Απομαγνητοφώνηση Μάθημα 1 ΝΕΟ

Απομαγνητοφώνηση Μάθημα 1

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ
Θα ήθελα να μιλήσω τώρα για τις προϋποθέσεις να είναι κάποιος συντονιστής.

1 Η πρώτη προϋπόθεση είναι να αγαπάει τον άνθρωπο που θέλει να βοηθήσει. Να θέλει πραγματικά να τον βοηθήσει.
Ένα πλεονέκτημα που υπάρχει στην Αρμονική Ζωή είναι ότι σε ένα μεγάλο ποσοστό οι συντονιστές δεν πληρώνονται άρα δεν μπαίνει το κίνητρο οικονομικής απολαβής. Άρα το κίνητρο είναι συνήθως πιο αγνό. Θέλουμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο. Ίσως παίρνουμε κάποια “αξία” μέσα από αυτό που κάνουμε. Αλλά θα μάθουμε σταδιακά να το αφήσουμε αυτό.
Αυτό δε σημαίνει ότι ένας συντονιστής δεν μπορεί να πάρει χρήματα, αλλά ότι δεν μπορεί να πάρει εδώ στην Αρμονική Ζωή. Έξω από την Αρμονική Ζωή μπορεί να πάρει, είναι δικό του θέμα, δεν έχει σχέση η Αρμονική Ζωή με αυτό.

2 Το δεύτερο είναι να μπορούμε να ακούσουμε ότι λέει ο άλλος χωρίς κρίση, χωρίς να δημιουργείται μέσα μας μία κριτική, στο νου μας για τον άνθρωπο αυτό. Λέω καμιά φορά, ότι πρέπει να μπορούμε να ακούσουμε ακόμα και ότι έχει δολοφονήσει κάποιον χωρίς αυτό να μας προδιαθέτει αρνητικά απέναντι του.
Δηλαδή πρέπει να φτάσουμε στο σημείο σα συντονιστές να είμαστε απλοί καθρέφτες που δεν έχουν γνώμη. Τώρα, θα έχετε καταλάβει ότι αυτό είναι σχεδόν αδύνατο, γιατί έχετε περάσει από συντονιστές και έχετε καταλάβει ότι οι συντονιστές έχουν γνώμες. Αλλά όσο το δυνατόν περισσότερο, οι συντονιστές δεν πρέπει να έχουν γνώμη, όπως ένας καθρέφτης δεν έχει γνώμη. Ο καθρέφτης απλώς καθρεφτίζει στον άνθρωπο αυτό που εκπέμπει και τίποτα άλλο – και συνήθως μέσα από ερωτήσεις.
Είναι σημαντικό να μπορούμε να είμαστε αμερόληπτοι, να ακούσουμε χωρίς κριτική από μέσα μας, ότι μας έχει πει ο άλλος. Τώρα, σε μερικά σημεία αυτό θα είναι εύκολο. Σε σημεία που αυτό είναι δύσκολο, είναι όταν ο άλλος μας λέει πράγματα που επηρεάζουν εμάς. Δηλαδή όταν εμείς έχουμε ένα πρόβλημα και ο άλλος με κάποιο τρόπο θίγει αυτό το πρόβλημα, είτε επειδή είναι το θύμα του προβλήματος ή ο θύτης σε αυτό το πρόβλημα και ανάλογα δημιουργούνται συναισθήματα μέσα σε εμάς προς τον άνθρωπο που ακούμε.
Είναι πολύ σημαντικό για το συντονιστή να φτάσει σε τέτοιο σημείο που να μην επηρεάζεται από δικά του θέματα, από δικές του αντιλήψεις και δικά του προβλήματα, όταν θέλει να βοηθήσει κάποιον άλλον.

3 Είναι σημαντικό επίσης να αρχίσουμε να μετατρέπουμε την αντίληψή μας και να πάψουμε να βλέπουμε κακό αλλά να βλέπουμε άγνοια. Να καταλάβουμε ότι το κακό, η επιθετικότητα, ο εγωισμός, η αδιαφορία για τους άλλους, η σκληρότητα ενός ανθρώπου, βασικά πηγάζει από αδυναμία.

