ΠΑΡΔΕΙΓΜΑΤΑ – ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΑΣ

(Κεφάλαιο 3 από τον Ανώτερο Προορισμό του Ανθρώπου)

Και φθάνομε στον μεγάλο αιφνιδιασμό: Η ατομικότητά μας ήταν μια προσωρινή ψευδαίσθηση την οποία μας επιτραπεί να έχουμε, ώστε να αναπτύξομε ορισμένες ικανότητες και δυνάμεις, προκειμένου να αναπτύξουμε αποτελεσματικά και ισχυρά όργανα για την θεία εκδήλωση σε αυτήν την διάσταση. Είναι κάπως σαν να επιτρέπετε στα δέκα δάκτυλά μας να θεωρήσουν για λίγο καιρό, ότι είναι ξεχωριστά και ανεξάρτητα, και ότι θα πρέπει ατομικά να μηχανευτούν τρόπους να επιβιώσουν και να πετύχουν σκοπούς. Κάθε δάκτυλο επομένως προσπαθεί να γίνει καλύτερο από τα άλλα, αναπτύσσει διάφορες ικανότητες στην προσπάθειά του για επιβίωση (την οποία παρείχε συνεχώς η σωματική συνειδητότητα στο δάκτυλο, χωρίς αυτό να το γνωρίζει). Κάθε δάκτυλο γίνεται δυνατό και ικανό, επειδή είχε το κίνητρο να πετύχει, και η επιβίωσή του και η αυτο-εκτίμησή του ήταν εξαρτημένες επ’ αυτού.

Και τότε στέλνετε στα δάκτυλά σας κάποιο τέτοιο μήνυμα.

   Αγαπητά δάκτυλα,

Ίσως εκπλαγείτε με αυτά τα οποία έχω να σας αναφέρω. Θα σας φανεί δύσκολο να το καταλάβετε, αλλά στην πραγματικότητα δεν είστε ανεξάρτητα όντα αλλά μέρη της ύπαρξής μου. Όλα αυτά τα χρόνια κατά τα οποία νομίζατε ότι κατορθώνατε να πραγματοποιήσετε διάφορα πράγματα και αποδεικνύατε την αξία σας, ή κάνατε λάθη, όλα αυτά τα έκανα εγώ, η συνειδητότητά σας, μέσα από σας. Σας επέτρεψα αυτή την ψευδαίσθηση για να αποκτήσετε την επιθυμία να εξελιχθείτε σε ικανά και χρήσιμα δάκτυλα, ώστε τώρα να χρησιμοποιήσω εγώ πλέον τις δικές σας ικανότητες και να εκφράσω το θείο δυναμικό μου στο υλικό επίπεδο.

Όσα δάκτυλα από σας είστε σε θέση να ακούσετε αυτό μου το μήνυμα, δεν έχετε άλλο ανάγκη αυτής της ψευδαίσθησης. Μέσα από τις εμπειρίες σας φθάσατε σε μια κατάσταση ωριμότητας η οποία σας επιτρέπει πλέον να κατανοήσετε την αλήθεια. Εγώ είμαι εσείς. Εσεις είστε απλά μέρη της δικής μου ύπαρξης. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχετε χωριστά από εμένα, άρα δεν έχετε χωριστή ύπαρξη. Αποτελείτε εκφράσεις της οντότητάς μου και το πεπρωμένο σας είναι να με υπηρετείτε και να γίνετε όργανα της θέλησής μου. Θα μεριμνώ για σας και για όλες τις ανάγκες σας. Είστε τα δάκτυλά μου, και η επιβίωση και η αυτο-εκτίμησή σας είναι εξασφαλισμένα, δεδομένου ότι είστε ο ίδιος ο Εαυτός μου. Επομένως είστε θεϊκά εφ’ όσον είστε τα δάκτυλά μου, και Εγώ είμαι θεϊκός. Αφήστε πλέον την ψευδαίσθηση ότι είστε ξεχωριστά δάκτυλα, και συνειδητοποιείστε ότι είστε «ΕΓΩ», η ολική σωματική συνειδητότητα αυτού όλου του όντος. Δεν υπάρχει χωριστή δακτυλική συνειδητότητα, και ούτε θα ήταν δυνατόν να υπάρξει. Υπάρχει μόνον μία συνειδητότητα στο σώμα αυτό, και αυτή είμαι Εγώ, και είναι και εσείς. Είστε η συνειδητότητα σε όλα τα δάκτυλα, σε όλα τα μέρη του σώματος αυτού.

