23ο μάθημα Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Ο ρόλος του παιδιού είναι ο μόνος ρόλος που περνάνε όλες οι ψυχές. Πολλοί μένουμε στο ρόλο αυτό, δίνοντας δύναμη στους άλλους να ορίζουν την αξία μας και μένοντας με πολλές αμφιβολίες για τον εαυτό μας.
Οι ιδιότητες του ρόλου του παιδιού είναι:1. Η αναζήτηση αναγνώρισης, επιβεβαίωσης, αποδοχής, έγκρισης και αγάπης από τους άλλους. 2.Η τάση να κατηγορούμε τους άλλους για την πραγματικότητά μας 3.Το διαρκές αίσθημα καταπίεσης από τους άλλους και η αντιδραστική συμπεριφορά* ή ακόμα και η βλαπτική συμπεριφορά προς τον εαυτό μας 4. Η αμφιβολία για τη δύναμή μας, την ικανότητά μας και την εσωτερική μας καθοδήγηση 5. Η εστίαση συνέχεια στις αντιδράσεις των άλλων, για να δούμε αν συμφωνούν ή αν μας αγαπάμε 6.Η απόδοση της δύναμής μας στους άλλους να καθορίζουν πώς νιώθουμε 7. H αδυναμία να εκφράσουμε εύκολα και ξεκάθαρα τις ανάγκες μας ή τα συναισθήματά μας. 8. Ο ανταγωνισμός και η σύγκριση, η αξιολόγηση του εαυτού μας σε σχέση με τους άλλους 9. Η ανευθυνότητα και η ασυνέπεια, ίσως και η αδιαφορία για τις επιπτώσεις στους άλλους 10. Η πεποίθηση ότι είμαστε αδικημένοι και ότι όλοι μας χρωστάνε. 11. Η πεποίθηση ότι αν κάποιος μας γνωρίζει καλά, δεν θα θέλει να είναι μαζί μας. 12. Μερικές ψυχές έχουν επιλέξει το ρόλο του ανεπιθύμητου παιδιού, που βιώνει ότι δεν αξίζει, ότι δεν είναι καλό. Όποιος παίζει το ρόλο αυτό ίσως θα δυσκολεύεται με τις σχέσεις, θα περιμένει την εγκατάλειψη και την απόρριψη, και τη μη ανταπόκριση των αναγκών του (ίσως και να μην τις εκφράζει).
Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από την ψευδαίσθηση του ρόλου, ότι υπάρχουν γονείς, υπάρχουν μόνο άλλες αδερφές ψυχές με τις οποίες παίζουμε αυτούς τους ρόλους. Αν δεν τους απομυθοποιήσουμε, θα κάνουμε τον καθένα γονιό μας. Δεν χρειαζόμαστε την έγκριση, την αγάπη και την αποδοχή τους. Είμαστε Θεϊκά όντα και παίζουμε το ρόλο του αδύναμου ή του ανθρώπου που δεν αξίζει ή που χρειάζεται μια εξωτερική επιβεβαίωση, δύναμη, καθοδήγηση και στήριξη. Ο ρόλος αυτός δεν μας συμφέρει και δεν αληθεύει.
Το φωτισμένο παιδί βιώνει πίστη στους ανθρώπους, ελευθερία της έκφρασης, ευαισθησία-ενσυναίσθηση, απλότητα, τιμιότητα, αυθορμητισμό, δημιουργικότητα, χαρά και διάθεση για παιχνίδι, ευγνωμοσύνη-εκτίμηση-δέος, εύκολη αγάπη χωρίς προκαταλήψεις, πειραματισμό, αθωότητα. Το φωτισμένο παιδί είναι ο ενήλικας που έχει κρατήσει αυτές τις ιδιότητες. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ισορροπημένη ζωή, στην οποία από την μία πλευρά έχουμε τη λογική, τον στόχο και τη γνώση του ενήλικα, αλλά από την άλλη έχουμε και όλες τις θετικές ιδιότητες του παιδιού και την απελευθέρωση από τις αρνητικές, αφήνοντας το παρελθόν μέσα από τη συγχώρεση του εαυτού μας και των άλλων.
Όταν οι γονείς μεγαλώνουν, έρχεται ο ρόλος του υπεύθυνου παιδιού να φροντίσει αυτούς που τον φρόντισαν. Τα άκρα είναι όσοι αγνοούν το ντάρμα αυτό και δεν είναι υπεύθυνοι και όσοι εκτελούν το ντάρμα με αίσθημα καταπίεσης, παράπονο, θυμό και υποβάθμιση των δικών τους αναγκών, χωρίς καθορισμό ορίων. Χρειάζεται η ισορροπία μεταξύ των δικών μας αναγκών και των αναγκών των ψυχών αυτών.
Όποιοι παίζουμε το ρόλο του παιδιού, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι είμαστε μια θεία αιώνια συνειδητότητα σε ένα προσωρινό σώμα, δεν είμαστε παιδιά. Η αγάπη του Θείου για μας είναι δεδομένη και αμετάκλητη. Έχουμε κάθε δικαίωμα να βρούμε νόημα, ικανοποίηση και ότι μας κάνει ευτυχισμένους στη ζωή μας. Έχουμε κάθε δικαίωμα να ζητήσουμε και να δώσουμε βοήθεια στους ανθρώπους γύρω μας. Είμαστε οι αποκλειστικοί δημιουργοί της ζωής μας. Αξίζουμε αγάπη και σεβασμό όπως είμαστε.
*Δεν υπάρχει ελευθερία τόσο στην αντιδραστικότητα όσο και στην υπακοή, γιατί το σημείο αναφοράς είναι το τι θέλει ο άλλος.
Ερωτήσεις για το μάθημα (σελ.69)
1.Σε ποιες περιπτώσεις και µε ποιους παίζεις ακόµα το ρόλο του παιδιού; Από πού θέλεις να πάρεις πίσω τη δύναμή σου; Ποια είναι τα συναισθήματά σου και η αντίδρασή σου;
2.Τι χάνει ο ρόλος του παιδιού αν δεν έχει αυτά από τους άλλους και ειδικά από τους «γονείς» ή άλλους που βάζει στο ρόλο αυτό; ___αξία, ___ασφάλεια, ___ελευθερία, ___έλεγχο, ___άλλα_
3.Ποιες αλήθειες και θετικές πεποιθήσεις θα ήθελες να εξηγήσεις στο μέρος του νου σου που παίζει τον ρόλο αυτό, στο τρίτο (ή δεύτερο) πρόσωπο;