9^ο μαθημα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ # 4

Φιλανθρωπία – Γενναιοδωρία

Το τέταρτο μάθημα είναι η φιλανθρωπία, που είναι η ικανότητα να δώσουμε και να νιώθουμε ασφάλεια δίνοντας και λαμβάνοντας (αγάπη, χρήματα, ενέργεια, στήριξη). Όσο περισσότερο το κάνουμε, τόσο μπαίνουμε στη ροή και συνδεόμαστε με το σύμπαν, ως αγωγοί που φέρνουμε από το πνευματικό στο υλικό πεδίο όλο και περισσότερη αρμονία. Είμαστε εδώ για να ανακυκλώσουμε την συμπαντική ενέργεια. Είναι μία ευθυγράμμιση με την μεγάλη αφθονία που υπάρχει στην ανώτερή μας φύση. Ως πνεύμα δεν μας λείπει απολύτως τίποτα, απλώς δεν βιώνουμε αυτή την αφθονία στην υλική διάσταση.

Το εμπόδιο να δώσουμε είναι ο φόβος, ότι αν δίνω, κινδυνεύω ότι δεν θα έχω. Δίνοντας, δηλώνουμε ότι έχουμε από αυτό που δίνουμε, ενώ όταν φοβόμαστε να δώσουμε, δηλώνουμε ότι δεν έχουμε και έλκουμε την αντίστοιχη πραγματικότητα. Δίνοντας, δημιουργούμε ένα κενό και το κενό έλκει από το σύμπαν όλο και περισσότερο.

Χρειάζεται να δώσουμε με διάκριση, με ένα τρόπο που βοηθάει τον άλλο και δεν τον αποδυναμώνει, επειδή το χρειάζεται ο άλλος και όχι επειδή εγώ χρειάζομαι να με χρειάζεται, με τρόπο που δεν αγοράζω την αγάπη ή το ενδιαφέρον του άλλου, να δώσω χωρίς να περιμένω απολύτως τίποτα πίσω και να δώσω χωρίς να έχω προσκόλληση στο αποτέλεσμα. Αυτός που δίνει είναι κερδισμένος, είναι αυτός που παίρνει, σύμφωνα με τα Μαθήματα Θαυμάτων.

Μην περιμένουμε να πάρουμε από εκεί που δίνουμε, το σύμπαν είναι ένα σύνολο, λειτουργεί με απόλυτη δικαιοσύνη και θα μας δώσει ότι χρειαζόμαστε και δικαιούμαστε, βάσει του κάρμα, της επιλογής ψυχής και του καθρεφτίσματος, αλλά όχι πάντα από εκεί που περιμένουμε και είμαστε προσκολλημένοι και πιστεύουμε ότι μας χρωστάνε. Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από την προσκόλληση ότι όταν έχουμε δώσει ή πάρει, μας χρωστάνε ή χρωστάμε εμείς αντίστοιχα. Μπορούμε να δώσουμε ή να πάρουμε από αλλού και με άλλον τρόπο. Να έχουμε εμπιστοσύνη στο σύμπαν.

Επίσης, να μην δίνουμε με το κίνητρο να πάρουμε. Να μην δίνουμε με τη λογική οτι είμαστε κερδισμένοι, εξελισσόμενοι και υπερβαίνοντας το φόβο μας, την ιδιοτέλεια και τον μικρό κύκλο ενδιαφέροντός μας. Να μην νιώθουμε ότι αξίζουμε επειδή δίνουμε. Δίνουμε απλώς με τη χαρά στη συμμετοχή της ανακύκλωσης της ενέργειας, της αγάπης, των αγαθών μέσα σε αυτό το σύμπαν.

Όταν νιώθουμε ότι παίρνουμε λιγότερα από όσα παίρνουμε, τότε μπορεί α. να υπάρχει καρμικό χρέος σε αυτή την ενσάρκωση ή σε κάποια άλλη β. να δίνουμε για να είμαστε απαραίτητοι στο άλλο, να τον υποχρεώνουμε ή να πάρουμε την αγάπη του, μπαίνοντας στο ρόλο του θύματος γ. μπορεί να έχουμε υποσυνείδητα εμπόδια να δεχόμαστε, ότι δεν αξίζουμε να πάρουμε ή ότι αυτός που παίρνει αξίζει λιγότερο από αυτόν που δίνει δ. να έχουμε ταυτίσει το να δίνουμε με τη δύναμη και το να δεχόμαστε με αδυναμία ε. να είναι επιλογή ψυχής για να μάθουμε να δίνουμε και να αγαπάμε χωρίς όρους στ. να έχουμε ταυτίσει το να δεχόμαστε και να λαμβάνουμε, με την ιδιοτέλεια ή την έλλειψη πνευματικότητας.

Mε την ανικανότητά μας να δεχτούμε κάτι που κάποιος θέλει να μας προσφέρει, διακόπτουμε τη ροή, όπως διακόπτουμε τη ροή όταν δεν δίνουμε. Μπορούμε να δεχτούμε με χάρη και να δώσουμε σε κάποιον άλλο, ή να το αξιοποιήσουμε και να το απολαύσουμε

Όσο πιο πολύ ενδιαφερόμαστε για όλα τα όντα και υπερβαίνουμε τα στενά όρια της οικογένειας και του εαυτού μας, τόσο γινόμαστε εργαλεία του σύμπαντος και τότε η επιβίωση και οι παροχές είναι δεδομένες, για να εκτελέσουμε το έργο για το οποίο είμαστε εδώ. Όσο μεγαλώνει ο κύκλος ταύτισης, τόσο μεγαλώνει και ο κύκλος δράσης, όμως μπορεί να υπάρχει καθυστέρηση στη δράση.

