Οι Ανάγκες του Εγώ μας Απέναντι στις Ανάγκες της Ψυχής μας

Posted on 18 Οκτωβρίου, 20162 Ιουνίου, 2020 by Holistic Harmony

Οι Ανάγκες του Εγώ μας Απέναντι στις Ανάγκες της Ψυχής μας

Από το Βιβλίο «Οι Ρόλοι που παίζουμε σαν Ψυχές στην Εξέλιξη»

Δείτε και το βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=IRPtbYWFXbM

Όταν κάνουμε αποφάσεις για το τι επιλέγουμε, κατά καιρούς θα χρειαστούμε να επιλέγουμε μεταξύ των αναγκών μας σαν ψυχές και των αναγκών του εγώ μας. Αυτές οι αποφάσεις είναι συχνά οι πιο δύσκολες και επιδρούν με καθαριστικό τρόπο στην μακρόχρονη ευτυχία και ηρεμία μας.

Ως ψυχές, κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης, μαθαίνουμε, δημιουργούμε και εκφραζόμαστε μέσα από το σώμα, το νου και το εγώ μας. Όμως, αυτά τα οχήματα αναπτύσσουν το δικό τους σύστημα πεποιθήσεων, ταύτισης και δράσης, βασισμένο στις ανάγκες τους, που συχνά διαφέρουν από τις ανάγκες μας ως ψυχές, και μερικές φορές συγκρούονται μαζί τους.

Το εγώ μας δεν έχει εσωτερική πηγή αξίας, ασφάλειας, ελευθερίας ή ικανοποίησης και θέλει να ικανοποιήσει αυτές τις ανάγκες μέσα από εξωτερικές πηγές. Οι ανάγκες του εγώ είναι συχνά ακριβώς το αντίθετο από τις ανάγκες της ψυχής. Το εγώ προσκολλάται σε ανθρώπους και καταστάσεις για να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση της αξίας και της ασφάλειας, αλλά ποτέ δεν φθάνει να νιώσει αξία και ασφάλεια. Ακολουθούν μερικές διαφορές ανάμεσα στις ανάγκες της ψυχής και στις ανάγκες του εγώ.

Το εγώ έχει την ανάγκη από πρόσωπα και εξωτερικούς παράγοντες για να νιώθει ασφάλεια και αξία.

Ως ψυχές, επιθυμούμε να απελευθερωθούμε από αυτές τις περιοριστικές προσκολλήσεις και να βιώσουμε εσωτερική ελευθερία, αξία και ασφάλεια.

Το εγώ δεν έχει αυτοεκτίμηση και χρειάζεται να το αγαπούν. Συχνά παραποιεί την αλήθεια για να γίνει αποδεκτό ή ελκυστικό στους άλλους.

Ως ψυχές, η εσωτερική μας ασφάλεια μάς επιτρέπει να είμαστε αληθινοί και φυσικοί και να εστιαζόμαστε στο να αγαπάμε τους άλλους και να συμβάλλουμε στην ευτυχία τους.

Το εγώ μας έχει έλλειψη εσωτερικής ασφάλειας και θέλει οι άλλοι να το στηρίζουν, να του προσφέρουν και να το φροντίζουν.

Ως ψυχές, είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας και απολαμβάνουμε να στηρίζουμε τους άλλους, όταν μας χρειάζονται.

Το εγώ μας φοβάται την αλλαγή, ακόμη κι όταν είναι για το καλύτερο.

Ως ψυχές, αγκαλιάζουμε την αλλαγή και την εξέλιξη από το παλιό στο καινούριο.

Το εγώ μας εύκολα αισθάνεται πόνο, πίκρα και θυμό, όταν οι άλλοι δεν του δίνουν αυτό που θέλει.

Ως ψυχές, έχουμε προτιμήσεις, αλλά δεν είμαστε προσκολλημένοι σε τίποτα και, όταν οι άλλοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες μας, νιώθουμε ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία να γίνουμε ακόμη πιο ελεύθεροι.

Το εγώ μας φοβάται την εγκατάλειψη και την απώλεια σε κάθε επίπεδο.

Ως ψυχές, είμαστε ασφαλείς γνωρίζοντας ότι κάθε γεγονός και αλλαγή είναι ευκαιρία ανάπτυξης και ότι θα είμαστε καλά, ανεξάρτητα από τις αλλαγές στη ζωή μας.

Το εγώ μας μπορεί να «αγαπά» μόνο εκείνους που ικανοποιούν τις ανάγκες του και αυτή η «αγάπη» μετατρέπεται σε αρνητικά συναισθήματα, όπως πόνο και μίσος, όταν οι άλλοι δεν ικανοποιούν αυτές τις ανάγκες.

Ως ψυχές, είμαστε αρκετά ασφαλείς να αγαπάμε χωρίς όρους, ανεξάρτητα από το αν οι άλλοι ικανοποιούν τις ανάγκες μας ή όχι.

Το εγώ μας χρειάζεται συνεχή επιβεβαίωση από τους άλλους, συνήθως μιλώντας και προβάλλοντας τον εαυτό του ή κάνοντας πράγματα για να κερδίσει την έγκρισή τους.

Ως ψυχές, βιώνουμε την εσωτερική αξία μας ως θεία συνειδητότητα και δεν χρειάζεται να προβάλλουμε τον εαυτό μας ή να κερδίσουμε την προσοχή των άλλων. Είμαστε σε θέση να ενθαρρύνουμε τους άλλους να αγκαλιάσουν τον εαυτό τους.

Το εγώ μας ζηλεύει την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων.

Ως ψυχές, είμαστε ευτυχισμένοι με την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων.