Από τη στιγμή που βλέπουμε τον άνθρωπο σαν κακό ή σαν εγωιστή ή σαν απαράδεκτο λόγω της συμπεριφοράς του, δε μπορούμε να τον βοηθήσουμε.
Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να βλέπουμε πέρα από την ψυχρότητα, πέρα από τον εγωισμό, πέρα από την αδιαφορία και να βλέπουμε ότι πίσω από εκεί υπάρχει Πνεύμα και υπάρχει ουσιαστικά φόβος και αδυναμία που οδηγεί σε αυτά. Αν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, δε θα μπορούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο αυτόν. Για να το κάνουμε αυτό βέβαια, θα πρέπει να εξοικειωθούμε με το κομμάτι του εαυτού μας που νιώθει αδυναμία ή φόβο και καμιά φορά συμπεριφέρεται με τον τρόπο αυτό.

4 Η επόμενη προϋπόθεση για ένα συντονιστή είναι να κατανοήσουμε τη λειτουργία του νου, πως λειτουργεί ο ανθρώπινος νους. Αυτό θα το καταλάβουμε με δύο τρόπους: από το διάβασμα και από τα μαθήματα αυτά, αλλά πιο πολύ μέσα από την ανάλυση του εαυτού μας και μέσα από την επαφή με άλλους ανθρώπους. Πρέπει να ξέρετε ότι εγώ δεν έχω κάνει μαθήματα ψυχολογίας. Όλη η ψυχολογία που σας διδάσκω είναι από την εργασία πάνω στον εαυτό μου και την εργασία πάνω σε άλλους ανθρώπους.
Χρειάζεται αυτή η διπλή ικανότητα, θα σας δώσω πράγματα να διαβάσετε και θα μελετήσουμε τους μηχανισμούς του ανθρώπινου νου, που είναι πολύ πιο απλοί από αυτό που παρουσιάζει συνήθως η ψυχολογία. Δηλαδή υπάρχουν κοινοί συντελεστές, βασικοί νόμοι αν θέλετε που αν καταλαβαίνουμε αυτούς τους νόμους, θα καταλάβουμε τη λειτουργία του ανθρώπινου νου. Δεν είναι τόσο περίπλοκο. Υπάρχει μία τεράστια ποικιλία στο πως αυτοί οι νόμοι εκφράζονται και εκδηλώνονται, αλλά είναι άλλο η ποικιλία της έκφρασης και άλλο οι νόμοι που υπάρχουν πίσω από αυτή την ποικιλία της έκφρασης.

