Περίληψη 7^ου μαθήματος 7^ου χρόνου αυτογνωσίας

 

Στο μάθημα αυτό ο δάσκαλος μας, αναφέρεται στα μαθήματα θαυμάτων. Θεωρεί κορμό των μαθημάτων, την συνειδητοποίηση της ιερότητας μας, αλλά και την δυνατότητα να ευλογούμε. Αυτό συμφέρει να το θυμάμαι, ακόμη όταν οι άλλοι μου μιλούν αρνητικά.

Μας μιλάει για την απόκτηση της πολυπόθητης αταραξίας, η οποία έρχεται μετά την απομυθοποίηση του κόσμου αυτού.

Η αλήθεια λέει που δημιουργεί την πραγματικότητα μας είναι, η προβολή του παρελθόντος. Το αιτιατό σώμα και οι σαμσάρες επίσης μεταβάλλουν τις καταστάσεις που βλέπω. Κατά αυτόν τον τρόπο, η προκατάληψη, (παρελθόν) γίνεται εμπόδιο στην εξέλιξη. Συμφέρον μου είναι, να διατηρώ μια αισιόδοξη ματιά για το μέλλον.

Μεγάλη αναστάτωση δημιουργούν οι αλλαγές, και οι απώλειες. Το εγώ, στερεί την χαρά. Αλλά δεν ξεχνώ ποτέ, πως κάθε γεγονός είναι ευκαιρία για εξέλιξη. Πάνω σε αυτό, επισημαίνει, την σπουδαιότητα για την αλλαγή της αντίληψης. Τελικά στο διά ταύτα, επινοώ τον κόσμο που βλέπω. Αλλά όμως με μέτρο και σταθμά, δεν απορρίπτω τον κόσμο που επινόησα, γιατί πολύ απλά, είναι ο λόγος που είμαι εδώ σήμερα.

Ο προορισμός μου, είναι η συγχώρεση και η ευτυχία.

Οι σκέψεις μου δεν φτιάχνονται συνειδητά, αλλά από το υποσυνείδητο, και οι περισσότερες είναι από κοινωνικούς προγραμματισμούς.

Καθένας έχει τα τρωτά του σημεία.