Το εγώ μας μπορεί να εθιστεί στον πόνο, την ενοχή, το φόβο, το θυμό και άλλα αρνητικά συναισθήματα και αναζητά υποσυνείδητα να τα ξανά βιώσει.

Ως ψυχές, είμαστε ελεύθεροι να βιώσουμε τη χαρά της θεϊκής μας ύπαρξης και δεν έχουμε ανάγκη τέτοια συναισθήματα.

Το εγώ μας αντιστέκεται, απορρίπτει και καταδικάζει τον εαυτό του, τους άλλους και τη ζωή.

Ως ψυχές, αποδεχόμαστε τον εαυτό μας, τους άλλους και τη ζωή όπως είναι.

Το εγώ μας εξαρτάται από τους άλλους για να νιώθει καλά.

Ως ψυχές, είμαστε συνδεδεμένοι με την εσωτερική μας πηγή της ευημερίας.

Το εγώ μας ζει στο παρελθόν και το μέλλον.

Ως ψυχές, ζούμε ευτυχισμένοι στο παρόν.

Το εγώ μας θυμώνει όταν οι άλλοι δεν συμφωνούν.

Ως ψυχές, συνεχίζουμε να κατανοούμε και να αγαπάμε εκείνους που δεν συμφωνούν.

Το εγώ μας ζει μέσα στην αυτοαμφισβήτηση και το φόβο.

Ως ψυχές, βιώνουμε τη θεϊκή μας αξία και αθανασία.

Το εγώ μας αμφιβάλλει αν μπορεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις και να πετύχει.

Ως ψυχές, γνωρίζουμε ότι μπορούμε να πραγματοποιήσουμε αυτό που είναι αναγκαίο και απαραίτητο για το σκοπό της ζωής μας.

Το εγώ μας χρειάζεται να κρύβει την αλήθεια.

Ως ψυχές, νιώθουμε αρκετά ασφαλείς να ζήσουμε μέσα στην αλήθεια.

Το εγώ μας πιστεύει ότι η ζωή είναι δύσκολη.

Ως ψυχές, γνωρίζουμε ότι είμαστε θεϊκοί και ότι η ζωή είναι απλή.

Το εγώ μας κατά καιρούς προτιμά να ζει από την ενέργεια των άλλων, επιτρέποντας τους να εργάζονται και να μας στηρίζουν.

Ως ψυχές, προτιμούμε να συμμετέχουμε υπεύθυνα με τη δική μας ενέργεια στη δημιουργία αυτού που χρειαζόμαστε και να μην επιβαρύνουμε τους άλλους.

Το εγώ μας θα ήθελε να ζει μια ζωή χωρίς δοκιμασίες ή δυσκολίες.

Ως ψυχές, προτιμούμε μια ζωή χωρίς δυσκολίες, αλλά καλωσορίζουμε κάθε κατάσταση σαν ευκαιρία για εξέλιξη.

Το εγώ μας θα ήθελε τα παιδιά του και οι αγαπημένοι του να ζουν χωρίς δοκιμασίες ή δυσκολίες.

Ως ψυχές, προτιμούμε τα παιδιά μας και οι αγαπημένοι μας να ζουν χωρίς δυσκολίες, αλλά αντιλαμβανόμαστε κάθε κατάσταση σαν ευκαιρία για εξέλιξη.

Το εγώ μας φοβάται το θάνατο.

Ως ψυχές, γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει θάνατος και απολαμβάνουμε την επιστροφή μας στο σπίτι, στην αληθινή μας βάση.

Το εγώ μας φοβάται για το θάνατο των αγαπημένων του.

Ως ψυχές, γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει θάνατος και απελευθερώνουμε τους αγαπημένους μας, ώστε να απολαύσουν την επιστροφή τους στο σπίτι, στην αληθινή τους βάση.

Το εγώ μας πιστεύει ότι η γη είναι το σπίτι του.

Ως ψυχές, γνωρίζουμε ότι το σπίτι μας είναι στην πνευματική διάσταση και ότι μόνο προσωρινά βρισκόμαστε εδώ.

Το εγώ μας θα πει ψέματα και θα εξαπατήσει, όταν νιώθει ανασφάλεια ή θέλει κάτι πάρα πολύ.

Ως ψυχές, δεν είμαστε ποτέ ανασφαλείς ούτε έχουμε ανάγκη να πούμε ψέματα ή να εξαπατήσουμε.

Το εγώ μας αντιλαμβάνεται το να καπνίζει, να πίνει και να κάνει ό,τι θέλει, σαν μια μορφή ελευθερίας.

Ως ψυχές, κατανοούμε ξεκάθαρα ότι η αληθινή ελευθερία είναι στην πραγματικότητα η ελευθερία να μην βλάπτουμε το σώμα μ’ αυτούς τους τρόπους.

Το εγώ μας είναι προσκολλημένο στις απολαύσεις και τις ανάγκες του και χάνει τη γαλήνη και τη διαύγειά του χωρίς αυτές. Μπορεί να πει ψέματα, να εξαπατήσει και ακόμα να κλέβει για να τις αποκτήσει.

Ως ψυχές, χαιρόμαστε τις απολαύσεις μας, αλλά μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι χωρίς αυτές.

Το εγώ μας αντιλαμβάνεται την πειθαρχία σαν μια μορφή καταπίεσης της ελευθερίας του.

Ως ψυχές, αντιλαμβανόμαστε την πειθαρχία σαν ένα μέσο για αληθινή ελευθερία από προσκολλήσεις και παλιές αυτοπεριοριστικές συνήθειες.

Το εγώ μας δυσκολεύεται να συγχωρήσει όταν πληγώνεται και μπορεί ακόμα να θέλει να εκδικηθεί και να δει τους άλλους να υποφέρουν.

