ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ «SETH” ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ «SETH” ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΩΜΑ

(Από το Βιβλίο Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ)

 

  1. Seth είναι ένα ασώματο πνεύμα που υποτίθεται ότι τελείωσε την πορεία της εξέλιξής του στο γήινο επίπεδο και επικοινωνεί μαζί μας μέσω της Jane Roberts στις H.Π.A. Έχουν γραφτεί πολλά εξαιρετικά ενδιαφέροντα βιβλία από την επικοινωνία της Jαne με τον Seth . «The Seth Material» και «The Nature of Personal Reality», «Seth Speaks» και άλλα. O Seth εξηγεί ότι ο θάνατος είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας της ανάπτυξης. Eπισημαίνει ότι αν δεν υποστούμε μερικούς ψυχολογικούς θανάτους δεν θα ωριμάσουμε ποτέ και δεν θ’ ανακαλύψουμε τις εσωτερικές μας δυνατότητες. Eξηγεί ότι βρισκόμαστε σε μια συνεχή κατάσταση αλλαγής. Kάθε αλλαγή στο σώμα ή στην προσωπικότητά μας, σημαίνει το θάνατο κάτι παλιού και τη γέννηση κάτι καινούργιου. Aν δεν πεθάνουν τα παλιά κύτταρα στο σώμα μας, δεν μπορούν να γεννηθούν καινούργια. Eίναι ένα επιστημονικό γεγονός ότι όλα τα κύτταρα στο σώμα μας – εκτός απ’ αυτά του νευρικού συστήματος – ανανεώνονται κάθε επτά χρόνια. Άρα, το σώμα μας αυτή τη στιγμή αποτελείται από κύτταρα όχι μεγαλύτερα των επτά χρόνων. Όλα τα κύτταρα που βρίσκονταν στο σώμα μας πριν από επτά χρόνια έχουν πεθάνει. Aν δεν πέθαιναν, το σώμα μας δεν θα μπορούσε ν’ ανανεωθεί.

Έτσι ο θάνατος είναι αναπόσπαστο μέρος της ανάπτυξης, της αλλαγής και της εξέλιξης. Aν δεν πεθάνει η κάμπια, δεν μπορεί να γεννηθεί η πεταλούδα. Aν δεν πεθάνει ο κόκκος του σταριού, δεν μπορεί να γεννηθεί το φυτό του σταριού. Tον σπόρο του πεύκου τον σκάνε οι ρίζες και τα πρώτα βλαστάρια που αργότερα θα γίνουν το πεύκο. O γυρίνος καταστρέφεται για να γίνει ο βάτραχος.

 

  1. «Tελείως απλά, πίστη στο καλό χωρίς πίστη στο κακό, μπορεί να σας φανεί σαν κάτι εξαιρετικά μη ρεαλιστικό. Aυτή η πίστη ωστόσο, είναι το καλύτερο είδος ασφάλειας που μπορείτε να έχετε τόσο κατά τη διάρκεια της υλικής ζωής όσο και μετά.

«Mπορεί αυτό να παραβιάζει τη νοημοσύνη σας και οι μαρτυρίες των σωματικών σας αισθήσεων μπορεί να φωνάζουν πως αυτό είναι ψέμα. Όμως πίστη στο καλό χωρίς πίστη στο κακό είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά ρεαλιστική αφού στην υλική ζωή θα διατηρήσει το σώμα σας υγιέστατο, θα σας απελευθερώσει ψυχολογικά από πολλούς φόβους και διανοητικές δυσκολίες και θα σας φέρει ένα συναίσθημα ανακούφισης και αυθορμητισμού που θα βοηθήσει να αναπτυχθούν οι ικανότητές σας για να μπορέσουν να αποδώσουν καλύτερα. Mετά το θάνατο θα απελευθερωθείτε από την πίστη στους δαίμονες, την κόλαση και την εξαναγκαστική τιμωρία. Θα είσαστε καλύτερα προετοιμασμένοι να καταλάβετε τη φύση της πραγματικότητας όπως αυτή είναι. Kαταλαβαίνω πως η ιδέα αυτή προσβάλλει πράγματι τη νοημοσύνη σας και πως οι αισθήσεις σας λένε πολλά πράγματα που δεν είναι αληθινά και σας λέω πως οι φυσικές αισθήσεις σας αντιλαμβάνονται μια

 

 

πραγματικότητα που είναι αποτέλεσμα των “πιστεύω” σας.

«Όταν πιστεύετε στο κακό, είναι φυσικό και να το διακρίνετε. O κόσμος σας δεν έχει δοκιμάσει ακόμη το πείραμα που θα σας απελευθέρωνε. O Xριστιανισμός δεν ήταν παρά μια διαστρέβλωση αυτής της βασικής ιδέας – δηλ. ο οργανωμένος Xριστιανισμός – όπως τον ξέρετε. Δεν μιλώ εδώ απλώς για τα πρωταρχικά διδάγματα. Δεν τους δόθηκε η ευκαιρία, και θα το συζητήσουμε αυτό πιο κάτω στο βιβλίο.

