Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

synatges

Συνταγές για ελαφρά γεύματα και φυσικές θεραπείες ασθενειών

– Γιάννης Παπαγιαννόπουλος

Έκδοση-Διάθεση: Ιατρείο Νηστειοθεραπειών, Χολαργός, 210.6516615

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία σχετικά αυτόνομα τμήματα. Στο πρώτο τμήμα περιγράφονται συνταγές για υγιεινή και επαρκή σίτιση.  Αυτή η σίτιση είναι κατάλληλη για περιόδους όπου αισθανόμαστε εύρωστοι και ακμαίοι.  Στο δεύτερο τμήμα γίνεται μία αξιολόγηση και κατάταξη των τροφών τόσο από την άποψη της βιολογικής τους αξίας και της ευπεπτότητάς τους όσο και από την άποψη της τοξικότητάς τους.  Με αυτήν την πληροφόρηση μπορεί ο αναγνώστης να επιλέγει τις καλύτερες τροφές και να αποφεύγει κάποιες ευτελείς ή βλαπτικές.  Στο τρίτο τμήμα δίνεται μία εικόνα των σταδίων της νηστειοθεραπείας καθώς και μία αδρή περιγραφή των θεραπειών που μπορούν να γίνουν μέσω αυτών.  Επίσης, παρέχονται συστάσεις όχι μόνο για το τι να τρώμε αλλά και για το πώς και το κάθε πότε.  Ακόμα για το πότε πρέπει να διακόπτουμε την κανονική σίτιση και να κάνουμε κάποια  νηστειοθεραπευτική αγωγή προκειμένου να θεραπευτούν οι αρρώστιες.

Μερικές έννοιες-κλειδιά του βιβλίου είναι οι ακόλουθες:

1) Τα κύρια χαρακτηριστικά των εύπεπτων και υγιεινών γευμάτων είναι τα εξής: (α) είναι ευκολοχώνευτα, (β) περιέχουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό όλα τα ζωτικά συστατικά, (γ) καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες του σώματος σε ενεργειακά και δομικά συστατικά, (δ) είναι εύκολα στην παρασκευή τους, (ε) και είναι γευστικά ανώτερα από τα συμβατικά γεύματα.

2) Όταν το πεπτικό σύστημα ανακουφίζεται, περνάει πάντα στην αυτοκάθαρση και στη συνέχεια στην αποτοξίνωση όλου του σώματος.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη θεραπεία πολλών ασθενειών και ενοχλημάτων.

3) Όσον αφορά την επιλογή των υλικών για τα γεύματα, να προτιμούμε φρέσκα και οικολογικά χωρίς θερμική ή χημική επεξεργασία.  Τα ψάρια να είναι από ανοικτές καθαρές θάλασσες, τα ζωικά προϊόντα να προέρχονται από ζώα ελευθέρας βοσκής που τρέφονται φυσικά, χωρίς φάρμακα ή γενετικές παρεμβάσεις.  Βέβαια ο συγγραφέας τονίζει ότι εάν η εύρεση τροφίμων από τέτοιες πηγές είναι εξαιρετικά δύσκολη, τότε ας πάρουμε συμβατικά, καθώς η απλότητα και η αμεριμνησία σε σχέση με το φαγητό είναι πάντα ανώτερες από την καλή του ποιότητα!

4) Όσον αφορά τον τρόπο παρασκευής των γευμάτων, είτε βράζουμε ήπια μόνο με νερό ή ψήνουμε ήπια στη γάστρα (και άρα αποφεύγουμε το τηγάνισμα, το καβούρντισμα, το ξεροψήσιμο, το τσιγάρισμα, κλπ).  Τα ευπαθή υλικά, όπως το λάδι και το λεμόνι, τα προσθέτουμε στο πιάτο όταν το φαγητό είναι ήδη χλιαρό (για την προστασία των βιταμινών).  Φυσικά, όπου δεν είναι απαραίτητο, ούτε βράζουμε ούτε ψήνουμε.