Ως ψυχές, προτιμούμε να βοηθήσουμε να θεραπευτούν εκείνες οι ψυχές, που μπορεί να μας έχουν πληγώσει, από οτιδήποτε μπορεί να τις έκανε να φερθούν έτσι. Παίρνουμε την ευθύνη για την πραγματικότητά μας και δεν βρίσκουμε καμία χαρά να τους βλέπουμε να υποφέρουν.

Το εγώ μας φοβάται τη σύγκρουση με τους άλλους επειδή φοβάται ότι θα το απορρίψουν, θα το αποδοκιμάσουν και θα χάσει την αγάπη των άλλων.

Ως ψυχές, νιώθουμε άνετα να αντιμετωπίσουμε τους άλλους με δικαιοσύνη, αγάπη και σταθερότητα, όταν η συμπεριφορά τους είναι ανήθικη ή άδικη.

Το εγώ μας αντιλαμβάνεται τους άλλους σαν ένα μέσο να ικανοποιεί τις ανάγκες του.

Ως ψυχές, ενδιαφερόμαστε να βοηθάμε τους άλλους και τον εαυτό μας να ικανοποιούμε αμοιβαία τις ανάγκες μας.

Το εγώ μας δυσκολεύεται να αγαπά.

Ως ψυχές, αγαπάμε χωρίς προσπάθεια – είναι στη φύση μας.

Το εγώ μας εμμένει στο τι σκέφτονται και κάνουν οι άλλοι.

Ως ψυχές, εστιαζόμαστε στο πώς μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό που κάνουμε εμείς.

Προφανώς μπορείτε να προσθέσετε πολλά ακόμη παραδείγματα σ’ αυτόν τον κατάλογο.

Μπορείτε να καταλάβετε ότι για να κάνουμε όλο και πιο σοφές επιλογές θα χρειαστεί να αξιολογήσουμε αν οι επιλογές μας βασίζονται στις ανάγκες του εγώ μας ή στην ανώτερη πνευματική μας φύση.

Αφήνοντας το εγώ

Το εγώ μας είναι το κυριότερο εμπόδιο για την επαφή μας με τον ανώτερο εαυτό μας. Είναι δύσκολο να είμαστε ευτυχισμένοι, όταν είμαστε κλεισμένοι μέσα στο εγώ μας, επειδή είναι πολύ ανασφαλές, χωρίς δικό του εσωτερικό πλούτο. Ψάχνει συνεχώς εξωτερικά για να βρει ασφάλεια, αξία και ευτυχία.

Για να απελευθερωθούμε σταδιακά από το εγώ, μπορούμε να το παρατηρούμε και να επιλέγουμε να απέχουμε από τις κυριότερες δραστηριότητές του όπως:

Κριτική, απόρριψη, κατηγορία και καταδίκη.
Διαφωνία για να αποδείξει ότι έχει δίκιο και οι άλλοι άδικο.
Αίσθηση προσβολής ή και απόρριψης.
Σύγκριση με τους άλλους.
Φόβος και άγχος.
Αίσθηση ενοχής.
Να ζει στο παρελθόν.
Να ζει στο μέλλον.
Θυμός με τους άλλους.
Προσκόλληση σε εξωτερικές πηγές αξίας, ασφάλειας, αγάπης, νοήματος κλπ.

Αυτά είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά του εγώ. Θα παρατηρήσετε, φυσικά, ότι έχουμε περιγράψει το 95% της ανθρώπινης συμπεριφοράς, επειδή στην πραγματικότητα ελεγχόμαστε βασικά από το εγώ μας. Η ελευθερία μας να είμαστε ευτυχισμένοι, γαλήνιοι, γεμάτοι αγάπη και δυναμική δημιουργικότητα βρίσκεται στο να παρατηρούμε το εγώ, συνειδητοποιώντας ότι δεν είμαστε αυτό και επιτρέποντας του σταδιακά να συρρικνωθεί με την αποφυγή των δραστηριοτήτων που προαναφέραμε.

Αγαπώντας το εγώ μας

Δεν είμαστε το εγώ μας, ακριβώς όπως δεν είμαστε το αυτοκίνητό μας, ο υπολογιστής μας, ή οποιοδήποτε άλλο μηχάνημα εξυπηρετεί τις ανάγκες μας. Δεν θέλουμε να απορρίψουμε ή να συγκρουστούμε με το εγώ μας. Αυτό δεν θα ήταν παραγωγικό, ακριβώς όπως δεν θα ήταν χρήσιμο να μισούμε ή να συγκρουόμαστε με το αυτοκίνητο ή τον υπολογιστή μας. Χρειάζεται να αγαπήσουμε και να εκπαιδεύσουμε το εγώ μας.

Το πρώτο βήμα είναι να το παρατηρήσουμε, χωρίς κριτική ή αρνητικά συναισθήματα, βλέποντας και μαθαίνοντας πώς λειτουργεί.

Πότε φοβάται, πληγώνεται ή θυμώνει;
Κάτω από ποιες συνθήκες γίνεται εγωκεντρικό και ιδιοτελές;
Τι φοβάται που το κάνει να αδιαφορεί ή να θυμώνει ή να μισεί;
Ποιες ανάγκες το κάνουν να συγκρούεται με άλλα εγώ;
Σε ποια συναισθήματα έχει εθιστεί και αναζητά συχνά να τα ξανά βιώσει;
Ποιες εμπειρίες του παρελθόντος δεν έχει ακόμη ξεπεράσει;
Σε ποιον και σε τι είναι προσκολλημένο;
Ποια είναι τα «κουμπιά» του που το κάνουν είτε να αποσύρεται είτε να ξεσπά θυμωμένα;
Τι απορρίπτει στον εαυτό του;
Γιατί νιώθει την ανάγκη να κριτικάρει τους άλλους;