5 Ένα πέμπτο στοιχείο που χρειάζεται να έχει ο συντονιστής είναι εμπιστοσύνη στο Θείο Εαυτό μέσα στον άλλο άνθρωπο. Είναι μια έκφραση του Θείου. Όσο “χαμένος” μπορεί να φαίνεται ότι είναι, όσα προβλήματα μπορεί να έχει αυτή τη στιγμή, δε παύει να είναι μια ακτίνα, μια έκφραση του Θείου και όσο πιο πολύ το βλέπω αυτό, πιστεύω αυτό και συντονίζομαι με αυτό, τόσο περισσότερο εμψυχώνω τον άνθρωπο αυτό.
Μπορεί ο ψυχίατρος να του βάζει μία ετικέτα, «είσαι καταθλιπτικός, είσαι σχιζοφρενής, είσαι μανιακός, είσαι διπολικός, είσαι οτιδήποτε.» Η ετικέτα αυτή δεν βοηθάει αυτόν τον άνθρωπο.
Κάνει τον άνθρωπο να χαρακτηρίσει τον εαυτό του ελλαττωματικό και να ξεχνάει την αληθινή του φύση. Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Μπορεί να είναι μπλοκαρισμένος αυτή τη στιγμή. Βάζοντας μία ετικέτα πάνω στον άνθρωπο “είσαι αυτό” δε τον βοηθάμε. Χρειάζεται εμείς να βλέπουμε την ουσία που υπάρχει πίσω από εκεί και να βοηθήσουμε τον ίδιο τον άνθρωπο να συνδέεται με αυτό και να πιστεύει σε αυτό.
Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιπτώσεις που δεν μπορούμε να βοηθήσουμε. Υπάρχουν. Και υπάρχουν άνθρωποι που χωρίς φάρμακα δεν μπορούν να λειτουργήσουν στη ζωή. Αλλά είναι πολύ λιγότεροι από όσους παίρνουν φάρμακα. Δηλαδή, υπάρχουν πάρα πολλοί που δε χρειάζεται να φτάσουν σε αυτό το σημείο αν βρεθεί κάποιος που τους καταλαβαίνει και τους εμψυχώνει και τους βοηθάει, γιατί πολλά προβλήματα δημιουργούνται απλώς από λανθασμένη διατροφή, λανθασμένο τρόπο ζωής, από κάποια εμπειρία στα παιδικά χρόνια, που αν τις αποφορτίσουμε και τις απομυθοποιήσουμε, τα πράγματα αλλάζουν και ο άνθρωπος είναι εντάξει.
Χρειάζεται να τον βλέπουμε σαν έκφραση του Θείου και ότι αυτός έχει δύναμη μέσα του. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό διότι η μεγαλύτερη παγίδα του συντονιστή είναι να μπει στο ρόλο του Σωτήρα. (Θα το πω, θα το ξαναπώ ….και θα μπείτε έτσι κι αλλιώς! Και θα έχετε άγχος, και θα έχετε χαρά που ο άλλος έγινε καλά και θα έχετε θλίψη που δεν έγινε καλά και θα έχετε άγχος πως θα τον βοηθήσετε.)
Αν μπορείτε από τώρα να ξεκαθαρίσετε ότι δεν είστε υπεύθυνοι για κανένα αποτέλεσμα, απολύτως κανένα αποτέλεσμα, είτε θετικό είτε αρνητικό σε σχέση με τον άλλο, θα σώσετε τον εαυτό σας από πολλά προβλήματα.
Εμείς είμαστε εδώ να βοηθήσουμε. Μόνο ο άλλος θα είναι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα. Δε γίνεται αλλιώς. Όσο ικανοί και να είμαστε αν ο άλλος έχει αντιστροφή και δεν θέλει να γίνει καλά, δε θα γίνει καλά.
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η δύναμη και η ευθύνη βρίσκεται στον άλλον. Εμείς είμαστε σαν τον αγρότη που απομακρύνει το εμπόδιο για να μπορεί να ρέει το νερό. Εμείς είμαστε εδώ μόνο να αφαιρούμε τα εμπόδια. Την έλλειψη αυτοπαραδοχής, την έλλειψη αυτοπεποίθησης, την ενοχή, όποιους μηχανισμούς υπάρχουν μέσα στον άνθρωπο.

6 Επίσης προτείνω να προσευχόμαστε για καθοδήγηση. Προτείνω κάθε μέρα να ζητήσουμε στην προσευχή μας ή στο διαλογισμό μας να μας χρησιμοποιήσει το Σύμπαν σαν αγνά όργανα αρμονίας των άλλων. Κάνετε αυτό, ένα λεπτό χρειάζεται, πριν από κάθε ραντεβού που θα κάνετε και πριν από κάθε ομάδα που θα συντονίσετε. Να ζητήσετε να είστε αγωγοί και να μην λειτουργήσετε για τη δική σας αξία, αλλά να λειτουργήσετε για το καλό των άλλων, όχι για να φανεί το εγώ, αλλά για το καλό των άλλων.

7 Να είμαστε ανοικτοί προς το μοναδικό τρόπο που εξελίσσεται ο καθένας. Ευτυχώς η Αρμονική Ζωή έχει κάποια πολύ καλά συστήματα που εφαρμόζει. Αλλά οποιοδήποτε σύστημα δεν είναι για να μας εγκλωβίζει. Δηλαδή, το σύστημα υπάρχει για να βοηθήσει, όχι για να μας περιορίσει. Μπορεί να υπάρχει ένα σύστημα που λέει ότι πρώτα πρέπει να κάνεις ανάλυση και μετά να κάνεις EFT και μετά να κάνεις διαλογισμό και μετά να κάνεις κάτι άλλο, αλλά κάθε άνθρωπος βρίσκεται κάπου αλλού και κανένα σύστημα δε μπορεί να καλύψει όλους τους ανθρώπους σε κάθε στάδιο της ζωής τους.
Πρέπει να έχουμε μια ευαισθησία και μία ευλυγισία για τον άνθρωπο, να είμαστε ευέλικτοι στο να αφήσουμε τον ίδιο τον άνθρωπο να μας καθοδηγήσει για το πως θα τον βοηθήσουμε. Να μη πλησιάζουμε έναν άνθρωπο έχοντας κάνει ένα πρόγραμμα από πριν “θα κάνουμε αυτό και αυτό και αυτό και θα γίνεις καλά”. Μπορεί να δουλέψει ή όχι. Μπορεί αυτός ο άνθρωπος να μη μπορεί να συντονιστεί με το πρώτο και δεύτερο βήμα και να υπάρχει ένα άλλο παράθυρο να συναντήσουμε τον άνθρωπο αυτό και όχι το παράθυρο που εμείς έχουμε συνηθίσει.