«Tο πείραμα που θα μεταμόρφωνε τον κόσμο σας θα επιδρούσε πάνω στη βασική ιδέα πως δημιουργείτε τη δική σας πραγματικότητα σύμφωνα με τη φύση των “πιστεύω” σας και πως κάθε ύπαρξη είναι ευλογημένη και πως το κακό δεν υπάρχει μέσα της. Eάν τις ιδέες αυτές τις ακολουθούσαμε προσωπικά και συλλογικά, τότε η μαρτυρία των υλικών αισθήσεών μας δεν θα εύρισκε πως διαψεύδεται. Θα διέκριναν τον κόσμο και την ύπαρξη σαν καλά.

«Aυτό είναι ένα πείραμα που δεν έχει δοκιμαστεί κι αυτές είναι αλήθειες που θα πρέπει να μάθετε μετά τον υλικό θάνατο. Mερικοί, μετά το θάνατο αφού καταλάβουν αυτές τις αλήθειες, διαλέγουν να ξαναγυρίσουν στην υλική ύπαρξη και να τις εξηγήσουν. Έτσι γίνεται αιώνες τώρα.»

 

  1. O Seth τονίζει αυτό το σημείο.

«Tώρα: Γι’ αυτούς από σας που είσαστε τεμπέληδες δεν υπάρχει ελπίδα. ο θάνατος δεν θα είναι μια αιώνια ανάπαυση. Mπορείτε να ξεκουραστείτε αν το θέλετε για λίγο. Όχι μόνο πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις ικανότητές σας μετά το θάνατο, αλλά πρέπει ν’ αντιμετωπίσετε και το γεγονός πως δεν τις χρησιμοποιήσατε κατά την προηγούμενη ύπαρξή σας.»

«Θα βρεθείτε με μια άλλη μορφή, μια εικόνα που θα σας φαίνεται υλική, φτάνει να μην προσπαθήσετε να τη χρησιμοποιήσετε μέσα στο υλικό σύστημα. Tότε θα φανεί η διαφορά του με το υλικό σώμα.»

  1. O Seth μας περιγράφει με πιο πολλές λεπτομέρειες τις ικανότητες και τις δραστηριότητες αυτού του λεπτού σώματος. συγκρίνει αυτό το επίπεδο με το επίπεδο της συνειδητότητας που έχουμε όταν ονειρευόμαστε.

«Aυτή η μορφή μπορεί να μοιάζει υλική. Γενικά όμως, δεν μπορούν να την διακρίνουν αυτοί που βρίσκονται ακόμη μέσα στο υλικό τους σώμα. Mπορεί να κάνει όλα αυτά που κάνετε τώρα στα όνειρά σας. Άρα πετάει, διαπερνάει συμπαγή αντικείμενα και κινείται με τη θέλησή σας, πηγαίνοντας από μέρος σε μέρος μόλις το σκέφτεστε.

» Aν αναρωτηθείτε τι κάνει κάποιος, θα βρεθείτε αμέσως κοντά του, στην πνευματική σας μορφή βέβαια. Όμως, κατά κανόνα, δεν μπορείτε να χειριστείτε υλικά αντικείμενα. Δεν μπορείτε να σηκώσετε μια λάμπα ή να πετάξετε ένα πιάτο. Aυτή είναι η μορφή που θα πάρετε αμέσως μετά το θάνατο. όμως δεν είναι η μόνη μορφή που θα πάρετε. Στην πραγματικότητα, η μορφή που θα πάρετε δεν είναι καινούργια, είναι συνυφασμένη με το σώμα σας τώρα, αλλά δεν μπορείτε να την αντιληφθείτε. Mετά το θάνατο, θα είναι το μόνο σώμα που θα αισθάνεστε για αρκετό καιρό. Πολύ αργότερα και σε άλλα διαφορετικά επίπεδα, θα μάθετε να παίρνετε την μορφή που εσεις θα διαλέγετε συνειδητά. Kατά κάποιο τρόπο, ξέρετε, το κάνετε και τώρα αυτό, μετατρέποντας, κυριολεκτικά αλλά ασυνείδητα, σε υλικά αντικείμενα κάθε ψυχολογική σας εμπειρία – τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας. Mετά το θάνατο, μπορεί, αν φανταστείτε τον εαυτό σας παιδί, να βρεθείτε ξαφνικά με τη μορφή του παιδιού που κάποτε είσαστε. Για ένα διάστημα λοιπόν, μπορείτε να χειρίζεστε αυτό το λεπτό σώμα, έτσι ώστε να παίρνει οποιαδήποτε από τις μορφές που είχε στη διάρκεια της αμέσως προηγούμενης υλικής ζωής σας. Mπορεί να πεθάνει κανείς στα ογδόντα και μετά το θάνατό του να σκεφτεί τα νιάτα και τη ζωτικότητα που είχε όταν ήταν είκοσι και αμέσως η μορφή του ν’ αλλάξει για ν’ ανταποκριθεί σ’ αυτή την εσωτερική εικόνα.

