25ο μάθημα ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Ως πνεύματα δεν έχουμε φύλο, αλλά η ταύτιση με το φύλο είναι ένα εμπόδιο στο βίωμα της αληθινής μας φύσης. Ο ρόλος εξαρτάται από τις προδιαγραφές της χώρας, της κοινωνίας, της οικογένειας, της θρησκείας και της εποχής που έχουμε γεννηθεί και από τους προγραμματισμούς που δεχόμαστε. Δεν υπάρχουν αρσενικές ή θηλυκές ψυχές, καθένας από εμάς έχει μέσα του και anima και animus, έχει τη μνήμη και των αρσενικών και των θηλυκών ενσαρκώσεων και η ολοκλήρωσή μας είναι να είμαστε αρμονικά όντα με μία τάση προς το φύλο που επιλέξαμε για λόγους αρμονίας και τάξης, χωρίς τους προγραμματισμούς της κοινωνίας για το ρόλο αυτό. Είμαστε εδώ για να τελειοποιήσουμε όλες τις θετικές ιδιότητες των δύο φύλων, και να απελευθερωθούμε από τις αρνητικές.
H αρσενική έκφραση, όπως είναι σήμερα, συχνά προγραμματίζεται να είναι δυνατή (ή δυνατότερη, ικανότερη, πιο έξυπνη από τη θηλυκή σε πολλές κουλτούρες), να μην ασχολείται με τις δουλειές του σπιτιού, να μην κλαίει και να νιώθει ή να δείχνει φόβο και αδυναμία, να φέρνει το χρήμα στην οικογένεια, να υπολογίζει την αξία του ανάλογα με το πόσες γυναίκες τον επιθυμούν, να του επιτρέπεται να έχει και άλλες σχέσεις, να έχει τον έλεγχο του σπιτιού (λειτουργώντας έως αυταρχικά), να είναι εγωιστής και αδιάφορος για τα συναισθήματα της γυναίκας και των παιδιών, να είναι πιο επιθετικός και βίαιος σωματικά, να έχει πιο οργανωμένο και λογικό νου με λιγότερο συναίσθημα, να δυσκολεύεται να δεχτεί ότι έχει προβλήματα.
Ο ρόλος του άντρα ως ψυχή, ως πνευματική έκφραση του αρσενικού ρόλου, περιλαμβάνει τις αλήθειες ότι η αξία του είναι ανεξάρτητη από την αποδοχή ή την επιθυμία των γυναικών για αυτόν, ανεξάρτητη από την ικανότητα ή την εξυπνάδα του σε σχέση με την γυναίκα, απελευθερώνεται από την αντίληψη ότι όλοι πρέπει να τον υπακούουν και να λειτουργεί δημοκρατικά, να συνεχίσει να παίζει το ρόλο του ανθρώπου που φροντίζει, να μπορεί να εκφράσει ανάγκες και να ακούσει τις ανάγκες των άλλων, αντιλαμβάνεται τη γυναίκα και τους άλλους ως αδερφές ψυχές, νιώθει αρκετή ασφάλεια σε σχέση με την αξία του ώστε να μην χρειάζεται να παίζει παιχνίδια δύναμης, βρίσκει τη δύναμη μέσα του, αποκτά ευαισθησία και είναι ικανός να δεχτεί τα ελαττώματά του και να ζητήσει βοήθεια, να ομολογήσει τα δυσάρεστα συναισθήματά του, αποκτά πνευματική διαύγεια και θέλει να υπηρετήσει όπου μπορεί την κοινωνία γύρω του, να έχει περισσότερη επαφή με την πνευματικότητά του, να εκφράζει τη δημιουργικότητά του και να έχει ενδιαφέροντα σε κάθε ηλικία.