Τώρα, σε μία ομάδα δεν είναι πάντα εύκολο αυτό γιατί κάθε άνθρωπος στην ομάδα έχει άλλες ανάγκες άρα σε οποιαδήποτε ομάδα, ότι και να κάνουμε θα ταιριάζει περισσότερο σε μερικούς και θα ταιριάζει λιγότερο σε άλλους. Αυτό είναι φυσικό π.χ. υπάρχουν συντονιστές που είναι πολύ τυπικοί και ακολουθούν αυστηρά το δρόμο της ενεργητικής ακρόασης και άλλοι που κάθονται και …”τα λένε”, κουβέντες. Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθιούνται περισσότερο από τις κουβέντες και άλλοι που βοηθιούνται περισσότερο από την πιο αυστηρή τήρηση της ενεργητικής ακρόασης. Ακούω παράπονα ότι «είναι πολύ αυστηρός» αλλά και παράπονα ότι «είναι πολύ λάσκος» ο συντονιστής.
Σε μερικούς αρέσει το ένα, σε μερικούς αρέσει το άλλο, μερικοί ωφελούνται από το ένα, μερικοί ωφελούνται από το άλλο. Δεν υπάρχει ένα σύστημα για όλους τους ανθρώπους. Όταν χρησιμοποιούμε ένα σύστημα σε μια ομάδα, αναγκαστικά όποιος μπαίνει εκεί θα πάρει ότι πάρει αλλά όταν δουλεύουμε ατομικά με κάποιον, τότε έχουμε περισσότερη ελευθερία να λειτουργήσουμε με τον τρόπο που χρειάζεται αυτός ο άνθρωπος.

8 Αξιοποιούμε μόνο τις τεχνικές που έχουμε εφαρμόσει επανελεγμένα στη ζωή μας. Δε δίνουμε τεχνικές στους άλλους και δεν εφαρμόζουμε τεχνικές στους άλλους που δεν έχουμε εφαρμόσει εμείς στον εαυτό μας αρκετές φορές και δεν έχουμε εξοικειωθεί με αυτές.
Αυτό σημαίνει ότι αν στην πορεία σας υπάρχουν κάποιες τεχνικές που δεν σας ταιριάζουν και δε θέλετε να τις αξιοποιήσετε, εντάξει, αλλά μη τις δώσετε σε άλλους.
Δηλαδή, πρέπει να έχω προσωπικό βίωμα των τεχνικών που θέλω να δώσω στους άλλους.

9 Εφαρμόζουμε αυτό που διδάσκουμε. Τώρα θα μου πείτε ότι ο συντονιστής δε διδάσκει και έτσι είναι, δε διδάσκει, μόνο συντονίζει, αλλά υπάρχει μία διδασκαλία και υπάρχουν κάποια Ιδανικά και κάποιες Αξίες.
Ο συντονιστής πρέπει να προσπαθήσει όσο μπορεί, άνθρωπος είναι, δεν είμαστε φωτισμένοι, όλοι προσπαθούμε, αλλά όσο μπορεί η συμπεριφορά του πρέπει να έχει σεβασμό, έλλειψη εγωισμού, ευγένεια, αγάπη για τον άλλον. Δηλαδή να είμαστε όχι μόνο τεχνοκράτες αλλά να είμαστε και παραδείγματα του συστήματος.

10 Ο συντονιστής χρειάζεται να είναι απλός, ειλικρινής και ταπεινός. Δε χρειάζεται να καβαλήσουμε το καλάμι, δε χρειάζεται να τα ξέρουμε όλα. Όταν δε ξέρουμε, να πούμε ότι δε ξέρουμε. Να είμαστε ταπεινοί και απλοί στη ζωή μας.