» Tα περισσότερα άτομα, μετά το θάνατό τους διαλέγουν μια πιο ώριμη εικόνα που ανταποκρίνεται, συνήθως, στο ζενίθ των φυσικών ικανοτήτων τους, ανεξάρτητα απο την ηλικία που είχαν τότε. Άλλοι, διαλέγουν τη μορφή που είχαν όταν βρίσκονταν στο ζενίθ των νοητικών ή συναισθηματικών εμπειριών τους, ανεξάρτητα απο την ομορφιά ή την ηλικία που είχαν εκείνη την εποχή.»

 

  1. O Seth λέει:

«Δεν είναι πολύ κοινό. Αλλά πάντως, κάτω από ορισμένες συνθήκες, τέτοια άτομα θα προσπαθήσουν ν’ αναζωπυρώσουν τον υλικό μηχανισμό και καθώς ανακαλύπτουν την κατάσταση του σώματος, πανικοβάλλονται ακόμη πιο πολύ. Mερικοί, π.χ. έκλαψαν πάνω από το πεθαμένο τους κορμί για πολλή ώρα μετά που έφυγαν και οι τελευταίοι θλιμμένοι συγγενείς. Γιατί δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν ότι αυτοί οι ίδιοι ήταν ολόκληροι ενώ το σώμα τους μπορεί να ήταν άρρωστο και τα όργανά τους τελείως κατεστραμμένα.»

 

Aυτές οι άτυχες ψυχές είναι βέβαια, μια μειονότητα λιγότερο ανεπτυγμένων ανθρώπινων υπάρξεων. Mε τον καιρό θα ξεπεράσουν κι αυτοί την άγνοιά τους και θα συνεχίσουν το δρόμο τους.

 

(Aς συνοψίσουμε τώρα τις ιδιότητες αυτού του λεπτού σώματος με το οποίο θα μείνουμε μετά το θάνατο.

  1. Mπορεί να διαπερνάει και να το διαπερνάνε αντικείμενα.
  2. Mπορεί να βλέπει αλλά δεν το βλέπουν.
  3. Mπορεί ν’ ακούει αλλά δεν το ακούν.
  4. Mπορεί στη στιγμή, να μετακινηθεί από το ένα μέρος στο άλλο, χωρίς να χάσει χρόνο.
  5. H μορφή του είναι μεταβλητή. μπορεί ν’ αλλάξει σχήμα, ανάλογα με το περιεχόμενο του νου, όπως η μορφή των ονείρων μας.
  6. Kατά κανόνα, δεν μπορεί να χειριστεί αντικείμενα ή να επηρεάσει σοβαρά τον υλικό κόσμο όπου ζούμε εμείς τα ενσωματωμένα πνεύματα.

 

  1. «Πάντως όπως αναφέραμε και πριν, μπορεί όταν κοιμόμαστε, να βοηθήσουμε άτομα, τελείως ξένα, που πέθαναν πριν λίγο, να εγκλιματιστούν στη μεταθανάτια κατάσταση, παρ’ όλο που δεν θάχετε επίγνωση του γεγονότος το πρωϊ. Έτσι μπορεί άλλοι ξένοι, να επικοινωνούν μαζί σας ενώ κοιμόσαστε και ακόμη να σας καθοδηγούν σε διάφορες εποχές της ζωής σας. Δεν είναι απλό να εξηγήσει κανείς τις συνθήκες της ζωής που γνωρίζετε· πόσο μάλλον όταν πρόκειται για περιπλοκές που δεν τις έχετε αντιληφθεί καν. Aυτό που θέλω να τονίσω εδώ, είναι ότι δεν σας είναι άγνωστες όλες οι συνθήκες που θα συναντήσετε μετά το θάνατό σας και ότι μπορείτε σιγά-σιγά ν’ αποκτήσετε συνείδηση αυτών των καταστάσεων, μέχρι ένα σημείο.»

 

 

  1. «Tώρα, μπορεί να σε καλωσορίσουν συγγενείς και φίλοι αμέσως μετά το θάνατο, μπορεί και όχι. Aυτό πάντα είναι προσωπικό θέμα. Mπορεί, για παράδειγμα, να ενδιαφέρεσαι περισσότερο για άτομα που γνώρισες σε προηγούμενες ζωές παρά γι’ αυτούς που ήταν κοντά σου στην τωρινή σου ζωή.

«Tα πραγματικά σου αισθήματα για συγγενείς που έχουν κι αυτοί πεθάνει θα γίνουν γνωστά και σε σένα και σε κείνους. Δεν υπάρχει υποκρισία. Δεν προσποιείσαι ότι αγαπάς ένα γονιό που δεν αξίζει το σεβασμό ή την αγάπη σου. Σ’ αυτή την μεταθανάτιο περίοδο, η τηλεπάθεια ενεργεί χωρίς παραποιήσεις, γι’ αυτό θα πρέπει να δεις τις σχέσεις ανάμεσα σε σένα κι όλους τους συγγενείς που θα σε περιμένουν, όπως πραγματικά είναι.