5) Όσον αφορά το πώς και πότε τρώγονται τα γεύματα (που είναι πιο σημαντικός παράγοντας από τους δύο ανωτέρω για ένα σωστό γεύμα, καθώς είναι προτιμότερο να τρώμε με σωστό τρόπο και στο σωστό χρόνο ένα ανθυγιεινό φαγητό παρά με λάθος τρόπο και σε λάθος χρόνο ένα υγιεινό!), παρέχονται οι εξής οδηγίες: (α) Τρώμε μόνο όταν είμαστε ήρεμοι και σε καλή κατάσταση και δεν πιεζόμαστε χρονικά (διαφορετικά είναι καλύτερα να παραλείψουμε ένα γεύμα!), (β) Μεταξύ των γευμάτων αφήνουμε τουλάχιστον 5 ώρες κενό, καθώς και ένα νυχτερινό κενό τουλάχιστον 12 ωρών (χωρίς τροφές και υγρά), (γ) Μασάμε κάθε μπουκιά μέχρι πλήρους υγροποίησης, (δ) Σταματάμε πριν χορτάσουμε τελείως, (ε) Μετά το γεύμα είναι καλή μία ήπια κίνηση όπως αργό περπάτημα και οπωσδήποτε δεν πρέπει να κοιμηθούμε (για τουλάχιστον 3 ώρες), (στ) Κατά τη διάρκεια του γεύματος δεν πίνουμε νερό ή άλλα ποτά (ούτε και το επόμενο δίωρο), (ζ) Δεν τρώμε αργά το βράδυ.

6) Όποιος μπορεί, θα ήταν καλό να κάνει νηστεία (ή ξηρασία, δηλαδή αποχή όχι μόνο από τροφές αλλά και από ροφήματα και νερό) μία τακτή μέρα της εβδομάδας.  Η νηστεία (ή ξηρασία) είναι ο πλέον σύντομος δρόμος για να ανακτήσει το σώμα (και όχι μόνο) πάλι την υγεία του.

7) Είναι καλό να αποφεύγουμε να φάμε όποτε είμαστε άρρωστοι, δεν αισθανόμαστε καλά, αισθανόμαστε βαρείς και ανόρεκτοι, είμαστε κουρασμένοι ή πονάμε.

8) Αν μετά από ένα γεύμα δεν αισθανόμαστε ελαφρότητα, πληρότητα και ακμαιότητα, αλλά αντιθέτως αισθανόμαστε υπνηλία, βάρος ή και λιγούρα, τότε μάλλον το γεύμα δεν ήταν πρέπον (είτε ως προς την ποιότητα, είτε ως προς τον τρόπο, ή ως προς το χρόνο).

9) Το ανθρώπινο σώμα δεν τρέφεται από αυτό που τρώει αλλά από αυτό που μπορεί τελικά να χωνέψει.  Επίσης, η τοξίνωσή του δεν προέρχεται τόσο από τις εξωτερικές τοξίνες, όσο κυρίως από τις εσωτερικές (δηλαδή από αυτές που παράγονται από την κακή πέψη των τροφών και την αρνητικότητά μας).

10) Ο καθένας μας έχει την ελεύθερη βούληση για το τι από αυτά θα υιοθετήσει και εφαρμόσει, αλλά σε κάθε περίπτωση μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ανοχή, υπομονή, οικονομία, σοφία, συγχωρητικότητα και αγάπη με τις οποίες μας περιβάλλει και μας περιθάλπει το σώμα μας (και μέσω αυτού ο Δημιουργός).  Βέβαια, ο εγκρατής μπορεί να βασίζεται επιπλέον στη γενναιόδωρη και υπερανταποδοτική συμπεριφορά του.

11) Όσο πιο ωμή, πλήρης και ανεπεξέργαστη είναι η τροφή, τόσο πιο άξια είναι για το σώμα μας.  Για (αντι)παράδειγμα, ο συγγραφέας θεωρεί ακατάλληλες τροφές τις: τηγανιτές, τσιγαριστές, καπνιστές, καβουρδισμένες, παστεριωμένες ή χημικά επεξεργασμένες.

12) Οι φαρμακευτικές και λαιμαργικές παραβάσεις εξασθενούν όλο και πιο πολύ το πεπτικό σύστημα.  Ταυτόχρονα το κυνήγι του χρήματος, της κοινωνικής αναγνώρισης και των απολαύσεων, και οι καταχρήσεις που αυτά συνεπάγονται, εξασθενούν το αυτόνομο νευρικό σύστημα και συνακόλουθα το πεπτικό.  Όταν τα δύο αυτά συστήματα είναι ασθενή, πολλές φυσικές τροφές δεν μπορούν πια να χωνευτούν και γι’αυτό δεν μας φαίνονται πλέον αρκετά γευστικές.  Από τη (μη-)χώνεψή τους δημιουργούνται συμπτώματα δυσφορίας.  Με τη μηχανική και θερμική επεξεργασία πολλές τροφές γίνονται πάλι προσπελάσιμες στο ασθενές πεπτικό σύστημα, τα δυσπεπτικά φαινόμενα φεύγουν και πολλές τροφές γίνονται πάλι γευστικά ενδιαφέρουσες. (Βέβαια αν η θερμική επεξεργασία είναι υπερβολική, οι τροφές γίνονται και πάλι δύσπεπτες και μάλιστα τώρα είναι και πολύ πιο βλαβερές.)  Όταν η υγεία επανέλθει, εννοείται πως μας συμφέρει να επιστρέψουμε στις πιο ωφέλιμες (αν και δύσπεπτες για τους ασθενείς) τροφές.  Για παράδειγμα οι ωμές φυτικές ίνες είναι άριστες για το υγιές πεπτικό σύστημα, εφόσον η ποσότητά τους δεν είναι πολύ μεγάλη, όμως για το ασθενές πεπτικό σύστημα είναι δύσπεπτες, οπότε χρειάζεται να τις βράσουμε, χάνοντας κάποια συστατικά, αλλά κερδίζοντας σε ευπεπτότητα (που είναι πιο σημαντικό για τον ασθενή).