11 Να είμαστε πρόθυμοι να διαθέσουμε το χρόνο μας και την ενέργειά μας και χωρίς αμοιβή όταν υπάρχει ανάγκη. Μπορεί να θέλετε, επειδή χρειάζεστε, να πάρετε πληρωμή, αλλά δεν μπορεί να γίνει στην Αρμονική Ζωή και να έχετε την Αρχή ότι όταν κάποιος δεν μπορεί, η πληρωμή δεν είναι προϋπόθεση να τον βοηθήσετε. Μπορείτε να τον βοηθήσετε ακόμη και αν δεν μπορεί να πληρώσει.

12 Να έχουμε και να καλλιεργήσουμε, θα έλεγα, την ευαισθησία που χρειάζεται για το πόσο πιέζουμε και πόσο δεν πιέζουμε. Δεν είναι πάντα εύκολο αυτό. Δεν είναι πάντα εύκολο να ξέρουμε: “εδώ τώρα να πιέσω τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει κάτι;”, “να σπρώξω λίγο πιο βαθιά επειδή φαίνεται να αντιστέκεται και να μη βλέπει τι συμβαίνει;”, “ή το αφήνω επειδή αν τον πιέσω μπορεί να του κάνει κακό;”.
Αυτό είναι μια ευαισθησία που δεν είναι ίδια σε κάθε άνθρωπο. Υπάρχουν συντονιστές που πιέζουν πιο πολύ, άλλοι που δεν πιέζουν καθόλου, υπάρχουν αρνητικά αποτελέσματα και από τα δύο. Θα έλεγα ότι τα πιο πολλά αρνητικά αποτελέσματα είναι από το συντονιστή που δεν πιέζει καθόλου. Κάποια πίεση χρειάζεται. Κάποια ενθάρρυνση χρειάζεται για κάποιον να πάει λίγο βαθύτερα.
Απλώς να μη φτάσει στο σημείο που το βάζει στα πόδια ο άλλος και δε ξαναεμφανίζεται. Γιατί μετά δε μπορούμε να τον βοηθήσουμε άλλο γιατί έχει φοβηθεί. Ή να έρθει το υποσυνείδητο στην επιφάνεια και να μη μπορεί να το αντέξει.

13 Μια άλλη προϋπόθεση να είμαστε συντονιστές είναι να ασχολούμαστε με τη δική μας εξέλιξη. Αυτό σημαίνει ότι ο συντονιστής χρειάζεται καθημερινά να κάνει ασκήσεις, αναπνοές, διαλογισμό και βέβαια όταν χρειάζεται να αναλύει τον εαυτό του και να δουλέψει στα δικά του συναισθήματα και τα δικά του προβλήματα. Είναι μία λειτουργία που χρειάζεται πάρα πολύ γερή αύρα, ένα γερό ενεργειακό πεδίο. Αλλιώς θα επηρεαζόμαστε από την αρνητική ενέργεια των άλλων ανθρώπων. Από τη στιγμή που η εργασία μας θα είναι να είμαστε δέκτες των προβλημάτων των άλλων, θα πρέπει να διατηρούμε ένα ψηλό επίπεδο ενέργειας, να μην επηρεάζομαι από αυτό. Να έχουμε τη διαύγεια και την έμπνευση και την αγάπη που χρειάζεται να βοηθήσουμε τον άλλο. Δεν υπάρχει για ένα συντονιστή να μη διαλογίζεται κάθε μέρα, να μην έρχεται σε επαφή με την Πηγή του, να καθαρίζει τη δική του αύρα, να καθαρίζει το δικό του ενεργειακό πεδίο κάθε μέρα, για να είναι στο κέντρο του.
Ώστε όταν κάποιος έρχεται γεμάτος με φόβο, γεμάτος με θυμό, γεμάτος με μίσος ή γεμάτος με ένα πρόβλημα που εμείς οι ίδιοι έχουμε το ίδιο πρόβλημα να μπορούμε να τον βοηθήσουμε. Όταν κάποιος έρχεται με ένα πρόβλημα που έχουμε και εμείς, ξαφνικά ακούμε τον εαυτό μας να λέμε τις καλύτερες συμβουλές στον άλλον για να βοηθήσουμε τον άλλον και ουσιαστικά, είναι για εμάς όλη αυτή η συνάντηση.