Με πολλή αγάπη

Ο Αληθινός σας Εαυτός.

Είμαστε σαν τα δάκτυλα αυτά τα οποία προσωρινά (για μερικά εκατομμύρια χρόνια) πίστεψαν ότι είναι χωριστά όντα και ότι πρέπει να παλεύουν για την επιβίωση, ευτυχία και επιβεβαίωση. Τώρα ακούμε ότι αυτή η ίδια η αντίληψη πέρι της προσωπική ύπαρξης είναι ψευδαίσθηση.

=================================

Ο ΡΑΔΙΟ ΣΤΑΘΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ

 Ίσως το παράδειγμα ενός ραδιοφωνικού σταθμού θα μας βοηθούσε να καταλάβομε καλύτερα τι νόημα έχει η φράση «..Εκείνο όμως το οποίο αποκαλείς συνειδητότητά σου είναι στην πραγματικότητα η Συνειδητότητά Μου, εκλεπτυσμένη έτσι ώστε να συμβαδίζει με τις δυνατότητες του ανθρώπινου νου σου. Εξακολουθεί να είναι η δική Μου Συνειδητότητα..»

Ας φανταστούμε έναν «Οικουμενικό Ραδιοφωνικό Σταθμό» ο οποίος μεταδίδει παντού σε όλο το σύμπαν. Κάθε άτομο είναι ένα ραδιόφωνο το οποίο δέχεται κάποιο μέρος αυτής της εκπομπής, και το αναμεταδίδει στο περιβάλλον του ώστε να το ακούσουν. Ο σταθμός δεν είναι δυνατόν να ακουστεί χωρίς τα ραδιόφωνα, τα οποία δέχονται και μετασχηματίζουν τις λεπτές αυτές πνευματικές δονήσεις σε μορφές ενέργειας οι οποίες να είναι ακουστές και κατανοητές στο υλικό επίπεδο.

Είμαστε επομένως και εμείς σαν ραδιόφωνα τα οποία δέχονται μέρη αυτής της μιας Οικουμενικής Θείας Συνειδητότητας, και τα εκφράζουμε με την μορφή σκέψεων, λόγων και έργων. Η συνειδητότητά μας άρα είναι στην πραγματικότητα αυτή η μία Οικουμενική Συνειδητότητα. Όπως ακριβώς το ραδιόφωνο δεν έχει δική του συνειδητότητα, αλλά μετατρέπει τις δονήσεις του σταθμού ώστε να είναι ακουστές, όμοια και εμείς δεν έχουμε δική μας ατομική συνειδητότητα, αλλά μάλλον μοιραζόμαστε την μια Οικουμενική Συνειδητότητα με όλα τα όντα, και όλη την πλάση.

Επομένως τα λόγια «…ΕΓΩ ΕΙΜΙ το σημείο εκείνο της συνειδητότητας το οποίο, επικεντρωμένο στον ανθρώπινο νου σου, αυτοαποκαλείται «Εγώ». ΕΓΩ ΕΙΜΙ αυτό το «Εγώ». Εκείνο όμως το οποίο αποκαλείς συνειδητότητά σου είναι στην πραγματικότητα η Συνειδητότητά Μου, εκλεπτυσμένη έτσι ώστε να συμβαδίζει με τις δυνατότητες του ανθρώπινου νου σου. Εξακολουθεί να είναι η δική Μου Συνειδητότητα…» γίνονται τώρα πολύ πιο σαφή.

 

 

Comments are closed.