Περίληψη 24^ου μαθήματος του 6^ου χρόνου αυτογνωσίας

 

Το κύριο θέμα, στο μάθημα είναι, πόσο έτοιμος είμαι, να δω, τα πράγματα, τους ανθρώπους, και τις καταστάσεις που προκύπτουν στη ζωή μου, από μια διαφορετική οπτική γωνία.

Αρχής γενομένης, η ψευδαίσθηση της ξεχωριστής ύπαρξης, δημιουργεί τον φόβο του κινδύνου, και την ανάγκη να προστατεύω τον εαυτό μου σωματικά, νοητικά, οικονομικά, συναισθηματικά. Επί πλέον από το σκοτάδι, τα ζώα, τα μικρόβια, την ενοχή, την τιμωρία, επιστρατεύω μηχανισμούς άμυνας. Όλα αυτά στηρίζει, με σθένος το σύστημα πεποιθήσεων μου. Στην πραγματικότητα, είναι εικόνες, που εγώ έχω φτιάξει, για να προστατεύω τον εαυτό μου. Το μόνο αληθινό είναι το άϋλο, η συνειδητή γνώση, που παρατηρεί.

Για την εμπέδωση της αλλαγής χρειάζεται, η επανάληψη, κυρίως όταν είμαι αντιμέτωπος με αυτό που χρειάζεται να αλλάξω.

Να θυμάμαι, ο άνθρωπος με τον οποίο διαπληκτίζομαι, είναι μια έκφραση του εαυτού μου.

Δημιουργείται ένα εύλογο ερώτημα: Θέλω να βλέπω διαφορετικά;

Να βλέπω όλα μέσα από την αγάπη;

Να βλέπω όλα μέσα από την οπτική γωνία της αιωνιότητας;

Να αντιλαμβάνομαι πως, δεν μπορεί να συμβεί κάτι, είτε ευχάριστο, είτε δυσάρεστο που να μην είναι για το καλλίτερο δυνατό καλό;

Μπορώ να είμαι μέσα στη αγάπη του Θεού;