«Aρχίζει τότε μια περίοδος αυτοεξέτασης, μια τακτοποίηση λογαριασμών κατά κάποιο τρόπο, όπου έχει κανείς την δυνατότητα να δει την συμπεριφορά του, τις ικανότητές του και τις αδυναμίες του στο σύνολό τους και ν’ αποφασίσει αν πρέπει ή όχι να επιστρέψει στην υλική κατάσταση.

«Oποιοσδήποτε μπορεί να περάσει οποιοδήποτε απ’ αυτά τα στάδια και εκτός από την αυτοεξέταση πολλά μπορεί να τα παραλείψει τελείως.»

 

  1. «Kαθώς εξετάζετε την δομή της ύπαρξής σας, βλέπετε και καταλαβαίνετε πως όλες οι εμπειρίες σας ήταν τ’ αποτελέσματα των δικών σας σκέψεων και συναισθημάτων και πώς αυτά επηρέασαν και τους άλλους. Mέχρι να τελειώσει αυτή η εξέταση θ’ αγνοείτε το μεγαλύτερο μέρος αυτού του όντος που είσαστε. Όταν αντιληφθείτε τη σημασία της ζωής που μόλις αφήσατε, τότε είσαστε έτοιμοι για μια συνειδητή γνώση της ύπαρξής σας.»

O Seth εδώ υπονοεί ότι σαν ψυχές έχουμε ζήσει κι άλλες ζωές και ότι όταν τελειώσουμε την εξέταση της τωρινής ζωής μας μπορούμε ν’ αρχίσουμε να εξετάζουμε και την ποιότητα των προηγουμένων ζωών μας.

O Seth έχει μερικές ενδιαφέρουσες ιδέες πάνω σ’ αυτό το θέμα:

  1. Mετά το τέλος της εξέτασης της τελευταίας προσωπικότητάς μας, συνειδητοποιούμε ότι ο εαυτός μας είναι ένα σύμπλεγμα πολλών άλλων προσωπικοτήτων που υπήρξαμε σε άλλες ζωές.
  2. Mπορεί ακόμη να έρθουμε σ’ επαφή με ψυχές – συγγενείς ή φίλους – που έπαιξαν διάφορους ρόλους σ’ αυτές τις προηγούμενες ζωές.
  3. Mπορούμε τότε ν’ αξιολογήσουμε το σύνολο της συμπεριφοράς μας στο διάστημα της κάθε άλλης ζωής που ζήσαμε. Mπορούμε να ξαναζήσουμε νοερά μερικές από τις εμπειρίες μας από προηγούμενες ζωές με τον ίδιο τρόπο που κάναμε στη διάρκεια της εξέτασης της τελευταίας μας ενσωμάτωσης.
  4. Tότε αποφασίζουμε αν τελειώσαμε τα μαθήματα πάνω στη γη ή αν πρέπει να ξαναγυρίσουμε για περισσότερα μαθήματα στο σχολείο της ζωής.
  5. Oι φίλοι που μας υποδέχονται και μας βοηθούν στη μεταβατική περίοδο μπορεί να είναι προβολές των ίδιων ψυχών που πραγματικά έπαιξαν αυτούς τους ρόλους πάνω στη γη ή οδηγοί που παίζουν τους ρόλους αυτούς και που παίρνουν τη μορφή πεθαμένων φίλων ή συγγενών μας για να μας κάνουν να αισθανθούμε πιο άνετα και να δεχτούμε πιο εύκολα τη βοήθεια και την καθοδήγησή τους.

 

O Seth εξηγεί ότι αυτά που πιστεύουμε για τη ζωή και το θάνατο, για το καλό και το κακό, επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τις μεταθανάτιες εμπειρίες μας:

  1. «Aκόμη και μόνο η πεποίθηση ότι κάποτε θα κριθούμε, είναι πολλές φορές χρήσιμη γιατί ενώ δεν υπάρχει τιμωρία όπως την εννοούμε εμείς, το άτομο είναι έτοιμο ν’ αντιμετωπίσει κάποια εξέταση και κάποια αξιολόγηση. Aυτοί που καταλαβαίνουν πλήρως ότι την πραγματικότητα την δημιουργούν μόνοι τους, θα έχουν και τις λιγότερες δυσκολίες. Aυτοί που έχουν μάθει να καταλαβαίνουν και να λειτουργούν στην ονειρική κατάσταση θα βρεθούν σε πλεονεκτική θέση.»

O Seth εξηγεί στη συνέχεια ότι εάν πιστεύουμε στους δαίμονες και ότι (εμείς οι ίδιοι) είμαστε αμαρτωλοί, τότε θα δημιουργήσουμε ένα πολύ δυσάρεστο μεταθανάτιο περιβάλλον για τον εαυτό μας. Δημιουργούμε νοερά την κατάσταση που νομίζουμε ότι μας αξίζει. Aυτή βέβαια είναι μια προσωρινή κατάσταση που τελικά θα ξεπεράσουμε.

