Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)

gelio

Γέλιο (η καλύτερη θεραπεία)  – 

Αλέξανδρος Λουπασάκης

Εκδόσεις Κέδρος, 2002, 237 σελίδες

Η περίληψη είναι απο τον  Θέμη Παπαδόπουλο

Ένα πολύ περιεκτικό βιβλίο που πραγματεύεται το θέμα Γέλιο από όλες τις πλευρές, ακόμα και πλευρές που δεν φανταζόμασταν.

Όλοι θέλουμε να ζούμε και να περνάμε καλά, και το γέλιο έχει τη δυνατότητα να δώσει χαρά.

Εξάλλου, ο ρόλος του γέλιου στην ολιστική θεραπευτική προσέγγιση είναι ουσιαστικότατος.  Βέβαια από μόνο του το γέλιο δεν είναι πανάκεια, αλλά αυτή η οριοθέτηση δε μειώνει στο παραμικρό την αξία του.

Για όσα «τραβάμε» δεν φταίνε τα ίδια τα γεγονότα, αλλά ο τρόπος που τα προσεγγίζουμε.  Το γέλιο μπορεί να γίνει ο καταλύτης για να αλλάξει προς το καλύτερο η δυσλειτουργική οπτική μας.

Η πλειοψηφία των ασθενειών (αν όχι όλες) είναι ψυχοσωματικές και οφείλονται κυρίως σε τοξίνες, διατροφικές αλλά και συναισθηματικές, που δεν εξωτερικεύτηκαν. Στην  υγιή έκφραση ιδίως των τελευταίων, μπορεί να συνδράμει και το γέλιο.

Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει ένα πάνσοφο αμυντικό σύστημα, που αν το αξιοποιήσουμε, ιδίως σε προληπτικό επίπεδο, μπορούμε να έχουμε καταπληκτικά αποτελέσματα. Μάλιστα, παράγει τα δικά του ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα!

Το βιβλίο αναφέρεται στους φυσιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων το γέλιο βοηθά την υγεία μας.

Αναφέρεται, επίσης, στις βασικές αρχές της ολιστικής ιατρικής και τις διαφορές της από την κλασσική ιατρική, καθώς και τα μειονεκτήματα της δεύτερης.

Χρειάζεται κάποιος να προσπαθήσει πολύ και για πολλά χρόνια, για να καταφέρει να αρρωστήσει.  Και η κλασσική ιατρική μας στέλνει τότε συνήθως από τη μία ειδικότητα στην άλλη.  Επειδή αλλάζουν τα συμπτώματα της παθολογίας τους, οι άνθρωποι νομίζουν ότι πάσχουν κάθε φορά από μία καινούρια ασθένεια και ξεχνάν ότι όλα ξεκίνησαν από μία πρώτη βασική αιτία και σαν αλυσίδα το ένα έφερε το άλλο.

Ο άνθρωπος λειτουργεί ως σύνολο (σώμα, μυαλό, συναίσθημα σε αλληλεπίδραση).  Εάν κάτι δεν πάει καλά κάπου, τότε σίγουρα το πρόβλημα θα ανακλαστεί παντού.

Όταν ένας ασθενής έχει δέκα προβλήματα και τα τέσσερα από αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ριζικά, τότε ασχολούμαστε με αυτά για τα οποία μπορεί να υπάρξει λύση. Έτσι ξεφορτώνουμε τον οργανισμό από όσα είναι εφικτό να φύγουν από τη μέση, ώστε να μπορέσει να φέρει βόλτα τα υπόλοιπα.  Η χορήγηση φαρμάκων σε χρόνια βάση, δε λύνει κανένα πρόβλημα, αντίθετα δημιουργεί πολλά άλλα.

