκοόλ ή κάτι τέτοιο. Να μην το απορρίπτετε. Να μπείτε μέσα και να ρωτήσετε πότε και πώς γεννήθηκες, τι χρειάζεσαι από εμένα, τι μπορώ να κάνω, αντί να παλεύετε με αυτό το κομμάτι του εαυτού σας. Φως και αγάπη, σε αγαπάω όπως είσαι. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να αλλάξει αυτή η σχέση με αυτό το κομμάτι του εαυτού μας.

Εμένα μου βγήκε το συναίσθημα του πόνου με το χαμό της αδελφής μου. Στην αρχή το είδα με μορφή αγκαθιού, δηλαδή σαν φυτό ακανθώδες. Μετά που μπήκα μέσα στη σπηλιά και προχώρησα παρουσιάστηκε μπροστά μου σαν μορφή, δεν ξέρω τι ήταν αυτό, ακαθόριστα, σαν μορφή που μου έλεγε ότι εγώ είμαι καλά εκεί που είμαι – σαν να ήταν η αδελφή μου και μετά από λίγο μου βγήκε ένα λουλούδι που όμως ήταν κλειστό, όχι τριαντάφυλλο, δεν ξέρω ακριβώς τι ήταν. Και η κουβέντα που έκανα με αυτό το κομμάτι του εαυτού μου ήταν ότι είναι καλά εκεί που είναι, θέλω και επιθυμώ να συνεχίσω τη ζωή μου με την οικογένειά μου χωρίς πόνο και μόνο να τη θυμάμαι με αγάπη και να της στέλνω φως.

Ωραία. Καλό ακούγεται. Κάτι άλλο που θέλετε να μοιραστείτε ή να ρωτήσετε για την άσκηση αυτή; Και προτείνω να την κάνετε, δηλαδή πριν την κάνετε σε κάποιον άλλο – μιλάμε για μετά από ένα χρόνο τουλάχιστον – να την έχετε κάνει αρκετές φορές στον εαυτό σας. Να την κάνετε για διάφορα συναισθήματα και βέβαια το καλοκαίρι θα έχετε μια ευκαιρία να την κάνετε ο ένας στον άλλο, στην Μυρρινούντα και θα το ξανασυζητήσουμε. Αλλά δουλέψτε το τώρα να δούμε. Καμία άλλη ερώτηση πριν ολοκληρώσουμε για σήμερα; Ναι, Ελπινίκη.

Η μεταμόρφωση που κάνουμε, αυτό το κομμάτι του εαυτού μας το έχουμε ήδη μέσα μας.

Ναι, είναι πολύ σημαντικό να μην κάνουμε τη μεταμόρφωση εμείς. Δεν το κάνουμε εμείς. Εμείς απλώς στέλνουμε αγάπη και φως. Είναι σημαντικό η μεταμόρφωση να μην είναι αποτέλεσμα σκέψεων ή θέλησης. Να είναι απλώς ένα αποτέλεσμα του γεγονότος ότι αυτό στο οποίο μιλάω βιώνει την αγάπη και το φως μου. Θέλω να είναι παθητικό. Μεταμορφώνεται, δεν το μεταμορφώνω, μεταμορφώνεται μόνο του καθώς δέχεται αγάπη και φως. Δεν θέλω να σκεφτούμε καθόλου εμείς πώς να το μεταμορφώσουμε.

Αυτό το κομμάτι το έχουμε μέσα μας.

Ναι, είναι μέσα μας. Όλα είναι μέσα μας, και ο Θεός είναι μέσα μας. Όλα είναι μέσα μας. Να είστε καλά.