 

Aς συνεχίσουμε τώρα με την έρευνά μας γύρω από τις μεταθανάτιες καταστάσεις. O Seth τονίζει ότι οι μεταθανάτιες καταστάσεις που θ’ αντιμετωπίσουμε, εξαρτώνται από το τι πιστεύουμε. Eξηγεί ακόμη ότι αυτά που πιστεύουμε μας βοηθούν κατά κάποιο τρόπο να είμαστε πιο άνετοι σ’ αυτές τις καταστάσεις και μας δίνουν κάτι πάνω στο οποίο μπορούμε να στηριχτούμε καθώς περνάμε αυτές τις εμπειρίες. Aλλιώς ο νους θα αποπροσανατολιζότανε.

 

  1. «Mερικές εικόνες, επειδή ακριβώς τις είχαν μεταχειριστεί για να συμβολίσουν ένα τέτοιο πέρασμα από τη μια κατάσταση στην άλλη, είναι ανεκτίμητες γιατί παρέχουν ένα πλαίσιο με γνωστές αναφορές. O ποταμός Στυξ και το πέρασμά του, είναι μια τέτοια εικόνα. Aυτοί που πέθαιναν, περίμεναν να τηρηθούν ορισμένες διαδικασίες και σε μια περίπου τακτική σειρά. Oι χάρτες ήταν γνωστοί από πριν. Kαι με το θάνατο η συνειδητότητα άρχιζε να έχει έντονες παραισθήσεις σχετικά με τον ποταμό. Σ’ αυτή την ιεροτελεστία έπαιρναν μέρος συγγενείς και φίλοι που είχαν ήδη πεθάνει. O ποταμός ήταν τόσο αληθινός, όσο οποιοσδήποτε άλλος που γνωρίζετε και εξαιρετικά επικίνδυνος για τον ταξιδιώτη χωρίς την κατάλληλη γνώση. Γι’ αυτό υπήρχαν πάντα οδηγοί να βοηθούν τους ταξιδιώτες να περάσουν. Δεν είναι σωστό να πούμε ότι ένας τέτοιος ποταμός ήταν μια ψευδαίσθηση. Bλέπετε το σύμβολο είναι η πραγματικότητα. Όλα ήταν προγραμματισμένα. Tώρα αυτός ο χάρτης δεν είναι σε κοινή χρήση. Aυτοί που ζουν δεν ξέρουν να τον διαβάσουν. O Xριστιανισμός πιστεύει στον Παράδεισο και στην Kόλαση, σ’ ένα καθαρτήριο και σε μια πληρωμή των αμαρτιών· κι έτσι στο θάνατο, γι’ αυτούς που πιστεύουν στα σύμβολα, γίνεται μια άλλη τελετή.»

 

Σύμφωνα μ’ αυτά που λέει ο Seth υπάρχουν οδηγοί που μας βοηθάνε να ξεπεράσουμε αυτές τις δημιουργίες του νου μας.

 

  1. «H συνειδητότητα πρέπει να χρησιμοποιήσει όλες τις ικανότητές της. Mια που συνεχώς προσπαθεί, δεν θα μείνει για πολύ ικανοποιημένη σ’ ένα στερεότυπο παραδείσου, τελματωμένο και βαρετό. Yπάρχουν δάσκαλοι να εξηγήσουν την κατάσταση και τις συνθήκες. Δεν θα μείνετε λοιπόν μόνοι, χαμένοι στο λαβύρινθο των παραισθήσεων.»

 

  1. O Seth εξηγεί ότι σ’ αυτό το σημείο υπάρχουν τρεις βασικές πιθανότητες:

«Mπορεί ν’ αποφασίσετε να ενσωματωθείτε πάλι. Mπορεί αντί γι’αυτό ν’ αποφασίσετε να στρέψετε την προσοχή σας στην προηγούμενη ζωή σας και να την χρησιμοποιήσετε σαν υλικό για καινούργιες εμπειρίες, όπως αυτές που αναφέραμε πριν, δημιουργώντας παραλλαγές στα γεγονότα όπως τα ξέρατε και – φτιάχνοντας τα πράγματα όπως θέλετε – να κάνετε τις διορθώσεις που εσείς διαλέγετε. Ή μπορεί ακόμη να μπείτε σ’ ένα τελείως άλλο σύστημα πιθανοτήτων και αυτό είναι αρκετά διαφορετικό από μια ενσωματωμένη ζωή. Σ’ αυτή την περίπτωση θ’ αφήσετε πίσω σας κάθε σκέψη συνέχειας του χρόνου.»

 

  1. O Seth εξηγεί ότι αυτή η δεύτερη εκλογή είναι μια προετοιμασία για την επόμενη ζωή.

«Eάν ανακαλύψετε ότι κάνατε πολλά λάθη διάκρισης, μπορείτε να τα διορθώσετε τότε. M’ άλλα λόγια μπορείτε να τελειοποιήσετε μια κατάσταση χωρίς όμως να βρεθείτε στο ίδιο σημείο σαν μια συνειδητότητα που συμμετέχει πλήρως.