Τι φοβάται περισσότερο;

Πότε αμφιβάλλει περισσότερο για τον εαυτό του;
Πώς αναζητά να πάρει έγκριση από τους άλλους;
Από ποιον χρειάζεται περισσότερο έγκριση;
Σε ποιον έχει δώσει τη δύναμη να το αποδέχεται ή να το απορρίπτει;
Ποιες είναι οι δυνατότερες προσκολλήσεις του;
Πώς μετρά την αξία του;
Με ποιον συγκρίνει τον εαυτό του και σε σχέση με τι;
Πότε νιώθει ασφάλεια και πότε ανασφάλεια;
Σε ποιους ρόλους είναι περισσότερο προσκολλημένο;
Πού έχει χάσει την αντικειμενικότητά του;
Πού προβάλλει τη δική του υποκειμενική πραγματικότητα πάνω στους άλλους και τη ζωή;
Πότε αντιδρά παράλογα επειδή φοβάται ότι η ελευθερία του κινδυνεύει;
Ποιες συνήθειες έχει αναπτύξει που βλάπτουν το ίδιο ή τους άλλους;
Πού αντιστέκεται στην αλλαγή και την εξέλιξη;
Τι χρειάζεται για να αποδεχτεί και να αγαπήσει τον εαυτό του;
Τι χρειάζεται για να νιώθει ασφάλεια;

Αυτή η παρατήρηση χρειάζεται να γίνει με απόλυτη αποδοχή και χωρίς απόρριψη ή κριτική. Μπορούμε να φανταζόμαστε ότι παρατηρούμε το αγαπημένο μας παιδί που δεν είναι ακόμη ώριμο. Το αγαπάμε αυτό το παιδί. Θέλουμε να είναι ευτυχισμένο και παρατηρούμε πώς λειτουργεί ώστε να μπορέσουμε να το βοηθήσουμε. Κι αν βρούμε ότι το παιδί μας είναι δυστυχισμένο ή ότι μαλώνει με τα άλλα παιδιά, κοιτάμε να το βοηθήσουμε να ωριμάσει.

Το επόμενο βήμα θα είναι να εκπαιδεύσουμε και να θεραπεύσουμε το εγώ μας. Αυτή η διαδικασία θα απαιτήσει μια σφαιρική προσέγγιση που περιλαμβάνει παρατήρηση, ανάλυση, αυτοαποδοχή, ενεργειακή ψυχολογία για να απελευθερωθούμε από την επίδραση των εμπειριών του παρελθόντος, μελέτη της αληθινής πνευματικής φύσης μας και υπέρβαση του νου μέσα από διαλογισμό. Αυτά είναι το υλικό των σεμιναρίων αυτογνωσίας.

Η πρώτη όψη αυτής της εργασίας είναι να κατανοήσουμε πώς το εγώ μας ταυτίζεται με συγκεκριμένους ρόλους και μετά χάνεται μέσα σ’ έναν ιστό προσκολλήσεων, φόβων και αρνητικών συναισθημάτων. (Αυτό το θέμα αναλύεται στο βιβλίο «Οι Ρόλοι Που Παίζουμε σαν Ψυχές στην Εξέλιξη».)

Αναφερόμαστε στο θέμα εδώ για να καταλάβουμε τι χρειάζεται να προσέχουμε όταν κάνουμε επιλογές. Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν η επιλογή μας υπηρετεί την εξέλιξη μας ή την ασφάλεια του εγώ μας. Μια τέτοια εξέλιξη των αναγκών και επιλογών είναι γενικά καλύτερο να γίνει σταδιακά και ομαλά ώστε να μην δημιουργήσουμε δυσάρεστες αντιδράσεις από το εγώ, το πονόσωμα και το υποσυνείδητο μας που καταλήγουν σε πισωγυρίσματα.

Επιλογές και Αποφάσεις

Στην πραγματικότητα ο μόνος μας σκοπός σ’ αυτή τη φυσική διάσταση είναι να κάνουμε επιλογές.

Είναι η μοναδική μας δύναμη, η μοναδική μας ικανότητα να επιδράσουμε στη ζωή μας, το μέλλον μας και τον κόσμο γύρω μας.

Οι επιλογές μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο σαν έθνη και σαν πλανήτης.

Δεν βιώνουμε αυτές τις επιλογές, όταν ελεγχόμαστε από υποσυνείδητους προγραμματισμούς και περιοριστικές πεποιθήσεις, που μας κάνουν να δρούμε και να αντιδρούμε από συνήθεια και με μηχανικούς τρόπους.

Η από συνήθεια συμπεριφορά που προκαλείται από παιδικούς προγραμματισμούς, μαζί με το φόβο και την προσκόλληση, είναι αυτά που περιορίζουν περισσότερο την ελευθερία των επιλογών μας. Οι φόβοι, οι προσκολλήσεις και οι συνήθειές μας μάς εμποδίζουν να βιώσουμε την ελευθερία να επιλέξουμε εναλλακτικές πεποιθήσεις, συναισθήματα, συμπεριφορές και αντιδράσεις.

Υποσυνείδητα δημιουργούμε περιορισμένες πραγματικότητες με αληθινά λιγότερη υγεία, ευτυχία, αγάπη και αφθονία απ’ όσο επιθυμούμε και αξίζουμε.

Πραγματικά εκπλήσσομαι από πολλές επιλογές δικές μου και άλλων γιατί, ενώ υπάρχουν συγκεκριμένοι οικουμενικοί νόμοι που οδηγούν στην υγεία, ευτυχία, αγάπη και αφθονία, συχνά επιλέγουμε το αντίθετο ατομικά και συλλογικά.