Σε κάποιες περιπτώσεις δίνουμε περισσότερα στους άλλους από όσο είναι αρμονικό για αυτούς και για μας. Όταν υπερβαίνουμε το όριο, μπορεί να μην μας περισσεύει ενέργεια, να εξαντληθεί το νευρικό μας σύστημα, να είμαστε εκνευρισμένοι, να αντιδρά το σώμα μας και να πάθουμε burnout, να «καούμε», να μην υπάρχει αγάπη και χαρά. Το μάθημα είναι να γίνεται ισορροπημένα η προσφορά προς τον άλλο, να τον ωφελεί και μην μας αφήνει εξαντλημένους, να μπορούμε να ανακτήσουμε την ενέργειά μας. Οι λόγοι που δυσκολεύομαι να δώσω πιο ισορροπημένα είναι ότι δεν εμπιστεύομαι την ικανότητα του άλλου, φοβάμαι να χάσω την αγάπη του, παρασύρομαι από αυτό που κάνω, δεν σέβομαι αρκετά τον εαυτό μου για να ξεκουραστώ, θεωρώ τον εαυτό μου υπεράνθρωπο, είμαι στο ρόλο του δυνατού, ποντάρω την αξία μου σε αυτό, δεν πιστεύω ότι οι άλλοι θα με αγαπούν αν δεν το κάνω.

Οι περιπτώσεις όπου δυσκολευόµαστε να λειτουργούµε µε Γενναιοδωρία, Ευσπλαχνία ή Αρµονία προς τον εαυτό µας και προς τους άλλους είναι: (Μιλάµε όχι µόνο για χρήµατα και υλικά αγαθά αλλά και για αποδοχή, αγάπη, τρυφερότητα, προσοχή, ενθαρρυντικές λέξεις, χρόνο, ενέργεια, συµπαράσταση, και κάθε µορφή υπηρεσίας και βέβαια, χαµόγελα. Όλα αυτά στον εαυτό µας και στους άλλους.) (σελ.36)

1. Όταν δεν έχουµε αρκετή ενέργεια, είµαστε κουρασµένοι ή νιώθουµε σύγχυση. 2. Όταν φοβόµαστε ότι κινδυνεύουµε εµείς αν δίνουµε. 3. Όταν οι άλλοι είναι αχάριστοι. 4. Όταν είµαστε εγκλωβισµένοι µέσα στα δικά µας προβλήµατα. 5. Όταν φοβόµαστε ότι οι άλλοι µας κοροϊδεύουν. 6. Όταν πιστεύουµε ότι δεν αξίζουµε ή ότι είναι εγωιστικό να δώσουµε στον εαυτό µας.

Οι εσωτερικές αιτίες που µας εµποδίζουν να συµπεριφερόµαστε µε Γενναιοδωρία, Ευσπλαχνία ή Αρµονία είναι:

Επειδή νιώθουµε ότι δεν έχουµε κάτι αξιόλογο να προσφέρουµε (ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει, μπορούμε να ακούσουμε τον άλλο δίνοντας χρόνο). Επειδή φοβόµαστε για την αξία ή την ασφάλεια µας αν δίνουµε στους άλλους. Επειδή φοβόµαστε για την ελευθερία ή την απόλαυση µας (δυσκολευόμαστε να δώσουμε χρόνο ως προσφορά). Επειδή δεν το µάθαµε σαν παιδιά. Επειδή έχουµε την πεποίθηση ότι η ζωή είναι δύσκολη και πρέπει να φροντίζουµε µόνο για τον εαυτό µας και τον µικρό µας κύκλο. Επειδή δεν νιώθουµε ενότητα µε τους άλλους. Επειδή θεωρούµε τους άλλους σαν ξένους. Επειδή έχουµε καταπιέσει τον εαυτό µας και νιώθουµε αδικία αν δώσουµε. Επειδή θέλουµε να πάρουµε και όχι να δώσουµε. Επειδή έχουµε ενοχές όταν δίνουµε στον εαυτό µας. Επειδή το έχουµε επιλέξει σαν Σφραγίδα. Επειδή το έχουµε επιλέξει σαν Μήτρα.

 

Ερωτήσεις για την κατανόηση

1.Ποιό είναι το βασικό εμπόδιο στο να δίνουμε;

2.Γιατί δυσκολευόμαστε να πάρουμε από τους άλλους;

3.Γιατί είναι απαραίτητο να δίνουμε στον εαυτό μας;

————————————————————————————————

1. Ποια είναι τα εμπόδια μας προς το μάθημα της φιλανθρωπίας – γενναιοδωρίας;
2. Τι ρόλο παίζει στην εξέλιξη μας;
3. Περίγραψε πως θα είσαι όταν έχεις μάθει το μάθημα αυτό.

Ερωτήσεις για άσκηση

1.Σε ποιόν θέλετε να δώσετε περισσότερο χρόνο και έκφραση θετικών συναισθημάτων, χρήματα, βοήθεια και στήριξη (παιδιά, σύντροφο, γονείς, αδέλφια, άλλους ανθρώπους);

3. Τι είναι αυτό που θέλω να δίνω περισσότερο στον εαυτό μου;

3.Τι είναι αυτό που δυσκολεύομαι να ζητώ, να δεχτώ και να λαμβάνω από τους άλλους (αγάπη, βοήθεια, χρήματα, στήριξη, στοργή, θετικά λόγια κά);