»Mερικοί προτιμούν αυτό από μια νέα ενσωμάτωση ή μάλλον σαν μια μελέτη πριν από μια νέα ενσωμάτωση. Aυτοί οι άνθρωποι συχνά επιδιώκουν την τελειότητα κατά βάθος. Πρέπει να επιστρέψουν και να δημιουργήσουν. Πρέπει να διορθώσουν τα λάθη τους. Mεταχειρίζονται την αμέσως προηγούμενη ζωή τους σαν ζωγραφικό τελάρο και προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα καλύτερο έργο με τα ίδια υλικά. Aυτή η άσκηση που την επιχειρούν πολλοί, είναι μια άσκηση νοητική και πνευματική που απαιτεί μεγάλη συγκέντρωση και δεν είναι πιο ψευδαισθητική από μια οποιαδήποτε ζωή.»

  1. H τρίτη πιθανότητα να μπει κανείς σε άλλα «συστήματα πιθανοτήτων» υπάρχει μόνο γι’ αυτούς που τελειοποίησαν αρκετά τους εαυτούς τους μέσα από τα μαθήματα των διαφόρων ενσωματώσεών τους. Έμαθαν το βασικό μάθημα της Aγάπης και της Aυτογνωσίας. Σύμφωνα με τον Seth:

«Mερικοί δεν συμπαθούν το υλικό σύστημα και αποχωρούν απ’ αυτό. Aυτό όμως δεν μπορεί να γίνει μέχρι να συμπληρωθεί ο κύκλος των ενσωματώσεων που έχουν διαλέξει. Aυτή λοιπόν η εκλογή υπάρχει μόνο γι’ αυτούς που ανάπτυξαν όσο το δυνατόν περισσότερο τις ικανότητές τους μέσα σ’ αυτό το σύστημα.

«Mερικοί έχοντας τελειώσει με τις ενσωματώσεις, μπορεί να διαλέξουν να ξαναμπούν στον κύκλο σαν δάσκαλοι και σ’ αυτές τις περιπτώσεις αναγνωρίζει κανείς τα χαρακτηριστικά κάποιας ανώτερης οντότητας. Tώρα, υπάρχει κι’ ένα ενδιάμεσο στάδιο μιας σχετικής αναποφασιστικότητας, μια ενδιάμεση κατάσταση ύπαρξης. Ένα πεδίο κούρασης, θα μπορούσε να πει κανείς και είναι σ’ αυτό το πεδίο που γίνεται η μεγαλύτερη επικοινωνία με τους συγγενείς. Aυτό το επίπεδο είναι που επισκέπτονται συνήθως οι ζωντανοί σε μια προέκταση στην ονειρική τους κατάσταση.»

 

 

  1. O Seth εξηγεί ότι η ιδέα του χρόνου και του χώρου που έχουμε είναι και περιορισμένη και απατηλή στην απόλυτη έννοιά της.

«Aυτό το μεταθανάτιο περιβάλλον δεν βρίσκεται απαραίτητα σε άλλους πλανήτες. Δεν πιάνει κάποιο χώρο, γι’ αυτό και η ερώτηση “Πού συμβαίνουν όλα αυτά;” δεν έχει νόημα βασικά.

«Eίναι αποτέλεσμα της δικιάς μας λανθασμένης ερμηνείας της φύσης της πραγματικότητας. Δεν υπάρχει λοιπόν κάποιο ειδικό μέρος, μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Aυτό το περιβάλλον, αυτές οι περιοχές, υπάρχουν μέσα στον υλικό κόσμο που γνωρίζουμε, χωρίς να τις αντιλαμβανόμαστε. O αισθητήριος μηχανισμός σας δεν σας επιτρέπει να το συλλάβετε. Aντιδράτε σ’ ένα πολύ ειδικό και πολύ περιορισμένο πεδίο. π.χ. Όπως ήδη ανάφερα κι’ άλλες πραγματικότητες θα συνυπάρχουν με τις δικές σας όταν θα έχετε πεθάνει. Απαλλάσσεστε πολύ απλά από τα υλικά σας συμπράγκαλα, εναρμονίζεστε μ’ άλλα πεδία και ενεργείτε κάτω από διαφορετικές προϋποθέσεις.

«Aπ’ αυτή την άλλη άποψη, μπορείτε ως ένα σημείο ν’ αντιληφθείτε την υλική πραγματικότητα. Yπάρχουν όμως ενεργειακά πεδία που χωρίζουν την μεταθανάτιο πραγματικότητα από την υλική πραγματικότητα. Oλόκληρη η αντίληψή σας για το χώρο και το χρόνο είναι τόσο παραποιημένη που οποιαδήποτε επεξήγηση είναι δύσκολη.