13) Κάποιοι είναι αλλεργικοί σε κάποιες τροφές.  Σε αυτήν την περίπτωση δεν φταίει η ίδια η τροφή ούτε παίζει ρόλο η θρεπτική της αξία ή ευπεπτότητα.  Η αιτία βρίσκεται στη βλάβη της εντερικής χλωρίδας, λόγω προηγηθέντων φαρμάκων!

14) Η νηστειοθεραπεία είναι ένας τρόπος θεραπείας διαφόρων ασθενειών (και το βιβλίο παρέχει εκτεταμένη λίστα αυτών).  Αντί φαρμάκων χρησιμοποιεί τη νηστεία ή κάποια ήπια δίαιτα αποτοξίνωσης.  Εφαρμόζεται εδώ και 2500 χρόνια (ξεκίνησε με τον Ιπποκράτη και το Γαληνό).  Προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότητα της νηστειοθεραπείας είναι: να διακοπούν τα αντίστοιχα φάρμακα, να το έχουμε αποφασίσει συνειδητά, και να είμαστε διατεθειμένοι να περάσουμε τις τυχόν θεραπευτικές (αποτοξινωτικές) κρίσεις.  Οι κρίσεις όσο βαριές και αν είναι δεν έχουν κανέναν κίνδυνο, αντιθέτως είναι επιθυμητές καθώς εκεί συντελείται η θεραπεία.  Σημειώνεται ότι σε περίπτωση γενικευμένης ανίατης νόσου το σώμα δεν μπαίνει στη διαδικασία να εμφανίσει αποτοξινωτική κρίση (δηλαδή να θεραπευτεί)!  Τα στάδια της νηστειοθεραπείας είναι έξι, και περιγράφονται αναλυτικά στο βιβλίο.  Παρέχεται και μία λίστα με δεκάδες ασθένειες που ανταποκρίνονται πολύ καλά στη νηστειοθεραπεία.  Η νηστειοθεραπεία είναι επίσης πολύ καλή για καταστάσεις όπως: ρύθμιση βάρους, προετοιμασία για επέμβαση, οξείες ασθένειες βρεφών και παιδιών, εγκυμοσύνη, θηλασμός, αεροπορικά (ή άλλα μεγάλα) ταξίδια, δυσανεξίες (αλλεργίες).

Στο βιβλίο περιγράφονται, εξάλλου, πολλές δεκάδες συνταγές για όλα τα γεύματα της ημέρας (πρωινά, μεσημεριανά, απογευματινά (όχι βραδινά!), ζωμοί, σούπες, χυμοί, επιδόρπια).

Επίσης, στο βιβλίο περιγράφονται όλες οι κατηγορίες τροφών με τα υπέρ, τα κατά, και τη σύστασή τους.  Εξετάζονται και θέματα όπως τα φύτρα, οι (τεχνητές και φυσικές) γλυκαντικές ουσίες, τα μπαχαρικά, τα βότανα και τα συμπληρώματα διατροφής.

Κάποιες από τις περιγραφόμενες θεραπευτικές εφαρμογές μπορεί ο καθένας να τις κάνει στον εαυτό του και στο οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον.  Κάποιες χρειάζονται οπωσδήποτε την παρέμβαση ενός νηστειοθεραπευτικά εκπαιδευμένου γιατρού, ενώ κάποιες απαιτούν και τη σύμπραξη και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων (σπάνια).  Πάντως οι μέθοδοι είναι δοκιμασμένες και η επιτυχία εξασφαλισμένη, αρκεί να γίνει σωστή εκτέλεση.  Εις υγείαν.

 

Comments are closed.