Είναι σημαντικό να κάνουμε σοφότερες και πιο εξελιγμένες επιλογές, βασισμένες στην αγάπη για τον εαυτό μας και τους άλλους. Αυτές οι επιλογές χρειάζεται να βασίζονται στην αγάπη και τη σοφία παρά στο φόβο της τιμωρίας ή τους ρόλους με τους οποίους αναζητούμε αξία ή ασφάλεια.

Όταν κάνουμε επιλογές βασισμένες στην αγάπη και τη σοφία παρά στο φόβο, την προσκόλληση, τους ρόλους και τις συνήθειες, δημιουργούμε μια νέα εξελιγμένη πραγματικότητα, πιο ευθυγραμμισμένη με τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας. Ακόμη κι αν πάρουμε ακριβώς τις ίδιες αποφάσεις, αλλά βασισμένες στο φόβο ή τη συνήθεια, θα διαιωνίζουμε τις παλιές μας πεποιθήσεις και τη λιμνάζουσα πραγματικότητά μας.

Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να επιλέξουμε να τρώμε υγιεινά για διάφορους λόγους όπως:

Από αγάπη και ευγνωμοσύνη για το σώμα μας.
Για να δημιουργήσουμε ένα υγιές και γεμάτο ενέργεια σώμα, ώστε να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας ή και να υπηρετήσουμε τους άλλους.
Επειδή είμαστε άρρωστοι και χρειάζεται να θεραπευτούμε.
Επειδή οι άλλοι κάνουν το ίδιο. Ίσως είναι μόδα.
Επειδή φοβόμαστε ότι θα αρρωστήσουμε ή θα χάσουμε τη γοητεία μας.
Επειδή έχουμε ταυτίσει τον εαυτό μας με τη σωματική μας εμφάνιση και αναζητούμε να προσελκύσουμε την προσοχή και την αποδοχή.
Είμαστε στο ρόλο του πνευματικού αναζητητή ή ίσως στο ρόλο του γυμναστή και αναζητούμε να βρούμε την αξία μας μέσα σ’ αυτό το ρόλο.
Επειδή έχουμε ταυτίσει το να τρώμε λάθος τροφές με κάποιο είδος αμαρτίας ή απαξίας.

Μπορούμε να δούμε ότι η ίδια επιλογή μπορεί να γίνει για πολλούς λόγους. Η αξία της επιλογής είναι στο κίνητρο. Σχεδόν πάνω από τα μισά κίνητρα έχουν να κάνουν με φόβο και ταύτιση με το σώμα και την εικόνα μας για τους άλλους.

Επομένως, όχι μόνο έχουμε επιλογές, αλλά χρειάζεται, επίσης, να κατανοούμε το κίνητρο γι’ αυτές τις επιλογές.

Κάποιες ερωτήσεις που θα μπορούσαμε να θέσουμε είναι:

Οι επιλογές μας μάς πλησιάζουν ή μας απομακρύνουν από την υγεία, ευτυχία, αγάπη, γαλήνη και αφθονία που επιθυμούμε και είμαστε εδώ για να δημιουργήσουμε;
Οι επιλογές μας πλησιάζουν άλλους ή τους απομακρύνουν από την υγεία, ευτυχία, αγάπη, γαλήνη και αφθονία που επιθυμούν και είναι εδώ για να δημιουργήσουν;
Θα θέλαμε οι άλλοι να κάνουν τις ίδιες επιλογές;
Οι επιλογές μας βασίζονται στην αγάπη ή ίσως στην ανασφάλεια και το φόβο;
Είναι οι επιλογές μας σε αρμονία με τη συνείδησή μας;
Έχουμε κάνει την ίδια επιλογή στο παρελθόν και, αν ναι, μας άρεσε το αποτέλεσμα;
Ποιο είναι το κίνητρο γι’ αυτές τις επιλογές: αγάπη, συμπόνια, ευγνωμοσύνη, ενδιαφέρον, δημιουργικότητα, συνήθεια, ανάγκη για αποδοχή ή ασφάλεια, φόβος, προσκόλληση, ανασφάλεια, πίκρα, ζήλια, αδικία, θυμός, εκδικητικότητα;
Αυτή η επιλογή βασίζεται σε κάποια μόδα ή σ’ αυτό που κάνουν οι άλλοι; Προσπαθούμε να είμαστε όπως οι άλλοι;
Κινούμαστε προς κάτι θετικό ή απομακρυνόμαστε από κάτι οδυνηρό;
Είναι αυτή η επιλογή ένα βήμα εξέλιξης ή μια επανάληψη των επιλογών του παρελθόντος;
Μοιάζει να καθοδηγούμαστε από μέσα μας;
Βασίζεται σε μια εμπεριστατωμένη απόφαση ή είναι αντίδραση προς κάτι που δεν μας αρέσει;
Πώς νιώθω γι’ αυτή την επιλογή;
Βασίζεται σε εσωτερική καθοδήγηση ή σ’ αυτά που λένε ή κάνουν οι άλλοι;
Ποια επιλογή φαντάζομαι ότι θα έκανε ένα φωτισμένο ον σαν τον Σωκράτη ή τον Ιησού σ’ αυτή την περίπτωση;

Θα συζητήσουμε τις πιθανές επιλογές σε διάφορες όψεις της ζωής σε παρακάτω κεφάλαια.

Παίρνοντας αποφάσεις και ζητώντας καθοδήγηση

Αναπτύσσοντας ένα σύστημα εσωτερικής καθοδήγησης

Ακολουθούν μερικές προτάσεις για το πώς να πάρουμε εσωτερική καθοδήγηση σχετικά με αποφάσεις και επιλογές.