Στη συνέχεια αναζητείται ο ορισμός του γέλιου, από την εποχή των αρχαίων φιλοσόφων έως σήμερα, εξετάζεται η βιολογία του γέλιου, και θέτονται ερωτήματα όπως: γελούν τα ζώα; τι είναι το γαργάλημα; για ποιους πρωταρχικούς λόγους εντέλει γελάμε;

Το γέλιο και το χαμόγελο είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα μεταξύ τους, αλλά βέβαια μπορούν να συνεργαστούν υπέροχα όταν οι συνθήκες της ευχαρίστησης το απαιτούν.  Ανθρωπολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι το χαμόγελο είναι το μόνο μορφολογικό στοιχείο που είναι αναγνωρίσιμο από απόσταση 45 μέτρων, σε αντίθεση με όλα τα άλλα στοιχεία εκφραστικότητας του προσώπου μας που είναι ορατά μόνο από πολύ κοντινή απόσταση.  Ένα ειλικρινές χαμόγελο διαρκεί από 2/3 του δευτερολέπτου έως 4 δευτερόλεπτα, όσο έντονο και αν είναι το συναίσθημα.  Επίσης εμφανίζεται την ακριβή στιγμή, σε αντίθεση με ένα προσποιητό χαμόγελο που εμφανίζεται λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα.

Κάθε συναίσθημα δημιουργεί μια συγκεκριμένη έκφραση στο πρόσωπό μας.  Εάν μιμηθούμε τη συγκεκριμένη έκφραση, θα νιώσουμε και το ανάλογο συναίσθημα, δεδομένου ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της δραστηριότητας των μυών του προσώπου και συγκεκριμένων εγκεφαλικών κέντρων.  Άρα: υποκρίσου το χαμόγελο και σε λίγο η διάθεσή σου θα χαμογελάσει και αυτή!

Σε εμάς τους Έλληνες είναι περισσότερο εμφανής η αίσθηση της πλάκας και του χαβαλέ, που μπορεί ίσως να πληγώσει κάποιον, παρά η αίσθηση του χιούμορ όπου κυριαρχεί η λεπτότητα της ιλαρότητας ή του ευτράπελου.  Η πλάκα δεν διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά, όσο ευφυής και να είναι.  Η αίσθηση του χιούμορ χρειάζεται καλλιέργεια για να εκδηλωθεί και ευρύτητα πνεύματος για να γίνει αντιληπτή από κάποιον άλλον.  Επίσης, τα αστεία και το καλαμπούρι αντιγράφονται, ενώ η αίσθηση του χιούμορ δεν αντιγράφεται.

Στη συνέχεια περιγράφονται τα πολιτισμικά στοιχεία του γέλιου όπως: οι γελωτοποιοί, οι μίμοι, οι γελοιογραφίες, τα κόμικς, τα κινούμενα σχέδια, ο αυτοσχεδιασμός, η κωμωδία (από την αρχαιότητα έως σήμερα), η σάτιρα, ο Καραγκιόζης, οι απόκριες, αλλά και η σχέση των θρησκειών με το γέλιο.

Αναφέρονται διάφορα περιβάλλοντα, όπως το εργασιακό ή το οικογενειακό ή το κοινωνικό, και ο ρόλος του γέλιου σε αυτά.  Επίσης αναλύονται διάφοροι τύποι ανθρώπου, όπως ο ανεκδοτολόγος, το πειραχτήρι, ο (αυτό)σαρκαστικός και ο γελοιοποιητής.

Επιπλέον αφιερώνεται ένα κεφάλαιο στις θεραπευτικές ιδιότητες του γέλιου, με την παράθεση αρκετών επιστημονικών στοιχείων.  Ακόμη, εξηγείται η γελιοθεραπεία: τι είναι, ποια τα οφέλη της, και πώς εκτελείται (αναλυτικά όλα τα στάδια).

Τέλος, το βιβλίο παρέχει μία συνταγογράφηση για γέλιο και χαμόγελο.  Τρόπους δηλαδή να (χαμο)γελάμε περισσότερο μέσα στην καθημερινότητα, όπως: τεχνικές στον καθρέπτη, κάποια βιβλία, χιουμοριστικές ιστοσελίδες, τρόπο περπατήματος και κίνησης, κατοικίδια ζώα, παιχνίδια, παρέα με μωρά (εννοεί βρέφη μόνο..), αναζήτηση γελαστών ανθρώπων, θετικές επιβεβαιώσεις, οραματισμό, συγκεκριμένες αναπνοές, κομπλιμέντα, προσφορά στους άλλους.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το βιβλίο αυτό παρέχει εκτεταμένη βιβλιογραφία και αναφορές ερευνών πάνω στο θέμα γέλιο, καθώς και ένα μικρό λεξικό με όλους τους σχετικούς όρους και φράσεις, αρχαιοελληνικούς και νεότερους.

Comments are closed.