14 Θα πρέπει να γίνουμε τέλειοι στην ενεργητική ακρόαση. Θα πρέπει να μάθουμε πάρα πολύ καλά την Τέχνη της ενεργητικής ακρόασης. Και να μη μάθετε καμία άλλη τεχνική (γιατί δεν είστε υποχρεωμένοι να εφαρμόζετε άλλες τεχνικές), αλλά δεν μπορεί κάποιος να συντονίσει μια ομάδα αν δεν ξέρει την ενεργητική ακρόαση. Οι περισσότεροι ψυχολόγοι που έχουν ομάδες, αυτό ξέρουν, και μπορεί να μην ξέρουν κάτι άλλο. Δε ξέρουν αναδρομές, ή μεταμόρφωση συναισθημάτων, EFT ή Sedona. Ξέρουν ενεργητική ακρόαση. Και αυτό πρέπει να το ξέρουμε καλά. Να ξέρουμε ποιες ερωτήσεις να ρωτήσουμε, ποιοι πιθανοί δρόμοι υπάρχουν, γιατί με κάθε τι που θα πει ένας άνθρωπος, αυτό ανοίγει πέντε ή έξι δρόμους. Μπορεί να πάμε σε αυτό το δρόμο, ή σε αυτό ή σε αυτό, με αυτό που μας έχει πει ο άλλος. Και πρέπει να αποκτήσουμε την ικανότητα να συγκρατούμε στο νου μας τι έχει γίνει, ποιους δρόμους δεν έχουμε ακολουθήσει, ποιες πιθανότητες υπάρχουν και που θέλουμε να φτάσουμε. Να μη παρασυρόμαστε με το μελόδραμα του άλλου. Γιατί αυτό μπορεί να πάρει ώρες. Χρειάζεται να έχουμε τη διαύγεια να δούμε τί θέλουμε να μάθουμε από την ιστορία αυτή. Ποιο είναι το συναίσθημα, ποιο είναι το ερέθισμα, ποια είναι η πεποίθηση, να μη πάει η ιστορία μισή ώρα και να μην έχουμε καταλάβει τίποτα.

15 Να είμαστε επίσης κάτοχοι των τεχνικών των άλλων που θα εφαρμόσουμε. Αν θα κάνουμε EFT, BSFF, TAT, SEDONA, ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ, ΕΜΨΥΧΩΤΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ, ΚΩΔΙΚΑΣ, ΧΟ’ΟΠΟΝΟΠΟΝΟ να τα έχουμε μάθει πολύ καλά.

16 Να είμαστε ικανοί και αρκετά ταπεινοί να παραπέμψουμε τον άνθρωπο σε κάποιον άλλον όταν χρειάζεται. Ένα πιο έμπειρο συντονιστή, ένα ψυχολόγο, ένα ψυχίατρο αν φαίνεται ότι το πρόβλημά του είναι πιο βαθύ, ακόμα και σε έναν παπά αν πιστεύει ότι έχει κατάληψη και πιστεύει ότι δαίμονες τον κυνηγάνε, να τον στείλουμε σε ένα παπά που κάνει εξορκισμούς, έχει γίνει και αυτό. Ή να τον στείλουμε στο γιατρό, όταν έχει ένα σωματικό πρόβλημα. Δε τα ξέρουμε όλα. Και πρέπει να το ξέρουμε αυτό, που μπορούμε να βοηθήσουμε και που δεν μπορούμε να βοηθήσουμε. Και να έχουμε την ικανότητα να πούμε: “ξέρεις, σε αυτό το ειδικό πρόβλημα θα ήθελα να μιλήσεις και με αυτόν τον άνθρωπο, γιατί είναι λίγο έξω από την εμπειρία μου αυτό.”

17 Να μην ανακατευτούμε ποτέ στην προσωπική ζωή του άλλου. Να μη του πούμε ποτέ ότι είναι καλύτερα να χωρίσει ή ότι είναι καλύτερα να μην. Ή να κρατήσει ένα παιδί ή να μη κρατήσει ένα παιδί. Ή να πουλήσει ένα σπίτι ή να μη πουλήσει ένα σπίτι. Δε δίνουμε συμβουλές για το τι θα κάνει ο άλλος. Και αν δίνουμε συμβουλές είναι απλώς μία προβολή των δικών μας προβλημάτων, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι πρέπει να κάνει ο άλλος. Μόνο με ερωτήσεις, βοηθάμε τον άλλο να καταλάβει τι θέλει να κάνει.