Α. Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας. Μερικοί πιστεύουν ότι χρειάζεται να ακούμε κάποια Θεϊκή φωνή από τον ουρανό να μας λέει τι να κάνουμε και να αγνοούμε την απλή λογική. Χρειάζεται να χρησιμοποιούμε σαν οδηγό το νου μας και την κοινή λογική, τουλάχιστον μέχρις ένα συγκεκριμένο σημείο. Προφανώς, θα υπάρχουν θέματα που δεν μπορούν να αποφασιστούν μόνο με τη λογική και θα απαιτηθεί μια μορφή εσωτερικής καθοδήγησης πέρα από τη λογική. Θα φθάσουμε σ’ αυτό.

Το πρώτο βήμα είναι να καταγράψουμε τις πιθανές επιλογές μας.

Η επιλογή που θα ήθελα να κάνω αφορά __________________________________________________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

Οι εναλλακτικές μου εδώ είναι:

_____________________________________________________________________________________________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

_____________________________________________________________________________________________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

_____________________________________________________________________________________________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

Τώρα χρησιμοποιήστε το ακόλουθο διάγραμμα για να ξεκαθαρίσετε το θέμα που σας αφορά.

Ερώτηση	Επιλογή 1	Επιλογή 2	Επιλογή 3
1. Αυτή η επιλογή με πλησιάζει ή με απομακρύνει από την υγεία, ευτυχία, αγάπη και γαλήνη;
2. Αυτή η επιλογή πλησιάζει ή απομακρύνει τους άλλους από την υγεία, ευτυχία, αγάπη και γαλήνη;
3. Θα ήθελα οι άλλοι να κάνουν την ίδια επιλογή;
4. Αυτή η επιλογή βασίζεται στην αγάπη ή σε ανασφάλεια και φόβο;
5. Αυτή η επιλογή είναι σε αρμονία με τη συνείδησή μου;
6. Έχω κάνει την ίδια επιλογή στο παρελθόν και, αν ναι, μου άρεσε το αποτέλεσμα;
7. Ποιο είναι το κίνητρο γι’ αυτή την επιλογή: αγάπη, συμπόνια, ευγνωμοσύνη, ενδιαφέρον, δημιουργικότητα, συνήθεια, ανάγκη για αποδοχή ή ασφάλεια, φόβος, προσκόλληση, ανασφάλεια, πίκρα, ζήλια, αδικία, θυμός, εκδικητικότητα;
8. Αυτή η επιλογή βασίζεται στο τι κάνουν οι άλλοι;
9. Κινούμαι προς κάτι θετικό ή απομακρύνομαι από κάτι οδυνηρό;
10. Είναι αυτή η επιλογή ένα βήμα εξέλιξης ή μια επανάληψη των επιλογών του παρελθόντος;
11. Μοιάζει να καθοδηγούμαι από μέσα μου;
12. Βασίζεται σε μια εμπεριστατωμένη απόφαση ή είναι αντίδραση προς κάτι που δεν μου αρέσει;
13. Πώς νιώθω γι’ αυτή την επιλογή;
14. Βασίζεται σε εσωτερική καθοδήγηση ή σ’ αυτά που λένε ή κάνουν οι άλλοι;
15. Ποια επιλογή φαντάζομαι ότι θα έκανε ένα φωτισμένο ον σαν τον Σωκράτη ή τον Ιησού σ’ αυτή την περίπτωση;
Οι θετικές όψεις (τα συν) αυτής της επιλογής είναι….
Οι αρνητικές όψεις (τα πλην) αυτής της επιλογής είναι….
Τα συναισθήματά μου γι’ αυτή την επιλογή είναι….

Τώρα μπορούμε να προχωρήσουμε σε πιο διαισθητικές προσεγγίσεις.

Β. Ζητήστε καθοδήγηση. Αφιερώστε καθημερινά λίγο χρόνο να καθίσετε σιωπηλά, ίσως πριν ή μετά την προσευχή ή το διαλογισμό σας ή πριν κοιμηθείτε ή όταν ξυπνάτε, και ζητήστε καθοδήγηση από το Θείο ή το σύμπαν ή από οποιαδήποτε ανώτερη δύναμη στην οποία πιστεύετε, συμπεριλαμβάνοντας τον ανώτερο εαυτό σας. Υπάρχουν τρία πιθανά είδη ερωτήσεων εδώ.

Συγκεκριμένα, «Θα έπρεπε να κάνω Α ή Β ή Γ;» (Καθορίζοντας τις επιλογές που έχετε στο νου σας σ’ αυτό το σημείο)

Λιγότερο συγκεκριμένα, «Τι θα έπρεπε να κάνω σε σχέση μ’ αυτό το θέμα;» (Καθορίζοντας το θέμα γενικά, αλλά όχι τις πιθανές επιλογές)

Γενικά, «Τι θα έπρεπε να κάνω με τη ζωή μου γενικά;» (Ζητώντας γενική καθοδήγηση χωρίς να καθορίζετε κάποιο θέμα)

Εκφράστε στην ανώτερη πηγή, που επιλέγετε, μία απ’ αυτές τις ερωτήσεις αργά, συνειδητά και καθαρά, τρεις φορές, με ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη ότι αξίζετε και θα λάβετε γρήγορα μια απάντηση.

Μετά, έχετε επίγνωση των απαντήσεων που σας έρχονται με διάφορους τρόπους, όπως:

Δικές σας σκέψεις που φαίνεται να σας ευχαριστούν.
Όνειρα και οι πρώτες σας σκέψεις όταν ξυπνάτε.
Συζητήσεις με άλλους.
Άρθρα, βιβλία, διαλέξεις, τραγούδια, ακόμη και ταινίες ή πινακίδες του δρόμου.
Γεγονότα και καταστάσεις που προκύπτουν.

Να έχετε επίγνωση ότι το σύμπαν σάς μιλάει μέσα από το καθετί γύρω σας, συμπεριλαμβανομένου του νου σας.