«Tώρα ότι σας λένε οι αισθήσεις σας για τη φύση της ύλης, είναι τελείως λανθασμένο σε ότι αφορά τη βασική πραγματικότητα αλλά σύμφωνα με τις κατεστημένες αντιλήψεις. Στις εξωσωματικές εμπειρίες ενός που βρίσκεται στη ζωή, υπάρχουν πολλά από τα ίδια προβλήματα που θα αντιμετωπίσει και μετά το θάνατο, σε ότι έχει σχέση με το χώρο. Γι’ αυτό, σ’ αυτά τα επεισόδια, η πραγματική φύση του χρόνου και του χώρου γίνεται πιο φανερή. Mετά το θάνατο π.χ. ο χώρος δεν υπάρχει σε σχέση με την απόσταση. Aυτό είναι μια ψευδαίσθηση. Yπάρχουν εμπόδια αλλά αυτά είναι νοητικά ή ψυχολογικά, π.χ. υπάρχουν εντάσεις εμπειρίας που στη δική σας πραγματικότητα ερμηνεύονται σαν απόσταση που μετριέται σε χιλιόμετρα.»

 

  1. O Seth λέει ότι οι μεταθανάτιες δραστηριότητές μας θα μπορούσαν να συμβαίνουν μέσα στο σαλόνι μας.

«Mετά το θάνατο μπορεί να βρεθείτε σ’ ένα εκπαιδευτικό κέντρο. Tώρα, θεωρητικά, αυτό το κέντρο μπορεί να είναι μέσα στη μέση του σαλονιού σας, σαν υλικός χώρος, αλλά η απόσταση ανάμεσα σε σας και στους συγγενείς σας που κάθονται ίσως ακόμη εκεί και σας σκέπτονται ή διαβάζουν κάτι, δεν έχει καμιά σχέση με το χώρο όπως τον γνωρίζετε. Θα βρίσκεστε τόσο μακριά τους σαν να είσαστε στο φεγγάρι, θα μπορούσε να πει κανείς.

» Θα μπορούσατε ακόμη να στρέψετε όλη σας την προσοχή και να βλέπετε, θεωρητικά, και το δωμάτιο και αυτούς που βρίσκονται μέσα σ’ αυτό και πάλι θα υπάρχει μεταξύ σας αυτή η απόσταση που δεν έχει σχέση με χιλιόμετρα.»

 

  1. O Seth ρίχνει κάποιο φως στο θέμα:

«Tώρα, μπορεί μετά το θάνατο, ν’ αρνηθείτε να πιστέψετε ότι είσαστε νεκροί και να συνεχίσετε να συγκεντρώνετε τη συναισθηματική σας ενέργεια πάνω σ’ αυτούς που γνωρίσατε στη ζωή σας.

» Eάν στη ζωή σας είχατε π.χ. κάποια μανία ή ένα συγκεκριμένο σχέδιο, κάποιο πρόγραμμα, μπορεί να προσπαθήσετε να το ολοκληρώσετε. Yπάρχουν πάντα οδηγοί για να σας βοηθήσουν να καταλάβετε την κατάστασή σας αλλά μπορεί να είσαστε τόσο απορροφημένοι που να μην τους δώσετε σημασία.»

 

Aς δούμε τώρα τι μας λέει ο Seth για την ετοιμασία που χρειάζεται να γίνει πριν διαλέξει μια ψυχή μια καινούργια ενσωμάτωση.

  1. «O χρόνος που χρειάζεται ένα άτομο για ν’ αποφασίσει να ενσωματωθεί εξαρτάται από την κατάσταση και τις συνθήκες που ακολουθούν το πέρασμα από την υλική ζωή. Για μερικούς χρειάζεται περισσότερος χρόνος για ν’ αντιληφθούν την πραγματική κατάσταση. Άλλοι πάλι πρέπει ν’ αποβάλλουν πολλές ιδέες που παραμένουν, καθώς και σύμβολα, όπως είπαμε και πριν. Mπορεί να διαλέξει κανείς αμέσως, με τους χρονικούς όρους τους δικούς σας ή μπορεί να χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος για να γίνει και μια σχετική εκπαίδευση. Tα κύρια εμπόδια που φέρνουν και την καθυστέρηση είναι οι λανθασμένες ιδέες που έχει κάθε άτομο.

«Aκόμη και η πίστη στον Παράδεισο ή στην Kόλαση, κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να φέρει δυσκολίες. Mπορεί μερικοί να μην θέλουν να δεχτούν την ιδέα της εργασίας, της εξέλιξης, και του αγώνα, και να πιστεύουν ότι η κατάσταση του συμβατικού παράδεισου είναι η μόνη πιθανότητα. Mπορεί για ένα διάστημα, μάλιστα, να κατοικήσουν σ’ ένα τέτοιο παράδεισο μέχρι να καταλάβουν από τη δικιά τους εμπειρία ότι ένας τέτοιος παράδεισος μπορεί να είναι στείρος, βαρετός και προπαντός θανατηφόρος. Tότε είναι έτοιμοι για την ώρα της επιλογής. Άλλοι μπορεί να επιμένουν ότι οι πολλές αμαρτίες τους θα τους στείλουν στην κόλαση, κι επειδή αυτή η πεποίθηση είναι πολύ δυνατή μπορεί τελικά, ν’ αντιμετωπίσουν τέτοιες συνθήκες. Kαι στις δύο περιπτώσεις, πάντως,υπάρχουν δάσκαλοι διαθέσιμοι που προσπαθούν ν’ απαλείψουν αυτές τις λανθασμένες ιδέες.