H θηλυκή έκφραση, όπως είναι σήμερα, συχνά επηρεάζεται από τη χώρα και τη θρησκεία, προγραμματίζεται να νιώθει πιο αδύναμη (και σωματικά), οτι χρειάζεται ένα άντρα ή να ανταγωνίζεται τον άντρα για τη δική της αξία, να είναι στο ρόλο του θύματος και να βιώνει θυμό για τους άντρες και την πραγματικότητά της και να τον εκφράζει κάποιες φορές με άγριο τρόπο ιδίως όταν πληγώνεται, να προσπαθεί να πετύχει πράγματα με πλάγιους τρόπους, να βιώνει τη δύναμή της με την ανάπτυξη μεγαλύτερης ικανότητας στο λόγο μέσα από την κριτική, να έλκει ως πονόσωμα την αδικία, να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην εμφάνισή της, να δυσκολεύεται να ξεχωρίζει ενεργειακά τον εαυτό της από τους άλλους και να καθορίζει όρια (ειδικά σε σχέση με τα παιδιά), από την άλλη πλευρά όμως είναι πιο δημιουργική και πιο ελεύθερη στη σκέψη και δημιουργεί ένα περιβάλλον ισορροπίας, αρμονίας και ειρήνης, έχει την ανάγκη της σύνδεσης μέσα από τη λεκτική επικοινωνία και είναι πιο πολύ έκφραση της αγάπης, της φροντίδας και του ενδιαφέροντος από την αρσενική έκφραση.
Ο ρόλος της γυναίκας ως ψυχή, ως πνευματική έκφραση του θηλυκού ρόλου, περιλαμβάνει τις αλήθειες ότι η ασφάλεια και η αξία της δεν στηρίζονται στον άντρα, έχει αυτοπεποίθηση, απολαμβάνει το ρόλο να αγαπά και να υπηρετεί χωρίς αίσθημα καταπίεσης, υπηρετώντας και τις ανάγκες του εαυτού της ισορροπημένα, ξέρει να ζητάει βοήθεια και να καθορίζει όρια, αξιοποιεί τις ικανότητες του φύλου της να ακούει, να ρωτάει, να βοηθήσει και να συμπαραστέκεται στις ψυχές γύρω της, μπορεί να φροντίζει την εμφάνισή της χωρίς να χρειάζεται να την αλλάξει και να καταλάβει ότι η ομορφιά πηγάζει από την αθωότητα, την ευτυχία και την υγεία, δημιουργεί ένα αρμονικό περιβάλλον όπου βρίσκεται, εκφράζεται μέσα από τη τέχνη και αργότερα στη ζωή μπορεί να φροντίζει και άλλους ανθρώπους.
Λόγω των αλλαγών που συμβαίνουν στην κοινωνία μας, χρειάζονται νέες ισορροπίες. Η γυναίκα χρειάζεται να καταλάβει ότι το να είναι ίση με τον άντρα δεν σημαίνει να είναι ίδια με αυτόν, ως μία προσπάθεια να βρει την αξία της, αλλά να βιώνει τη διαφορετικότητά της. Οι άντρες και οι γυναίκες έχουν το μάθημα της αγάπης χωρίς όρους και χωρίς έλεγχο, η γυναίκα μπορεί να καταλάβει ότι μπορεί να νιώθει ενότητα με τον άντρα και χωρίς πολύ λεκτική επικοινωνία σύμφωνα με την ανάγκη του άντρα, ο δε άντρας να ανταποκρίνεται στην ανάγκη της γυναίκας για περισσότερη λεκτική επικοινωνία.
Ερωτήσεις για την άσκηση (σελ.71)
1.Πώς μετράτε την αξία και την ασφάλειά σας ως άντρας ή γυναίκα;
2.Ποιες είναι οι ανάγκες και οι προσκολλήσεις που δημιουργούνται από την ταύτιση με το ρόλο του φύλου σας; Όταν δεν ικανοποιούνται, ποια συναισθήματα και προβλήματα δημιουργούν στη ζωή σας;
3.Τι είναι αυτό που θέλετε να κάνετε για να ελευθερωθείτε από τα δυσάρεστα αυτά συναισθήματα;