28ο μάθημα Η ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗ
Το μάθημα αφορά τη μονομερή απόφαση να είμαστε αυτό που γεννηθήκαμε να είμαστε. Ο προορισμός του ανθρώπου είναι η θέωση (ή φώτιση) μέσα από μία ενάρετη ζωή. Ο λόγος ύπαρξής μας μέσα σε μία διάσταση με ελεύθερη βούληση είναι η επιλογή. Τα ερεθίσματα που μας έρχονται από τους ανθρώπους, από το σώμα μας, από την ζωή, είναι καθορισμένα από τις προηγούμενες επιλογές μας και είναι αποτέλεσμα του κάρμα, της επιλογής της ψυχής και του καθρεφτίσματος, δηλαδή όλων των επιλογών μας μέχρι τώρα. Το ερώτημα είναι πώς ανταποκρινόμαστε σε αυτά, τι επιλέγουμε. Έχουμε την ελευθερία να επιλέξουμε να λειτουργήσουμε με τον ιδανικό τρόπο που έχουμε στο νου μας, πιστοί στην αληθινή μας φύση ή να κάνουμε αυτό που λέει η κοινωνία και να προστατεύουμε το εγώ μας κάνοντας πολλούς συμβιβασμούς και χάνοντας την αληθινή μας φύση.
Το ερώτημα είναι πόσο έτοιμος είμαι να κάνω τη μονομερή απόφαση να αγαπώ χωρίς όρους, να συγχωρώ, να λέω την αλήθεια και να συμπεριφέρομαι προς τους άλλους, σύμφωνα με τη συνείδησή μου, με τον τρόπο που θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται, ανεξάρτητα από το τι πιστεύουν οι άλλοι για μένα ή αν χάνω εγώ κάτι. Έχω την ελευθερία να επιλέξω.
Είναι ψευδαίσθηση το δίλημμα να επιλέξουμε να προστατεύουμε την υλική μας ζωή ή να επιλέγουμε την πνευματική μας ζωή. Προστατεύοντας την πνευματική μας ζωή, έχουμε τα πάντα που χρειαζόμαστε στην υλική διάσταση, γιατί το πνευματικό περιέχει το υλικό. Συντονισμένοι με την αληθινή μας φύση, είμαστε συντονισμένοι με τις δυνάμεις της δημιουργίας.
Η επιλογή να αγαπήσουμε χωρίς όρους σημαίνει να αγαπήσουμε αυτούς που είναι διαφορετικοί από μας, αυτούς που ερμηνεύουμε οτι δεν μας σέβονται, αυτούς που νιώθουν ανώτεροι και πιστεύουν οτι τα ξέρουν όλα, αυτούς που είναι τεμπέληδες ή δεν εργάζονται ή κάνουν λάθη, αυτούς που δεν μας καταλαβαίνουν και δεν συμφωνούν μαζί μας, αυτούς που μας κριτικάρουν, αυτούς που αγνοούν τις ανάγκες μας ή μας εμποδίσουν να τις ικανοποιήσουμε, αυτούς που πιστεύουμε οτι προσπαθούν να μας ελέγχουν και να μας καταπιέζουν, αυτούς που λένε ψέματα σε εμάς ή για εμάς, αυτούς που δεν τηρούν το λόγο τους, αυτούς που είναι αδιάφοροι και εγωιστές, αυτούς που έχουν κακές προθέσεις, το σύντροφό μας ακόμα και όταν μας λέει ψέματα και μας απατάει, και φυσικά τον εαυτό μας.
Κλειδί για την αγάπη για τους άλλους, είναι ότι οι άλλοι δεν μπορούν να είναι η αιτία της πραγματικότητάς μας, αλλά μόνο το μέσο, το ερέθισμα, η αιτία είμαστε εμείς. Αναλαμβάνουμε την απόλυτη ευθύνη για την πραγματικότητα που δημιουργούμε. Οι άλλοι είναι εκφράσεις του Θείου όπως και εμείς. Κλειδί για την αγάπη προς τον εαυτό μας είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε αυτό, τον παρατηρούμε, τον αξιολογούμε, τον δεχόμαστε και τον συγχωρούμε και τον εκπαιδεύουμε να λειτουργήσει πιο ευθυγραμμισμένα με την αληθινή μας φύση, συντονιζόμενοι με αυτή. Ρωτάμε τον εαυτό μας «ποιος θέλω να είμαι εδώ;», ποια συμπεριφορά αντιπροσωπεύει την ανώτερη εκδοχή του εαυτού μου που μπορώ να φανταστώ.
Αυτό που θέλουμε να παρατηρήσουμε και να διορθώσουμε στο εγώ μας είναι όταν φοβάται, όταν είναι εγωιστικό, όταν είναι θυμωμένο, σε ποια συναισθήματα είναι προσκολλημένο, ποιες εμπειρίες του παρελθόντος δεν έχει ξεπεράσει, ποιες είναι οι προσκολλήσεις του σε εξωτερικές πηγές αξίας ασφάλειας ελευθερίας και νοήματος, την τάση του προς αυτοαπόρριψη, να κριτικάρει, να τσακώνεται, να θίγεται, να συγκρίνεται, να ζει στο παρελθόν και να νιώθει ενοχή, να ζει στο μέλλον και να αγχώνεται, την ανάγκη για αποδοχή και τις τακτικές που χρησιμοποιεί, σε ποιους ανθρώπους έχει δώσει την δύναμη να ορίζουν την αξία του και πώς τη μετράει, με ποιους ρόλους είναι πιο ταυτισμένο, πού χάνει την διαύγεια και την αντικειμενικότητα.
Ερωτήσεις για την άσκηση
1.Πότε δυσκολεύεστε να αγαπάτε τους άλλους και το εγώ σας;
2.Τι πιστεύει ο νους σας και νιώθει δυσάρεστα συναισθήματα, τι κινδυνεύει εδώ; Ποιος είναι ο ρόλος;
3.Βρείτε τις νέες πεποιθήσεις που θα σας βοηθήσουν σε αυτό.