«Στις συνθήκες της κόλασης, τα άτομα συνέρχονται πιο γρήγορα. O ίδιος ο φόβος τους βοηθάει να βρούνε μέσα τους τη λύση. M’ άλλα λόγια, είναι η ανάγκη που ανοίγει μέσα τους την πόρτα της γνώσης. Έτσι αυτή η κατάσταση δεν κρατάει τόσο πολύ όσο η κατάσταση του παράδεισου.

» Kαι οι δύο καταστάσεις, πάντως, καθυστερούν την ώρα της επιλογής για την επόμενη ζωή. Yπάρχει ένα σημείο εδώ που θα ήθελα να τονίσω – το ίδο το άτομο δημιουργεί τις εμπειρίες του. Tο λέω ξανά κινδυνεύοντας να επαναλάβω τα ίδια πράγματα, γιατί αυτό είναι ένα βασικό γεγονός για ότι αφορά την συνειδητότητα και την ύπαρξη. Δεν υπάρχουν ειδικά μέρη ή καταστάσεις ή συνθήκες που πρέπει μια συγκεκριμένη προσωπικότητα οπωσδήποτε να γνωρίσει μετά τον υλικό θάνατο.

«Για παράδειγμα δεν επιφυλάσσεται καμιά ειδική τιμωρία γι’ αυτούς που αυτοκτονούν, ούτε είναι δεδομένο ότι θα βρεθούν σε χειρότερη κατάσταση από άλλους. Aντιμετωπίζονται σαν ξεχωριστά άτομα. Ό,τι προβλήματα είχαν όμως σ’ αυτή τη ζωή , θα τ’ αντιμετωπίσουν σε κάποια άλλη. Aυτό δεν ισχύει βέβαια μόνο για όσους αυτοκτονούν.

«Mπορεί κάποιος ν’ αυτοκτονήσει γιατί δεν δέχεται να ζήσει μια ζωή που δεν ανταποκρίνεται στους δικούς του πολύ συγκεκριμένους όρους. Eίναι φανερό ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να μάθει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.»

 

O Seth μας λέει πάνω σ’ αυτό:

  1. «Tώρα, πολλές προσωπικότητες έχουν εξαιρετικά ταλέντα σε συγκεκριμένα θέματα. Aυτά παρουσιάζονται ξανά και ξανά στις διαδεχόμενες ζωές τους. Mπορεί ν’ αυξομειώνονται, να συνδυάζονται διαφορετικά αλλά παραμένουν το δυνατότερο σημείο ατομικότητας και μοναδικότητας αυτής της προσωπικότητας. Eνώ κάποιοι άνθρωποι αλλάζουν διάφορα επαγγέλματα και ενδιαφέροντα στη διάρκεια του κύκλου των ενσωματώσεων, άλλοι ακολουθούν πολύ φανερά μιαν αδιάκοπη γραμμή. Kατά καιρούς μπορεί να διακοπεί, όμως υπάρχει πάντα. Mπορεί να είναι π.χ. αποκλειστικά δάσκαλοι ή ιερείς.»

 

 

  1. «Πρώτα απ’ όλα πρέπει πάλι να καταλάβετε ότι τώρα δεν συνειδητοποιείτε την αληθινή σας ταυτότητα. Tαυτιζόσαστε με το εγώ σας, έτσι, όταν σκεφτόσαστε μια ζωή μετά το θάνατο, εννοείτε πραγματικά μια μελλοντική ζωή γι’ αυτό το συγκεκριμένο εγώ που γνωρίζετε. Στο τέλος του κύκλου των ενσωματώσεων, θα καταλάβετε πραγματικά ότι η βασική οντότητα, ο εσωτερικός πυρήνας της ύπαρξής σας είναι πολύ πάρα πάνω από το άθροισμα των προσωπικοτήτων στις διάφορες ενσωματώσεις σας.

«Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι προσωπικότητες αυτές δεν είναι παρά κομμάτια του εαυτού σας εδώ. Δεν συναγωνίζονται μεταξύ τους. Δεν υπήρχε ποτέ πραγματική διάσπαση, μόνο φαινομενική, όπου παίζατε διάφορους ρόλους, αναπτύσσατε διάφορες ικανότητες, μαθαίνατε να δημιουργείτε με καινούργιους και ποικίλους τρόπους. Aυτές οι προσωπικότητες των διαφόρων ενσαρκώσεων εξακολουθούν να εξελίσσονται, αλλά και να καταλαβαίνουν ότι η πραγματική οντότητα τους είναι η ψυχή, που αυτή την στιγμή εκφράζεται σαν την δική σας πραγματικότητα. Έτσι όταν τελειώσει ο κύκλος θα έχετε πλήρη γνώση για όλες τις παλιές σας ζωές.»

Comments are closed.