Εκτός από το να ζητήσουμε καθοδήγηση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο της σφαίρας του φωτός, όπου τοποθετούμε το θέμα μας μέσα σε μια σφαίρα από φως που οραματιζόμαστε μπροστά μας, και στη συνέχεια προσφέρουμε τη σφαίρα με το θέμα μας στο σύμπαν με την πίστη ότι θα εμφανιστεί γρήγορα μια απάντηση.

Αν έχουμε προτίμηση σε μια συγκεκριμένη επιλογή, μπορούμε, επίσης, να την τοποθετήσουμε μέσα στη σφαίρα φωτός και να την προσφέρουμε πάνω. Αυτή η νοερή άσκηση, από τη μια, μας συνδέει με ανώτερες πηγές και κινητοποιεί τη διαδικασία λήψης απαντήσεων και, από την άλλη, τοποθετώντας την προτιμώμενη επιλογή μας, κάνει δύο πράγματα: πρώτα, αυξάνει την πιθανότητα να γίνει πραγματικότητα αυτή η επιλογή και, δεύτερο, μας επιτρέπει να αποταυτιστούμε απ’ αυτή την επιλογή και να ανοιχτούμε σε οποιοδήποτε πιθανό καλό μπορεί να συμβεί. «Ας γίνει το θέλημά σου».

Αφού θέσουμε την ερώτησή μας, χρειάζεται να παρατηρήσουμε ό,τι φαίνεται ευχάριστο, όμορφο ή ελκυστικό. Παρατηρήστε οτιδήποτε συναντάτε, αν σας δημιουργεί μια αίσθηση γαλήνης ή ευτυχίας. Τα θετικά σας συναισθήματα για διάφορες «συμπτώσεις» και «σημάδια» είναι μια ένδειξη ότι θα έπρεπε να ερευνήσετε σοβαρά αυτές τις πιθανότητες.

Τα ίδια ερεθίσματα μπορεί να αφήσουν άλλους αδιάφορους και, φυσικά, ερεθίσματα που μπορεί να ενθουσιάσουν εκείνους, μπορεί να αφήσουν εσάς αδιάφορους.

Δεν είναι τυχαίο που ένα συγκεκριμένο εσωτερικό ή εξωτερικό ερέθισμα έλκει την προσοχή μας και φαίνεται θετικό σε μας. Είναι ένα σημάδι να ερευνήσουμε αυτή την εκδοχή.

Γ. Μπορούμε, επίσης, να κάνουμε έρευνα στο διαδίκτυο και να ρωτήσουμε άλλους για τη γνώμη τους ή και να ψάξουμε για ένα θέμα. Μπορούμε να ακούσουμε προσεκτικά τον καθένα, αλλά στο τέλος πρέπει να ακολουθήσουμε τη δική μας εσωτερική καθοδήγηση. Ακόμη κι ένα μικρό παιδί μπορεί να πει κάτι που θα μας συνδέσει με ιδέες και λύσεις, με τις οποίες δεν θα συνδεόμασταν αν, ακόμη και μια «ανόητη» ιδέα, δεν δρούσε σαν καταλύτης προς αυτή την αντίληψη. Αποδεχτείτε όλες τις γνώμες και αντιλήψεις, αλλά ακολουθήστε μόνο τις δικές σας.

Δ. Επικοινωνία με τον ανώτερο εαυτό μας. Υπάρχει ένα είδος διαλογισμού ή εσωτερικής άσκησης, όπου μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας να ανέρχεται σε ανώτερα επίπεδα της ύπαρξής μας και, στη συνέχεια, να ζητήσουμε από ένα ανώτερο κομμάτι του εαυτού μας να μας δώσει καθοδήγηση πάνω σ’ αυτό το θέμα.

Αυτή και η επόμενη άσκηση βρίσκονται σ’ ένα CD στην ιστοσελίδα μας:

https://www.armonikizoi.com/greek.

Επικοινωνία με τον ανώτερο εαυτό σας. Τι μηνύματα ή συναισθήματα έχετε;

__________________________________________________________________

Ε. Η άσκηση με τις τρεις πόρτες είναι ένας άλλος τρόπος να πάρουμε αποφάσεις.