18 Και το πιο σημαντικό από όλα, είναι η απόλυτη τήρηση της εχεμύθειας. Ποτέ δε συζητάμε το θέμα του ανθρώπου με κανέναν άλλον άνθρωπο. Η μόνη εξαίρεση αυτού είναι αν θέλουμε να συζητήσουμε αυτό με εμένα ή με κάποιον άλλο έμπειρο συντονιστή που επίσης τηρεί εχεμύθεια, αν θέλουμε βοήθεια στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Αλλά αυτό θα είναι η εξαίρεση, αν το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Αλλιώς, υπάρχει απόλυτη εχεμύθεια σε ότι ακούμε από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο.
Αυτές είναι οι βασικές προϋποθέσεις, αυτά που είναι απαραίτητα από έναν συντονιστή, να μάθει να εφαρμόζει.
================

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ο ΝΟΥΣ

Θα συζητήσουμε λίγο μερικούς βασικούς κανόνες, αν θέλετε, για τη λειτουργία του νου και για τη φύση των προβλημάτων του ανθρώπου.

1. Βασικά ο κάθε άνθρωπος αναζητά ευτυχία. Αναζητά να ικανοποιούνται οι ανάγκες του. Αν ρωτήσουμε γιατί ο οποιοσδήποτε άνθρωπος κάνει ότι κάνει, η απάντηση είναι μία: “μία ανάγκη”. Είναι η ανάγκη που οδηγεί τον άνθρωπο να κάνει ότι κάνει.

Τώρα, οι βασικές ανάγκες των ανθρώπων είναι αυτά που έχουμε πει: ασφάλεια, αξία, ελευθερία, απόλαυση, έλεγχος. Όμως, όταν η ικανοποίηση των αναγκών αυτών στα παιδικά χρόνια εμποδίζεται, τότε μπορεί να δημιουργήσει μέσα στον άνθρωπο, διάφορους μηχανισμούς όπου αναζητά να ικανοποιήσει αυτές τις ανάγκες με περίεργους τρόπους ή ακόμα, λειτουργεί με αυτοκαταστροφή και συνεχίζει να εμποδίζει τον εαυτό του μια ζωή να ικανοποιεί αυτές τις ανάγκες.

Δηλαδή διαστρεβλώνεται, αν θέλετε, αυτή η βασική ανάγκη και αρχίζει να έχει αμυντικούς μηχανισμούς, που πολλές φορές είναι αντίθετες, δηλαδή να παίξει τον τρομοκράτη, να παίξει τον ανακριτή, να παίξει τον επαναστάτη, να είναι πάντα αντιδραστικός, να είναι αρνητικός, παρόλο που αυτό δε φέρνει την ικανοποίηση της ανάγκης.
Ή ακόμα, να γίνει αυτοκαταστροφικός ή ο ίδιος να αρχίσει να εμποδίζει τον εαυτό του να έχει υγεία, να έχει μια όμορφη σχέση, να έχει ευτυχία, να ικανοποιεί τις ανάγκες του.

Τότε υπάρχει η ανάγκη να υπάρχουν οι αμυντικοί μηχανισμοί και υπάρχουν οι ψυχολογικές αντιστροφές, που όλα αυτά λειτουργούν μέσα στον άνθρωπο ώστε να δημιουργήσει μια κατάσταση όπου γενικά δεν είναι πολύ αποτελεσματικός στο να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.

