Περίληψη 27^ου μαθήματος 6^ου χρόνου αυτογνωσίας

 

Το μάθημα αναφέρει ότι, οι αισθήσεις του ανθρώπου, αδυνατούν να νιώσουν την ενότητα που υπάρχει γύρο τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να χάνεται η ουσία του λόγου ύπαρξης, και να ζει μακριά από την πραγματικότητα.

Στην προσπάθεια του ο άνθρωπος, να αναπληρώσει την χαμένη αίσθηση του, εφεύρει επινοήσεις, που προβάλλουν το παρελθόν του.

Το ζητούμενο στο μάθημα είναι, η συνειδητοποίηση της επινόησης, και η κατανόηση της ανάγκης απεγκλωβισμού, από τις προβολές του παρελθόντος.

Προτείνεται άσκηση απελευθέρωσης, με παρατήρηση του κόσμου γύρο λέγοντας:

Εγώ έχω επινοήσει τον κόσμο που βλέπω.

Εδώ γίνεται μια επεξεργασία, η οποία, μας βοηθάει να εμπεδώσουμε, αντιληφθούμε, και να υιοθετήσουμε μια τακτική μετριότητας που θα μας βοηθήσει στην ισορροπία των συναισθημάτων μας, στις καταστάσεις που ζούμε. Κατά αυτό τον τρόπο τροποποιούμε τα λανθασμένα παιδικά συμπεράσματα, τις σημερινές μας ψευδαισθήσεις.

Εύστοχα βοηθητικές οι παρομοιώσεις, κλειδώνουν και την πιο αμυδρή αμφιβολία για του λόγου το αληθές.