Επιλέξτε μια απόφαση που έχετε να πάρετε στη ζωή σας. Καταγράψτε τις πιθανές επιλογές και κάντε έναν κατάλογο με τα συν και τα πλην κάθε επιλογής.
Εφαρμόστε την τεχνική χαλάρωσης και πρόσβασης στο υποσυνείδητο.
Οραματιστείτε τον εαυτό σας μέσα στη φύση, δίπλα σ’ ένα καθαρό και γάργαρο ποτάμι (πραγματικό ή φανταστικό).
Παρατηρήστε τις όμορφες κινήσεις του νερού.
Μπείτε στο νερό και αφήστε το να σας καθαρίσει σωματικά και συναισθηματικά.
Τώρα βγείτε στην απέναντι όχθη του ποταμού και προχωρήστε σ’ ένα όμορφο και γαλήνιο μονοπάτι μέσα στη φύση, παρατηρώντας τα δένδρα και τα λουλούδια δεξιά και αριστερά του.
Φθάνετε σ’ ένα σημείο του μονοπατιού, όπου υπάρχουν πόρτες (οι οποίες αντιπροσωπεύουν τις τρεις πιθανές επιλογές σας. Θα μπορούσε η μία να είναι άγνωστη).
Ανοίγετε την πόρτα στ’ αριστερά και μπαίνετε μέσα, οραματιζόμενοι ότι έχετε επιλέξει την πρώτη πιθανότητα.
Παρατηρείτε πώς νιώθετε σωματικά και συναισθηματικά μ’ αυτή την επιλογή.
Οραματίζεστε τον εαυτό σας όπως θα μπορούσε να είναι και να νιώθει μετά από πέντε χρόνια.
Και μετά από δέκα χρόνια.
Έπειτα βγαίνετε έξω και στέκεστε μπροστά από τις τρεις πόρτες.
Ανοίγετε την κεντρική πόρτα και μπαίνετε μέσα, οραματιζόμενοι ότι έχετε επιλέξει τη δεύτερη πιθανότητα.
Παρατηρείτε πώς νιώθετε σωματικά και συναισθηματικά μ’ αυτή την επιλογή.
Οραματίζεστε τον εαυτό σας όπως θα μπορούσε να είναι και να νιώθει μετά από πέντε χρόνια.
Και μετά από δέκα χρόνια.
Έπειτα βγαίνετε έξω και στέκεστε μπροστά από τις τρεις πόρτες.
Ανοίγετε την πόρτα στα δεξιά και μπαίνετε μέσα, οραματιζόμενοι ότι έχετε επιλέξει την τρίτη πιθανότητα (την οποία μπορεί να έχετε καθορίσει ήδη ή μπορεί και όχι).
Παρατηρείτε πώς νιώθετε σωματικά και συναισθηματικά μ’ αυτή την επιλογή.
Οραματίζεστε τον εαυτό σας όπως θα μπορούσε να είναι και να νιώθει μετά από πέντε χρόνια.
Και μετά από δέκα χρόνια.
Έπειτα βγαίνετε έξω και στέκεστε μπροστά από τις τρεις πόρτες.
Τώρα, καθώς στέκεστε μπροστά από τις τρεις πόρτες, αποφασίστε ποια είναι η λαμπρότερη ή η πιο ελκυστική σ’ εσάς.
Γυρίστε πίσω στο ποτάμι, περάστε απέναντι και επιστρέψτε στην εγρήγορση.

Η τεχνική με τις τρεις πόρτες

Εκδοχή Α	Εκδοχή Β	Εκδοχή Γ
Πώς αντιδρά το σώμα μου	Πώς αντιδρά το σώμα μου	Πώς αντιδρά το σώμα μου
Μετά από πέντε χρόνια	Μετά από πέντε χρόνια	Μετά από πέντε χρόνια
Μετά από δέκα χρόνια	Μετά από δέκα χρόνια	Μετά από δέκα χρόνια

Ποια πόρτα ήταν λαμπρότερη ή πιο ελκυστική; ___________________________________________________________ __________________________________________________________________________________________________________________

Στ. Γράψτε ένα γράμμα στον Θεό, εξηγώντας το δίλημμά σας και ζητώντας καθοδήγηση.

Το γράμμα μου στον Θεό σχετικά μ’ αυτό το θέμα και τη ζωή μου γενικά:

Αγαπημένε Θεέ,

Το θέμα / δίλημμά μου είναι _________________________________________________________________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

Επομένως, η ερώτησή μου είναι _____________________________________________________________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

Τώρα (ίσως μετά από 24 ώρες), οραματιστείτε ότι είστε ο Θεός και απαντάτε το γράμμα σας από εκεί που φαντάζεστε ότι θα μπορούσε να είναι η θεϊκή αντίληψη. (Μην σας απασχολεί αν είστε απόλυτα ταυτισμένοι με την ανώτερη όψη του εαυτού σας. Απλά γράψτε και θα εκπλαγείτε από τη σαφήνεια της απάντησής σας).

Η απάντηση του Θεού προς αυτή την αγαπημένη προέκταση του Θείου:

Αγαπημένε/η _________________________

__________________________________________________________________________________________________________________

Ζ. Μην φοβάστε. Μην επιτρέπετε στο φόβο να σας εμποδίσει να πάρετε αποφάσεις. Στο τέλος κάθε επιλογής που κάνετε, θα υπάρχει μια εμπειρία μάθησης. Φυσικά, κάθε επιλογή θα έχει ένα διαφορετικό, περισσότερο ή λιγότερο ευχάριστο, αποτέλεσμα και, επομένως, χρειάζεται να είμαστε ευφυείς και σοφοί στις επιλογές μας. Αλλά τελικά, αυτό που είμαστε παραμένει θεϊκό και, πέρα απ’ αυτό και από κάθε αποτέλεσμα, υπάρχουν εμπειρίες μάθησης. Αυτά που ονομάζουμε λάθη, εκ των υστέρων είναι απλά ευκαιρίες να μάθουμε πού δεν βρίσκεται η ευτυχία μας. Και τώρα είμαστε πιο κοντά στη γνώση τού πού βρίσκεται.

Άρα, σε κάποιο σημείο μπορεί να είναι καλύτερα να κάνουμε μια λιγότερο τέλεια επιλογή, παρά να μην επιλέξουμε καθόλου. Η καθυστέρηση στις επιλογές είναι μια επιλογή από μόνη της και συχνά καταλήγει σε λιγότερο ευτυχή αποτελέσματα, λόγω της αναβλητικότητάς μας. Και αυτό, επίσης, είναι μια ευκαιρία μάθησης.

Όλες οι καταστάσεις είναι ευκαιρίες μάθησης, αλλά δεν είμαστε αναγκασμένοι να μάθουμε κάτι. Είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Είμαστε ελεύθεροι να υποφέρουμε όσο χρειάζεται, ώστε να κουραστούμε να υποφέρουμε και να κάνουμε άλλες επιλογές. Αυτή είναι η εξελικτική διαδικασία, με την οποία μαθαίνουμε να εξελισσόμαστε μέσα από τα αποτελέσματα των επιλογών μας. Έχουμε ελεύθερη βούληση να χρησιμοποιήσουμε τις εμπειρίες μας και να εξελιχθούμε ή όχι.