Το δεύτερο πρόβλημα δημιουργείται επειδή έχουμε εκπαιδευτεί όλοι μας, ότι η ικανοποίηση των αναγκών αυτών είναι εξωτερική. Μέσα από το να έχουμε έξω από εμάς συγκεκριμένες συνθήκες και μόνο όταν έχουμε αυτές τις συνθήκες, αξίζουμε, είμαστε ασφαλής, ελεύθεροι, πλήρης ή νοιώθουμε ομορφιά. Άρα δημιουργείται η λεγόμενη προσκόλληση.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που θα έρθουν στις ομάδες ή που θα έρθουν στα προσωπικά ραντεβού, θα έρθουν επειδή ελέγχονται από προσκολλήσεις ή από ψυχολογικές αντιστροφές, δηλαδή μια διαδικασία όπου εμποδίζουν τους ίδιους να γίνουν καλά και να είναι καλά για κάποιο λόγο. Δική μας εργασία είναι να βοηθήσουμε τον άνθρωπο αυτόν, να απελευθερωθεί από αυτή την προσκόλληση ή να απελευθερωθεί από αυτή την ψυχολογική αντιστροφή. Δηλαδή 90% από τα προβλήματα είναι ότι ο άνθρωπος χρειάζεται να μπορεί να απελευθερωθεί από μία προσκόλληση ή να απελευθερωθεί από μια ψυχολογική αντιστροφή.

Υπάρχει ένας άλλος μηχανισμός εδώ και αυτός λέει ότι η ψυχή μη βιώνοντας την αληθινή φύση, ταυτίζεται με το σώμα, ταυτίζεται με την προσωπικότητα. Από τη στιγμή που ταυτίζομαι με αυτά φοβάμαι, βιώνω φόβο…και αναζητώ έξω από εμένα, καταστάσεις, ανθρώπους, συνθήκες, που με κάνουν να νιώθω ασφαλής και να νιώθω την αξία μου. Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό «κινδυνεύω» περισσότερο, γιατί από τη στιγμή που η ευτυχία μου και η ασφάλεια μου βρίσκονται έξω από εμένα, δεν μπορώ να τη δημιουργήσω. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει τους ανθρώπους, δεν μπορεί να ελέγξει τις συνθήκες που υπάρχουν γύρω του και άρα είναι δυστυχισμένος. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται να αλλάξουν την προσκόλληση ή να εσωτερικεύουν αν θέλετε, την πηγή της αξίας ή της ασφάλειας.

Ο στόχος του συντονιστή είναι: να βοηθήσει τον άνθρωπο να βρει ποια είναι τα συναισθήματα του, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι όταν ξεκινάνε, δεν ξέρουν ποια είναι τα συναισθήματα. Δε μπορούν να ξεχωρίσουν τα συναισθήματα στο μεγάλο φάσμα που υπάρχει και απλώς νιώθουν «άσχημα». Ή αυτό που καταλαβαίνουν δεν είναι ούτε το συναίσθημα, ούτε η πεποίθηση αλλά μόνο η αντίδραση. Βιώνουν την αντίδρασή τους, βιώνουν το θυμό, βιώνουν την έκρηξη, βιώνουν τον πόνο αλλά όχι όλο το μηχανισμό. Υπάρχει ένας μηχανισμός που παίρνει ένα ερέθισμα και ερμηνεύει αυτό το ερέθισμα και μετά κάνει αυτό το ερέθισμα να γίνει συναίσθημα και το συναίσθημα να γίνει μια εσωτερική αντίδραση και μία εξωτερική αντίδραση. Μέσα του η καρδιά του να λειτουργεί έτσι, το αίμα του να κυκλοφορεί, τα νεύρα του να επηρεάζονται και εξωτερικά να συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν απλώς την αντίδραση. Λένε “ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι”, “μου έχει πρήξει το συκώτι”, “μου έχει κάνει το ένα”, “μου έχει κάνει το άλλο”, δηλαδή βιώνουν κάποιο αποτέλεσμα, δε βιώνουν το μηχανισμό.

Δική μας εργασία είναι να τον βοηθήσουμε να πάρει αυτό το μηχανισμό και να τον κατανοήσει.

Δηλαδή τι συμβαίνει εδώ. Τι νιώθεις ακριβώς, ποιες είναι οι πεποιθήσεις σου που δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα, πως αντιδράς και τι έχει συντελέσει στο να δημιουργήσει αυτή την πεποίθηση ή αυτή την προσκόλληση.

Τώρα, η προσκόλληση είναι ένα είδος πεποίθησης. Η προσκόλληση είναι ένα είδος πεποίθησης που λέει: “πρέπει να έχω αυτό αλλιώς δεν αξίζω, δεν είμαι ασφαλής…” ότι άλλο μπορεί να είναι.

Αυτή είναι η δική μας η εργασία. Και με αυτό θα ασχοληθούμε εμείς, πρώτα με τον εαυτό μας.

Comments are closed.