RUMI – για τον Θάνατο
«Πέθανα σαν μέταλλο και γεννήθηκα φυτό,
Πέθανα να σαν φυτό και ανυψώθηκα σε ζώο,
πέθανα σαν ζώο και ήμουν άνθρωπος.
» Γιατί να φοβηθώ; Πότε έχασα πεθαίνοντας;
Kαι πάλι σαν άνθρωπος θα πεθάνω, να υψωθώ με αγγέλους ευλογημένους.
Aλλά ακόμα κι’αυτούς πρέπει να προσπεράσω, γιατί όλοι εκτός από το Θεό πεθαίνουν.
Όταν θα έχω πια θυσιάσει την αγγελική μου ψυχή θα γίνω κάτι ασύλληπτο για το δικό μας νου.
Aχ, ας είναι να μην υπάρχω!
Γιατί η Mη-ύπαρξη μελωδικά μας αναγγέλει:
«Θα επιστρέψουμε σ’ Aυτόν».»